menu
Volg jij MovieMeter al op Facebook?
Mis niets over je favoriete films en blijf op de hoogte van de nieuwste releases op onder andere Netflix.
MovieMeter op Facebook

Taegukgi Hwinalrimyeo (2004)

Alternatieve titels: Brotherhood | Tae Guk Gi: The Brotherhood of War | Taegukgi | 태극기 휘날리며

mijn stem
3,79 (827)
827 stemmen

Zuid-Korea
Drama / Oorlog
140 minuten / 148 minuten (director's cut)

geregisseerd door Je-kyu Kang
met Dong-Kun Jang, Bin Won en Hyeong-jin Kong

In 1950 breekt er oorlog uit tussen het communistische Noord-Korea en het kapitalistische Zuid-Korea. Terwijl ze met hun familie op de vlucht zijn worden twee broers meegenomen naar het front, om daar te vechten voor de vrijheid van hun volk. Eén van de broers wil zo snel mogelijk een medaille halen, zodat hij z'n jongere broer naar huis kan sturen.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=A-1Rtj1jClo

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Jordy
2,0
Een gigantische tegenvaller. De zoveelste film met de SPR-achtige hectische/"realistische" oorlogscenes, die in veel te grote getalen aanwezig waren. Dit alles afgewisseld met een veel te glad verhaaltje, ondersteund door vervelende Hollywood-muziek. In niets beter dan matige Amerikaanse films als (ik noem maar wat) Windtalkers.

avatar van ToNe
4,0
Mwah, slap verhaaltje...

Over de uitvoering valt veel te zeggen, maar inhoudelijk raakt 't het collectief [en pijnlijk, bijna traumatisch] gevoel van de Koreanen.
De alt. titel 'Brotherhood' verwijst weliswaar naar het lot van de twee broers, maar krijgt helemaal gewicht als het wordt uitvergroot naar de Noord- en Zuid-Koreaanse relaties.
Als de oude man huilt, is het voor het [verhaaltechnisch] uiteindelijk niet alleen voor zijn gesneuvelde broer.

JSA [van de regisseur van OldBoy] behandelde het onderwerp net iets subtieler, maar los van sociale/historische relevantie [dus als 'simpele' oorlogje/explosie/jankfilmpje] is Taegukgi nog altijd zeker de moeite waard.

avatar van james_cameron
4,0
Meeslepend, episch opgezet oorlogsdrama dat vooral indruk maakt door de grandioze aktiescenes. De relatie tussen de twee hoofdrolspelers is ook prima uitgewerkt. Minpunten zijn sommige nogal sentimentele en bombastische scenes. Of je gaat mee in dit prachtig gemaakte maar wat overdreven heldenepos of je haakt vroegtijdig af. Ik ging erin mee.

avatar van Madecineman
2,0
Madecineman (moderator)
Vaak omschreven als de koreaanse SPR, spectaculaire oorlogsscenes, een verhaal dat zich afspeelt in de koreaanse oorlog en last but not least maar liefts een 4.03 gemiddeld op MM. Een en ander maakte mij toch erg nieuwsgierig naar deze film. Nou, dank je wel allemaal! Gisteren weer eens 2,5 uur van m'n tijd verspild aan een draak van een film.

Film is een aaneenschakkeling van grove en geweldadige massale veldslagen met daartussen een totaal oninteressant verhaaltje en absoluut vlakke karakters. Film gaat nergens de diepte in maar blijft hangen in bombastisch onzinnige heldhaftigheid die anno 2006 helemaal niet meer op z'n plaats is. De spaarzame momenten waarop Brotherhood de kijker wel wat diepte wil meegeven strandt de film in ontiegelijk sentimenteel en standaard melodrama begeleidt door een afschuwelijk muziekje. Het verliest zodoende al z'n impact.

Ook de impact van de geroemde veldslagen vind ik erg overroepen. Persoonlijk geloofde ik het allemaal wel na slachting nr.3. En weer een hoop chaos en geweld, daar gaat een arm of een been, een kotsende soldaat een brandend hoofd of bloed op de camera het deed me op een bepaald allemaal niet zoveel meer. Een geval van overdaad schaadt zullen we het maar noemen. Het feit dat bijna alle karakters volledig voor elkaar inwisselbaar zijn doet daar ook al geen goed aan.
Daarnaast vind ik de opbouw van die scenes ook vrij slecht, eigenlijk zit er totaal geen opbouw in. 9 van de 10 keer zie je een groepje soldaten schreeuwen en springen dat ze gaan aanvallen, vervolgens bevinden we ons te midden van alle dood en ellende om er weer even plotsklaps uit te zijn Spanningsopbouw is deze koreaanse regisseur totaal vreemd. De film vond ik erg hakkelig zonder al te veel echt boeiende scenes die iets nieuws brengen of toevoegen. Heel veel van hetzelfde 2,5 uur lang.

Voeg daarbij een groot aantal echt slechte scenes, het kitscherige begin waar ook nog eens doodleuk naar wordt teruggeblikt tegen het eind (hoe fout). De aanval met de computervliegtuigjes en de broer die op het laatst als een soort Johnny Rambo tekeer gaat tegen zijn eigen troepen Ik vond de kleuren ook allemaal iets te fel en te mooi, geef mij maar het meer low-key van bv een Platoon of een SPR. De vergelijking met een meesterwerk als die laatst genoemde ontgaat mij totaal, Spielbergs film is van een totaal andere grootheid. Brotherhood komt niet veel verder dan een oppervlakkige actiefilm op het slachtveld, niet iets waar ik op zit te wachten. 2* voor een aantal spectaculaire scenes.

avatar van Prudh
4,5
Ronduit ge-wel-dige film. Het drama overstijgt de oorlog veruit, en raakte me diep. Het einde van de film liet me dan ook niet onberoerd: de brok in mijn keel ter grootte van een appel, hetgeen ik tot nog toe alleen nog maar na Gladiator en Big Fish had, trof mij nu ook na Brotherhood.

