Room (2015)

Mooie film, waar de nadruk niet zozeer ligt op het thriller-element (de ontvoering, ontsnapping) maar op het wereldbeeld van het jongetje en de band met zijn moeder. Bijzonder is dat de helft van de film gaat over het leven erna. Meestal eindigt een dergelijke film met omhelzingen en tranen maar nu wordt ook de minder leuke kant getoond van de terugkeer in de maatschappij: de vervreemding, depressies, de ongemakkelijke momenten met de ouders. Geloofwaardig gebracht en zonder vals sentiment.

Indringend drama over een jonge vrouw die jarenlang opgesloten zit in een schuur en daar haar zoon, die niets anders kent dan deze 'room', moet zien op te voeden. Extreem goed gespeeld door Brie Larson en nieuwkomer Jacob Tremblay en kunstig in beeld gebracht, ondanks de visuele beperkingen. Gezegd moet worden dat de gebeurtenissen in 'room' interessanter en meeslepender zijn dan die daarbuiten. De film als geheel is dan ook niet overal even sterk, maar het aparte gegeven en het rauwe, in-your-face akteerwerk zorgen wel voor een bijzondere kijkervaring.

Wat een ongelooflijke krachtpatser is deze kleine film. Sowieso zelden zo weggeblazen door het acteerwerk in een film. Zowel Larson als Tremblay, zijn waanzinnig goed. De scene waarin Larson naar de politieauto rent is één van de meest aangrijpende dingen die ik ooit in een film heb gezien. Terwijl het zo voor de hand liggend is, maar zo bizar goed geacteerd.

Ik was bang dat de film misschien kracht zou verliezen in de tweede helft, maar gelukkig was dat niet het geval. Ook hier weer uitstekende acteerprestaties van o.a. Allen en vooral Macy.

Visueel zit de film erg goed in elkaar en ook de score is erg sterk. Vooral tijdens de aftiteling, erg mooie muziek. En normaal ben ik geen fan van begeleidende voice-overs, maar bij deze film is het erg goed gedaan. En wederom ook mede dankzij Tremblay.

Het is echt een film waar je even van moet bijkomen.
4.5*

film reviews in 100 woorden: Room (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

ps. ik ben geen professionele schrijver of criticus, ik ben maar een movie geek met een toetsenbord.

Room is een aangrijpend verhaal over de hartverscheurende situatie die een moeder en haar zoontje moeten doorstaan en de gevolgen hiervan. Deze film komt helemaal niet overdreven kunstzinnig over, de dramatische momenten zijn minimalistisch aangepakt waardoor de film enorm realistisch oogt. Brie Larson’s prestatie in Room is bijzonder overtuigend, maar de prestatie die echt van het scherm afspringt is die van Jacob Tremblay. Het psychologische aspect van dit verhaal is enorm interessant en je leeft van begin tot eind mee met deze kleine jongen en zijn moeder. Room is prachtig om naar te kijken, ondanks de simpele en persoonlijke aanpak.

3,5*

“When I was small, I only knew small things. But now I’m five, I know everything!”

Wow... Boosheid, verdriet, ontroering, blijdschap, tijdens het kijken van Room vechten allerlei emoties om voorrang en nadat de film was afgelopen had ik wel even nodig om mijn gedachten en emoties weer enigszins onder controle te krijgen. Het verhaal over een 24-jarige vrouw die zeven jaar geleden is ontvoerd door een man en sindsdien zit opgesloten met haar 5-jarige zoontje in een erg kleine ruimte, komt keihard binnen maar is tegelijkertijd ook erg ontroerend.

