Zatôichi (2003)

Hoe ‘Zatoîchi’ één van de bekendste Aziatische producties van de laatste jaren is geworden, vraag ik me ten zeerste af. Visueel zit de film goed in elkaar, muzikaal is hij gewaagd (maar toch best te pruimen) en het verhaal an sich heeft genoeg in zich om de kijker naar het einde te laten uitkijken. De uitwerking is echter een pak minder. Dat mooie plaatjes niet genoeg zijn om een film interessant te houden is al veel gebleken, en toch maakt Kitano exact die fout. Ter compensatie van het trage tempo bevat ‘Zatoîchi’ ook absurde elementen, die me allerminst aanspraken. De gekke buurjongen of de ritmische experimenten waren er de tweede maal al teveel aan, en op het eind wordt het allemaal nog stukken erger: de film wordt snel afgehandeld met elementen die best wel spectaculairder en esthetischer hadden gekund (eindgevecht tussen blinde en samurai); de keuzes van de scenaristen zijn onverwacht, doch eenvoudig en onnodig (een ziende blinde kon er nog maar net mee door in het véél betere ‘Shi Mian Mai Fu’) en het orgie van tapdansers aan het eind kan je als kijker dan al helemaal niet plaatsen.
Een film die getuigd van lef, via onconventionele keuzes (die toch de over-acting van ‘Seven Samurai’ op bepaalde korte momenten nog eens overdoet, en dat maar liefst 50 jaar later) die de foute bleken te zijn. Uit ‘Azië’ komt de laatste tijd wel wat beters aangewaaid, dunkt me
2,25*

3 verhalen zouden moeten samenkomen tot een bloederige (ahem) finale. En dat is wachten en wachten en wachten. Verder is het verhaal ook warrig verteld. En saaaai. Actie zag er ook niet lekker uit (onduidelijk). Jammer van die lelijke bloedeffecten uit postproductie (althans dat neem ik maar aan). Leukste scene was het einddansje .2.

Ik weet nog wel dat Kitano zoveel kritiek had op Kill Bill, dat zou maar een debiele samurai film zijn. Als dit het voorbeeld is van een correcte in dat genre; kan ik me voorstellen dat Tarentino 't een en ander aan heeft gepast..

Ik verwachtte eigenlijk niks, omdat ik Zatôichi eens even op MTV Asianscreen heb gezien en daarna geskipped. Nu heb ik het gewogen om het te herkijken en ik ben ultiem verrast.

Wat een vermakelijke film en vooral de muzikale elementen waren geweldig te volgen. Het verhaal is redelijk, beetje standaard en tegen het eind voelde het ook een beetje gerushed aan. Maar verder is alles wel mooi uitgewerkt tot aan de gevechten toe. Visueel erg indrukwekkend (synchronisatie met muziek bijv), qua bloed nogal overdreven, maar dat wilde Kitano waarschijnlijk wel, want het moest enerzijds realistisch blijven en anderzijds overdonderd. Met realistisch bedoel ik dat de gevechten realistisch worden uitgebeeld op de bloedeffecten na. Mensen geven als argumenten dat het eindgevecht spectaculairder kon, maar ze weten blijkbaar niet beter, want echte samurai gevechten duren ook maar een paar second en de uitvoering hiervan kan echter niet spectaculairder.

Samurai technieken zijn gebaseerd op snelle, korte en abrupte bewegingen. Daarnaast moeten ze anticiperen wat de vijand gaat doen en daar gebruik van maken. Zo’n duel duurde destijds ook niet langer dan een paar seconde. Overigens is een katana zodanig met een curve ontworpen, zodat het snijden efficiënter gaat , want daar gaat het eenmaal om en niet zo zeer het stoten of vermorzelen van een ander wapen, bepantsering of mens. Lange gevechten zullen alleen nadelig werken op je conditie en uiteindelijk op je reactiesnelheid, dus een echte samurai maakt alles zo snel mogelijk af.

