28 Years Later (2025)

28 jaar later is er veel veranderd. De infected zitten in quarantaine op het Britse schiereiland en de niet- geïnfecteerden hebben nieuwe manieren uitgevonden om te overleven. Het 'probleem' lijkt onder controle op het vasteland. De jonge Spike wil zijn moeder genezen die lijdt aan een onbekende kwaal, en gaat met haar op zoek naar een dokter die in het binnenland zou leven en mogelijks een oplossing heeft.

Weg is de rauwe handheld camera sfeer van de twee vorige films; dit is een cleane Hollywoodfilm die Boyle hier gemaakt heeft. Aan visuele kracht geen gebrek en het ziet er minder cheap uit. Sommige effecten waren redelijk irritant zoals het veelvuldig gebruik van een freeze effect wanneer een infected geraakt wordt door een pijl ... Het coming-of-age verhaal zelf vond ik helemaal niet zo bijzonder. Die zuil met schedels was wel gaaf om te zien. Iedereen heeft het over zombies maar eigenlijk zijn dit geen zombiefilms al gedragen de infected zich natuurlijk zo. Eéntje geeft zelfs leven aan een volledig normale baby. Boyle gooit er iets meer een bedenking in over het afbrokkelen van sociale orde. Of ik dit een noodzakelijk vervolg vond op de twee vorige films? Bof (schouderophalend)

Blij dat ik deze niet in de bioscoop ben gaan kijken want ik denk dat ik voor de eerste keer in me leven de zaal had verlaten. En ik ben echt super fan van de eerste films 28 days en en 28 weeks (28 weeks was mijn favoriet door de mooie muziek en top cast en verhaal en twist).

Maar wat mij betreft hebben ze met 28 years de legacy van de reeks om zeep geholpen. Begrijp er echt niks van. In de eerste films kon ik zo meeleven met de personages stuk voor stuk maar bij deze film..niks nada noppes niemand. Ik had eerder zoiets van go zombies go..pak ze maar allemaal.

Heb hem op Netflix toch uitgekeken om niks te missen maar dat einde ook... Ridiculous met hoofdletter R.

Sorry voor men negatieve mening maar ik keek hier zo naar uit na al die jaren. Ik ga om het mezelf te vergeven weer 28 days en 28 weeks kijken, haha

Stond al lang op mijn verlang lijstje.
Goh, wat moet ik hiervan zeggen bar en bar slecht was hij niet vooral saai en heel absurt.
Bij mij was het moment dat ik dacht de geloofwaardigheid is wel weg "de busscene".
Ook hadden ze wat mij betreft "Jimmy" wat meer mogen betrekken ik ben wel beniewud of dit in de sequel gebeurt.
Ik heb wel zowiezo niets met deze zombiemeuk ook niet met deze en om dan nog te zwijgen over Hoe onrealistisch het is dat het personage van Aaron Taylor Johnson hun niet gaat zoeken.
Achja mooi concept een drama horror slechte uitwerking
*2.5

Het paasweekend vervolg gegeven met 28 Years Later waar ik al nooit super onder de indruk was van deze reeks waar de eerste acceptabel is en het tweede deel al een hele klap minder is. Eens kijken wat men van dit derde deel gemaakt heeft.

En aan het begin zal het niet liggen met een geweldige en indrukwekkende scène, namelijk de kinderen voor de Teletubbies. Mijn God, als men dit eens vast weet te houden waar de typische Boyle aankleding en montage er vlak daarna volgt. Zo is het eiland ansich ook niet slecht en lijkt men aardig de schaapjes op het droge te hebben. Dus is dan ook de vraag wat de ontgroening van Spike voor zin heeft en is het terecht dat er medegedeeld wordt dat men niet gaat zoeken, maar er is nog een gevaar die we snel gaan zien. Want uiteraard geraken ze zwaar in de problemen, en het lijkt me toch wel een heel groot security issue dat ze een Alpha achter zich aankrijgen en hun achtervolgt naar het eiland, als dat een zombie horde getriggerd had dan waren de gevolgen niet te overzien geweest. Dus hoe belangrijk is die ontgroening eigenlijk? En hadden ze niet beter de strijd met de Alpha aan kunnen gaan inplaats van de kolonie in gevaar brengen? En nog zoiets raars, waarom heeft men alleen pijl en boog bij zich en niet een afdoende slagwapen? Maar er zijn nog veel meer punten van kritiek.

