21 Grams (2003)

Het was een mooie film, mooi de drama weergegeven van het omgaan van mensen met het ongeluk en de gebeurtenissen die daaruit ontstaan zijn. Ik vond de onchronologische stukken mooi gebruikt ze liepen mooi in elkaar over al moet ik zeggen dat "de auto scene" weg ongeplaatst was. Maar daarintegen waren de "motel scene's" zijn ech top. Mooie film, 3.5

Vond het eigenlijk een langdradige film

Gisteren herzien, en zat wederom aan het scherm gekluisterd. Vooral het acteerwerk van Naomi Watts was fenomenaal. Bij de fragmentarische opbouw viel het subplot over de 21 grams om de titel te veklaren uit de toon. Jammer. Pluspunt was de zo goed als woordloze bijrol van Clea DuVall, die ik nog kende uit de serie Carnivale, waarin ze als Sofie de sterren uit de hemel speelde.

hele mooie film en fantastisch geacteerd door alle hoofdrolspelers!vooral watts en penn zijn formidabel hier!deze ga ik zeker nog is kijken maar voor nu geef ik hem 4****

Ik heb deze DVD gekocht naar aanleiding van de vele positieve berichten. Maar ik ben behoorlijk teleurgesteld. Het verhaal is op zich wel goed en het acteerwerk ook. Maar het verhaal is te sloom en niet memorabel genoeg om een tweede keer te kijken. Als die verschillende verhaallijnen zal wel in zijn, maar het is mijn ding over het algemeen niet.

Een film van grote klasse. Toch nét niet die klasse die Amores Perros had. De verhalen tonen zeer grote gelijkenissen (zelfs een bijrol voor een antwoordapparaat), maar 'Amores' had gewoon net wat meer uitstraling.

Deze film had een heerlijk lome vooruitgang. Leuk ook die flashforwards, dat je weet wat er nog allemaal aankomt. Soms net even iets te ingewikkeld qua tijdslijnen, je moet wel je koppie erbij houden. Amores was wat chronologischer en wat die vooral goed deed was steeds een klein stukje van het andere verhaal introduceren in het reeds lopende. Daar was een duidelijke lijn in welk verhaal op dat moment voorrang had. Bij 21 Grams liepen er net even wat teveel lijntjes.

Acteerwerk was perfect, vooral Naomi Watts (Mulholland Drive). Zelden een actrice beter gezien. Verder technisch sowieso een juweel van een film. Inárritu is een meester. De film had zelfs nog wel iets langer mogen duren van mij.

Zeker een van de betere die ik dit jaar gezien heb, al haalt ie het net niet bij mijn favoriet en tevens top-10 klant Amores Perros.

Prachtige film. Movie Affairs brengt weer een prachtige film uit! Geweldig geacteerd. Het verhaal met de verschillende verhaallijnen door elkaar loopt precies goed. Je hebt na een tijdje ongeveer het idee waar je naar zit te kijken, maar toch nog niet goed genoeg om het verhaal te kunnen voorspellen.

Erg knap gedaan.

Niet helemaal zoals ik gehoopt had dat ie zou zijn, maar zeker erg geslaagd en bij vlagen zat het tegen geweldig aan. Ik had alleen nogal wat moeite met de manier waarop het verhaal gebracht werd, ondanks dat ik dit warrige, puzzelachtige wel eens vaker had gezien deed het me hier op de een of andere manier wat te gekunstelt aan en boete het wat van de impact en de uiteindelijke climax in. Toch wel het bewijs dat een bepaalde vertelwijze een film, hoe goed hij ook mogen zijn, een film een beetje de das om kan doen, bovendien blijft het een simpel en achterhaald trucje dat in mijn ogen weinig tot niets toevoegt. Ik zat ook de hele tijd maar terug te denken of dit in Babel, die andere Iñárritu die ik zag, nou ook het geval was, geloof het wel. Nouja een paar super indrukwekkende, pijnlijke momenten, vooral dat stuk in het ziekenhuis waar Christina hoort dat haar gezin is omgekomen, de zelfmoord poging van Jack en de finale waar alles samenkomt, kippenvel! Het acteerwerk was verder ook erg sterk, Penn, Watts en DelToro laten zich alledrie van hun beste kant zien, maar met hun staat van dienst had ik ook niet anders verwacht eigenlijk. Het zag er voor de rest alleen wel wat dood uit allemaal, weet niet hoe ik het moet zeggen eigenlijk, in ieder geval tegen het lelijke aan. Maar goed dat draagt natuurlijk ook goed bij aan het rauw realistische gevoel wat de film uit zou moeten stralen. Heb overgens begrepen dat er ook een chronologische cut van in rolatie is, dus zal ik die over een poosje ook maar eens proberen, al heeft AGI's debuut Amoros Perros natuurlijk wel voorang... 3,5 sterren (met kans op verhoging dus)

