Scream VI (2023)

De eerste Scream-film die ik overtuigd een onvoldoende geef.

1 In de eerste 20 a 25 minuten wist ik wie de moorden pleegden en wat de motivatie was. Nog nooit eerder gehad bij een Scream-film.

2 Het verhaal is veel herhalende en uitgekauwde onzin.

3 Het acteren was nog nooit zo slecht in een Scream-film. De personages horen niet te acteren alsof zij in een Stab-film spelen en dat is wat hier gebeurt.

Buiten Scream 3 waren de films voor mij nooit kolder. Er waren elementen wel aanwezig, ook in eerdere films, maar nergens werd het zo omarmd door de makers als hier.

Voor onze recensie bij de MovieMeter podcast/De Filmpodcast:

https://www.youtube.com/watch?v=l3jw-5BpcKw

Niet slecht maar ook niet fantastisch

Een middenmoot in de serie beter dan deel 3 en 4 maar slechter dan 2, 1 en 5.

De kills zijn wel weer prachtig en die mooie ouderwetse aftiteling kon me ook wel bekoren.

Een 3.5 is hij waard, leuk popcornvermaak met een klein beetje nostalgisch gevoel....

"Fuck this franchise."

Het vijfde deel vond ik een leuke soft reboot, dus ik was zeker wel benieuwd naar dit vervolg.

In dit deel zijn we inmiddels één jaar verder nadat Ghostface de boel onveilig heeft gemaakt in Woodsboro. Sam en haar zus Tara besluiten om met hun twee vrienden een frisse start te maken in New York. Lang kan de rust uiteraard niet duren, want voor ze het weten staat de zoveelste gek met het befaamde masker voor hun neus om hen te terroriseren.

Op deze wijze lijkt het weer lekker griezelen te worden, maar ik kwam helaas van een koude kermis thuis. Men werkt namelijk hetzelfde clichématige riedeltje af; dat zelfbewuste gedoe kennen we ondertussen wel. De vele ontwikkelingen en personages zijn simpelweg overdadig te noemen. Daarvoor lopen er zo veel personen rond dat het een warboel wordt.

Met The Big Apple als nieuwe setting worden er wel wat toffe dingen gedaan, zoals een drukke nachtrit in de metro. Jammer genoeg loopt het geheel niet allemaal even lekker op rolletjes, gezien er te veel tijd besteedt wordt aan de voorgeschiedenis. Hierdoor wordt het gebeuren op een gegeven moment langdradig. Wat overblijft zijn een aantal vermakelijke kills, hoewel het trucje met of een karakter nu wel of niet leeft nogal afgezaagd begint te worden.

Al met al is 'Scream VI' een teleurstellend vervolg geworden, zonde. Overigens volgt er na de eindcredits nog een gevatte scène.

2,5 Sterren.

Beter dan het vijfde deel. Minder meta self-awareness, hoewel nog steeds de overbodige verwijzingen naar de zogenaamde Stab movies, wat ooit een aardige grap was maar de kijker nu gewoon uit het verhaal haalt. De hoofdrolspelers acteren nu alsof ze in een Stabfilm meespelen. Sinds Scream 2 worden de Stab movies als een soort film-in-film gepresenteerd, maar niet alsof de main characters zelf in een Stabfilm meespelen, dus dat is een beetje gek.

Ik vind het een beetje jammer dat de vertrouwde omgeving van het stadje Woodsboro nu verlaten wordt. Ook komen slechts weinig van de oorspronkelijke karakters terug, en de nieuwe personages uit deel vijf vormen nu de 'core four' (high five).

De trailer pretendeert dat men het nu helemaal anders aanpakt, maar het zelfde riedeltje wordt weer herhaald en deze keer zijn er zowaar drie killers. Er wordt gezegd dat ook de hoofdpersonen nu niet veilig meer zijn, maar in werkelijkheid lopen ze na ontelbare dodelijke messteken even later weer doodleuk rond. Misschien teveel kritiek ontvangen toen het geliefde personage Dewey in deel 5 werd omgebracht?

Helaas een enorme domper. Deel 5 ben ik iets meer gaan waarderen, maar bij het zesde deel gaat het regisseurskoppel finaal de mist in. Na een leuke opening wordt er diep in gegaan op de onderlinge relatie van de zusjes, wat hun personage diepgang geeft. Wat mij betreft ook het sterkste gedeelte van de nieuwe films.
Maar wat de film ook enorm vertraagd en dit een (gevoelsmatig) veel te lange film maakt. Vervolgens worden bijna alle slashermomenten zo enorm belabberd uitgewerkt dat je gewoon merkt dat er 0,0 inspiratie is.
Er worden een aantal segmenten op je afgevuurd die indrukwekkend proberen te zijn, maar als je er over nadenkt is het zo slecht uitgedacht dat de tenen er krom van gaan staan. Hier een aantal voorbeelden:

De sequentie thuis en eindigend op die ladder. Niemand denkt er ook maar aan om 911 te bellen, hoe komt ghostface binnen, heeft Quinn/het zusje hem binnen gelaten, hoe is Ghostface ontkomen? Tara en Chad stonden op de voordeur te bonsen en via de raamkant keken de anderen toe, papa agent heeft blijkbaar een vervangend lijk door een heel flatgebouw gesjouwd zonder dat iemand het heeft kunnen zien.