4 sterren

Ik hou niet zo van samoerais, cowboys en piraten. Allemaal hetzelfde. Kitano was het enige wat mij trok. En hij stelde mij niet teleur. Stijlvol in beel gebracht, leuke humor en heerlijke dans op het einde. 3,25

Ik was eerst wat teleurgesteld toen ik deze film bekeek: het verhaal heeft weinig lijn en komt warrig over (wel veel knappe losse scenes, maar zonder duidelijke richting) en veel personages zijn totaal inhoudsloos. Gelukkig is de film heel onderhoudend met veel spectaculaire gevechtjes (kort maar krachtig meestal) en veel humor, en uiteraard, prachtige beelden, maar ik verwachtte ook niet anders. Naarmate de film vordert komt er toch meer structuur in (achteraf gezien is er ook een duidelijk verhaal, maar het duurt te lang voor dat blijkt in de film) en beginnen de personages meer en meer te boeien, en uiteindelijk vond ik het toch nog een aangename film. Een typische 3.5*, tot er op het einde een onwaarschijnlijk indrukwekkende en absurde dansscene kwam, die er nog een halfje bij deed. 4* dus, niet Kitano's beste, maar wel een interessante, grappige, wat vreemde film. Duidelijk met veel liefde gemaakt (ik zie Kitano al gniffelen bij iedere nieuwe vondst ) en de man heeft zo veel talent dat hij blijkbaar geen slechte films kán maken, maar ik had er toch ietsjes meer van verwacht. Prachtige muziek overigens!

Vrijdag op tv, die kans laat ik niet graag schieten.

Sterke film met goeie actiescènes. Af en toe een beetje overdreven bloedgevloei, maar daar moet je doorheen kijken.

4*

D'oh! Ik wil deze al tijden zien maar ik kan vanavond niet.

Een strakke film, waarbij prachtige, stille momenten (zoals de Japanse cinema op z'n best) worden gecombineerd met een bepaalde frisheid. Met name de ritmische scènes zijn prachtig en doen toch geen afbreuk aan de sfeer van de film. Niet elke keus was even geslaagd, maar vooral het verhaal van de 'zusjes' Naruto was grotendeels met zoveel pracht neergezet dat ik niets anders kan dan deze film met klem aanraden.

Prachtige film over de weergave van een blinde samurai.

Op het eerste gezicht een simpele verhaal die langzaam uitreikt to geniale plotwendingen. Cinematografie is werkelijk schitterend, vooral vele shots in de regen, bij de zee, de climaxzijn verbluffend en laten schitterende beeld van japan zien. Overigs prachtige zwaard gevechten die mij alleen maar naar meer deed verlangen. Wat ik ook vooral bij de Japanse cinema zo geweldig vind
is de humor die ik telkens terug zie.

Zatôichi is in mijn ogen een intellectuele en onmisbare stuk cinema. Na het zien van deze film en O.A. recente titels als (Ying Xiong- Sword in the Moon- Salinui Chueok) is mijn interesse voor Aziatische cinema en samurai-films helemaal gewekt. binnekort mag ik genieten van Akira Kurosawa en Masaki Kobayashi's titels die ik binnen zal krijgen.

4 sterren (kans op verhoging in de toekomst)

Gisteren opgenomen en vanochtend gekeken. Ik moet zeggen het verhaal stelde niet al te veel voor, maar de zwaard vecht scènes waren wel meesterlijk in elkaar gezet, lekker rechttoe rechtaan.

Het humor gehalte in deze film was op zich ook wel leuk soms.

Alleen die dans scène op het laatst had voor mij niet gehoeven.

Ik geef 'm nipt 3, 5 sterren door de zwaard vecht scènes.

Aardige film. De hoofdpersoon is best interessant, en de vechtscenes zien er vaak goed uit. Ook lekker een beetje over the top met al dat bloed. De gevechten waren vaak nog best origineel en zagen er goed uit.

De muziek klinkt soms erg mooi. Vaak ook veel stiltes of alleen ritmische geluiden van slaginstrumenten etc. Die sluiten soms erg goed aan bij wat je ziet. Mooi gemonteerd. Ook mooi camerawerk trouwens, en mooie kleuren. En ik moet de geluidseffecten ook niet vergeten, die waren ook wel geinig.

Wat me vooral goed beviel aan de film is de humor. Af en toe moest ik erg lachen.

Soms vond ik de film erg lekker wegkijken en het vrij simpele verhaal wordt door de verhaalopbouw nog best interessant, maar er waren ook momenten dat de film me wat te traag werd, en ik zie de toegevoegde waarde van dat dansen op het einde niet helemaal.

Een dikke 3*.

inderdaad heel mooie muziek. En leuke intermezzo's. Die dansende mannetjes met hun strooien jassen in de regen en modder zijn werkelijk echt fantastisch. Een dikke 3 van mij ook. Ok, 3,5 dan maar…

Leuke film in de trend van Kurosawa en die daar ook naar knipoogt. De film doet de grote meester wat mij betreft wel eer aan en viel me niet tegen.

