The General (1926)

Enige werk van Keaton dat ik tot dusverre zag, is me toch niet helemaal bevallen. De onvermijdelijke vergelijking met Chaplin valt voor mij voorlopig gunstig uit naar de laatste.

2,5*.

Ik heb genoten van deze film.

Buster Keaton is een cool ventje. De manier waarop hij met die trein omgaat, gaat met de eenvoud van een kind dat met treintjes speelt. Prachtig om te zien. Een bijna tekenfilmachtige werkelijkheid.

Ik heb de wat langere versie gezien. Ik zou graag nog eens de 75 minuten versie zien, met een behoorlijke soundtrack. Ik geef 'm nu 3,5 sterren.

'The scene in which The Texas crashes through the bridge was the single most expensive shot of the entire silent movie era. The Texas itself remained in the river until WWII, when it was salvaged for scrap iron.'

http://www.imdb.com/title/tt0017925/trivia

Dit is de eerste Buster Keaton film die ik zag en hij is me goed bevallen. Ik heb de indruk dat ik er blij om mag zijn dat ik 'm met de score van Joe Hisaishi zag en niet 'het pianogetingel', waar menigeen hier zich zo aan ergerde. In deze vorm vond ik het een heerlijke, vermakelijke film. Eentje voor de continue glimlach.

Gisteren zag ik City Lights, die vond ik wel nog iets mooier dan deze. Chaplin heeft vooral dat onweerstaanbare en vertederende voor op Keaton. Daardoor - en door de geweldige choreografie - kan ik bij Chaplin de flauwe slapstick beter waarderen. De "o jee, een dierenval om m'n enkel ... oeps nu zit-ie om m'n pols"-momenten in The General vond ik de minste.

Maar gelukkig heeft The General veel meer te bieden dan dat. Ik vond hem energieker en over het geheel meer vaart hebben. En de spectaculaire capriolen van Keaton waren ook geweldig.

Leuk om eens gezien te hebben en af en toe knap gefilmd, maar daar is ook alles mee gezegd. Het is namelijk helemaal niet grappig, nogal funest voor een komedie. Zwaar irritante soundtrack ook, je kan net zo goed zelf muziek opzetten.

2*

Opvallend grappig. Bij oude (en vooral komische) films ben ik altijd bij voorbaat al bang. Qua humor is de mens veel verandert. Filmliefhebbers hebben tegenwoordig liever goed doordachte humor dan slapstick. Ik twijfel tussen een 3,5* en 4* en ik geef de film de voordeel van de twijfel doordat deze na 79 jaar mij toch nog steeds wist te vermaken, hoeveel special effect e.d. er ook sinds die tijd zijn bij gekomen.

Om nog even voort te borduren op de Keaton vs. Chaplin-discussie, maar het toch kort te houden: Buster Keaton >>> Charlie Chaplin.

Het geniale The General is oneindig veel leuker dan al die zoetsappige zooi, die ik van Chaplin gezien heb. Dat Keaton de spectaculaire stunts zelf heeft uitgevoerd, geeft het geheel toch wat extra's. Sommige daarvan getuigen van heldhaftige klasse!

De Buster Keaton/Charlie Chaplin vergelijking vind ik net zo onzinnig als de eeuwige Beatles/Rolling Stones vergelijking. Volgens mij kun je ook best van beiden houden en de genialiteit van beide heren zien.

Keaton's specialiteit was toch echte slapstick. In deze film zit wat mij betreft iets te weinig slapstick en men focust toch meer op een soort avonturenverhaal naar mijn smaak. Om 'the Goat'" heb ik b.v. toch ècht veel meer blauw gelegen van het lachen. Fantastische slapstick en tijdloze humor. Jackie Chan, Jet Li, Rowan Atkinson als mr. Bean, Bud Spencer & Tenece Hill, allen hebben eigenlijk voortgeborduurd op wat Keaton, Chaplin, Lloyd en hun tijdgenoten al 90 jaar geleden lieten zien.