De metro. Heel leuk die visuele trucjes. Maar je zult mij nooit in de NY metro vinden, want blijkbaar is er geen verlichting in de wagons aanwezig.

Zo'n Gale die echt te dom is om te poepen. Blijf gewoon in die kast zitten en bel 911. En ook altijd maar dat gedoe met die Ghostface neermeppen en vervolgens wegrennen of te voorzichtig zijn wapen te pakken en vervolgens zelf gestoken te worden.

Het was zo.enorm voorspelbaar. We zaten al gauw op papa politieagent, die waarschijnlijk met zijn connecties ook aan bewijsmateriaal kon komen. Dan gaat de film een aantal keren te opvallend richting Kirby wijzen, maar daar prik je dan doorheen.
Dan proberen ze te shocken met 3 ghostfaces. Maar zoals ik net al zei was dat met die dochter Quinn zo slecht uitgewerkt dat deze reveal ook totaal niet werkt. Zoonlief verwacht je niet na de metroscene, maar het voelt ook een beetje te bedacht om te overtuigen. En ze blijven ook maar lullen en lullen en lullen en lullen. Zo'n finale duurt daarom ook veel te lang en uitgekauwd aan.. En uiteraard is Ghostface standje opgefokt in deze film. Heel veel brute kracht. Zie die Quinn dit niet allemaal doen. Dit mag ook wel geloofwaardiger in beeld gebracht worden.

Dat meta gedoe met de prequel van de sequel en dat het een franchise is voelt uiteindelijk ook te bedacht aan omdat dit nou eenmaal bij een Scream film hoort. Maar vervolgens durft de film geen enkel risico te nemen en overleven bijvoorbeeld alle belangrijke personages. Ook al worden ze tig keer neergestoken. Bij eentje, oké. Maar bij Gale, Chad en Mindy..no way.


Dit laatste neemt de spanning volledig weg omdat er geen consequenties zijn omdat alles toch goedkomt telkens. En dat terwijl er zo hoog van de toren geblazen wordt in de film dat in franchises niemand meer veilig is. De film speelt juist veel te veel op safe daarin.

Het kan mierenneukerig overkomen. Maar wanneer een film begint te irriteren dan kan je er moeilijk omheen. Het duurt te lang waardoor je veelvuldig op je horloge zit te kijken, Ghostface loopt in een te opgefokt standje rond met weinig spanningsopbouw en er zit teveel onlogica in de film waar je tenen echt van krom gaan staan. Dat breekt deeltje zes helaas op. Er zit te weinig creativiteit in. Ondanks wat trucjes blijft het vooral een goedkope afleidingsmanoeuvre om proberen te verhullen dat de makers er weinig kaas van hebben gegeten.

P.s. Achterlijk hoe dat 3D opeens bij deze film door je strot geduwd wordt. Weinig 2D voorstellingen op chille tijden. 3D voegde hier echt helemaal niks toe. Deed vaak ook mijn bril even af. Je ziet eigenlijk amper verschil op de ondertitels na.

Niet verrassend dat ik me hier prima mee heb vermaakt, ondanks dat ik enkele zaken ergerlijk vond. Scream blijft Scream en zeker na de vorige film van een jaar geleden weet je echt wel wat je gaat krijgen.

Dat Woodsboro nu ingeruild is voor New York vind ik wel eens verfrissend. Het levert een leuke opening op waarbij twee scènes de intro vormen en toen ging ik er eens goed voor zitten. Daarna krijg je uiteraard een kennismaking met de nieuwe groep slachtoffers van Ghostface en dat was niet helemaal naar mijn smaak, want al die zelfbewuste studenten zijn vrij irritant. Zeker die kortpittige Mindy (bleh) was niet om uit te staan zo irritant met haar betweterige geneuzel over filmzaken. Op dat gebied slaat de franchise nu wel een beetje door. De Stab-franchise was een leuke grap, maar is allang niet meer zo funny als het eerder was.

Gelukkig hebben we Ghostface zelf nog, die genadelozer en bruter dan ooit te werk gaat. Even wennen dat 'ie plots met een shotgun liep te knallen, maar het was allemaal heel vermakelijk en bloederig. Maar daar volgt wel weer een tweede irritatie, namelijk dat sommige slachtoffers het toch nog overleven ondanks dat ze gruwelijk zijn toegetakeld. Jammer dat ze hier gewoon een grotere groep hoofdrolspelers dood durven laten gaan. Of het nu Gale of Kirby is, of een aantal van de studenten, ze worden prooi en overleven dan alsnog steeds. En ik miste ook wel een beetje bij diverse kills een spanningsopbouw, terwijl ze dat juist in het begin wel leuk deden met dat steegje of in de supermarkt. De grote finale vond ik wel weer leuk gedaan, al is het onderhand niet meer te raden wie het is omdat alle hoofdrolspelers wel gelinkt zijn aan Ghostface-moorden in het verleden. Nou boeit het me ook altijd vrij weinig wie het is, maar dat ze nu met zijn drieën zijn valt wat lastig te verklaren als je hoort hoe ze alles hebben gedaan. Wel is het een leuke ode aan het verleden van diverse Scream-films.

