menu

The Manchurian Candidate (1962)

mijn stem
3,59 (323)
323 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Thriller
126 minuten

geregisseerd door John Frankenheimer
met Frank Sinatra, Laurence Harvey en Angela Lansbury

Nadat Raymond Shaw (Laurence Harvey) als held terugkeert van de Koreaanse Oorlog, kunnen de andere leden van zijn peleton zich eigenlijk niet herinneren wat hij nou gedaan heeft voor zijn onderscheiding. Twee van de soldaten krijgen terugkerende nachtmerries, en één van hen besluit Raymond's huidige bezigheden te gaan onderzoeken. Welke geheimen worden er door de overheid en het leger achtergehouden?

zoeken in:
3,0
De schrik voor het communisme moet er in die tijd, en ook daar voor reeds, in de States erg hebben ingezeten. Zie ook de vele verdachtmakingen en uitwijzingen, zekerlijk van personen uit literaire, show en muziekmilieus. Wat deze film nu eigenlijk bijbrengt, daar heb ik mijn twijfels over. Heb meermaals op mijn horloge gekeken. Het boeltje is geforceerd, kunstmatig en zit vol clichés, zoals het slot. Verheerlijking van de amerikaan, dat wel zoals doorgaans. De acteurs : zangfenomeen Sinatra benadert op verre na niet zijn prestaties uit "From here to Eternity", "The Man with the Golden Arm" of "The Joker is Wild" en de rest, wel gewoon robotten. Sorry. The remake moet ik nog zien....

avatar van Vinokourov
4,0
IJzersterk gemindfuck

avatar van zaaf i
en het is (beschrijving) PELOTON!!

avatar van wibro
4,5
Uitstekende koude-oorlog thriller die ook bij herziening mij weer enorm boeide. Zeer goed verhaal en prima acteerwerk van de hoofdrolspelers, ook van Frank Sinatra, hoewel de meningen over de laatste nogal verdeeld zijn. Het einde hoe voorspelbaar ook gaf mij een uitstekend gevoel. Ik had als ik Raymond was die twee gasten en vooral dat wijf ook door de kop geknald.

4,5*

avatar van Spetie
3,0
Best een aardige film, met degelijk acteerwerk en een goed verhaal. Misschien is het jammer dat is de remake reeds gezien heb, want hierdoor zaten er eigenlijk vrij weinig verrassingen in de film. Lansbury is trouwens geweldig als de bitchy moeder. Ik dacht dat Meryl Streep goed een bitch kon spelen, maar Lansbury is echt op en top bitch in deze film. Ook Sinatra doet het zeker niet slecht. Verder heeft de film her en der wel wat plotgaten, maar echt storend is dat niet. Het einde zie je op een gegeven moment wel aankomen, maar desondanks is het mooi om te zien hoe Raymond zijn moeder en vader overhoop schiet. Wel erg jammer waren de twee liefdesverhaaltjes, die nogal afbreuk doen aan de spanning en het eigenlijke verhaal van de film. In zijn geheel is de film redelijk gelijkwaardig aan de remake wat mij betreft.

3,0*

avatar van MarkFish
4,0
Vind em net iets beter dan de remake. Het verhaal en de sfeer worden beter uiteengezet en ik vind dat je een beter beeld krijgt van de nachtmerries en wat er zich werkelijk heeft afgespeeld in de oorlog. Korea in dit geval. Hoe die slachtoffers zijn gemanipuleerd onder hypnose en dat ze Shaw die twee gasten zien vermoorden.

Het is alweer even geleden dat ik de remake heb gezien, maar ik vond dat in deze een stuk overtuigender en beter in scene gezet.

Harvey (Shaw) acteert goed. En die vrouw die zijn moeder speelt ook. Lansbury. Kvond Sinatra niet zo denderend, een beetje matig zelfs.