Het menselijk drama is erg geloofwaardig (lees: realistisch) neergezet. De ontwikkeling van beide hoofdpersonages is bijzonder mooi opgebouwd: de oudere broer glijdt moralistisch gezien steeds verder af, een jongere broer die hierdoor steeds verder van hem af komt de staan. Alles ondanks hun liefdevolle band van voor de oorlog.

Naast het drama wordt de oorlog ook ijzersterk geportretteerd. Er zijn veel spannende en ontroerende momenten buiten relatie tussen de broers om, zoals eigenlijk elke actiescene. Deze actiescenes zijn lekker bloederig, zoals het hoort in een oorlogsfilm. De scherven en brokstukken vliegen door je beeldscherm heen, de kogels fluiten langs je oren. En toch: je zit veilig in je stoel.

Jammerlijk genoeg is de actie echter, vooral aan het begin, wat rommelig geschoten. Hierdoor ontstaat er een vrij choatische sfeer. Dit is ongetwijfeld de bedoeling geweest, omdat de oorlog an sich ook choatisch was, maar dat betekent niet dat de kijker hieronder moet lijden. Maar meer kritiek heb ik verder niet over Brotherhood...

En dan zijn er nog mensen die zeuren over de CGI vliegtuigen die welgeteld 20 seconden in de film voorkomen. Toegegeven, als ze er uit gelaten waren gelaten was dit geen gemis voor het verhaal, maar ik kon me er echt niet aan storen. Uiteindelijk kan ik zeker niet minder geven dan 4,5* - een absolute aanrader.

avatar van Zavo
1,5
Ik heb deze film een tijd links laten liggen, omdat ik een zware aangijpende film verwachtte en daar heb ik niet altijd zin in. Niets bleek minder waar, deze film greep me totaal niet aan en het enige dat er zwaar aan was was het uitzitten van de 2 uur en 20 minuten. Het irritantst is de voortdurende herhaling, ik geloof dat ik wel 10 keer dezelfde gevechtsscene heb gezien. De makers dachten waarschijnlijk, hoe meer ontploffende armen en benen, hoe aangrijpender de film, het tegenovergestelde is waar, want na een tijdje doet het je helemaal niks meer. Daarnaast grijpt de film teveel naar gemakkelijk sentiment in veel te overdreven dramatische scenes met ook nog eens verschrikkelijke muziek. 2*

avatar van kappeuter
2,5
kappeuter (crew)
Er is al veel over geschreven, maar ook ik vond de overvloed aan Hollywood cliché's storend (vol onlogische en ongeloofwaardige scene's).
Er zitten veel te veel expliciete moord en geweldscene's in. Exploitatie van geweld. Ok, het is een actiefilm, maar op dit word je echt door de strot geduwd.
Het is geen slechte film, zeker niet. Vermaak, maar wel meer van hetzelfde.
2,5 sterren

avatar van maxcomthrilla
1,5
Een film zonder een eigen identiteit. De oorlog tussen Zuid en Noord - Korea bereikt zijn hoogtepunt, maar als men had gezegd dat deze film zich in Afghanistan had afgespeeld, had ik het ook geloofd. Bij wijze van spreken.

Al meerdere malen is er gezegd dat deze film op Saving Private Ryan zou lijken en die gelijkenis houdt niet op bij het feit dat ook hier 2 broers naar het oorlogsfront gestuurd te worden.

Simpel sentiment is wat deze film mij bracht. De muziek zwelt onsubtiel en lelijk aan op dramatische momenten. En als de jongens het even zwaar hebben, krijgen we flashbacks om de oren gesmeten waarin de broers lol maken. Hier wordt in het begin van de film ook nog even de tijd voor genomen. Het kwam alleen behoorlijk geforceerd over. Een familie die op een zomerse dag wat plezier aan het water maken staat niet gelijk garant voor kwaliteit. De karakters blijven ook wat aan de oppervlakte hangen, om zich vervolgens richting het strijdterrein te begeven.

Wat daarna volgt is dus nogal een stortvloed aan vals sentiment en typisch Hollywood achtige verhaallijnen waarin iemand zich, wars van alle kritiek om hem heen, gemakkelijk in een leidende rol laat plaatsen. De film biedt teveel van veel oude oorlogsfilms en krijgt geen voet aan de grond. Af en toe wat aardige shots. Vooral wanneer schaduwen of voorwerpen zich weerkaatsen tegen het vuur.

De film weet niet te vervelen, maar ligt er qua sentiment te dik bovenop. Daarnaast is alles vooral ontzettend standaard uitgewerkt. Kleine 2,5*

avatar van Phoenix
2,5
Tsja, nogal wispelturige film. Aardige vertolkingen worden afgewisseld met melodramatisch geneuzel. En dan zien we mooie fly-overs van het slagveld, dan rennen we weer met schokkende camera door loopgraven. Soms bevinden we ons in fraaie stadsdecors, niet veel verder rollen we met beide broertjes door de modder. Om over het constante switchen van zijdes nog maar te zwijgen. De film vliegt heen en weer, wat op sommige momenten prettig is (houdt de vaart er in, geen heel duidelijk onderscheid tussen goed en kwaad), maar vaak ook ergerlijk werkt (rammelend scenario en gebrek aan spanningsboog). Dat de enige constante factor de afschuwelijke muziek is pleit ook niet in het voordeel van de film.

2,5*

avatar van Onderhond
1,5
Het begin was lekker over-the-top vrolijk en kleurrijk. Kan ik op zich nog wel pruimen, maar met een oorlogsfilm in het achterhoofd hangt het sentiment al als een donkere bui boven de film.

Duurt dan ook niet lang vooraleer de eerste dweperige scenes aantreden. Het wordt er daarna ook niet beter op. Zowat elk moment tot plotwisseling wordt aangewend. Zo zien we drama in alle vormen voorbijkomen (de veldslagen, weerzien van vrouw, de schoenen en pen, broer die van kant wisselt, ... het zit er allemaal wel in, maar oprecht wordt het nooit.

Komt vooral door de vreselijke muziek. Gaat er echt ver over en zorgt er zelfs voor dat aardig in beeld gebrachte scenes al hun kracht verliezen. Echt wansmakelijk.

