The General (1926)

Voor zover ik weet was The General bij zijn release een enorme flop en duurde het maar liefst 30 jaar voordat de film enige waardering kreeg....

Gesteek? Ik denk dat het probleem is dat je altijd alles zo serieus opneemt. Het was echt niet de bedoeling iemand aan te vallen ofzo.

Zoveelste "vroeger zal dit wel allemaal fantastisch geweest zijn" - filmpje.

=Een persoonlijke gedachte over de film.

Typisch werkje uit het Chaplin-tijdperk, dat mensen die nu nog te vinden zijn voor dit soort primitieve humor misschien wel nog kan aanspreken.

Ik geef hiermee aan welke doelgroep hier eventueel iets mee kan. Geen idee waar je over valt. Maar goed, laat ons dit geen discussiepunt worden, anders glijden we weer off-topic.

Hangt er maar vanaf waar de film op mikt en wat het effectief kan bieden. Tuurlijk beoordeel ik niet per definitie elke humorfilm op het aantal lachsalvo's, maar The General leek mij een rechtoe rechtaan komedie'tje waar je geen hoogstaande dingen moet verwachten qua moraal, verhaaltje of wat dan ook (de prioriteit is duidelijk: het publiek doen lachen). Dat zo'n film me slechts heel af en toe een ingetogen glimlach kan bezorgen vind ik in principe nog niet eens zo erg, maar als ik me constant moet ergeren aan grapjes die ik flauw vind, dan is het geheel niet erg geslaagd te noemen lijkt me.

Zoals?

Ja, maar in een gans andere context en beter uitgevoerd. Daar werkt het omdat het een reden heeft. Men zal geen plank op zijn hoofd krijgen door pure dommigheid (alleen) of stom toeval, men krijgt een plank op zijn hoofd omdat een pientere bengel een boobytrap gemaakt heeft. Vandaar dat het me op die manier wel kan doen lachen. De films zijn eigenlijk vrij onvergelijkbaar.

Klopt, inderdaad (zocht het even op). Dit zegt 2 dingen:

1. Dat mijn eerste idee niet helemaal lijkt te kloppen.

2. Dat ik dan toch niet de enige ben die niet zoveel kon met de film. En het oorspronkelijke publiek zegt me eerlijk gezegd meer dan al de enthousiaste slogans tesamen van een publiek dat zijn mening geeft na een statusbrandmerk.

Ik vind het altijd raar dat veel van die "klassiers" pas tientallen jaren later als 'meesterwerk' bestempeld worden. Eerst is het bocht en plots is het geniaal?... Me dunkt dat een bepaald publiek altijd een soort van dubieuze houding vertoont tegenover recentelijke films versus die op leeftijd. Zou zomaar kunnen dat Home Alone binnen 30,40 jaar ook een klassiekersstatus krijgt.

Het kan natuurlijk ook een kwestie van verkeerde marketing of te beperkte release zijn, waardoor een film pas veel later de goede doelgroep bereikt.

En ook (publieke) smaak is aan veranderingen onderhevig, toch?

Dat kan altijd natuurlijk, alleen lijken mij dat meestal wel films die sowieso een goeie marketing kennen, een voldoende release geven en veel publiek trekken van de juiste doelgroepen (The General, Citizen kane, THX...). Bovendien gaat het meestal ook over (ook in het geval van The General) over 'filmkenners', critici die een film afbreken en na zoveel jaar wordt het plots net als meesterlijk aanschouwd, ook door "filmkenners". Duidt voor mij eens te meer aan hoezeer we alles met een korreltje zout mogen nemen wat status betreft.

Klopt, maar in een tijd waar dit soort filmpjes nu net zo populair waren zegt het wel veel dat The General toen zowel door het algemene publiek als critici niet gewaardeerd werd.

Omdat men een pure slapstick verwachtte van Keaton. Iets wat maar met mondjesmaat gebruikt werd in The General. Tenminste, dat is mijn visie. Wellicht was The General te progressief voor die tijd? Ik kan het me goed voorstellen. Nu is dat nog steeds zo. Men verwacht zo'n film van die regisseur of die acteur. En als die verwachtingen niet uitkomen, dan heerst er veelal teleurstelling en ongeloof. Het gebeurde in de jaren 20, het gebeurt nu nog (zie bijv. de nieuwe Sofia Coppola en wat te denken van M. Night Shyamalan).

Daar kan ik inkomen (gebeurt inderdaad nog vaak), hoewel critici daar gewoonlijk bovenstaan en houden van progressie. Die mondjesmaat ben ik het natuurlijk niet mee eens. Misschien inderdaad minder dan de gebruikelijke dosis, maar iig toch meer dan voldoende slapstick om me te gaan irriteren eraan. Ook de andere grapjes/vondsten vond ik gewoon flauw of deden me niet veel.

