The Ice Storm (1997)

Goed verwoord, deze film boeit.

Maar wat boeit er? Het is goed om de wat jongere acteurs als Elijah Wood, Christina Ricci, Maguire en Katie Holmes te zien, en de wat meer ervaren acteurs als Sigourney Weaver, Kline, Allen en James Sheridan. Een indrukwekkende cast. Op hun acteer prestaties is weinig aan te merken. Maar inhoudelijk is het van een matig niveau, in z'n geheel wat teleurstellend. De diverse verhaallijnen sluiten op elkaar aan door toevalligheden aan situaties en komen te vaak voor. Pluspunt van Lee is dat hij het algemene gevoel prachtig weergeeft in deze film.

Een *3.0

Na dat misbaksel Brokeback Mountain gezien te hebben vertrouwde ik Ang Lee niet echt meer. Toch besloot ik The Ice Storm maar eens te kijken, aangezien deze film nogal vaak in één adem genoemd wordt met American Beauty.

Ik ben een beetje teleurgesteld. Net als Brokeback Mountain is dit namelijk één bedroevende soap. Het is allemaal zo somber, zo sloom. Ik kan hier niet zo veel mee, ik wordt er een zelfs een klein beetje depri van. Die sektemuziek (dat sommigen dit durven beschrijven als een geniale soundtrack ) maakt het alleen maar erger. Ook die jaren '70 setting stond me niet echt aan.

De acteurs waren dan weer meer dan OK. Geen karakteracteurs, maar ze wisten wel hun ziel in de personages te leggen.

Dit moest duidelijk een donkere prent worden, en Ang Lee slaagt er redelijk in om een winters sfeertje te creëren. Dit is duidelijk zo'n film die je 's winters tijdens een regenachtige nacht bekijkt. Toch had ik graag wat meer variatie gezien. En begrijp me niet verkeerd: ik hoef helemaal geen mierzoete make love not war-film, maar soms kun je beter wat meer focussen op het positieve, zoals American Beauty dat zo mooi deed. Jezus Christus, je hoeft niet voortdurend de emo uit te hangen hé.

Het zal je wellicht verbazen dat ik dit alsnog 3* geef, maar The Ice Storm is gewoon een film waar echt wel iets inzit; een degelijk verhaal en goede acteerwerk bijvoorbeeld. Helaas is deze prent erg ongebalanceerd, met een te sombere toon.

In tegenstelling tot de reactie van JoeCabot vond ik de toon helemaal niet te somber en de film niet on gebalanceerd. De sombere toon zorgt juist voor de sfeer in deze film, en laat het zien zoals het in het echte leven ook is.
Mensen gaan pas echt geven om familie en mensen die dichtbij staan als ze gezien hebben hoe het ook anders kan, en ze dan pas gaan beseffen hoeveel ze om elkaar geven en elkaar nodig hebben
Vooral Christina Ricci vond ik er hier echt boven uit komen!. Ze zet een onzeker tiener meisje vol met emoties neer, en dat kan lang niet iedere actrice op zo jonge leeftijd.
Kortom: De film is best zware kost en ligt redelijk zwaar op de maag, maar is echt wel de moeite waard! en is een drama film geworden met de nadruk op drama
4,5 sterren!

precies!

Wat een wazige film dit. Heb hem afgekeken omdat ik dacht dat hij nog beter zou worden, maar zat konstant te twijfelen of ik hem al uit zou zetten en in de prullenbak moest gooien.

Waarom hij The Icestorm heet begrijp ik al niet. Erg misleidend.

Is meer een film ter promotie van de tabak industrie..

Hij gaat dus alsnog de container in .

The Ice Storm heb ik wel eens een portret van de jaren 70 genoemd horen worden, zoals The Wonder Years dat bijvoorbeeld ook zeer geslaagd (deels) was. Dat is op zich geen verkeerde omschrijving. De film gaat vooral over een bepaalde tijdsgeest die er toen heerste, heel specifiek het gedeelte van partnerruil en vrij seks en liefde en de invloed daarvan op het normale burgerleven, en de sfeer is prachtig met indrukwekkende serene beelden en dito muziek. Het camerawerk en de sneeuwbeelden zien er heel aardig uit.