Het briljante in deze film zijn toch wel de stunts die Keaton gewoon ZELF uitvoert. De man had kloten van staal zo groot als skippyballen! De capriolen die Keaton hier op de trein uithaalt:

Geen stuntman tegenwoordig zal dit soort stunts nog uitvoeren. Veel te gevaarlijk en geen verzekering dekt je!

Helaas zal dit niet door iedereen die deze film ziet onderkend worden doordat men tegenwoordig gebruik makende van special effects en computer animaties veel spectaculair ogendere stunts tevoorschijn weet te toveren.

Qua verhaal blijft alles ook nog aardig spannend en de film boeit de volle lengte lang. Chapeau Buster!

Leukste stomme film die ik zag, en tevens mijn eerste Keaton.

Ik vind hem geweldig grappig, erg knap gemaakt en sfeervol in beeld gebracht. De film tovert een glimlach van oor tot oor en houdt die 80 minuten vast.

Ondersteunt door de leuke muziek en met de grappige, originele situaties waarin Johnny terecht komt, is dit met recht een tijdloze klassieker.

4.0*

Mijn tweede Keaton na Our Hospitality en wederom een leuke film. De film bevat een hoop vaart en tevens een paar spectaculaire stunts. Het aantal grappen valt trouwens reuze mee in de film. De nadruk ligt meer over de avonturen die Keaton met zijn General en Annabelle beleeft. Er gebeurt eigenlijk de hele film van alles en het is leuk om te zien hoe creatief Keaton is met het oplossen van alle problemen die hij tijdens de reis heeft. Jammer alleen, dat Keaton zelf een beetje een emotieloos figuur is en verder weinig uitstraling heeft. Desondanks een erg vermakelijke film, al vind ik Our Hospitality! nog net een tikkeltje beter.

3,5*

Niet minder dan briljant; tot nu toe beter dan menig film van Chaplin uit die periode, alhoewel ik er daar een paar nodig van moet herzien.

De snelheid die de film heeft is vooral wonderlijk. Tel daarbij de ontelbare visuele vondsten, de uitstekende score en de fantastische Keaton -die acteert zonder in mimiek echt te reageren, uitzonderlijk knap- en dan kan ik niets anders dan een vijf geven. Een unicum bij een eerste kijkbeurt. Chapeau!

5*

De komische timing van Buster Keaton is wat mij betreft de meest bijzondere die ik ooit gezien heb. De mimiek van Buster is de mimiek van een volleerd dramaspeler en de leegte en het verdriet in zijn ogen in bepaalde scenes in deze film, maar over zijn hele oeuvre zijn magisch.

The General is Busters bekendste film, maar wat mij betreft geen volmaakt meesterwerk. Ik vind dat de film wat mindere momenten kent en er teveel tijd wordt doorgebracht op een trein met achter mekaar aan lopen schieten met bommen, granaten en meer.

Toch vind ik Buster Keaton een geweldig acteur die een hele reeks geweldige films heeft afgeleverd in de jaren '20 en hij verkiest zeker mijn voorkeur boven Charlie Chaplin.

Aardig maar verre van briljant, ik ben toch wat teleurgesteld. Had gewoon te hoge verwachtingen. Het verhaal is op zich wel geinig, maar niet super bijzonder. Kan ook natuurlijk niet stomme films. Tenzij er meer teksten zouden worden gebruikt, maar dat was niet het geval. Maar heb wel gelachen om de slapstick en de erg leuke Buster Keaton. Zijn mimiek was erg goed. Ben ook erg benieuwd naar Sherlock Jr.

3.5*

Best een meevaller eigenlijk. Had misschien nog een kwartiertje korter gemogen (richting de 60 min), maar voor een stomme film was het best goed te doen.