Van mij hoeft de reeks echt niet te stoppen, maar is het wel tijd voor verandering. Of maak er een reboot van, I don't care. Ik miste ook Sydney en Dewey wel, terwijl Gale niet meer dan een veredelde bijrol was maar ondanks dat doet Courtney Cox het wel altijd leuk. Ik neigde een beetje naar 3,5 ster, maar daarvoor laat de film net teveel steken vallen, maar voldoende is het zeker.

3*

Viel niet echt tegen. Nadat de films van 1 t/m 3 steeds slechter werden is de draad daarna weer opgepakt op het niveau 'acceptabel voor deze franchise'. Met name door een aantal goede kills en enkele goed opgebouwde scènes, met als hoogtepunt de beklemmende scène in de metro.

De lol van dat metagedoe is er nu echt wel af. Zelfs met de zelfspot waarmee het gebracht wordt is het gewoon niet leuk meer. We weten het nu wel.

Verder is het gewoon prima wegkijken. Gaat nergens echt vervelen en hier en daar een redelijke scare. Wél tegenvallend was de ontknoping. Dat het weer gewoon de familie van de vorige moordenaars is met min of meer dezelfde motieven getuigt van weinig fantasie en creativiteit. Dat alle hoofdpersonages overleven is ook erg veilig. Daarin onderscheidde de vorige zich toch iets meer.

De dochters van Billy Loomis [Skeet Ulrich] hebben Woodsboro verruild voor New York in de hoop te ontsnappen aan hun gruwelijke verleden. Sam [Melissa Berrera] en Tara [Jenna Orega] delen onder het pseudoniem Carpenter een kamer met Quinn [Liana Liberato]. Wanneer twee filmstudenten dood worden aangetroffen beseft Sam zich dat het verleden haar ook in New York blijft achtervolgen. Samen met mede-overlevenden Mindy [Jasmin Savoy Brown] en Chad [Mason Gooding] proberen Sam en Tara de dader of daders letterlijk en figuurlijk te ontmaskeren voordat één van hun het lootje legt. Berrera en vooral Ortega leveren goed werk af in deze degelijk geregisseerde zelfverklaarde sequel op de requel, maar het scenario ontbeert het venijn en de zwartgallige, intelligente humor die kenmerkend is voor de beste films uit de franchise. Het is geworden wat het oorspronkelijk parodieerde: formulematige slasherhorror.

Buiten een traag begin zat ik geboeid te kijken. Je zou zeggen met de open locatie in New York minder suspense zal opleveren, integendeel is goed gebruik gemaakt van de omgeving en de extra's om dezelfde suspense aan te houden zoals in de eerdere delen.

Any other ghostface

De nieuwste telg uit de Scream reeks is een stap vooruit ten opzichte van deel vijf, maar het is met name de onbevredigde ontknoping die de algehele kwaliteit behoorlijk naar beneden haalt. Dit komt doordat de daders een nogal absurd plan verzonnen hebben die zo belachelijk is, dat alle geloofwaardigheid wegvalt. De film claimt dat het hier niet om een gebruikelijke Ghost face draait, maar ik vond deze ghost faces juist wegvallen tegenover de daders uit de andere delen.

Naast bovenstaande vond ik het ook bizar om te zien hoeveel personages er neergestoken worden terwijl het merendeel van de cast het einde van de film haalt. Met name de bijna dood van Gale en Chad vond ik ergerlijk. Zorg er dan als regisseur voor dat ze helemaal niet neergestoken worden.

Waarom ik toch een zeven geef is omdat ik mij eigenlijk tot aan een specifieke scène in de metro over het algemeen prima vermaakt heb met dit zesde deel. De spanningsopbouw is aanvankelijk goed, er komen veel spannende momenten voorbij, en het tempo ligt hoog. Daarnaast word ik altijd blij van Melissa Barrera (wat een prachtvrouw is dat) en vond ik het ook aangenaam om het personage van Hayden Panettiere weer eens terug te zien. Ook veel van de dialogen waren weer messcherp, en het blijft leuk om te zien hoe het genre op de hak genomen wordt.

Voor een vervolg, die er ongetwijfeld gaat komen, mag er meer schrijfwerk in de dader(s) gaan zitten en mag de regisseur minder op safe gaan spelen met het in leven houden van alle hoofdpersonages. Gebeurt dit niet dan verwacht ik dat deze reeks steeds verder aan kracht in zal gaan boeten. Dit zou zonde zijn want ik blijf dit vooralsnog een leuke franchise vinden die nog wel even door kan blijven lopen, mits er een bepaalde mate van kwaliteit in stand kan worden gehouden.

3,5*

Zeer goed deel!!! Misschien wel één van de beste delen. De film duurt 2 uur en het begin start wat slapjes. Maar langzaam aan gaat de trein steeds sneller rijden en wordt het allemaal zeer spannend en vermakelijk.

De moorden zijn grof en dat maakt het echt een harde thriller/horror film.

Het geluid is ook erg goed gedaan. Zeker de scene's in de supermarkt en in de metro zijn prachtig gefilmd. Echt goede 'suspense'. Zelfs gewoon met de lichten aan.