Erg leuk aan de film is ook de cast, met erg jonge acteurs die vooral later zouden doorbreken, zoals Christina Ricci, Elijah Wood, Katie Holmes (in een heel ander soort rol dan we van haar gewend zijn eigenlijk. Geldt overigens ook voor ervaren rot Sigourney Weaver) en Tobey Maguire. Allen spelen het leuk, maar Maguire vond ik toch wel het best eigenlijk, samen met Ricci. David Krumholtz speelt een vriend/schoolgenoot van hem, Adam Hann-Byrd vertolkt de rol van jongere buurman die nogal gek is op het personage van Ricci, zijn oudere buurmeisje van 14. Zijn rol is zowel creepy als grappig. Goed gespeeld. Wel raar dat de acteur al 14 of 15 was toen. Zou je niet zeggen als je hem ziet en hoort vooral.

The Ice Storm is een beetje en film die onder je huid kruipt, met soms een bepaalde poëtische schoonheid die aardig samengaat met inhoud, zoals Lost in Translation, The Virgin Suicides en American Beauty dat ook hebben. Vooral op die laatste film lijkt The Ice Storm nog vrij goed, hij heeft ook dat dramatisch een de (zwarte) humor die samengaan. Alleen haalt The Ice Storm kwalitatief toch niet het niveau van genoemde vergelijkbare films. Er zit ook niet echt een verhaal in, je bent meer aan het observeren.

Sommige scènes zijn wat provocerend en uitdagend, zoals die met Wendy en Sandy in bed. Maar die is tegelijk eigenlijk ook erg schattig en ontroerend.
De jaren 70-sfeer ziet er vrij authentiek uit qua kleding, art-direction, muziek etc. Voor zover ik kan oordelen uiteraard. Sommige scènes zijn erg grappig, zoals Paul diemeisjesafpakker Francis, die op zijn “date” met Libbets opduikt, wil drogeren maar uiteindelijk Katie Holmes ook drogeert, waarna ze uiteindelijk met haar gezicht in zijn kruis valt.

Lof moet ook uitgaan naar de oudere acteurs. Kevin Kline is niet briljant of zo, maar wel gewoon goed, Joan Allen speelt zelfs erg sterk. Echt een onderschatte actrice.
Het einde is heftig en dramatisch, letterlijk en figuurlijk. Waar de toon eerst niet vrolijk was maar nog niet echt droevig is de film dat wel het laatste half uur.

Het thema van de film valt nog best lastig te bepalen, maar wat ik eruit haal is dat de film gaat over het opzoeken van je grenzen, Veel van de personages in de film zijn pubers, en in die fase hoort het bij de ontwikkeling van je persoonlijkheid om je grenzen op te zoeken, en de film speelt zich denk ik niet geheel toevallig af in een periode dat er werd geëxperimenteerd met seksuele vrijheid, wat de ouders in de buurt dan ook doen. Alleen blijkt niet iedereen in staat die grenzen te overschrijden. De ouders gaan naar een key party en uiteindelijk hebben ze toch beiden seks met een ander, maar ze hebben er zichtbaar ook moeite mee en trekken zich terug. De vader ging al vreemd met de buurvrouw, die heel anders is dan zijn vrouw. Die zoekt in hem dan weer niet meer dan een seksueel verzetje. Elijah gaat dood als hij zijn grenzen opzoekt, er overheen gaat en daarmee erg veel risico neemt, met de bekende gevolgen. Zijn broertje is verliefd op het buurmeisje, zij doet hem een voor hem interessant voorstel, maar hij haakt angstig af. De moeder wil nog op haar vrije dochter lijken en besluit iets te doen wat meisjes op die leeftijd nog wel eens doen, iets pikken in de plaatselijke winkel.

