Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain (2001)

tijd voor deze

Cité des Enfants Perdus, La (1995)

gisteren voor t eerst gezien, maar naar mijn idee zwaar overgewaardeerd. een leuke film is t zeker, visueel goed in beeld gebracht, mooie plaatjes, origineel verhaal/personage. maar verder maakt t weinig indruk op mij. nr 32 in de top250 vind ik echt een te hoge notering. het is leuk in zijn genre maar echt geen hoogstandje en niet te vergelijken met echte meesterwerken. amelie kan soms op de zenuwen werken, vooral door niet aantrekkelijk te zijn, die schoenen! moest dat nou? en dat blijven weglopen voor haar amor, zo kinderachtig. maar goed verder was t goed te pruimen

Vind ik toch altijd leuk, wat de film zowat maakt tot wat 'ie is tot in de puntjes prijzen, maar dan toch iets missen, en dan gaan klagen over triviale onzin als welke schoenen ze droeg. Altijd grappig.

Kijk 'm nog maar een keer. Of vaker.

Absoluut een hoogstandje.

Bij deze film zijn een aantal categorrien enorm goed met name de verfilming. De verfilming is top en goed gebruikt met erg leuke zoom. Ook het acteerwerk van Amelie is enorm goed met daar nog eens de erg grappige verteller bij. Maar alles van dat vergaat na een twintigtal minuten. Het grootste probleem was de verteller die stopte met vertellen. Het verhaaltje start, maar het verhaaltje is niet veel bijzonders. Bij het script is er niet echt een zeer goede actrice meer nodig dus het acteerwerk van Amelie verzwakt tot matig. De verfilming blijft is op een paar momenten na erg goed en de zoom blijft. Zo is het meesterwerkstuk van deze prent vlug voorbij en de film vervaagd in een matige film.

Vind ik wel een heel mager doel dan...het leidt niet echt tot verbazing, ontroering e.d. omdat het zo random verteld en gedaan wordt allemaal. Het wordt zeg maar niet naar een hoger niveau getild. Het kwam op mij over als 'leuk dat je dat voor die mensen doet, maar het raakt me niet'. Dit kan natuurlijk ook door de irritante hoofdpersoon zijn zoals ik al zei.

Maar goed, zoals ik aangaf: het is niet mijn soort film, dus ik zal mensen die er wel van houden gewoon laten genieten van deze prent met het 'geweldige' verhaal en 'lieve/schattige/mooie' hoofdpersonage (not )

Net gezien, en wat een prachtige film, ik heb de hele tijd met een grijns op mijn gezicht naar de tv zitten staren haha.

Zo hoort een film in dit genre eruit te zien. Ik kan geen 1 minpuntje vinden in deze film en ik heb genoten van elk frame.

een dikke 10

Heel verrassend en het zet je aan het nadenken... Het zijn de kleine dingen die het doen, daar is zelfs een liedje over!

En lief, klein en ongewoon sprookje...

Wat een leuke, lieve en wederom leuke film is dit eigenlijk. De eerste keer kijken viel het me wel wat tegen, maar na een tweede keer beviel alles wel. Uniek in zijn soort!

Leuk.

Althans als je de ietwat irritante hoofdpersoon (hoe mooi ze ook is) en de suffe soundtrack kunt trekken. E.e.a. voelt soms wat gekunsteld aan, maar uiteindelijk is dit een onderhoudend romantisch filmpje geworden. Licht komisch, helaas nergens echt hilarisch of ontroerend. Dit heeft ook een beetje te maken met de mate van voorspelbaarheid en het hoge zoetheidskarakter.

De BluRay valt in de donkere scenes een beetje door de mand (grain). Gelukkig zitten er daar maar een paar van in, want visueel gezien is de film erg prettig.

Goed.

Deze film had ik beter na een half uur kunnen uitzetten, niet dat hij slecht gemaakt is integendeel, technisch zit hij goed in elkaar maar het is meer dat ik na afloop met een leeg gevoel bleef zitten. Toch is het niet makkelijk om de uitknop te vinden bij het zien van het lieve koppie van Amelie als ook de mysterieuze inhoud van de film. Prachtig ook hoe Amelie wraak neemt op de onaardige groenteman maar hiermee heb ik toch alles gezegd.

Niets voor mij. Het begin is sterk maar daarna verzwakt het heel veel. Het verhaal is niet sterk, jammergenoeg en ik vond het ook niet echt boeiend...

Melancholische komedie! kleur is het sterkste punt van deze film

nou ik werk in de mode dus dan let je daar op simpele ziel. schrijf lekker je eigen mening ipv op anderen te reageren. btw. ik mag wedden dat jij in soortgelijke schoenen loopt...