Geweldig dit.

De hele film is een soort puzzel met de scene's als puzzelstukjes, aan het begin dacht ik nog ''oh oh hoe moet dit ooit mijn aandacht vasthouden'' maar het werkt prachtig voor mij.

Telkens als je weer een theorie had over hoe het verhaal zou lopen stort die weer in door het volgende puzzelstukje (scene).

Goed geacteerd ook door iedereen en wat is Naomi Watts ook een prachtige vrouw.

4.5

Lijkt me een mooi verhaal. Toegevoegd.

Wederom een mooie mozaïekfilm van Iñárritu.

Al weet je ongeveer wel na een half uur hoe de vork in de steel zit, op een paar details hier en daar na. Het leuke aan deze film is dat je geen onuitgesproken voorkeur voor één van de hoofdkarakters kan geven: ze zijn zwart noch wit maar grijs. Voor elk van de hoofdpersonages kan je zowel sympathie als afkeer voelen en de vraag over schuld of onschuld is op die manier niet zo eenvoudig te beantwoorden.

Een erg goed verhaal met goed uitgewerkte karakters dat doorspekt is met mooie sfeervolle beelden.

Hetzelfde verhaal hier. Maar er is altijd de herkansing: laten liggen tot je de plot zo goed als kwijt bent en nogmaals kijken; gek, maar het helpt soms om de film in een ander perspectief te zien (of het ligt aan het ouder worden )

Goede film met lekker veel dramatiek. De film toont naar mijn gevoel veel overeenkomsten met Amores Perros, Dat beide films van dezelfde regisseur komen viel mij al heel snel op. Het camerawerk vond ik ook erg goed gedaan.... dat zorgde voor mijn mening voor een extra kracht.

Toevalllig heb ik Amores Perros vorige week voor het eerst gezien en ik vond dat een onwijs goede drama film. Daarom kan het zijn dat mijn beoordeling voor deze film misschien wat beinvloed is, Ik vond Amores Perros qua dramatiek toch een wat sterkere film, vergeleken met 21 grams.

Het acteerwerk in 21 grams vond ik ijzersterk. Ik had naomi watts nog niet op zo een uitmuntende wijze zien acteren. Sean Penn deed gewoon zijn eigen ding op sublieme wijze zoals we het van hem gewend zijn. Benico Del toro speelt echt de perfecte rol in zijn doen. Ik vond deze film erg goed en de verhalen waren goed in elkaar verweven, dat vond ik van Amores Perros wat minder. Bij Amores Perros vond ik de verschillende verhalen veel meer los van elkaar staan.

Ik gaf een 3.5 voor deze film. Omdat ik een 4 had gegeven voor Amores Perros en deze vond ik toch net iets beter dat deze film.

Mooi drama.

Mooi gefilmd, mooie muziek, goed geacteerd, prachtig verhaal. Tot zover niks dan goeds. Maar toen begon iedereen op driekwart van de film opeens te huilen. Ik denk dat er op een gegeven moment een vol kwartier aan scènes achter elkaar komen waarin iedereen begint te janken. Let ook eens op de rode ogen en rode neuspunten in deze film: alsof alle personages constant verkouden zijn. Kijk, heel vervelend wat er allemaal gebeurd in deze film, maar al dat gehuil hoeft van mij niet. Ach, het is het enige minpunt in een verder geweldige film. Een 4*

Innaritu doet dat vaker; zo op een gegeven moment in de film dat iedereen dezelfde emoties deelt, een soort rustpuntje in de film en dat de kijker zich even kan realiseren wat er allemaal zojuist gebeurd is.

