21 Grams (2003)

Echt een goede film. Ik ging deze film kijken omdat ik een fan ben van Benicio Del Toro, Sean Penn ook waardeer door zijn rol in the Game en Regisseur van Into The wild. Van naomi Watts heb ik alleen Mulholland Drive gezien(die me niet super beval) en king Kong.

Dan naar de film, ik stoorde me niet aan de onchronologische volgorde. Ja je moet opletten maar ik kon alles goed in de tijdlijn plaatsen. Het verhaal is dan ook prachtig, en hoe de 3 personages met elkaar in verband staan, geweldig. Acteerprestaties zijn dik in orde. En Benicio word oud zeg. In al mijn favo films van hem Fear and Loathing, Snatch en the Usual suspects is hij nog jonger en dit was dan ook mijn eerste recente film van hem. Het was alleen niet altijd spannend, en ja het is een drama dus dat kan ik niet verwachten. Maar dit was toch wel een minpuntje. Gewoon een uitstekende film met topacteurs.

* * * *

Onbegrijpelijk dat deze trage en zich niet ontwikkelende film nog in de top 250 staat.. alleen maar verveeld en gezucht bij deze film. Bo-r-i-ng

Morgen weer eens in de herkijk. Geweldige soundtrack ook. Heer-lijk.

Orbit, je vergeet de smiley.

Bepaald geen De Telegraaf-film en dat is maar goed ook. De film is traag, rauw en indrukwekkend. In plaats van opgeschoteld te worden met volledig over de top zijnde actie en / of overdreven sentiment zoals we bij Hollywood-films helaas maar al te vaak zien, krijgt de kijker een buitengewoon boeiend en realistisch beeld van diverse personages die direct of indirect betrokken zijn bij de "war against drugs". Iedereen speelt goed, maar Benicio del Toro is ronduit subliem.

Voor mij is 21 Grams één van de allerbeste films ooit. Het was even wennen met al die scenes die door elkaar heen lopen maar beetje bij beetje valt de puzzel in elkaar. Sean Penn is mijn favoriete acteur (verrassend..) en hij zet hier wederom een prachtrol neer. Net als Naomi en Benicio dat doen. Beklemmende film. Tevens imho het mooiste filmeinde ooit. "How much does life weight?".

Ik ken maar weinig films die ons stukje bij beetje confronteren met onze diepste drijfveren en daarbij onze natuur op zo'n beklemmende manier blootleggen dat ik bij sommige scenes alleen maar mijn adem in kon houden. Als je je tijdens het kijken van deze film echter enkel concentreert op de klok en op wie er buiten allemaal voorbij wandelen dan zou het een en ander wel eens langs je heen gegaan kunnen zijn.

Tip: kijk de film nogmaals maar dan in het donker en onder het genot van een jointje, ik weet zeker dat je in je stoel gedrukt wordt en dat de film als een baksteen op je maag zal liggen.

Mooie film die z'n schoonheid pas laat prijs geeft, maar altijd boeiend is.

Gedoe over punten aan andere films en top lijstjes van verbruikers en wat reacties daarop verwijderd.

Mooie trage film (traag hoeft niet altijd negatief te zijn). Film komt steeds beter tot zijn recht als alle karakters goed zijn vorm gegeven. Een film die emotioneel iets met je doet, mede omdat de film je verplicht doet nadenken over hoe jij zelf zou handelen als je zoiets overkomt. Een intense film met veel tragedie. Niet een film die je moet gaan kijken voordat je een gezellig avondje gaat stappen, maar zeker wel een film die je gezien moet hebben.

Goede film, maar vond deze wel iets minder dan Amores Perros & Babel.

Om eerlijk te zijn wist ik maar weinig af van Inarritu zijn filmografie. Zo weinig dat ik het plot van 21 grams las ik bang was het een remake van Amores Perros was (ongeval, verschillende personages in 1 groot verhaal). Maar gelukkig bleek het een trilogie te zijn waarin het 2de deel me ook goed beviel.