Vond de oudste broer nog wel aardig acteren, heeft een goeie uitstraling, verder was er op dat front ook niet veel te melden. Melige Koreaanse overacting vaak.

Voor de fans van deze film, zowat de helf van de Koreaanse cinema is ondergedompeld in een stevig Hollywoodsausje, dus er valt nog veel te ontdekken.

Ik blijf het sentimenteel en kitscherig vinden. Enige echt positieve waren de lekkere modderontploffingen, maar na 2,5 uur werd dat ook een beetje saai.

Verder wat flashbacks naar SPR inderdaad, en Idi I Smotri (de schuur).

1.5*

4,0
Prachtig in beeld gebrachte oorlogsfilm, met adembenemende actie en twee goede hoofdrollen. Jammer van het zo nu en dan wel erg melo-dramatische en over-sentimentele toontje en een paar matige tot slechte bijrollen. Desalniettemin een indrukwekkende prent.

avatar van ®Tc
4,5
Een indrukwekkende film, ik zat er volledig in. De Korea oolog is goed en realistisch in beeld gebracht. De decors zijn ook top en de acteurs doen het goed. Velen noem hem een rip-off van Saving Private Ryan maar ik vind hem beter. Zeker een aanrader!

*****

3,5
mister blonde schreef:
Wat een indrukwekkende film. de film ziet er geweldig uit (prachtige effecten), de twee 'broers' acteren de sterren van de hemel en de film bevat enkele van de meest indrukwekkende scenes in jaren. het enige dat me van 5 sterren houdt, is het sentiment dat af en toe op het randje zit. niettemin een beleving. 4,5 sterren.


Op het randje ja . En af en toe ook flink erover heen. Mijn hemel. Zelfs Bay zou zich er voor schamen mocht ie Pearl Harbor 2 maken. Muziek is erover, begin is erover en daarna is ie er ook regelmatig over. Die Kang is wel een erge Hollywood wannabe. Dit had in handen van een regisseur die niet te veel sentimentele romannetjes heeft gelezen, geweldig kunnen uitpakken. Kan me goed voorstellen dat sommigen niets met de film konden. Als je veel geduld hebt, zie je gelukkig ook nog indrukwekkende momenten, een film die geen seconde stil staat, een film die technisch op een niveau van een Apocalypse Now zit en toch echt een anti-oorlogsfilm is . Dat sentiment zit wel stevig in de weg, veel meer dan tijdens de eerste kijkbeurt. Ik ben coulant en verlaag slechts met een half naar 4 sterren. De film compenseert gelukkig dan ook wel een hoop om toch een goede indruk achter te laten.

4,0
De film is één oorlogsgevecht met daar doorheen geweven de band tussen twee broers en wellicht met als enig doel de wreedheid en de waanzin van de oorlog te onderstrepen.
Indrukwekkende scènes (lees gevechten) en sterk werk van de acteurs.
Film zet zijn voet naast de meest spectaculaire Amerikaanse oorlogsproducties.
Merkwaardig is de vaststelling, voor mij althans, dat de Koreaanse oorlog, eigenlijk een burgeroorlog, waarin alleen maar het doden telt, een loopgravenoorlog was, man tegen man, bajonet op het geweer, precies als W0 I.

avatar van Baggerman
3,0
Vanwege het vele spektakel toch wel te pruimen oorlogsfilm, maar viel met toch een beetje tegen. Dat kwam toch vooral door de jongere broer en zijn acteren. Al gauw begon ik hem een enorme dropveter te vinden. Verder had ik moeite om me met het bataljon verbonden te gaan voelen: ze worden in een flits aan ons voorgesteld en blijven enorme vlakke karakters. Zó interesseert me het als kijker geen ene reet als er eentje wordt neergemaaid!

Ik begrijp ook niet dat deze film zó ontzettend hoog wordt gewaardeerd en bekeken en dat het Chinese Ji Jie Hao (Assembly) zoveel minder is bekeken en gewaardeerd? Liefhebbers van deze film zouden Assembly ook zeker eens moeten bekijken! Ook omdat daar de hoofdpersoon aan de andere kant staat.

Maar toch, films over de Koreaanse oorlog zijn dun gezaaid en deze kijkt wel lekker weg.

avatar van Vinokourov
3,5
Een film met plus- en minpunten en dat eindigt bij mij vaak op een veilige 3,5*-score. Om maar eens met de pluspunten te beginnen: die gevechtsscenes zagen er wel lekker expliciet uit en waren ook bijzonder mooi geschoten met al die opspattende aarde. Ook het plot rondom de twee broers tijdens de Koreaanse oorlog was wel oke en boeiend tijdens de gehele film om te volgen.
Tegelijkertijd hangt met dat plot een minpunt: alle karakters naast de twee broers waren nauwelijks uitgewerkt en blijven op de oppervlakte. Ander minpunt waren die drama-scenes, bedoeld om de Hollywoodkijkers ook te pleasen voor deze film. Vooral dat in het begin de twee broertjes hand in hand lopen is wel heel bedenkelijk. Al met al toch zeer onderhoudend voor een oorlogsdrama met epische allures.

avatar van kos
2,5
kos
Tja, moet me toch aansluiten bij wat hier allemaal zo'n beetje staat. De film ziet er op zich prima verzorgd uit, de massale veldslagen zijn goed en bij vlagen indrukwekkend.
Maar het verhaal is wel erg kitscherig sentimenteel. Hollywood is er niks bij.
Dat gezegd hebbende, de film is wel vermakelijk genoeg om 2,5 uur te bekijken.

avatar van pieter_kerkhof
2,5
Het idee achter het verhaal is wel oke, nu de uitvoering nog. De relatie tussen de broers lijkt meer op een liefdesrelatie. Dat de ene naar het rode kampt gaat en de ander naar het blauwe is nog tot daar aan toe, maar dat ze elkaar niet meer herkennen en elkaar af willen maken wordt dan wel ongeloofwaardig. Dan wordt er ook een zwakzinnig vriendje van de 'goede' broer tegenaan gegooid die wordt vermoord door de (hoe kan het ook anders) 'slechte' broer en emotie alom, althans dat is de achterliggende gedachte. Hoewel dat niet het slechtste deel van de films was, is de relatie tussen de broers dusdanig nep, dat het bijna lachtwekkend wordt. Desalniettemins zaten er wel enkele indrukwekkende scenes in de film en zijn de veldslagen prima in beeld gebracht.

avatar van Film Pegasus
3,0
Film Pegasus (moderator)
Een film die al een tijdje op 'het lijstje' staat, en nu de stap gezet dankzij een tip van Niveath. Een oorlog waar ik minder van af weet, buiten de grote lijnen. Het grote probleem is dat de oorlog zelf, los van de erge feiten, mindere visueel interessant is (meer loopgraven als WOI) en meer een ver-van-m'n-bed-show is dan WOII of Vietnam.

