The Substance (2024)

Margaret Qualley, wat een prachtig lichaam heeft zij

Voor mij ook het enigste pluspunt aan de film.

Goed interview waarin veel van de invloeden en beweegredenen worden toegelicht. (Spoilers)

‎Butts and Guts: Coralie Fargeat injects us with five insights into her satirical splatter-fest The Substance • Journal • A Letterboxd Magazine • Letterboxd

Ik heb slecht nieuws voor je. Haar borsten zijn protheses.

Wat een trip, wat een fantastische film! Voor mij het film-hoogtepunt van 2024, geniaal!

Deze veelbesproken film zag ik gisteren in de bioscoop en hij viel me toch wat tegen. Al heel snel is duidelijk dat de film zichzelf niet heel serieus neemt, maar daarin gaat de film wat mij betreft regelmatig te ver. Zeker op het eind gaat de The Substance helemaal los en lijkt het meer op komedie dan horror. Leuk zijn de referenties naar filmklassiekers en ook moest ik terug denken aan concerten van Gwar.

Maar de film heeft ook een boodschap en die kwam luid en duidelijk over. Luid was vooral de soundtrack, die in modern a-muzikaal jasje was gegoten. Ik vond dat niet echt een plus, maar het ondersteunde wel de opvallende cameravoering regelmatig sterk. Graag had ik bepaalde scenes wat langer zien duren en met name het einde wat compacter gehad. Want het draaide uit op een uit de bocht gevlogen bloederige komedie, terwijl de essentie toch best genoeg inhoud had. Daar had meer spanning uit gehaald kunnen worden, terwijl het nu allemaal erg plat was. Het was uiteindelijk wel een unieke ervaring, die ik me goed zal blijven herinneren.

Nu je 't zegt; ttv Once Upon a Time in Hollywood zijn ze stuk spiekiger! Afknapper!

Fantasy die helaas geen fantasy is. De mannen in The Substance komen wat karikaturaal over, maar als je je bedenkt in wat voor seksistische wereld we leven waar alles draait om mannen die nog steeds alles bepalen is het toch minder abstract dan het lijkt. Er is duidelijk voor overacting gekozen, voor onaantrekkelijke eet-close-ups van mannen van wie we als kijker vrijwel meteen walgen. Voor veel vrouwen die al wat ouder zijn zal het herkenbaar zijn, en vooral in een filmindustrie (het woord 'industrie' is veelzeggend) als in Hollywood, waar je van de ene dag op de andere dag niet meer relevant bent. Qua beeldvoering een duidelijke, maar bewuste male-gaze, maar qua onderwerp absoluut een female-gaze. Eigenlijk Barbie, maar dan als body-horror. Het einde is misschien wel wat over de top, ongemakkelijk komisch of wat dan ook, maar tevens hartverscheurend. Het "monster" dat een oorbelletje inprikt, en het laatste stukje overgebleven haar probeert te stylen. Wanneer ze op het podium staat en mensen er van probeert te overtuigen dat ze nog steeds dezelfde persoon is...Ja, je kunt er om lachen, wat in de bioscoop ook gebeurde, maar is tegelijkertijd ontroerend.

Precies de reacties van alle mannen in deze film.

Het viel mij ook op dat Margaret Qualley ineens een grotere cupmaat had dan de vorige keren dat ik haar uit de kleren zag gaat (Stars at Noon, Kinds of Kindness), maar aangezien The Substance nou juist gaat over de male gaze denk ik niet dat ik mij voor mijn opmerkzaamheid hoef te schamen. Interessanter is de vraag waarom besloten is gebruik te maken van protheses. Misschien omdat Qualley's borsten daarmee meer op die van Demi Moore lijken? Zou kunnen, maar ik geloof niet dat Sue nou per se de jongere versie van Elizabeth was. Ze is weliswaar jonger en knapper (in the eye of the beholder), maar Qualley oogt niet geheel zoals Demi Moore er dertig jaar geleden uitzag. De film laat ook best duidelijk zien dat er fysieke verschillen zijn (andere oogkleur, spleetje tussen de tanden bij Qualley) die makkelijk hadden kunnen worden weggewerkt, dus dan lijkt de logische gevolgtrekking dat die grotere borsten er zijn om de aantrekkelijkheid van Sue te vergroten. Ik denk niet dat ik dat echt bezwaarlijk vind, maar je zou kunnen bepleiten dat de film daarmee meegaat in de vastgeroeste ideeën over schoonheid. Zou het zo moeilijk te slikken zijn wanneer iedereen als een blok voor Sue valt wanneer ze kleinere borsten zou hebben?

