The Ice Storm (1997)

Dan lees je niet goed, FK. Maar goed, ik herhaal mezelf wel even.

De bedoeling ligt er zoals ik dus al zei duimendik op. Een soort moreel verval, waarbij partnerwisseling opeens moet kunnen en de kinderen zich verwaarloosd voelen ondertussen (het is trouwens zo'n zes, zeven jaar geleden dat ik 'm in de bioscoop zag, dus de plot ben ik kwijt, maar volgens mij was er ook niet echt een interessant plot...) en zichzelf een beetje verliezen met wat lullig einde. Tja, interessant kon ik het niet vinden. Zoals iemand op IMDb zei: "The Ice Storm is the ideal second-rate movie for those who wish to feel that they are grappling with first-rate issues."

Iemand anders (Badattit) zei: "Bored rich people are boring."

Dat een emotionele kilte verbeeld wordt met zo'n winter des winters... niet echt subtiel, en dan ook nog een tamelijk saaie film. De karakters laten me simpelweg koud in deze koude film die trouwens heus niet de slechtste is, maar ik vind 'm geen top 250-film. Maar wat de top 250 betreft, verkeer ik wel vaker in de minderheidspositie.

Voor de rest prefereer ik Ang Lee-films boven vele anderen. The Wedding Banquet is een grote favoriet van me.

Voor de rest verlaat ik me op interessante stukjes op IMDb van SelfFate (met interessante snor-theorie), Howard Reynolds, Aldanoli, Dr Bob3, John G Olson, Hup234.4, markywaters, davidw555, craig johnson en Keith f hatcher. Aangezien ik moe ben en geen energie heb om hier over uit te weiden. Trouwens, als ik uitweid over films die ik niet de moeite waard vind, krijg ik toch het verwijt van FK dat ik er te veel aandacht aan besteed... .

Wat vond ik dit een belachelijke film. Zelfs als dit in real life gebeurd - gebeurde - hoef je daar nog geen film over te maken. Ik zal waarschijnlijk de 'diepere boodschap' wel gemist hebben maar dat bewijst dan maar weer dat het geen goede film is. Zelfs de cast kon hem niet beter maken, wat wel jammer was. Een regelrechte flop.

Fijn dat je wilt antwoorden in ieder geval. In vele malen hebben we dezelfde smaak, soms vraag ik me af die smaakdifferentiaties niet gewoon gebaseerd zijn op onze wisselende stemmingen.

1) moreel verval; wellicht. ik vond hier echt de jaren 70-stemming destijds erg mooi naar voren komen, niet moreel verval, wel probeersels om met partners wat anders te doen, en toch wordt het hier erg goed gedaan dat dat dus niks uithaalt.

Dat kan, IMDB erbij halen (dus de enorm conservatieve, seniele US-maatschappij) vind ik geen maatstaf, en vrij zwak argument hoor.

Begrijp ik. Dan ben je al uit de film, maar erg diepe kritiek ten aanzien van deze film is het ook weer niet.

Ben ik het ook mee eens.

Trouwens, als ik uitweid over films die ik niet de moeite waard vind, krijg ik toch het verwijt van FK dat ik er te veel aandacht aan besteed... .

Wel valt het me overigens op, dat bij films die het vooral van sfeer moeten hebben en die verder geen technische mankementen vertonen, de waardering erg moeilijk te verdedigen is (zie mijn discussie ook bij Bom... Geurige...Bom).

Kan je het weer niet laten ?

Nee nee nee.

Er zijn vrees ik wel degelijk technische argumenten voor aan te dragen waarom The Ice Storm niet werkt, maar het is echt te lang geleden dat ik 'm zag, om zulke specifieke dingen te kunnen opnoemen. Dat betoog ik juist ook bij Bom Geurige Bom, hoe mooi ik die ook vond.

En blijkbaar kan niet-subtiel en toch saai toch wel samen gaan. Zie: The Ice Storm .