Bovenstaand stukje maakt wel duidelijk dat dit een film is die me wel tot nadenken aanzet. Dat vind ik altijd wel aardig aan films, als ze je zo wat materiaal geven die ruimte tot discussie geeft. Zoiets geeft een film toch wat extra’s. The Ice Storm mag dan wel niet veel verhaal hebben, maar ik vond het helemaal een film met de juiste toon en het juiste gevoel, en hij oogt en klinkt prachtig. Niet super origineel en niet per se altijd subtiel, maar in de kern ijzersterk. 4.0*.

Een aardig jaren 70 sfeertje, verhaal niet al te slecht, maar wat speelt Kevin Kline toch altijd slecht, om je dood aan te ergeren. Zelfs Sigourney Weaver vond ik doods spelen en dat is toch één van mijn favoriete actrices. Christina Ricci had nog een beetje leven in haar spel en ik vond haar er echt uitspringen.

Deze eens aan een herkijkbeurt onderworpen en ‘k blijf het een erg mooie film vinden. Die winterse beelden zorgen voor een leuk sfeertje, er wordt ijzersterk geacteerd en het geheel is doorspekt met leuke humor. Inderdaad bijzonder indrukwekkend van Ang Lee dat ‘ie de tijdsgeest zo goed lijkt weten te vangen. Topfilm: 4,5*

Toch wel behoorlijk geniale prent die je aan het denken zet. Bovendien prima gefilmd; sommige shots waren pure poëzie!

zin in weer! miss moet ik 'm maar kopen...

Echt hoor, deze film is vervloekt, elke keer dat ik hem langs zie komen, MOET ik hem zien...om hem dan toch weer te missen.

Dat wordt een keer de DVD/Bluray kopen

Nog steeds een ijzersterke film. Of 'ijselijk' sterk. Ik mis films als deze in het huidige film aanbod. Met acteurs die vooral acteurs waren en goed acteer werk lieten zien. Deze film heb ik voor het eerst maar ook het laatst gezien in 1997. Niet echt bewust tijdens het kijken vanavond, maar dat realiseer ik me nu achteraf, heb ik gefascineerd naar de toen nog zo jonge maar nu nog steeds bekende acteurs getalenteerde acteurs zitten kijken. Tobey Maguire was geweldig al meen ik me te herinneren dat ik dit toen ook vond. Leuk om te zien. Katie Holmes dook ook nog even op in een niet zo interessante bijrol.

The Ice Storm is een van die echte goeie gedenkwaardige Ang Lee's films.

Waarom hebben nu zelfs de publieken de aftiteling afgeschaft? Het is prettig om e.e.a. even te laten bezinken en niet klap-boem dat geschreeuw om de oren en voor de ogen te krijgen.......ugh......

Ik was eerst niet van plan om deze te kijken, want het is totaal niet mijn genre. Maar ik was nog niet moe en ik zag tobey maguire en elijah wood, etc voorbij komen. Dus ik besloot om nog even te kijken. Uiteindelijk heb ik heel de film afgekeken, ik kon m niet uitzetten. En ik snap eigenlijk nog steeds niet zo goed waarom, want wat gebeurt er nou eigenlijk in de film? Spannend is het niet, maar het zijn denk ik gewoon de acteerprestaties en de topcast die me deden blijven zitten. Het verhaal is op zich best interessant, en soms ook wel herkenbaar (verliefd op een meisje die je niet kan krijgen, boehoehoeee! ) De film krijgt dan ook zijn sterren voor de buitengewoon goed acterende topcast en het verhaal. Daar tegenover staat dat de film erg sloom is. Maar een ruime voldoende!

Laatst op tv gezien en dat was weer een klein pareltje. Dat er eigenlijk gefilmd wordt in 3 huizen en dat het dan toch nog zo vermakelijk kan zijn is erg knap. De ene na het andere kindsterretje komt voorbij. Ricci steelt voor mij de show. Zet meteen 1 van dr beste acteerprestaties neer.

