Hannibal (2001)

Fijn spannende film. Bij voorganger The Silence of the Lambs had ik hoge verwachtingen die een klein beetje teleurgesteld werden. Van Hannibal verwachtte ik niet iets minder, en ik werd niet teleurgesteld.

Net als zijn voorganger bouwt de film rustig de spanning op. Overigens vind ik de openingsscène, waarin Hannibals gezicht ineens zichtbaar blijkt in een groep duiven op het plein, bijzonder mooi gedaan. De spanningsopbouw is langzaam en gestaag, tot je op een gegeven moment niet meer weet waarom je iets spannend vindt. Hannibal loopt in een antiekwinkel, er gebeurt niets, maar toch zit je op het puntje van je stoel - want je weet immers nooit. Ikzelf houd er wel van als de hele film de spanningsboog langzaam wordt aangespannen. De ontlading was niet extreem spannend, maar wel bevredigend. Het geweld is wat gruwelijk, maar niet té. En hoe absurd ook, ik vind het verhaal nergens echt ongeloofwaardig.

We krijgen gelukkig wat meer te zien van Hannibal dan in het vorige deel. Niet dat je daardoor meer van hem gaat begrijpen, maar fascinerend is hij wel. Anthony Hopkins is goed, zoals ik van hem verwachtte. Clarice Starling vond ik geen extreem boeiend personage in The Silence of the Lambs, maar met de rol die ze in Hannibal speelt heb ik geen problemen. Ook vind ik dat Julianne Moore het minstens zo goed doet als Jodie Foster. De Italiaanse rechercheur vond ik niet zo'n boeiend personage, en de manier waarop hij aan zijn einde kwam vond ik eigenlijk wel mooi. Eigen schuld. Hetzelfde geldt trouwens voor een aantal andere sterfscènes in de film. Zo slaagt Hannibal erin om je nog naar zijn kant over te halen ook.

Mason Verger ken ik uit de serie Hannibal, samen met zijn bijzondere zus die uit de film geschreven blijkt te zijn. Ik vind hem hier eigenlijk niet zo goed uit de verf komen. Hij moet de aanleiding zijn dat de jacht op Hannibal heropend wordt, maar hoe en waarom nú precies wordt mij niet helemaal duidelijk. En hoever kom je met een röntgenfoto van Hannibals onderarm? En, op het eind van de film, hoe weet Clarice nu de politie te bellen als de telefoonlijn is doorgesneden?

Wat ik het meest jammer vond is de kus. Ik vond de relatie tussen Hannibal en Clarice altijd iets heel dieps, onderbewust, helemaal niet lijfelijk. Door er een romantisch element aan toe te voegen wordt het ineens wat banaal. Dat hij schoenen en kleren voor haar koopt vond ik nog wel bij hem passen, maar een kus vol op de mond? Daarmee is Hannibals betovering ineens verbroken - voor mij in ieder geval. Daarna is de film ook ineens vrij snel afgelopen, waarbij er nog wat lijntjes open blijven.

Al met al veel goede acteerprestaties, een fijne spanningsopbouw en goed gedoseerde gruwelijkheid, met helaas af en toe wat mankementjes in het verhaal. Zeker geen straf om eens te kijken.

Anthony Hopkins als Hannibal zien is op zich geen probleem. Integendeel, ik vind het éen van de meest intrigerende badguys die wel gezien hebben mede dankzij het fantastische spel van Hopkins. Alleen was in Silence of the lambs niet alleen Hopkins een troef, ook de chemie met Foster en de opzet van het verhaal waren troeveren die die film een topper maakten.

En die troeven mist Hannibal toch wel. Julianne Moore is een zeer sterke actrice alleen speelt ze hier nogal de cliché vrouwelijke politie-agente en waar Foster nog voldoende scherpe dialogen met Hopkins te verduren kreeg moet Moore het hier toch vooral op haar eentje doen, net zoals Hopkins waardoor ook zijn rol toch net wat minder sterk aanvoelt dan in de vorige film. Ook het verhaal is niet veel soeps en voelt nogal leeg aan. Hannibal begint wat laat aan zijn intrigerend spel terwijl dat nét de opzet van de film had moeten zijn. Het laatste deel maakt het dan allemaal best vermakelijk, het gaat toch ook wel wat uit de bocht, net zoals het personage van Gary Oldman trouwens.

