Magnolia (1999)

zo, wat een zit was deze magnolia... nu dan eindelijk maar eens gezien.


en ik moet zeggen dat het een flinke teleurstelling was. Bij dit soort films gaat het er allemaal om of de film je weet te grijpen, of de personages, achtergronden. regie, en symboliek je weten te boeien. Bij mij gebeurde dit helaas te weinig voor een hogere score.

de personages varieerden van redelijk interessant tot absoluut doodsaai. Het hele gedeelte van de agent en de coke snuivende vrouw deed me absoluut niks, net als de beide quiz kids . Tom Cruise en Philip Baker Hall deden het wel aardig met hun personages, maar dit word dan weer afgewisseld met een vreselijke julianne moore. Zij sloeg echt de plank volledig mis in deze film. Philip Seymour Hoffman deed het wel leuk, maar kreeg jammer genoeg te weinig schermtijd om echt wat boeiends te doen in de film.



Het is me ook een enorm raadsel waarom er nou weer ineens een stortvloed aan kikkers naar beneden moest komen, ja ok we snappen het, het is symbolisch, het is een plaag uit de bijbel, en ja het kleine slimme jochie reageerde niet verrast, waaruit blijkt dat het misschien wel een nieuwe kleine messias is nou hoezee, maar met de rest van de film heeft dat bitter weinig te maken.

dit was m'n 3rde Anderson... en voor mij al de 3rde keer dat ie me teleurstelt. (met punchdrunk love, en there will be blood sloeg hij de plank ook mis.) dus ik denk dat ik voorlopig wacht met nog een film van hem zien.

voor nu: 2*

Heeft me erg teleurgesteld deze film, ik had er veel meer van verwacht! Ik kan me dan ook vinden in bovenstaande reactie.

De rol die Cruise speelt irriteert mij voornamelijk. Na een uur vond ik het nog steeds erg saai en twijfelde of ik m zou afzetten, maar er waren hier zoveel goeie reacties, dus misschien zou het nog wat worden... Nou niet dus, heel even halverwege is het nog enigszins weg te kijken maar dan slaat toch de verveling weer toe. Hele langdradige scenes. Van mij niet meer dan 2.5*, begrijp werkelijk waar niet waarom deze film zo'n hoge waardering heeft.

Na alle reacties en de redelijk hoge notering in de top 250 had ik hoge verwachtingen van deze film, maar het is me echt zo ontzettend zwaar tegen gevallen. Ten eerste vond ik de film vreselijk langdradig en ook veel te lang duren. En inderdaad zoals al eerder genoemd die stortvloed met kikkers vond ik echt nergens op slaan.

Ik snap ook niet dat deze film zo hoog in de top 250 staat.

Voor de tweede keer herzien, en ditmaal viel mij vooral op wat voor een prachtige flow het camerawerk heeft. Vooral in het begin wordt er meerdere malen gebruik gemaakt van veel in en uit zoom werk en een razendsnelle montage en dat werkt perfect. Zonder ook maar één keer geforceerd over te komen krijgen we een goed beeld van wie bij wie hoort, en wordt er binnen een aantal minuten een volledige baken gelegd for things to come.

Het gevaar bij dit soort ensemble films kan zijn dat niet elk verhaal volledig tot z'n recht komt, of zelfs dat sommige verhalen maar weinig boeien, een soort van filler zijn, om de andere verhalen meer kracht bij te zetten. Niks van dit geldt bij Magnolia, ik had al vanaf de eerste keer dat ik 'm zag het gevoel dat elk verhaal genoeg aandacht krijgt, en diep genoeg uitgewerkt wordt om interessant te blijven. - Sommige verhalen krijgen (uiteraard) meer aandacht dan andere, met name de verhouding tussen agent Jim en de drugsverslaafde Claudia eist de meeste screentime op, maar dit met een logische reden. De thema's (eenzaamheid, trouwheid, vergeving, de zoektocht naar geluk) die Anderson in Magnolia wilde uitwerken is in die verhaallijn dusdanig aanwezig dat deze gewoon iets meer aandacht verdient dan andere verhalen, waar bijvoorbeeld maar één van de themas behandeld wordt.

