The Manchurian Candidate (1962)

Mooi gefilmde paranoia thriller met een paar verrassende wendingen. Toch vreemd dat Sinatra de film jarenlang tegengewerkt heeft en ondertussen bij de extras op de dvd verklaart het een unieke ervaring te hebben gevonden.

Deze film slaat in als een bom. Angela lansbury is ijzersterk als moeder en monster (combo). Beklemmende satire over de koude oorlog en de onzichtbare krachten erachter. De regie is uitmuntend. Het script is soms extreem vermakelijk en daarna weer angstaanjagend. 5 *(de enige?).

Zeer vakkundig, bijna artistiek geschoten en gemonteerde patriottistische film met een prima Frank Sinatra in de hoofdrol. Wat mist is het gevoel. Je zou toch denken dat je in 2 uur tijd meer diepte aan de karakters zou kunnen geven, maar helaas. De karakters hoezeer ze ook hun best doen (Angela Lansbury is een uitstekende bitch) blijven te koel en afstandelijk, en dan wordt 2 uur soms wel een hele zware zit. Ik had er al met al iets meer van verwacht. Maar desondanks, de moeite waard vanwege de dingen die ik in de eerste zin noemde.

Ongemeen spannende film. Een van de betere politieke thrillers ooit gemaakt. 4,5*

Daar sta ik van te kijken... verbluffend. Geboeid kijken van begin tot einde. Dat verdient... 5*!

Nog één opmerking (voor de freaks)...

Herinner u senator Iselin, in de scène waarin hij zijn vrouw vraagt om een getal te plakken op het aantal communisten die in de senaat zetelen. Hij wenst een aantal dat goed te onthouden valt, want intellectueel is de man alles behalve.

Kijk dan eens goed naar het getal dat bij u thuis op de fles Ketchup staat.

Eindelijk krijgt dat getal een betekenis in mijn leven!

Lekker spannende thriller met een zeer goed einde. Er wordt goed geacteerd en er valt te genieten van een paar prachtige shots en dito dames.

Ik heb de remake niet gezien, maar er zal wel niet zoveel veranderd zijn. Waarschijnlijk zal er op de pc worden gepatienced.

4*

Fantastische rollen van Frank Sinatra en Laurence Harvey en Angela Lansbury als moeder van Laurnce Harvey.

Wat een vet goeie film, deze moet iedereen gezien hebben. Je kunt het niet vergelijken met de remake.

Deze film blijft boeienen van begin tot einde. Een vette 4.5*

Behoorlijke tegenvaller, dit. En dat geldt voornamelijk het compleet brakke scenario. De film sleept zich voort als een stapel zandzakken, van meegesleept stuk schrijven naar ander meegesleept stuk schrijven. Dialoogstukken zijn enorm knullig.

Die zogenaamde love-interest van Frank Sinatra met Janet Leigh slaat HELEMAAL nergens op, en is er met de haren bijgesleept.

Goede performances van Frank Sinatra en bitch Angela Lansbury redden dit van een complete afgang.

Als dit een klassieker zou zijn, is het alleen maar omdat ie niet zo lang te zien zou zijn geweest.... Verder van weinig waarde.

2.5*

(overigens schrik ik me een hoedje dat dit op nummer 67 van de IMDB top250 staat, echt ongelooflijk)

Echt? Is dit geen satire?

Leuke film met een aardig verhaal. Helaas is ie niet zo spannend als ik eerst gedacht had, maar hij is ook zeker niet slecht of saai. Gewoon een erg aardige thriller.

3.5*

Beetje tegenvaller, wel goed, maar ik had er meer van verwacht. Beetje raar idd dat op IMDB de film in de top 250 staat. De film heeft sterke momenten, maar zwakt soms een beetje af.

Fantastische klassieker die w.m.b. terecht die naam draagt. De 'dromen' op het begin zijn fantastisch en eigenlijk heel angstaanjagend. Vormen van de beste scènes ooit. En dat geldt eigenlijk voor alle 'moord'scènes. Verder ook een erg sterke thriller. Spannend, een hoog tempo en een verhaal dat prima in elkaar zit. Jammer dat de film toch wat kleine minpuntjes heeft. Sommige scènes in de film slaan nergens op. En dat geldt eigenlijk voor de hele rol van Leigh. Compleet overbodig. Had wel wat beter gemonteerd kunnen worden. Zonde, anders had het echt een van mijn favoriete films ooit kunnen zijn. Temeer omdat ook de acteerprestaties prima waren. Sinatra viel me 100% mee. Kon blijkbaar ook acteren (zag weinig films van hem tot nu toe). 4 sterren.

waarom staat deze oude film in de top 250

terwijl de nieuwe versie 0.3 punten lager staat ?

moet die andere niet beter zijn ?