Toch heeft 28 years later ook wel goede punten met een redelijke cast, zijn Fiennes en vooral Taylor-Johnson altijd goed, is de omgeving en locaties goed en weet het clubje van Jack O'Connell wel van goed aanpakken. Maar buiten dat....oei oei...waar deze horror toch vooral verzand in teveel sentimenteel geneuzel en geruzie. Maar dat is nog niet eens het ergste waar we Special Forces zien die zich in geen geval als Special Forces gedragen, zombies die ook ver staan van wat we op dat vlak gewend zijn want dit zijn niet de gebruikelijke half verrotte wankelende bijters maar iets totaal anders. Maar hoe dan? Waar leven ze van? Wat eten ze? Waar is de uitleg? Waarom zijn die kruipers zo dik? Het slaat eigenlijk helemaal nergens op waar het haaks staat op de gemiddelde andere zombie apocalyps. Niet dat het niet anders mag maar dit klopt voor het gevoel gewoon niet. En dan bloed het geheel ook nog eens keihard dood als Spike eenmaal onderweg is met moeder en ze op een gegeven moment vergezeld worden door soldaat Erik. En maar lullen, en kletsen, en schreeuwen, en vooral moeder niet in de gaten houden. Je zou bijna denken dat men het leven beu is en juist opgegeten wil worden.

To top it all hebben we ook nog een zwangere zombie die gaat bevallen, duidelijk is dat Boyle het over een andere boeg wilde gooien, het virus anders wilde neerzetten en er vooral veel psychologie op loslaat. Maar mij vang je hier niet mee waar de relationele problemen en acteerwerk op dat vlak ook nog eens plichtmatig en cliché overkomt. En zo blijkt 28 Years Later niets bijzonders, een behoorlijke tegenvaller die zelfs moeite heeft om een voldoende te halen.

Ruim 18 jaar na "28 Weeks Later" keren Danny Boyle en Alex Garland terug. Hier bleef het niet bij, want tijdens de release werd "28 Years Later: The Bone Temple" al opgenomen. Oorspronkelijk zou dit derde deel "28 Months Later" heten, waarmee het thema van de tijdlijn in de titel van de film zou worden voortgezet. Echter werd het passender geacht om na 18 jaar de titel "28 Years Later" toe te passen. Toch waren er al eerder plannen om vrijwel direct na "28 Weeks Later" het derde deel "28 Months Later" uit te brengen. Na "28 Days Later" werden de rechten bevroren, en kwam het project jarenlang niet van de grond. In 2019 werden Boyle en Garland herenigt, en kon de productie in 2023 van start gaan. In 2024 werd het tempo opgevoerd met dank aan producent Andrew Macdonald. Hij kocht de rechten van de eerste film terug, die hij vervolgens aan Sony Pictures verkocht onder voorwaarde dat zij de sequels zouden financieren. Hoewel Garland van Boyle de mogelijkheid kreeg om de film te regisseren, wilde Garland zich na "Civil War" en "Warfare" concentreren op het schrijven.

Garland schreef oorspronkelijk een scenario voor "28 Months Later", waarin het ragevirus door een militaire macht als wapen werd ingezet. Dit zette een team van Chinese speciale eenheden ertoe aan om het oorspronkelijke laboratorium te zoeken waar het virus was ontwikkeld, met als doel een vaccin te creëren. Hoewel Boyle het script goed vond, was hij van mening dat het een te conventioneel horrorfilmcliché was. Vergelijkbaar met de "Alien" en "Resident Evil" franchises. Garland herschreef het concept tot een trilogie van scenario's. Voor Boyle was dit meer origineler en ambitieuzer. Dit derde deel speelt zich af in 2030. Garland gaf volmondig toe dat het plot van de film sterk beïnvloed is door "Kes." Deze film gaat over een tienerjongen die thuis genegeerd en mishandeld wordt door zijn onverschillige moeder en oudere broer. Hij besteedt zijn tijd aan het trainen van zijn huisdier Kes. Garland stelde dat dit "een zeer onverwachte inspiratiebron is voor een zombiefilm." Voor Boyle was dit zijn eerste vervolgfilm sinds "T2 Trainspotting."