21 grams is een heleboel puzzelstukjes die langzamerhand mooi in elkaar vallen. Inarittu grijpt terug naar zijn visueel concept uit Amores Perros: Erg ruw beeld maar o zo goed camerawerk. Het sterkt het drama erg goed aan. Positiever tegenover het eerste deel vond ik dat de score hier vaak nadrukkelijker aanwezig was en beter klonk onder het hele concept. Vooral dat shot met die vogels was erg knap.

Pluspunt is zeker dat er weinig verveling in de film komt. Voor z'n films heb ik wel een zwak. Ze weten me altijd te vermaken en te boeien.

Rest me nog te zeggen dat het niet dezelfde volle betovering had als Amores Perros. Het concept wordt van de armoede in Mexico verplaatst naar de welvarende klasse in de VS. Mooi geïllustreerd dat problemen overal voorkomen maar Mexico maakte meer indruk. Mede ook door de acteurs. Al graait m'n hier een knappe lijst bij elkaar vond ik de Mexicanen veel natureller overkomen, ze maakten meer indruk op mij. Waarom weet ik niet echt. Misschien omdat het hele concept verplaatst is? Al spreek ik geen kwaad woord over de acteerprestaties, vooral niet over die van Watts en Gainsbourg. Penn en Del Toro waren ook goed hoor. Prachtrollen, enkel gaven ze me een ander gevoel.

****

vandaag besteld morgen binnen:D

Zeer goede film.

Film komt inderdaad traag op gang wat ik zeker niet als negatief wil beschouwen!

Heel mooi hoe de beelden steeds terug komen waarvan je eerst dacht, wat is dit nou weer!?

Een echte aanrader voor diegene die een goede drama wil zien!

Buiten het feit dat dit een zéér indrukwekkende film is, zijn de tepels van Naomi Watts ook opvallend te noemen. Zo lang heb ik ze nog nooit gezien.

Het acteerwerk is grandioos in deze film, binnenkort maar ff weer kijken. Ook dit is voor mij één van de beste films uit de 00's.

Kent iemand overigens meer films waarin de personages met elkaar verbonden zijn d.m.v. één voorval (of meerdere), zoals deze film? Crash, Amores Perros en Babel heb ik al. Alvast bedankt!

Ehm, Traffic uit 2000 over de drugsoorlog

Crossing over uit 2009

The burning Plain uit 2008

Ja, Traffic heb ik gezien. Bedankt!

Graag gedaan!

Een film die rustig om de kern heen draait maar op een gegeven moment inslaat met de kracht van een meteoriet. Echt meesterlijk!

Hahah dat viel me ook meteen op, dat alleen al maakt de film het kijken waard.

Vaak zijn films die veel werken met verschillende tijdlijnen en flashbacks ergerlijk, maar hier is het een succes. De film wordt geen onoplosbare puzzel en heeft namelijk veel meer te bieden dan uitvogelen hoe alles in elkaar steekt. Del Toro en Penn doen het erg goed. Verhaal is sterk. Goede film.

Klasse film die uitblinkt in menselijke emoties en ijzersterke dialogen.

Overduidelijk, het gaf voor mij ook de doorslag voor de hoge positie van 21 Grams in mijn persoonlijke top10.

onverwacht sterk.met ingehouden adem uitgekeken.

waar kende ik die eindmuziek van(bij de aftiteling)?

was dat die van babel?

21 Grams

Mijn tweede Iñárritu. Na het zien van Babel had ik meteen het gevoel dat ik meer moest zien van deze regisseur. Die film zat naar mijn idee zo geniaal in elkaar dat ik persee meer werk moest verorberen. (Ik zal daarom ook de vergelijking met Babel gebruiken)

Na enige research kwam ik uit op the 'Death-trilogy', waar Babel dus ook deel van uit maakt. Het was voor mij niet meer dan logisch om een poging te wagen, deze trilogie vervolgende met 21 Grams.

