Along Came Polly (2004)

Had al een tijd geen film meer gezien met Philip Seymour Hoffman, mijn favoriete acteur, dus ik besloot deze eens te kijken. Een luchtige romcom op zijn tijd is best leuk. Nu had ik beter moeten beseffen dat dit een Ben Stiller-film is en dat dat meestal weinig soeps betekent. Wat mensen leuk vinden aan gorigheid en poep- en piesgrappen, ik zal het wel nooit begrijpen. Echt afschuwelijk niet grappig.

De rest van het plotje is ook flinterdun. De film wil een soort 'controlfreak-guy en losbandige go with the flow-meid' tegenstelling maken maar dat komt er maar nauwelijks uit. Blijft over een oerstandaard romcomverhaaltje, maar dan met meer flauwe vervelende gorigheid.

En vooruit, Philip Seymour Hoffman, makkelijk de beste factor in deze film. Ik heb die man nog nooit iets slechts zien doen.

1*, dat halfje extra is voor hem.

Vond ik inderdaad ook al. Ik dacht het 'zo'n soort film' zou worden, maar nee dus.

Ik ben toch wel easily entertained als het gaat om visuele humor. Ik moet dan ook erg hard lachen om Hoffman die valt op een dansvloer of Stiller die haar in zijn gezicht gezwiept krijgt tijdens salsa. Daarbuiten is het een aardige komedie, al is de relatie tussen de karakters van Aniston en Stiller nogal ongeloofwaardig; na zo'n ramp van een eerste date zou je toch denken dat je elkaar nóóit meer wilt zien. Maar goed, vermakelijk genoeg.

Typisch rollen van beide hoofdrolspelers. Veel te veel flauwe scènes. Azaria en iets minder Hoffmann redden de film deels.

Feelgood movie met over-acting..... Dat laatste is jammer, hou ik niet van... Natuurlijk geen diepgang, maar

Grappige film, goed geacteerd van de fret en de rest

Along Came Polly is een simpel verhaaltje maar leuk uitgevoerd. Prima mee vermaakt en daarna weer gauw vergeten.