Uiteindelijk is Hannibal enkel nog een meer dan degelijke psychologische thriller dankzij de cast die het op zich wel aardig doet maar te weinig benut wordt en de voorhistorie van deze personages. Ook visueel is er wat aardigs te zien en de score van Zimmer is wel weer van puike kwaliteit.

Mee eens dat het een beter vervolg is dan verwacht kon worden. Zeker omdat Silence indertijd als een bom insloeg. Ridley Scott rolt een aardig verhaal uit, met prachtige sfeerbeelden die daardoor ook iets onbestemds dreigends krijgen. Zwak punt vond ik het veel te dik bovenop gelegde dedain van Hannibal als een "knows-it-all tegenover Clarice, met name in zijn brief (gaat ie weer over haar jeugd en relatie met pa). Een dermate getalenteerde en briljante figuur heeft dat -juist- niet nodig. Julianne Moore is een fantastische actrice, maar speelt hier teveel de rol van een tragische figuur. Daardoor mist er tegenspel, en daarmee ook balans in het verhaal. Deze Clarice ondergaat alles veel meer. Ik vond Liotta weer eens vintage Liotta. De figuur van Mason Verger was een vondst. "Is that a Mustang? 5 Litres?... They're fast".

Een film die in veel opzichten minder is dan de voorganger. Uitzondering is de cinematografie, die is duidelijk minder droog en zeker Florence is best sfeervol in beeld gebracht. Maar voor de rest valt het tegen. Ik schrok al toen ik tijdens de openingscredits de naam Hans Zimmer voorbij zag komen. Wat mij betreft geven ze die man een beroepsverbod. Bombastisch is het dit keer niet, maar wel constant dreinend, wat bijzonder sfeerverstorend werkte.

Maar ook de personages en de structuur vallen tegen. Van verdere karakterverdieping is weinig sprake. De gevaarlijke genialiteit van het personage Lecter komt hier veel minder tot uiting. Verder is één van de krachten van The Silence of the Lambs dat Lecter onder de huid van het personage Sterling kruipt. Ook heerst er daar de hele tijd een bronstig sfeertje rondom Sterling, en dat bepaalde allemaal in sterke mate de sfeer van die film. Hier ontbreken dat soort spanningen toch grotendeels. Het personage Sterling komt over als een justice-robot. Terecht dat Foster de rol heeft laten lopen. Moore doet haar best, maar kan van niets ook niet veel maken.

Verder weer een tegenvaller van Scott. Black Hawk Dawn en misschien Prometheus wil ik nog wel eens zien, maar voor de rest laat ik hem denk ik maar links liggen voortaan. 1,5*.

Na een lange tijd weer eens, samen met het eerdere deel (silence of the lambs), herzien. Hierbij ben ik tot de nieuwe conclusie gekomen dat ik dit zonder twijfel het sterkere deel vind. De reden; Anthony Hopkins.

Hij weet de rol van Hannibal Lecter zo geweldig neer te zetten dat hij verschillende 'onwaarschijnlijkheden' in de film tot hooguit schoonheidsfoutjes weet te doen verbleken. Hij acteert net zo sterk zijn rol als in het eerdere deel, maar komt hier simpelweg veel meer aan bod. De film draai helemaal om Lecter. Hij is zo ongelooflijk gevat, doordacht en besproken dat het me niet zou verbazen dat Anthony Hopkins eens ECHT opgepakt zou worden voor verschillende moorden. Het is een rol die op zijn lijf is geschreven. Waar ik mij in het eerdere deel kon storen aan slappe bijpersonen en het hoge 'detective serie' gehalte, is de aanwezigheid me hiervan tijdens het kijken niet eens opgevallen.

De manier waarop Hopkins zich zo plots en (schijnbaar) zonder problemen naar Amerika weet te verplaatsen, is op zijn minst twijfelachtig te noemen. Hier heeft hij ook nog de tijd om wat inkopen te doen welke hij, rustig als hij is, meesjouwt richting de ontknoping. Tussendoor word hij wel nog ontvoerd, maar gelukkig al snel weer bevrijd door Clarice. Die hij op zijn beurt weer red en oplapt. In de tijd dat zij hiervan bijkomt heeft hij alles alweer onder controle en is zelfs haar collega nog aan komen schuiven. Niet lang daarna hakt de koelbloedige menseneter nog wel zijn eigen hand af, om vervolgens weer in een vliegtuig te belanden met een goed verzorgde lunchtrommel bij zich. Onthoud hierbij in je achterhoofd dat zelfs Osama Bin Laden in hetzelfde rijtje met 10 personen stond als Lecter...

