The Day after Tomorrow (2004)

Ja, dit soort ''reviews'' hebben we echt wat aan....

Dit klopt eigenlijk helemaal! Al moet ik eerlijk zeggen dat ik deze iets minder slecht vind dan 2012. Maar veel scheelt het niet...

Ik hou hier wel van, ouderwets degelijk vermaak. Spannend van begin tot eind, veel avonturen, diverse verhaallijnen worden gevolgd en steeds afgewisseld, overtuigend geacteerd en geweldige beelden.

En dat 2 uur lang. De rampen werden realistisch uitgebeeld, zeker niet te overdreven.

Goede rampenfilm om heerlijk thuis bij de warme haard te bekijken

De irritatie begon vanaf de eerste seconden. Je ziet de amerikaanse vlag waardoor je gelijk weet dat het zo'n doorsnee hollywood film is.

Het thema is interessant, waardoor veel mensen naar dit soort films kijken. Eigenlijk wordt hier keihard misbruik van gemaakt. De makers weten toch wel dat het goed bekeken word, waardoor ze de film gewoon hebben afgeraffeld.

Ik hoop ooit nog een keer een degelijke rampen film te mogen bekijken maar ik heb sterk mijn twijfels.

Ik kon wel door het patriottisme heen kijken, daar ben ik kritisch genoeg voor en ik voel mij niet misbruikt.

Trouwens, vaderlandsliefde betrof enkele minuten van de 2 uur durende film, aan het begin en aan het eind.

Vraagje: wat vond je afgeraffeld in deze film?

Ha ja het klopte inderdaad aardig wat ik had verwacht. Ik vond deze ook net iets beter inderdaad.

het verhaal zat te makkelijk in elkaar. Een opbouwende verhaallijn met het uitdiepen van personages zat er niet in.

Daarnaast probeerde de regisseur van elk moment een spannend moment te maken. Bijvoorbeeld het telefoneren in de bibliotheek. Dit ging ten kosten van de geloofwaardigheid.

Misschien was het een beetje naïef van mezelf om te denken dat er mooi verhaallijn inzat.

Daarnaast vond ik het acteerwerk niet geweldig. Er zijn geen personages die me zijn bij gebleven na de film.

Het enige wat mij aansprak waren de special effects. Dat is voor mij te weinig om een film een voldoende te geven.

Hetzelfde geval als bij 2012 (en eigenlijk elke rampenfilm), vreselijke verhaallijn omtrent de personages, waardeloze dialogen en tenenkrommend acteerwerk. De film moet het volledig hebben van de special effects en die zijn dan ook netjes. Het komt bij mij altijd over als makkelijk scoren.

Dennis Quaid en Jake Gyllenhaal acteren slecht..... (?)

En wat vond je zo vreselijk aan het verhaal trouwens?

Verder is de uitvoering van deze rampenfilm volgens mij totaal verschillend van die van 2012.

Die laatste was zo overdreven dat het een lachfilm werd voor mij. Deze is meer verhalend en drama/thrillerachtig vond ik (en spannender dan 2012).

Gyllenhaal valt mee. Ik ergerde me dood aan de personages in de film en het gebrek aan diepgang. De cliche gesprekken aan de telefoon, het vreselijk lachwekkende plot tussen die vrouw en het jongetje met kanker Gadverdamme, wat slecht.

2012 is ook slecht maar opnieuw is het leuk om naar de actie scenes te kijken.

Geen diepgang in personages, verhaal is wel spannend maar slaat hier op een gegeven moment in door de boot met die wolven, terwijl iedereen dood gaat die buiten komt is er wel zijn vader die door heel Amerika loopt om hem te redden, come on. Irritant personage wat Gyllenhaal speelt, totaal onsympathiek. Om het dan toch met een positieve noot af te sluiten, de rampen en het weer zagen er wel allemaal heel vet uit.

Er was maar een zeer korte tijd van extreme kou van -150F en de vader moest daar ook voor schuilen, zagen we. En de wolven waren ontsnapt uit de dierentuin en de boot was losgeslagen uit de haven bij NY, wat is daar vreemd aan?

Ik begrijp wel waar het allemaal vandaan kwam, ik vond het alleen vergezocht en totaal geen toegevoegde waarde hebben voor het verhaal.

ik ging deze film zien en ik dacht heb ik deze film niet al een paar jaar geleden gezien

ik kon me nauwelijks wat herinneren van de film. Maar wat was dit eigenlijk een goede film

soms krijg je echt prachtige beelden te zien van het ijs over NY, alleen de film duurde wat te lang waardoor hij tegen het eind aan wat verveelde ik vond dit ook weer typisch een Amerikaanse rampenfilm verder hartstikke goede film

4*

Punt.

Ik heb in de brugklas van de middelbare school hier voor het eerst een klein stuk (25 min) van gezien. Ik heb vreselijke nachtmerries ervan gehad. Ondanks dat feit heb ik me er 2011 toch aan gewaagd de film te kijken, en ondanks dat ik er toen geen nachtmerries van kreeg, bleef het niet mijn favoriete film. Ik vind het concept ver gezocht. De animaties zijn wel knap gedaan!

