C'est Arrivé près de chez Vous (1992)

Zwarte, bijtende humor die te ver gaat? Hmmmm ...

Dat is volgens mij nu net de bedoeling van de film, ben het dan ook volledig eens met de analyse van Stefan Dias. Al kon ik er, omdat ik me bewust was van het statement wel wat vrijer om lachen.

Sterke uitwerking, maar als je vanaf het begin al niet in de film zit, werkt zo'n twistmoment ook niet echt natuurlijk.

Ik zal het proberen toe te lichten:

Ik heb deze film in een bijna volle zaal gezien destijds. Daarvoor was het allemaal nog heel burlesk en ja, het was wel een beetje grof en zo, maar het was toch lachen.

Bij die verkrachtingsscène sloop er iets heel akeligs in de zaal. iedereen was wel aan het lachen , maar plots bekroop je een heel akelig gevoel en werd ik (en velen met mij blijkbaar) plots geconfronteerd met mijn eigen voyeurisme. Het ging bijna letterlijk van "en dit? Vind je dit dan ook nog zo grappig?".

Grootjes laten doodschrikken is natuurlijk ook niet zo heel lollig, maar je voelde gewoon de sfeer verglijden en dat was met name in die bepaalde scène het geval.

Ik heb het geen moment grappig gevonden, en waarschijnlijk verloor de film daarmee ook elke aantrekkingskracht die hij zou kunnen hebben door confrontatie. Vervelende personages en irritante filmerij door de hand held camera (waar ik in principe niets op tegen heb, maar in dit geval werkte het niet) maakten het naast de onzinnige dialogen en brute scenes allemaal behoorlijk onzinnig. Alleen dat laatste shot was nog wel te pruimen. Misschien toch eens iets vaker de plotomschrijvingen lezen, de combinatie geweld en humor heeft zonder diepgang voor mij vaak weinig te brengen.

Heb deze film in mijn jeugdttijd rond de 30 keer gekeken. Een klassieker !

Dit is geen humor. Dit is gewoon vitriool. En als er ooit humor met diepgang is gebracht, dan is het wel in deze film waar het lachen je letterlijk vergaat.

In deze was de hand-held camera toch ook essentieel voor de stellingname van heel de film.

Een terechte culthit. Toen bleek dat ik mijn vorig exemplaar van de dvd verloren had ben ik meteen naar de winkel gegaan voor een nieuw exemplaar, want dit mag niet in mijn collectie ontbreken.

De film wordt haast volledig gedragen door Benoît Poelvoorde, een acteur waar ik met volle teugen van geniet. Poelvoorde bruist en is grappig zonder ook maar één seconde dreiging te verliezen, een schitterende acteerprestatie.
De aanpak van de makers werkt ook helemaal: toen vrij vernieuwend geloof ik, en het laat ruimte voor enkele fijne vondsten (het herhaaldelijke sterven van de klankman, extra spanning opwekken, de 'makers' die soms zelf tot de actie toetreden,...). Het einde van de film is mede door deze techniek ook behoorlijk sterk vind ik.

C'est arrivé près de chez vous ziet er goed uit en flitst met een dolle snelheid aan je voorbij. Op voorwaarde dat je kan meegaan in de krankzinnigheid en gitzwarte humor van Poelvoorde & co, want anders mist de film compleet zijn effect. Bij mij gelukkig niet en aldus kan hij rekenen op een stevige 4*


4*

Ik wist helemaal niet wat ik kon verwachten.. en dan krijg je dit

Pikzwarte humor, ik heb enkele keren toch wel echt moeten lachen. Het hele karakter 'Ben' was ook leuk en goed geacteerd. Zo'n droge karakters bij zo'n gebeurtenissen. De actie was ook dik in orde. Hoewel ik op het einde niet het gevoel had dat ik een fantastische film had gekeken bleef hij toch bijna constant leuk.