Als ik op die manier kritisch kijk, klopt het natuurlijk van geen kanten. Maar het lijkt niet uit te maken, Lecter is glorieus!

Degelijke film die echter niet kan tippen aan 'Silence of the lambs' of 'Red Dragon'. Juianne Moore kruipt ditmaal in de huid van Clarice Starling. Jammer dat Jodie Foster de rol weigerde. Zou de film ten goede hebben gekomen ook al doet Julianne Moore nog zo haar best. De tafelscène met het openen van de schedel hoefde voor mij niet echt en is er zelfs net een tikkeltje over.

Flauw afkooksel uiteindelijk van de sublieme The silence of the lambs al is het misschien niet fair beide films met elkaar te vergelijken. Het verhaal is matig, vergezocht en weinig boeiend. Inhoudelijk zijn er ook tal van zaken die gewoonweg niet kloppen (hoe Lecter zich overal kan verplaatsen zonder opgemerkt te worden, is me een raadsel). Het maakt het verhaal slordig en vooral ongeloofwaardig. Dat lijkt me een basisvoorwaarde van een goede film.

Het historische verhaal van Pazzi daarentegen, de uitbouw van dat verhaal, was erg goed en past binnen de filosofie van Lecter (hiermee heb ik het NIET over het personage Pazzi, dat was maar zwak). Het verhaal van Verger was zwak, oppervlakkig en oninteressant. Hij wekte geen sympathie op en kwam voor mij over als een nog grotere bad guy dan Lecter.

Hopkins houdt de film recht, voor zover hij dat kan. Op zijn acteerprestatie is niets aan te merken, integendeel. J. moore speelt behoorlijk, maar niet om je bij te blijven. De sfeer en het decor met het intellectuele Firenze is op het lijf geschreven van Lecter. De scene met de zwijnen (vooral het slot van die scene met Lector die wegwandelt) is top qua sfeer en belichting. Voor mij hét moment van de film. Alles zit in dat moment. Ook de vliegtuigscene op het eind heeft dat typische Lectergevoel. Maar in totaliteit te weinig om de film goed of voldoende te vinden. Deze zweeft tussen een 2,5* en een 3,0*.

Blijft matig.

Ooit al op deze film gestemd maar nooit een mening bij neergepend. Bij deze dan maar. In ieder geval een film die stevig verouderd is. 2001 is nochthans niet zo lang geleden, maar het ziet er zeker 10 jaar ouder uit.

Hopkins is aardig maar kan de film toch niet dragen. Daarvoor is z'n personage ook een beetje te lamlendig. Verder een nogal warrige bende met de Oldman verhaallijn die vroegtijdig afgekapt wordt en de Liotta lijn die er op het einde snel bijgehaald wordt. Daartussen veel Moore, maar laat ik dat nu een nogal vervelende actrice vinden.

De hele zoektoch naar Lecter is redelijk saai, zeker het Italiaanse gedeelte. Het is pas op het einde dat de film een beetje begint op te leven, met enkele beruchte scenes, maar ook daar is Scott eigenlijk niet de juiste man om dat naar vol potentieel te verfilmen.

Hopkins redt een beetje, het einde doet hetzellfde, maar in z'n geheel toch een wat saaie bedoening. Binnenkort Red Dragon er maar eens achteraan gooien, die heb ik geloof ik nooit gezien. Hopelijk een betere afsluiter voor deze reeks.

2.0* blijven staan.

“Okey-dokey. Here we go.”

Het sterkste punt van Hannibal is de sfeer. Schitterende locaties, sfeervolle muziek, prachtige beelden etc. Hannibal voelt soms als een brochure voor een vakantie naar Italië. Ook Hopkins is weer geweldig op dreef als dr. Hannibal Lecter en Moore zet een degelijke Clarice Sterling neer.

Het probleem van Hannibal is het script. De film wil maar niet op gang komen en het lijkt wel of Ridley Scott tijdens het filmen iets te verliefd is geworden op Italië. Want hij vergeet om ook een spannende en scherpe film te maken. Hannibal is een wat zoutloze film geworden met maar sporadisch een opleving. Maar met Italië als decor en Hopkins die er duidelijk zin in heeft is Hannibal zeker geen vervelende kijkervaring.

