Zatôichi (2003)

Je bedoelt: die beperking heb JIJ.

En dat klinkt misschien lullig, maar dit soort elementen uit een recensie zijn gewoon uitermate weinig boeiend. Je kunt een film natuurlijk niet aanrekenen dat jij weinig affiniteit hebt met jidai geki (Japanse periode films).

Als je je mening geeft over een film is dat anders een belangrijk punt om mee te nemen voor diegene die de mening leest.

Maar praat dan niet over plus- en minpunten. De oorzaak ligt dan toch echt bij jezelf. Dat zou je dan genuanceerder kunnen brengen (en de vermelding is verder natuurlijk belangrijk voor de lezer).

Dat is uiteraard hoe je het bekijkt. Maar er zullen ook wel genres of onderwerpen zijn die jij niet interessant vindt. Is dat dan ook meteen een beperking?

Mensen die de jidai geki (bedankt voor de term btw) interessant vinden zullen dit automatisch al een betere film vinden dan mensen die er niet weg van zijn. Dat heb je nu eenmaal bij alles zo.

Maar noem het dan geen 'nadeel van de film' in een recensie. Het enige nadeel is namelijk dat jij niets hebt met het genre. Dat zou je beter kunnen brengen toch?

Het nadeel is niet echt op de film zelf bedoelt eerder de situatie. Ik bedoel met 'dat nadeel het de film al' eerder een soort van achterstand omdat de hele setting mij weinig boeit. Dus zal het hard zijn best moeten doen mij wel te boeien en bij deze Zatoichi lukte dat niet.

Mjah, het enige nadeel van een slechte film is steeds dat jij als kijker niks kan met de uitvoering.

Tsja.... Dan redeneren we het toch weer dood? Mijn kritiek was verder duidelijk hoor.

De user in kwestie zal zich wel verkeerd uitgedrukt hebben en heeft verder duidelijke uitleg gegeven. Verder niet erg hoor, maar er is wel een nuance verschil.

In het begin vond ik de film moeilijk om te volgen. Maar naarmate het verhaal vordert, komt er meer structuur in, en begin je de verschillende personages te kennen, en vooral uit elkaar te houden. Voor mij was het de eerste film van Kitano. Het verhaal sprak mij iets minder aan. Wel veel leuke shots en goed gebruik van muziek. De vechtscenes zijn natuurlijk uitzonderlijk. En om die reden een punt extra.

3,5*

Uitstekende film van Takeshi Kitano. De oudere films met Shintarô Katsu heb ik nog niet gezien, daar moet ik binnenkort ook maar eens aan beginnen.
Klein minpuntje aan de film vond ik het gebruik van CGI. Dat was eigenlijk onnodig. Men had hier gewoon bloed/verf kunnen gebruiken/maken zoals ze dat bij andere samoeraifilms doen. Maar dat kan de pret niet drukken, de film bevat alle nodige ingrediënten om mij geboeid aan het scherm gekluisterd te houden.
De sfeer is uitstekend. Ik was bang dat Kitano er iets totaal anders van zou maken. Maar gelukkig heeft hij hier gekozen voor de juiste omstandigheden. Een goed verhaal in de juiste omgeving en daarbij ook nog eens de juiste muziek, wat wil je nog meer. Overtuigende en gevaarlijke slechterikken natuurlijk!! Gelukkig zijn die er ook.
Acteerprestaties zijn voortreffelijk. Zowel Takeshi Kitano als Tadanobu Asano zitten prima in hun rol. Ook de andere acteurs doen het allemaal zeer goed.
Humor hoort er ook bij, het is gelukkig nergens overdreven, maar het leuke is dat de humor hier steeds in de juiste situaties zit. Vooral Shinkichi is een erg grappig personage.

Even was ik teleurgesteld toen Zatôichi zijn ogen opende en zei dat hij niet echt blind was. Gelukkig werden wij als kijker gewoon even op het verkeerde spoor gezet en bleek de legendarische zwaardvechter toch echt blind te zijn.

Even dacht ik dat er ruimte bleef voor een vervolg, maar op het laatst werden de laatste slechterikken toch ontmaskerd en uitgeschakeld. Zou Kitano nog zin hebben in een nieuw avontuur van Zatôichi? Ik hoop het.

Uitstekende film,

Het was mijn eerste Kitano en mijn eerste Zatoichi film.

Ik vond het een knappe film en heb zeker geboeit gekeken, echt verveelt heb ik me in ieder geval niet gedaan. Van mij mag Kitano er gerust nog 1tje maken!

Goede film, heel apart gefilmd met nodige humor.

Van het moment dat het film begon tot het eind bleef het boeien. Moest wel zeggen dat het einde mij totaal niet verraste, ik wis al halverwege de film wie de bad guy was.

Net alsof het een verrassing moest zijn wie de bad guy is.

ga hem zeker herkijken vanavond:)

Zeker ik ga dit ook vanavond kijken!

Vanavond deze film eens bekijken heb hoge verwachtingen.

Prachtige film, enkel het einddansje op het eind had voor mij niet gehoeven.

Ondanks het feit dat ik weinig heb met de Japanse cultuur en het Japanse volk (geen discriminatie, maar ik heb er gewoon geen band mee) wilde ik deze film dan toch wel eens zien.