Dat ontroerende zit hem vooral in het feit dat we veel zien vanuit het oogpunt van de 5-jarige Jack. Geboren in die kleine ruimte is hij nooit naar buiten geweest en naarmate de film vordert zie je hem steeds nieuwsgieriger worden naar allerlei zaken. De film kan je eigenlijk in tweeën splitsen en vooral in het tweede gedeelte opent zich een nieuwe wereld voor Jack die er verbazingwekkend goed mee omgaat. Het levert veel schitterende scènes op die mij nog lang zullen bijblijven. De focus blijft ook in dit tweede gedeelte op Ma (die er wat minder goed mee omgaat) en Jack en drama, humor en ontroering gaan hand in hand. Een weergaloze prestatie van regisseur Lenny Abrahamson die deze balanceeract tot de laatste scene volhoudt en nergens in de val trapt van vals sentiment of opgeblazen drama. De film blijft ingetogen en focust zich vooral op de nieuwe wereld die Jack aan het ontdekken is. Jacob Tremblay is één van de beste kindacteurs die ik ooit heb gezien en Brie Larson is een volledig terechte toekomstig Oscarwinnares. Beide zijn weergaloos. Voor mij was de mooiste scene de laatste scene wanneer Jacob met zijn moeder terugkeert naar het huis waar ze beide zo lang opgesloten hebben gezeten.... Kippenvel. Het laat op een prachtige manier zien dat Jacob één traumatisch hoofdstuk in zijn leven heeft afgesloten en dat er ondanks alles voor hem toch een mooie toekomst aan de horizon gloort. Room zal ik niet snel meer vergeten.

Ik ben het helemaal eens met mijn voorganger. Hoe minder je van het verhaal weet, hoe beter. Sowieso vind ik dat trailers over het algemeen veel te veel weggeven. Dat is ook de voornaamste reden dat ik ze niet of nauwelijks meer kijk, of ik moet ze in bioscoop eens voorbij zien komen.

Less is more dus in dit geval. Room is bij vlagen indrukwekkend te noemen. Een zeer origineel verhaal, dat ingevuld wordt met een paar sterke acteurs. Brie Larson is erg goed, maar Jacob Tremblay steelt de show en speelt misschien wel de beste kind rol van de laatste jaren. Ik kan me zo gauw even geen betere voor de geest halen.

De uitwerking is ook prima. Ik vond het allemaal behoorlijk verrassend. Fijn verloop van het verhaal, sterke personages, zeer geloofwaardig en niet tot nauwelijks irritatiepunten. Prima film dus, zeker een aanrader, maar laat je inderdaad verrassen en en kijk dus niet de trailer.

4,0*

Prima film. Ik ben (helaas) niet zo overdonderd dan veel van mijn MovieMeter vrienden, maar ik heb me goed vermaakt. De film maakt indruk, tot op zekere hoogte. Mooiste scene is het moment dat kleine Jack achter in de auto ligt en voor het eerst in de buitenlucht naar de bomen en lucht kijkt. Heel erg mooi.

Gelukkig zonder enige voorkennis gekeken, dankzij de tips hier, waardoor deze 'Room' nogal wat verrassende elementen uit de kast haalt. Geen film die me lang bezig zal houden, daarvoor deed het nét wat te weinig met me, maar ik heb verder weinig op deze prent aan te merken. Dikke voldoende.