Visueel is het wel mooi gedaan, al overweldigt het ook weer niet. En qua verhaal is het wel wat mager om meer dan 2 uur te vullen. Het acteerwerk is ook niet sterk. Op zich heb ik wel genoten, dit gaat richting onderhouden blockbuster. Maar meer is het niet helaas.

avatar van Spetie
2,5
Deze film deed me in eerste instantie denken aan Saving Private Ryan en dan vooral voor de heftige en harde actiescènes, waarbij de ledematen soms letterlijk in het rond vliegen. Die actiescènes zien er prima uit en dat is dan gelijk ook het grote pluspunt van de film. Ik ben verder niet zo bekend met de Koreaanse oorlog, dus dat was op zich ook nog wel enigszins interessant, al ebde dat naarmate de film vorderde wel enigszins weg.

Het verhaal wordt op een gegeven moment gewoon te overdreven uitgewerkt. Er wordt alleen maar aandacht besteed aan de twee broers, de rest van de personages zijn oppervlakkig bijrolspelers. Dat de oudste broer op een gegeven moment lijnrecht aan de andere kant tegenover zijn jongste broer komt te staan vond ik tamelijk ongeloofwaardig. Het was zeg maar net een stap te ver in een film, die het overdreven, soms erg aangedikte drama toch al niet schuwt. Dat het drama voor mij totaal niet werkte, kwam ook door de overdreven en vaak erg matige muziek. Die past soms totaal niet bij datgene wat je ziet en zwakt sommige scènes juist af.

Toch waren de twee uur en twintig minuten dat de film duurt makkelijk uit te zitten en verveelde de film nooit. Vooral door de vele actiescènes, die er toch voor zorgden dat mijn blik ondanks het zeer late tijdstip nooit afdwaalde. En het is ook geen muziek waar je makkelijk bij in slaap valt, dat moet natuurlijk ook gezegd worden.

2,5*

avatar van Jessen0wnt
3,5
De Koreaanse Saving Private Ryan, de vergelijking mag er wezen.
Vond er eigenlijk bar weinig aan tot aan het laatste halfuurtje, waar ik opeens omver werd geblazen door het talent van de twee broers, geweldig geacteerd. De film is vooral voor de sentimentele tranentrekkers die geloven in eer en broers die om elkaar geven alsof de een 5 en de ander 18 is. Te groot verschil tussen oud, wijs, zorgend maar ''verpest'' en jong, slim en de hoop van de familie. De film vond ik eigenlijk gewoon niet boeiend, enkel de oorlogsscènes in de modder, waar het lekker ruig eraan toe gaat, is interessant qua beeld en geluid, maar het verhaal had van mij wat eenvoudiger en realistischer gemogen, houd nooit zo van het heldhaftige gedoe en dan ook nog dat ''ge-eer en ge-vrijheid'' : Nee, daar ben ik veel te nuchter voor. Enkel de audiovisuele kant en de acteerprestaties maken dit tot een ruim voldoende, voor het verhaal hoef je het in ieder geval niet te doen. Dunne 3,5 ster

avatar van riesma
4,0
De Koreaanse oorlog is er een waar wij als Nederlanders maar weinig vanaf weten. Het staat in de schaduw van de Tweede Wereldoorlog en wij waren als land zelf nog bezig met de wederopbouw, dus geen tijd voor andere zaken. Dat wij er ook nog eens bij betrokken waren - na "militaire druk" van de V.S. - is bij nog minder bekend. Het was een bloederige oorlog, met kleine technische vooruitgangen sinds de Tweede Wereldoorlog, nog met massale loopgravenstormlopen die in niets anders konden eindigen dan vele doden. De vergevorderde haat tussen de kapitalisten en communisten zorde voor een nog grotere spiraal aan geweld binnen in de beide kampen zelf.

Taegukgi Hwinalrimyeo volgt het relaas van twee broers, die al dan niet per ongeluk in de oorlog verstrikt raken. De band tussen de twee is erg sterk. Jin-tae, de oudste, is erg zorgzaam over zijn jongere broertje, Jin-seok. Hij probeert hem koste wat het kost naar huis sturen, met alle risico's van dien. Dit zet niet alleen zijn eigen leven op het spel, maar ook de band tussen de broers onderling.
De films wisselt emotionele momenten af met realistische aanvoelelnde gevechtssituaties. Hier en daar laat de CGI nog wat te wensen over, je verwacht meer in het post-Saving-Private-Ryan-tijdperk. Dit doet verder niets af aan de totale ervaring van de oorlog en de film als geheel. De broederliefde en de drang om eerherstel zijn beter te begrijpen als je de eigen (Nederlandse) normen en waarden vergeet en je je verdiept in de Koreaanse (Aziatische).
Dong-Kun Jang en Bin Won zetten beide een sterke en geloofwaardige rol neer. De laatste scènes zijn erg emotioneel. Met name de oude Jin-seok die aan zijn overleden broer vraagt waarom die niet antwoordt, liet mij toch wel een traantje wegpinken.
Een film volledig in de ondertussen bekende (clichématige) oorlog-stijl, echter goed genoeg voor een hoge score.