Een ander thema dat sterk tot uitdrukking komt is toch wel "the sins of the father". In zeker drie gevallen zien we overduidelijk de uitwerking en gevolgen van de acties van een vader. Een vader die er nooit was, een vader die geen liefde toont, een vader die misschien wel téveel liefde heeft getoond... en in twee van deze gevallen komt ook de vraag naar voren hoe om te gaan met dit verleden, verpakt in een zin die vaak terugkeert; We may be through with the past, but the past ain't through with us.

Tom Cruise krijgt, en verdiend in zeker zin ook, veel aandacht met zijn rol. Het was voor mij ook een openbaring dat die man eindelijk eens weer z'n ware acteertalent liet zien. Na Magnolia (en Eyes Wide Shut uit hetzelfde jaar) heeft 'ie zijn niveau in elk geval gelukkig redelijk op pijl weten te houden. Maar dan nog, ook al kreeg 'ie alle aandacht, het is niet Tom Cruise die schittert, althans, niet alleen hij, Melory Walters, John C Reilly en Julianne Moore kunnen er ook wat van. Vooral Moore krijgt in maar in een klein aantal scenes de tijd om een met zichzelf in de knoop zittende, in en in trieste, gekwelde vrouw te spelen, en dat doet ze subliem. Die blikken van haar, die tranen, het voelt zo écht...

Magnolia zet je aan het denken, weet je te raken, en verrast ook nog. Ook na een derde keer weet de film nog steeds ontzettend te boeien. De film biedt gewoon zoveel stof tot nadenken. Kortom, een meeslepend meesterwerkje..

mooie recencie!

Dank je. Kom er nu steeds vaker achter dat ik nét na het zien van de film al een heel riedeltje moet opschrijven, om er vervolgens na een aantal uur weer naar te kijken, en iets meer toe te voegen of te veranderen.

ik bekijk deze over een half jaartje weer eens

vond dit vroeger een hele stome film weet ook niet waarom?

maar nu gewoon een mooie drama met zeker een top cast,

Jaren geleden een keer gezien, vond het toen een alleraardigste film. En gister weer gezien en vond hem bijkans nog mooier. Ik lees soms reacties dat die 3 uur voorbij lijken te vliegen.
Volgens mij heeft dat mede te maken met de muziek, welke steeds doorloopt door de verschillende scenes en verhalen. Op die manier blijf je er goed bij.

Verder is het tempo perfect; dan weer rustig, dan weer snel wat scenes van de verschillende verhalen achter elkaar; vervolgens een wat vlot humoristisch stukje en dan weer een rustige uitdieping van een personage en/of relatie. Uitstekend gedaan.

Wat minder vond ik toch hoe de verhalen zogenaamd met elkaar samenkwamen. Sommige waren toch wel wat vergezocht en leken wel een beetje geforceerd in elkaar te worden geweven (bijvoorbeeld de 'plassende' Stanley, welk plotje met een nachtkaars uitgaat en de man met de beugel leek ook wel een beetje van de hak op de tak te springen. Correct me if I'm wrong).

Verder een prima film, heerlijke avond ontspanning en een bijna perfecte regie met prachtige shots (en leuke camera-technische foefjes). Dat kun je aan meester Paul Thomas Anderson (There Will be Blood) wel overlaten.

Wauw, wat een werk moet het zijn geweest om deze film te maken, vooral de acteurs moeten het zwaar gehad hebben als je kijkt wat ze allemaal wel niet moesten doen in die lange shots. Ook gewoon een knap staaltje werk in de montage, ze wisten al die verhaallijnen precies goed te monteren waardoor het duidelijk is maar je er toch over na moet denken. Elke scene voegde wat toe en hoe dichter je bij het einde kwam, hoe duidelijker het werd.
Soms zwakte het wat af maar gauw genoeg werd het weer prachtig om naar te kijken, alle karakters deden het zo goed. Ik heb Tom Cruise ook nog nooit zo gezien, wat was dat een 'eye-opener' zeg.