Of dat een kwartier lang alleen maar snotteren is kan ik me niet zo goed herinneren - voorstellen evenmin.

Na herzien nog beter. Je moet er een beetje voor werken, maar het beklijft enorm.

Heel erg sterke film

De drie actstructuur wordt helemaal door elkaar gehaald en laat je brein zelf linken leggen. Als kijker neem je actief deel tijdens het vertellen van het verhaal

Ook die mooie innerlijke conflicten worden perfect geacteerd door deze cast. Een ijzersterke cast vind ik persoonlijk

4,5*

Deze film heeft bij de eerste kijkbeurt meteen een verpletterende indruk achtergelaten. Een film die het genre drama met verve draagt, ongelooflijk wat de hoofdrolspelers te verduren krijgen. De scene dat er bekend gemaakt wordt aan de moeder dat haar 2 kinderen dood zijn laat diepe, diepe indruk achter.Ook het besef bij del Toro dat hij de dood van 3 mensen op zijn geweten heeft komt fantastisch over. De 3 acteurs hebben een verbluffende acteerprestatie neergezet!! Enig minpuntje aan de film is dat het in het begin allemaal een beetje onduidelijk is waar elke scene thuishoort, het onchronologische is goed bedacht maar maakt je in het begin een beetje ongerust of het nog wel te vatten is. Later wordt je dit helemaal duidelijk, dus het kost maar een halve ster. Deze film gaat zeker nog herbekeken worden binnen niet al te lange tijd en het is goed mogelijk dat deze in mn top 10 gaat verdwijnen want deze film doet wat een film moet doen: het raakt je!

Deze maar weer eens gekeken, voor de vijfde keer denk ik. Tja.

Blijft aangrijpend allemaal met 3 weergaloze acteurs en 1 adembenemende actrice, Naomi Watts. Toch al een van mijn favoriete actrices, vind ik haar er steeds indrukwekkender uitkomen, wat een oprechte en hartverscheurende emoties. Opvallend ook dat ik steeds bekaf ben als de eindtitels verschijnen. Er zijn maar weinig films die zo´n impact hebben op mij.

Tijdje geleden dat ik deze gezien heb. Ik vond hem toen behoorlijk saai. De regisseur probeert hetzelfde trucje, dat hij ook in andere films geprobeerd heeft. Niet echt geslaagd.

1,5*

Jaren geleden gezien deze film en wat me is bijgebleven is dat het een goeie film is. Mooi hoe de verhaalllijnen op een gegeven moment samen komen. Vond vooral Del Toro erg overtuigend over komen en is dan ook voor mij de ster van de film. 4 sterren

goed drama dat verschillende verhaallijnen bij elkaar brengt. de schijnbaar willekeurige chronologie-husselingen voegen niet zoveel spanning toe als waarschijnlijk zou moeten: dit werkt wellicht beter in een thriller dan in een drama. de drie hoofdpersonen zetten een erg goede rol neer, met name Del Toro.

Mooi intelligent drama.

De a-chronologische verhaalijnen zijn geniaal en zorgen er voor dat je veel alerter en daardoor meer betrokken bij het verhaal bent. Een complexe puzzel die op mooie wijze bijelkaar komt.

Tempo is laag; uitgebreid wordt de tijd genomen de aanleidingen te vertellen en alle karakters te introduceren en uit te werken.

Doordat bepaalde gebeurtenissen met vooruitwerkende kracht al worden getoond, krijgen de gebeurtenissen in het "verleden" vaak een veel meer geladen betekenis.

Misschien had het tempo iets meer omhoog gekund, ala Magnolia. Alhoewel, het lomige tempo past goed bij de dramatiek van het verhaal.

