The Ice Storm (1997)

Prachtige film in de stijl van 'American Beauty'.

De hoeksteen van de westerse samenleving, het gezin, wordt mooi onder de loep genomen.

Zo zien we dat de American dream voor sommige gezinnen eerder een American nightmare is.

Sexualiteit en onderlinge verhoudingen zijn de 2 hoofdthema's.

De film kent een ijzersterk einde waardoor ik voor de afwisseling eens zelfs de aftiteling heb bekeken om de film even te laten bezinken.

Tijdens de aftiteling kun je ook nog een David Bowie horen met een erg mooi nummer.

Tot slot kan ik zeggen dat de acteerprestaties top zijn, maar dat was ook te verwachten met dit arsenaal aan goede acteurs.

Van dit soort films (waarvan er te weinig worden gemaakt en zijn) krijg ik nooit genoeg.

Cijfer: 5

deze film klopt gewoon aan alle kanten, zo'n lekkere sfeer, zo goed met beelden gewerkt, zo goed geacteerd, zelden een film 5 sterren gegeven,

deze wel !!!!!!!!!

Een film hoeft niet veel dialoog te hebben om mooi te zijn, natuurlijk. Maar regisseur Ang Lee gaat altijd net iets te ver, waardoor zijn films saai kunnen worden, zoals in dit geval.

Mag ik vragen wat jij er saai aan vond ??

Mooi en goed in elkaar gezet, toch word ie beetje langdradig op het eind. 3.5

Ik verbaas me altijd over jou diepzinnigheid.

Zonder jou intellectuele posts zouden we nergens meer zijn

Het ging nét iets te traag. Veel spektakel is zeker geen vereiste (in tegenstelling!), maar er moet natuurlijk wel íets gebeuren. Natuurlijk doet het dit wel, maar de wijze waarop hij dit deed ging voor mij te traag. Het ligt me gewoon niet.

Oh die link met American beauty zie ik wel , ja. Die is zo sterk dat je je af kunt vragen of Ang Lee uberhaupt destijds wel de bedoeling had iets te zeggen over de seventies. Er was op een gegeven moment een hele serie films over suburbia en onthechte gezinnen. American beauty, Happiness, Magnolia. En steeds moest ik denken aan The Ice Storm, die ik nog echt de beste van de genoemde reeks vind.

Al die films lijken eigelijk helemaal niet op elkaar in mijn ogen. Vooral Magnolia vind ik niet zo in dat rijtje thuishoren. Maar je bedoelt gewoon puur kwa onderwerp he? Want ik dacht bij die AB vergelijking dus eerst juist aan de uitwerking.

Al die films hebben ook een verstild ritme, zijn contemplatief. Kijk verschillen tussen films zien is eenvoudig, die zijn er altijd. In de ene film is een vrouw met een geel hoedje, in de andere niet. Vier verstilde contemplatieve, serieuze amerikaanse films over het uiteenvallen van familiebanden onder modale Amerikanen, alle met een veelheid aan verhaallijnen, vaak niet chronologisch gebracht. Deze films zijn allemaal in een bestek van 3 jaar uitgekomen. Dat lijkt me geen toeval.

Leg jij maar eerst uit waarom dat niet zo is en als je betoog inhoud heeft dan wil ik wel reageren maar ik ga niet reageren op een wellus of nietus standpunt, dat laat ik aan de kinderen over.

Edit: Ik zie dat 'Olaf K' me al is voorgeweest, bedankt

Ok, als jullie het zelf niet kunnen zien:

-American Beauty richt veel meer aandaht op aparte cinematografie (waardoor de film qua 'feel' gelijk al heel anders is)

-Ice Storm probeert de film er zo realistisch mogelijk uit te laten zien, terwijl American Beauty dus juist ook met de scenes 'speelt' (door ineens alle mensen weg te halen en Lester aalleen op de tribune van de gymzaal te laten zitten, of Lesters kleurrijke fantasie en dan is er ook nog eens het redelijk absurde gebruik van voice-over waaruit blijkt dat hij eigelijk al weet dat hij dood gaat)

-American Beauty is half een komedie

-American Beauty is een stuk moderner, terwijl Ice Storm een kleine impressie probeert te geven van de 70's

-AB werkt duidelijk ergens naar toe. Ice Storm is 'ineens' afgelopen

Als we het zelf niet kunnen zien?

Jij bent echt een arrogant jongetje, je doet net alsof jou subjectieve mening DE waarheid is en je denkt volgens mij echt dat jij de Einstein van de site bent.

Op jou arrogante posts reageer ik niet meer.

Prettige dag verder

Dat heb ik eigenlijk net zo veel bij jouw berichten... Maar goed. Grizzman heeft in dit geval wel gelijk. Magnolia zit eigenlijk precies met de genre uiwerking in tussen AB en deze in. Zo ervaar ik het. Deze is niet echt bijzonder. AB wel.