Ik zou zeggen, als je twijfelt, zeker gaan, want na de vele 'bagger' horror films van de laatste tijd, is dit toch echt één van de betere.

Een beetje in de lijn van zijn voorgangers met spetterende slachtpartijen, meta-praatjes waarbij de vierde wand geregeld doorbroken wordt en een potsierlijke reveal op het einde.

Scream VI

Wederom een lekkere slasher die doet wat ie moet doen. Relatief veel kills (al dacht ik soms dat mensen dood waren, maar bleek later toch niet zo te zijn), veel bloed en soms een beklemmend sfeertje, o.a. in de metro.

De uiteindelijke ontknoping had ik een beetje zien aankomen. Nadat de therapeut werd vermoord dacht ik direct aan de detective en al helemaal toen ze bij die ''shrine'' aankwamen met alle bewijzen over elke ghostface. Bij Ethan had ik zo'n gevoel bij '' he is fishy'' en werd nergens echt bij betrokken. Toen die meid vermoord werd twijfelde ik wel even, maar achteraf was het vrij duidelijk, als je weet wat hun motieven waren. Uiteindelijk was het weer een familie die uit was op wraak, zelfde als in deel 2. Ik vond Ethan en Quinn trouwens prima killers, maar hun vader toch wat minder.


Kortom, prima vervolg, maar in het vervolg mag het verhaal wel wat origineler zijn.

3 sterren.

Het verplaatsen van plot en personages naar New York is een slim idee, maar afgezien daarvan heeft dit zesde deel in de franchise helaas weinig nieuws te bieden. Integendeel; het vergezochte script zit vol met oubollige dialogen en de spannende momenten zijn op één hand te tellen. Met name de climax stelt behoorlijk teleur. Vlot geregisseerd en Melissa Barrera en vooral Jenna Ortega zijn nog steeds leuk in de hoofdrollen, maar de rek is er duidelijk uit. Ook ditmaal is de strakgetrokken duckface van Courteney Cox overigens het engste element van de film. Daar kan ghostface simpelweg niet tegenop.

"Not every movie needs a post credits scene.”

Het zesde deel alweer van deze franchise die vroeger toch echt wel erg vet is. Ik was best hyped over deze film, en dat kwam eigenlijk voornamelijk omdat ik de trailer best goed vond uitslaan. Want achteraf was dit toch wel echt een bittere pil om doorheen te komen, en dat heeft zo zijn redenen. Toch blijft de horror-fan in mij deze films aanhalen, terwijl je weet wat er gaat komen. Voornamelijk een b-matig en hysterische wannabe horror-flick met onwijs irritante personages en een oersaai verhaal. En dan zichzelf toch weet te redden met de nodige bloederige en mooie kills, die toch wel de interesse weet te wekken.

De film opent overigens wel echt met een heerlijke kill. Ook een prachtige vrouw om te zien die ‘Samara Weaving’, waar de film vrij leuk mee opent. We volgen haar die een date gepland heeft in één of andere vage bar in New York, wanneer ze gevraagd werd haar date te bellen staat ze bij een steegje waar ze inloopt. Ze is een lerares op een school gespecialiseerd op het gebied van horrorfilms, en heeft een werkje van twee jongens afgezaagd die groot fan van ‘Giallo’ zijn. Eén vna die gasten heeft haar vervolgens vermoord door meerdere keren in haar borststreek te steken, midden in de steeg. Best gruwelijke beelden als je er zo over terug denkt maar, voor de horrorfans toch wel een must. Door deze scene zet deze film best een hoge lat voor zichzelf, ik wil namelijk wel een film hebben die soort gelijke beelden schetst, met een prima cast.

Eigenlijk slaat na deze opening de film volledig om, en word het eigenlijk als maar triester. En dan heb ik het eigenlijk nog helemaal niet over de hoofdpersonages die ik eigenlijk nog helemaal niet zo slecht vond. Ik had een vrij hoge pet op voor Jenna, dat komt omdat ik haar zoveel voorbij heb zien en horen komen om haar rol laatste in die Netflix serie maar, zo heel bijzonder acteerde ze niet. Wel prachtig om te zien trouwens. Ook Melissa vond ik gewoon prima, al zat ze wel op het randje. Daaromheen vond ik de cast echt net dikke stront, met als pronkstuk ‘Courteney Cox'. Terug in de jaren negentig was ze ook nog om aan te zien maar, hier is het gewoon één en al plastic. Toch wel mooi om te zien dat dit soort horrorfranchises proberen te scoren met oude namen uit de originele eerste delen, zo zag je dat uiteindelijk ook bij Halloween, waar de hype ook enorm was en het allemaal wat tegenviel. Geinig overigens ook, dat ze nu een ‘journalist’ is.

Daarnaast is deze film echt gewoon heel matig in script, ook personages vond ik bar en barslecht om de hoofdpersonen heen. Want zo heb je uiteindelijk weer één en al woke om je heen hangen waar ik nu echt niet op zat te wachten, en ik denk ook wel dat de meest irritante rollen die van Jasmin Savoy Brown is als Mindy. Niet persé omdat ze lesbienne is hoor maar, wel wat er weer om heen wordt gecreëerd. Ze is een irritante filmkenner die de stereotypen uit deze films maar eens de grond in wil drukken, met een shirt aan waar feminisme nog eens wordt gesteund. Goed dat er aandacht voor is; niet in deze film graag.