Maar wat deze film echt goed maakt is het sublieme spel van feitelijk alle acteurs; Sean Penn, Del Torro, Gainsbourg en als hoogtepunt Naomi Watts; geweldig hoe alle soorten emoties in deze film aan bod komen en perfect worden gespeeld; niet overdreven, niet over-sentimenteel, maar heel gevoelig, heel subtiel en heel natuurlijk alsof de gebeurtenissen ze zelf waren overkomen.

Zeer goeie film

Ik begin me de laatste tijd steeds meer te ergeren aan alle trucjes met de chronologie. Het lijkt erop alsof haast geen enkele film gewoon bij het begin begint en dan een verhaal vertelt tot het einde.

Deze film maakt er een soort lappendeken puzzel van, waardoor het geheel warrig wordt. En wat voegt dat toe? Dat een in essentie simpel, alledaags verhaal zonder diepgang uitgerekt wordt tot een film van 124 minuten. Op zich knap, zonder dit perspectief zou het helemaal een plat verhaal zijn gebleven, maar toch knaagt de vraag bij me wat het nou eigenlijk toevoegt. Want ik vind de film toch vooral een tobberig, langdradig ding wat me niet echt raakt; het gepuzzel met de chronologie maakt het net iets minder saai om de tijd uit te zitten, maar geeft me niet een gevoel dat ik met iets zinvols bezig geweest ben.

Aan de positieve kant dan de echt heel goede acteurs die ook nog eens goed op dreef zijn. Zoals al vaak genoemd, Naomi Watts laat hier echt een heel indrukwekkende rol zien - en ook prachtig overtuigend zoals ze er de ene keer fris en gezond uitziet, en in het andere shot op haar tandvlees loopt. Daar werkt de lappendekenchronologie dan weer wel heel goed voor, het contrast wordt er elke keer bij je ingeramd.
Sean Penn en Charlotte Gainsbourg zijn wat minder sterk aanwezig - relatief dan, nog steeds heel indrukwekkend gedaan. Benicio del Toro - met een heel nare man om te spelen - is dan wel weer een soort oerkracht die over de film heen ligt. En Melissa Leo - Benicio's vrouw, in de film, verdient ook een vermelding, kleine rol maar wel sterk aanwezig.

Maar terug naar de inhoud van de film... waarbij me achteraf het gevoel bekruipt dat er toch een heleboel dingetjes in het verhaal wel wat meer aandacht verdiend hadden. Bijvoorbeeld, de beweegredenen van Mary worden me echt niet duidelijk - eigenlijk blijft haar rol helemaal wat onderbelicht. En ook de reden waarom Cristina eerst geen klacht indient - of dat trouwens relevant is betwijfel ik, het gaat tenslotte niet om een deukje in een bumper maar om drie doden - maar later Jack dood wil zien blijft wat onduidelijk.

Hier op de Engelse Wikipedia staat voor de liefhebbers van een helder chronologisch verhaal een makkelijk leesbare samenvatting van het plot. Met spoilers.

De uitsmijter in de film, de verklaring van de titel, doet me onstuitbaar denken aan een aflevering van een stereotiepe Amerikaanse jaren-70 tv serie, waarbij de moraal er nog even ingestampt wordt aan het einde. Echt jammer, alleen dat stukje al kost de film een volle punt van mijn stem.

Is inderdaad een truc. Maar moet wel op een perfecte wijze worden toegepast wil het effectief zijn.

En dat is juist de kracht van deze film....

Jesus didn't come to free us from pain. He came to give us the strength to bear it.

Na Babel was ik eigenlijk al gelijk nieuwsgierig naar 21 grams en Amores Peros (iets in die geest) en nu sinds dit jaar ook in Biutiful, maar gek genoeg heb ik de regie die mij 5 sterren had gekost, nooit veel aandacht geschonken behalve interesse. Gisternacht maar mijzelf teruggekeerd om klaar te zitten voor een heftig drama van een Inarritu. En achteraf schaam ik me heel erg dat ik deze zo lang heb laten liggen, want dit was een hele goede film.