Het gros van de actie-films in de wereld is onsubtiel en saai. Saai is als datgene wat op het scherm gebeurt op dat scherm blijft hangen en geen associaties/herinneringen/verhalen etc. bij jezelf opwekt. (even snel een definitie verzonnen van saai).

Over IMDb heb je wel gelijk: alle Amerikanen zijn conservatief .

Trouwens FK: Heb je dit juweeltje onlangs pas voor het eerst gezien? Ik sta er niks van te kijken dat je het goed vind. Ik vind dit echt een FK-film.

Pas gezien ja. Dvd zat bij DVD-valley. Nooit eerder gezien omdat de titel eigenlijk niet zo aanspreekt. (roept associaties op met een traditionele rampen-film)

Met terecht een juweeltje te noemen. Een periode waarin alles en iedereen van elkaar groeit, omdat er juist meer vrijheden ontstaan. Je kunt je afvragen welke levenswijze beter is... Iig is iedereen doodongelukkig door de catastrofale werking van de zgn. "verworven vrijheden". 4,5*

Ik kreeg rillingen bij het zien van die stilstaande (en later optrekkende) trein in "the ice storm". Erg "creepy"...

heeft iemand het boek gelezen van Rick Moody? Ik vind het een prestatie van de scenarist om van het boek een prachtige film als dit te maken. per uitzondering vind ik de film beter dan het boek.

Al met al erge tegenvaller. Het verhaal deed me zeer weinig en sprak totaal niet aan. Aan het einde had ik echt het gevoel dat er van alles aan ontbrak al kon ik er niet mijn vinger opleggen wat dat dan was. Acteerwerk was op alle fronten erg ok, maar goed: het kwartje viel niet denk ik. 2*

Vandaag herzien en ik blijf het een schitterende film vinden. Subtiel? niet direct nee. Maar dat hoeft in dit geval ook niet.

Een soort zoektocht naar vrijheid. In dit geval in post-seksuele revolutie verworvenheden. Maar het werkt niet voor de hoofdpersonen. De levens van het gezin glijden van elkaar weg.

Mooie scene is als Allen haar dochter ziet fietsen en in haar verlangen naar jeugd en vrijheid de fiets pakt en iets jat in een winkel en prompt meteen betrapt wordt.

De laatste 10 minuten zijn ook al zo onwaarschijnlijk goed.

Fabelachtig mooie muziek ook. Ik las hier dat dezelfde man ook de muziek schreef voor The sweet hereafter. Dat verbaast me niks. Daar was het ook al zo mooi.

Erg veel mooie details maken de Amerikaanse jaren 70 sfeer voelbaar. Opmerkeijk knap omdat Ang Lee nooit in de VS was in die periode.

Die 4.5* blijft absoluut staan.

Wat een prachtige poster trouwens!

Kwam hem maandag toevallig tegen bij de FRS voor een erg fijn prijsje en na alle goeie verhalen hier was de keus dus niet zo moeilijk.

Indrukwekkende film, waar ik wel meer van had verwacht. 3,5*, met eventuele groeimogelijkheden bij mijn volgende kijkbeurt.

Film slaagt er perfect in om een mooi tijdsbeeld van een bepaalde bepalende periode te geven, daar hou ik van.

Mooi hoe eigenlijk niemand zich raad weet met deze periode. Onzekerheid troef vanwege moreel verval, puberteit, midlife-crisis of (in mindere mate) post-Vietnam stress. Het is allemaal prachtig uitgewerkt, vol extreem geloofwaardige dialogen en personages. En eigenlijk ook zo'n beetje de eerste film waarin Ricci best een beetje sexy begint te worden

Dat dubbeldik metaforische gehalte van die ijsstorm stoorde me totaal niet. Paste zelfs perfect in de hele setting.