Eigenlijk nooit er aan toegekomen deze film te kijken, gister besloot ik hem eens op te zetten, hou namelijk wel van een rampenfilm op z'n tijd. Jammer genoeg had hij beter kunnen vallen. Ik was zo onderhand na de bekendheid van de film en trailers die ik zo nu en dan voorbij zag komen gaan hopen op wat meer rampenbeelden, ondanks een paar zeer leuke shots. Ook iets teveel drama wat mij betreft, wist me ook niet helemaal te pakken (wat dat betreft doet juist een emotioneel sterfgeval het soms vrij goed bij me). Ook de wolven die op dat schip terecht kwamen voelde overdreven toevallig aan en daarmee meer vervelend dan echt spanning-opwekkend. Niet verveeld, en beter te verteren dan z'n latere 2012, maar alsnog niet helemaal bevredigend.

3*

Fijne overlevingsfilm, Holm's peptalk.

Sentimenteel gezeik door de vingers zien.

The Day After Tomorrow

Schitterende visual effects kunnen niet voorkomen dat The Day After Tomorrow zichzelf helemaal ondersneeuwd in zijn pretenties. Emmerich weet de ongeloofwaardigheid vaak genoeg te camoufleren en de spanning af en toe bekwaam op te bouwen, zoals wanneer een muur van water de straten van Manhattan binnendringt, maar slaat hier ook vaak genoeg in door: wanneer het vliegtuig turbulentie ervaart dreigt een stewardess meteen verpletterd te worden door een karretje; als Sam zijn vader belt verdrinkt hij bijna en als de achtervolgende (ja, echt) kou nog niet gevaarlijk genoeg is, zijn er ook nog hongerige wolven met scherpe tanden. Wat het toevoegt? Een paar seconden extra spanning, maar meer niet.

De grootschaligheid van de ramp bleef ook een beetje uit, althans gevoelsmatig: maar wat wil je ook als iedereen door de bibliotheek heen loopt, trachtend zijn of haar familie te contacteren, alsof het allemaal wat later gaat worden vanavond? Duizenden mensen dood, maar geen traan die gelaten wordt.

Dat sentiment daarentegen niet vreemd is bij Emmerich blijkt uit geforceerde scènes als met Jack’s vrouw en het kankerpatiëntje Peter en de openbloeiende liefde tussen Sam en Laura. Terwijl de film de potentie had een overlevingsdrama te worden, wordt er niks met de apocalyps gedaan wat we niet ook al in Goede Tijden, Slechte Tijden hebben kunnen zien.

Met enkel cliché's als emotioneel element in de film, overstemmen de onmetelijke computerbeelden het menselijke veel te veel, wat vooral blijkt uit het einde: er is verdomme een nieuwe ijstijd nodig gebleken om vader en zoon weer bij elkaar te brengen. Samen met de nergens subtiele moralistische ondertoon vormt deze laag het dieptepunt van de film, samengevoegd en -gevat in de volgende zin van de eeuwig geplooide Dennis Quaid: “De mens heeft de vorige ijstijd overleeft; we kunnen deze ook overleven. Als we maar leren van onze fouten.” Hij kijkt zijn partner even veelbetekenend aan. “Ik hoop dat ik de kans krijg om te leren van die van mij.”

Leerde Emmerich maar van die van hem. Maar nee, wat volgde was 2012.

Een beetje ijstijd is tegenwoordig apocalyptisch, met 7 miljard mensen.

Belastingwetjes in de open haard maken veel goed.

Nog even waarderen, 3,5, zonder hemeltergend slechte muzeik was het een dikke 4*

@NYSe

Vader en zoon waren al nader tot elkaar, de ijstijd kon ze niet scheiden.

Net zo theatraal, net zo cliché, net even anders.

De eerste apocalyptische GTST (waar ik uiteraard nooit naar kijk hè) moet ik nog zien.

Na alle reacties te hebben gelezen, meningen die verschillen van 1 tot gemiddeld 3 sterren, de film toch nog eens na meer dan 5 jaar afgestoft. Ik had vage herinneringen aan de uitmuntende special effects, maar de rest van de film was ik compleet vergeten. Een heel simpel verhaal, maar ik ken weinig rampenfilms waar betere scenario's waren voor verzonnen, aanbevelingen zijn steeds welkom. De film loopt soms over van stomme dialogen, ongeloofwaardigheden en sentimenteel gedoe. En hoera voor de hond! Het verhaal wordt gewoon erg zwak tijdens het laatste uur, maar het blijft een leuke popcorn en pilsje vermaak.

typische guilty pleasure film, je weet dat hij slecht is maar stiekem zitten er toch genoeg leuke dingen in om vermakelijk te zijn...

Zwakke film.

Verklaar je nader.