De kijkers worden getrakteerd op een nieuwe cast. Dit ondanks het feit dat sommige acteurs en actrices uit de voorgaande twee delen graag wilden terugkeren. Cillian Murphy overleefde de gebeurtenissen in het eerste deel, en wilde graag met Boyle en Garland samenwerken. Ondanks dat de acteur niet in dit derde deel verschijnt, werd hij aangesteld als een uitvoerend producent. In de trailer verscheen een uitgemergelde zombie die verdacht veel op Murphy leek. De speculatie onder fans werd snel de kop ingedrukt, nadat kunsthandelaar Angus Neill bevestigde dat hij in de film was gecast en de rol van de uitgemergelde zombie vertolkte. Boyle werd er al eerder op gewezen door zijn vriendin, maar negeerde haar waarschuwing en bood later zijn excuses aan. Het personage van Murphy verschijnt later in "28 Years Later: The Bone Temple." Ook Imogen Poots gaf aan interesse te hebben in de film. De actrice speelde de rol van Tammy in "28 Weeks Later." Mede dankzij dit vervolg kwam de actrice al op jonge leeftijd in aanraking met acteren, en bleek een groot liefhebster te zijn van deze sequel. Voor Jack O'Connell was dit zijn derde horrorfilm na "Eden Lake" en "Sinners." Tijdens de opnames raakten Ralph Fiennes en Chi Lewis-Parry goed bevriend en gingen geregeld samen naar de sportschool. Lewis-Parry was al een langere tijd fan van Fiennes, en deelde zijn herinneringen met de acteur op de set van "28 Years Later." Dit bracht hen dichter bij elkaar. Chi Lewis-Perry is een voormalig professioneel MMA-vechter met een winst-verliesbalans van 9-2. Zijn laatste weging in 2020 was 244 pond bij een lengte van twee meter. Jodie Comer wilde altijd al graag in een film van Danny Boyle spelen, en greep de hoofdrol met beide handen aan.

Een van de pluspunten in deze film, is het schitterende landschap met de wereldberoemde Sycamore Gap-boom, die een digitale reconstructie betreffen aangezien de echte boom in 2023 illegaal werd gekapt. De zogenaamde Robin Hood-boom was een 120 jaar oude plataan naast de Muur van Hadrianus, vlakbij Crag Lough in Northumberland, Engeland. De boom stond in een dramatische kuil in het landschap, en was een van de meest gefotografeerde bomen van het land en stond symbool voor Noordoost-Engeland. Zijn bijnaam was afgeleid van het feit dat de boom prominent te zien is in de film "Robin Hood: Prince of Thieves." De Muur van Hadrianus werd gebouwd door het Romeinse Rijk als verdedigingswerk voor de Romeinse provincie Britannia, die de zuidelijke helft van het eiland Groot-Brittannië omvatte. De Muur van Hadrianus is prominent aanwezig geweest in de films "King Arthur", en diende mede als inspiratie voor de Muur in "Game of Thrones." In de vroege ochtenduren van 28 september 2023 werd de boom illegaal gekapt. De politie van Northumberland onderzocht de zaak als een geval van openbare vandalisme. Twee mannen uit Cumbria werden in oktober 2023 gearresteerd, en in april 2024 aangeklaagd voor het beschadigen van zowel de boom als de muur. Ze hadden met hun mobiele telefoon de kap gefilmd, en een stuk hout als trofee meegenomen. Op 15 juli 2025 werden beide mannen schuldig bevonden aan alle aanklachten, en kregen een gevangenisstraf van 4 jaar en 3 maanden met een boete van 700.000 Pond. De tempelconstructie van beenderen werd van ongeveer 5.500 schedels en 150.000 botten gemaakt. De spoorwegscènes werden gefilmd op de Embsay & Bolton Abbey Steam Railway in Yorkshire, Engeland. De locomotief 31452 van de Class 31 werd speciaal voor deze film gebruikt. De film maakt daarnaast gebruik van beelden uit zijn voorganger "28 Weeks Later" en "The Chronicle History of King Henry the Fift with His Battell Fought at Agincourt in France."