1,0
gmx
Bah, heb nog steeds een smerige smaak in m'n mond van dit gedrocht van een film. "The Manchurian Candidate" staat voor alles wat ik aan Hollywood minacht. Een compleet onzinnig, ongeloofwaardig, voorspelbaar en goedkoop plot, tenenkrommende toevalligheden terwijl de ene na de andere cliche de revu passeert. Daarbij stond het acteren me meer dan eens behoorlijk tegen. Niet vaak wekte een film irritatie in deze mate bij me op.

1 *

maksler
Zojuist gezien in de bioscoop. Heb genoten van de mix van spanning en komedie. Mijn eerste film met Sinatra als acteur en had niet verwacht dat t me zo zou meevallen. De remake heb ik niet gezien en hoef ik denk ik ook niet te zien.

Driello
Jammer, beetje een Hitchcock maar dan met iets beter acteerwerk.......Niet geheel de geweldige klassieker die ik had verwacht maar meer een lekkere weg-kijker met wat aardige elementen erin.

avatar van The One Ring
4,0
Veel thrillers bevatten vergezochte elementen, maar weinig hebben dat meer dan The Manchurian Candidate. Dit is duidelijk het breekpunt voor veel gebruikers hier op MovieMeter die deze film niet leuk vinden. Het plot zou te gekunsteld zijn en vol zitten met plotgaten. Eigenlijk weet ik niet zeker over er ernstige plotgaten inzitten, volgens mij niet, maar het verhaal zelf is inderdaad volslagen belachelijk. Het leuke is echter dat de makers van de film dit leken te beseffen en in plaats van alles te normaliseren ze besloten hebben om de complete nonsens onverandert in beeld te brengen. Vakman Frankenheimer geeft het geheel een professioneel uiterlijk mee, waardoor het lijkt alsof je naar een respectabele film zit te kijken. Maar laat je niet voor de gek houden, deze film weet hoe belachelijk hij is. Daar ben ik van overtuigd.

The Manchurian Candidate is een van de beste genremixes die ik ooit gezien heb. Het mixt zwarte komedie met paranoiathriller en drama. Op zichzelf is dat nog niet eens zo uniek, maar zelden was het eindresultaat zo bevreemdend. De humor komt voort uit het onzinnheid van het verhaal, maar ook uit de gitzwarte satire rond de politieke situaties. Het is grappig om te zien hoe sterk senator Iselin aan Bush Jr. doet denken. Men beweerd wel eens dat dergelijke politici van deze tijd zijn, maar dat is natuurlijk nonsens. Het politieke spel wordt hier gepresenteerd als een poppenkast en als je eenmaal zover bent, waarom dan niet elementen toevoegen als hersenspoeling, Chinese spionnen, nachtmerries rond theeclubjes en enorm gevaarlijke potjes patience (eerlijk gezegd heb ik dat spelletje altijd al verdacht gevonden)? Het gekste wat ik hier gelezen heb is dat deze film patriottistisch zou zijn. Natuurlijk worden hier de communisten slecht afgebeeld, maar het moge duidelijk zijn dat de makers ook de Amerikaanse politici niet vertrouwen. Ik heb wat artikelen en recensies rond deze fascinerende film gelezen en het is me opgevallen dat de meeste kijkers het verhaal zo geïnterpreteerd hebben dat Lansbury's personage een communist is, maar volgens mij is het juist een rechtse vrouw, die de communisten gebruikt voor haar einddoelen. Dit denk ik vooral door de manier waarop zij beschrijft hoe haar man de speech zal houden na de mogelijke dood van de president. Het is gewoon erg geestig om zo'n type vrouw zo wanhopig te maken dat ze de hulp moet inroepen van haar grootste vijanden, de communisten.

