Room (2015)

Het bijzondere aan het acteerwerk van Larson heb ik niet kunnen ontdekken, Tremblay is inderdaad wel heel goed, en verder slaagt Room er vooral in om psychologisch te overtuigen (alleen dat interview en de daaropvolgende auto-intoxicatie hadden van mij er niet in gehoeven). Het hele onderwerp blijft wel een beetje een Amerikaanse fixatie volgens mij, net als kinderontvoeringen enzo, terwijl er op het gebied van mensenhandel en seksuitbuiting heel wat andersoortige verhalen te vertellen vallen. Maar soit, viel me zeker niet tegen.

Sterk.

Met The Little Stranger wist Abrahamson al een beetje een eigen afdruk achter te laten op zijn films. Room is beter dan The Little Stranger, maar ook compleet anders dan The Little Stranger. Desondanks blijft de uitwerking hier krachtiger. Abrahamson's sterkte lijkt echter vooral te zijn dat de acteurs en actrices in zijn films ook echt goed acteren.

Zo speelt Larson wederom een goede rol. Ik blijf haar echt een goed actrice vinden, die vooral in deze rollen het meest tot haar recht komt. Geef haar wat ruimte en wat charme, en ze overtuigd vlekkeloos. Niet elke rol is geweldig die ze speelt, maar weet er nagenoeg altijd wel wat van te maken.

De regie heeft ook een behoorlijke meerwaarde. Erg sterke momenten die soms ook aardig spannend en intens weten te zijn. Al moet ik zeggen dat ik de scene waar Larson een kussen op haar gezicht gedrukt krijgt vele malen sterker dan de ontsnapping van Tremblay. Beide kennen echter sterke regie.

Het is nooit duidelijk waar de film heen wil gaan en daarom is het totaal niet voorspelbaar. Elke scene weet iets unieks mee te brengen. Het drama is zwaar maar overtuigt wel door een portie goede regie en gebruik van de situatie.

Alhoewel er bekende thema's langskomen, weet het nooit echt een gevoel te geven dat dit al vaker is gedaan. En hier is dan ook niet alles eerder gedaan, denk ik zo. Acteerwerk is sterk, Tremblay wellicht in zijn beste rol tot op het heden.

Unieke film met goede regie. De scenes weten te raken, het drama is confronterend gebracht. Bij vlagen lijkt de regie echter net wat te veel te steunen op slowmotion die onnodig wat tempo wegneemt. Maar saai is het echter nooit. Goede film dit.

Indrukwekkend. Fantastische acteerprestaties. Ingetogen in beeld gebracht en het heeft me tot twee keer toe in tranen gebracht.

Het verschil tussen de grote wereld buiten en het minuscule kamertje werd pijnlijk duidelijk in beeld gebracht met de goedbedoelde bergen speelgoed en de juichende menigte....maar ook de vraag van de journaliste liet goed zien hoe onmogelijk het voor buitenstaanders is om écht te begrijpen door wat voor een hel moede en zoon waren gegaan.

Eerste deel vond ik wat saai. Tweede deel is zeer sterk. De zo gewenste buitenwereld blijkt niet zo ideaal als gedacht. Vervelende journaliste met foute vragen, een vader die de jongen niet wil accepteren en herinneringen aan het verleden. De jongen is dan ijzersterk in zijn verwarring over de buitenwereld. Gelukkig geen zoetsappig gedoe.

Wát een dijk van een film. Ongelooflijke acteerprestaties, ongekend puur acteren van het kind. Kippenvel. Vreselijk tragisch en tegelijkertijd bewust makend van hoe verwonderend de wereld is.

Redelijk sterke film betreffende een situatie die een mix van de Kampusch en de Fritzl zaken lijkt te zijn. Wat enigszins verfrissend is dat het niet zozeer draait om de ontsnapping, maar om de periode erna met alle psychologische problemen die erbij komen kijken. Iets wat je vaak niet ziet in dit soort films. Het voelt dan ook behoorlijk realistisch aan. Verder ook meer dan degelijk gefilmd met sterk acteerwerk.

Naar aanleiding van deze film ook 3096 Days en Girl in the Basement gezien die veel trouwer respectievelijk de Kampusch en de Fritzl zaak volgen. Desondanks is Room veruit de beste film van de drie. Veel beter gefilmd, veel beter acteerwerk en ondanks dat het plot niet zo nauw een waar verhaal volgt, voelt de film authentieker, realistischer aan. 3*.