Dikke 4*

Deze film kon me maar niet raken, maakte nauwelijks emoties bij me los. Als dat niet lukt, dan kom ik niet verder dan :

**1/2

Ik weet het niet. Aan de ene kant zijn een hoop interessante personages - genoeg om twee uur lang te boeien, maar aan de andere kant bleef ik achteraf toch wel met een leeg gevoel achter. Want wat is dit als film nu helemaal, behalve twee uur lang verschillende personages die hun (nogal losstaande) wegen gaan? Er is geen boog om alles bij elkaar te binden, om een begin en een eind te definieren; eigenlijk eindigde de film even abrupt als die begon, en wat zijn we daartussen nu eigenlijk opgeschoten?

Twee centrale elementen in de film zijn duidelijk ouders die hun kinderen verwaarlozen, en seksuele vrijheid - maar wat de film daarover wil zeggen is mij onduidelijk. Moet het eerste een gevolg zijn van het tweede, of het tweede een gevolg van het eerste? Sommige mensen verbinden een of beide gemakkelijk aan moreel verval, maar dat vind ik kort door de bocht. Het blijkt sowieso niet uit de film trouwens, die ueberhaupt geen waarde-oordelen lijkt te vellen (waar an sich niets mis mee is).

Natuurlijk zou het ook kunnen dat de film helemaal niets poogt te zeggen over het verwaarlozen van kinderen en seksuele vrijheid, dat dat slechts gevolgen zijn van de tijd waarin het verhaal zich afspeelt, maar is er dan ueberhaupt nog een conclusie? Woods personage overlijdt richting het eind, maar dat is geen gevolg van het voorgaande (wat de metaforische waarde van de storm wel suggereert). Niet van de andere gebeurtenissen uit de film, en ook niet van de seksuele vrijheid of verwaarlozing van zijn ouders (dat laatste zou je eventueel kunnen beweren, maar voor een centrale plotontwikkeling komt de aanleiding ertoe dan wel erg marginaal in de film voor - slechts indirect, hooguit).

Het is een tragisch ongeval, of misschien een half-bewuste zelfmoord (dat gespring op die bevroren duikplank getuigt min of meer al van een suïcidale inslag, en naar buiten gaan tijdens zo'n storm is sowieso niet verstandig), maar ook daarvoor is geen aanleiding uit de film te halen. Dat verschil is overigens niet eens zo heel relevant; en dat de gebeurtenis an sich zo plaatsvindt is mijn probleem ook niet - maar het brengt geen conclusie met zich mee, terwijl de film er wel mee eindigt. Ik wil de metaforische waarde van de ijsstorm wel zien, maar ik zie de clou ervan niet.

Misschien heb ik de clou gewoon gemist; ik ben niet de meest oplettende filmkijker, en deze film was al bijna een uur bezig voor ik helemaal op rij had wie wie was en welke ouder nu bij welk kind hoorde. Eigenlijk moet ik de film nog maar eens zien, voordat ik een stem uitbreng - maar ik vermoed min of meer dat er gewoonweg geen clou is.

De film heb me geen moment kunnen boeien. Vond hem gewoon te saai en te traag.

Goeie film zeg. Ik had er totaal niks van verwacht. Was dat even een leuke verrassing 4*

Erg goeie film, sterke vertolkingen (zelfs kevin kline), sober en ontroerend.

De wilde jaren zeventig in beeld gebracht. Of de ouders nou hypocriet zijn, weet ik niet. Ik denk dat mensen (en zelfs de volwassenen) uberhaupt vaak handelen uit onmacht. Het zijn ook maar mensen, natuurlijk. Het moraal van het verhaal kan je eigenlijk wegwuiven, wat overblijft is een krtitische kijk op de tijd van watergate, swingers parties (heet dat zo?) en kinderen die worden losgelaten/verwaarloosd. Zeer interessant: 4****

wat een fantastische film! deed me denken aan la stanza del figlio, maar dan zonder de humor. en in de jaren 70 dus, mooi in beeld gebracht. goed geacteerd door tobey en elijah!

Ik ben het ook met Yurlunyur eens. Het is leuk om te zien, en de film gaat ook absoluut niet vervelen, integendeel, hij had best nog wat langer mogen duren van mij.

