Alien: Romulus (2024)

Ik ging met hoge verwachtingen de film in en Romulus heeft de verwachtingen waar gemaakt. Vanaf seconde 1 ademt de film sfeer uit en voelt de film authentiek aan. De film sluit naadloos op Alien aan en de technologie in de ruimteschepen voelt ook hetzelfde aan. Lekker rauw zoals Alien ook was. Dit kan ik enorm waarderen. De film past naadloos in het universum, wordt er goed ingeschreven en het voelt niet geforceerd aan. Daarnaast vindt er voldoende uitleg plaats voor de leek.
Hoe het verhaal op gang komt is wel erg makkelijk, maar er wordt niet teveel aandacht aan geschonken en de film heeft zo'n hoog tempo dat het niet ergert. Het gaat in dit geval om het feit dat blijkbaar geen enkele autoriteit het grote ruimtestation opmerkt in de baan van de planeet, maar een stel arbeiders wel.

Audiovisueel is de film om door een ringetje te halen. De film is bij vlagen heel claustrofobisch, maar tegelijkertijd schuwt Alvarez niet om prachtige wijde ruimteshots te tonen. Echt heel indrukwekkend bij het budget van 80 miljoen dollar. Het sounddesign is prachtig. Bij vlagen is de film echt spannend en daar speelt het geluid op in.
De film leunt verder ook veel op actie en is daarin ook een mix tussen actie en horror en leunt af en toe meer naar actie zoals Aliens.

De personages heb ik niks op tegen. Ze worden goed en duidelijk gebracht en doen het hoognodige. Al zijn een paar wel duidelijk kanonnenvoer voor de Xenomorphs en zijn ze ook zo weer verdwenen voor je erg in hebt. Ze handelen af en toe wel typisch voor dit soort films. Emotioneel en ondoordacht, maar daarom vind ik de androids zo'n mooie toevoeging. Die rationaliteit daartegenover zetten waardoor je je niet hoeft te ergeren.

Verder is de film een dikke adrelanine trip van begin tot eind en heb ik me geen moment verdeeld. In de laatste akte duurt de film wel iets te lang en had de film al wel eerder kunnen eindigen. Daarvoor in de plaats krijg je wel mooie body horror te zien, wat je overigens door de hele film al wel goed gedoseerd krijgt.

Nee, dit is precies wat ik hoopte en had verwacht. De film is een kruising van Alien en Aliens, houdt het simpel en vormt een mooie film binnen het universum zonder dat het teveel probeert. Het is niet perfect en het had net nog wat spannender gemogen, maar het hoge tempo vergoedt veel. Dit gaat zeker nog op disc aangeschaft worden.

Ranking is voorlopig

Alien
Aliens
Prometheus
Romulus
Alien³
Covenant
Resurrection

Een van de films waar ik dit jaar het meeste naar uit heb gekeken was Alien Romulus en die heb ik dan ook vanavond bekeken. En om alvast een snelle conclusie te geven: ik heb me er prima mee vermaakt. Alleen is er een maar. Het was niet zo goed als ik had gehoopt op basis van de trailers en de reviews.

Afgelopen weken heb ik ter voorbereiding ook nog even Alien en Aliens opnieuw bekeken en die films lopen echt over van de sfeer en spanning. Dat hoopte ik ook terug te zien in Romulus en dat is wel redelijk gelukt. Visueel is het strak geanimeerd en voelt de terugkeer in de Nostromo qua looks als een warm bad. De aanloop naar de tocht naar het ruimteschip viel me ook niet tegen, eigenlijk best wel een origineel verhaal met een nieuwe jonge cast. Vond ik ze nou echt boeiend? Nee. Maar het is al heel wat dat zo'n groep me niet irriteert met hun gedrag. David Jonsson als Andy vond ik wel veruit het beste, maar zijn rol was ook wel het best geschreven en leverde wat filosofische diepgang. Zijn houding en keuzes leverden goede momenten op.

Maar een film als Alien kijk je voor een moordende Xenomorph en de eerste beelden zijn echt vet als je 'm tot volle glorie weer ziet transformeren. Heel goed gedaan en daarna volgt ook wel een heel aardig kat-en-muis spel tussen mens en monsters. Maar ik vind dat er wel een hele lange aanloop naar dit alles nodig is en dat het ook wel weer snel voorbij is. Eigenlijk jammer dat er niet gewoon een extra groep mensen mee aan boord is gekomen om kanonnenvoer voor deze film te kunnen spelen. De scènes kennen wel een aardige spanningsopbouw maar zijn an sich te snel voorbij. Toch vermaakte het wel, maar toen brak het laatste deel van de film aan. Alien Romulus doet op een leuke manier aan fan service richting de fans van de oude delen, maar slaan wel in het laatste deel de plank mis. Weer net als in Alien een ontsnapping die uiteraard een ongenode gast mee neemt. Nou was dat al voorspelbaar, maar zet dan op zijn minst de Xenomorph nog even in de schijnwerpers en niet zo'n ongelofelijk lelijk geanimeerde mutant of whatever het ook was. Het was vervelend en niet boeiend en het kost de film bij mij een halve ster. Ik wil geen vernieuwing op dat vlak, je mag in deze franchise het bruutste filmmonster aller tijden inzetten en dan doe je dat niet wanneer het wel kan.

Toch is dit wel een waardige vervolgfilm, eentje die je prima kunt bekijken tijdens een Alien of Aliens avondje. Mooie beelden, heel fijn geluid en enkele brute momenten maken het ruim voldoende. Maar het had nog harder, spannender en completer kunnen zijn en dat is toch wel jammer. Niet de ultieme vervolgfilm op de twee briljante eerste delen, maar wel fijn.

3,5*

Zo, net terug van de bioscoop en moet zeggen dat het een heerlijk filmavondje werd die me terug een nostalgie gaf van de vroegere Alien films. De film heeft een kleine aanloop nodig, maar eenmaal in de ruimte ontpopt de film zich geleidelijk aan tot een spannende monsterfilm waarin de Xenomorph weer vanouds kan toeslaan in een doolhof van gangen. Er zitten een paar geweldige scènes in de film zoals de verschillende Facehuggers die de aanval inzetten of wat dacht je van de scène met de zwaartekracht en de Xenomorphs. En de scène die er opvolgt met het zuur is knap bedacht. Als kers op de taart krijg je in het slot nog fantastisch vermaak die je al of niet kan smaken. In ieder geval zorgt het slot wel voor spanning en toch een beetje een originele insteek. Het wezen ziet er angstaanjagend uit. Deze film gaat dus meer terug naar Alien en heeft daarbij een vleugje Aliens en Alien Resurrection in petto voor de kijker. Topper ! 9/10

Puik.