Wtf was me dat, niets voor mij.

En wat vond ik er nou van:

Elisabeth Sparkle gespeeld door Demi Moore is een actrice en fitness goeroe op de terugweg en heeft het daar erg moeilijk mee. Als ze ook nog eens ontslagen wordt door de baas van het netwerk Harvey (goh na wie zou deze verwijzing zijn) gespeeld door Dennis Quaid dan is ze teneinde raad. Harvey die nog eens behoorlijk smerig in beeld wordt gebracht, lekker over de top. Dan komt ze in aanraking van “The Substance” en is daar een jongere zelf gespeeld door Margaret Qualley. Natuurlijk gaat het compleet fout. Het is meer een Arthouse body horrorfilm geworden. Alles is koud en steriel gefilmd en karakters uitvergroot. En de boodschap was erg duidelijk. Met de nodige gore en bloed, want het is wel een horrorfilm natuurlijk. Aan het einde van de film gaat alles over de top en raakt de film duidelijk de weg kwijt. Aanrader? Lastig om daar 1 antwoord op te geven. Ik vond hem bijzonder goed in elkaar zitten. Maar het is geen film voor iedereen, ook al ben je een doorgewinterde horror liefhebber.

Nee, dit viel toch tegen. De film begint wel aardig met die prachtige felle kleuren en fijne visuele benadering. Ook is het totaal geen straf naar de vormen van een dansende Margaret Qualley te kijken. Maar daar treedt al snel te veel herhaling en voor mij dan ook verveling op. En ondanks het einde dat nogal over de top gaat verrast de film echt helemaal nergens. Ja, er zit was onverwachte body horror in maar de film is al snel van a tot z uit te tekenen.

Ik zie in reacties hierboven ook allerlei vergelijkingen met andere films die ik ook wel zie, maar toch wekt dat niet bij deze film. Een genoemde film als Requiem for a Dream is vrij duidelijk: die gaat over verslavingen. Dat zijn echte mensen die met echte problemen komen en uiteindelijk eindigen in de ellende van een drugsverslaving. Maar daar zit een zekere interne logica in. Je snapt hoe men tot dat punt geraakt, of is geraakt. Dat heeft deze film niet. Dan merk je ook dat Demi Moore niet echt diep weet te graven en ik moet maar geloven op basis van het script dat ze zo'n raar stofje neemt (ergens in een of ander vaag hokje gehaald). De film begint al snel ook steeds meer aan mijn suspension of disbelief te knagen. Om punten zoals het hiervoor genoemde maar ook zeker vanwege de finale waar ik echt niets mee kon.

Al met al is de film wel wat unieker dan veel andere films en dat valt te prijzen en er zitten enkele erg fijne momenten in. Maar als geheel valt de uitwerking tegen. 2,5*.

Nauwelijks. Ze zegt daarin zelf dat het haar gaat om hoe er naar het vrouwelijk lichaam gekeken wordt met te weinig besef dat er ook een zacht kwetsbaar persoon in zit/kan zitten... Precies de kritiek op die male gaze. Lees misschien nog eens, wat beter deze keer...

Beetje weinig inhoud in haar praten ook, straalt ook wel door in/uit de film in de zin dat de boodschap niet erg krachtig en diepgravend is, er een beetje vlak bovenop ligt en het eigenlijk gewoon een raamwerkje is om een heerlijk stijlvol splatterfestijn aan op te knopen.

Halfje verlaging voor nu, tot ik 'm weer gezien heb.

Nadat ik hoorde dat er mensen waren flauwgevallen en huilend weg waren gelopen bij de première op het Forum in Groningen werd ik nieuwsgierig dus besloot ik deze film te kijken met de gedachte: "zo erg kan het toch niet zijn". Eindstand, ik had gelijk, zo extreem is het niet. Er zitten een aantal stukjes in waarbij je liever weg kijkt, denk bijvoorbeeld aan de tanden die een voor 1 uitgetrokken worden, de teen nagel die langzaam er af wordt getrokken en de kippenpoot scene. Daarnaast geeft de film wel een goed WTF effect maar blijft voor mij niet echt hangen. Ik ben nu een week verder en ben groot gedeelte van de film alweer vergeten.

De gedachte achter het verhaal is goed en het acteerwerk is ook wel prima. De echte horror elementen (naast bloed) mis ik een beetje. Waarom de maker voor bepaalde locaties heeft gekozen snap ik ook niet helemaal. Zo zit er een compleet witte badkamer met alleen een bad, een wasbak en geheime aan een super modern penthouse? Beetje onrealistische keuze in mijn ogen.