Naast deze maffe satire werken ook nog de dramatische en thrillerelementen, waarbij het romantische verhaal rond Harvey en zijn vriendin, wat eindigt in de ijzingwekkende moordscène, het beste zijn. Ik werd ontroerd door de film, ik vond het spannend, maar bovenal had ik een grote grijns op mijn gezicht, dankzij de durf om dergelijke belachelijkheden ze serieus te tonen en toch geloofwaardig over te komen. Net als Starbright Boy kon ik gewoon meegaan in alle ontwikkelingen, hoe bizar ook. Janet Leighs bijrol wordt bijna universeel tot overbodig verklaard. Niet onterecht, maar aan de andere kant is zij wel verantwoordelijk voor het meest bizarre gesprek in de gehele film, met dit stukje tekst:

Eugenie Rose Chaney: Maryland is a beautiful state.
Bennett Marco: This is Delaware.
Eugenie Rose Chaney: I know, I was one of the orginal Chinese workmen who laid the track on this straight.

Geen idee waar het vandaan komt, maar ik had het niet willen missen. Een mogelijke theorie is dat Eugenie hier een CIA-spion is die in codetaal spreekt. In feite kan dit met de rest van de dialoog gemakkelijk gestaafd worden. Er wordt daarna echter niet veel zinnigs met deze verhaallijn gedaan, maar het breng wel een element van verwarring die past bij het totaalplaatje. We kunnen het immers geen gewoon romantisch suplotje noemen.

De rest van de film is goed uitgevoerd. Hoewel The Manchurian Candidate van mij niet meteen in het pantheon hoeft te staan van cinematografische meesterwerken is het toch allemaal erg sterk geschoten, met mooie deep focus. De acteurs zijn ook geweldig gekozen. Sinatra is gewoon een degelijke held, maar de intense Harvey heeft eigenlijk de hoofdrol en is erg boeiend. Lansbury steelt echter de show, iets waar iedereen het over eens lijkt.

Ik hou van oude films, maar weinig daarvan voelen werkelijk fris aan, maar dit is een van de uitzonderingen. Er is geen film als deze. Ik kan me dan ook niets voorstellen van de remake.
4*

avatar van louisvf
3,5
Eindelijk bekeken.
Sterke politieke thriller met aangename prestaties van Sinatra en Harvey. Inderdaad hier en daar niet echt serieus te noemen maar over het algemeen viel dit volgens mij best wel mee. Leuke poster ook by the way

Ik miste alleen een sterke soundtrack!
3.5

avatar van goongumpa
3,5
Ronduit geniale momenten wisselen af met compleet onzinnige stukken in deze satirische mysterythriller. Schitterend vormgegeven, vlot tempo, goed geacteerd. De freud-elementen zijn leuk, maar ondertussen wel erg gedateerd.

Beste moment: Lincoln smeert een stuk Amerikaanse vlag op z'n broodje..

avatar van wendyvortex
5,0
Eindelijk gezien! Eén van de meest waanzinnige films uit de jaren zestig.
Geweldig plot in een fantastische regie met schitterend camerawerk.
Film werd na de moord op Kennedy uit de bioscopen gehaald mede omdat vermoed werd dat Lee Harvey Oswald wel eens door deze film geinspireerd kon zijn.
(en wie bedenkt het nou weer om remakes te maken van dit soort klassiekers?)

avatar van Onderhond
0,5
Brak.

Een zoutloze voorloper van Jacob's Ladder met een hoop ridiculiteit als aanvulling, zo heb ik deze film ervaren. Het hypnose-plot van deze film is leuk voor een films als SS5+, het had mij niet verbaasd als Shaw op het einde nog een kort vluchtje door de lucht gemaakt had. Een compleet ridicuul gegeven dat ook weldegelijk zo gebracht wordt (die Chinese kerel in het begin ), maar wel verpakt in een overserieuze en doodsaaie politieke thriller.

De weirde momenten werken ook echt voor geen meter. De dromen in het begin zijn aardig onnozel, maar ook de treinconversatie, het diamond-queen pakje van Jocie of de sollitaire trigger in de bar zijn vreselijk.

Acteerwerk is nog wel oké, visueel vond ik het dan weer enorm tegenvallen. Povere zwart/wit fotografie die maar weinig bij wist te brengen (beetje vreemd voor een stijlmiddel dat niet courant meer was zo begin jaren '60). Soundtrack kon me ook niet bekoren.