Wat als eerst opvalt is de verkeerde chronologie en dat naast het sterke drama, de film eigenlijk een gehutselde puzzel is, die pas op het eind duidelijk word. Had ik al een klein beetje verwacht, in Babel krijg je als kijker ook telkens een beetje meer duidelijkheid van de gehele situatie, maar in 21 grams was het af en toe wel pittig. Op het begin leken het veel verhaallijnen en personages en situaties die ik moeilijk kon onderscheiden. Gelukkig werd het aan het eind wat duidelijker, en wordt je juist door je alwetenheid bij sommige situaties extra aandachtig en ontroerd.

Het verhaal vond ik erg Amerikaans maar wel goed uitgewerkt, ik miste een beetje de culturele verschijnselen zoals ik dat had in Babel, maar dat ligt gewoon aan de locatie waar het verhaal af speelt. De cast speelt belachelijk goed hun rol, heb daar echt niets op aan te merken, Sean en Charlotte vond ik wel echte toppers, altijd weten hun mij te boeien, in welke film dan ook.

Visueel is het een plaatje, met snelle montage worden prachtige rauwe en realistische beelden snel verwisseld. In combinatie met de prachtige muziek ben ik om. 21 grams maakt veel waar, maar is naar mijn idee het eerste half uur te rommelig en te snel verwisseld in situaties.

4 sterren, en op naar Amores Perros! (en daarna Biutiful)

Ellende, ellende, ellende.

21 Grams was de laatste film van Innaritu die ik nog moest zien. Ook hier dompelt hij ons onder in verdriet en ellende. Helaas weet de film ondanks de interessante vertelstructuur en het goede spel niet de volle twee uur te overtuigen. Het begint allemaal goed en tot over de helft zat ik nog op 4 sterren. Maar daarna gaat het snel bergafwaarts en wordt het drama veel te overdreven en onrealistisch. De acteerprestaties zijn wel goed, maar de menselijke emoties worden ook hier veel te makkelijk blootgegeven. Natuurlijk hebben de personages behoorlijk wat meegemaakt, maar om de haverklap gaan keihard gaan huilen, schreeuwen en veel te geschreven dialogen nemen veel kracht van de film weg. De menselijke emotie is iets subtiels en geen bom van dramatische gebaren. Mij raakt het in ieder geval niet snel.

Naomi Watts acteert veel te overdreven naar mijn mening. Ze voldoet precies aan wat ik hierboven beschreef. Schreeuwen en janken zo hard je kan om de kijker te laten zien hoeveel pijn je hebt. Zeer onrealistisch, gewoon een hoop gebrul terwijl die tere figuur die er hoort te zijn nergens te bekennen is. Sean Penn doet het goed, ik zie hem graag spelen, maar hij blaast mij hier niet weg met zijn prestatie. Benicio del Toro is de enige die een redelijk realistisch, geloofwaardig figuur weet neer te zetten. Hij steelt hier de show.

De vertelstructuur van de film vind ik erg knap en dat maakt deze film interessanter. De fragmenten lopen kriskras door elkaar, maar toch wordt alles duidelijk en zijn de verhaallijnen slim met elkaar verbonden. Goed geschreven. Visueel ziet het er allemaal heel aardig uit en de muziek is oké.

Biutiful is tot nu toe de beste film van Innaritu, toevallig degene waarbij hij niet heeft samengewerkt met Arragia. 3,5*.

Zeer sterke film.
Ik ben wel nieuwsgierig naar 1 scene in het bijzonder;

Over de helft is er 1 shot waarbij je Naomi , zo goed als dood, ziet drijven in het zwembad? Dit blijft verder onduidelijk, de wiki plot uitleg gaat hier verder niet op in, die houden het erop dat ze de voorbereidingen treft voor het komende kindje. Wat was dan het nut van die scene?

Erg indrukwekkend, zal nog wel even in m'n hoofd blijven hangen. Naomi Watts is geweldig in deze film