Grootste twistpunt blijft toch altijd die 'humor' in de stomme komedies. Twee glimlachjes, in een film waar menig publiek ooit de gehele film lag te rollebollen op de grond, is toch wel wat mager. Waarvan ééntje vanwege een prachtige bliksemflits. Tweede was het moment met dat kanon op het spoor, dat was dan wel weer droog. Verder dus echt niet mijn idee van lol maken.

Maar, het sterke aan The General is de setting. In tegenstelling tot de meeste stomme films die ik zag, was het namelijk best het aanschouwen waard. Het was ook best fijn om -behalve in het begin- niet al te veel lappen tekst te krijgen. Die stukjes 3 keer lezen voordat ze eindelijk verdwijnen is wel een tikkeltje vermoeiend. Vooral de achtervolgingen waren meer dan de moeite waard. Het zag er zelfs nog best aardig uit allemaal. Eigenlijk was alleen de eerdergenoemde bliksemflits knullig, verder best indrukwekkend gemaakt (en dat zeg ik toch niet snel).

2.5*

Goede Keaton film!

Wat als eerste opvalt is de setting. Geen normale familiesetting als achtergrondverhaal maar de Amerikaanse Burgeroorlog. En ik moest zeggen dat de achtervolgingen en massa's mensen die op elkaar af renden een bijzonder goede indruk maakte. Toch vond ik deze film iets minder dan Sherlock Jr en Our Hospitality. Deze film heeft zo te zien weinig veranderd en ook de humor kon wat beter. Ook is de film veel te moeilijk met kleine 'leuke' stukjes zoals ik ze ken van Keaton. Het liefst zie ik gewoon wat slapstick in plaats van vele lappen dialoog die het scherm vaak vulde. Maar het laatste kwartier maakt meer dan alles goed! De trein die door de brug heen zakte bijvoorbeeld! Ook het einde was wel lollig

*3.5 Kon beter als de film niet zo tergend begon en als er minder gepraat werd Toch een leuke prestatie!

Buster Keaton en zijn trein

The General was misschien wel de film van Buster Keaton waar ik het meest naar uitkeek. Hij noemde dit zelf zijn favoriete film maar ik had deze film ook al vaak erg hoog in de lijstjes van favoriete Buster Keaton films zien eindigen. Vandaag een klein anderhalf uurtje vrij en ik vond het de perfecte gelegenheid om me nog eens te laten ontroeren door de acteur met het stenen gezicht.

Ik vrees alleen dat ik net iets te hoge verwachtingen had want hoewel The General wederom zo'n oerdegelijke Buster Keaton film is, vind ik hem toch niet het beste wat hij heeft gemaakt. Die eer gaat nog altijd naar The Navigator of Steamboat Bill Jr maar welke van de twee moet ik nog eens uitmaken. In ieder geval is dit wel weer een erg vermakelijke film. Zeker de eerste helft van de film waar Keaton met zijn trein de achtervolging ingaat is heerlijk. Een aantal fantastische visuele vondsten en een geslaagde soundtrack zorgen voor een heerlijke sfeer. Eenmaal Keaton achter vijandelijke lijnen zit, verliest de film iets aan vaart. Ook is er te weinig variatie in de soundtrack en zijn het eigenlijk continu dezelfde 3 deuntjes die je hoort. Geen idee of dat gebruikelijk is bij dit soort oude films, ik ben er nu eenmaal niet zo mee bekend, maar het was me in ieder geval daarvoor nog nooit opgevallen. Soit, gelukkig maakt het einde waar Keaton de troepen aanvoert wel weer erg veel goed en is het weer genieten.