Had ofwel meer de absurde kaart mogen trekken, of gewoon wat minder ridicuul moeten zijn. Het thriller aspect is nu te belachelijk voor woorden en de humor mist doel. Wat overblijft is één goeie scene (de moord van Shaw op Jocie en vader), had de film daar gestopt had er nog een halfje bijgekund, maar dat was blijkbaar zelfs al te veel gevraagd.

0.5*

avatar van 606
3,5
606
Goede en spannende Thriller en ook fijn dat het mysterieuze sfeer er ook is.
Goed geacteerd en mooi gefilmd.

3,5 ster

avatar van Fikret8
4,0
Nadat ik er onder de indruk ben geraakt van de remake, heb ik me gewaagd aan het origineel. De verwachtingen waren hoog waardoor de film mij uiteindelijk wat tegen viel. Ik zal waarschijnlijk een van de weinigen zijn die de remake beter vind.

avatar van frolunda
3,5
Murder she wrote.

avatar van kappeuter
3,0
kappeuter (moderator)
Krijgt re-release in de bioscoop vanaf 25 oktober (EYE)

5,0
“…nog steeds zenuwslopende climax. De rolbezetting is om van te smullen…vol briljante scènes..." ***** (NRC); “…blijft actueel én vermakelijk” **** (Trouw); “…briljant geregisseerd, met acteurs die hun rollen bewonderenswaardig vervullen…” ****1/2 (VPRO/CinemaNL); “…nu al de zoveelste prachtklassieker die in EYE te zien is.” (Preview); “…intrigerende film… visuele flair … optimaal unheimisch gevoel” **** (8Weekly); “Briljant geregisseerd door John Frankenheimer, met zeer sterk spel van alle acteurs, onder wie Frank Sinatra.” **** (Film.nl); “…behalve een spannende politieke intrige ook een gitzwarte komedie…”, “…strak tempo, volop spanning, prima acteerwerk en een prettig paranoïde sfeertje…” **** (Cinemagazine); “…door het zeer spannende verhaal, de ijzersterke acteerprestaties en de verrassende ontknoping staat deze film ook anno 2012 nog als een huis.” **** (Moviescene); “Meesterlijke politieke thriller…De acteerprestaties zijn van grote klasse…onvervalst kijkgenot.” ***** (Indebioscoop)

avatar van Tarkus
2,0
Het verhaal is natuurlijk indrukwekkend en ook de vertolkingen zijn redelijk.
Maar de film is wat langdradig en saai.
Ik heb de remake van deze prent, met Denzel Washington, gezien, en die vond ik stukken beter dan dit origineel.

avatar van Insignificance
2,0
Aparte paranoia thriller. Gestript van z'n typisch Amerikaanse invloeden van toen -het rode gevaar via een rode koningin, het zal geen toeval zijn- zit je min of meer naar een soort James Blond plotje zonder 007 te kijken. Die motor heeft het nergens, terwijl je toch een behoorlijke berg onzin te verteren krijgt. De poppenkast tijdens de nachtmerries bijvoorbeeld. Ik kon er niet echt om lachen.

Wat dat betreft is alleen senator Iselin een schot in de roos. Zo af en toe dat er iets voorbij komt dat er toe doet, zoals het rare gesprek in de trein, maar verder spreekt de toon me niet aan. Het tempo is nog erger, het ding is niet vooruit te branden. Halverwege moeten er nog liefdesnestjes gebouwd worden. Nauwelijks doorheen te komen, het dronkemanspraat en de bijbehorende flashback.