Vanavond kreeg ik daarvoor de kans, via TV zender Canvas.

En ik moet zeggen, spijt heb ik er zeker niet van dat ik gekeken heb.

Mooie filmbeelden en verbazingwekkende choreografie bij de zeer bloederige gevechtsscènes.

In het eerste gedeelte van de film zaten er voor mij wat indut momenten, maar later zeker niet meer.

De muziek beviel mij ook beter dan verwacht.

Een band met de personages kreeg ik niet echt, maar de oudere vrouw vond ik erg sympathiek, dus dat was wel een uitzondering.

En de blinde zwaardvechter vond ik schitterend.

Ik kon maar niet wennen aan die mannen met 'landingsbaan'-model kapsels, en de knorrende geluiden die er vaak gemaakt werden.

De uitbundige moderne dansscène aan 't eind was wel leuk, maar deed voor mij erg veel afbreuk aan de sfeer van de film.

Vooral door de geweldige gevechtsscènes, waarvan ik die in de regen de sfeervolste vond, wil ik hier toch een waardering van 4 * aan toekennen.

Verder denk ik dat ik nog wel vaker van dit soort films zal bekijken wanneer ik de kans krijg.

En dat is meer dan ik vooraf zelf verwacht had eerlijk gezegd.

Wow wat een adembenemende film. De vechtscenes is werkelijk een lust voor het oog. De manier hoe Zaitochi zijn tegenstanders afslacht is echt schitterend gefilmd. De soundtrack van deze film is ook zo mooi gecomponeerd, ik kan het niet beschrijven hoe ik mij voelde toen de credits voorbij rolde. Wat een sterke Film is Zaitochi, en zeker de beste film die ik tot nu toe heb gezien in 2010.

Een opmerkelijke film die op een mooie manier de japanse actie, humor en cultuur weet te verbinden.....to de laatste 15 min die voor mij echt in een grote anticlimax eindigden. Het tot daaraantoe fantastisch opgebouwde verhaal werd in een keer volledig afgeraffeld en ongeloofwaardig. Om eerlijk te zijn bestond het einde voor mij uit 4 anticlimaxen, namelijk Het gevecht met de lijfwacht dat na 2 slagen al voorbij is. Daarnaast blijkt Zatoichi opeens wel te kunnen zien en blijkt die kroegbaas het mastermind te achter alles te zijn. Maar nee...dat was ook al niet meer het geval aangezien nu die ouwe kromme vent de slechterik was

Dit was totaal ongeloofwaardig en deed erg veel afbreuk aan de verder uitstekende film.

Door die grote anticlimax kan ik niet hoger dan 3* geven.

@ BjornH

Zatôichi kan helemaal NIET zien.

Nou dan, omhoog dus met dat cijfer

De (komische?) noot was er teveel aan voor mij!

En dan die Fred Astaire voorstelling op het einde..

Vervang gerust drama door lauwe komedie.

De gevechten waren in orde, buiten de emmers bloed natuurlijk.

Voor mij geld hetzelfde. het mooie aan deze films vind ik dat ze zo iconisch zijn het zijn een soort griekse tragedies. In de traditie van de westerns. Spaghetti westerns als Django A fistfull of dollars en Blindman zijn ook allemaal geinspireerd door dit genre. zelf heb ik nog niet zoveel van dit genre gezien ik raad de Zatoichi films van asiamania aan en het werk van Kurosawa is ook erg mooi. Als iemand voor mij nog een paar tips heeft hoor ik het graag.

Zo'n goeie Ichi als Shintarô Katsu vond ik Kitano toch niet, daarvoor ben ik teveel een fan geworden van Katsu's mimiek, maar deze film was absoluut geen belediging voor de liefhebbers van de blinde zwaardvechter. De korte maar oh zo doeltreffend geschoten actiescenes zijn (inclusief het overvloedige bloed) een lust voor het oog, terwijl de originele muziek-beweging combinatie van de werklieden op de achtergrond erg vermakelijk is. Ik vond persoonlijk het dansgedeelte op het einde teveel van het goede, maar afgezien daarvan heb ik genoten van de actie, een paar keer flink kunnen lachen (die debiel buurjongen) en was ik zeer onder de indruk van het acteerwerk.

Was ik dan overigen een van de weinigen die niet meteen geloofde dat Zatoichi blufte toen hij zei dat hij niet blind was?

Ik heb een hond met staar!

Nee, ik geloofde het niet.

@ Brix

Voor mij geld hetzelfde. het mooie aan deze films vind ik dat ze zo iconisch zijn het zijn een soort griekse tragedies. In de traditie van de westerns. Spaghetti westerns als Django A fistfull of dollars en Blindman zijn ook allemaal geinspireerd door dit genre. zelf heb ik nog niet zoveel van dit genre gezien ik raad de Zatoichi films van asiamania aan en het werk van Kurosawa is ook erg mooi. Als iemand voor mij nog een paar tips heeft hoor ik het graag. [/quote]

@berenddavids:

Ik heb láng geleden wel wat films van Kurosawa gezien, maar ben daarna nooit meer zo bezig geweest met Japanse films (wat niet betekent dat ik er helemaal geen meer bekeken heb)

Maar mijn interesse is in ieder geval weer gewekt.