Mij is ook niet helemaal duidelijk waar die kikker-regen precies voor staat. Ik denk dat het te maken heeft met dat de raarste dingen soms 'gewoon gebeuren', wat je kon zien in de intro bijvoorbeeld, en dat het toch ook een van de boodschappen is in de film.

Hele goede film van een hele goede regisseur.

Ik vind dit een van de raarste films die ik ooit gezien heb, en ook 1 van de slechtste.

Ik was benieuwd naar deze drama.. Want daar hou ik ebst van een drama op zijn tijd met een goed verhaal waarvan ej op het eind zit van: 'zoo dat was een ijzonder verhaal/film' Dat hoopte ik bij deze film ook te hebben n.a.v. hoge notering en goede reacties.

Maar wat ik concludeer si dat er 3 uur lang bullshit gebeurt. Bij alels wat er gebeurde dacht ik van 'waar gata dit over'. En ik hoopte dat dat aan het eind allemaal duidelijk werd en dat je zat van 'oww zat dat zo'..maar dat werd het niet. Dus in 3 uur tijd werden en een heleboel verhalen verteld en scenes gedaan en rare dingen .. allemala bullshit.... en over het algemeen is van de meste dingen niet duidelijk waarom ze in de film voor kwamen..

En sommige mensen vinden blijkbaar het saaie manier van filmen en saaie verhaal en rare vreemde dingen juist een film goed maken???(als die kikkers :S:S:S waar ging dat nou over)

De boodschappen die geleerd werden die kwamen ook totaal niet over.. de emotie ook niet.. niks eigenlijk. Dus met welk argument kan je zo'n film dan goed vinden?

Maargoed mijn mening is dit dan.. dat is wat men mag delen op deze site.. Hoeft helemaal niet julie mening te zijn

Haarscherpe analyse.

Of je kan uiteraard bij jezelf nagaan dat niet iedereen (lees: niemand) de film exact zo ervaart als jij die ervaart. En dat ze er dus ook andere dingen in zien. Maar goed, dat gaat misschien weer iets te diep voor je, en is "alemal rarre bulllshit"

Gozer.. lees mijn laatste zin is :S. Shit.. zet die er dan ook bij voordat je bijdehand gaat doen

Hoe verklaar je dan die, overigens bizar slecht geschreven zin die ik geciteerd heb van je? Eerst insinueer je dat jouw mening van de film de ware is, door te stellen dat jij iets saai vind en als mensen de film goed vinden DUS die saaiheid goed vinden, om dan op het laatst met een contradictie van jewelste te komen door te zeggen "hoeft jouw mening niet te zijn".

Hoe moet ik nou weten welke je bedoeld, vooral, nogmaals, als je alles op zo'n lachwekkende manier opschrijft.

phff haha gozer wat is dit. Over mijn 'slecht geschreven zin'..:Ik zit hier niet op nederlands les iets te schrijven.. phff.. hoe moet ik je aanspreken? Ga ff ergens anders de professor uithangen.. En ik weet niet hoe het je lukt.. Maar mij heb je nergens horen zeggen of zien schrijven dat mijn mening de ware is. Met dat mensen die saaiheid geod vinden doelde ik op de redelijk hoge notering in de top 250.

Het enige wat ik hier gedaan heb is mijn mening geven over wat ik van een film vond. Als jij niet tegen andermans meningen kan wtf doe je dan op deze site ..

Dus nog andere bijdehandte dingen die je wilde delen?