Voortbordurend op de bestaande reeks, denk ik dat Alvarez geen beter werk had kunnen afleveren.

Qua design en esthetiek leunt het naadloos aan op de delen waartussen het zich chronologisch moet bevinden: om heden ten dage een film uit te brengen die zowel qua sfeer als uiterlijk zó trouw blijft aan de eerste twee delen, vind ik niet alleen getuigen van lef, het is tevens een vernuftige manier om je te verenigen met de historische waarde van die twee pionierende films. Alvarez zet zich niet af tegen de bestaande klassiekers, maar vindt een eervolle manier om er op voort te borduren - in tegenstelling tot Scott's eigen supplementen die met hun mythologische uitbreidingen net iets té graag boven hun voorgangers wilden uitstijgen. Alvarez stijgt er misschien niet bovenuit, maar nestelt op comfortabele wijze tussen Alien en Aliens in.

Hij heeft geen haast en neemt de tijd om zijn eigen verhaal op te bouwen: karakters worden geïntroduceerd, het traject wordt uitgezet en hij geeft voldoende gelegenheid om je in te leven in de personages. Toegegeven: ze staan niet allen bol van het charisma, maar de onderlinge verhoudingen krijgen genoeg fundament om mee te sympathiseren. Pluspunten voor Jonsson, die met zijn vertolking van Andy niet alleen een gelaagd personage neerzet, maar tevens een verdiepende representatie van een droid neerzet. Ik was groot fan van de stoïcijnse Fassbender, maar Jonsson weet een geloofwaardige emotionaliteit in zijn personage te verwerken, waarvan ik niet had verwacht dat het zou werken.

Qua uitwerking schommelt Romulus tussen Alien en Aliens en hoewel ik binnen de reeks de suspense boven de actie verkies, vind ik dat Alvarez goede keuzes maakt. Oké: een overdaad aan facehuggers, een wat gemakzuchtige scene waarin een ruime handvol aliens net iets te makkelijk afgeschoten wordt en een eindfase die ongetwijfeld tweedeling zaait; ik juich het wel toe. Het zijn die momenten waarop Alvarez zijn eigen stapjes vanuit het eerbetoon zet om zijn aanvulling gezicht mee te geven en iedere keer legitimeert hij dat. Visueel en qua sounddesign misschien iets te vaak een veilige echo van vorige films, maar zelden zonder ook een eigen stap voorwaarts te zetten.

Alvarez heeft veel respect voor de originele films, wellicht te veel, maar door trouw te blijven aan de stijl, sfeer en beklemmende kleinschaligheid van zijn voorgangers, weet hij kracht te putten uit juist die elementen waarom we fan zijn geworden van de reeks. Ik vond zijn handtekening sterker in zijn Evil Dead remake, maar na Romulus is voor mij wel duidelijk dat de man weet hoe hij een uitgebluste reeks nieuw leven in moet blazen. 4*

Ik denk dat het meeste nu al is geschreven, maar ik zal alleen mijn eigen mening geven.

Prachtige film set. Mooie beelden.

Ik haat kinderfilms hoe goed ze verder ook mogen zijn. Madmax 3 laatste deel. Idd hungergames_scheiss (Zangfilms en musicals zijn nog erger)

Het verhaal zat naar mijn idee redelijk in elkaar.

Maar wat ik echt mis in de comments is dat de makers echt heel goed hebben gekeken naar de vergeten topper na Alien & Aliens... nl het spel Alien Isolation 2014. Deze mis ik bij iedereen in het rijtje , waaruit blijkt dat men van het bestaan niet afweet.

Ik kan alleen maar zeggen, dat het als echte Alien fan een gemis is in je opvoeding.

Rond de 10 euro op G2A.

Verder goed vermaakt in de bios en ga hem binnenkort nog even terugkijken via Kodi.

Ik zat de tijdens film met een grote glimlach te kijken, maar dan dat einde. Ridley Scott kan er met zijn handen er maar niet van afblijven. Godzijdank is hij dit keer niet op de regisseurs stoel gaan zitten. De beste man is dement aan het worden. De volgende film moet Scott er helemaal niks meer te maken mee hebben

Rest van de film is een love letter naar de Alien films en de game Alien Isolation. Dat zelf een grote invloed is. De manier van de deuren openen, de verlaten ruimte station, de Android die andere instanties/opdrachten krijgt, de stun wapen. Fede is een gamer. De protagonisten zijn jong en dat is vaak reden tot irritaties zoals in de meeste horrorfilms van de laatste jaren. Maar ik had dat geen moment. Ik vond de relatie tussen Rain en Andy sterk en geloofwaardig overkomen. Bjorn was dan wel weer cliché, maar irriteerde niet.

Alvarez weet een absolute dijk van een film meer te zetten met nagelbijtende momenten zoals de face hugger Chase scène. Maar dan kom ik weer terug bij dat einde waar ik hard op zei "wat is dit nu weer" spoilers**** Waarom moest de zwangere vrouw nu die spuit nemen. Een man alien, really... Het was zo goed en dan moeten ze altijd een draai eraan geven. Ik zag het niet aan komen en ik was toch echt diep teleurgesteld. Maar toch geef ik de film vier sterren door ongeveer 100/105 min top scifi en eindelijk een waardige Alien vervolg/reboot krijgen.

Zoveel beter dan Covenant & Prometheus

Twee meningen, een nieuweling van de franchise en eentje van een superfan die ook de boeken leest.

1:lekkere wegkijkfilm, je krijgt precies wat je hoopt.

De actie komt snel op gang, karakters zijn prima en de actiescenes zijn elke keer weer spannend en inventief. Tot op het einde spannend!

2: Als fan zag mijn vriend heel veel kleine Easter eggs, grapjes en punten die in latere films terugkomen. Hij zet hem als beste film van na de eerste twee films.

Kortgezegd: Deze film geeft een claustrofobische film waar de spanning langzaam opgebouwd wordt naar actiescenes die alleen met deze franchise mogelijk zijn.