Je zegt dat de film enkel bedoeld is voor een publiek met een primitief gevoel voor humor. Ik vind het kul en neerbuigend. Waarom laat je het dan niet gewoon achterwege? Kleine moeite, groot plezier.



al zittend 'op de treinwielen' het beeld verlaten. Een railsversperrende balk met een andere balk zo raken, dat de rails weer vrij zijn etc.

Geen dingen die me van mijn stoel doen vallen van het lachen, maar wel erg leuk en origineel.



Nogmaal; zulke humor is slechts sporadisch te vinden in The General en volop aanwezig in Home Alone. Dus ik snap je argumentatie niet. Ik snap verder niet dat de context zoVEEL verschil in humor zou moeten veroorzaken. In Home Alone zijn het miljoenen planken tegen het hoofd.



Waarom zegt het oorspronkelijke publiek je meer? Sommige films moeten nu eenmaal rijpen. Sommige films worden in eerste instantie niet begrepen, het verwachtingspatroon heeft invloed, de smaak van het publiek evolueert. En van je anti-status kruistocht snap ik helemaal niets. En wie zijn die critici en filmkenners? Slaat helemaal nergens op djelle. Je houdt een kruistocht tegen een groep mensen die je niet eens kunt duiden. Als Home Alone over 40 jaar een klassieker blijkt te zijn komt dat voort uit het feit dat jouw kleinkinderen die film nog eens onder de loep hebben genomen en de film daadwerkelijk leuk vinden. En ze vinden de film niet leuk enkel en alleen "omdat opa djelle ons dat zo dicteerde".

Nee, kijk, je interpreteerd het weer verkeerd. Ik zeg dat het misschien wel iets is voor mensen die nu nog iets kunnen met primitieve humor. Het woordje primitief slaat op de humor, daarmee kijk ik nog niet noodzakelijk neer op het volk dat ernaar kijkt.

Op dat soort humor (in die context dan) kijk ik misschien wel een beetje neer ja. Net zoals sommige mensen simpel vermaak soms minderwaardig durven noemen of een inferieure kijk hebben op films die puur gemaakt werden om de gore of plattte inhoud.

Ik had wel gedacht dat je dat voorbeeld van die treinwielen zou nemen. Het doet me niets.

De context en uitvoering spelen een zodanig sterke rol dat ik ervan geniet in Home Alone en er me aan erger in The General, terwijl het in The General eerder sporadisch is. En zoals ik al zei kan ik met de rest van de grapjes en vondstjes uit The General ook niks.


Een reactie op jou bedenkingen en vragen ivm mijn argwaan omtrent status e.d. heb ik even hier gedaan, vanwege te off topic.

Wat is in vredesnaam filmhumor?

Humor is niet op te delen in zogenaamde humorniveaus. "primitieve humor" bestaat niet. Je impliceert enkel dat de humor in die film inferieur is en indirect impliceer je ook nog dat het publiek dat die film wel waardeert 1 of andere lage humordrempel heeft. Geef gewoon toe dat het kul is en laat het achterwege. Scheelt een hoop gekloot.

Wat ook nog eens totaal indruist tegen je voorliefde voor Home Alone, een film die louter en alleen bestaat uit die 'auw, een plank tegen mijn hoofd'-humor. En dat die humor ontstaat omdat een 8-jarig joch dat zo plant verandert daar echt helemaal niets aan. Het blijft 'auw'-humor. Zeg dan gewoon dat je de humor in The General niet leuk vindt ipv van die rare 'plank/help-ik-val-beeldspraak. Ik zag vandaag nog de eerste 35 min. van The General en de humor die jij o zo verfoeit kwam welgeteld 1 keer voor: Keaton struikelt over zijn eigen voeten als ie afscheid neemt van zijn meisje bij de deur. that's it.

En als je dat nu gewoon in je eerste post geuit had, dan was er niets aan de hand geweest.

Nee, echt niet. Anders zou ik toch ook kunnen denken dat je neerkijkt op mensen die kijken naar films die gemaakt zijn om de gore (films die je ook minderwaardig vindt)?

Ja kijk, voor mij wel.

Ahum: Keaton die op zijn gat valt na het ontsporen van dat karretje, planken telkens naar omhoog gooien en weer op zich krijgen, kanon dat voor eigen vizier komt... genoeg van dat soort humor lijkt me.

Excuseer mijn nalatigheid.

Aardig filmpje, bij vlagen grappig, continu irriterend (ik heb een pesthekel aan dat pianogetingel) en soms indrukwekkend: fantastisch hoe die trein van de brug dondert. Met een beetje voordeel van de twijfel, en dat vanwege de respectabele leeftijd van deze film, naar 3*.

