The Substance (2024)

Gister dan eindelijk The Substance gezien. Vanwege de hoge beoordelingen had ik dan ook hoge verwachtingen. Film begint goed, mooi camerawerk, fijne muziek...

Zitten ook heerlijke body horror stukken in, echt heel mooi gemaakt!

Verhaal zelf vond ik oké. Alleen het had van mij misschien iets korter mogen duren. En tsja dat einde... dat vond ik dan stiekem wel weer een beetje jammer. Ben dus iets minder enthousiast dan de gemiddelde kijker (of ik ben gewoon TE streng ), maar... zeker wel een interessant filmpje met een goede boodschap! En... ik vind Demi Moore nog steeds een prachtvrouw met haar 61 jaar!

Beoordeling: 3,5*

Dat het je ding niet is (jij houdt meer van slow cinema aan je top 10 te zien), kan best. Maar ga je nu niet plots elitair gedragen. Ook voor veelkijkers kan dit nog steeds een feest zijn. Wellicht niks nieuws en veel bekende ingredienten, maar ik vond het een heerlijke cocktail. Het is maar net waar je op aanslaat.

Dit is een must-see voor de bioscoop ! Een topfilm die boeit van begin tot het einde. Goede acteurs, een goed verhaal, goed geluid en beeld.

Wat fijn dat dit soort films nog in de reguliere bioscopen voorbij komt zeg. Aan de reacties te horen waren niet veel mensen in de zaal er over te spreken maar ik heb erg genoten! Erg subtiel is het allemaal niet maar sterk geschoten en geacteerd, en een origineel gegeven. Ben niet de grootste fan van body horror, dus het laatste half uur gaat er bij mij net wat te over maar toch enorm van genoten. Longlegs is voor mij nog de horror van het jaar maar dit staat toch wel stevig daarachter.

Best een aardig filmpje, maar echt onder de indruk was ik niet. Ik vond vooral de eerste anderhalf uur behoorlijk saai en langdradig, en in zekere zin ook voorspelbaar. In grote lijnen gebeurt er precies wat je denkt dat er gaat gebeuren.

Beeld en geluid voelden nogal gefabriceerd, of hoe zeg je dat? Het leek allemaal geïnspireerd op coolere, wat alternatievere films, en gladgestreken voor een groter publiek.

Wat niet hielp was dat het hoofdpersonage nogal vlak was. Een vrouw die puur en alleen geïnteresseerd is in haar eigen uiterlijk en het succes dat daaruit voortkomt, en als met het ouder worden het succes verdwijnt, is er niets over om voor te leven. Je kunt er natuurlijk een boompje over opzetten hoe dat komt en hoe belachelijk dat eigenlijk is, maar dat doet deze vrouw niet of nauwelijks. Ik vond het moeilijk om met haar mee te voelen.

Ik moest af en toe gniffelen en tegen het einde kwam er wat meer vaart in, waardoor ik toch nog met een aardig gevoel de bioscoop verliet.

Het is natuurlijk de man die enkel geinterresseert is in het uiterlijk. Verder overkomt dit ongeveer elke vrouw die werkzaam is in de showbizz. Zodra de look minder worden, wordt je vervangen door een jonger model of actrice en drogen de rollen op.

Holy Shit.

Voor mijn gevoel zat ik in mijn bioscoopstoel zoals Margaret Qualley eruit ziet in deze still. Wat een genadeloze, nietsontziende mokerslag dient Fargeat ons hier toe, en dat op mijn verjaardag! Ik kan er vermoedelijk eindeloos over ouwehoeren, maar voor nu zindert deze opvolger van haar veelbelovende debuut Revenge (2017) nog volop na. Audiovisueel worden alle registers opengetrokken in deze stijlvolle mengelmoes van Cronenberg, Aronofsky en Kubrick, gedoopt in de wellustige gaze van Sorrentino's Loro (2018). Wat namedropping betreft kun je er zonder problemen nog een paar bijhalen, maar belangrijker is dat Fargeat er wél absoluut haar eigen ding van maakt in deze body horror over fucked up schoonheidsstandaarden.

Demi Moore is onbevreesd in een give-it-all performance die wel eens een verlaat hoogtepunt in haar carrière zou kunnen zijn. Het doet je als kijker gelijk realiseren wat we allemaal niet zien, maar wel gewoon gemaakt zou kunnen worden door de actrices die opeens niet meer gevraagd worden wanneer men besluit dat het klokje begint te tikken..