Fantastische film, ik heb me echt rot gelachen met deze zeer donkere humor, als hij zijn lijken dumpt
Benoît Poelvoorde speelt geweldig, het zouw me niet verrassen dat dit een deel van de inspiratie voor "In De Gloria" was

Hallo Televisie (In de gloria)

Ben hier wel benieuwd naar. Ga dit filmpje binnenkort maar eens bekijken, heb echt geen flauw idee wat ik hier van kan verwachten.

Berichten verplaatst naar Film > Toplijsten en favorieten > Toplijsten (centraal topic)

Heel anders dan verwacht, maar... ge-wel-dig! Brute, érg grappige en originele film. Lastig om een film te maken waar de humor nóg donkerder is dan in deze prent.

Ten eerste; Ben, het hoofdpersonage - wat een geweldig figuur zeg. Die kop, die gezichtsuitdrukkingen, die opmerkingen en ''serieuze'' praatjes van 'm, behoorlijk grappig allemaal. Naast hem is deze film vooral een collectie memorabele scénes.

Die neger in het begin, het moment wanneer Ben die oma laat schrikken, de verkrachting, de ''andere'' cameraploeg die Ben om wil leggen, alle lijken die gedumpt worden en de scéne wanneer het water weg is en je daar een stuk of 50 lijken ziet liggen, geweldig grappig allemaal!

Ja, uitstekend vermaak, deze inktzwarte komedie. Veel keiharde scénes, maar het ligt er zó dik op allemaal dat het geheel gewoon één grote grap is. Dikke voldoende.

Aan de berichten hier een love it or hate it film. Ik sluit me compleet aan bij de mening van DVD-T dus ik hoef niet in te tikken waarom ik het zo slecht vind. Maar serieus? Een verkrachting in een komedie?

Uiteraard, maar ik krijg het idee dat de makers dit er alleen in deden om zo immoreel mogelijk te zijn De film is progressief en ik stond op de 4 sterren het grootste gedeelte. Maar wat probeert deze film nou als komedie te bewijzen? Dat mensen een verkeerd pad op kunnen gaan en dat elk spoor van moraal kan verdwijnen bij de normaalste mensen (de filmcrew) Als alleen Ben het had gedaan dan was het stukken anders. De film zou geslaagd kunnen zijn in sommige opzichten maar neemt de valse identiteit van een komedie aan omdat het idee van mensen die vermoord worden best wel zwartkomisch is. En het stond me aan. Maar om er alleen één scene in te doen, alléén om te bewijzen hoe hard je het leven van anderen kan verpeste, in een zwarte komedie snap ik niet. Misschien in de toekomst herzien (met tegenzin)

Maar het gaat hierbij juist niet om de personages, maar om jou als kijker. Je hebt tot die tijd de hele film gelachen om die grappige moordenaar en in die scène word je er eigenlijk mee geconfronteerd om wat voor gruweldaden je al die tijd gelachen hebt. "Punch in the face".

Exact.

Vooral het tweede, maar ook een beetje het eerste. Wij kijken nu eenmaal graag naar sensatie en het leed van anderen. Dus we hebben er allemaal schuld aan. Vind het juist erg knap hoe de film dat doet. Door je steeds verder mee te nemen, je eigen grens over, die eigenlijk al veel te ver ligt.

Die met dat vrouwtje met die pillen was hilarisch.

Ik voelde eerder een soort van medelijden.

Jij hebt dus niets van de film geleerd. Je mag er na afloop niet meer om lachen als ik het goed begrijp?

Dat was deel van de eerste helft van de film die meer zwartkomisch was. Anders was deze hele film een drama in plaats van een komedie

Klopt, maar ik ben hardleers.

Er zijn wel eens films waarbij het voorstelbaar is dat anderen in tegenstelling tot jezelf het wel kunnen waarderen.

En dan wil ik best moeite doen naar de, of hun diepere betekenis van die film te zoeken.

Bij dit afschuwelijk werk heb ik dat niet.

En ik vind het ook niet erg.

Ik vond het weerzinwekkend, mens onterend.