Mooie film, maar zo geweldig als sommigen hem vinden is deze niet. Dat komt vooral door het tweede deel. Het eerste deel kent nog een zekere spanning in het begin (is dit een ontvoering, een droom, een apocalyptische wereld?) en een goede opbouw. Ondanks de beperkte ruimte verveelt het niet. Sowieso staat het mysterie er nog natuurlijk en de relatie tussen moeder en kind is soms best mooi, hoewel dat kind met dat geschreeuw wel vervelend is. Tussen beide stukken zit dan die ontsnappingsscène en die is met gemak de beste van de hele film. Spannend, ontroerend (het jongetje dat de bomen ziet), mooi geschoten, heerlijke muziek en dan de ontknoping als moeder en kind herenigd worden.
Het tweede deel kent twee gezichten. Enerzijds is er nu de sterke rol van Tremblay die langzaamaan de echte wereld leert kennen (en niet meer schreeuwt), met een fantastische Joan Allen en ook die stiefopa als warm bad. Anderzijds is er de erg magere rol van Larson, al komt dat vooral door het script. Larson wordt in haar eigen huis weer neergezet en wordt wat chagrijnig nu en dan. En dat is het dan. Ook de hele rol van Macy en die huwelijksproblemen hangen er maar een beetje bij. Juist dit alles had een uitstekend drama op kunnen leveren want het is er wel materiaal voor. Niet dat ik nu allemaal huilende mensen hoef te zien, maar gewoon meer aandacht daaraan. Er wordt steevast voor het jongetje gekozen - moeders verdwijnt na een suïcidepoging zelfs lange tijd uit beeld- en hoewel dat deel met Tremblay mooi en interessant is, had ik ook graag meer van Larson en haar strubbelingen gezien na zeven jaar opgesloten en seksslaaf te zijn geweest. De eindscène is wel mooi. 3,5*.

p.s. Ik heb vrijwel de hele review tussen spoilertags gezet, ik had sowieso de helft al moeten doen en dit is makkelijker.

IJzersterk drama, waarbij wel geldt, hoe minder je vooraf weet, hoe beter de film tot zijn recht komt. De film bestaat feitelijk uit twee delen. Het eerste deel is wat mysterieus met wat spanning. Het tweede deel is een sociaal drama. Het verhaal wordt rustig aan verteld, maar is absoluut niet saai. Dit komt mede door de zeer sterke acteerprestaties van Larson en Tremblay. De film bevat een aantal zeer krachtige en uitstekend geregisseerde scenes, zeker het einde zal menig traan doen vloeien en lang in het geheugen blijven hangen. Top film op alle vlakken. 4.5

Goed acteerwerk

De kleinste film van de oscarnominaties. Elk jaar zit er wel eentje bij. Ondanks het thema vond ik de film toch iets te mat. Visueel niet heel boeiend, verhaal is netjes maar kruipt nimmer echt onder de huid. Daarvoor is Amerika toch te netjes. Ik voelde te weinig de naarheid van de personages. Dit komt deels doordat de film kiest voor de point of view van het kind. Toch als dit Europees was geweest zou er een iets naarder sfeertje hangen. Ik moet zeggen dat die aanpak mij meer zou doen. Nu is het niet gek dat de oscarnominatie er is. Maar of deze film mij lang bij blijft, ben bang van niet.

Brie Larson bewijst zich wel weer eens, kan de Meryl Streep van haar generatie worden. Kindje ook prima.

3 sterren.

Van deze had ik wel (te) hoge verwachtingen. De film moet het vooral hebben van de twist, wanneer blijkt waar moeder en zoon zich bevinden. Erg geslaagd, maar wat daarna volgt was wat doorsnee. Aardig om een keertje gezien te hebben. Wat me het minst overtuigde was de manier waarop ze het kind weet te laten ontsnappen, toch wel erg risicovol en daarmee minder geloofwaardig. 3*

Ik vond Room echt een geweldige film. Ik was eerst bang dat we de hele film in die ene kamer moesten blijven. Maar gelukkig behandelt de film in het tweede gedeelte op uitmuntende wijze de gebeurtenissen na een bevrijding uit gevangenschap. Ook de vreselijke vragen van de pers hakten er flink in. 4 sterren!

Room ontving Oscarnominaties voor Beste Actrice, Beste Regie, Beste bewerkte scenario én Beste film. Je kan dus verwachten dat Room een emotionele film wordt gezien het onderwerp én de oscarnominaties. Room is dan ook precies wat je verwacht wanneer je weet waar de film over gaat. Room is een voor ruim een uur dramatische film waarin je volledig meeleeft met de hoofdpersonages en waar je daarna nog steeds het gevoel hebt alsof deze mensen nooit meer ‘normaal’ zullen worden. Een sterk staaltje emotioneel filmmaken en dat in één kamer.