Waarom?

nou de andere is nieuwer

en betere beeld en ook betere acteurs

Interessant om te zien nu, want ik heb pas heel kort geleden de remake ook gezien. Dat maakt onvermijdelijk dat ik ze heel erg met elkaar ga vergelijken. Om op Leigh bijvoorbeeld terug te komen: in de nieuwe versie is de 'woman interest' veel functioneler, omdat ze een FBI agent is, maar in deze film vind ik haar weer spannender, juist omdat ze zich zo helemaal openstelt voor de Sinatra-rol (vraag me niet de namen te onthouden). In de nieuwe versie is daar een motief voor, en het gekke is dat ik het in de nieuwe versie ongeloofwaardiger vond dat Washington daar niet zijn vragen bij leek te stellen.
Een kracht van de nieuwe versie vind ik dat Washington (wel, zijn personage) er persoonlijker bij betrokken is omdat hij niet alleen ook die dromen heeft, maar ook gehersenspoeld is. Daar staat tegenover dat ik het begin, met die lezing en die man die hem moet herinneren aan die dromen en dat dat dan lijkt te 'triggeren' dat Washington contact opneemt met Schreiber, weer heel slecht verteld vind, en dat is niet zo handig voor het begin van een film. Schreiber lijkt trouwens verdomd veel op Harvey.
Een interessant verschil is ook dat in de nieuwe versie de zoon opgaat voor het vice-presidentschap, en in deze originele versie is het zijn stiefvader. De nieuwe versie, omdat het soms persoonlijker, dichterbijer, staat vond ik daardoor iets spannender denk ik. Bij allebei staat het satirisch element overeind, en dat vind ik heel knap. O ja, wat ik ook geloofwaardiger vond in de originele versie is de ándere 'love interest' - het meisje van Harvey, de dochter van de senator. Hier wordt veel langer (en voor mij daardoor interessanter) uitgelegd hoe de twee elkaar ontmoet hebben en hoe de moeder er uiteindelijk een stokje voor steekt. Zoals ik het mij herinner van de nieuwe versie wordt er haast niet ingegaan op hoe de liefde ontstaan is en afgebroken. Daardoor snap ik ook niet helemaal wat er nu zo pijnlijk is aan de nieuwe ontmoeting. Nou ja, al met al is het een soort afstreepspelletje, en het resultaat is dat ze er allebei met positieve cijfers uitkomen. Ik kan ze allebei aanraden; en dat zeg ik niet zo snel over remakes.
Ik ben het trouwens eens met Tonyvdb dat dat in dat gedoe met de 'ruitendame' een aantal rare plot-dingetjes gebeuren.

Omdat ik deze versie ooit gezien had en hij best veel indruk op me gemaakt had heb ik de remake ook gekeken. Naast veel overeenkomsten zijn er vooral ook veel verschillen. Voor mij allebei (4*)

Ik dacht met deze voor mij onbekende film op DVD een miskoop te hebben begaan (lag voor 4,44 Euro bij de MM, wat een rare prijs trouwens!).

Maar.....
Het viel zeker niet tegen! Okay, de acteurs die chinezen speelden waren overduidelijk geen aziaten maar beschilderde blanken!. Verder zien de vechtscenes er wat houterig uit, maar volgens mij doet Sinatra alle stunts zelf!?!.

Waardoor de film voor mij toch op een dikke voldoende uitkomt is naast het acteerwerk (Sinatra acteerde best aardig. Angela Lansbury speelde prima de Amerikaanse Hyacinth Bucket (spreek uit: Boucquét!)) vooral de dosis humor die in de film zit!

Zoals de scene in de trein waarin Sinatra o.a. zijn sigaret in zijn drankje laat vallen of die waarin Leigh Sinatra op het politiebureau komt ophalen. (Leigh: 'Zo! Dit is nog eens een originele plaats om af te spreken voor onze eerste date!')

Nee, best aardig, 3,5*!

Prima film met wat plus- en minpunten. Maar het goede gevoel overheerst, hoewel ik er net iets meer van verwacht had. In principe een vrij maf idee, bijna James Bondachtig ongeloofwaardig, maar toch zo uitgewerkt dat ik het bijna altijd accepteerde. Spannende droomscenes en een spannend einde, ondanks dat het nou niet bepaald niet onverwacht kwam dat hij mams en stiefpap zou doodschieten, fraai gemonteerd stuk. Aan het einde blijven wel wat uitgezette lijntjes liggen, met als meest storende de love-interest van Sinatra, die inderdaad echt voor niets aan de film hangt. Het plot bevat wel meer stoplapjes en vind ik niet helemaal vlekkeloos.

De film is een thriller met licht satirische elementen en een paar fraaie verwijzingen naar de realiteit. Zo zijn de wisselende aantallen communisten die Iselin noemt in zijn beschuldigingen een rechstreekse verwijzing in beschuldigingen van McCarthy. De koude oorlog was bepaald niet over toen deze film uitkwam, het McCarthy gedoe wel grotendeels, ik denk dat deze film anders ook niet gemaakt kon worden.