Verder was het een prima vermakelijke film alleen moet je er niet zoals ik met super hoge verwachtingen in gaan want dan kan het een redelijke tegenvaller zijn.

Van mij krijgt de film 3,5 sterren.
Niet uitzonderlijk goed, maar wel vermakelijk

Op zich een mooi verhaal. Maar naar mijn smaak had de film eerder moeten stoppen. Het laatste stuk vliegt het echt helemaal uit de bocht en verpest het in mijn ogen de rest van het verhaal. Wel altijd triest dat het in de optiek van de film alleen maar draait om het belang van jeugd en schoonheid en verder compleet leeg is. Los van dit thema is haar leven compleet leeg, net als de meeste ruimtes. Ik heb zoiets in de realiteit nog nooit zo gezien. Als er meer met het persoonlijke/sociale gedeelte was gedaan had ik de film denk ik ook beter gevonden. Het thema is er belangrijk genoeg voor.

[quote]TimF schreef:
Het rare aan het verhaal vind ik dat the substance een heel nieuw persoon maakt, met een apart bewustzijn. Dus zelf krijg je het leven van je jongere jij helemaal niet mee.. Dus de motivatie van hoofdpersoon Moore om er toch maar mee door te gaan of zelfs om er mee te beginnen ontging me. Ik had het logischer gevonden als het écht om één persoon met één bewustzijn zou gaan die steeds eens per week van lichaam moet wisselenIk had precies hetzelfde en vind het bijzonder dat niemand anders hierover begint. De film stel voorop dat je samen 1 bent. Dat klopt dus helemaal niet. Wat heeft ze er nu aan om weer jong te zijn als het andere jongere lichaam haar eigen bewustzijn helemaal niet heeft. Dan is het toch doelloos allemaal? En ook erg bijzonder, Ze maakt zich eerst heel druk over haar uiterlijk in vergelijk met de jongere versie en gaat uiteindelijk niet op stap met die man, maar hangt vervolgens als monster wel een paar oorbellen op, "haar" in de krul en ze gaat op stap, dat gedeelte slaat dan nergens op, als ze echt met uiterlijk bezig was had ze zelfmoord gepleegd als monster zijde.....

Geweldige film, heel verrassend.

De eerste 100 minuten zijn echt fantastisch en ik dacht lange tijd dat ik naar een meesterwerk zat te kijken. Het einde had echter zoveel meer mee gedaan kunnen worden. Het voelde als een anticlimax terwijl de opbouw er naar toe echt groots aanvoelde. De mannen werden inderdaad als karikaturen neergezet, maar dit is dus echt wat vrouwen in min of meerdere mate soms wel dagelijks meemaken. Het productconcept was fantastisch uitgedacht en ook de manier waarop het gedistribueerd werd was goed bedacht. Al met al zeker een aanrader, maar (op dit moment nog) geen meesterwerk.

Aldus drie mannen, en - toegegeven - 1 vrouw.

Hoe dan ook, het is mij een raadsel wanneer vrouwen exact hetzelfde doen, en dat doen dames (!) eea niet in een "seksistisch verdomhoekje" wordt geplaatst. Beter nog, het is mij een raadsel waarom wordt gepoogd natuurlijk gedrag (te weten het kijken naar en het praten over het andere geslacht) in een verdomhoekje te plaatsen.