avatar van Donkerwoud
3,5
Interessant omdat het dezelfde conventies gebruikt als Westerse oorlogsfilms, maar deze inzet voor een verhaal over een strijd die de zinloosheid en de wreedheid van oorlog benadrukt. In de strijd tussen Noord- en Zuid-Korea zijn er geen winnaars geweest, eigenlijk alleen maar verliezers. In deze film dus geen opgeklopt heroïsme, maar de naakte waarheid van kapotgeschoten lichamen tussen de helse chaos van schietende soldaten. De krachtigste scenes zijn dan ook die waarin het geweld in al zijn afschuwelijkheid wordt getoond in mooie wideshots die een totaaloverzicht geven van de strijdende partijen. Het probleem met deze film is dat er weinig subtiele keuzes gemaakt zijn in het plot, zoals wanneer de oudere broer naar het kamp van de communisten gaat omdat hij doorgedraaid is door de oorlog en zijn liefde heeft verloren aan de anti-communisten. Op zichzelf zou dit best een sterke wending zijn, maar door het plotselinge ervan krijgt het iets ongeloofwaardigs over zich. Daarbij was ik ook niet kapot van het acteerwerk van de acteurs en het sentimentele melodrama dat de boventoon voert in de niet-oorlogsscenes

avatar van Minotaures
4,5
Na meer dan 2 jaar geleden, werd het tijd om deze top film onder de oorlogsgenre te zien en het stelde me wederom niet teleur.

Een uitstekende en keiharde film over 1950, Noord- en Zuid-Korea op de vuist.

Het verhaal lijkt op vele punten op een waargebeurd verhaal van toen. Het gaat over 2 jonge broers die woonzaam zijn in Seoul, hoofdstad van het zuiden. De oudste broer, Jin-tae, werkt als schoenenpoetser op straat. De jongste, Jin-seok, studeert en doet het ook prima. Hun familie bestaat uit hun moeder en Jin-tae's aanstaande en haar broertje en jongere zusjes. Maar zodra er oorlog uitbreekt, moeten alle 18 tot 30-jarigen zich aanmelden om te vechten. Met veel tegenzin worden de broers gedwongen om met de rest mee te gaan en te vechten. Jin-seok wilt bij elkaar blijven zodat ze het samen kunnen overleven. Jin-tae's doel is echter zo snel mogelijk gepromoveerd te worden zodat die zijn jongere broertje naar huis kan sturen.

De cast doet het prima om de personages goed te spelen en laten je meeleven met hun. Zo heb je de broers, Jin-seok is een rustige die problemen graag wilt vermijden. Hij is alleen lichamelijk slecht aan toe. Jin-tae is een harde die zijn broertje zo goed wilt beschermen. Zo goed mogelijk, al kost het aan andere mensen de leven. Na elke missie en gevecht is Jin-seok getuige van het gehele verandering van zijn broer. Hij is niet meer een liefdevolle broer die van zijn familie houdt, maar een keiharde vechtmachine die getraind is om te doden. Andere personages zijn hun mede-soldaten, zowel jong als wat ouder. Allemaal met een eigen reden, of het nou uit oproep of vrijwillige melding. Iedereen zou graag de held willen spelen om met een borst vol medailles naar huis terug te keren. Het noorden van Korea komt ook prima aan bod, uiteraard niet zo uitgebreid als zuid. Zo nu en dan kom je een offcier van het noorden tegen en andere soldaten die er zijn om puur om op geschoten te worden. De Lee familie verschijnt ook voor, tijdens en na de oorlogs. Zo heb je hun moeder, die een eigen zaak heeft, Young-shin Kim, Jin-tae's verloofde, die ook meewerkt aan de zaak en haar jonge broertje en 2 kleinere zusjes.

De veldslagen zijn hard, rauw, realistisch en verbluffend. Vanaf het eerste veldslag, dat is dus hun linie vlakbij Nakdong, tot aan de steden zoals Incheon. Elk soort veldslag heeft zijn eigen realistisch en setting in vol detail. Je maakt verschillende bombardementen mee tot wel schotenwisseling en natuurlijk hand-to-hand combat, waarbij je bajonet je beste vriend is. De Amerikanen worden er ook heel dunnetjes in betrokken, want in Icheon zie je al Amerikaanse Sherman-tanks binnenrollen en zo nu en dan de F-86's die hun ondersteuning vanaf het luchtruim geven. Qua bloed en gore worden er geen kosten bespaard, want alle maaginhouden en ledematen vliegen je om de oren tijdens het heetst van de strijd. Ook de shots van de gevechten zien er prima uit, zo centraal tussen al dat geknok, gesteek en geschiet. Natuurlijk is elk gevecht afhankelijk van Jin-tae's moed en lef, net zoals zijn aanval op een machinegeweersnest in Icheon of het flanken tijdens een hinderlaag, keer op keer zijn het riskante missies en momenten die hij neemt. Zoveel betekent het hem om zijn broertje te beschermen, al kost het zijn leven.

Daarnaast zie je vele momenten die de broertjes meemaken tijdens de oorlog. Zoals het ondervragen en executeren van burgers die verdacht worden van omgang met noord-Koreanen. Het achterna zitten van de vijand, die ze in elke dorp en hoek die ze tegenkomen executeren. Getuige zijn van een slachtpartij wat noord-Koreaanse troepen hebben achtergelaten in een dorp. Zuid-Koreaanse terugtrekking uit noord-Korea vanwege China's versterking van zo'n 100,000 man en het verraden van je land door met de vijand samen te werken en daar een reputatie als een leider van een elite-eenheid verdienen. Het verliezen van je geliefde en je broer door je eigen landgenoten lijken me ook geen pretje... Dat zal het hebben gedaan om Jin-tae gek te maken.