Joy Newsome [Brie Larson] zit sinds haar 17e opgesloten in een kamer in de tuin van haar ontvoerder Old Nick [Sean Bridgers], die de biologische vader is van Jack [Jacob Tremblay], die de buitenwereld alleen kent van televisie en de verhalen van haar moeder. Wanneer Joy en Jack eindelijk weten te ontsnappen, moeten ze elk op hun eigen wijze aan het leven in de buitenwereld. Brie Larson won o.a. een Oscar en een BAFTA voor haar rol, maar de negenjarige Tremblay is minstens even goed in een uiterst complexe rol. Spannend, ontroerend en mede dankzij het onder ondersteunende werk van William H. Macy en Joan Allen als Joys ouders en uitblinker Tom McCamus als de stiefvader is dit boeiend van begin tot eind.

Vrij sterk.

Behoorlijk beladen drama, dat alleen al door het uitgangspunt erg oncomfortabel aanvoelt. Door alles op een claustrofobische manier te benaderen is de film gevoelsmatig nog benauwder. Wellicht is dat claustrofobische ook gewoon de realiteit voor de slachtoffers van ontvoering.

De dynamiek binnenin wordt sterk neergezet. Niet dat ik zo graag naar een schreeuwend kind kijk, maar het zou maar raar zijn mocht er zo geen momentje tussen zitten. Brie Larson is ook simpelweg sterk in haar rol. De jonge Jacob Tremblay is eveneens oké, maar wellicht toch een jaar of 2 te oud om een jongetje van pas 5 neer te zetten.

De ontsnapping komt vrij plots en gaat ook erg gemakkelijk - belangrijkste was dat die kerel niet keek of het jongetje wel echt dood was en dat doet hij zowaar ook niet. Alles nadien kon mij ook wel bekoren. Op deze pagina lees je dat bepaalde zaken niet goed uitgewerkt zijn. Klopt, want de meerwaarde van het gebroken grootoudergezin blijft eerder vaag, maar tegelijkertijd ben ik blij dat het niet de kant van het stroperig drama opgaat. Een hoop aspecten zijn belicht, voor en na, zonder al te veel vals sentiment,, wat Room een goede film maakt. Meer zat er wellicht niet in, maar het is, voor mij althans, goed zo.

3,5

Echt een goede film. Het is een meeslepend verhaal. Het is vaak pijnlijk om te zien, maar er zitten ook veel mooie en bijzondere momenten in, zoals hoe het jongetje de wereld ontdekt, maar ook hoe Joy juist gevangen raakt in haar gedachten als ze eindelijk vrij is. Psychologisch gezien interessant om te beseffen dat een kind zich nog flexibel kan aanpassen, maar dat Joy erg beschadigd is geraakt in die 5 jaar en dat dat nooit meer weggaat. Tijdens het kijken van de film leefde ik echt mee, dankzij het goede acteurwerk en het realistisch neerzetten van het verhaal.

Een indrukwekkende en sterke film.

En een uitmuntende cast.

Net zoals in Wonder speelt de jongeman Jacob Tremblay zo bijzonder overtuigend en ontzettend goed en heeft de potentie uit te groeien tot een groot acteur.

Een aangrijpend verhaal.

De film is erg mooi.

Een sterke film, van hoge kwaliteit.

Prachtige film die een extreme situatie gebruikt om een beeld te schetsen van de kracht van de band tussen moeder en kind en het vermogen van kinderen om zich aan te passen aan zelfs de meest extreme situatie. Uiteindelijk vooral sterk omdat de film zich daarop richt en niet in de verleiding trapt om andere plotpunten te gaan behandelen. Ook fijn dat de blik vrijwel de gehele film die van Jack blijft. Larson is fantastisch en Tremblay als Jack een speld in een hooiberg. Waar hebben dat talent gevonden?

Ik had iets van het plot gelezen, iha doe ik dat liever niet, en zag ertegenop te gaan kijken.... Maar het ging goed, vooral omdat de ontsnapping lukte wat ik niet verwacht had. De film is niet te zwaar gebracht wat wel gekund had, want het onderwerp leent zich er wel voor en soms gaat het ook fout.., ik dacht ook een Amerikaanse film , zo goed en rustig, dat kan niet, het was dan ook meer Canadees en Iers....

Wat een andere recensent schreef : Hartverscheurend, eenvoudig en prachtig.... alles okee aan deze film , ook het einde..,.

Maar voor mij mag het wel wat dieper.....