Onder de maat voor een Ridley Scott prent, het is nergens echt bijzonder fraai geschoten, opvallend genoeg zijn de andere Hannibal films mooier om te zien. Spannend wil het ook maar zelden worden en het raakt echt over de top op het einde, in wat misschien wel de goorste scene ooit is. Jullianne Moore is perfect als Clarice Starling, Hopkins blijft de perfecte Hannibal Lecter (Mikkelsen kan er echt niet aan tippen), Oldman is lekker afstotend als de verminkte en wraakzuchtige miljonair Mason Verger en het verhaal heeft vooral nog een zeker nivo door de vele verwijzingen naar Italiaanse geschiedenis en literatuur. Maar dat is het dan wel zo'n beetje.

Het verhaal mist gewoon de traditionele spanningsboog van Silence of The Lambs, zowel w.b. de klopjacht naar een seriemoordenaar als in de ongemakkelijke relatie tussen Starling en Lecter. Dit valt ook wel Thomas Harris, die immers het bronmateriaal schreef, de gelijknamige roman, te verwijten. Maar gegeven de setting (Florence!) mag je ook wel mooiere plaatjes verwachten en bepaalde scenes hadden echt wel spannender gemaakt kunnen worden. Misschien is teveel van het budget opgegaan aan de gage van Hopkins, het lijkt soms wel een goedkope TV-film.

En het blijft onduidelijk waarom Cordell zijn baas Verger naar de zwijnen gooit.

Hannibal is een tamelijk onderschatte film, want ik vind een gemiddelde beoordeling van 3,19 behoorlijk laag.

Dat de film onderdoet voor The Silence of the Lambs is duidelijk, maar dat is dan ook een oneerlijke vergelijking. Met de laatstgenoemde titel praten we namelijk misschien wel over de beste thriller aller tijden. Toch is deze film héél erg goed. Een iets andere setting, want de helft van de film speelt zich af in het prachtige Italië. Het internationale gedeelte wordt nooit echt spannend, maar weet wel te boeien. Pas in de tweede helft zien we een onemanshow van Dr. Lecter, en dan is het, in mijn ogen, ook echt genieten.

Als je kijkt naar de acteerprestaties kom je ook uit op een ruime voldoende. Julianne Moore weet mij altijd te boeien. Of het nou deze film is, Still Alice of Boogie Nights, ze is gewoon een uitstekende actrice. Ray Liotta is degelijk. Gary Oldman is doing Gary Oldman things. Maar het is natuurlijk Anthony Hopkins die er weer een feestje van maakt. Net als in het eerste deel van de Hannibal Lecter-reeks komt hij ook hier weer met fenomenale monologen. Hij tilt de film naar een heel hoog niveau.

- Goed acteerwerk met Hopkins als uitschieter

- Tempo in de film is perfect

- Fraaie beelden van Italië

- Goede dosis spanning

Vier sterren.

Deze Hannibal haalt het zeker niet bij zijn voorganger Silence of the Lambs ondanks de gedegen opzet en scenario door Ridley Scott.

Toch is de film op zich best wel te bekijken, ondanks de eetscene op het einde wat voor mij niet had gehoeven. Gemiddelde film met gedegen regie maar ook niet meer dan dat.

Goede thriller met wederom een ijzersterke Hopkins. Film blijft naar mijn idee vrij getrouw aan het boek (zeker een aanrader). De laatste scene is gelukkig redelijk nagebootst uit het boek. Alhoewel Hannibal niet kan tippen aan Red Dragon en vooral Silence of the Lambs is het toch een prima afsluiter van het verhaal van Hannibal Lecter.

Halve ster minder omdat Jodie Foster de rol van Starling niet heeft afgerond. Er zit genoeg spanning in de film en de speelduur van ruim 2 uur is dan ook zeker geen verspilde tijd. Quid pro quo.

3,5*

Uitglijdertje.

Red Dragon en Silence of the Lambs gezien, waar deze film echt niet tegenop kan, en zelfs ver uit de buurt van Silence of the Lambs blijft. Scott is best een veelbelovend regisseur, met meerdere klassiekers op zijn naam, maar kan dit deel niet redden.