De film moet het dan echt hebben van het horror gedeelte en gelukkig weten ze hier wel raad mee. Ik heb echt heerlijk kunnen genieten van de vele ‘slashermoments’, waar we Ghostface weer heerlijk bezig zagen met het vermoorden van verschillende mensen. Toch had ik misschien wat meer gewild? Of misschien nog wel iets meer gore. De film duurt overigens ook twee uur, dus het is soms echt wel even taai om door heen te komen zeg, niet normaal. Zeker rond het middelpunt, veel gelul weinig daden.

De nodige clichés komen ook nog wel langs, en ik vond het mooi hoe mijn kameraad en ik gek werden van het feit dat ze driemaal met een wapen naar Ghostface staan, en voordat ze schieten eerst nog “Hey!” roepen. Daarna nog even wachten, Ghostface weg kan springen en dan schieten, haha tja dat heb je gewoon snel in een horrorprent als dit, en werd na een tijdje ook wel gewoon komisch. Voor de rest vond ik het wel meevallen, ik vond het opzich wel leuk dat we waren vertrokken naar New York, een keer een andere omgeving is ook niet verkeerd.

Ondanks mijn negativiteit beoordeel ik de film wel positiever, al is het wel een nipte voldoende. En dat komt eigenlijk omdat ik de horror momenten en de actievere stukken gewoon weg vermakelijk vond. Is het dan zo slechte film? Nee, dat zeker niet maar er zijn te veel punten en momenten om echt positief te blijven over deze film, minder politiek gelul en meer focussen op de film wil misschien nog wel eens helpen.

Prima film, zeker voor iemand die niet van horror houd. Ik snapte er alleen niks van, maar daarvoor moet je voornamelijk alle delen zien zodat je beetje weet hoe het werkt. Maar het is nou niet dat ik hem nog een keer ga kijken...

Matig deel in de reeks. Het verhaal is teleurstellend en blinkt niet uit in originaliteit. Het lijkt puur bedacht om er weer een zoveelste draai aan te geven. De uitwerking gaat nog wel maar houdt niet over. Er zitten een aantal spannende scenes in waarbij wel de ene wat makkelijker dood gaat dan de ander. Bepaalde personages moeten het verplicht overleven, dat is wel jammer want dat gaat wel ten koste van de geloofwaardigheid, voor zover je daar over kunt spreken. Het einde, waarbij de waarheid bovenwater komt, is echt een teleurstelling. Visueel ziet er wel allemaal gelikt uit. Het acteerwerk is verder in orde. Krappe voldoende. 2.5/3.0

Aardige film waarin de moordenaar met het spook-masker voor de zoveelste keer toe weet te slaan. Het zelfbewuste element is wat meer naar de achtergornd geplaatst, en dat is jammer. Desondanks kijkt het op zich wel gemakkelijk weg, maar het had met gemak wat korter kunnen zijn. Genoeg moord-scenes die er verder ook prima uit zien. Net geen 3.5 sterren.

Best wel een goed deel dit. Op zich geen evidentie door de formule van Scream, een mengeling van een groep vrienden/kennissen/familie waar de kans groot is dat 1 of 2 van hen de moordenaar zijn. Om het dan nog spannend te houden. Aangevuld met wat misleidende zijsporen en de nodige odes aan het hele horrorgenre.

Er wordt voorzicht losgeweekt van het verleden zodat de franchise verder kan. Er zijn nog wel enkele bekende gezichten. En leuk dat we een andere setting krijgen in N.Y. Waar regisseursduo Matt Bettinelli-Olpin & Tyler Gillett misschien nog iets te veel vast hielden aan de vorige Wes Craven films en zoekende waren, doen ze iets meer hun eigen ding. En dat kan ik alleen maar toejuichen. Eén van de betere delen uit de reeks.

Waar Scream 5 mij heel hard heeft teleugesteld heeft dit zesde deel mij extra verrast.

Story time:

Bij de requel van Scream uit 2022 kon ik alleen maar concluderen dat critici en ik niet altijd overeenkomen. Er werd gesproken over een welkome nieuwe wind in de franchise en een sterke Jenna Ortega, een mooi eerbetoon aan de originele films en Cravens legacy. Ik liep dan weer extreem underwhelmed de zaal uit. Het was allemaal een beetje volgend het boekje en nergens had ik echte connectie met de personages. Zelfs niet Melissa Berrera, die ik fantastisch vond in In The Heights, kon echt overtuigen. Het was allemaal wat meh.

Vandaar dat ik even had gewacht met dit zesde deel waavan ik, wonder boven wonder, nog geen enkele spoiler van gezien had online. Sinds maandag zit ik ziek thuis dus heb ikeer dan genoeg tijd mijn watchlist te kuisen dus ben ik gisteren begonnen aan Scream VI. De openingsscène was ik totaal verbijsterd van waardoor ik hem direct heb uitgezet. Ik moest deze film samen met m’n man kijken! Disclaimer: mijn man houdt wel van de occasionele horrorfilm maar heeft een sterke afkeer tegen slappe happen en clichés. Hierdoor kijk ik de meeste horror op m’n eentje. Hij vond de originele Scream best leuk, Scream 2 spannend en het vijfde deel tijdverdrijf. Nummer 3 en 4 heeft hij geen interesse in. En toch moest ik samen met hem deze zien. Allebei zijn we uiteindelijk positief verrast.