De effecten zien er prima uit, veel ontploffingen, rondvliegende ledematen, liters bloed en het geluiden van honderden geweren die schoten lossen. Alleen tijdens het laatste slag vond ik de vliegtuigen weer wat matig, alsof ze opeens daar geen geld voor hadden. Vooral het vliegtuig wat neerstort zag er helemaal niet uit. Jin-tae wordt als een Rambo neergezet die zo'n man of 50+ neer heeft gehaald. Dat was wel weer een beetje teveel van het goede. Kang komt uit zuid-Korea, maar om nou noord zo te verafschuwen en enkele eenheden door 1 man aan flarden te laten schieten is ook weer jammer. De outfits en wapens zagen er prima uit, noord-Korea aan de wit/zand-kleurige outfits en zuid-Korea aan de 'Ranger' outfits van de Amerikanen. Ook de wapens van zuid zijn verstrekt door de Amerikanen, want zo liep iedereen met een M1 Garand, BAR en de M1A1 Carbine. Noord leken meer de Japanse en Russische wapens te dragen zoals de PPSH-41 en de Arisaka. Panstervoertuigen komen er ook in voor, alleen worden ze helaas niet vaak gebruikt en dienen ze als achtergrondsornament. Amerika's aanval op Icheon werd bijv. door de Shermans geleid en nog een andere veldslag zag je ze ook rijden. Helaas had noord geen tanks of andere panstervoertuigen om ze te zien vechten als achtergrond. Pantservoertuigen blijf ik wel essentieel vinden in een oorlogsfilm en zou het alsmaar zonde zijn om ze toch te hebben maar niet voldoende te gebruiken.

Al dat gevecht maakt ruimte voor de hereniging van senior Jin-seok en botresten van Jin-tae. Vrij emotioneel, wanneer Jin-seok in elkaar zakt en over beloftes begon die zijn broer nooit heeft waargemaakt, toch nog een flinke scène.

De speelduur valt allemaal mee. Mede dankzij een interessante thema en genre, vliegt de tijd zo. Er zit ook aardig wat tempo in, voordat bepaalde stukjes ècht ècht saai beginnen te worden, wordt het weer tijd voor een gevecht. De loop van de film is ook prima; rustige tijd voor de oorlog, optrommelen van rekruten, veldslagen en promotie, miscommunicatie en ruzie's, veldslagen, terrein gewonnen, terrein verliezen, veldslag, etc. etc.

Al met al verlossen alle kleine minpuntjes in een poel van pluspunten. Het blijft een geweldig film. Tot zover stelde geen Koreaanse oorlogsfilm mij teleur, maar ik heb er niet veel gezien. 71: Into the Fire is een geweldig film en nog steeds zou ik graag Assembly willen zien, toch nog om het een beetje compleet te maken.

Een uitstekende oorlogsfilm in topvorm wat betreft personages, effecten, verhaal en gevechten.

avatar van wibro
3,0
Een film die wat de vorm betreft mij enigszins doet denken aan Saving Private Ryan. Veel sentiment en over de top acties. Op zijn Hollywoods dus. Nu vond ik het begin best mooi, maar toen eenmaal die oorlog losbrak begon ik mijn aandacht toch wel snel te verliezen. Het zal wel komen omdat ik te veel oorlogsfilms heb gezien denk ik. Het doet mij allemaal niets meer, tenzij ik er een duidelijke anti-oorlogsboodschap in zie. Dat laatste zag ik in deze film absoluut niet. Bij deze film gaat het puur om de actie met het doel om volle bioscoopzalen te trekken. Niet om de mensen aan het denken te zetten want beide oorlogspartijen sloegen elkaar maar al te graag de hersens in. Goed, de Koreaanse oorlog was net zoals de Vietnamese een burgeroorlog - althans, zo zie ik het - en geen enkele oorlog zo wreed als een burgeroorlog. Beide partijen in Korea gingen zich te buiten aan oorlogsmisdaden, ook die van het kapitalistische Zuiden. Dat behalve de communistische ook de wreedheden van de Zuidelijken getoond werden komt de film wel te goede. Van eenzijdigheid kan men de schrijvers van het scenario in ieder geval niet betichten. Het is om die reden dat deze film van mij nog net een voldoende krijgt ondanks dat mij dat sentimentele gedoe van die broers zeer tegenstond. Over die vreselijke muziek zal ik het verder maar niet hebben.

3,0*

avatar van Number23
3,5
De Aziatische Saving Private Ryan, dat wordt vaker gezegd over deze oorlogsfilm. Kan ik goed begrijpen, ze hebben veel gemeen. Meeslepende muziek, broederbanden, harde en bloederige actie en veel meer vergelijkingen. Maar er is 1 groot verschil tussen Brotherhood en SVP: het raakt me niet. Emoties komen niet over, al zijn de acteurs goed bezig. Misschien moet ik hem een paar keer kijken om hem echt te waarderen. Echt jammer, want het gaat over een oorlog waar ik niet veel over weet. Toch haalt tie het niet bij SVP, Platoon en meerdere.

avatar van Theunissen
3,5
Ik heb al eens aangegeven dat de Aziaten de afgelopen jaren regelmatig indrukwekkende oorlogsfilms maken. Deze mocht er ook zijn echter deze vond ik niet echt indrukwekkend omdat het verhaal niet echt pakkend of aangrijpend was (het was wel boeiend) . Het verhaal ging meer om wraak, gerechtigheid en liefde om de familie dan om het conflict tussen Noord en Zuid-Korea. Voor welke kant men vocht maakte weinig uit en regisseur Je-gyu Kang maakte gehakt van zowel Noord-Korea en vooral Zuid-Korea (hadden in deze film soms wel trekjes weg van de Nazi's) vanwege de gruwelijkheden die men elkaar en onderling aandeed. De film begon best aardig maar toen het begon te draaien om wraak vond ik het minder worden. De oorlogsbeelden zien er overigens fraai uit (zijn ook rijkelijk aanwezig) en zijn geregeld keihard. De cast deed het goed maar men had beide broers wel een verschillende naam kunnen gegeven want "Jin-tae Lee" en "Jin-seok Lee" lijkt wel erg op elkaar waardoor ik soms moeite had om ze uit elkaar te houden.