Het valt me op dat The General meer verhaal lijkt te bevatten dan enig andere Keaton film die ik tot nu toe heb gezien, in ieder geval toch van zijn stille periode. Op zich niet slecht want ik heb altijd al wel een zekere fascinatie gehad voor de burgeroorlog en op dat gebied is de film wel geslaagd. We krijgen af en toe wel enorme lappen tekst voorgeschoteld (alleen zonde dat de onderste lijnen af en toe wegvielen op mijn scherm) maar bon, het is wel interessant. Als je echter een kolderieke Keaton wilt kijken die niets anders doet dan stuntwerk dan ben je hier niet echt aan het goede adres. Keaton blijft wel iemand met wie je een haat/liefde verhouding hebt. Ik hou in ieder geval van zijn droge mimiek maar ik kan me voorstellen dat je dat op den duur wel beu geraakt. Gelukkig ben ik nog nooit bij die stage aangekomen (en ik hoop dat dat ook nooit zal gebeuren) dus dit is weer erg leuk vermaak. The General is trouwens ook meteen de laatste film voor Joe Keaton, vader van. Natuurlijk niet zo indrukwekkend als zijn zoon maar toch wel leuk om vader en zoon te zien.

Niet Keaton zijn indrukwekkendste film (de scène met het vallende gebouw in Steamboat Bill Jr.) en ook niet zijn meest visuele (Sherlock Jr. is daar toch wel heer en meester in) maar nog altijd wel een degelijke film. Keaton blijft een genot om naar te kijken en het is dan ook zonde dat dit samen met Steamboat Bill Jr. de laatste films zijn vooraleer Keaton zijn wurgcontract met MGM ondertekende. Hij had nog veel in zijn mars volgens mij.

4*

Hoe een slungel een held wordt, ondanks zijn geslungel.

Een zeer spannende actiefilm (ik zat weer eens ouderwets te tandenknarsen), waarbij een boel stunts en een constante achtervolging de belangrijkste componenten zijn.

Prachtig hoe hij de shots heeft vormgegeven, hoe hij de soms (weer) dwaze stunts uitvoert en hoe hij kijkt in zijn algemeenheid. Wat een karakter! Ik ben Keaton enorm gaan waarderen na deze tweede film die ik van hem zie; om in die tijd met zulke producties op de proppen te komen is grote klasse.

De film begint ietwat 'vervelend'; zonder grappen en grollen en zonder actie, maar de film komt dan in een stroomversnelling en wordt nergens vervelend. De subtiele humor wordt nergens voorspelbaar en de actie wordt heviger, resulterend in een goedlachs, vrolijk einde . 4*

Oudste film die ik tot nu toen gezien heb, die op een aantal fronten anno nu nog steeds goed werkt. Al die achtervolgingen en inventieve trucjes zijn supergoed gedaan en ook de spanning werkt af en toe best goed.

De grote schaal van de film valt ook zeker te bewonderen, met als hoogtepunt uiteraard de eindscène met de brug. Er zijn toch aardig wat mensen, decors, attributen en kilometers treinbaan voor nodig geweest. En wat een energie en fysiek talent had die Keaton.

Speelduur had ondanks de 75 minuten nog wel een stukje korter gekund. Kan er ook mee te maken hebben dat 'actie' in plaats van gesproken dialoog sowieso al niet mijn ding is, dus de aandacht verslapte soms. Ook de muziek was wat te repititief, er werd voortdurend afgewisseld tussen twee thema's, die je op een gegeven moment wel gehoord hebt. Snap niet zo goed waarom dat zo was. Grappig vond ik het overigens niet, niet omdat het gedateerd zou zijn ofzo, maar omdat slapstick niet mijn smaak is.

3,5*

Verrassend leuk.

Na 4x Chaplin was het toch eindelijk een keer aan Keaton om te bewijzen dat die oude slapstick films meer te bieden hadden dan wat Chaplin mij liet zien. Hij slaagt daar half in. Enerzijds scoort The General bij mij hoger dan de vier Chaplins tesamen, anderzijds vond ik de slapstick hier toch weer het zwakke broertje.

Verder dan nog niks van Keaton gezien, maar zijn stijl is hier duidelijk anders dan die van Chaplin. Keaton doet ook zowat alles goed (of iig beter) dan wat mij zo irriteert aan Chaplin's film. Een klein overzichtje:

* Allereerst de mimiek van Keaton. Veel droger, zeker ga gezicht, qua lichaamstaal vooral toch iets natuurlijker. Maakt hem sympathieker. De vijf extreme gelaatsuidrukkingen die Chaplin's personage doorgaans vorm moeten geven liggen mij minder.