Maar de film is niet slecht. Hopkins is weer leuk als Lecter en pakt je soms ook echt, althans hij soms een beetje verkeerde scenes krijgt. Ook Oldman weet je naar het scherm toe te trekken als Mason Verger, een interessant personage.

Het einde is erg intens en pakkend gefilmd, maar het midden en begin stuk (Italiaanse stuk daarbij) zijn veel minder interessant. Moore was een miscast en duwt het personage Sterling de afgrond in. Jammer dat Foster de rol had geweigerd want ze wist ook een soort charme met haar rol te creëren en Moore kan alleen maar stom kijken bij haar rol.

Minder geslaagd dan de andere delen, H. Rising zal de volgende worden.

Na zijn ontsnapping is Dr. Hannibal Lecter in Florence gaan wonen, waar hij aast op de baan van archiefbeheerder. Ondertussen is de Italiaanse politie opzoek naar een seriemoordenaar genaamd Il Mostro. Ondertussen krijgt FBI-agente Clarice Starling problemen door een incident. Een oud slachtoffer van Hannibal, de rijke kinderverkrachter Simon Verger wil Hannibal terug naar Amerika lokken en doet dit door ervoor te zorgen dat Starling op zijn zaak wordt gezet.

Veel mensen zullen zich afvragen waarom Jonathan Demme en Jodie Foster niet meer aan deze film hebben meegewerkt. Na het succes van de verfilming schreef Thomas Harris een nieuw boek, ditmaal helemaal rond het personage Hannibal. Anthony Hopkins was heel erg enthousiast en wilde beslist dat er een verfilming zou komen. Demme en Jodie Foster vonden het nieuwe verhaal echter heel erg teleurstellend door de manier waarop Starling was geschreven. Dit had waarschijnlijk vooral te maken met de romance die tussen Hannibal en Starling wordt gesugereert (al is het voornamelijk vanuit Hannibal natuurlijk). Nadat een filmscript 15 keer herschreven was zijn beiden definitief afgehaakt. Iets dat hun vriendschap met Hopkins heeft geschaad, want die was woedend. Dino De Laurentiis vroeg Ridley Scott om het over te nemen. Scott dacht eerst dat het een film over de generaal die de Alpen wilde oversteken zou worden en wees het af, maar toen hij door kreeg wat het werkelijk voor film was ging hij toch akkoord.

Oorspronkelijk zou Gillian Anderson Starling gaan spelen, maar door haar contract met The X-Files en het feit dat de twee FBI-personages dan lastig uit elkaar gehouden zouden kunnen worden is dat niet door gegaan. De tweede op de lijst was Julianne Moore, door Hopkins aangeraden. Moore speelt opzich niet slecht maar in vergelijking met Foster speelt ze heel emotieloos. Er is nauwelijks reactie op haar gezicht gedurende de film. Andere rollen werden gespeeld door Ray Liotta, een totaal onherkenbare Gary Oldman en Giancarlo Giannini speelt ook een sterke rol als de Italiaanse inspecteur.

Dit vervolg is opvallend laag gewaardeerd. Vreemd gezien het toch een interessante verlenging is van veruit het beste personage uit de originele film. Hannibal in het wild is geweldig om te mogen zien. Scott maakt van hem een soort Dracula die in zijn charmante mens gedaante iedereen bedriegt. Toch snap ik ergens wel waarom veel mensen een probleem met de film hebben. De TV-serie Hannibal behandelt het zelfde verhaal namelijk een stuk beter in veel opzichten, in die serie volgen we Hannibal veel dichter en word de Il Mostro-zaak ook echt uitgediept. Oorspronkelijk zouden er in de film ook veel meer scènes in Florence zitten maar die heeft Scott er uit gehaald omdat hij vond dat het het tempo uit de film haalde. Als je de deleted scenes met commentaar kijkt op de Blu-ray dan zul je merken dat Scott denkt dat het publiek totaal achterlijk is en niet afgeleid wil worden van de rode draad in de film. Zo is bijvoorbeeld het personage van Crawford uit de film geknipt omdat Scott dacht dat niemand zich het personage zou herinneren uit de vorige film. Vreemd genoeg zitten er in het begin van de film dan weer een hoop overbodige scènes met Starling die ik persoonlijk dan weer weg had gelaten. Omdat Scott, Harris, DeLaurentiis en Hopkins ieder eigen ideën hadden, zijn er veel verschillende versies gefilmd van scènes. Hopkins en Harris hadden een veel langer stuk in Florence in gedachten wat werkelijk prachtig was en waarin zelfs voetballende priesters voorkwamen.