P.S. inderdaad de vliegtuigen op het einde zagen er inderdaad erg nep uit.

avatar van BBarbie
2,0
Uitermate gewelddadige film over twee broers, die samen naar het front gestuurd worden waarbij de oudere broer zich wil opofferen voor de jongere. Jammer dat deze veelbelovende verhaallijn volkomen in het niet verdwijnt, omdat de film niet veel meer is dan een aaneenschakeling van grafisch in beeld gebrachte geweldscènes. Ik ben er natuurlijk niet bij geweest, maar ik betwijfel zeer of tijdens de Koreaanse oorlog gevochten is op de wijze als deze film ons wil doen geloven. Het is in mijn ogen in feite zoiets als een oorlogsversie van Fight Club. Niks voor mij dus, temeer niet omdat te midden van al het geweld de rode draad van het verhaal slechts met moeite terug te vinden is. Een enorme tegenvaller.

avatar van DVD-T
4,0
Melodramatische film met veel veldslagen.

Zo kun je deze Brotherhood of War het beste noemen. Zoals alleen Zuid-Koreanen dat kunnen. Ik heb er best een zwak voor. De band tussen de twee broers komt erg overtuigend over. Komt ook door de begin scenes voor ze naar het front worden gestuurd. Ook mooi om te zien hoe beiden zich in het leger ontwikkelen. De relatie lijkt helaas soms ondergesneeuwd in de vele actie scenes die de film heeft. De regisseur lijkt niet precies te weten wat hij wil vertellen. Hoe erg de oorlog was of hoe families worden verscheurd. Later herpakt de film zich wel weer en komt er nog een geweldig slot. Die laatste scene gaat misschien net even een stapje te ver, maar brengt de emotionele lading die de film wil meegeven wel erg goed over.

Jang Dong-gun speelt hier geweldig. Hij weet zoveel emoties overtuigend over te brengen. Maar ook Bin Won is enorm sterk als zijn broer. Dat deze man niet meer rollen krijgt aangeboden. Erg goede acteur. De rest komt wat weinig in beeld, maar iedereen speelt zijn rol goed. Ook leuk om Choi Min-sik nog even voorbij te zien komen.

Zuid-Koreaanse films doen niet meer onder voor de grote Hollywood producties. Af en toe is het verschil in budgetten natuurlijk zichtbaar, hier vooral in de vliegtuig scene, maar verder ziet alles er top uit. Prachtige gechoreografeerde actie scenes. Camerawerk is van een zeer hoog niveau en wat minder conventioneel als in de grote Amerikaanse producties, de regie is goed, effecten zien er fantastisch uit. Dit ziet en klinkt gewoon als een multi-miljoenen film.

Imposant oorlogsdrama, af en toe net wat over het randje waardoor het wat over sentimenteel wordt. Maar het werkt allemaal weer zeer goed.

avatar van joolstein
3,0
Groots opgezet oorlogsepos over de Koreaanse oorlog van regisseur Kang Je-gyu. Ondanks dat de film een Hollywood-achtige aanpak heeft met visuele spectaculaire scenes slaagt de film er niet in om erg vernieuwend te zijn. Het verhaal gaat over de twee broers Jin-tae en Jin-seok Lee die een sober maar gelukkig bestaan leiden met hun familie in de Zuid-Koreaanse hoofdstad Seoul. Het communistische buurland Noord-Korea begint in 1950 de oorlog en vanaf dan is het gedaan met hun rustige leventje. De twee broers worden door de overheid gedwongen dienst te nemen in het leger. Jin-tae, de oudste van de twee, voelt zich verantwoordelijk voor zijn jongere broer Jin-seok en krijgt van zijn bevelhebber te horen dat, als hij er in slaagt de eremedaille te winnen, zijn broertje naar huis zal worden gestuurd. Dit drijft een wig tussen hem en Jin-seok. Bij het zien van de film wordt meteen duidelijk dat Kang Je-gyu sterk beïnvloed is door Amerikaanse oorlogsfilms. Een vergelijking met ‘Saving Private Ryan’ is haast onvermijdelijk. Helaas slaagt de film er niet in zijn tegenhangers uit Hollywood te evenaren. Terwijl er toch genoeg imposante sets en een groot aantal figuranten hielpen bij aan creëren van de indrukwekkende slagvelden. De film tracht zijn dramatische kracht te putten uit het uitdiepen van de relatie tussen de twee broers en hoe de oorlog ze uit elkaar drijft. Dit levert een aantal sterke scènes op maar het is jammer te noemen dat de film zich enkel focust op de twee broers. De andere personages, zoals de strijdmakkers van de broers, blijven vrij eendimensionaal. Ook is het een gemiste kans dat de film niet dieper ingaat op de historische context van het verhaal. Nu kan dit ook komen doordat voor ons Europeanen dit een vergeten oorlog is. Een redelijke knappe oorlogsfilm van Hollywoodformaat, die visueel net weet te overtuigen. Echter voelt het verhaal net iets te vaak aan als een herhalingsoefening van het genre. De film weet zeker een avond te boeien, maar laat je toch achter met het gevoel dat er meer uit gehaald had kunnen worden.

avatar van Fisico
3,0
Doordat Taegukgi hwinalrimyeo ergens diep in de top 250 van MM staat, deze ook eens meegepikt, maar ik moet toch zeggen dat hij me niet helemaal is bevallen. De film speelt zich af in 1950 tijdens de Koreaanse oorlog tussen het noorden en het zuiden waarbij het communistische noorden het zuiden zo goed als overrompelt. Ook daarvoor waren er grote schermutselingen tussen beide jonge naties, maar de film is vrij beperkt en de historische context van het verhaal wordt onvoldoende tot niet uitgewerkt. Jammer, want deze weinig bekende doch belangrijke oorlog is bij menig in het Westen onbekend en dus onbemind. Het haalde ook mijn betrokkenheid naar beneden, het tegendeel in Koreaanse contreien verbaast me dan weer niet.

In plaats daarvan focuste Je-kyu Kang zich op de relatie tussen twee broers die bij aanvang van de film erg sterk is. De uitdieping van de karakters en hun familie komt voor de oorlog sterk naar voren, maar tijdens de oorlog wordt een te heroïsch verhaaltje opgerakeld dat alleen maar toeneemt zoals in het melodramatische en onrealistische eindgevecht. De sentimentaliteit druipt er vanaf en de focus op de twee broers is overtrokken. Wat ik echter wel sterk vond waren de opgravingen anno vandaag en de rol van de pen in het verhaal.