Film kabbelt lekker door en erg spectaculaire dingen gebeuren er niet, maar er zit iets magisch aan of zo. Iedereen is zoekende en weet uiteindelijk nog niet goed wat ze nou precies willen.

Dat avondje met de autosleutels was trouwens geweldige tv haha. Het acteerwerk, de sfeer, het zoeken naar de reden van het bestaan beviel me allemaal uitstekend. Ga deze maar eens aanschaffen. Zeker voor herhaling vatbaar.

Langdradige film alleen laatst wat spannend is.

Wel goed geacteerd door de cast.

3 ster

Mooie ensemblefilm, een heel oprechte schets van een aantal karakters en een intieme weergave van hun onderlinge relaties. er is begrip voor acties (goed of slecht) van mensen van alle leeftijden, zonder opgeheven vingertje o.i.d. Verder is deze film schitterend geacteerd door alle acteurs, en wordt de jaren ’70 setting erg goed uitgewerkt. Een film naar m'n hart.

Ook een 3e kijkbeurt verveelt niet. Christina Ricci sprint er uit voor mij. Naast acteerwerk, die uitstraling. En dat om haar 16e...

4* blijven stevig staan.

De beste Ang Lee die ik tot nu toe zag (ook pas de derde). Erg mooi klein portret van twee gezinnen waarin iedereen op zoek is naar een connectie, op nogal onverstandige wijze, met alle gevolgen van dien. Ik had nog nooit van zoiets als een sleutelfeest gehoord. Waren die er echt in de jaren '70? Het zou me niets verbazen. Echt zo'n idee dat zo overduidelijk mensen zal kwetsen dat je je afvraagt waarom er ook maar iemand was die dacht dat het een goed idee was om zo'n feest te houden. Het levert in ieder geval goed filmdrama op, met telkens kleine minidramaatjes. Leuk om te zien dat bij iedere sleutel er toch telkens weer spanning naar boven komt drijven.

Persoonlijk was The Ice Storm voor mij ook vooral een film van kleine momenten. De vreemde seksuele plannen van Ricci, korte dialogen die snijden (Sigourney Weaver die bijvoorbeeld tegen Kline zegt dat hij zijn mond moet houden omdat ze al een man heeft), een jongen die springt op een bevroren springplank (een prachtscène), dat soort dingen. Tot aan het einde waren het vooral dit soort kleine momenten die de film maakten, maar had ik geen idee wat nu precies het punt was. Maar toen Kline uiteindelijk in huilen uitbarstte begreep ik wel wat hij voelde, een soort gevoel dat niet in woorden is uit te drukken. Misschien het gevoel dat hij niet had hoeven zoeken naar liefde, omdat hij al een gezin had, hoe moeilijk het daarmee soms ook te leven valt. Zie je wel dat het niet in woorden te vangen is: het klinkt nu al meteen afgezaagd. Hoe dan ook, ik vond het een sterk einde en op een bepaalde manier voelde de rest van de film niet zo los meer. Het is vrij cynisch en van een film met de titel The Ice Storm hoef je sowieso geen warm portret te verwachten, maar zoals Goongumpa hier al eerder schreef heeft het iets oprechts en is er begrip voor alle acties. Ik kon niemand haten.
4*

Hmm...elke keer als hier een update van komt wil ik 'm weer zien...

'k vond hem niet mis. Het is wel een echte praatfilm geworden, dus veel actie hoef je hier niet te verwachten. Jammer dat het laatste kwartier of zo nog redelijk wat gebeurde om dan op het einde zo abrupt te stoppen.

De film bestond uit heel wat bekend volk en eigenlijk deden ze het allemaal wel overtuigend. Ook de jaren 70-sfeer kwam goed over.

'k vond het toch wel een mindere van Ang Lee, maar toch de moeite om te bekijken.

Wat een enorm elitair gehalte in de dialoog. Bijna elke zin zit tegen het shakespeariaanse aan.

Zelfs die puberende Wood brabbelt geometrische poezie zo nu en dan.