En dan krijg je ook nog een paar van die wacht eens even-momentjes voor de kiezen. Geen probleem in een vlotte film, maar dat is deze allesbehalve. Wanneer Shaw actie onderneemt, levert dat enkele leuke scènes op en ergens in het scenario zit vast een slinkse film verborgen, maar op deze manier kan ik er weinig mee. Dit is me wat te saai. Wel een enorme pin, het Murder She Wrote tantetje.

avatar van Roger Thornhill
4,5
Zojuist alle (momenteel) 81 voorgaande berichten doorgelezen, en nu duizelt het me van alle te berde gebrachten plus- en minpunten. Opmerkelijk hoe weinig daarbij de naam van Laurence Harvey wordt genoemd, terwijl die ten eerste de titelfiguur speelt, ten tweede ongeveer net zo veel screen time krijgt als (zo niet méér dan) ster en producer Frank Sinatra, en ten derde de moeilijkste rol van iedereen heeft, heen en weer springend tussen zombie (tijdens de brainwashing-sessies), lichtgeraakt (tijdens zijn dagelijkse bezigheden), onder de plak (bij zijn moeder) en obsessief (tijdens zijn voorbereidingen op zijn laatste daden), en persoonlijk vind ik dat hij dat tamelijk briljant doet. Naast Sinatra krijgen Angela Lansbury (vanwege haar eveneens ijzersterke rol) en Janet Leigh (misschien vooral vanwege de onduidelijke functie van haar rol en haar bizarre dialoog op de trein) veel aandacht, maar ik denk zelf dat de klassieke status van deze film toch ook veel aan Harvey's uitstekende spel te danken heeft.

avatar van De Knip
2,0
Dit was me allemaal wat saai gebracht en een vrij voorspelbaar einde. Nergens verrassend en zeker het eerste gedeelte is niet echt doorheen te komen, waar door herhaling van zetten het te lang duurde wat betreft de Queen of Diamonds. Op een gegeven moment geloof je het wel. Had wel een half uurtje korter mogen duren, het begon me te irriteren:

**

avatar van Rosicky
4,0
Spannende thriller en scherpe satire. De plot is misschien een tikje ongeloofwaardig, maar dat stoort nauwelijks. Verder prachtig in beeld gebracht en sterk geacteerd. Film die met de campagne van Trump weer pijnlijk actueel aanvoelt.

avatar van BBarbie
3,5
Tijdens de Koude Oorlog schoten uit angst voor de communistische dreiging de samenzwerings- en spionageverhalen als paddenstoelen uit de grond. Veel van die verhalen hebben met elkaar gemeen dat ze je intelligentie nogal op de proef stellen. Zo ook in deze film, waarin de vijand een wel heel erg ver gezochte methode heeft ontwikkeld om mensen, in dit geval oud Korea-strijders, te manipuleren. Van dat gebrek aan geloofwaardigheid heb ik gedurende heel de film last gehad, bij deze herziening nog meer dan bij mijn eerste kijkbeurt heel lang geleden.
Dat laat onverlet dat John Frankenheimer best een spannende spionagethriller in elkaar heeft gezet met Frank Sintra en Laurence Harvey in hoofdrollen, waarop op zich weinig aan te merken valt. Maar toch…

avatar van W.V.
2,0
Deze werd onlangs om AMC uitgezonden, eindelijk de kans om deze te bekijken. Wat een afknapper, ik vind het verhaal veel te ver gezocht, sommig acteerprestaties zijn zwaar ondermaats, het bewuste gebruik van zwart/wit schiet zijn doel voorbij. Haal ik 1 ongeloofwaardige scene er uit, Sinatra slaat de bediende van Harvey helemaal lens, daaruit volgt niets, even later zijn het dikke vrienden, de logica daarvan is mij helemaal ontgaan.
Heb met moeite de film uit gezeten, de enige pluspunten waren voor mij het acteren van Sinatra en van Lansbury, vooral die laatste speelt iedereen van het doek als gewetenloze machtsgeile manipulerende moeder. De rest van de cast speelde hopeloos onder de maat met voorop Gregory en Silva Als het Frankenheimer zijn bedoeling was om een film a la Hitchcock te maken dan heeft hij gefaald. De 2 krijgt de film van mij vanwege de rol van Lansbury, maar zelfs haar sterke rol kan de film niet redden.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:56 uur

geplaatst: vandaag om 09:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.