Modetutjes, ach ja.

lief, klein, schattig verhaaltje

Hele mooie film. Gewoon een genot om te zien. Ik heb de hele film met een big smile gekeken. Zelden zoiets moois gezien. Wat ik vooral leuk vond is hoe ze op het begin de personages introduceren, als ze de dingen laten zien wat ze leuk, en wat ze niet leuk vinden. Allemaal van die dingen die iedereen in het dagelijks leven tegenkomt. Heel leuk. Het verhaal is ook gewoon heel leuk, lief. De dingen die ze allemaal doet, en wat ze voor elkaar krijgt. Aan de ene kant heel simpel, maar aan de andere kant geniaal. Echt een hele mooie film, zeker de moeite waard.

Trouwens flauw om iemand op z'n schoenen, waar jij trouwens helemaal niks van af weet, aan te vallen.

De eerste keer dat ik de film had gezien was in de brugklas bij Frans, toen had ik de film nog niet helemaal begrepen en kon het allemaal niet zo waarderen, maar vele kijkbeurten volgden en al snel was ik gepakt en begon ik de film steeds beter te vinden. Eigenlijk had ik de film net wat te vaak gezien. Toen heb ik de film toch maar gekocht, gewoon voor de heb. Toch maar in m'n dvd-speler gestopt om voor de zoveelste keer de film te kijken. Ditmaal was hij nog vele malen mooier dan ik me kon herinneren. De prachtige sfeer en de perfecte combinatie van humor, dramatiek en fantasie, maakte dit voor mij een fantastische filmervaring, die ontzettend veel met me deed.

Het begin belooft al heel veel goeds. Franse films hebben toch vaak een prachtige sfeer en een ander soort belichting als andere films. De voice-over is erg leuk en slim die allerlei kleine dingetjes analyseert op één moment, wat tegelijkertijd humoristisch is, maar ook toch behoorlijk wat zegt over een personage. De beelden van Amélie als kind tijdens de credits zijn erg leuk en daardoor kom je nog beter in de sfeer. De rest van haar jeugd is ook mooi, grappig maar tegelijkertijd triest. De vader die niet luistert, de enorme stress-kip als moeder, haar enige vriendje (Potvis) verliezen. Een geniale vonst van de filmmakers zijn de stukken 'hij/zij houdt niet van/houdt wel van'. Weer die kleine dingen die zo veel kunnen zeggen. Daar is de hele film zo knap in. Met humoristische voorbeelden een heel personage prachtig beschrijven, in een paar zinnetjes is de hele geschiedenis van de persoon zichtbaar.

Audrey Toutou als Amélie Poulain is ook perfect gecast, de mooiste momenten zijn als ze met die prachtige grote ogen en die glimlach even in de camera kijkt, als kijker voel je je dan helemaal betrokken en zit je volledig in de film. De andere personages -allemaal fantastisch, die je in weinig woorden toch erg goed leert kennen- zijn ook goed gecast. De mislukte schrijver bijvoorbeeld, is een mooi personage. Het volgende citaat bijvoorbeeld vind ik zo mooi: "Het leven is een eindeloze repetitie van een voorstelling die nooit plaats vindt.." Of de 'glazen man', de relatie tussen Amélie en hem is ook zo mooi, hoe ze elkaar de hele tijd aanvoelend aanvullen. Hoe Amélie alle personen gaat helpen is allemaal erg mooi en grappig, maar tegelijkertijd komt haar eenzaamheid en verlegenheid goed naar voren, briljant gedaan in de documentaires die ze kijkt, met haar gevoelens en fantasie. Ook de kleine wraak verhaaltjes zijn schitterend; de voetbalwedstrijd en de groenteman (daarna de 'Z' op de deur, fantastisch!). De hele wereld door Amélie's ogen is zo prachtig (bijvoorbeeld de wolken die ze ziet als kind), net zoals al haar maniertjes. De uiteindelijke zoektocht die ze maakt om haar geliefde te vinden is hilarisch en erg leuk om te volgen. Dit is de wereld van de dromers, in al haar glorie en perfectie. Aan het eind heeft Amélie veel veranderd in het leven van vele mensen, maar ook voor haarzelf? Gelukkig wel.

Als film is het ook een prachtprestatie! Geweldige regie en het camerawerk is zo ontzettend goed, fantastische vondsten en shots, alles ziet er perfect uit. Eén prachtig shot is bijvoorbeeld, wanneer Amélie stenen aan het kaatsen is op het water. De camera begint boven haar en eindigt bij de laatste plons van de steen. Dat is maar één voorbeeld van de vele perfecte shots. De geweldige muziek van Yann Tiersen maakt de film helemaal af. Met name de pianomuziek is prachtig. Dit is een film over dromers, romantiek en alle kleine dingetjes die het leven zo mooi maken. Een hartverwarmende, enorm grappige maar ook ontroerende film. Toen de film was afgelopen, heb ik meteen de cd met de filmmuziek aangezet, ik wil voor altijd in de prachtige sfeer blijven.