De originele Alien uit 1979 is mijn favoriete film aller tijden. Alles wat er na kwam was minder, maar een paar films deden het best wel goed. Van sterke sequels als Aliens en zelfs Alien 4 tot vermakelijke films als Alien vs Predator of Alien 3 tot de zeer teleurstellende Prometheus delen met hun filosofisch gedoe en de slechte 2e Alien vs Predator. Een franchise die de weg al even kwijt is en met Romulus terug op de rails lijkt te gaan.

De film situeert zich tussen Alien en Aliens en er is wel wat link met het origineel. Fans zullen zeer blij zijn met de knipogen. Maar de film is gelukkig meer dan de zoveelste fanservice die je bij veel franchise ziet. Gelukkig maar. Sfeervol opgezet, een mooie setting en weer het gekende kat- en muisspel. Al hebben we het ondertussen al wel wat gezien en speelt de film iets te veel op veilig om echt te schitteren. Het is ook moeilijk om zowel trouw te blijven aan de Alien-franchise en te willen vernieuwen. Daardoor is de film voor liefhebbers wel een verademing in de franchise die aan het uitdoven leek, maar is het zeker niet de big bang zoals de eerste films uit de reeks.

Zojuist gezien op het grote witte doek.

De film verloopt sterk,tot het laatste climax gedeelte waardoor deze film, enigzins inzakt en het is opvallend dat de cast uit voornamelijk jonge acteurs en actrices bestaat die de hoofdrollen vertolken.

Het acteer spel van voornamelijk David Jonsson is opvallend sterk hoe hij acteerde, een talentvolle jonge acteur ook.

Ook keek ik uit naar de fantastische actrice Isabela Merced ook hier speelde zei weer subliem, maar wat ik jammer vond, is dat haar personage nagenoeg geen aktie rol had.

En ik had gehoopt haar meer te zien, met name ze als derde persoon in de leading rol wordt genoemd.

Ook Cailee Spaeny als Rain die enigzins een vergelijkbare rol van Lt.Ripley op zich nam, speelde heel goed.

Maar bij verre niet zo sensationeel als Sigourney Weaver.

Maar dat is ook een iconische actrice en die blijf je missen, als de legendarische Lt.Ripley dus een hele klus zo niveau voor een vervolg film nog te behalen.

De cast is heel goed in deze film.

Wat wel te gek gedaan is, in deze film met de bekende Androide waarvoor een gewezen bekende film ster speelt.

Ook de film muziek was prachtig.

En het camera werk is uitstekend.

Ook de special effecten, zoals van de ruimte en locaties zijn prachtig gemaakt.

Er zit genoeg spanning en aktie ook in deze film.

Maar een minpunt is echt laten we zeggen " het nieuwe Alien monster " was echt een domper, niet mooi gemaakt en vind ik deze film, enigzins hierdoor afbreuk aan gedaan heeft.

Ook vind ik het jammer in de verhaal lijnen, hoe het met bepaalde personages " loopt" in deze film.

Het is een hele goede film, maar valt ook enigzins tegen.

Ik had een masterpiece verwacht, maar dat is helaas niet het geval.

De eerste twee iconische films, daar kan deze nieuwe Alien film, bij lange niet tegenop.

Krap 4* sterren

Ik begrijp de kritieken van een aantal reviewers hier voor mij wel.
Maar laten we eerlijk zijn, dit is het beste dat de Alien franchise heeft opgeleverd in heel wat jaren met bagger.
En ik denk ook echt dat dit een opstap kan zijn naar meer goede/betere Alien films.
Als die Scott nou eens eindelijk alles los zou kunnen laten dan wordt het denk ik weer echt goed.
Die oude man denkt nog steeds dat hij zijn stempel erop moet drukken en dat heeft denk ik Alvarez toch een beetje beperkt in het maken van deze film.
Ik heb me in ieder geval prima vermaakt met deze nieuwe Alien film. Ok, ook ik heb me een beetje geërgerd aan dat laatste kwartier met dat hybride ding. Maar dat haalt voor mij niet de hele film onderuit.
Voor mij toch nog een 3,5 ster

Zeer goede Alien film. Fede Alvarez is een talentvolle regisseur maar dat wisten we al en hier bewijst hij het opnieuw. De opbouw was goed, de sound effects en muziek uitstekend. Ook de acteurs waren behoorlijk degelijk. Hoofdrolspeelster van Civil War bewijst opnieuw hier dat ze een mooie toekomst in Hollywood tegemoet kan gaan. Ik denk dat ze nu echt wel zal doorbreken. De aliens waren vet en wat een zalige move van Alvarez om een alien baby te designen die echt een horrorfilm op zichzelf verdiende. Damn wat een gedrocht zeg.
Hiermee komt Alvarez in het toplijstje aan regisseurs die een Alien film regisseerden. Ridley Scott, James Cameron, David Fincher en Jeunet. Zet je daar maar eens bij. Hoedje af! In de gaten houden deze man, gaat nog mooie films maken sowieso.

Met "Alien (1979)" creëerde regisseur Ridley Scott een Sciencefiction / Horror klassieker die uitgroeide tot een volwaardige franchise. Na meerdere vervolgen keerde hij in het vorige decennium terug naar het oorspronkelijke concept met "Prometheus (2012)" en "Alien: Covenant (2017)" en deze "Alien: Romulus" speelt zich af tussen "Alien" en de in mijn ogen beste "Alien" film "Aliens (1986)", namelijk 20 jaar nadat we Ripley (Sigourney Weaver) zien overleven tegen de moordlustige wezens. Vanaf "Alien: Resurrection (1997)" heb ik ze ook allemaal in de bioscoop gezien en "Alien: Romulus" wilde ik natuurlijk ook in de bioscoop zien en dat heb ik gisteravond gedaan in een best goed gevulde filmzaal met heerlijke ligstoelen.

Op de kolonie Jackson, uitgebaat door megacorporatie "Weyland-Yutani", wordt tiener Rain (Cailee Spaeny) gedwongen nog zes jaar in de giftige mijnen te werken nadat haar visum onverwacht wordt ingetrokken. Samen met haar androïde broer Andy (David Jonsson) en tienervrienden Tyler (Archie Renaux), Kay (Isabela Merced), Bjorn (Spike Fearn) en Navarro (Aileen Wu) besluit ze met een ruimteshuttle te vluchten naar een verlaten ruimtestation, te weten "Romulus", in de hoop een betere wereld te bereiken. Maar er blijkt een dodelijke bedreiging aan boord te zijn die hun ontsnappingspoging verandert in een nachtmerrie.