Het is jammer dat Hopkins in de film veel vreemde versnellingen heeft gebruikt en op sommige momenten een overkill aan slow-motion, dit zag je eerder al een klein beetje in Gladiator. Toch is het verder allemaal zeer netjes opgenomen. Erg mooie cinematografie zoals we van de gebroeders Scott gewend zijn. Hans Zimmer maakt een mooie soundtrack al is de enige echt memorabele muziek in de film de klassieke muziek zoals de Golberg Varaties en het prachtige Vide Cor Meum van Patrick Cassidy.

Al met al is Hannibal zeker geen slechte film. Hopkins is volledig in zijn element en de setting in Florence is fenomenaal. De film had alleen zoveel beter kunnen zijn als Scott meer uit het boek in de film had opgenomen en zich minder had bezig gehouden met wat het publiek wel en niet zou begrijpen.

Ook opnieuw bekeken.

Vind de prestatie van Julianne Moore nu toch iets beter, wellicht omdat ze steeds beter wordt en daardoor haar prestatie in deze film een beetje heb onderschat.

Verder blijf ik bij mijn mening van 10 jaar terug.

De eindscène blijft bijzonder (on)smakelijk...

Misschien een tikkeltje minder dan Silence of the Lambs, maar in mijn ogen toch ook een heel sterke prent!

“People don't always tell you what they are thinking. They just see to it that you don't advance in life.”

Ik heb zelf ‘The Silence of the Lambs’ nog nooit gezien, misschien was dat wel stom om daarom aan deze film te beginnen omdat we ook nog eens terug gehaald worden naar het verleden. Gelukkig weet Scott dit probleem deels te verhelpen door er af en toe wat flashbacks in te gooien, dit heeft mij geholpen om het verhaal zo goed mogelijk te volgen. Toch ging ik iets teveel op de intuitie af dat dit een horror film zou zijn, hier blijkt niet veel van waar te zijn helaas maar een sterke thriller met een goed verhaal was het zeker.

Afijn er waren hier en daar wel wat lekkere scenes die wel bedoelt waren voor een sterke maag. Zo vond ik het opensnijden van de politieagent ‘Pazzi (?)’ wel erg tof gedaan, best ziek ook. Of dat hij na een tijdje de schedel van een man opende en van zijn hersens ging eten terwijl de man nog leefde. Het waren wel best obscure scenes die het horrorgehalte toch wat omhoog haalden.

Het verhaal was voor mij wel het gene waarom deze film zo sterk over kwam. Ik zat van begin tot aan het einde geïnteresseerd te kijken en het verhaal te volgen omdat hij leuk in elkaar was gezet en ook Anthony Hopkins en Julianne Moore wisten vrij goed te acteren. Misschien duurde hij soms iets te lang al was dat geen groot obstakel. Ik heb genoten van deze zit.

3.5*

Lange tijd een behoorlijk onderhoudende film. Nadat het gedeelte in Florence is afgesloten gaat het echter behoorlijk over de top allemaal en dat beviel mij totaal niet. Uiteindelijk daarom toch een wat mindere film. De verhaallijnen zijn bovendien ook niet al te sterk. Hoewel het al lang geleden is dat ik The Silence of the Lambs heb gezien, kon ik er daarnaast niet echt aan wennen dat Clarice Starling niet door Jodie Foster, maar door Julianne Moore wordt vertolkt. Moore brengt haar rol ook niet al te overtuigend, daar kan het ook aan liggen.

Hannibal kon me moeilijk bekoren na het zien van de eerste film uit deze reeks. Ik zeg niet dat het slecht was, maar de kwaliteit vanuit het eerste deel komt hier duidelijk niet in terug. Dat is dan even jammer.

Ik vond ‘the silence of the lambs’ beter dan deze. Er zaten wel een paar leuke scènes in,dat wel.

