Gamera tai Gyaosu (1967)

En andersom?

Enfin, de 3e Gamera film vond ik een stuk minder dan de eerste 2; geen coole gevechten tussen de reuzebeesten en Gaos en zijn laserbeams zagen er werkelijk niet uit. Het jongetje is maar irritant in deze.

Misschien dat ik het nu wel heb gezien met de serie. 1*.

Een iets minder sterke Gamera-film is dit, wat inderdaad veroorzaakt door ontzettende lelijke laserstralen! Geef mij maar Gamera vs. Zigra of Gamera vs. Guiron.

De productie van de vorige twee Gamera-films liet al te wensen over, maar zowaar ging het duidelijk bergafwaarts met dit exploitatieprulletje dat eigenlijk een samenraapsel is van elementen uit de vorige twee films. De vuurspuwende, buitenaardse frisbee-reuzenschildpad keert terug op aarde om de mensheid te redden van Gyaos, een man in een vleermuispak met een masker van papier mache dat gewapend is met slecht geanimeerde laserstralen. Er was ook nog een excuus voor de aanwezigheid van Gyaos, maar die doet er eigenlijk helemaal niet toe. De hele film is volkomen onzin: slecht geschreven, slecht geacteerd en nog slechter gemaakt dan z'n twee voorgangers.

Deze Japanse monsterfilm was ongeveer wat je ervan kon verwachten, zeker van zo eentje met een rating als dit. Het heeft wel z'n charme, maar een film lang is dit toch wel een beste zit. We nemen twee (of meer, of soms een, maar in dit geval twee) grote monsters, die om niet heel duidelijke redenen tegen elkaar gaan vechten, en die daarbij een hoop stukken Japan kapot maken. Hier is schijnbaar de schildpad Gamera goed en de pterodactylus Gyaos uit op verwoesting. Veel meer verhaal is er niet, en we zien vooral een hoop destructie met hele, hele slechte special effects. Ik kan me best voorstellen dat dit in de jaren '50 met een hoop fantasie leuk was voor jeugdig Japan, maar dit is toch wel erg gedateerd en de effecten zijn soms wel charmant, maar uiteindelijk toch vooral heel nep. Daarbuiten bieddt de film al helemaal niets. Ik snap de lage score wel.