Het verhaal is wat vlak, maar de personages worden wel uitgediept. Behalve Zatoichi dan, maar dat is nou eenmaal een mysterieus figuur..en mag dat dan ook blijven!

Mooi vermaak!

Deze Kitano film is mij goed bevallen. Dit kwam met name door de uitstekende vechtscènes, die niet alleen goed in elkaar zaten, maar ook op prachtige wijze op het scherm terecht kwamen.

Naast het visuele deel van de film, kon ik ook een aantal andere aspecten waarderen. Ik denk hierbij aan Kitano zelf, als regisseur en acteur, maar ook een aantal komische aspecten van de film. Vooral de rondrennende buurjongen was een leuke komische afwisseling.

Minpunten heb ik vooral op verhaaltechnische gebied. In het geheel was het verhaal op bepaalde momenten rommelig en uit ritme. Ook kwamen bepaalde momenten overdreven en geforceerd op mij over. Hetzelfde geldt voor een aantal karakters die ik in het geheel niet kon waarderen. Gelukkig voor Kitano zijn deze minpunten in een mogelijk vervolg op te lossen.

2de Kitano.

Na het absolute meesterwerk Dolls te hebben mogen aanschouwen, was ik toch wel benieuwd naar meer van Dhr Kitano.

Ik bekijk nooit trailers of lees nooit recensies over films die ik nog nooit heb gezien. Daardoor heb ik al veel slechte films gezien, maar af en toe springt er daar eentje buiten...

Stoor me (bijna) nooit aan dunne plots (of helemaal geen plots) dus bij deze heb ik er ook geen problemen bij gehad. Vond het gewoon een lekker wegkijkfilmpje, met prachtige snelle gevechten (zoals zoveel al hebben gezegd: jammer van de CGI, maar ik denk dat Kitano beetje een koppige ezel is met zijn eigen willetje.)

Heb dan nog niets gezegd over het overmarginale einde!!

Echt prachtig die groepsdans

Alleen jammer van sommige trage stukken die me geheel niet konden boeien.

grote 4*

Na zeer lang niet meer te hebben ingelogd werd het maar weer eens tijd om wat films te beoordelen.

Cinematografisch indrukwekkend, fascinerende weergave v door Kitano zelf, hoewel ik moet zeggen dat hij vrijwel nooit teleursteld.

Choreografie van de gevechtsscenes zoals je het zelden ziet; doordacht, scherp en voor de oplettende kijken zeer uitgemeten.

Ik ben - in tegenstelling tot het gross geloof ik - wat minder te spreken over de Japanse humor, maar dat doet de kracht van de film niet afnemen.

4* zijn zeker op zijn plaats

Het genre op zich doet me eigenlijk maar weinig (of ik heb gewoon nog niet de juiste films in het genre gezien), maar Zatôichi heeft me zeker kunnen boeien. In plaats van ellenlange gevechten zijn de gevechten hier kort maar krachtig (sterker nog, ze hadden soms zelfs wel wat langer gemogen) en de effecten zijn heerlijk over-the-top. Plot is wat mager en weet zeker niet overal te boeien, maar voelde dan ook meer als een kapstok voor de gevechtsscènes.

De film zag er verder visueel erg verzorgd uit en bevat de film de nodige droge Kitano- humor. En ook het acteerwerk was prima, Kitano zelf is weer zo cool als altijd en met twee van mijn Japanse favorieten (Tadanobu Asano én Ittoku Kishibe, wat wil je nog meer) kan het eigenlijk niet meer stuk. Zelfs het overacteren van sommige bijrolacteurs wist me niet eens echt te storen. Hou het momenteel voorzichtig om een dikke 7, maar kans op verhoging sluit ik niet uit.

Ruim 3,5 sterren.

