menu

La Roue (1923)

Alternatieve titel: The Wheel

mijn stem
3,98 (26)
26 stemmen

Frankrijk
Drama / Romantiek
512 minuten / 270 minuten (dvd)

geregisseerd door Abel Gance
met Severin-Mars, Ivy Close en Gabriel de Gravone

Toen Norma (Ivy Close) nog een klein kindje was, heeft Sisif (Severin-Mars) haar gered van een dramatisch treinongeluk. Nu zij tot volwassenen zijn opgegroeid, wordt Sisif's zoon Elie (Gabriel de Gravone) verliefd op de mooie Norma. Dat heeft echter voor alle betrokkenen tragische gevolgen...

zoeken in:
Abel Gance bedacht het plot van deze film op de dag dat bij zijn vrouw Ida Denis tuberculose werd geconstateerd. Gance voltooide de film op 9 April 1924, enkele uren nadat zijn vrouw was overleden.

De oorsponkelijke speelduur bedroegt bijna 9 uur. De uiteindelijke release van de film had een lengte van ruim 5 uur. In 1980 is een gerestaureerde versie uitgekomen van 303 minuten lang. De versie die tegenwoordig het meest bekend is duurt ca. 130 minuten en betreft eigenlijk alle scènes die essentieel zijn voor het verhaal.

Bron: IMDb en allmovie.com

avatar van Toon1
4,5
Ik hoorde het eerst van deze film toen ik er enkele jaren geleden een stukje over las in het overbekende boek "1001 films". Abel Gance is vooral bekend van 'Napoleon', maar "La Roue" wordt ook vaak aangehaald als zijnde een groot meesterwerk. Een paar maanden geleden is deze film zowaar eindelijk op een mooie R1-dvd dvd uitgekomen, gerestaureerd en inclusief een informatief boekje. De versie die op de dvd staat is de meest complete versie die er vandaag beschikbaar is (270 min). Het is een prachtige film die ik iedereen met interesse in cinema en in het bijzonder de stille film kan aanraden. Hier een paar quotes om de mensen warm te maken:

'This monumental French film is one of the most extraordinary achievements in the whole history of cinema. Like Intolerance and Citizen Kane, La Roue became a source book of cinematic invention that reverberated in countless other classic films over the decades' (dvd-hoes)
'The first film that really impressed me was La Roue' (Akira Kurosawa)
'There is the cinema before and after La Roue as there is painting before and after Picasso' (Jean Cocteau)

avatar van Poisonthewell
4,5
^ik heb die dvd aangeschaft

avatar van Mochizuki Rokuro
4,0
Bij J'Accuse 'verweet' ik Gance nog een melodramatisch zwak uitgewerkte start (eerste twee uur) van de film. Met La Roue revancheert hij zich wel. En nu duurt de film ook nog eens tweemaal zo lang (ik zag de gangbare versie van 262 minuten) en heeft hij eigenlijk alleen maar een melodramatische uitgangspunt/premisse en opbouw. Gance slaagt er wonderwel in om het geheel kijkbaar te houden. Toch knap.

In vergelijking met J'Accuse is er veel verbeterd, veel meer romantiek, sfeer. Minder staccato acteerwerk. Opvallend is dat we veel personages alleen zien en er weinig interactie is. Gance haalt dat uit elkaar en laat personages met het decor of met objecten werken en dat werkt opvallend goed. Severin Mars speelt weer bepaald niet subtiel, maar met zijn ogen (onbedoeld grappig is eigenlijk dat hij het laatste deel van de film blind is - en zijn ogen niet meer kan gebruiken) schmiert hij nog de boel bij elkaar.

Ik had trouwens meer experimenten verwacht qua montage, maar dat is best sporadisch. Toch heeft Gance de goede beeldtaal en ritme te pakken, of hij nu " wild" doet of in zijn verhalend-romantische fase is. Qua romantiek vind ik dat hij meer heeft gekeken naar Russen, zoals Yevgeniy Bauer, dan naar DW Griffith, die ik aanhaalde bij J'Accuse. Al zou je veel shots van Ivy Close goed kunnen vergelijken met shots die Griffith maakte van zijn muze Lilian Gish.

Vanaf drie uur, de stukken in de bergen zijn echt best wel mooi en lijken direct zowel Buster Keaton geïnspireerd te hebben als Leni Riefenstahl, Jean Epstein als Akira Kurosawa. Toch een leuk kwartet.

avatar van Spetie
4,0
Voor een film met deze speelduur moet je altijd even goed gaan zitten. Ik kijk ze graag in een stuk, al zit dat hier qua speelduur wel op het randje, want vierenhalf uur is op zich best lang. Als de film goed is hoeft dat echter geen probleem te zijn en gelukkig is dat hier het geval.

Van Gance zag ik al eens Napoléon, die zelfs een nog langere speelduur heeft, maar die ik niet zo goed vind als La Roue. Ik zat vrij snel in de film. De eerste tien minuten zijn een waar spektakelstuk met voor die tijd sensationele actie, dat uitmondt in een groot treinongeluk.

Het melodramatische verhaal kent een goede opbouw en kent een paar leuke cameratrucjes, degelijk acteerwerk. Het grootste pluspunt is echter, dat Gance het continu boeiend weet te houden en er geen vals sentiment inzit, ondanks dat de dramatiek meer dan genoeg aanwezig is.

Voor de liefhebbers van stomme films een must see en eigenlijk geldt dit wel voor iedereen die in het medium film geïnteresseerd is. Een prima film, die erg vooruitstrevend was voor zijn tijd en na ruim 90 jaar nog altijd een zeer hoge kijkwaarde heeft.

4,0*

Gast
geplaatst: vandaag om 20:35 uur

geplaatst: vandaag om 20:35 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.