Requiem for a Dream (2000)

Gaat het weer een beetje?

Hmm 3.5 sterren, vond het niet de mooie/schokkende/indrukwekkende film waarover iedereen het heeft. Je ziet het door de soundtrack al aankomen dat het helemaal mis gaat, en ook niet goed gaat aflopen. Maar wel een erg mooie soundtrack. Achja, laatste kwartiertje was wel goed ja, maar het gebeurt al jaren, kijk er niet van op.

Desalniettemin een goede film.

Wow! Ben helemaal van de kaart! Heftig en geweldig.

Eens, 3 maal! Heb E. Brokovich 1x gezien en het is me niet erg bijgebleven. Dat gaat met Requiem...wel gebeuren.

Ongeloofeloos en volstrekt onbegrijpelijk wat mensen hier in zien?en dan telkens die flash zelfde repetitors er tussen door.

Welliswaar goed geacteerd maar voor de rest meer dan slecht.

Onbegrijpelijk dat deze zo hoog eindigt zou nooit in de top 250 mogen staan en dan op plaats 30?

Hier kan ik niet bij.

wil deze echt eens zien...!

samen met Memento

Wat heeft deze film met Memento te maken?

Als ik jou was zou ik allebij de films laten liggen. Je zult me dankbaar zijn.

Ik weet het niet met deze film...als kijkstuk heb ik hier niet echt van genoten, maar het brengt wel klaar en duidelijk een boodschap over op een wat freaky manier, en dat is dan wel weer sterk.

Freaky film, je moet hiervoor te vinden zijn. Ik heb er al betere gezien in dit genre maar deze is wellicht de meest freaky en confronterende die ik tot dusver zag in het genre.

Bengelt tussen de 2,5 en 3 sterren. Enkele dagen na het bekijken van de film vind ik hem precies beter dan op de moment zelf. Hij blijft dus wel degelijk bij. (2,5)

*edit: Allez, ik maak er drie van, omdat deze écht niet past binnen het rijtje van de andere films die ik 2,5 gaf, lol. Ik ben blijkbaar wat strenger geworden, het moet wel een beetje eerlijk blijven. Al past hier nog steeds niet in het rijtje van films met een drie, maar kom...ik ga nu ook niet heel m'n lijst omgooien.

En ondanks mijn dus 'relatief' lage score, begrijp ik bij deze film best wel de top-250 positie. Dit is een film die je als filmliefhebber eigenlijk gezien moet hebben. (3)

Ik zeg: zien allebei!

Requiem for a dream

Een film die je met een nog al leeg gevoel achterlaat. Je zit nog een halve minuut naar de aftiteling te staren om het allemaal eens goed tot je te laten komen, want wat een aangrijpende film.

Mijn tweede film van Darren Aronofsky, eerder had ik al The Wrestler gekeken maar deze stond ook op mijn lijstje.

Alle lof gaat naar de acteurs. Die zetten stuk voor stuk een prestatie van formaat neer en dan met de nadruk op Ellen Burstyn. Zo zie je maar wat drugs ook met een oudere vrouw kunnen doen. Deze film laat de waarheid zien wat drugs allemaal wel niet met je kan doen en dat je er op langere termijn altijd slechter vanaf ben. Mensen doen zelfs afschuwelijke dingen om aan hun drugs te komen. Waar ze uiteindelijk allemaal in een diep dal vallen.

Ook mogen we in Nederland wel blij zijn dat we hier geen particulieren dokters hebben want zoals je heb kunnen zien zijn die alleen maar op geld uit en het interesseert hun niet of de mensen er beter van worden, misschien in de film wel iets overdreven neergezet.

Het enigste waar ik me soms aan ergerde was het camerawerk en de montage, in sommige scenes hielp het mee met de sfeer maar op sommige momenten zwaar irritant. Het einde was wel erg indrukwekkend in beeld gebracht. Ook de grootste complimenten voor de geweldige muziek. Een aanrader

3.5*

Zeg het eigenlijk nooit hier, maar je hebt de film goed becommentarieerd. Ben het dan ook helemaal met je eens

Zal je zo nu en dan eens gaan volgen hier.