Ik vond het een erg grappige film maar had een serieuzere film verwacht en daarnaast vond ik de choreografie van de vechtscenes niet echt spectaculair. Er zaten leuke cinematografische hoogstandjes in en de muziek was erg gaaf. Daarom,

3,5*

Ben ik een keertje blij omdat ze deze film gaan uitzenden (met NL ondertiteling)... komt ie om 1 uur s'ochtends... Ik zal em wel opneme op video ofzo

die oude zatoichies uit de jaren 80 waren geweldig

zal eens kijken dat deze me net zo kan boeien als die oudere films van de blinde stoerste samurai die er is

gister dan maar herzien en is gelijk anders dan de andere zatoichi films die ik ken

veel (bloederige ) gevechten zag er mooi uit

haalt het niet bij de officiele zatoichi films maar wist me wel te vermaken 3,5 *

Beetje een tegenvaller

Film was niet zo boeiend, veel dialoog, wat opzich niet erg hoeft te zijn. Maar ik vond de gesprekken en het verhaal niet erg interessant. Zwaardgevechten waren integendeel wel weer erg vermakelijk. 3*

Overdreven visueel (-), overdreven effecten (- -) overdreven simpele decors (+), overdreven geluid (+ +), overdreven muziek (+ +), overdreven simpel verhaal (-). Het enigste wat met mate was, was de humor (+).

Conclusie: 6 x + & 4 x - = 6 uit 10 =

3,0 sterren

Best mooi gemaakt en indrukwekkend chopchop werk met de zwaard, maar ondanks de af en toe prachtige muziek en choreografie blijft het allemaal een beetje vlakjes. Die eindscènes met dat feest duren ook veel te lang, mooie folklore, maar voegt weinig toe. Een 3-tje.

Prachtige film weer van Kitano,

Het slotgevecht is fijn in beeld gebracht. Geen eeuwig durende gevechten. En dat voelt toch wel verfrissend aan, aangezien veel films hun climax zo lang mogelijk rekken. Wat daarna kwam, was een staaltje gallery play. Ongelofelijk, hoe Kitano zoveel frisheid aan een genre weet toe te voegen, gewoon door zijn eigen koers te varen.

Ik had er lang tegenaangehikt. Een samurai verhaal dat zich afspeelt in de 19de eeuw zou toch nooit werken in de 21ste eeuw? Ik rekende echter buiten Kitano om! Prachtig in beeld gebrachte gevechten, niet alleen maar historisch correcte manoeuvres in beeld brengen maar ook lekkere doldwaze Kitano humor ertussendoor. Qua editing zag het er ook bijzonder uit. Basishandelingen als het zagen van hout werden op een mooie manier weergegeven.

Verder gewoon ongelofelijk veel gelachen. Van die heerlijke typische droogheid waar hij weer mee voor de dag kwam. Een stel landbewerkers die in de regen staan te tapdansen... En natuurlijk het moment waarop het huis in brand staat en een toegesnelde buurtgenoot vreemder opkijkt van een bepaalde verschijning. Geniale muziek ook, een van de betere Kitano - soundtracks. 4 doeltreffende, stralende sterren die de gevechten in Kill Bill moeiteloos doen verbleken.

Echt Kitano en echt Zatoichi tegelijkertijd. Ik moet zeggen dat hij zijn stijl mooi vertaald heeft naar deze welbekende volkslegende.

Eindelijk een goede Japanse zwaardfilm van deze tijd niet overdreven hele mooie shots.

Wat een klasse film zeg ! Takeshi Kitano speelt zo goed en het verhaal is echt boeiend. Je blijft er de gehele film bij en kan heerlijk na genieten van deze film. Mooie stijl !

Weinig boeiends.

Visueel is het een erg verzorgde film. Stijlvolle shots in de mooie decors, het mocht gezien worden. Maar verder vond ik Zatoichi te weinig bieden. Te traag tempo naar mijn zin en de dialogen hebben weinig om het lijf. Niet verbazend eigenlijk met een doorsnee verhaaltje. In een tijd neergezet waar ik weinig interesse voor heb, dat nadeel heeft de film dan wel al maar als er dan nog nutteloze dansscènes bijkomen en slechte humor heeft het al helemaal afgedaan op dat vlak.

Beste aan de film zijn de matrial-arts scènes zelf. Hier komt het visuele plaatje het best ten goede. Leuk hoe het bloed in het rond spat. Als daar dan nog het juiste deuntje opstaat is het zeker in orde. Maar toch veel liever de trommelmuziek dan zo een tingel tingel gitaartje.

Zeker ook een vermelding voor Takeshi Kitano en Tadanobu Asano. Opnieuw veel charisma van beide acteurs. Alhoewel ik van het personage Zatoichi meer had verwacht brengt Kitano dit toch interessant neer.

Nu dus de grote vraag of ik Zatoichi moet bestraffen met een buis. Maar daarvoor wegen de pluspunten toch nog iets meer door dan de minpunten. Maar een hoge score wordt het zeker niet.

2,5*