De eerste trailer werd binnen 24 uur in totaal 60 miljoen keer online bekeken. Zowel de films als trailer bevatten een opvallende opname van het gedicht "Boots" van Rudyard Kipling, voorgelezen door acteur Taylor Holmes in 1915. Het repetitieve ritme van het gedicht verbeeldt de mars van Britse soldaten tijdens de Boerenoorlog. Deze opname van het gedicht werd door het Amerikaanse leger gebruikt om de psychologische nood van gevangenschap te simuleren. Ook het lied "Abide with Me" wat in "28 Days Later" op de achtergrond te horen was, maakt opnieuw zijn opwachting. Voor de opnames werden diverse camera's en lenzen gebruikt, waaronder de iPhone 16 Pro die met professionele lenzen waren aangepast. Hierdoor kon de crew een minimale ecologische voetafdruk achterlaten op de set in het Engelse platteland. De geslachtsdelen werden gesimuleerd met behulp van fotorealistische protheses. Dit was nodig omdat Alfie Williams pas 13 jaar was, waardoor alle afbeeldingen van volledige naaktheid om juridische redenen gesimuleerd moesten worden. Boyle gaf later toe spijt te hebben dat hij de Alphas naakt heeft laten verschijnen, omdat hij de helft van de gewenste shots niet kon gebruiken omdat ze te expliciet waren. Zowel Alfie Williams als Aaron Taylor-Johnson leerden boogschieten voor de film.

Mijn grootse probleem met dit derde deel, is het matige script."28 Weeks Later" laat richting het einde zien hoe het virus zich naar Parijs verspreid. Boyle gaf te kennen dat er niets mis was met dit vervolg, maar dat hij voor zijn eigen vervolg dat einde negeerde om Groot-Brittannië de enige plek te maken waar het virus nog actief is. Garland gaf te kennen dat Parijs waarschijnlijk kort na de aankomst van het virus de geïnfecteerden met kernwapens had gebombardeerd, waardoor de verspreiding van het virus naar het Europese vasteland een halt werd toegeroepen.De eerste helft van de film blijft trouw aan de voorgaande delen, maar ontwikkelt zich gaandeweg naar een melodramatisch menselijk drama. Ik denk dat het oorspronkelijke scenario van Garland meer tot zijn recht was gekomen, en Boyle had moesten vasthouden aan dit idee.

Kortom: Technisch sterk, maar wel een zwak script.

3,0 *

Mnee, dit was 'm niet voor mij. Volgens mij het origineel lang geleden wel eens gezien, maar daar staat me niks meer van bij. Zombiefilms en series staan niet bovenaan mijn favorietenlijstjes, maar dikwijls kan ik er wel mee overweg. Een film als World War Z en de eerste seizoenen van The Walking Dead vond ik bijvoorbeeld prima vermaak. Ik had hier dus wel vertrouwen in, zeker wanneer het van de hand van Danny Boyle is.

Grootste probleem met deze 28 Years Later is dat ik geen enkele binding met de personages voelde, waardoor het me ook vrij weinig interesseerde wat er gebeurde. Ik kan niet eens zeggen dat de acteurs het heel slecht deden, ook niet heel goed overigens, maar ik kon gewoon niks met deze figuren. De enige uitzondering is wellicht het personage van Ralph Fiennes, maar diens aandeel is te klein om een echt verschil te kunnen maken. Daarnaast is er ook weinig sprake van spanning. De 'zombies' komen nauwelijks in beeld en wanneer dit wel het geval is, gaat er toch, ondanks dat ze overduidelijk gevaarlijk zijn, niet al te veel dreiging van hen uit: tuurlijk zijn ze op hol geslagen, maar ik ervoer hier niet het extreem onbehaaglijke gevoel wanneer er eentje dichterbij kwam, hetgeen toch wel wenselijk is bij deze films. Dit wordt nog eens versterkt door bijvoorbeeld de scène met de geïnfecteerde die bevalt, waar er zelfs een momentje ontstaat tussen haar en Isla.

Ik heb me hier wel doorheen moeten worstelen en heb de film ook niet in één keer gekeken. Sommige opnamelocaties zijn nog wel de moeite waard en het is niet zo dat ieder moment tergend vervelend is, maar wanneer je je niet betrokken voelt bij de personages en ook niet onder de indruk bent van de aanpak van iets dat eng zou moeten zijn, blijft er natuurlijk weinig over. Ik twijfel over het zien van de opvolger. Enerzijds leuk dat Fiennes daar wat meer te doen lijkt te krijgen, maar als het einde van deze film een voorbode is, vind ik dat niet veelbelovend. Waarschijnlijk is het niet aan mij besteed.

2*