Dit is de eerste Buster Keaton film die ik zag en hij is me goed bevallen. Ik heb de indruk dat ik er blij om mag zijn dat ik 'm met de score van Joe Hisaishi zag en niet 'het pianogetingel', waar menigeen hier zich zo aan ergerde. In deze vorm vond ik het een heerlijke, vermakelijke film. Eentje voor de continue glimlach.

Gisteren zag ik City Lights, die vond ik wel nog iets mooier dan deze. Chaplin heeft vooral dat onweerstaanbare en vertederende voor op Keaton. Daardoor - en door de geweldige choreografie - kan ik bij Chaplin de flauwe slapstick beter waarderen. De "o jee, een dierenval om m'n enkel ... oeps nu zit-ie om m'n pols"-momenten in The General vond ik de minste.

Maar gelukkig heeft The General veel meer te bieden dan dat. Ik vond hem energieker en over het geheel meer vaart hebben. En de spectaculaire capriolen van Keaton waren ook geweldig.

Ik zie hierboven staan: 79 minuten (24 fps) / 106 minuten (18 fps). fps staat voor frames per seconde, neem ik aan?

Ik zag de 79-minuten-versie. Begrijp ik het goed dat dat hetzelfde materiaal is, maar dan 24/18 sneller afgespeeld dan de 106-minuten-versie?

Vandaar dat ik de film lekker vlot vond.

Dit soort oude films is vaak met een snelheid van 18 frames per seconde opgenomen. Huidige afspeelapperatuur speelt standaard af op 24 frames per seconde. Er komt dan dus meer materiaal in 1 seconde dan wat bedoeld was. Vandaar dat de mensen in oude films vaak zo raar lopen. Het ligt dus een beetje aan je DVD, waarschijnlijk bestaat er een versie met de oorspronkelijke snelheid en een snellere.

Ah, op die manier. Bedankt.

Fantastische film, die die ouderwetse komedie prachtig weet te combineren met inhoudelijke en drama-elementen

Keaton is hier zowel de gebruikelijke anti-held als de held, hoewel dit laatste uiteraard vaak per ongeluk gebeurt, en met name bij het gevecht bij de rivier is dit echt hilarisch

Deze film is van a tot z boeiend, biedt spanning, humor en sensatie (zoals de indrukwekkende treincrash), wat wil je nog meer

4,5 ster

Keaton's Steambaot Bill Jr. viel me erg tegen en ik had gedacht dat The General me beter zou bevallen. Helaas vind ik The General nog slechter. Ik heb me de volle speeltijd werkelijk kapot verveeld en ik had moeite om wakker te blijven.

Ten eerste trek ik hier toch echt mijn twijfels of dit wel een komedie genoemd mag worden. Natuurlijk hoeft humor niet alleen maar slapstick te zijn, maar in deze film heb ik maar erg weinig grappen ontdekt. En de grappen die erin zaten kwamen veels te sporadisch of waren gewoon niet leuk genoeg. Het werkt allemaal niet. Komt nog eens bij dat ik het vreemd vind dat als Keaton een val-grap of zo wil maken, hij niet eens echt valt, maar bijna valt. Het lijkt wel of hij bewust de humor uit de weg gaat.

Komt nog eens bij dat ik Keaton zelf ook een bijzonder saai acteur vind. Het vervelendste aan hem is wel dat hij maar een gezichtsuitdrukking heeft en verder totaal geen emoties lijkt te kunnen tonen. Daardoor kunnen zijn personages me verder geen klap schelen. Je kunt ze nog nauwelijks al typetjes beschrijven, want zelfs typetjes hebben meer diepgang.

Dit staat ook echt heel duidelijk in contrast met Chaplin's films. Alles wat Keaton fout doet, doet Chaplin heel goed, dus over wie mijn favoriet is hoef ik niet lang na te denken.

Verder bevatte de versie die ik zag een pianomuziekje dat ik na een uur niet meer aan kon horen, een bijster oninteressant verhaal en is hij ook nog eens veels te lang uitgesponnen. De film had wel mogen stoppen toen Keaton zijn belagers had afgeschut. Want de oorlogscènes daarna zijn de saaiste en slechtste momenten in de film. De manier waarop de figuren daar sterven is trouwens belachelijk. Sommigen geven geen krimp maar vallen gewoon neer. Toegegeven, de instortende brug is wel indrukwekkend gefilmd.

En er zitten wel een paar momenten in de film die de moeite waard waren, maar ze duren allemaal zo verschrikkelijk kort. Neem het moment dat Keaton voor op de neus van The General zit en twee balken van de rails weg haalt. Dat soort dingen kan ik wel waarderen, vooral omdat Keaton nogal goed is in stunts. Was hij maar stuntman geworden in plaats van komiek.
1,5*

Een briljante film. 5*.