'Room' Recensie - Filmtakers

Topfilm, waar bij ik weer blij ben met mijn zelf gecreëerde onwetendheid door consequent weg te kijken bij de (veels te lange) trailer van deze film, waardoor alle opties nog open lagen en ik dacht misschien wel heel de film in de room te blijven, zat zelfs even in een container op een schip! Mooi ook dat je vaak het perspectief van Jack ziet, waardoor je je goed in kunt leven in zijn of haar dacht ik ook de. Verborgen dochter theorie beleving. Knap gemaakt

Zo, ben ik even blij dat ik deze trailer niet van tevoren gezien heb.

Fantastisch tot halverwege. Leuk om te zien dat een film als deze een keer niet stopt direct na de redding. Al begrijp je na deze film wel waarom dat normaal wel het geval is, het deel na de ontsnapping is allemaal wat oppervlakkig en gehaast uitgewerkt.

"There's so much of place in the world."

Na de vele positieve berichten had ik hier toch meer van verwacht.

Op zich is het uitgangspunt van een moeder en zoon die jarenlang opgesloten zitten in een kamer best interessant te noemen, maar het komt voor mijn gevoel niet helemaal uit de verf. Daarvoor zijn de dagelijks beslommeringen te tam; de echte dreiging ontbreekt, ondanks enkele toespelingen ernaar. De onderhuidse spanning is namelijk te verwaarlozen, omdat er een bepaalde naarheid mist om de film naar een volgend niveau te tillen.

Dat men in de tweede helft het spoor bijster is, is te wijten aan een duidelijke richting. Er komen net iets te veel subplotjes om de hoek kijken die nauwelijks afgerond worden. Zo blijft 'Room' - steevast - hangen in besluiteloosheid, misschien wel vanwege het feit dat het geheel vanuit het perspectief van Jack wordt verteld.

Desondanks levert de vertelwijze een aantal merkwaardige standpunten op betreffende de gejaagdheid van de hedendaagse maatschappij. Hierbij word je als kijker bij de hand genomen door de sterk spelende Jacob Tremblay die langzaamaan uit zijn schulp kruipt, wat erg mooi is om aan te schouwen. Wel blijft het jammer dat Brie Larson op den duur steeds meer naar de achtergrond verdwijnt.

Al met al een gedegen drama, maar de loftuitingen vind ik overdreven.

3,5 Sterren.

Het jongetje verdient ook een Oscar.

Ondanks dat de film zich grotendeels op een plek afspeelt kreeg je niet een claustrofobisch gevoel. Voor Jack was Room dat ook niet.

Oscar winnende film (Brie Larson als beste actrice), die wel wat weg heeft van de waargebeurde gruwelpraktijken omtrent de Oostenrijkers Natascha Kampusch (een slachtoffer die 8 jaar lang was gevangen genomen en uiteindelijk wist te ontsnappen) en Josef Fritzl (een dader die zijn eigen dochter gevangen hield en misbruikte, waardoor zeven kinderen werden geboren).

Het best goede tragische verhaal zit aardig in elkaar (zeker wat betreft de opbouw ervan) en weet zeker ook te boeien. Met name de eerste 45 minuten welke zich volledig afspelen in de kleine geluidsdichte kamer (soort van tuinhuisje) met dakraam is sterk en ondanks dat het eigenlijk gewoon te triest voor woorden is, was de situatie eigenlijk nog best sfeervol. Dat laatste vooral dankzij het 5 jarige jongetje Jack (waarvan ik eigenlijk dacht dat het een meisje was vanwege zijn lange haren), die niet beter weet dat dit zijn wereld is omdat hij daar geboren (zijn moeder is in de kamer verkracht geworden door de dader en dat gebeurt nog steeds regelmatig, iets wat Josef Fritzl overigens ook deed) is en ook opgroeit met zijn moeder Joy.