Ghostface is niet normaal genadeloos hier. Elk moment vrees je voor het leven van de personages en je weet nooit echt wie het volgende slachtoffer zal zijn. De kills zijn erg bruut in beeld gebracht en zijn zo entertainend. Men is er echt in geslaagd om Ghostface naar Montreal, ik bedoel New York, te brengen.

Personages zijn ook zo veel interessanter. Waar ik Samantha eerst niet afkon heb ik hier enkel sympathie voor haar. Jenna Ortega’s karakter heeft me ook voor zich gewonnen, al heb ik nog steeds het gevoel dat ik naar Ortega zelf zit te kijken. De bijfiguren hebben meer te doen en komen ook goed uit de verf.

Er wordt genoeg tijd genomen voor de achtervolgingsscènes en die zijn bijna allemaal erg sterk. Enkel jammer dat niet elke spannende scène een even goede payoff heeft. Hierdoor bleef ik af en toe op mijn honger zitten. Ook de uiteindelijke onthulling van de killer is op z’n zachts teleurstellend te noemen, al zag ik niet aankomen wie het was.

Scream VI is meer dan goed dus van mij mogen ze in deze tendens er nog een paar maken. En breng potverdikke Neve Cambell terug. En betaal haar eens voldoende.

4*

Scream VI, gewoon weer een top Scream film!

Scream 1 had ik 4.5 sterren gegeven, Scream 2: 4 sterren, Scream 3: 3.5 sterren, Scream 4: 4.5 sterren en Scream 5: 4.5 sterren.
Scream VI (Scream 6) krijgt van mij ook 4.5 sterren, het is gewoon weer een heerlijke horrorfilm!
Ik verveel me nooit tijdens het kijken naar Scream films, het blijven toppertjes.

Leuke cast weer, eerste deel waarbij Sidney er niet bij is, verrassend om te zien dat Quinn toch wel een Ghostface was

Ik ben heel benieuwd of Sam toch wel een Ghostface gaat worden, net zoals haar vader

Op naar Scream VII (Scream 7), 4.5 sterren voor Scream VI (Scream 6)

Bleh.

Craven mocht dan niet door en door mijn favoriete regisseur zijn, maar Bettinelli-Olpin en Gillett vernietigen zijn populaire reeks compleet. Als ik dit zie snak ik echt weer naar de regie-inbreng van Craven. De nieuwe twee delen ogen vooral als na-aperij. Bovendien voegen Bettinelli-Olpin en Gillett helemaal niets toe behalve wat flauwe wendingen en een nog uitgerekter verhaal.

Barrera en Ortega acteren best aardig, dragen de film ook met z'n tweeën. Het is namelijk verbijsterend hoe slecht de overige cast acteert. Het helpt ook niet als je de beste actrice (Weaving) in de opening laat sterven. De toegevoegde leden zoals Liberato en Champion acteren te stuitend voor woorden en aan Panettiere weiger ik überhaupt nog inhoudelijke woorden vuil te maken. Als er iemand niet teruggebracht had moeten worden was het Panettiere en al helemaal niet met de belachelijke uitleg van FBI-agent. De scriptschrijvers hebben zichzelf niet bepaald uitgedaagd is mijn conclusie als ik dat zo zie.

Daartegenover staan overigens wel stukjes die oprecht gaaf zijn. De schietpartij in de winkel en de belegering in de trein bijvoorbeeld. Opvallend sterke scenes die wel laten zien dat Bettinelli-Olpin en Gillett wat voorstellen in de regie, alleen is Scream niet zo'n sterke keuze om die kwaliteiten te bevestigen. Fijn overigens dat ze het qua moorden wat lomper hebben aangepakt. Niet enkel wat messteken meer, maar gewoon bloederige en grafische moorden. Wel jammer dat de meest grafische stukken dan vooral de aftermaths zijn.

Scream 6 kent al bij al te weinig verrassing. De wending van drie moordenaars naar het einde toe is te flauw voor woorden en dat de film blijft hameren op zware en dramatische emotie vergt teveel van de cast. Je zou je meteen kunnen bedenken dat die agent een moordenaar is met de beperkte emotie die hij overheeft voor de nepdood van zijn dochter. Waar deel 5 nog wat originele ideeën had, love them or hate them, heeft Scream 6 niet echt meer wat te vertellen. Daarnaast is spanning ook best ver te zoeken, al was dat nooit echt de prime van deze reeks.

Ik vind het maar bedenkelijk. Ik kan al zowat uittekenen dat deel 7 of 8 dan Barrera in de stoel van killer gaat plaatsen. Eerlijk gezegd vind ik het wel best zo met 6 delen, maar dat zal het publiek wel niet met me eens zijn. De ideeën worden steeds armoediger, voor mij als liefhebber van het eerste deel is dit gewoon niet meer wat een echt gave Scream-film moet voorstellen. Dan kan je mij uiteraard bestempelen als zeurpiet, maar niettemin vind ik films als deze serieus kwalijk voor een best aardige reeks. Om overigens maar even te benadrukken dat sommige reeksen eindeloos door mogen gaan, maar dan hopelijk niet met zo'n melodramatische setting als deze.