"Alien: Romulus" is een fraaie ruimtehorror die het origineel uit 1979 alle eer aandoet en dat met een beklemmende sfeer en een soort van "greatest hits" uit de "Alien" franchise. Want ze komen namelijk allemaal weer voorbij en dan doel ik natuurlijk op "Facehugger", "Chestburster" (dit keer zelfs een ook een "Vaginaburster" ), "Xenormorph", het eindeloze gedwaal door een ruimteschip vol aliens, het blauwe strijklicht en androids die je al dan niet kan vertrouwen. Zoals de terugkeer van de androïde uit de eerste "Alien" film, die wederom sterk gespeeld werd door Ian Holm, maar dit keer gaat het wel om een AI Ian Holm, waarbij men zijn gezicht en stem heeft gebruikt, want Ian Holm is overleden in 2020! Hoewel het verhaal en de personages minder geslaagd zijn (Cailee Spaeny is zeker geen Sigourney Weaver) dan in de eerste "Alien" film, zorgt de spannende opbouw en de sterke acteerprestaties van David Jonsson wel voor een meeslepende ervaring en je waant je ook terug in het tijdsbestek van de eerste twee "Alien" films.

Want visueel is de film een lust voor het oog, met verbluffende CGI, de beklemmende / claustrofobische sfeer en praktische jaren 70 en 80 effecten (dat was echt genieten om dat weer eens terug te zien in een hedendaagse film) die de horror tastbaar maken. De sets zijn een lust voor het oog en zijn gedetailleerd en dragen bij aan de authentieke sfeer van een vergeten en vijandige wereld. De spanning wordt opgebouwd met een precisie die doet denken aan de eerste twee films in de reeks en dat met zowel schrikmomenten en actiescènes die zorgvuldig worden gedoseerd. Het is natuurlijk wel niets nieuws wat je te zien krijgt, maar de laatste circa 10 minuten heeft wel nog een leuke verrassing in petto, welke nog nooit te zien was in een "Alien" film.

Het verhaal wordt voornamelijk gedragen door de twee hoofdrolspelers Cailee Spaeny en David Jonsson en hun steeds veranderende dynamiek zorgt voor geloofwaardige en dramatische momenten, waardoor zij het emotionele middelpunt van de film vormen. Cailee Spaeny vond ik vreselijke in "Civil War (2024)", maar hier doet ze het best goed als de nieuwe heldin Rain, die zoals eerder gezegd wel geen Sigourney Weaver is. Maar ze zet haar rol als vechter tegen de buitenaardse dreiging wel overtuigend en met veel nuance neer. Maar de echte ster is eigenlijk David Jonsson, als de androïde Andy, die de show steelt met een complexe en boeiende vertolking. Hij weet ook op een prachtige manier duidelijk te maken dat hij geen echt mens is, maar toch iets van emotie heeft. En zijn onvoorwaardelijke toewijding aan Rain voegt ook een emotionele laag toe aan de film. Het is in ieder geval knap om te zien hoe hij balanceert tussen mens en machine en is daarom ook de echte de ster in de film.

En de overige cast is min of meer voer voor de aliens en dat is natuurlijk ook geen verrassing. En verder was het genieten om Ian Holm weer terug te zien als halve androïde en toen hij na circa 44 minuten voor het eerst in beeld te zien was, roerde zich ook de zaal die vooral bestond uit ouderen die net zoals ik opgegroeid zijn met de "Alien" films. Hij speelde zijn rol weer sterk (ook al ging het dit keer om een AI Ian Holm) en hij heeft zijn slechte streken ook niet verleerd.

De actie en de horror is goed gedoseerd en vooral de actiescène met het schieten op de aliens zonder zwaartekracht was indrukwekkend uitgevoerd. En ook het neerstorten van het ruimtestation "Romulus" op de ring van een planeet werd fraai in beeld gebracht. En dat werd ook aangekondigd met "T minus 30 minutes to ring collision" en het duurde ook precies 30 minuten. Daarna is de film ook nog niet afgelopen en duurt die nog circa 15 minuten met zoals eerder gezegd een leuke verrassing en dan doel ik op zwangere Kay waarbij de "Vaginaburster" van toepassing is en verder zeg ik er niets over

De beelden van de ruimte zijn sowieso adembenemend mooi en de manier waarop regisseur Fede Alvarez speelt met geluid is rondweg briljant. De film opent al met doodse stilte, iets wat direct duidelijk maakt hoe angstaanjagend de grote lege ruimte op zichzelf al is. Deze doodse stilte gebruikt hij nog meerdere malen in de film, waarbij hij ook snel wisselt tussen perspectieven om nog meer spanning op te bouwen. Ook het licht (o.a. via blauwe lezers en rode fakkels) gebruikt hij op geweldige wijze en de manier waarop de lichten zorgen voor een extra laag spanning en de acteurs worden opgelicht, is fraai gedaan.

De film voelt zich erg vertrouwd aan en als je de eerste twee films uit de "Alien" reeks hebt gezien (heb je die nog niet gezien, dan moet je je schamen ), dan ga je veel herkenningspunten zien in dit Alien verhaal. Ik heb me in ieder geval goed vermaakt met deze "Alien: Romulus" en het is in mijn ogen ook een waardig deel in de "Alien" franchise. Regisseur Fede Alvarez maakt de erg leuke keuze om de sfeer van de originele films te pakken en deze in een modern jasje te steken, waardoor het vertrouwd aanvoelt, maar toch indruk weet te maken dankzij moderne technieken. Hierdoor is de film wel niet heel verrassend, maar nog steeds eentje die je gezien moet hebben in de bioscoop vanwege de prachtige shots, het licht en geluid en een erg sterke David Jonsson.

Fede Alvarez is erin geslaagd om de oude fanbase die is opgegroeid met de quadruple franchise en een jong nieuw publiek tevreden te stellen met zijn nieuwe Romulus. Daar waar Scott toch wat in faalde met zijn matige Prometheus en Covenant. Iets te veel filosofisch geneuzel waar niemand zat op te wachten.