Katie 'Met mijn hoofd in Tobey's schoot liggen was geen straf' Holmes en Christina Ricci spelen goede bijrollen. Over Sigourney Weaver durf ik eigenlijk geen uitspraken te doen, ik heb haar pas in één film echt gezien tot nu toe dan.. Maar die 2 meiden doen het wel goed. De cast is wel goed natuurlijk, alleen aan het scenario zelf is niet echt aandacht geschonken. Dat is niet geniaal, maar bevat uiteraard wel een paar gewaagde Ang Lee scenes. Mooie 3*.

Het klimaat verandert letterlijk en figuurlijk, Amerika staat op een overgangspunt, generaties komen in conflict en het ijs wordt gebroken. Aan symboliek duidelijk geen tekort in 'The Ice Storm', een prent die alles en iedereen voorafging met een hoogst gevatte reflectie op de suburbane Amerikaan. Lee doet de kijker als het ware ijzig stilstaan bij de zoektocht van de personages naar persoonlijke vrijheid en hoe ze daarbij de dagelijkse werkelijkheid trachten te ontlopen. De prachtige muzikale score heeft hierin een sterke bijdrage, al ontbeert het 'The Ice Storm' vooral aan de bijtende humor waaraan 'American Beauty' zo rijk was. 'The Ice Storm' beoogt uiteindelijk ook meer realisme en dat maakt hem licht inferieur aan zijn soortgenoten.

3.5*

Deze film is in de eerste plaats een zwarte komedie. Vreemd dat slechts enkelen hier dat ook opmerken. De voorloper van American Beauty, Happiness, the Royal Tenebaums, Ghost World, Little Miss Sunshine e.v.a.

Ang Lee blijkt een veelzijdige filmmaker en dit is een van zijn beste. Scherp, geestig, goed gemaakt en prima geacteerd. 4 sterren.

Super film! De acteurs spelen de emoties die door deze film heen vliegen alsof het echt is!

eigenlijk een 7.5 uit 10 (maar een 3.5 op MM vind ik iets te weinig)

goed film - goed akteerwerk - indrukwekkend set (met alle props uit de jaren 70) maar had ik dat goed gezien met die pakjes marlboro op de eettafel? Marlboro Lights bestonden volgens mij niet in de jaren 70?

Mooie film met een hoop bekende acteurs (een aantal van hun zijn een paar jaar naar deze film definitief doorgebroken). Het verhaal zit mooi in elkaar en de sfeer past perfect bij deze film.

Nee, dit ging nergens over.

Waar wil de film nou naar toe, problemen tussen volwassenen, problemen tussen pubers en/of problemen tussen pubers en volwassenen? Voor problemen kun je ook onbegrip invullen

Bij AB had ik toch een ander gevoel, daar wilde de hoofdpersoon uit het ritme van het dagelijkse leven ofwel de sleur breken, dat zie ik hier niet echt terug. Thema sprak mij persoonlijk veel meer aan ( zijn vrouw die hem maar niet begrijpt )

Dit gaat meer over relatieproblemen, die je met partnerruil (sleutelparty) alleen maar versterkt volgens mij.

Mijn idee:

Ik had net zo goed een camera in mijn eigen woning kunnen plaatsen. Nee,dat is enigzins overdreven, ik had ook nog een camera nodig voor de woning van de buren.

Ang Lee laat zien op een dramatische manier zien hoe kinderen het uitzichtloze en ongelukkige gedrag van hun ouders overnemen: ouders vluchten in drankmisbruik en emotieloze seks, kinderen doen hetzelfde. Er is heel wat voor nodig om het gevoelsleven weer enigszins aan de oppervalkte te brengen.

Heb 'm 2 keer gezien nu en het is echt een aanrader. Bijzondere scenes. Bijvoorbeeld: als Elijah Wood aan het glijen is op straat en ongeluk krijgt, dat sfeertje, je moet 't gewoon zien

Ben zelf fan van Christina Ricci, dat was de reden dat ik 'm de 1e keer wou zien. Maar ook de andere castleden doen 't goed.

mooie film die soms iets wat te saai is en niet bijzonder aangrijpend, maar bleef wel boeiend tot het eind..

3.5*

De jaren zeventig setting is leuk, de beelden van de storm zelf zijn fraai en er zitten een paar leuke, bizarre situaties in (o.a. Reagan masker). Maar over het algeheel is het nogal een saaie film met wat treurige typetjes (op Ricci na). Voegt wat mij betreft weinig toe aan het ontwrichte familie genre, want is nogal braaf.

2,5* omdat Ricci me toch wel kon bekoren hier, fijne ondoorgrondelijke rol.

Nixon bedoel ik natuurlijk.