* Veel minder tussentitels. Keaton laat veeleer het beeld spreken, dan dat hij de meest voor de hand liggende zaken nog van een stukje tekst moet voorzien. De plaatjes lijken ook wat minder lang te blijven staan (al kan dat aan mijn versie gelegen hebben).

* Keaton's stunts zijn veel overtuigender. Duidelijk het beste punt aan de film. Vaak slim in beeld gebracht en hoewel het moeilijk opbokst tegen huidige stunts nog steeds mooi om zien.

* Vond het meeste van de typische slapstick nog steeds niet te pruimen, maar vond het in deze film wel veel beter gedoseerd. Het is meer een combinatie van humor en stunts.

Moet wel zeggen dat ik de 24fps versie gezien heb, en dan vooral omdat er geen materiaal weg is geknipt. Het maakt een film als deze toch vlotter, maar vooral ook korter. Was nog steeds iets te lang naar m'n smaak, maar het verteert heel wat eenvoudiger dan 100+ minuten. Er is verder toch niet echt veel verhaal of drama, dus het hoge tempo past wel.

Qua soundtrack vind ik een film als deze altijd erg lastig. Eigenlijk moet hij zonder geluid, maar da's dan ook weer niet hoe hij bedoeld was. Dan kan je eigenlijk alleen maar wat gokken. Ben erg blij niet de piano best-off te hebben gezien, The Gold Rush had zo ook een soundtrack en daar werd ik compleet gek van. De Hisaishi versie had ik ook niet (even opgezocht), maar welke van de 3 dan wel weet ik niet echt. Het klonk in ieder geval iets moderner (en zuiverder), al blijft het bij films als deze vaak wat overstated, alsof de beelden an sich niet voor zich kunnen spreken. Heb alleen wel de indruk dat het kiezen van de juiste muziek makkelijk 0.5* tot 1.0* kan schelen, dus op wat ga je dan af zonder officiële soundtrack?

De twee langgerekte treinscenes zijn het hoogtepunt van deze film, gevolgd door de mini-veldslag (met indrukwekkende treinramp). Wat zich daartussen afspeelt is van beduidend minder niveau. Gelukkig maakten deze scenes het grootste deel van de film uit, kwam het tempo absoluut ten goede.

Een aardige verrassing dus. Veel doet een film als deze alsnog niet met mij, echt iets geweldig kan er met de beste wil van de wereld niet in zien, maar de film heeft best goed stand gehouden en kent een paar vermakelijke uitgewerkte stuntscenes. En telkens wanneer het wat inzakt weet Keaton er terug een betere scene tegenaan te gooien. Niet mis.

2.5*

Meesterlijke film van Keaton. In een heerlijk tempo, fijn gemonteerd en met prachtige slap-stick maakt dit het als geheel bijzonder genietbaar en leidt nooit tot verveling. Keaton zelf is de ster met zijn gortdroge strakke smoel dat perfect past bij zijn capriolen, met sowieso een humor die ik wel heel goed kan hebben. Net zo gemaakt als pakweg Chaplin of Laurel & Hardy, maar het voelt veel natuurlijker aan. Altijd die kleine dingetjes die net mis gaan, en dan de stalen blik van Keaton daarna. De twee grote scènes (dit is nog eens een film in twee delen trouwens) zijn ook afwisselend genoeg en juist die herhalingen erin maakt het geheel net even wat beter dan anders. Verder knappe stunts en ook inhoudelijk geeft de film genoeg mee. Sowieso om juist de hoofdpersoon een Zuiderling te maken is op z'n minst verrassend te noemen; de held vecht voor de vijand (al denken andere Zuiderlingen daar ongetwijfeld anders over) en toch moet je hopen dat zijn missie slaagt. De muziek die het ondersteunt werkt overigens prima mee, al kan dat per uitvoering en per versie wel verschillen. De hele beeldtaal is ook bijzonder knap, met weinig tekst (in beeld) toch heel helder je verhaal vertellen, en vooral dat shot met Keaton langs de wielen van een wegrijdende loc is prachtig. Nee, een zwak punt kan ik eigenlijk niet ontdekken. 5,0*.