We situeren ons twintig jaar na Ripley's eerste ontmoeting met de Xenomorph en de film heeft wat de stijl van de eerste twee films. Het lijkt in eerste instantie zelfs een remake van de film uit 1979, maar het gaat toch verder dan dat. In deze Romulus is veel tijd en aandacht gekropen om met het grote budget een sterke film af te leveren. Prachtige vormgeving van die ontginningsbases en mensenkolonies vele lichtjaren hier vandaan. Prachtig ook die ringen rond de planeet. Visueel zeker hoogstaand, net als de sound die echt deel uitmaakt van de Alien-franchise.

Spaeny is geen Weaver, maar trekt meer dan haar streng. Ze lijkt definitief vertrokken na drie sterke rollen op korte tijd in bekende Hollywoodfilms zoals ook Priscilla (Film, 2023) en Civil War (Film, 2024). David Johnson vond ik ook overtuigend als androïd Andy al is het geweldig om weliswaar een halve Ian Holm aan het werk te zien. Nostalgisch voor de oude garde! De man is jammer genoeg 4 jaar terug van ons heengegaan.

De film heeft alles om er een geweldige film van te maken. Die facehuggers zijn enorm nijdige beesten. De Xenomorph is meedogenloos. En wat een knappe scène was de Alien 2-lookalike met de zwaartekracht en het rondvliegende zuur. Het einde met die hybride vond ik het minste van de film, weinig overtuigende creatie, had niet gemoeten, dan had ik nog liever een (queen) Xenomorph gehad ofzo.

Als ik AvP even niet meetel dan is dit qua verhaal Alien 4. En Romulus is ongeveer 20 jaar na Alien (1979). De film is daarom visueel in stijl van de laatst genoemde film. En de Alien zelf is exact hetzelfde als in 1979.

We maken kennis met een nieuw groepje Alien voer en ik zeg het liever niet, maar dit is een mooi voorbeeld voor 13 in een dozijn. Alleen de android is leuk, maar die stellen eigenlijk nooit teleur.

Romulus doet in principe niet echt iets verkeerd, maar ik kwam niet echt lekker in de film. Misschien moeten ze net als met Predator (Prey) het roer is flink omgooien! Met Prometheus en Covenant hebben ze dat eigenlijk al gedaan, maar Prometheus voelt niet echt als een Alien film. En Covenant is maar een raar vervolg daarop.

Romulus heeft echt een super slap verhaal en ik vind het maar gek dat het bedrijf Weyland -Yutani dat ruimtestation zomaar achterlaat. De grootste vondst aller tijden is daar, maar ach, laat dat ruimtestation maar in die asteroïdegordel crashen? En op de planeet waar de film begint is overal Weyland aanwezig en ze sturen niet even een geautoriseerd team die kant op? Het ruimtestation zendt ook nog is een noodsignaal uit.Dus vandaar dat ik zeg, blijf nou niets steeds verder borduren op dit verhaaltje.

Komt niet vaak voor dat ik hier een review plaats maar bij deze film maak ik toch echt even een uitzondering. Wat was dit een fantastisch spannende film zeg. Vanaf de opening wist ik eigenlijk al dat het ergens wel goed zat met deze film en wanneer de eerste prachtige shots van het ruimteschip en station getoond worden was ik helemaal vertrokken. Deze film is een eerbetoon aan de orginele Alien en Fede Alvarez heeft volgens mij goed gekeken naar de game Alien Isolation ook want bepaalde decor stukken leken zo uit die game te komen. De opbouw naar de uiteindelijke eerste vertoning van de Alien duurt vrij lang en dat komt de film alleen maar ten goede. De acteurs stoorde mij ook niet maar een iconische rol als van Sigourney Weaver zat er niet tussen. Ook leuk dat de facehuggers hier een grotere rol lijken te spelen wat nog een spannende scene oplevert. Deze film is echt gemaakt voor de fans en dat verdienden Alien fans ook wat mij betreft na die laatste Alien film uit 2017 en AvP. Toen ik vanavond in de bios zat kon ik eigenlijk niet geloven dat ik naar een daadwerkelijke goede Alien film zat te kijken. Deze film is voor mij dan ook de 'echte' Alien 3, de rest behalve Aliens dan ook gewoon vergeten. De Android deed het ook nog wel leuk en de jonge acteurs stoorden me eigenlijk ook niet. Wanneer de Alien voor het eerst verschijnt was wel echt ongeveer precies zoals Alien. Een lange spanningsopbouw en een onvergetelijke manier van het introduceren van de Alien in de film.Echt geweldig gedaan. Alleen daarvoor geef ik al 4 en halve sterren bijna. Er zijn maar weinig dingen die me echt gestoord hebben ook en dit is gewoon een waardige Alien film geworden en zoals ik al zei is dit voor mij de echte Alien 3 geworden.

kids in space , dat is de eerste gedachte die door mijn hoofd schoot gedurende de film , als dit een poging is van fede alvarez om de sfeer van de originele film te proberen te herscheppen dan is hij daar niet erg goed in geslaagd .
Ik betrapte mezelf erop dat ik met de karakters niet veel binding kon krijgen , er was zoiezo geen kameraadschap zoals je in het origineel goed opgebouwd zag worden zoals in de diner scene .
toegegeven Alvaraz heeft het geprobeerd ,op technisch vlak dan maar er is meer voor nodig dan donkere gangen
regen en dezelfde gadgets aan boord om de sfeer te herscheppen , Ian holm terugbrengen met AI was ook geen denderend idee , maar het word nog erger als gedurende het einde de film volledig de bocht uitvliegt met een stompzinnige plot twist die super onnodig aanvoelt .
Uiteindelijk zorgt dit ervoor dat dit nieuwe deel mij met een behoorlijke kater de bioscoop deed verlaten .

Niet perfect, maar zeer sfeervol en duidelijk een alien-film.

Tijd voor een nieuw hoofdstuk. Een nieuwe club jonge mensen die hun toekomst wil gaan redden door een toevallig langskomend ruimteschip te gebruiken . 3x Raden? Ja, inderdaad de xenomorph zit daar ook en alles gaat mis.De film neem in het begin de tijd om plaats en plek te maken. Om de karakters te leren kennen en hun motivatie. Nadat het duidelijk xenomorph-tijd is is het een achtbaan met actie en spectakel, met tussendoor even een rustmomentje.

