The Substance (2024)

Dat is natuurlijk onzin. Ze hebben elk een eigen bewustzijn. Maarcde oude versie kan de ontwikkeling van haar jongere zelf gewoon volgen via de media. Zoals ouders naar hun kind kijken. Daarom is de band ook te eenzijdig en gaat het mis. Het ‘kind’ heeft immers geen interesse in haar moeder en gaat lekker ‘puberen’.

Juist de afwezigheid van een gedeeld bewustzijn stuwt het plot voorwaarts.

Da's mooi gezegd, maar strookt niet echt met de realiteit. De ster is na 4 minuten al om zeep, met de hamburger die erover uitgesmeerd wordt als dieptepunt!

Dan kan het volgens u een overtrokken fantasieverhaal zijn en niets met de werkelijkheid te maken hebben, maar het geeft een duidelijke boodschap mee en een waarschuwing over de waanzin om op allerlei manieren forever young te blijven.

Nou, ik zie boodschap noch waarschuwing.

Een boodschap of waarschuwing zou overkomen bij een realistisch verhaal, niet bij een flauwekulfantasie als dit. Wat is de boodschap dan? Neem geen onbekende stoffen aan van vreemden? Splits jezelf niet in tweeën?

Volgens mij wordt het allemaal onnodig ingewikkelder gemaakt dan het is.

The Substance is een absurdistische fantasiefilm die elementen van body horror combineert met een maatschappij- en sociaal-kritische ondertoon. Meer niet.

Niemand had problemen met het surrealistische karakter van Avatar, omdat iedereen snapt dat als je het verhaal van Pocahontas voor de honderste keer wilt vertellen, je het misschien in een ander jasje moet steken.

Ik begrijp niet helemaal waarom dit verwarring oproept. Het is alsof je The Green Knight kijkt en de thema's van eer, moed, sterfelijkheid, verleiding, moraliteit, en zelfontdekking je volledig ontgaan, en je je in plaats daarvan druk gaat maken over wat je wel en niet moet beloven aan groene ridders. De thema's die worden behandeld zijn echt, de karakters en de wereld waarin het zich afspeelt zijn dat niet. Als je blind bent voor het onderscheid of je beoordeelt films op basis van het realiteitsgehalte ben je compleet ongeschikt om iets zinnigs te zeggen over genres als sci-fi en fantasy.

Leven we plots in een wereld waarin sprookjes nooit bestaan hebben? Symboliek, analogieën, allegorieën ...

Dat het niet aankomt kan natuurlijk, iedereen is vrij om z'n favoriete vorm of medium te hebben, maar ontkennen dat hier een duidelijke boodschap inzit is toch eerder vreemd.

Dan is het maar vreemd. Ik zie hier nergens een boodschap in. Of het moet iets zijn als 'geen snoepjes aannemen van vreemden'.

Nou, heb je er toch nog iets uit weten te halen.

Maar een bezoekje aan specsavers kan ook geen kwaad, lijkt me.

Prachtige audio/visuele film! Heb genoten en vond het een waar kunstwerkje. De maker heeft wel een obsessie met billen zeg. Genoeg volledig naakt ook, op een mooie manier. Alle respect voor Demi Moore en haar tegenspeelster om zich zo bloot te geven.

Jammer dat de film het laatste half uur volledig uit de bocht vliegt. Dat vond ik echt een deceptie voor de verder zo mooie film. Het eerd zo erg dat ik hem bijna wilde uitzetten. Eerste 1.5u 4.5* daarna zwakt het af tot 1.5*…eeuwige zonde

Wat direct opvalt hoe mooi de film er uit ziet. Het verhaal is ook wel origineel en ondanks de lange speelduur verveelde hij zeker niet. Het tempo lag ook hoog.

Demi Moore deed het prima, net als de rest van de cast.

Op het einde gingen ze wel all the way en keken ze niet op een litertje bloed.

Het is zeker een film die opviel en de moeite om gezien te hebben.

? Dit vind ik een beetje gezeur als ik eerlijk ben. Het bedrijf dat dat spul maakt heeft dat natuurlijk bewust zo ontworpen. Het hele idee is dat je de jonge strakke versie van jezelf terugkrijgt, en dan is het nogal logisch dat het gaat om de twintiger jaren en niet je 12-jarige zelf. Dat zou nergens op slaan.

Laatste kwartier deed de film echt kelderen.... ster voor de moeite

Lang geleden dat ik zo'n indrukwekkende film zag!

Bodyhorror met een sterke boodschap.

Prima toch. Niemand verbiedt je eerlijk te zijn.

Niemand verbiedt mij geen aandacht aan verder gedoe over deze film te geven.