Mijn eerste kennismaking met Buster Keaton. The General heeft een degelijk, maar ook weer niet al te bijzonder plot. Wel ziet het er allemaal zeer behoorlijk uit. De stunts worden knap uitgevoerd en zijn wat mij betreft het sterkste punt van de film. Hoogtepunt van de film is toch wel de scène waarin de trein van de brug naar beneden stort. De echte slapstick momenten zijn echter niet aan mij besteed, maar dat zijn ze bij tijdgenoot Charlie Chaplin ook niet. De muziek was nog wel te verteren, ware het niet dat tot in den treure dezelfde deuntjes werden herhaald, hetgeen op den duur wel gaat vervelen. Al met al best aardig om eens gezien te hebben.

The General is niet alleen een komedie, maar werkt ook goed als western/burgeroorlogsfilm. De humor is voor zijn tijd veel subtieler, al blijft het natuurlijk slapstick. Geen uitgekiende choreografieën als Chaplin of indrukwekkende mimiek van Laurel & Hardy, maar meer naturel en iets melancholisch in Keaton.

Het is mijn eerste film met de man. En ook al ben ik niet zo overdonderd bij hem tegenover sommige tijdsgenoten, de film staat er wel. Of dit één van de beste films ooit is, laat ik in het midden. Dat blijft immers een kwestie van smaak. Wel zie ik enkele mooie scènes die ongetwijfeld voor velen in het geheugen gegrift staan. Denk aan Keaton die op de dwarsbalk van de locomotief op en neer wiegt. Prachtig gewoon. Helaas kan de film dat niveau niet heel de tijd volhouden.

Niet de topper die ik had verwacht, maar voor z'n tijd zeker vrij vlot en boeiend. En het werkt zowel als komedie als western.

Een verrassende en inventieve film, waarbij het script erg goed in elkaar steekt. Het verloopt lekker vlot (ik heb de 24fps-versie gezien), kent een tamelijk uitgebreid plot, goed camerawerk in niet altijd makkelijke settings, en het heeft geen woorden nodig om gestructureerd met spanning, humor en actie te komen. Voor mij zit de kracht van deze film in het inventieve en originele waarmee de film telkens weet te verrassen. Bijna 100 jaar later alweer, en de film oogt nog steeds lekker fris.

3,5 dikke sterretjes van mij.

Uitstekende film waarin een treinmachinist door zijn vriendin wordt verlaten als hij zich niet aanmeldt bij het leger. Flink wat spektakel en ongelooflijk stuntwerk in deze comedie die zich voornamelijk op de rails afspeelt. Onderhoudend en bijna 90 jaar na dato uiteraard ook interessant vanuit filmhistorisch oogpunt. Met gemak 3.5 sterren.

Mijn 1e Buster Keaton prent. En 'Sherlock Jr.' zal snel volgen. Vond dit fantastisch. De hele film met een lach zitten kijken. Visueel sterk, veel humor en ongelofelijke stunts. Werkelijk verbluffend hoe Keaton dit in de 20's gerealiseerd heeft. Respect voor het eindresultaat. Heb eigenlijk geen slecht punt kunnen ontdekken in deze 'General'. Keaton speelt erg leuk en het verhaalje komt in een sneltreinvaart voorbij. Heb genoten.

Verbluffend sterke treinen-actie voor 1926!! Daarnaast weet de film er ook flink tempo in te houden en dan hebben we natuurlijk ook de man die nooit lacht, sterker nog, zo ongeveer maar één gezichtsuitdrukking kent: Buster Keaton. Veel fragmenten van gezien, maar geen volledige films en zijn bekendste film is erg de moeite waard. Anders, maar van hetzelfde niveau als Chaplin.

