Gamera tai Gyaosu (1967)

wat heeft die Gamera toch met kleine jongentjes ?

En andersom?

Enfin, de 3e Gamera film vond ik een stuk minder dan de eerste 2; geen coole gevechten tussen de reuzebeesten en Gaos en zijn laserbeams zagen er werkelijk niet uit. Het jongetje is maar irritant in deze.

Misschien dat ik het nu wel heb gezien met de serie. 1*.

Een iets minder sterke Gamera-film is dit, wat inderdaad veroorzaakt door ontzettende lelijke laserstralen! Geef mij maar Gamera vs. Zigra of Gamera vs. Guiron.

Geen idee wat hiermee mis is. Vond ook dit derde deel een aardige aflevering. Minder monster clashes inderdaad, maar Gyaos vond ik heel erg tof, al zou ik het zeker geen verschrikkelijke vleermuis noemen (zie synopsis). Mag bij mij gewoon in de achtertuin komen wonen, beetje flappen met zijn vleugels, lekker koel in de zomer! Júist ook die laserbeams en vooral de uitwerkingen ervan waren tof:vliegtuigen en auto's precies doormidden , maar ook zeker alle gekleurde stoom, rook (+ frambozenlimonade!), wetenschappelijk-anatomische lessen waren onderhoudend. Vond het kwalitatief eigenlijk beter dan in een gemiddelde Kaiju-film op dat vlak. Zag er verzorgd uit, Gamera zelf was minder in beeld, maar ik zie dat eigenlijk als een pré. Film verliep veel meer staccato dan andere afleveringen en ook dat beviel me beter. Leverde een soort stilering op die ook heel erg bij die monsterpoppen past. Zo'n still als deze bijvoorbeeld. Ziet er gewoon mooi verzorgd uit.

De productie van de vorige twee Gamera-films liet al te wensen over, maar zowaar ging het duidelijk bergafwaarts met dit exploitatieprulletje dat eigenlijk een samenraapsel is van elementen uit de vorige twee films. De vuurspuwende, buitenaardse frisbee-reuzenschildpad keert terug op aarde om de mensheid te redden van Gyaos, een man in een vleermuispak met een masker van papier mache dat gewapend is met slecht geanimeerde laserstralen. Er was ook nog een excuus voor de aanwezigheid van Gyaos, maar die doet er eigenlijk helemaal niet toe. De hele film is volkomen onzin: slecht geschreven, slecht geacteerd en nog slechter gemaakt dan z'n twee voorgangers.

Deze Japanse monsterfilm was ongeveer wat je ervan kon verwachten, zeker van zo eentje met een rating als dit. Het heeft wel z'n charme, maar een film lang is dit toch wel een beste zit. We nemen twee (of meer, of soms een, maar in dit geval twee) grote monsters, die om niet heel duidelijke redenen tegen elkaar gaan vechten, en die daarbij een hoop stukken Japan kapot maken. Hier is schijnbaar de schildpad Gamera goed en de pterodactylus Gyaos uit op verwoesting. Veel meer verhaal is er niet, en we zien vooral een hoop destructie met hele, hele slechte special effects. Ik kan me best voorstellen dat dit in de jaren '50 met een hoop fantasie leuk was voor jeugdig Japan, maar dit is toch wel erg gedateerd en de effecten zijn soms wel charmant, maar uiteindelijk toch vooral heel nep. Daarbuiten bieddt de film al helemaal niets. Ik snap de lage score wel.