Vanaf de ontsnapping uit de kamer (welke bijna 15 minuten duurt), welke te belachelijk voor woorden was en zeker ook ongeloofwaardig was, vind ik het allemaal wat minder worden en slaat de film ook over in een sober en psychologisch drama en kunnen Jack en zijn moeder maar moeilijk omgaan met hun vrijheid. Opzicht is dat natuurlijk best realistisch, gezien de situatie van Jack (hij had het best goed naar zijn zin in de kleine kamer) en zijn moeder, die de nodige verwijten over zich krijgt tijdens een interview (waardoor ze zich schuldig gaat voelen en dat is natuurlijk slachtoffer eigen). Ook de inmiddels gescheiden ouders van Joy, gaan zo op hun eigen manier om met de situatie. Het einde vond ik overigens wel mooi met het afscheid nemen van de kamer en daardoor kunnen Jack en zijn moeder misschien verder gaan met hun leven.

De uitvoering van het verhaal is ook best goed en dat komt vooral op conto van beide hoofdrolspelers Brie Larson (in de rol van moeder van Jack) en Jacob Tremblay (in de rol van Jack) die gewoon zeer overtuigend en realistisch spelen. Jacob Tremblay had voor zijn rol eigenlijk ook een Oscar moeten winnen (Oscar voor beste acteur), maar gezien zijn zeer jonge leeftijd mag dat waarschijnlijk niet. Zou ook best pijnlijk zijn geweest voor Leonardo DiCaprio als hij had verloren van Jacob Tremblay, maar in mijn ogen zou het wel verdiend zijn, want Jacob Tremblay speelde gewoon ijzersterk en overtuigend en dat kan ik van Leonardo DiCaprio helaas niet zeggen. Ondanks dat het verhaal vrij sober en triest is, vond ik het wel nergens schokkend of heftig worden en de dader, genaamd "Old Nick" (gespeeld door Sean Bridgers), vond ik maar overkomen als een sukkel en hij was ook niet bepaald intimiderend. Er werd ook maar zeer weinig gedaan met zijn rol en in het laatste uur van het verhaal komt hij niet meer voor en weet je ook niet wat er met hem gebeurt is (wel of niet opgepakt, dat laatste zeer waarschijnlijk omdat het maar een sukkel was).

De film duurt met bijna twee uren best lang en hier en daar vond ik het wat saai en langdradig, maar desondanks is dit gewoon een goede en ook best een originele Drama film, die je zeker laat nadenken en misschien ook wel een rot gevoel meegeeft.

P.S. de filmmuziek vond ik wel passend voor deze film

Helemaal mee eens!

En in mijn ogen een terechte Oscar voor Brie Larson. (eerste nominatie voor een Academy-Award en BAMM, ze heeft hem,ongelofelijk!)

Jacob Tremblay speelt ook geweldig.

Van de laatste scene (zin) kreeg ik echt kippenvel!

Een veel heftiger film dan ik van tevoren had verwacht. Of in ieder geval de eerste helft. De scene met de ontsnapping van Jack in de auto is een van de spannendste scenes die ik de laatste tijd heb gezien. Ik hoopte dat het zou lukken, alleen al om te vermijden dat het een eindeloze ontsnappings-thriller zou worden die alleen zou draaien om het ontsnappen uit Room.

Gelukkig speelt het zich inderdaad niet alleen af in Room, en eindigt het niet bij de ontsnapping en de hereniging van Jack en zijn moeder. Ik ben bij dit soort verhalen toch juist altijd benieuwd hoe het verder gaat. Zeker met zo'n ventje dat nog nooit de buitenwereld heeft gezien.

In die zin dus wel een bevredigende film, alleen jammer dat vanaf het deel bij Grandma thuis de pit er een beetje uitraakt. Ik had wel meer willen zien van Jacks ontdekking van de wereld. Er had met dat uur een stuk meer gedaan kunnen worden. Niet dat er veel overbodigs inzit (nou ja, afgezien van Macy's rol, wat was dat nou weer?), maar het had hier en daar best sneller gekund.