Eerste Buster Keaton pas, en is me aangenaam bevallen. De film heeft vaart, en ondanks slapstick-elementen, is de humor minder lach-of-ik.schiet. Het is natuurlijk nog in de pionierstijd, maar toch leek het wel een flink budget te hebben, met veel figuranten, en spectaculaire opnamen (zoals die treinramp). Ook vraag ik me af hoe vaak Keaton de scene met de dwarspaal die de rails verspert heeft moeten overdoen want dat zag er nog niet zo simpel uit.

Zoals films uit het stomme tijdperk wel vaker kenmerkt heeft ook The General iets anarchistisch- duidelijk is dat Hollywood zichzelf nog moest uitvinden. Ik vraag me wel af of de 4 pianostukjes die steeds langskomen origineel zijn, of later toegevoegd. Bij stomme films zat toch altijd een orkest, en ik neem aan dat die niet steeds in herhaling vielen.

Mooie setting tijdens de Amerikaanse burgeroorlog met veel figuranten, paarden, kanonnen, huifkarren en treinen... veel actie! Dit is beslist één van de betere films met Buster Keaton.

Johnny Gray is bestuurder en eigenaar van een trein “The General”. Wanneer een burgeroorlog uitbreekt en hij in dienst bij het Zuidelijk leger wil treden wordt hij omwille van zijn beroep geweigerd. Annabelle, het meisje waarvan hij houdt denkt dat hij een lafaard is en laat hem in de steek. Maar dan stelen spionnen van de Unie zijn trein. Annabelle is daar toevallig passagier en wordt gevangen genomen. Nu ziet Johnny de kans om zijn moed te bewijzen.

Ik heb de film veel vroeger al gezien, meer dan dertig jaar geleden, maar mijn waardering toen niet genoteerd. De tweede visie stemt mij positief. Het is een leuke en spannende film. Het is toch een hele prestatie van Buster Keaton dat hij al zijn stunts zelf doet. Zijn competent, ingenieus en atletische personage in “The General” is bescheiden en onvermoeibaar. Slapstick, actie, romantiek en humor zijn allemaal troef in één van de niet zo vele stomme films die mij konden bekoren, ondanks het feit dat de kopie niet haarscherp was. De repetitieve soundtrack stak mij niet tegen, het was wel niet deze van Kino, waarop ik geen kritiek heb, want hun transfer was veel beter. (gezien op youtube)

De stukken op de trein die een ruim deel van de film omvatten zijn erg geslaagd en komisch om te volgen. De creativiteit en spitsvondigheid is er goed gevonden en het amusementsgehalte ligt erg hoog. Mede daarom is de gehele film een aangenaam kijkstuk met Buster Keaton in de hoofdrol.

Ook de context van de burgeroorlog wordt fijn verweven in het verhaal en zo kan de wat slungelige Gray toch pogen de held uit te hangen om zichzelf, zijn vriendin en zijn trein te redden. Fijne actie ook met de explosies, kanonnen en vele figuranten. Sterk stuntwerk ook en ongelooflijk dat deze film dateert uit 1926. Mooi!

The General

In The General laat Buster Keaton weer eens zijn klasse zien. Hoe hij het voor elkaar heeft gekregen om sommige scenes te filmen weet ik niet, maar de manier waarop hij zijn lichaam gebruikt en de inspanning die dit gevergd moet hebben is grandioos. De humor werkt, het romantisch subplot zit goed in elkaar, en de actiescènes zien er voor die tijd geweldig uit en zitten ook inventief in elkaar. Het is ongelooflijk knap de verschillende emoties die Keaton en Marion Mack met alleen hun gezichtsexpressies weten over te brengen, en wat dat betreft is The General een klassieker in het 'stomme film' tijdperk.