Aangenaam verrast, wat een fantastische film! Van tevoren had ik reacties gelezen van mensen die de film absurd vonden of aangaven meerdere keren te moeten wegkijken zo vies als het was. Nu moet ik zeggen dat ik als doorgewinterde horror fan wel wat gewend ben en van de gore die erin zat dus niet zo schrok. Al heb ik uiteindelijk toch in de tweede helft van de film even een aantal seconden geskipt van het gevecht tussen Elizabeth en Sue. Allemachtig wat was dat lang en bloederig haha.
Dan verder over de film inhoudelijk: de rauwe echtheid met betrekking tot het menselijk lichaam en hoe deze in beeld gebracht werd vond ik heel sterk. Zeker van een actrice als Demi Moore, die de jongste niet meer is, om je letterlijk zo blood te geven onder de slechtst mogelijke omstandigheden (in een spierwitte badkamer met fel wit licht) getuigd van veel lef! Ga ik er wel even vanuit dat er niets aan haar lichaam is aangepast zoals dat blijkbaar wel bij Margaret Qualley is gedaan (lees ik net hier in de comments). En dat past ook bij de emotie en de boodschap van de film, want waar bij veel aparte / absurde films de boodschap ontbreekt of volledig langs mij heen gaat haalde ik hier wel duidelijke lessen uit: 1. De manier waarop vrouwen in bepaalde beroepsgroepen worden af geserveerd wanneer zij niet meer jong zijn. En de manier waarop mannen in het algemeen over deze vrouwen praten. 2. De film legt wat mij betreft op een indringende manier vast hoe men zich door de jaren heen steeds meer spiegelt met anderen en hoeveel invloed dat heeft op het zelfbeeld (dat is met de komst van social media natuurlijk alleen maar erger geworden). De scene waarbij Elizabeth een date heeft maar iedere keer als zij op het punt staat om weg te gaan en een laatste keer haar spiegelbeeld ziet niet tevreden is. Het legt op een sterke maar pijnlijke manier bloot dat we onszelf (en zeker vrouwen) volledig gek maken door uiterlijke vertoning als hoogste goed te zien. 3. En tot slot het uitstoten / pesten of belachelijk maken van mensen die een afwijkend uiterlijk of een handicap hebben.
Het einde vond ik minder sterk, van mij had de afbrokkelende Sue de liveshow mogen doen en had de hele bloeddouche ook niet persé hoeven te gebeuren, anderzijds was dit wel het absurde einde die in de sfeer van de film past.
Ik heb van begin tot einde genoten en ga deze film binnen een jaar zeker nog eens kijken.

Daar is Splinters weer die het weer niet kan laten op mij te reageren. Ik moest 4x lezen om enigszins te begrijpen wat je hier probeert duidelijk te maken. Iets met natuurlijk gedrag, praten over het andere geslacht en dat in een verdomhoekje plaatsen bij mannen en niet bij vrouwen. Splinters, ik weet niet of je deze film hebt gezien, maar mocht dat wel zo zijn zou je mijn opmerking moeten begrijpen, nadat er over de borsten van Margaret Qualley werd gespeculeerd over dat ze in andere films blijkbaar kleiner van formaat zijn dan in deze film, werd deze conclusie als “afknapper” gekwalificeerd. Dat is een seksistische opmerking en deze film zat daar ook vol mee. Daarom mijn vergelijking met de mannen uit deze film. En dan mag het jou een raadsel zijn waarom vrouwen dit wel zouden kunnen doen zonder daar kritiek op te krijgen: Het feit is dat vrouwen in onze maatschappij worden geseksualiseerd, en dat het mannen zijn die dat doen. (Ja er zijn uitzonderingen)

Dat is zo’n beetje de rode lijn in deze film.

Ik heb je minstens 6 maanden niet gesproken. Noem jij dat alweer? Volstrekt irrelevant verder, maar goed.

Verder: nee, ik begrijp je niet. Totaal, maar dan ook echt totaal, niet. Wat jij in je comment seksistisch noemt is niet seksistisch maar natuurlijk of anders gezegd normaal menselijk (menselijk, dus niet mannelijk danwel vrouwelijk) gedrag. De mens is uiteindelijk een zoogdier, visueel georienteerd. Uizonderingen daargelaten. Mannen hebben het niet "gedaan" (bewust tussen aanhalingstekens) en vrouwen zijn praktisch gezien geen "heilige maagd maria" (wederom bewust tussen aanhalingstekens).

Bottom line, mannen praten over de grootte van borsten, vrouwen over de grootte van de.... Enz enz. Verhalen waar men rode oortjes van krijgt zijn niet gebonden aan sekse.

Maar goed, laat maar verder. Als jij venus bent dan ben ik mars. Zoveel is eveneens duidelijk. Laten we dat variatie binnen de menselijke populatie noemen.

Godzijdank. En ik ben niet eens religieus.

Ik hoopte dat je het wat langer vol zou houden.

Daar heb je mij verkeerd begrepen, en ik trouwens de hele kwestie; ik dacht dat Qualley irl haar borsten had laten vergroten, en dat vind ik bij een vrouw wel een afknapper ja, maar het blijkt enkel voor deze rol en het effect in de film gedaan. Dan vind ik het passend voor de boodschap in de film en mooi gedaan! Al duim ik dat het wel haar eigen goddelijke tepeltjes waren... (gheghe )

Vandaag of morgen trouwens herziening en nu ga ik natuurlijk extra letten op de tieten!!

Dat mag je vinden maar het blijft een seksistische opmerking, aangezien je jouw mening over wat een vrouw met haar eigen borsten doet blijkbaar relevant vindt.

Gek he, dat uitgerekend jij wordt aangesproken op het uitdragen van alternatief gedachtegoed?