Ik raad iedereen aan om de film opnieuw te bekijken. Deze film vereist een actieve kijkhouding. Laat de passieve momenten maar over voor films als Home Alone. Hoe is het mogelijk dat deze vergelijking wordt gemaakt!!! Het is werkelijk een schande. The General wordt geheel uit zijn context gehaald. Let niemand dan op de uitgekookte grappen die zo nauwkeurig in beeld zijn gebracht?? De mimiek van Keaton?? De manier waarop hij zoveel zegt met zo weinig??

The General is in perfectie gehuld. Keaton weet in één oogopslag drie verhalen tegelijk te vertellen. De manier waarop hij met het frame speelt is geniaal. Keaton was één van de weinige filmmakers die op zo'n geweldige manier wist om te gaan met ruimte.

Wie passief met een bak popcorn voor de tv gaat zitten zal een film als The General nooit begrijpen. Mochten jullie de film voor het eerst of opnieuw zien, bezoek dan eerst even de volgende site www.busterkeaton.com. Je zult met andere ogen naar deze geweldenaar kijken.

Mooi stukje, Figo.

Het genie achter Keaton kort samengevat:

'If you haven't watched many silent films, they demand a greater amount of attention than `normal' film – there are no audio cues; and volumes can be spoken with a simple facial expression. Buster Keaton is amazingly expressive, as he's fully capable of going from wildly happy to downtrodden and sad in the blink of an eye. While funny, Keaton is much more than just a clownish figure – he manages to evoke a lot of sympathy as well, and he genuinely becomes what can only be described as an action hero as well. His timing, whether for a joke or for a tender moment, is absolutely impeccable'.

(www.imdb.com)

Dank, Tsjidde.

Figo, ik ben het 100% met je eens, stille komedies moet je aktief bekijken, je wordt niet verwend met close-ups, maar krijgt de indrukwekkendste longshots voorgeschoteld waar enorm veel detail en subtiliteit in te vinden is.

Buster was naast de beste stuntman ooit een komiek, expressieve verschijning en poëet.

Een voorbeeld

Als in The General zijn love interest aangeeft niks meer met hem van doen te willen hebben, gaat ie als een verloren lichaam op de trein zitten en merkt (in eerste instantie) niet dat de trein opstart en is voor even 1 met het mechanisme van de wielaandrijving. Een prachtig beeld dat in de humorprincipes van Henry Bergson past en wat werkelijk een prachtig beeld oplevert.

Naast heel gevaarlijk ( de stoomloco kan bij starten met de wielen gaan slippen, in welk geval Buster was verscheurd door het metaal ) levert dit een tragikomisch tijdloos beeld op.

Enfin,

voor mensen die alleen in moderne taal en compilaties uitleg kunnen begrijpen

Check deze video:

http://www.youtube.com/watch?v=_i5bX6uE1es

Met vooral stuntwerk, dat alleen al een reden is om zijn oeuvre te benaderen.

Enfin viva Buster

Overigens, geven mensen zoals Steven Spielberg, Rowan Atkinson ( die in de mr Bean serie Buster grappen reproduceerde, zoals de scene met het 'plakkende' stuk papier ) Jackie Chan (die veel stuntodes aan Buster bracht) Kevin Spacey en Jim Carrey allen aan zwaar geinspireerd te zijn door Buster.

Maar wat ik dus wel stom vind is dat als ze in een commercial, bijvoorbeeld die van Bumperkleven waarin een man echt recht achter een andere man aanloopt, Buster grappen reproduceren en die dus iedereen grappig vindt zonder te weten waar het vandaan was gehaald!

Leuk om eens gezien te hebben en af en toe knap gefilmd, maar daar is ook alles mee gezegd. Het is namelijk helemaal niet grappig, nogal funest voor een komedie. Zwaar irritante soundtrack ook, je kan net zo goed zelf muziek opzetten.

2*

Waarbij opgemerkt dient te worden dat de muziek/soundtrack die op de dvd zit van The General (pakketservice) natuurlijk niet de originele muziek is van de film. Een beetje jammer dat mensen daarop de film afrekenen.

Met een andere score was de film niet veel beter geweest, slechts iets minder irritant.

Geinig filmpje, niet echt mijn soort humor maar voor de rest geen noemswaardige minpunten. De soundtrack vond ik helemaal niet storend en de film had een paar leuke beelden.

3.5*

Er zijn blijkbaar erg veel mensen die slapstick niet trekken. Want dit is toch wel een van de beste slapstick films ooit. Of heb ik het nu mis en vinden 'jullie' bijvoorbeeld Charles Chaplin wel goed?