De enige reden om een nieuwe film aan en lang lopende franchise te voegen is als je een nieuw idee hebt. Wat betreft het verhaal wordt dit misschien wat lastig, gewoon een duidelijk verhaal is genoeg, maar visueel .. daar is nog wel wat te verzinnen. Ook in deze film zitten een aantal dingen die in de Alien-films nog nooit hebben gezien.
De mobiele x-ray waarmee we de chestbuster zien was leuk. Het lopen door de gang op lichaamstemperatuur wat goed en natuurlijk het zero-G zuur gevecht en ook de lift waren erg goed.

Dit alles gebeurt in een beschadigd schip. Eigenlijk precies zoals je het zou willen. Geen glimmende vloeren maar
dingen die niet werken, gaten in de vloer en soms dode dingen. De sfeer vind ik gewelig. Het hangt visueel zwaar naar de orginele Alien film(s?) wat ook in licht, geluid en technologie sterk naar voren komt.

Het is een spannende film, maar niet perfect.
Ik had gedacht dat na het zetten van de spuit die gewoon in de cryo ging en door naar de volgende film. Nee dus, er komt een hybride uit. Een eng kind/jong volwassenen? Nee, volgroeide mislukking die ... tja .. niet echt lekker overkomt. (ze leren het ook nooit) Dat is erg jammer. Hij komt wel lekker gruwelijk aan zijn dood. Dat is dan wel weer goed

Ondanks dat, wordt er wel een Alien-film neergezet in de sfeer en wereld zoals ik hem graag zie. Het is duidelijk en overzichtelijk gefilmd en het geluid is gewoon goed. De cast doet het goed en hebben allemaal sterkte en duidelijke rollen. Ian Holm wordt nog in ere gehouden Dit is leuk maar visueel niet zo best
Onderaan de streep zit ik tussen een 3,5 en een 4 in. Gaat deze film na een tijdje uitkomen om thuis te zien, ga ik hem zeker nog een keer kijken. Daarom een goed verdiende 4*

Heb hem in de bios gezien wat vaak toch wel wat extra's meebrengt, maar ik vond hem toch een beetje tegenvallen. Is die slecht, nee zeker niet maar het is het net niet. Zit genoeg spanning in en de 2 uur vliegen voorbij maar had toch wat meer van de aliens willen zien en wat meer doden hahha. Maar ja dat kon je al een beetje verwachten aangezien ze maar met een klein groepje waren. Leuke film maar kan niet tippen aan de oudere alien films.

"Can you tell us what we can do to help her?”
“You don't help her, you run. Get out, however you got in!”
“No, no, no, no, wait, whoa. Nah, we're not fucking leaving her, okay? You understand?”
“Then have mercy and end her life now. If not, you all die!”

Gisteravond met wat vrienden gezien in de 4DX zaal van ‘Pathé Zwolle’ en echt onwijs erg vermaakt. Ik was eigenlijk bang dat het 4DX mijn kijkervaring misschien wat zou verpesten, al had ik daar helemaal geen moeite mee. Ik heb me eigenlijk erg weten te vermaken, en dit is de tweede Alien film die ik nu in de bioscoop heb gezien, ‘Covenant’ alweer ergens in 2017, die vond ik niet heel boeiend dus mijn verwachtingen waren wel wat lager voor deze Romulus, al waren de vele positieve berichten ook wel weer genoeg om toch wat enthousiasme naar boven te halen.

Ik heb de afgelopen week de oudere films al eens gekeken, om toch mijn geheugen op te frissen alleen kwam ik er achter dat ik toch meer heb genoten van de films, al is de ‘Xenomorph’ wel altijd één van mijn favoriete horror wezens geweest. Het zorgde er wel voor dat ik telkens meer zin kreeg in deze film, de trailer zag er tof uit maar, gewoon echt de berichten die mij enthousiast wisten te maken, maakten hun woorden honderd procent waar.

De film begint best spooky, eigenlijk gewoon een aanleiding om de film later mee verder te borduren. Daarna het dystopische gebied waar men tegenwoordig leeft is nogal duister maar voornamelijk depressief. Het idee alleen al dat de hedendaagse mensheid in zulke embarlijke omstandigheden moeten leven is gewoon niet te doen.

We volgen in deze kolonie het meisje ‘Rain’ die daar samen met haar Droid woont genaamd Andy. Dit is een nalatenschap van haar vader, die ervoor zorgt dat het meisje veilig blijft. Ze had alles in handen dacht ze, waar ze volgens de oude regels genoeg had gewerkt om op vakantie te kunnen maar, zoals in een dictatuur werkt: ze veranderen de regels net wanneer mensen meer vrijheid konden krijgen. Ze wou graag naar een nieuwe planeet, wat schoner, rustiger en mooier is, onder andere om de zonsondergang en opgang te bekijken. Helaas wordt dat geweigerd, waarna ze haar broer ziet op haar telefoon die haar graag wou spreken. Die had met zijn vrienden het plan om een verlaten ruimteschip te bezoeken en daar de slaapcapsules mee te nemen, om vervolgens alsnog (danwel niet illegaal) richting die planeet te vliegen, en zo de kolonie te ontvluchten.

Eenmaal aangekomen op het schip, en ze cryo moeten hebben om te kunnen overleven, laten ze de eerste aliens ontwaken (deze ontdooien) en ze worden aangevallen. Uiteindelijk blijven er maar een paar over, waaronder Rain en Andy, die het op moeten nemen tegen de gevaarlijke aliens. Het verhaal vermaakte mij enorm, en ik vond het een hele kille sfeer hebben, wat misschien soms zelfs naar het niveau neigt te gaan van het eerste deel maar, dit halen ze uiteraard nooit omdat dat deel misschien wel de engste film is geweest die ik heb gezien qua sfeer, zo duister dat was niet normaal.

Het stuk met Kay die bevalt van haar kind maar, dit een soort supermens blijkt te zijn vond ik misschien wat overdreven en niet nodig. Het had maar weinig te maken met de hele film in mijn ogen, en zorgde ervoor dat de film onnodig toch langer werd, terwijl ik misschien had gewild dat er een groter eindgevecht kwam met een ‘Xenomorph'. Helaas.

Maar: wel gewoon onwijs genoten van deze hele toffe film! Je houdt er van of niet, het zal denk ik niet voor iedereen weggelegd zijn (omdat het soms vrij cliché kan zijn), ik kon er wel mee werken en me vermaken! Zeker in de bioscoop kwam de film goed binnen, waar ik toch eindelijk mag zeggen dat dit de eerste directe voltreffer is van Fede op mij. Zijn andere films hadden toch een rewatch nodig, of bevielen me zelfs niet! De beste man maakt toch best voortreffelijke films, die altijd wel echt heel goed onderhouden zijn, zo ook deze!