''Don't fuck with the original'' aldus Sidney Prescott

Ik zou het niet meer doen, maar ik kon het gewoon niet laten. Ik moest de film zien, omdat ik hou van de Scream-reeks 1 - 4, ik ermee opgegroeid ben en ik het nog een kans wil geven. Echter is dit weer één grote teleurstelling! Alhoewel net iets beter dan Scream 5.

Nog steeds heb je geen connectie met deze nietszeggende personages (die het weer wonder boven wonder allemaal overleven, hoe bedenk je het), het lijkt eerder op een tienerdrama met alle coole tienerwoordjes en verhaaltjes paraat en is alles weer zo random. De soundtrack vond ik ook niet bij een Scream film passen, maar eerder dus weer bij een tienerdrama. De soundtrack van de eerste film komt voorbij, maar is ook een mismatch met alles. Ik kan mij niet voorstellen dat de makers echt fan waren van Wes Craven en van de Scream reeks. Dit is gewoon ''we geven het de naam Scream, want het scoort, maar komt nergens in de buurt en we gaan het helemaal anders doen''.

Opening: Vrij slecht

Moet memorabel zijn, zoals we mogen verwachten van een Scream film. Ach, Scream 3 viel ook tegen, maar bij deze opening is echt niets positiefs over te zeggen. Samara Weaving komt opdragen met een totaal nietszeggende rol, slappe kill, geen goed dialoog en met een wel heel stomme reden om een steegje in te lopen. Waarom? Geen idee. Als je dan toch gaat, waarom niet een ander steegje die veel dichterbij was? Toevallig... Daarna horen we ook niets meer over haar, dat ze dood en gevonden is en dat haar leerlingen haar benoemen of wat dan ook.

De onthulling van de ''moordenaar'' voelde eerder als een anticlimax dan als iets verfrissends. Daarna wordt dan al duidelijk dat hij het niet is, maar iemand anders. Weer een nietszeggende kill. Ze hadden er veel meer uit kunnen halen.

Terugkeer Kirby: Voldoende

Ja, één van de twee dingen die ik erg leuk vond. Helaas hebben ze er weinig mee gedaan, ook haar karakter lijkt vrij ingetogen met hoe ze eerst was. Voor mij hadden ze haar het hoofdpersonage mogen maken. Met eventueel flashbacks en hoe ze tot zo ver gekomen is en wat haar de drijfkracht geeft om de moordenaar te pakken na alles wat ze heeft meegemaakt, zoiets... Toch was haar terugkeer wel een verademing bij de rest van de film.

Gale haar moment: Goed

Al ziet ze er inmiddels al een tijdje zelf uit als Ghostface, toch was haar scene spannend en fijn om naar te kijken. Had ook graag gewild dat zij meer aan bod kwam in de film naast Kirby, maar zoals ze in de film al zeggen ''oud personages doen er niet meer toe''. Toch had ze een moment om te knallen en dat was goed gedaan. Geen idee of ze het overleefd heeft.

Billy de vader: het slechtste verhaallijntje ooit verzonnen

Wie bedacht heeft dat Sam de dochter is van Billy moet echt eeuwige jeuk krijgen. Dit slaat echt nogmaals nergens op. Ze lijkt er ook niet eens op qua uiterlijk. Ook moeten ze laten doorschemeren dat ze daardoor ook een soort creep is die het heerlijk vindt om mensen neer te steken met een psychopaten smoeltje erbij. Het is echt zo belachelijk.

De eindscene + onthulling: bar en bar slecht

Ook een memorabel en belangrijk moment in de reeks. Je weet al meteen dat de onthulling echt totaal niet boeit, omdat je de personages nauwelijks hebt gezien naast de hoofdrollen en dat ze weer een erg slap motief gaan geven. En jahoor, drie personen nog wel. Die Tara en Sam allang hadden kunnen vermoorden. Die vader stond meerdere keren vrij om iets te doen, loopt zelfs rennend met een geladen persoon op iemand af, maar wil liever knuffelen. Het is echt zo dom. Het is weer een rommeltje net als Scream 5 had. Veel zinnen komen voorbij wat een regelrechte kopie is van de voorgaande delen wat echt cringe is. Ook moeten de daders soort van debiel overkomen alsof ze zo gek als een deur zijn (dat zijn ze natuurlijk ook), maar het ligt er te dik bovenop. Zelfde kunstje als de vorige film.

Sidney's afwezigheid: een waar gemis en totaal respectloze keuze van de makers.

Het draaide allemaal om haar, maar ineens niet meer, nu draait het om een stel nobody's die keer op keer overleven ondanks 20 keer gestoken te worden die het verhaal willen kapen, want ze is te oud en zoals ze al zeiden niet belangrijk meer.... Vooral die Mindy is zo irritant en kan Randy op geen enkele manier vervangen.