Op technisch vlak zagen de gevechten er best goed uit en de hand cam maakte het realistischer (maar tegelijk ook wat chaotischer). Dat is ook maar logisch, want ordelijk gestroomlijnde massa lijf-aan-lijfgevechten heb ik nog nooit gezien. Qua visueel spektakel zit je wel goed bij deze film met zijn talloze figuranten en explosief wanneer de jachtvliegtuigen werden ingezet. Je-kyu Kang gaat iets te veel de Hollywoodstijl op wat jammer is (niet zozeer qua gevechten, wel bij de ontwikkeling van beide broers). Een meer serene realistische kijk zou de film ten goede gekomen zijn. Al bij al wel een ok film, maar er had heus wel meer ingezeten. De verwachtingen lagen echter iets te hoog voor me. Een voldoende met 3,0* is op zijn plaats.

avatar van knusse stoel
4,0
De afgelopen weken nogal wat oorlogsgeweld gezien op het beeldscherm en dit was een van de betere films. Verhaal, locaties en de acteurs waren allen top.
Het enige wat iets afdoet aan de film is de taal maar dat weet je in feite als je een film gaat zien uit een ander land. Engels enz. zijn wij gewend om te horen maar de Aziatische talen zijn wat knauwerig en dat is een klein minpuntje. Gaat trouwens bij mij de score niet beïnvloeden.
Het verhaal gaat over twee broers die door omstandigheden in de trein op weg raken naar het front. Daar proberen ze in eerste instanties nog onderuit te komen en vooral de oudste heeft er moeite mee dat zijn jongere broer aanwezig is aan het front. De jongste is de lieveling van de familie, ook al door het feit dat hij de studiebol van het gezin is en iedereen heeft daarvoor zijn eigen idealen voor een carrière in de toekomst opzij moeten schuiven, zodat hij kon studeren. De oudste broer probeert door heldhaftig gedrag in aanmerking te komen voor gunsten, zodat de Benjamin weer terug kan naar huis en studie.
Of dat lukt.....?
Een 8!

avatar van Lovelyboy
4,5
Een film die ik ergens ooit in 2007 eens op de gok mee nam, bovendien in de veronderstelling dat het een documentaire was. Toen maakte de film een geweldige indruk en dat doet hij vandaag de dag nog steeds, ondanks de lichtelijke melodramatische verstandhouding tussen de broers die ongetwijfeld zo uitgespeeld wordt vanwege de impact die de oorlog had op de burgers aldaar, geschat aantal van twee miljoen omgekomen. Het beeld dat uitgedragen wordt klopt wat mij betreft maar al te goed, families die uit elkaar gerukt werden en tegen elkaar opgehitst door de grootmachten van die tijd. Het verschil van kant kon heel ongelukkig uitvallen zoals gevangenname of bijvoorbeeld op het verkeerde moment op visite zijn bij familie in het noord waarop men geronseld werd en al snel aan de communisten kant stond, en het op kon nemen tegen eigen familie en vrienden. Wat de tragedie van deze oorlog betreft, een vredesverdrag is er nog nooit getekend, de strijd in de film duurde drie jaar en koste naar 'schatting' tussen de tweeënhalf miljoen tot drie miljoen levens waaronder veel burgers. Ik zeg overigens 'schatting' omdat men het werkelijk niet weet, vandaar de marge van een half miljoen.

De film wordt in eerste instantie rustig opgebouwd met de thuissituatie, van drama ontwikkeld de film zich daarna tot een oorlogsfilm. Een strijd overigens die uiterst merkwaardig heen en weer golfde van zuid naar noord. Er volgen al snel een paar erg goede oorlogsscenes onder andere in Pyongyang, waarna de toon qua menselijkheid en rauwheid nog verder daalt en erg realistisch overkomt. De wreedheid, troosteloosheid en menselijke afdaling wordt prima weergegeven en de beelden in de sneeuw zijn formidabel. Ondertussen wordt in het sub plot de verandering en verhouding van de broers gevolgd. Waar Jin Tae het als een manier ziet om zijn broer thuis te krijgen en een ware overlever blijkt lijkt hij steeds verder af te stompen, Jin Sook staat daarentegen voor een soort onschuld en naïviteit, en fungeert als moreel kompas die weigert af te stompen. En daar zit wat mij betreft het zwakke punt van de film, de jongere broer is vaak wat te aanwezig met zijn jankerige gebruikelijke klaagzang en ondanks dat hij zo slim is weigert hij in te zien wat zijn broer voor hem doet. De gebeurtenissen tussen de twee leiden echter wel tot een aantal interessante dingen zoals de brand, vermoedde dood, de officier die met een steen de kop in wordt geslagen, het overlopen van Jin Tae en de uiteindelijke samenkomst die ook weer naar het melodramatische neigt maar vooruit. Jan Dong-Gun, de oudere broer vind ik vooral heel aardig acteren en Lee Eun-ju wil ik dan nog wel even benoemen die zijn vrouw speelt en dat eveneens aardig doet. Werd gezien als groot acteertalent, helaas stapt ze nog geen jaar na de film zelf uit het leven.

De stijl is mooi, halverwege krijgt de film een erg goed gebracht naargeestig sfeertje en is de waanzin aan beide kanten onbeschrijfelijk. De Rode Golf wordt mooi gebracht, veel aspecten van de mobiele oorlog komen voorbij, de invloed die 'de strijd' van West en Oost over de rug van de Koreanen uitvocht is goed voelbaar en wat mij betreft wordt de zogenaamde 'broedermoord' uitstekend gebracht. Missertjes zijn toch wel een tot skelet verworden lichaam in een schuurbrand, het is geen crematorium natuurlijk, en de vliegtuigen halverwege en op het einde. Desondanks overtuigd de film op vele vlakken en dan met name op het gebied van oorlog. De oorlogsscenes zijn nog steeds bijzonder goed en overtuigend en vooral lekker rauw. Meer dan prima film.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:51 uur

geplaatst: vandaag om 22:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.