Jarenlang veel moeite gehad met deze film vanwege het prekerige gehalte. Tegenwoordig leg ik al het gezeik over klimaatveranderingen eenvoudig(er) naast me neer en probeer ik me meer toe te leggen op het spektakel zelf van dit soort films. Zo ook met The Day After Tomorrow dat het prettige kitschgehalte van Roland Emmerich’s werk uitstekend weerspiegelt. Zoals gebruikelijk gaat Amerika finaal tegen de vlakte, waarbij alle natuurrampen gaaf vormgegeven zijn. Alle natuurrampen? Nee, dat toch niet. De overzichtsshots van de bevroren steden komen me te duidelijk uit een computertje. Alsof er een shot uit Ice Age is geleend.

Het hoogtepunt is zonder meer het overlevingsavontuur in New York. Het groepje van Jake Gyllenhaal is prettig om te volgen. Wel is het grappig dat sommige users zich storen aan onlogische dingen. Voor een film die geheel onrealistisch is, passen dergelijke ‘onlogica’ prima binnen het gestelde kader. Zeg dan dat het concept je niet aanspreekt. Dat zo’n schip de stad binnenvaart vind ik dan best cool. Hier wat tragiek (die volledig bevroren mensen, brr), daar wat spektakel. Het is een leuke film, maar zo’n epiloog zorgt wel voor een vervelende nasmaak.

@Ruudc

de epiloog stoort idd, een preek met een belerend zeikdeuntje, te erg.

paste toen waarschijnlijk in een of ander format.

Ik vind dit één van de mindere rampenfilms die ik ken. Wat mij betreft blijft het vooral steken bij het verhaal en bij het acteerwerk. Ik vond vooral Gyllenhaal erg matig. Hij kwam mij niet echt over als een intelligente jonge man die met behulp van de tips van zijn vader weet te overleven in het natuurgeweld dat hen overspoeld. Eigenlijk vond ik het maar een slappe hap. Er zat totaal geen overtuiging in het overbrengen van dit personage. Mede hierdoor kwam ook de vader / zoon relatie niet echt over en zat ik nou niet bepaald mee te leven met deze mensen.

Daar komt ook nog bij dat er een behoorlijk prekerige ondertoon heerst bij deze film. Natuurlijk moeten we voor de aarde gaan zorgen en bewuster omgaan met de bronnen die we nog hebben maar het onderwerp was hier wel erg overdreven aanwezig. Ik persoonlijk irriteerde me eraan. Het was een beetje too much aangezien ik er niet voor heb gekozen om een documentaire te kijken over de aantasting van het milieu op aarde.

Wat overblijft is dat er wel heel veel spectaculaire en mooie beelden worden voorgeschoteld. Dat moet ik absoluut toegeven. Maar verder heeft de film me wel een beetje teleurgesteld.

Patriottisch omdat het weeral Amerika is die alles weten en het gaan oplossen. Demagogisch omdat het allemaal groot moest zijn en ze hebben alle rampen overdreven. Bij Amerika kan het niet groot genoeg zijn.

Wetenschappelijk klopt dit verhaal niet met de realiteit.Alles in deze film is overdreven gemaakt en typisch aan Hollywood-films en Amerika.

Een film moet niet altijd geloofwaardig zijn, want ik hou wel van fantasiefilms, maar dan moeten de acteurs zich wel bewijzen of er moet iets zijn dat mij kan bekoren. Wat hier niet het geval was.

Degelijk.

The Day After Tomorrow staat te boek als mijn slechtste bioscoopervaring. De film zelf is geen ramp, maar ik weet het nog goed: eerste middelbaar, filmnamiddag met de school, en waar mag Jesse zitten? Juist ja, helemaal op de eerste rij, naast een leerkracht nog wel, en waar zitten die? Juist ja, helemaal aan het begin/ einde van een rij. Op 12-jarige leeftijd was mijn Engels nog niet echt denderend (en dacht ik dat dit een intelligente film ging zijn), dus was het vooral een kwestie van de ondertitels lezen, wat geen sinecure is vanaf de eerste rij, helemaal rechts.

Soit, de film zelf heb ik ondertussen teruggezien en doet wat het moet doen: vermaken. Ik heb het evenwel niet zo voor dramatische dingetjes zoals vader-zoekt-zoon en ook de spannende momentjes met wolven zijn niet geweldig origineel, maar wat maakt het uit bij dergelijke popcornfilms? Niet veel, vind ik.

De acteurs zijn er ook naar. Jake Gyllenhaal en Dennis Quaid zijn nu niet meteen Hollywoods beste acteurs. Eerstgenoemde is mij te wisselvallig, Quaid ontbreekt simpelweg talent.

Een knap mieke à la Emmy Rossum of een echte acteur à la Ian Holm zijn welgekomen toevoegingen.

The Day After Tomorrow scoort bij mij vooral punten op het visuele. Roland Emmerich is iemand die zich vaak uitleeft in rampenfilms en hier brengt hij de ramp van dienst wellicht het mooist in beeld. Een ijsvlakte is sowieso een secure keuze, daar kan je bij mij niet veel mee misdoen. De CG-wolven vind ik dan weer wat minder.

3