Niet dat dat mij stoort, ik vind het een wonderschone film.

Ik heb deze dvd voor 1 euro gekocht. En het is eigenlijk wel een klassieker in zijn genre. Er spelen veel bekende acteurs en actrices in. Ook de jongere cast is bekend. Sigourney Weaver ziet er weer prachtig uit en speelt ook een super bitch. Wij hebben ons wel vermaakt. Ook mooi zijn de buiten scenes als de ijsstorm plaats vindt. Mooie opnamens van ijs en water op de bladeren, takken en rails etc. Een aanrader.

Zeer mooie film met een uitstekend verhaal. De beelden zijn bloedmooi en de sombere melancholie van personages die proberen te ontsnappen uit de sleur van het leven is prachtig.

Dit is een zeer sfeervolle, melancholische film die je constant blijft boeien. Vooral door het verhaal van de personages die in zo'n goede sfeer zijn weergegeven en de manier waarop ze zijn neergezet. Behoorlijk zwaarmoedig maar niet deprimerend. Vooral Wendy was een zeer intrigerend persoon. De manier waarop zij op zoek ging naar een beetje warmte gaf kippenvel. Het jaren 70 gevoel was ook precies goed. Het trad niet op de voorgrond maar gaf het geheel wel een extra sfeertje mee.

De eerste vier films, die ik van regisseur Ang Lee zag waren geen succes. Sterker nog er was er geen eentje, die ook maar een voldoende behaalde. Dat zoiets dan blijkbaar geen garantie is voor een vijfde film blijkt maar weer uit deze The Ice Storm. In The Ice Storm wordt het verhaal verteld van twee gezinnen, die veel overeenkomsten en veel met elkaar te maken hebben. Een boeiend verhaal waarin iedereen zijn eigen weg zoekt, wat niet altijd even goed afloopt.

Opvallend ook hoeveel bekende acteurs hierin zitten, en ze doen het allemaal goed. Vooral de jongere Elijah Wood, Christina Ricci en Tobey Maguire, laten zien goed te kunnen acteren. Maar ook Kevin Kline, Sigourney Weaver en vooral Joan Allen spelen goed tot zeer goed. Er is er geen eentje die uit de toon valt, dat is wel opvallend. De eerste 70 minuten kijkt het allemaal erg lekker weg, maar in het laatste half uur wordt het pas echt goed. Als deijsstorm voorbijkomt, ontstaan ook de beste momenten van de film. Maguire in de trein en Wood wandelend over het ijs, met die nare elektriciteitskabel, waren niet alleen scènes, die er visueel geweldig mooi uitzagen, maar die ook nog eens erg spannend waren.

Verder is het ook knap hoe Lee het verhaal laat eindigen. Ik had me eigenlijk geen beter moment kunnen voorstellen. Bestontroerend, maar vooral ook heel begrijpelijk. Zo vielen de keuzes van iedereen wel te begrijpen, en had elke verhaallijn wel iets boeiends. De ondersteunende muziek mocht er ook zijn en draagt bij aan het sterke, soms gespannen sfeertje. Ik had trouwens ook nog nooit gehoord van een sleutelfeest. Best spannend natuurlijk, maar ook ideaal natuurlijk om je relatie om zeep te helpen. Het lijkt me een leuker spel voor vrijgezellen, al zou je dat dan weer iets anders op moeten zetten natuurlijk.

The Ice Storm is in ieder geval erg goed. Het bouwt langzaam op, maar eindigt echt zeer sterk. Ang Lee is er ineens weer een stuk interessanter door geworden. Zo zie je maar weer dat je iemand nooit te snel moet afschrijven, ook al heb je er al meerdere films van gezien.

4,0*

Goede opbouw, goede treffende muziek, humoristisch, fantastische karakters. Ang Lee heeft oog voor de kleine dingen in deze film: niet voor niet een prijs gewonnen voor de screenplay. Het verhaal is goed, maar raakte me net niet voldoende voor de 4 sterren.