We komen weer in een wereld terecht die gekenmerkt wordt door een samenloop van omstandigheden en waar iedereen een worsteling moet leveren. Het had helaas niet dezelfde magie van Babel. In 21 Grams krijgen we te zien hoe 3 mensen met een bepaald auto ongeluk te maken hebben. Waar ik me gewoon niet in kon vinden is dat de verbanden tussen de personen te letterlijk zijn

Wat dit voor mij inhoudt: Deze film had weinig tot geen diepere lagen. Waar bij Babel de werkelijkheid op een pijnlijke en realistische manier naar voren werd gebracht hebben ze hier juist de manier waarop mensen verbonden zijn op een realistische manier naar voren gebracht. (Oke, dat van die harttransplantie was misschien niet zo realistisch, maar dat is een klein detail waar ik niet op doel) De reflectie op de werkelijkheid kan ik niet ontdekken.

We krijgen te zien hoe een ex-crimineel worstelt met de manier van het 'juiste' leven. Hij probeert een weg te zoeken om zich zo goed mogelijk gedragen, en juist door dit extremisme hierin handelt hij niet zoals hoort. (De tafelscene waar hij zijn zoontje onterecht slaat)

Daarbij krijgen we ook te zien hoe een vrouw worstelt met het verlies van haar man en 2 dochters die in een ernstig auto-ongeluk omgekomen zijn. Dit resulteert erin dat ze weer drugs aan het gebruiken is, omdat ze het niet kan verwerken.

Ten slotte de worsteling van een man met hartproblemen. Zijn enige redding is een harttransplantatie. Deze zal hij ook krijgen, het hart van de man die zojuist is omgekomen in het auto-ongeluk. We krijgen te zien hoe hij een relatie begint met een andere vrouw terwijl een eigen vrouw persee een kind van hem wilt. (waar hij zelf geen moeite voor doet).

Hieruit volgt eigenlijk niet meer dan een sentimenteel dramaatje. Iedereen heeft het moeilijk, iedereen moet traantjes laten. Niet vergeten dat waarschijnlijk elke kijker struikelt over de Monstertepels van Naomi Watts. (De enige inhoud die ik kon ontdekken)

Voor mij was het dus niet meer dan een normale drama, die opzich gewoon goed en ook wel vermakelijk was.

Het feit dat ze de titel moesten uitleggen op het einde van de film is voor mij toch wel de bevestiging geweest dat we hier niet spreken over een parel.

Oke, dat heb ik misschien niet helemaal goed verwoord

Ik bedoel het volgende:

Bij de film Babel komt eigenlijk (als je een beetje nadenkt) de verwijzing naar de toren van Babel naar voren. De mythe van deze toren is een goede metafoor voor wat er in het verhaal gebeurt.

Dit zorgde ervoor dat het echt helemaal af was, het was een magnifiek geheel.

Ik beoordeel deze film niet op het feit dat ik de titel vergezocht vond maar dat einde gaf mij wel het gevoel dat dit gewoon een mindere film was. (Ik zie liever dat je zelf moet analyseren en nadenken dan dat je informatie toegestopt krijgt )

Oke point taken, ik begrijp wat je bedoelt. Misschien is Babel 'metaforisch gezien' een uitzondering in de trilogie, omdat de titel Amores Perros toch ook wel tot de verbeelding spreekt.

Je kunt het ook zo zien: in dit geval lijkt me een uitleg uiteindelijk noodzakelijk omdat nu eenmaal de titel 21 grams is gekozen en je anders geen idee hebt waar de titel op slaat.

Dat verhaaltje over 21 gram had van mij totaal achterwege gelaten mogen worden, stond namelijk los van het verhaal (ook al dekt het wel de lading van de hele film). Het had in ieder geval niets veranderd aan mijn eindoordeel, wat mij betreft had de film zelfs een compleet andere titel mogen hebben.

Na het kijken van de film vroeg ik mij vooral af waarom ik hem nooit eerder had gezien, onbegrijpelijk. Ik ga hem nog eens kijken zodat alle puzzelstukjes op de plaats vallen, maar ik snapte hem wel helemaal. Ondanks dat ik me nooit goed kan concentreren bij dit soort niet-chronologische films, maar dit was wel goed te volgen.

En over de titel: die zou mij anders ook niet duidelijk zijn geweest. Ik vond het einde zeer mooi juist.