La Meglio Gioventù (2003)

Het is ook een miniserie, maa omdat hij schijnbaar ergens in de bios heeft gedraaid, wordt het vreemd genoeg als film geien. Terwijl je aan alles ziet en voelt dat het een tv serie is.

Was het niet net andersom?

Het is inderdaad andersom. Het was oorspronkelijk bedoeld als miniserie. Maar het is uiteindelijk een film geworden.

Dus dan is het toch opgezet als miniserie en niet als film....

Klopt. De TV-bonzen zeiden tegen de maker dat het te goed was voor de Italiaanse TV. Daarom werd het plotseling een film.

Veel te goed voor een miniserie inderdaad.

Als er zes sterren konden worden gegeven .... ! Een psychologisch drama en epos van de bovenste plank. Ook doet de film de wat ouderen onder ons er weer eens pijnlijk aan herinneren hoe mooi 'onze jeugd' toch eigenlijk was.

Heerlijke lange drama die erg kunstig in elkaar zit.

1ste dvd gezien, op basis daarvan geef ik alvast 3,5* Ondanks de lengte vd 1ste dvd van bijna 3 uur kijkt het redelijk weg, je waant je ook in Italie wanneer je de beelden ziet. . Ben benieuwd naar 't 2e deel.

edit: 2e dvd gezien, maar verlaagd naar een 3. Vond het eigenlijk maar wat gewoontjes worden, en wel erg lang duren pff die hebben we erop zitten.

Ik vond het tweede deel juist beter. De hele mooie dramatiek komt dan volledig op gang.

Supermooi drama, een waar meesterwerk. En het is helemaal geen televisie niveau, het is echt een prachtfilm. Ik had wel 1 praktische vraag, een dingetje waar ik ook wel om moest lachen. Was die venezulaanse hoer nu een manwhore vroeg ik me af...?

Eindelijk checken! Wou er paar dagen voor uittrekken. Achter elkaar is wel heel lang of moet ik dat gewoon doen?

4x 1.5uur kan best, zo was de "film" ook oorspronkelijk bedoeld.

Mooi cijfer Onderhond. Dat belooft wat

Eindelijk gezien. Erg mooi. Het was ff 'zoeken' waar de film heen zou gaan. Goed acteerwerk, humor, drama, fantastische beelden, mooie Italiaanse mannen. Weinig clichés gelukkig. En ik zou zo naar Noordkaap willen.

Ooit het eerste deel gezien maar nooit meer toegekomen aan het tweede stuk. Jammer, jammer, jammer!

Kost twee keer niks in de MM.

Pff van alle films die ik niet gezien heb en in de de top 250 staan, staat deze het hoogst. Wil m best kijken, maar man wat duurt ie lang zeg

Misschien kan ik beter eerst Once Upon a Time in America kijken

Dat is in ieder geval wel een goede en bijzondere film....

Deze film als enigste nog niet gezien uit de MM top 30. Was er wel benieuwd naar, maar die 360 minuten is wel een barriere, die ik in 3 stappen wil gaan slechten. Ik heb de eerste 2 uur erop zitten , het ziet er prima uit, maar echt heel bijzonder is het nog niet. Ik word er iig (nog) niet in meegezogen, wat een vereiste is voor de 4 sterrenstatus. Misschien komt het nog.

Zijn het nou 4 delen of 3. De DVD suggereert 3; 1966, 1980, 1995. De overgang van deel 1 naar 2 na 1,5 uur is me iig ontgaan in de 4 delen optie.

Zo deze kan van mijn lijst, waar ie dus eigenlijk niet op hoort te staan omdat het geen speelfilm is.

Het kwaliteitsnivo was goed. Maar ik vond het maar net boeiend genoeg om te blijven kijken. Er is gewoon te weinig spanning en het duurde allemaal te lang. Prima acteurs allemaal, maar ze bleven op afstand. Veel verrassende dingen gebeuren er niet, mensen gaan dood, geworstel in relaties en kinderen worden geboren, wat je allemaal mag verwachten in een epos bijna over vier decenia.

Belangwekkendste gebeurtenis is, naast de ontvoering van Giorgia, de (stijlvolle) zelfmoord van Matteo, het waarom is niet helemaal duidelijk. Voelde hij zich mislukt t.o.v. zijn broer, doordat hij andere keuzes maakte, of was het een homo die niet uit de kast durfde te komen.....?

Wat me ook wel irriteerde was de persoonlijkheid van de Rode-brigade-vriendin van Nicola; ook haar motivaties blijven onbelicht, ze maakt bijna net zo'n gestoorde indruk als Giorgia. Nicola heeft blijkbaar iets met gestoorde vrouwen , gelukkig krijgt ie aan het eind dan een normale vriendin; de ex van Matteo, iets wat je direct voelt a ankomen, en dan toch nog 1,5 uur duurt.

In 4 stukken gekeken (2 uur, 1 uur, 2 uur, 1 uur).

Zeker de moeite waard! De hele Italiaanse sfeer is geweldig.

In het eerste deel (de eerste 3 uur) moet het verhaal wel op gang komen, maar in het tweede deel (de tweede 3 uur) wordt dat ruimschoots weer goed gemaakt.

Mooie ondersteunende muziek en het ouder worden van de personages ziet er realistisch uit.

4 sterren, zonder twijfel.

Fantastische film, gezien in meerdere keren. Hij zakte iets in rond het 5e uur (of ik raakte wat verveeld) maar daarna kwam ik weer snel in het verhaal. De film heeft veel indruk gemaakt in ieder geval.

Wat voor sfeer moet ik bij deze film verwachten. Een godfather-achtige sfeer met Italiaanse tradities?

Ik twijfel nog of ik deze film ga bekijken.

Soort GTST, maar dan iets mooier geschoten en met Italianen.

Kan me soms vinden in de woorden die je schrijft.

Ben het niet altijd met je eens.

Maar dan is jouw uitleg helder en wordt de visie die jij hebt duidelijk.

Maar wat je nu zegt..????

Ik vond de familieperikelen gewoon niet zo bijster interessant. Kunnen ze er wel ad random een paar historische momenten doorheen vlechten, maar daarmee wordt het niet plots een diepgaand drama. Verder zie ik weinig verschillen met de verhaallijn van GTST. Ook al heb ik het in genn 10 jaar gezien, maar daar volgen we ook toch een (paar) familie(s). Beetje list en bedrog, een traan en wat verrassende wendingen.....

Volgens mij zocht je naar grote dramatische momenten maar het zit 'm hier in de kleine dingen. De kleine dingen waaruit gewone mensen bestaan en waaruit het leven is opgebouwd. De historische gebeurtenissen dienen enkel als achtergrond. Het is een kroniek van een gewone Italiaanse familie, net zoals Heimat van Edgar Reitz.

Ik vind dat net in deze vergelijking LMG duidelijk een weliswaar nog steeds genietbaar, maar wel veel slapper afkooksel is van Heimat. De sfeer op Reitz' Hunsrück in in diens München voelt veel authentieker, de mensen zijn veel bijzonderder, (zeker Hermann) en de muziek en poëzie is vele malen sterker.

Ik vind het LMG best mooi (maar zeker naar het einde) schildert het toch een té clichématig en net daardoor oppervlakkig portret van een overgeromantiseerd Italië.