Ik vroeg me vooral af: waarom? Wat is nu de reden van deze film? Dit ding is een herhaling van zetten van eerdere films en brengt nauwelijks iets nieuws. De film lijkt ook werkelijk eerder een ode en een best of. Qua sfeer en set design wel vet gedaan maar anderzijds enorm donker geschoten dat me op den duur al snel begon te vervelen want visueel werd het er niet boeiender op. Af en toe spannend maar ook dat valt wel mee. Wel nog enkele leuke scènes die prima zijn gedaan (met de gewichtsloosheid) maar te vaak doen personages domme dingen om de plot vooruit te helpen of het einde te rekken om netjes aan de twee uur film te komen. De personages wisten me geen moment te boeien, dat vooral niet, waardoor de film zelf ook nauwelijks boeide. 2,5*.

Zeer capabele opvolger vanuit de hand van de Uruguayaanse regisseur Fede Alvarez, die zo langzamerhand toch tot de top van de moderne horrorregisseurs behoort. Zijn bijdrage aan de iconische Alien-reeks zit goed in elkaar, maar tot "geweldig" komt het spijtig genoeg niet. Daarvoor wil de spanning niet consistent genoeg zijn en steken de personages wat simpel in elkaar. Wel doen Cailee Spaeny en Isabela Merced het werkelijk uitstekend en dragen hun rollen overtuigend naar de voorgrond. Alvarez pakt tussendoor uit met wat gemene effecten en verhoogt de intensiteit bij vlagen sterk, de onthulling van de eerste Xenomorph is op die manier een machtig moment. Het origineel wordt met Romulus goed herbeleefd en op kwalitatief vlak doet de film wat het moet doen, maar echt memorabel wil het spijtig genoeg uiteindelijk niet worden. Niettemin één van de fijnste sciencefictionhorrors binnen de afgelopen jaren met een creatieve finale om het af te maken.

Als fan van de Alienreeks, en liefhebber van het werkt van HR Giger, was ik blij verrast met deze film. Een origineel script dat slim in elkaar steekt. Sterk acteerwerk en vooral: adembenemende beelden.

Vergelijken met de andere Alienfilms is lastig. Alien & Aliens waren destijds een openbaring, mensen stonden in de rij voor de bioscoop. Alien 3 / Alien resurrection waren wat minder verrassend. Echter deze film weet weer dat oude gevoel van spanning terug te brengen; knap geregisseerd.

Heerlijk ook die retro-look van alle computerstystemen: fraai gedaan!

De slotscenes zijn ook fantastisch: vooral de beelden van de astroïdenring van de planeet zijn de moeite waard om op het grote doek te bekijken!

Film vorige week in de bios gezien.

Een pracht van een film die de spanning in Aliens perfect weet weer te geven.

Wat een dikke meevaller was dit zeg! Fede Alvarez maakt met een bijzonder jonge cast een meer dan waardig nieuw onderdeel in deze franchise. David Jonsson speelt echt goed, is veelzijdig en overtuigend, en kan deze film als vliegwiel gebruiken naar een mooie carrière. Alvarez slaat geen volslagen nieuwe weg in en blijft dicht bij eerdere delen in de franchise, de alien ziet er ook weer echt goed uit. Het laatste act is dan weer full on Alien Resurrection. En dat mag, het warm water is in deze franchise al uitgevonden. Maar Alvarez doet zeker zijn eigen ding, steekt alles in een modern jasje. Hij geeft eindelijk de ruimte aan de "facehugger". Heerlijk ook om eenzelfde androïde als uit de Ash-familie terug te zien.

Minpunten? Die zijn er zeker ook. Het gaat af en toe net wat teveel de sentimentele toer op, er zitten ook magere stukken dialoog in en het komt allemaal pas na een uur(tje) helemaal los. Maar daarin is zelfs het originele meesterwerk van Ridley Scott niet helemaal vrij van. In een tijd die vol staat met prequels, sequels en spin-offs is dit wat mij betreft een geslaagde toevoeging. Het is geen poging tot vervanging, maar net een versterking van wat al bestaat.

Na Resurrection is Alien nu in 2024 weer helemaal terug!

Ik ben heel erg tevreden de bioscoopzaal uitgewandeld na Alien: Romulus. In principe is het alles wat je mag verwachten van een (moderne) Alien-film, en vind ik het een heel stuk beter te behappen dan Ridley Scotts laatste toevoegingen aan de franchise. Niet dat Prometheus en Covenant geen interessante probeersels waren, maar de uitwerking was er uiteindelijk niet naar. Met Romulus keert regisseur Fede Alvarez terug naar de roots van de serie, zowel in toon, plot als esthetiek. Het valt niet te ontkennen dat de film boordevol fan service zit, naar zowat alle delen in de serie maar toch vooral Alien, maar stoorde me dat echt? Bitter weinig, eigenlijk. De film doet weinig nieuws, maar wandelt het bekende pad gewoon op een hele fijne, frisse manier. Het doet me een beetje denken aan Prey van een aantal jaren geleden; die keerde ook terug naar de basis van de Predator-franchise, maar op een oerdegelijke manier, en daarmee zowat alle sequels met gemak achter zich latend. Eenzelfde gevoel heb ik een beetje bij deze Alien: Romulus.

Het ziet er allemaal ongelooflijk goed en gelikt uit, met een hele sterke sense of place. Je spendeert maar vijf minuutjes op die kolonie-planeet, maar toch heb je meteen een heel sterk gevoel over hoe het leven er aan toe gaat op die plek. De locatie van het verlaten ruimteschip is natuurlijk ook een perfecte, en dat is waar de paralellen met de eerste film beginnen. Tot aan de digitale recreatie van Ian Holm aan toe. Alvarez regisseert alles heel behendig, met een fijne sfeer en goede opbouw, hoewel échte spanning grotendeels uitblijft. Daar heb je als kijker gewoonweg teveel voorkennis voor anno 2024. De Xenomorphs blijven fantastische filmmonsters, zo ook in dit deel, maar echt angstaanjagend zijn ze natuurlijk niet meer. Qua spanning, sfeer en opbouw weet het de allereerste Alien-film in de verste verte niet aan te tikken (maar wie had dat nu verwacht?), maar Alvarez maakt veel goed door er een ongelooflijke vaart in te houden en heel veel vermakelijke scènes voorbij te laten komen. Dat zijn de sterktes van deze film, en dat is waarom ik de tweede helft beter vond dan de eerste. Qua gore had ik er (gezien Alvarez' reputatie) nog net iets meer van verwacht, maar er zitten wel echt enkele zeer brute kills en momenten in, met die geboorte-scène op het einde op kop. Brr. De hele laatste akte van de film is zo te lezen behoorlijk hit or miss, maar ik val wel echt in dat eerste kamp. Ik vond het afsluitende kwartier behoorlijk waanzinnig, inventief en benauwend. Echt eventjes iets dat je zonder spoilers moet ervaren.