Ook Qualley is uitstekend gecast en spat behoorlijk van het scherm, terwijl Quaid bewonderenswaardig wanstaltig is als perverse verbeelding van het old white guy showbizz patriarchaat dat de kijkers vooral wil geven wat hij denkt dat ze willen; Young, tight, pumping and smiling. Terwijl de music score nog nadreunt in mijn hoofd, probeer ik tot een uiteindelijke waardering te komen voor deze film, en dat blijkt zo makkelijk nog niet. De eerste helft zat ik naar een meesterwerk te kijken, maar ik ben er nog niet over uit of het laatste half uur de film van zijn 4,5* af moet houden, of niet.

Voor nu pak ik uit, en we gaan zien of de 4,3 blijft staan of dat er toch iets afgaat. Goddamn, Coralie. You pull no fucking punches.

4,3*

Ik kan me een fijnere verjaardag bedenken als je er idd zo uitzag. Maar alsnog gefeliciteerd

Wat heb ik net voor film gezien! Ik heb in 40 jaar al veel (heel veel) films gezien maar geen 1 die hier maar iets op lijkt.. deze film heeft volgens mij elk genre wel in zich. Van horror, komedie, drama, erotiek naar science fiction en actie geweldig gefilmd met super mooie close-ups en een geweldige cast. Demi Moore geeft zich letterlijk en figuurlijk bloot in deze film en wat heeft ze dat grandioos goed gedaan! Persoonlijk vind ik een film die van tevoren opgehyped word met persberichten dat mensen misselijk uit de bioscoop lopen nooit zo geloofwaardig maar ik kon het me in dit geval echt voorstellen. Dan zijn de meningen nogal verdeeld over het laatste "over the top" stukje van de film. En het was inderdaad ook voor mij niet nodig geweest, ik vond het een beetje afbreuk doen aan de film en dat was jammer maar desalniettemin verpestte het de film niet. Dus een absolute aanrader voor de film fanaat die eens een keer wat anders wil zien dan de standaard films

⭐⭐⭐⭐

* Houd je van glad camerawerk, inclusief plastic kleuren?

* Houd je van body horror? Na anderhalf uur kom je drie kwartier aan je trekken.

* Vind je over-acting komisch? Dennis Quaid zet een standaard neer.

* Filosofeer je graag over de ik en de jij in jezelf? Pak na afloop een drankje en zet je neder.

* Houd je van satire op de verjongingscultuur?

> Gaan en geniet!

* Denk je ook, dat kennen we nu wel, verjongingsonzin?

* Vind je schoonheid vind je in jezelf ook een cliché?

* Over-acten, is dat niet de meest gemakkelijke wijze van acteren?

* Body horror, wat is dat?

> > Thuisblijven.

Houd je van totaal gebrek aan logische gevolgen? Gaan, dit is jouw film.

GENIAAL! GENIAAL! Strakke film, ontzettend geestig.

Logica en kunst gaan zelden samen.

mispoes. Logica en kunst zijn broer en zus.

Dat is het incest. Lijkt me zelfs omgewenst als je het zo stelt.

Ik laat de discussie hier weer lekker over aan de nieuwbakken kijkers en de liefhebbers. Ik mag deze film niet, en heb dus ook weinig nog toe te voegen. Op naar leuke films!

wat een waardeloze film bespaar je geld en sla deze over heb nog nooit zo n slechte film gezien ga lekker wat eten en drinken voor je geld daar krijg je geen spijt van maar dit had nog liever geslapen.

Schijnt dat in Amerika de film volle zalen trekt en een deel van het publiek denkt daat naar een ‘film met Demi Moore’ te gaan. Laatste half uur zorgt daar echt voor geweldige tafrelen in de zaal. Zou dat graag meemaken.

Hele gave film! Muziek top! Ietsje te lang en het einde een tikkie té bizar misschien, maar ik heb genoten.

Wat is Qualley een prachtige vrouw om naar te kijken zeg! Schitterend!

Ja niet mijn ding

Geinige, niet al te serieuze (los van het thema), maar behoorlijk intense film. Kijkt heerlijk weg en ziet er goed uit. Hier en daar wat referenties en herkenbare zaken uit andere films, maar wat mij betreft voldoende eigen smoel.

Net wat te lang/ repetitief.

4*.

Van The Substance - ikruikversemosterd:

"The Substance, bikkelharde en noodzakelijke kritiek op het door Hollywood opgedrongen schoonheidsideaal, heeft het publiek getrakteerd op (en weggejaagd met) ranzige bodyhorror, oversekste netwerkmanagers, zwoele gymnastieksessies, extreme close-ups, walgelijke kookgewoontes en epileptische montages als Coralie Fargeat (zie ook het fantastische Revenge) het publiek nog één keer door elkaar schudt.