5*

Had van deze een beetje een uberzoete weeige film verwacht waar je helemaal lauw van werd. Maar integendeel, dat viel bij deze wel erg mee. De film Amelie was juist prettig zoet. En dat niet alleen, het was echt op een hele mooie schilderij-achtige wijze gemaakt. De achtergronden vooral zagen er kleurrijk en fantastisch uit waardoor het zowat net uit een schilderij weggelopen lijkt te zijn. Daarnaast vind ik de personage Amelie ook erg goed. Een zeer verlegen meisje. Ook had ik verwacht dat Amelie een hele nette film was, maar de humor was erg vaak om te gillen.

Het korte kindertijd en de voorprogramma doen ons al helemaal in de film meeslepen. Het sfeer zit om te beginnen prachtig in mekaar, vanwege die zogezegte schilderij achtige achtergronden en de mooiste plekjes van Parijs. Het term drama word ook op zon overdreven manier verteld dat het vaak ook op humor lijkt. Ook regelmatig met die zeikerige muziekjes derdoorheen en ook nog hele aangename zoete momenten. De film lijkt trouwens ook kwa kleurgebruik en stijl erg op Delicatessen. Maar dan weer voor het jongeren publiek bestemd en zonder geweld en meer humor en romantiek. Daarnaast vond ik ook Matheu Kazovitz geweldig. Die scene met dat wraak nemen op de buurman door de tv te laten storen vond ik onderander een voorbeeld van de meligheid. En nog wel meer.


Gewoon een hartverwarmende melige film. Je kan dit ook wel een beetje een soort sprookje noemen. Prachtige beelden, prachtige momenten en humor. Gewoon meer dan ik had verwacht. Een aanrader! Heb btw ook nog City of Lost Childern liggen, nu die maar eens kijken.

Voor deze een 4,5

Dit is echt een hele fijne film die je over dingen aan het denken zet. Tegelijkertijd toont het prachtige beelden van Parijs en het leven in deze stad.

Lieve film, maar ook mierzoet. Maar laat ik daar nou net maling aan hebben bij deze prent.

Het leuke vind ik dat het eigenlijk nergens over gaat, maar toch je aandacht erbij houdt.

Er lopen wat kleine verhaallijntjes door elkaar, maar toch ben je benieuwd hoe het allemaal gaat lopen. Alles wordt vervolgens vakkundig in elkaar geweven.

Goed bedacht en prachtig gefilmd. Personages hadden soms wat beter gekund, maar Amelie zelf is een schatje.

Het gaat inderdaad - bijna - nergens over, en dat is mijn grootste bezwaar tegen deze film, die wel een eeuw lijkt te duren. Cinematografisch knap gedaan, maar inhoudelijk nada, erg vlak allemaal, absoluut niet boeiend.

Leuk om es naar te kijken, wanneer je echt niets beters te doen hebt en je gedachten tijdens het kijken eens lekker wilt laten gaan. Maar, zoals hierboven al werd opgemerkt, zwaar overgewaardeerd.

Nee, nee. Nu grijp ik even in Begrijp me niet verkeerd, ik zelf vind het een van de beste films die ik ooit heb gezien. maar die schoenen... Ja, die irriteerde mij ook wel. Ze hoorden niet bij haar karakter. Van die vreselijke ANWB schoenen, terwijl ze juist zo'n verlegen stijlvol Parijs meisje is.

Volgens mij is dit, ook in Nederland, een hele tijd in de mode geweest. Of het bij elkaar past, die elegante meisjesachtige kleding en die lompe stappers, daar laat ik me niet over uit, maar er waren toch flink veel jonge meiden op straat te zien die ook deze combi droegen.........

Eén van de weinige films die van mij de volledige 5* krijgt. Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain is sinds 2001 één van mijn favoriete films, zo'n film die ik elk jaar wel minstens één keer bekijk. De ongelooflijke kracht van deze film is voor mij dat hij bijzonder veel effect op je emoties uitoefent: voel je je gelukkig, dan wordt dat gevoel nog eens versterkt; voel je je treurig, dan voel je je terug beter na deze film gezien te hebben.

Voor mij is de film gewoon schoonheid op elk vlak: Jeunet's heerlijke visuele stijl (zo fris, zo vitaal), het prachtige kleurenpalet, de wondermooie muziek van Yann Tiersen, het hartverwarmende verhaal en de prachtige personages.

Vijf sterren voor een film waar ik ongelooflijk veel van hou

5*

kunnen de modeschapen elders gaan zitten babbelen over kleding? Ik word er gewoon helemaal naar van, ik wil allerlei onaardige dingen zeggen over mode en mensen die de mode volgen, maar dat zal ik maar niet doen.

De film is geweldig en Amélie is precies zoals ze moet zijn. Een wat excentrieke jonge vrouw, met een gouden hart.

Vreselijk saaie film. Veel te langdradig.

2*

Ja dat vind ik nou juist het knappe en leuke van deze film! Had van mij nog wel een uurtje bij gemogen

Misschien dat ik hem na herzien wel ga waarderen.