Prima prestaties van het ventje, toch best knap dat een kind op deze leeftijd een film min of meer weet te dragen. Ook Brie Larson is prima, en haar Oscarwinst is op zich wel terecht. De Oscarnominatie voor beste film sowieso.

dikke 4*

Niet echt onder de indruk van Room. De opbouw van het verhaal is weliswaar functioneel, maar ook nogal traag. De manier waarop Jack ontsnapt is bovendien niet al te geloofwaardig. Het acteerwerk is degelijk, maar komt ook niet echt boven de middelmaat uit. De Oscar voor Brie Larson verbaast mij, een heel bijzondere acteerprestatie levert zij nu ook weer niet. Het verhaal en de hoofpersonen konden mij niet echt raken en zo bijzonder vind ik het ook allemaal niet qua uitwerking.

Ondanks dat ik geen trailer heb gekeken en geen review over de film heb gelezen begrijp ik nou niet zo heel goed waarom mensen dit een hele verrassende film vonden. Ik had toch wel snel de gedachte dat iemand haar daar vast hield en dat haar zoontje dan vast uit verkrachting was geboren, waarna ze vast willen ontsnappen. Op zich acteren moeder en kind wel goed, al zaten beiden dicht bij mijn irritatiegrens met hun geschreeuw en gedrag. Dat Brie Larson hier een Oscar voor heeft gewonnen kan ik wel begrijpen, dit soort bizarre onderwerpen doen het sowieso al goed bij de Oscars. Of het qua prestatie zelf terecht is, betwijfel ik. Ik vond haar acteerwerk solide, maar niet enorm bijzonder.
Room kent wel een aantal sterke scenes. Zeker in het eerste deel en met de ontsnapping (plus het moment wanneer ze herenigd werden natuurlijk). Daarna werd het een stuk voorspelbaarder en saaier. Ik had liever meer gezien van de ontdekkingstocht van de wereld uit de ogen van een kind. Behoorlijke film, maar wel behoorlijk overschat.

3*

Ik had voor het zien van de film eigenlijk andere verwachtingen, namelijk een plot waarin de ontsnapping centraal zou staan. In plaats daarvan is de tijd die ze in de Room doorbrengen relatief kort en concentreert de film zich halverwege op de aanpassing van Jack en Joy op de buitenwereld.

Aan de ene kant had ik een film die zich puur focust op de ontsnapping uit de kamer een stuk spannender gevonden, maar dan zou het een vrij standaard thriller zijn geworden.
Aan de andere kant vond ik het goed dat het leven na de ontsnapping wordt belicht, aangezien de film daarmee meer inhoud en plotmogelijkheden krijgt.

Alleen wordt er met dat gegeven niet zoveel gedaan. Sterker nog, de film zakt in de tweede helft behoorlijk in. De angel is eruit en het wordt meer een psychologisch drama met vrij weinig spraakmakende ontwikkeling. Jack leek prima met de nieuwe leefsituatie om te gaan, terwijl de moeder zich slechter wistt aan te passen. Omdat we de wereld echter door Jacks ogen zien, krijgen we weinig mee van hoe de moeder rehabiliteert.
Ook de overige subplots (de grootvader die Jack niet aan kon kijken, de rechtszaak met de ontvoerder) werden amper verder uitgewerkt.
Het einde heeft een sterke symbolische betekenis, maar is verder niet bijzonder verrassend.

Toch vond ik het een mooie film door de voortreffelijke acteerprestaties van de hoofdrolspelers. Ik ben er alleen nog niet uit of ik de Oscar voor Brie Larson heel terecht vind. Ik vond het spel van Jacob Tremblay eigenlijk indrukwekkender en had wat mij betreft best genomineerd mogen worden.