Misschien was het gewoon om een beeld te geven van hoe het 'toen' was... De titel van de film vond ik ook een beetje raar!

Dit was een erg grote tegenvaller... 'Dan steekt er een ijsstorm op, die alles zal veranderen...' Leek me een geweldig goed concept van een erg mooi drama met allerlei door elkaar heen lopende personages en hun relaties door elkaar. Ik had verwacht dat waarschijnlijk door die ijsstorm erg veel mensen binnen opgesloten zouden zitten en niks meer hadden dan elkaar, wat mij een mooi uitgangspunt leek en het cijfer hier op MM was ook best goed.

Echter, speelde die ijsstorm geeneens zo'n grote rol, het weerspiegelde eigelijk vooral het beetje 'koude' gevoel dat je bij deze film krijgt en wat hij uitstraalt. Natuurlijk hoefd de film dan niet direct slecht te zijn, en dat was hij ook niet. Wel was hij best saai (lees: er gebeurde niet veel) en ik had eigelijk toch niet echt het gevoel dat je de personages echt goed genoeg leerde kennen en dat er eigelijk zowat geen karakterveranderingen plaats vonden.

En toen was hij ineens afgelopen. Tja, wat moet ik ervan zeggen, geen slechte film, heeft me nog wel weten te boeien, maar nergens weten te raken. Hij laat mij gewoon....koud?

3*

(wat trouwens een grotere tegenvaller was, was de DVD-uitgave. Niet zo'n heel erg mooi beeld, Frans menu (met geen optie om hem zonder subs in het Engels te kijken (alleen Frans gesproken of Franse/Nedarlandse subs)) en hij staat ook nog eens lelijk in de kast)

Zojuist gezien en viel me zeker niet tegen. Een realistisch drama dat goed gespeeld is door de vele hoofdrollen en topacteurs/actrices.

Zag er een beetje tegenop om hem te zien omdat de titel erg suf klinkt. Meevallertje dus, zeker als je nagaat dat hij me maar 2 euro bij Bart Smit heeft gekost

Schitterende film met een dito sfeertje. Als je weet dat Ang Lee op het moment dat de film gemaakt werd nog maar enkele jaren in de VS woonde, vind ik deze prestatie des te sterker.

Vond dit een ontzettend mooie film. Het verhaal wat vertelt wordt is erg indrukwekkend. Dat het zich allemaal af speelt tegen de achtergrond van de jaren 70 vond ik erg goed gedaan. De acteurs zijn perfect vooral de kinderen (ricci, macguire, wood waren echt geweldig). De film zit vol met ontzettend goed uitgewerkte scenes vooral de verhaal lijn met de kinderen die worden verwaarloost door hun ouders, die alleen maar met zich zelf bezig zijn. En hiermee kijhard geconfronteerd worden na de dood van wood . Kortom een erg mooi drama dat iedere keer als ik hem weer kijk, een ontzettend grote indruk op me maakt.

4,5 sterren

Gisteren maar weer eens gekeken, en wat een prachtfilm zeg. Mijn mening en stem hierboven blijven absoluut staan. De manier waarop de film zichzelf opbouwt naar het einde toe is zo ontzettend mooi gedaan. De gevoelens van de kinderen in de film worden zo relistisch neergezet, ik kon er een hoop in herkennen. Maar ook de volwassenen worden op een hele krachtige manier neergezet. De heerlijke jaren 70 sfeer wordt op een geweldige manier weergeven in de film. Ook zag ik nu pas hoe fantastisch de acteurs speelde zowel de volwassenen en de kinderen, een paar ontzettend mooie scenes zorgen voor een prachtig geheel. Op het einde begonne mijn ogen gewoon spontaan te tranen dit gebeurt bij mij weinig meestal moet een film dan een behoorlijke indruk op mij na laten, ik denk dat het bij deze film vooral kwam omdat hij zo schoon en prachtig is. Echt pure cinema, dit soort films herrineren mij eraan waarom ik zoveel van films houd. Echt prachtig !!!