Vriendelijke groeten

En aanvullend op mijn verhaal.. Als je logisch nadenkt..:'met saaie manier van filmen dat mensen dat blijkbaar goed vinden'.. Daarmee bedoel ik uiteraard dat mensen blijkbaar goed vinden wat IK saai vind. Want als de andere mensen het ook stuk voor stuk saai vonden dan hadde ze die film nooit goed kunnen vinden (doelend op: 'en sommige mensen vinden blijkbaar het saaie..........een film GOED maken')

Dus had ik mischien voor proffesoren en deskundige--zo mooi mogelijk taal gebruikende mensen als jij mischien wat duidelijker moeten zijn.

Als je voortaan wat beter je woorden kiest en je formulering aanpast, zullen misverstanden als deze niet ontstaan. Blijf je typen als een kind van tien, dan zul je deze discussie nog veel vaker moeten voeren. - Dat jij iets anders bedoeld dan je opschrijft kan ik natuurlijk ook niet weten, of wil je ook nog dat we helderziend zijn op deze site?

Bij herziening valt deze film nog beter. Wat een intense belevenis is het kijken van dit pareltje, die veel emotie oproept..... Je pikt ieder detail en alle symboliek wat beter mee bij een tweede kijkbeurt. Tevens schitterend camerawerk en erg sterke vertolkingen. De drie uur vliegen voorbij... Verhoogd naar de welverdiende 5*

Deze wou ik eens een keer zien bij een vriend van mij, maar die rade mij dit af... Toch wil ik deze populaire film wel eens een keer zien, alleen 3 uur speelduur?

Geloof me maar, die drie uur vliegen werkelijk voorbij. Ik ken films van anderhalf uur die naar mijn gevoel langer duurden dan Magnolia.

Ik hoop het, want drama is niet mijn favoriete genre. Ik zal hem gewoon uit nieuwsgierigheid bekijken, maar als iets je genre niet is en het 3 uur duurt, is het geen goede combinatie. Maar dat zal ik nog allemaal moeten bezien.

Ik schrik ervan dat ik één van de enigen ben die deze mening heeft, maar ik vond dit echt een vreselijke film. Ik begrijp echt niet waar de hele hype/oproer om gaat, want ik vond er dus echt niets aan.

In de eerste plaats vind ik vrijwel alle personages enorm karikaturaal geschetst. Met uitzondering van enkelen (zoals het drugsverslaafde liefje van de agent, wiens naam me nu ontgaat) wist geen enkel character een echt realistische acteerprestatie neer te zetten. Niet enkel vond ik dat ze geweldig aan over-acting deden, ook vond ik dat ze hun rol enorm irritant neerzetten. Het vaak aangehaalde moment dat de dame bij de apotheker bijna hysterisch roept "Jullie hebben het recht niet zich te moeien met mijn leven!" vond ik dan ook totaal niet overkomen. Ja, ze heeft gelijk. De film heeft hier in zijn boodschap gelijk. Maar het was zo vreselijk geacteerd. Er compleet over. Ik kon me eerlijk gezegd geen lach onthouden. Tel daarbij maar gerust de klunzigheid van de verpleger, wiens gelaatsuitdrukking me vaak deed denken aan onze lagergeschoolde medemens, net op het moment dat er hem wordt gevraagd een diepe, ethische kwestie op te lossen.

Daarnaast vond ik de muziek vaak onnoemlijk storend. Helemaal niet passend bij de sfeer die er had moeten hangen, en compleet verkeerd. Ik had constant het gevoel alsof ik naar een uitvergrote tekenfilm aan het kijken was. Ja, de personages zijn laag aan wal geraakt, stuntelig, etc... maar dit kracht bijzetten met zo'n foute, lompe muziek, zorgt dat niet de personages stuntelig worden, maar de film als concept op zich. Wel mooi dat moment waarop alle acteurs/actrices hetzelfde lied zongen, dat ze allen toevallig ofwel op de radio hoorden, of in hun hoofd hadden, passend bij de sfeer. Van ver misschien wat onrealistisch, maar waarschijnlijk bespiegelt dit stukje meer realiteit dan een nietsvermoedend mens zich zou kunnen inbeelden.