Maandagavond nog even bij het werk van Thomas Harris gebleven, want na Manhunter afgelopen weekend pakte ik Hannibal ook nog maar even mee om dat geheel compleet te maken. Verwachtingsvol spoedde ik in 2001 met mijn zus naar de bios voor deze film, mijn precieze mening en gedachten destijds weet ik niet meer maar anno 2023 is wel duidelijk dat Hannibal niet onder de psychologische thrillers valt maar kiest voor schokeffect en verschillende onsmakelijke momenten.

Zwaktebod sowieso is dat Jodie Foster niet van de partij is, niet dat ik veel voel voor deze boers klinkende a-seksueel vrouw, maar ja, zij is natuurlijk wel het gezicht dat bij Clarice Starling hoort. Moore is qua uitzicht een stuk beter maar acterenderwijs niet, want ze weet geen moment indruk te maken. Een volgende punt is dat er veel partijen achter Lector aanzitten, in dit geval de FBI met Starling, Mason Verger, op een gegeven Inspecteur Pazzi om in de finale Paul Krendel van stal te halen. En het is eigenlijk maar een rommeltje te noemen waar slechts het verhaal van Verger indruk maakt en boeiend is. Het schiet in die zin alle kanten op, Pazzi wordt te weinig diepte gegeven en Starling komt voor het gevoel amper in bepaalde fasen voor, en ik kan dat ook niet anders zeggen dat Pazzi en Starling afleiden van het enige interessante karakter, Verger dus.

Kudos overigens voor Gary Oldman die Verger op sterke en ongemakkelijke wijze neerzet. Interessant sowieso de plannen met de ingehuurde 'goons' om Lector terug te pakken, en poeh, wat hebben ze een plan voor hem in petto, sowieso is dit het gedeelte dat de film red. Dat zo zeggende klinkt het alsof Hannibal helemaal niets goed kan doen wat ook weer niet helemaal waar is. Zoals gezegd is het gedeelte met Verger en de semi-finale sterk, heeft de film een passende sferische maar ook creepy soundtrack, zijn de 'onsmakelijke' momenten stiekem wel lekker en is vooral het onsmakelijke moment in de finale met Krendel hilarisch.

Het mag duidelijk zijn dat aan Hannibal het nodige mankeert en zeker geen hoog cijfer gaat ontvangen bij gebrek aan een betere lijn in het verhaal. Het idee van de psychologische thriller zoals Silence of the Lambs die benadert blijft ver uit beeld met deze film die vooral lijkt te willen choqueren. Ik schaar de film boven Hannibal Rising maar onder Red Dragon.

Tegenvallend vervolg op The Silence of the Lambs. Die laatste heb ik recent nog herzien en mijn mening daar blijft nog altijd overeind: voor mij niet gelijk één van de beste films ooit, maar wel een zeer degelijke thriller waar eigenlijk maar weinig op aan te merken valt. Hoewel ik Jodie Foster ook geweldig vind, steelt Anthony Hopkins natuurlijk de show daar met zijn markante vertolking, dus het was een logische zet om hem de aandacht te laten opeisen in het vervolg.

Hannibal weet echter qua spanning nooit ook maar enigszins in de buurt te komen van zijn voorganger. De cast viel me ook wat tegen. Julianne Moore vind ik een goede actrice, maar het personage van Clarice Starling wordt wel heel anders neergezet dan wat Foster ermee deed in het origineel. Had wat mij betreft net zo goed een compleet nieuwe personage kunnen zijn. Hopkins is natuurlijk nog steeds goed, maar Hannibal Lecter is wel veel meer een standaard bad-guy geworden. Er ging in ieder geval naar mijn mening minder dreiging van hem uit. Zelfs Gary Oldman viel me wat tegen in een toch vrij opvallende bijrol. Ik vond zijn personage er iets te dik bovenop liggen.

Hier en daar bevat de film wel enkele boeiende scènes en, toegegeven, de behoorlijk gore climax mag er best wezen. Het is echter naar mijn mening wat te weinig om de film écht de moeite waard te maken: de film duurt over het geheel genomen iets te lang en is slechts gematigd spannend. Nota bene van regisseur Ridley Scott had ik wel verwacht dat hij hier een smaakvol (pun not intended) vervolg van had kunnen maken, maar helaas. Red Dragon heb ik kennelijk 12 jaar geleden al eens gezien, maar daar kan ik me niks meer van herinneren. Wellicht toch nog maar eens opnieuw proberen om te kijken hoe die zich verhoudt tot deze Hannibal.

2,5*