Vreselijke film. Alleen maar ellendige beelden. Geen film voor mij.

Ik begrijp niet waarom deze zo hoog in de top 250 staat.

Bedankt voor het compliment

Ik zal mijn best blijven doen!

Blijft indrukwekkend hoe deze film het verval van mensen in beeld brengt, en dat achter iedere junk en psychiatrische patient een verhaal zit. Burstyn speelt grandioos, in alle onschuld verslaafd raken vanwege eenzaamheid en hunkeren naar het verleden.

Soundtrack is ook fantastisch, zoals gewend van Aronofsky.

Af en toe lijken de "Guy Ritchie-achtige" snelle shots van bijv. de afstandsbediening en drugsgebruik wat te vaak, alsof het misplaatst is in zo'n tragisch verhaal. Maar aan de andere kant, zo'n leven is ook hap-snap. Verder weinig aan te merken op dit meesterwerkje. Best aangrijpend, vooral als je weet hoe drugs kunnen uitpakken.

Halve punt er bij én plaats in top10.

Een vaste Top10 is onmogelijk voor mij. Zo maar eerst even.

Misschien staat het al ergens eerder hier vermeld, maar om nu 73 pagina's door te spitten

Wie weet wat het verschil is tussen de 'normale' versie en de director's cut?

In Nederland krijg je sowieso de director's cut. Dat is namelijk de "echte" versie. In de VS is er ook een licht gecensureerde versie gemaakt om 'm in bepaalde videotheken en winkels te krijgen die films die ze te expliciet vinden niet in het assortiment nemen.

Maar als je in de VS de directors cut gaat bestellen krijg je dezelfde film als op de Nederlandse DVD.

wat is er dan aangedikt? Ervaringsdeskundige?

Typisch een product van iemand die graag fantaseert. Op af en toe een borrel na, ben ik geen deskundige (gelukkig).

Tuurlijk moet je het een beetje aandikken in anderhalf uur tijd, maar ik vind het nog wel meevallen. Niemand kiest bewust om naar de klote te gaan, het is vaak het gevolg van een uitvlucht uit een ellendig leven en dat vind ik wel geslaagd in Requiem.

In mijn ogen bagatelliseert hij een probleem met zijn fantasy-art flick.

Dat doet deze regisseur consequent trouwens, heel irritant.

Wordt het nou aangedikt of gebagatelliseerd? Het komt aardig dicht bij de waarheid denk ik. Als je eenmaal zo ver bent als heroïne dan moet je door de hel om weer je eigen leven terug op de rit te krijgen.

En Requiem hoeft nou ook weer niet een docu te worden? Mag best wel een beetje spannender of nog emotioneler worden neergezet toch?

Ten eerste: ik heb niet automatisch sympathie voor een film omdat hij over drugsslachtoffers gaat. En als je als regisseur gaat fantaseren hoe de belevingswereld van een heroinegebruiker (of anders) is ingericht met rare truukjes.... Ik kan me niet voorstellen dat iemand daar mee is geholpen. Ret zo min dat Rick Flair geassoiceerd wilt worden met the Wrestler. (of Roddy ).

Of het is pure naiviteit of is het is het bagatalliseren van een probleem d.m.v effectbejag. Ik heb ook geen idee wat die man bezielt overigens. EDIT bij Christiane F heb ik dus wel het idee van geloofwaardigheid.

Ik hoopte nog dat deze regisseur een vergissing maakte maar met The wrestler...

Pff drugstrips zijn per definitie fantasy (moet je meegemaakt hebben denk ik dan maar), dus die "truukjes" vind ik prima. Hij wil ook duidelijk een statement maken i.p.v. alleen effectbejag. Erg goede film

Oh welk statement?

Dat hulpverleners junks als stront kunnen behandelen (wat ik al eerder zei...), dat politie dat kan, dat mensen uit ellende of niet uit vrije wil verslaafd raken (wat ik al eerder zei...), enne ohja, dat langdurig drugsgebruik slecht voor je is

Je kunt er zoveel uithalen.