3.5*

Ik kan me helemaal vinden in starbright's verhaal hierboven. Wat de film interessant maakt zijn de psychologische concepten waar het plot op berust. De 'conditionering' (van Pavlov en Skinner) was sinds de jaren vijftig erg in de mode geraakt. En in de de psychiatrie was vaak de dominante moeder, als grote boosdoener, een belangrijke oorzaak van menig psychische storing....zie ook Marnie van Hitchcock. ..al die elementen zitten in dit verhaal over een ingewikkeld complot geweven. Ook typisch voor die tijd....

De rol van Janet Leigh als bitchy moeder is trouwens voortreffelijk gespeeld.

Een curieuze film maar inderdaad het rammelt . 3,5*

Volgens mij is Angela Lansbury de bitchy moeder!

Inderdaad. De rol van Janet Leigh was weinig bijzonder.

Ik twijfelde al! Bedankt voor de verbetering! Als jullie er zeker van zijn....

Tja, wie kan Angela ooit vergeten als Jessica Fletcher in 'Murder: she wrote'! Ik zag net op Imdb dat ze nog steeds leeft en acteert, de ouwe tang!

Je hebt gelijk...vreselijk die Fletcher, alleen als m'n verstand op nul stond keek ik naar die crimi...maar dat "tangerige" komt hier in The Manchurian Candidate goed van pas. ik wilde haar naam nog controleren dmv 2disc edtion van The Wizard of Oz, waar ze één van de features presenteert.....maar ik had 'm uitgeleend. The rest is history...

Eerst de remake gezien en daarna pas deze. Zonder twijfel de meerdere van de twee hoewel er elementen zitten in beide films die mij aanspreken. Een combinatie van deze zou hebben geleidt tot een erg goede film, maar dat is niet het geval.

De rol van Angela 'Fletcher' Lansbury vond ik zelf wat tegenvallen. Op enkele kleine momentjes na, was het totaal niet koel of berekend, maar gewoonweg statig en afstandelijk; iets wat ze vaak doet in haar prenten. En deze twee eigenschappen (in ieder geval statig) is niet echt iets wat ik zoek bij haar personage.

7,4 uit 10 (3,5*)

Ik heb ook eerst de remake gezien; dat was zeker geen perfecte film, maar dit origineel heeft ook zo zijn problemen. Bij vlagen is de film langdradig en aan de saaie kant. Daar tegenover staan gelukkig een interessant plot, prima akteerwerk, sterke regie en sfeervol camerawerk. De film was beter geweest zonder bepaalde overbodige subplots (vooral de twee liefdesaffaires). Een half uur korter had ook best gekund.

Wat een vleiende recensies alweer zeg... Ook weer typisch moviemeter. Telkens er een oudere film (uit de 40s, 50s of 60s) wordt becommentarieerd blijken héél wat MM'ers licht over de film heen te gaan, ook hier:
Komt Sinatra hier niet totaal ongeloofwaardig over?
Zit het plot niet boordevol gaten, meer gat dan vulling?
Als er dan toch vulling is, is ze dan niet volledig misplaatst (de romance tussen Jocie en Raymond)?
En wat met die plaatsvervangende schaamte die over m'n hele lijf voelbaar was bij de slotmonoloog?
...
Geen haan lijkt er naar te kraaien, want ach, het is een classic, niet waar?

Ik zal dit niet de hemel inprijzen, maar toch, de film heeft sterke kanten.
Vooral historisch gezien vind ik dit een erg sterke prent. Vrijwel alles wat de late 50'er jaren en de beginnende 60s te bieden hadden komt hierin aanbod:
De Koreaanse oorlog, de 'war on communism', Freud, Pavlov én zelfs een prospectief element: een dood geschoten president.
Ook qua stijl, montage en snelheid was dit werkje trouwens z'n tijd ver vooruit.

2.5* misschien een klein beetje underrated van mijn kant, maar da's dan vanwege het tergend hete weer.

Wat overdrijven we toch weer! In meer dan de helft van de recensies hier staan klachten/reacties mbt plotfouten en overbodige romances. Dat veel van die users vinden dat andere elementen het een en ander compenseren is een ander verhaal, Dat lees ik zelfs in jouw post terug. Ik vind dit verre van een grootse klassieker.

Nee, charismatich acteur. Viel me erg mee.

Hoewel je overdrijft zitten er gaten in de plot. Dat wordt toch ook veelvuldig aangegeven? Maar er is meer dan alleen dat.

Is dat een vraag aan ons? Wij moeten jouw plaatsvervangende schaamte analyseren of zo? Anyway herinner me de monoloog niet eens.

Wanneer dringt het nu eens door dat de mensen die klassiekers hoog waarderen die films echt goed vinden? Zelf geef je een middelmatige score (waarvan je toegeeft dat ie waarschijnlijk te laag is) en stel je alleen een aantal zogenaamd prangende vragen en uit je diverse ongefundeerde beschuldigingen, zonder zelf blijkbaar erg op de inhoud over te hoeven gaan. Is ook een manier. Snap niet waar deze vreemde frustratie vandaan komt. Persoonlijk heb ik alleen de neiging goede films hoog te beoordelen. Noem het gek. Noem het raar. Maar zo ben ik nu eenmaal.