De cast is grotendeels best vergetelijk, met uitzondering van David Jonsson, die wel heel veel wist te leggen in zijn rol als Andy, de Android van dienst. Maar goed, het belemmert de film en wat Fede Alvarez probeert te doen, totaal niet. Nee, ik ben echt tevreden en heb me ontzettend vermaakt. Alle verwijzingen daargelaten, vind ik het fijn hoe los deze film staat van de rest van de franchise. Ik denk oprecht dat dat zowel bij Alien als Predator de juiste weg voorwaarts is. Niet alles hoeft een grootse, samenhangende cinematic universe te zijn.

Dikke 3.5*.

Deze ook nog kunnen meepikken en vond het een vermakelijke film. Ondanks de langere speelduur zat het tempo toch wel hoog. Hij voelde zeker niet zo lang aan. De aliens zagen er goed uit en kwamen veel in beeld. De sets waren ook mooi vormgegeven. De cast deed het niet slecht en het verhaal was ook goed. Er werden niet echt veel domme keuzes genomen, dus dit viel ook nog goed mee.

Verder zaten er ook nog enkele schrikmomenten in, dus dat is ook altijd een plus. De scènes waar ze gewichtloosheid hadden, waren nog tof gedaan.

Het is zeker niet de beste, maar vond het toch de moeite om eens gezien te hebben.

Beter dan verwacht. Romulus is een Alien film die met aandacht voor detail en eer voor de oude Alien film gemaakt is. Het concept van de used future waar Star Wars mee begon in 1977 wordt redelijk consequent volgehouden. Ook is er meer creativiteit dan gemiddeld met een aantal goede vondsten, wat ik in Prometheus en Covenant wat miste. Het doet ook wat denken aan de geweldige Alien Isolation game door de setting van een verlaten ruimtestation, hoewel het niet zo imposant groot en sfeervol aandoet als Sebastopol.

De computer geanimeerde Ian Holm was niet nodig en niet overtuigend, ik had liever een acteur gezien en die mag er best anders uit zien.

Wat ik wat minder vond was een net te hoog tempo t.o.v. de oude Alien film. Ik vond het allemaal te snel gaan. Het is een film die net te veel probeert te doen, minder was meer geweest. Ook was het einde zwaar over de top grotesk. Verder zitten er in de dialogen soms net iets te veel flauwe verwijzinkjes naar de eerste twee films in.

Maar ik heb me zeker vermaakt, grafisch sterk en ik wil hem later nog wel een keer zien, al is het vooral om de snellere scenes wat beter in me op te nemen.

Ja toch weer lekker hoor, tuurlijk paar puntjes die echt beter konden maar zeker 3 sterren.

Zonder teveel de boel te analyseren is dit een lekker wegkijkertje.

Verveelde jongeren ontsnappen hun beklemmend bestaan en begaan de fout aliens te kietelen. Natuurlijk loopt dit lelijk af. En net zo vanzelfsprekend blijft er één halflevend over en mag hopen dat ze niet nog eens deze ruimtelijke monsters in welke dimensie dan ook tegen zal komen. Weinig originaliteit voor de echte liefhebbers van de meeste eerdere Alien films, en daarom teleurstellend gezien de opgeklopte verwachtingen.
Uiteindelijk voelt het als een halfslachtige poging om te mee te liften met een populaire franchise zonder te begrijpen wat het in de eerste plaats speciaal maakte. Het is een snel te vergeten aanvulling op het Alien-universum geworden, een die faalde om de erfenis van zijn voorgangers op z'n minst te evenaren. Romulus kun je best veroorloven te missen.

Tja we bevinden ons in een tijdperk waarin vrijwel elke succesvolle genrefilm met sequels, prequels, of what ever...nieuw leven wordt ingeblazen...Nu waren de Alien-films misschien niet altijd even succesvol maar hadden altijd wel de ambitie om iets eigens toe te voegen.

Echter nu aanbelandt bij het zevende deel worden ambities overboord gegooid en wordt er alleen nog slim gesampeld of opnieuw geordend. Dat ze film laten afspelen tussen de eerste en de tweede is natuurlijk ook niet handig want je kom dan eigenlijk direct uit bij een ongeïnspireerde herhaling... Nou vooruit er zijn ook praktische effecten dat was tenminste goed!

Het start leuk met een meisje en haar synthetische ‘broer' in een mijnkolonie maar zodra het potentiele slachtvoer bekent is, wilde ik nog maar één ding! Hopen dat de Xenormorph deze mensjes gauw en pijnlijk laat sterven! Wat inwisselbaar slecht waren die! Werkelijk moet er spanning komen van een tikkende klok in de vorm van een botsing? Of van een Humanoïde die je al dan niet kan vertrouwen?

Tja je voeg gewoon een hele reeks goedkope referenties toe om het een eigen verhaal te versterken en de kijker te herinneren aan de betere dagen van de franchise. En... Wie dacht dat het oké was om de gelijkenis van Ian Holm hierin te gebruiken? Waarom met deepfake-technologie een overleden acteur tot leven wekken? Sommige verwijzingen wordt ronduit onnozel (of denigrerend) omgegaan.

De film hangt eerlijk gezegd zo aan elkaar van teleurstellende dingen, dat je gewoon niet echt kan spreken van geslaagd. En natuurlijk is er het derde bedrijf van de film, die het voor mij gewoon liet ontsporen. Tja misschien is het qua hoe het eruit ziet een meer eigentijdse film maar als dat betekent dat het bombastischer moet zijn en de verwijzingen naar de eerdere films je om de oren vliegen...geef ik er toch de voorkeur aan om gewoon de oudjes nog een keer op te zetten!