Je hebt wel echt een bord voor je kop als je er echt zo over denkt en als je deze thema’s niet in de film terugzag. Denk je nou echt dat ouder worden er totaal niet toe doet in Hollywood en dat vrouwen hier geen enkele druk over voelen? Erg simpel en naïef gedacht, en je lijkt ook weinig inlevingsvermogen te hebben in hoe het voor anderen kan zijn. Jij, man die hoogstwaarschijnlijk geen baan heeft waarbij je op uiterlijk afgerekend wordt, hebt geen moeite met ouder worden. Fijn voor jou. Maar dat betekent niet dat het niet daadwerkelijk een issue is dat er bij vrouwen op leeftijd/jeugdigheid gefocust wordt en zeker in die wereld. En je snapt heus wel wat diegene bedoelde met ‘focus op jeugd’, uiteraard gaat het om uiterlijk.

Ik wil niet weten wat voor complicaties optreden bij zo'n "hechting" van je rug . Maar goed, het ziet er lekker smerig uit, en daar gaat het in deze film uiteindelijk om. Dat vraagstukje omtrent leeftijd/schoonheid is hier enkel een goedkope kapstok om de boel aan op te hangen, dat zou toch iedereen moeten zien.

Ik geloof dat zelfs in dit segment beters te vinden is, kan geen advies geven want ik sla het doorgaans over.

Ik ben deze film gisteren gaan kijken. Zeer bijzonder!

De eerste helft was rustig, opbouwend en deed de nieuwsgierigheid groeien.

Naarmate de film vorderde was er af en toe wel eens iets vies, maar niet zo erg als de media het doet lijken, althans voor mij toch niet. Ik heb echter wel opvallend veel gelach rondom mij gehoord in de cinemazaal:).

Screenplay: 5/5

Scenario: 4/5

Acteerprestaties: 5/5

...

Kortom, ga 'em gewoon zien! Zeker en vast de moeite!

En wat de tijdsduur betreft, die is perfect.

Jammer, jammer, jammer,....het had best een goede film kunnen zijn. Eerste gedeelte zit best leuk in elkaar, en in ieder geval een origineel verhaal. Maar het schijnt toch wel erg moeilijk te zijn om een fatsoenlijk einde voor een film te bedenken. Maar zo slecht als bij deze film, dat heb ik toch niet vaak gezien. De film had een duidelijk boodschap mee kunnen geven (en doet dat bij sommige mensen misschien ook wel), maar door dit belachelijk absurd slechte einde van deze film kan ik de film niet serieus nemen. Erg jammer en een gemiste kans.

Hetzelfde als een goedkope, alleen dan verguld.

Dat ik dit soort kapstokvragen met droge ogen kan stellen slaat eigenlijk nergens op.

Fargeat bevestigt, en doet er nog wat bovenop ook.

Revenge vond ik al een geweldig filmpje, dit is toch wel de overtreffende trap. Vooral ook omdat het niet zomaar een genrefilm met een twist is geworden, de ambitie van The Substance ligt toch een stuk hoger. Om dat dan ook waar te maken én in de bioscoop te krijgen is redelijk uitzonderlijk.

De invloeden van andere regisseurs en films zijn niet zo moeilijk te spotten (Cronenberg, Tsukamoto, Aronofski, Kubrick enzo), maar The Substance is uiteindelijk toch vooral z'n eigen ding geworden. Geen optelsom van andere films, maar een eigen werkje dat niet zo snel met iets anders te vergelijken valt. Benieuwd hoe Fargeat dit gaat proberen overtreffen.

4.5* en een uitgebreide review

Ergens toch aan blijven haperen en niet helemaal mee met elke keuze die wordt gemaakt. Het eind is totaal grotesk en zorgt voor kwaliteitsverlies. Het “gore” wordt in alles rond deze film sterk benadrukt waardoor je met een popcornvretend gezelschap hier naar zit te kijken, maar dit is geen Terrifier of Hostel. De bodyhorror ondersteunt (en is ook enkel ondersteunend) een boodschap die wel als een paal boven water staat. De enige gore kerel in heel het verhaal is Harvey (ongetwijfeld niet toevallig). Ik ben het ook niet eens met het label “horror” zelfs al bevat deze wel een legio aan elementen die in die categorie thuishoren. Ik ben er nog niet uit en het was hyper intrigerend. Bij een herziening gaat deze beoordeling misschien nog wel met een (halve) ster omhoog. Benieuwd wat er nog van Fargeat aan zal komen.

Met het body horror gehalte zit het wel goed. Als je al Cronenberg gewend bent, zal The Substance wel in je straatje liggen maar misschien niet enorm choqueren.

Het is lang geleden dat ik een Cronenberg-film heb gezien, dus ik kan geen kwalitatieve vergelijking maken, maar volgens mij doet het qua practical effects/make up er niet voor onder. Cronenberg is in mijn herinnering nog wel wat vager en abstracter. The Substance was eerder ludieke body horror, met een absurd einde.

Opvallend is trouwens ook het stilistische karakter van de film, deed me soms erg aan Kubricks werk denken.

Thema's in de film zijn de oppervlakkige obsessie met uiterlijk en jeugdigheid, het gevecht met de vergankelijkheid en showbizz-idealen. Het is niet heel subtiel, maar goed.

Qua plot was met name de tweede helft iets te 'in your face' (de ontknoping laat zich ook makkelijk raden) maar dat maakte het geheel niet minder vermakelijk.

Kleine 4*