Bitter en cynisch portret van de zeventiger jaren, waarin de seksuele revolutie is overgewaaid naar welgesteld suburbia. Speels, subtiel en onderkoeld genoeg om als zwarte komedie te dienen, want er valt voldoende te lachen met dit gezelschap. Volwassenen die vooral met zichzelf bezig zijn, allemaal op zoek naar iets meer uit het verveelde leven en uiteraard mislukt elke poging daartoe. The Negative Zone, zoals onderweg door iemand wordt opgemerkt.

Hilarisch hoe Janey, een steenkoude Sigourney Weaver, reageert wanneer ze haar zoontje samen met het buurmeisje in de wc betrapt. Tekenend voor de stemming van de film is het wanneer en hoe Ben iets soortgelijks tegenkomt. Zo zijn er meer van dat soort ongemakkelijke, doordringende momentjes en opmerkingen. Met dergelijke ouders en nog wat rondslingerende drank en drugs gaat het met de kinderen uiteraard niet veel soepeler.

De één heeft iets met moleculen, de ander met explosies, Wendy is een regelrecht enigma en Pauls plannetje kan niet anders dan, laten we zeggen, naar de kloten gaan. Toch blijft de cast van vlees en bloed waarmee de film tastbaar blijft. Een fraaie scène als die op de duikplank tilt het naar een hoger plan, de zogenaamde key party zet de verhoudingen nog eens op scherp en de ijzige storm heeft een harde les in petto. En die is nog eens raak ook.

Een film die blijft hangen. Paar dagen geleden gezien, maar er blijven toch wat flarden voorbij schieten zo nu en dan. En dan heb ik het vooral over het laatste gedeelte, waar de 'Ice Storm' een feit is. Dit levert een paar prachtige scenes op; de sfeer, de duikplank, de elektriciteitskabels, gladde wegen. Alles en overal ijs. Sterke personages, zwarte humor, de ''aparte'' (maar geinige) seksgerelateerde plannetjes van Ricci, vader die drinkt en vreemd gaat, zoon in de trein. Mooi indringend portret van een gezin waar meer dan genoeg aan de hand is. Goede prent van Ang Lee. Neig nu wel bijna naar een hogere score.

The Ice Storm is een voorloper van films als American Beauty. De sfeer van de jaren '70 is er en ook de gehele sfeer is er één van zwarte humor en mensen die op zoek zijn naar wat meerwaarde in hun leven. Van jong tot oud met elk hun eigen vraagstukken. Het vergelijk met American Beauty 2 jaar later is al meermaals gemaakt. De accenten liggen anders en dat zal dan ook een ander publiek beter vinden. Waar American Beauty met momenten pittiger is en visueel meer gekleurd, is Ice Storm veel geloofwaardiger en naar het einde toe ook veel emotioneler.

The Ice Storm kent een geweldige cast met verschillende onderschatte acteurs. Ang Lee heeft een prachtig ensemble bijeen in z'n film waarbij elkeen schittert in zijn of haar eigen rol zonder de overhand te willen overnemen. Ironisch genoeg zorgt die passende casting er wel voor dat geen van hen er bovenuit schiet en ze dus ook bij de prijzen niet echt aanwezig waren. Sigourney Weaver (BAFTA en nominatie Golden Globe) is de enige uitzondering. Ik ben al blij dat de film zelf op z'n minst een prijs won op Cannes. Bij de Academy Awards hadden ze deze film blijkbaar totaal niet gezien...

De film is een wat verborgen pareltje met mooie setting, rustige onopvallende maar passende sfeer en bijhorende soundtrack. Een zeer boeiende en emotionele film die misschien wat mist in creativiteit, maar dat goedmaakt in vakmanschap.

ik heb de film vorig jaar opgenomen......en nu pas is ie aan de beurt. Uit de recensies hier ,maakt het mij nieuwsgierig maar ook voorzichtig.... Ben geen fan van Kline en Weaver...maar alla proberen vanavond....let you know