Elizabeth Sparkle (Demi Moore in topvorm) is veranderd in een vermangelde Quasimodo en wordt door Fargeat stukgeslagen als een bomvolle vleespiñata. Elizabeth barst open, bloed en ingewanden spuiten alle kanten op en alles en iedereen wordt bloedrood geverfd. Een grotesk bloedballet om de voorgaande horror van The Substance ruimschoots te overtreffen.

Voor de sicko’s onder ons is dit fantastisch.

Hoe anders van toon is het slotbeeld, waarin de leeggelopen Elizabeth zich naar de straten heeft gesleept om op dat ene speciale plekje haar definitieve rustplek te vinden. De horror is voorbij, de actrice hoeft zich niet meer te bewijzen, gruwel, humor, ontroering en vervreemding komen samen voor het berustende einde. Fargeat heeft haar zegje gedaan.

Het is inmiddels al te vaak geroepen, maar The Substance is inderdaad een meesterwerk. In elk geval toch één van de meer provocerende titels van het jaar."

Ik had toch meer gehoopt van deze film waar zo'n heisa over gemaakt wordt. Het laatste gedeelte is behoorlijk gortig, maar verder deed het mij heel weinig. Mijn voorkeur gaat dan toch naar een ander soort horror uit. Wie van smeerlapperij houd zal hier wel van smullen. Zeker de laatste 3 kwartier zeg maar.

Laat ik het kort houden. 1 Ster voor de film maar 2 sterren gegeven omdat er tieten in voorkomen. Wat een bagger!

Wat grappig en ironisch dat dit van jou af komt zeg. Je bent zo ongeveer de verpersoonlijking van iemand die neerkijkt op de gemiddelde filmkijker.

Maar nu valt het in je straatje en dan is iemand anders die jouw teksten spreekt plots elitair?

Ik reageer omdat hij onzin schrijft. Als deze film ergens niet voor gemaakt is, is het wel de gemiddelde filmkijker. De film scoort juist zeer goed bij kijkers die de meeste films die hierin geciteerd worden kennen.

Als Basto iets geweldig vindt, draait en verdedigt hij oeverloos om z'n mening geaccepteerd danwel bevestigd te krijgen. Verspreiden lukt toch niet. Menig topic werd al jaren meningenporno op die manier. Nou ja, das een forum hè.

Je overschat je eigen smaak. Ik heb menig gemiddeld filmkijker hierover gehoord die het nogal vlak door de strot geduwd vond. Het ís ook gewoon nogal een oppervlakkig bloedfestijn. Meer substance dan content. Stijl over inhoud. Ik vind het leuk en kan ervan genieten. Al word ik door sommigen ene keer elitair genoemd en volgende keer schijn ik weer ontiegelijk oppervlakkig smaak te hebben Wat maakt het allemaal ook uit; wat je zelf vindt, wat een ander vindt... Consistentie is ook zwaar overschat. Een mening verdedigen is totaal nutteloos. Geniet zoals je het zelf doet, en laat een ander het op zijn/haar manier ook lekker (niet) doen. Ultieme objectieve smaak en beoordeling zijn toch slechts een illusie. Stokpaardjes om ergens toe te behoren danwel af te zetten. Theater.

Het rare aan het verhaal vind ik dat the substance een heel nieuw persoon maakt, met een apart bewustzijn. Dus zelf krijg je het leven van je jongere jij helemaal niet mee.. Dus de motivatie van hoofdpersoon Moore om er toch maar mee door te gaan of zelfs om er mee te beginnen ontging me. Ik had het logischer gevonden als het écht om één persoon met één bewustzijn zou gaan die steeds eens per week van lichaam moet wisselen,
Van de logica moet de film het ook verder niet hebben.

De verfilming is wel aardig. Beeld en geluid komen goed tot hun recht in de bios. Het begin is leuk, Demi Moore acteert goed. Je merkt dat er veel budget in de film zit. De gore zit hem in de body horror. De speelduur is lang, maar weet de aandacht vast te houden. Er zitten zeker leuke stukjes in. Hier en daar wat gemakkelijke Amerikaanse Hollywood-humor erin, maar opzich wel leuk neergezet. Aan het einde ontspoort de film helaas wat. De eindbaas lijkt ontworpen door de gamedesigners van Resident Evil.

De boodschap van de makers komt duidelijk naar voren.

Zeker aardig om te gaan zien in de bios.
3*

(Trouwens jammer dat Pathé nooit een pauze biedt, zelfs niet bij een speelduur van 140 minuten)