Daarover hing er dan een pseudo-poëtisch/filosofisch kantje, dat gewoon compleet uit de lucht gegrepen was. Als inleiding, en als apotheose beginnen mijmeren over "gebeurt alles toevallig?", terwijl de rest van de film tot op geen enkel noemenswaardig niveau tot nadenken stemt, is gewoon goedkoop. Alles trachten te voorzien van een moraliserende waarde door te zeggen "De regisseur zet de realiteit neer zoals hij is" vind ik in de eerste plaats niet waar, maar is ook een flauw excuus dat voornamelijk wordt aangehaald wanneer diezelfde kritiek wordt vergezeld door zijn tegenhanger "De film was saai!". Niet zelden is het laatste waar.

Wel mooi was het moment toen de oude, aan kanker lijdende man een monoloog uitsprak omtrent het thema 'spijt', terwijl daardoorheen allerlei beelden werden overlopen van alle personages. Godzijdank heeft de regisseur hierbij geen muziek gebruikt. God weet wat hij er onder had gegooid. Dit was wel degelijk een heel mooi moment dat tot nadenken stemde.

Bij iemands opmerking hierboven bleef ik ook mentaal eventjes stilstaan. "Wie had er nu geen medelijden met de agent en zijn leven?" Geen idee wie het zei, maar daarin had die persoon wel degelijk gelijk. Maar mijn medelijden kwam -en deze opmerking is niet alleen voor de agent- niet voort uit de tragiek voor de hele situatie of "La Condition Humaine" die de film heeft willen schetsen, maar gewoon uit de zieligheid waarmee het personage is neergezet.

En dan als laatste. Opeens de personages proberen te verbinden door plots met een kikkerregen af te komen, die absoluut alle subtiliteit mist, is ook nogal zielig. Ik weet het, ik weet het. Men oppert dat het één grote symboliek is voor één van de zeven plagen in Egypte, ten tijde van Mozes, en God die met aandrang zijn krachten aanwendt om zijn volk te bevrijden Dat lag er dan ook vingerdik op! Op dergelijke wijze de film van nog maar eens wat pseudo-symboliek voorzien, is echt beneden alle peil. Ik hou meer van een film die impliciet oproept tot morele bespiegelingen omtrent een bepaald thema, dan expliciet schreeuwt en linken legt naar zogenaamde moraliteit. Dit was gewoon symboliek à la carte.

Ondanks het feit dat ik het geheel van de film op zijn minst vervelend vond, zou ik mijn eigen mening oneer aan doen door te zeggen dat ik de film in zijn totaliteit saai vond. Natuurlijk, er waren wel momenten dat ik dacht "Dit gaat echt nergens heen" en dat ik in gedachten afdwaalde. Daarentegen vloog de film inderdaad voorbij, zoals al zo vaak is aangehaald. Desondanks dat feit, is het me compleet onduidelijk waarom deze film een dergelijk hoge notering heeft in de top 250. Ofwel ben ik een complete cultuurbarbaar, ofwel is het gewoon slecht gesteld met het cultuurgehalte van de lage landen. De democratie wijst uit dat ik een cultuurbarbaar ben. Een titel die ik dan ook met de nodige nederigheid zal dragen.

Je bent niet één van de enigen.. sterker, ik vond de film nog véél slechter dan dat jij hem vond. Om onder meer dezelfde redenen. Maar het was kennelijk zo'n film waarvan de trendsetters dachten: "he, deze moeten we eens hypen"

En bij deze besluit ik de "i hate mongolia" club voor geopend.. gek dat dat nog niet eerder gebeurde bij deze overblazen scheet van een "film"

???

Ik volg de trends meestal niet..... blijft een geweldige film. Niet zo zeer om de symboliek, maar om de personages en hun persoonlijke drama's. Ik vind de film zelfs beter dan Short Cuts.

Daar is ie dan ook wel erg van afgekeken.. zoniet, gejat.

Ach, kom! Is toch haast een genre voortaan, de ensemblefilm?

Heb er net een halfje bijgedaan, 't is toch een film die me erg bijblijft.