Eerste klas psychologisch drama met uitstekende vertolkingen van Brie Larson en Jacob Tremblay. Ik heb het idee dat de kleine Tremblay in de race naar de Oscars over het hoofd is gezien door de Academy. Ik ben in ieder geval erg onder de indruk geraakt van zijn vertolking. Goed idee trouwens om na de bevrijding de aandacht niet te richten op de kidnapper, want dan zou de film allicht uitgedraaid zijn op het zoveelste rechtbankdrama.
Ik had —gelet op wat er ik erover gelezen heb— wel wat meer spanning verwacht. Flashbacks met het begin van de ontvoering en de geboorte van Jack zouden volgens mij welkom geweest zijn.
Wat dat betreft toch een lichte tegenvaller.

Een simpel maar mooi en goedgemaakt emo-drama. Dit is niet echt mijn type film, maar zelfs ik kon het nauwelijks droog houden, zodat ik denk dat het een goede film is.

Zoals snefroe hierboven aangeeft, maakt het perspectief van het jongetje de film enigszins bijzonder, al is dat perspectief niet onbekend en niet bijzonder vanuit het perspectief van het kind, dus dat heeft voor mij de score niet echt nog wat hoger kunnen brengen.

Om te zeggen dat dit soort drama films mooi zijn is niet de juiste term, omdat het uiteraard niet leuk is wat er gebeurd. Maar deze film is echt top geacteerd en geregisseerd, wat een cast! Bijzonder indrukwekkend apart verhaal zeker door de ogen gezien van het kind en zijn ervaring. Mag van mijn zeker wel een plaatsje krijgen voor een oscar nominatie!

Het bekijken van deze veel geprezen film heb ik lang uitgesteld, simpelweg omdat ik hier niets van verwachtte of beter gezegd dat deze film uitgaande van het verhaal gewoon niet mijn ding zou zijn. En dat was het achteraf ook niet hoewel het gedeelte dat zich in de "room" afspeelde best wel boeiend was. Maar nadat moeder en kind eenmaal bevrijd waren uit de "room" boeide de film mij voor geen meter meer. Het klokkijken was voor mij begonnen. Het einde - hoewel voorspelbaar - maakte nog iets goed. Niettemin vind ik de lovende recensies over deze film sterk overdreven. Er zijn in 2015 aanzienlijk betere films gemaakt die voor een oscar in aanmerking hadden mogen komen.

3.0* dankzij het toch wel sterke eerste deel.

Uitstekende film waarin een moeder en haar jonge zoontje in een kleine kamer leven waar ze nooit uit gaan. Een bijzonder verhaal dat in twee delen is op te delen en beiden even boeiend. Origineel, aangrijpend en soms zelfs spannend (de ontsnapping). Twee prachtrollen van Brie Larson en de jonge Jacob Tremblay die vooral door de opzet van het eerste deel genoeg ruimte krijgen. Met gemak 4.0 sterren.

Geweldige film!

Heb de film met een brok in mijn keel gekeken.
Film opgezet zonder enige verwachtingen, zonder achtergrondinformatie (trailer etc.) en werd direct in de film getrokken.

Het surrealistische begin gaf mij het idee dat het om een soort van fantasy zou gaan, en zeker niet over een ontvoering. (als simpele filmkijker)

Ook het tweede deel van de film vond ik ingrijpend aangezien je de situatie van moeder en zoon uit hun perspectief bekijkt ipv het perspectief wat je voorgeschoteld krijgt door de media.

Al met al een zeer goede film met een zeer goede cast.

Wauw, zojuist gezien in het plaatselijke Filmhuis. Deze heeft indruk gemaakt. Top prestaties van beide hoofdrolspelers. De film staat bol van de symboliek zonder op de zenuwen te werken en weet ook van begin tot eind te boeien. Weet niet goed wat te typen op dit moment, ben er nog ondersteboven van. Beste film die ik tot nu toe in 2016 gezien heb.