De kills: amateuristisch en niet interessant

Nauwelijks gaat er iemand dood en als dat gebeurt gelijk een messteek als ze ghostface treffen en het is klaar. Geen achtervolgingen, spanningsopbouw enzovoorts (behalve bij Gale). Ook de scene in het winkeltje waar ghostface met een gigantisch wapen loopt en de winkel echt heel klein is zorgt ervoor dat de twee kunnen ontsnappen. Heel erg vreemd terwijl je precies kan zien waar ze moeten zitten.

1,0* voor de moeite

Hoge verwachtingen gehad met Scream VI, omdat ik Scream 5 uitstekend vond. Maar helaas vind ik dit samen met het vierde deel de minste uit de reeks.

Mijn grootste ergernis is toch wel dat haast iedereen die flink gestabed wordt, het overleeft. Kom op man. Waarschijnlijk is dit gedaan om wat vaste gezichten weer te laten terugkeren in de volgende delen. Want die gaan er ongetwijfeld komen. Daarnaast stoorde ik mij ook dat het target groepje op sleeptouw wordt genomen door die FBI agente. Ze mogen overal bij zijn, worden ingezet als prooi, rijden in een politieauto en mogen zelfs meehelpen met het onderzoek. De stad mag ook niet verlaten worden door Sam, want zij is getuige? Mijn god. En maar blijven rondzwerfen, zonder enige beveiliging in die hectische stad. Onnodig vragen om problemen. Het feest werd compleet toen Sam met een grandioos voorstel kwam, om zich te laten vermoorden zodat iedereen daarna met rust zal worden gelaten. Yeah right...

Normaal gesproken stoor ik mij weinig aan het verhaal of aan verkeerde keuzes die gemaakt worden in slahsers (want dat hoort er bij), maar dit keer was er geen ontkomen aan.

Maar een onvoldoende wil ik de film nou ook weer niet geven. De openingscene is uitstekend en origineel voor een Scream-film. Ghostface met een shotgun had ook wel iets cools. Scene met de ladder was voorspelbaar, maar toch ook wel heel vermakelijk! Zo valt er heus wel te genieten met deze Scream en moet ik complimenten geven aan de vele nachtscenes die erg fraai en helder gefilmd zijn. Red Right Hand ontbrak gelukkig niet, want die klinkt als vanouds heerlijk in de oren.

Er mag gerust nog een deel komen, maar hopelijk van een iets hoger niveau qua realisme.

Het lijkt een uitgemolken franchise, maar niets is minder waar. Dit Scream vervolg is zelfs één van de betere sequels. De reden is vooral dat Ghostface veel bruter te werk gaat en voor een aantal zeer geslaagde kills gaat. Een ander reden is de totaal veranderde locatie van dorp naar stad met daarbij een Ghostface die veel minder berekenbaar is dan je zou verwachten. Het plots opduiken op een straat of gewoon in een winkel binnenstappen en mensen vermoorden. Het kan allemaal in dit Scream vervolg. Er zitten een paar sterke scènes in de film zoals de scène in de metro, de brute scène in de winkel, de scène waarvan je op een bepaald moment meent dat je de kant van Ghostface gaat zien wanneer hij gaat moorden, de scène met de ladder, de scène tussen Ghostface/ Gale Weathers en de zeer geslaagde openingsscène met Samara Weaving. Dat laatste doet op een bepaalde manier denken aan de geweldige openingsscène van Scream met ook een bekende actrice nl. Drew Barrymore, maar nu heel anders uitgewerkt. Heel wat pluspunten, maar de chaotische slotscène laat steken vallen. Niet zozeer de al of niet verrassende ontknopingen, maar wel de wijze van de uitwerking ervan. In principe zijn sommige bloederige aanvallen van Ghostface bij bepaalde personages dodelijk, maar blijkbaar niet. En dit gegeven maakt dat de film zijn kracht wat verliest. Jammer dat de regisseur niet heeft aangedurfd om buiten de brute kills ook voor de harde realiteit te kiezen en sommige personages gewoon te elimineren. 7/10

Nr 6 dan maar, maar deze viel wel goed mee. Cast deed het goed, er zat ook wel veel vaart in het het verhaal met redelijk veel moorden. Het begin was ook redelijk origineel voor deze reeks. vond deze toch beter dan de vijfde.

Deze inmiddels twee keer bekeken (op 4K en de bijgeleverde blu ray).

Ik vond deze een stuk leuker en spannender dan de vorige film, wellicht omdat de originele, ietwat vermoeiend ogende oude garde praktisch nu uit deze reeks is geschreven, alleen Gale is nog over, een rol van de steeds meer op Ghostface lijkende, plastic gezicht achtige Cox, maar haar rol is nog slechts een onbelangrijke bijrol, al is haar confrontatie (sterfscène?) met Ghostface razend spannend en wellicht de beste scene uit de hele film.

In interviews werd ons verteld dat de locatie van New York, de film een geheel andere sfeer en look zou geven, maar dat valt in de praktijk wel mee. Of mensen nu aangevallen worden in een huis ergens in een voorstad, of in een appartement, daar merk je verder niet zo heel veel van.
Wel is de zogenaamde ladder scène tussen twee door een steegje van elkaar afstaande appartementen wel een leuk, origineel idee, maar afgezien daarvan, is het verder toch allemaal veel van het zelfde.

De openingsscène viel wat tegen. Begon nog wel aardig, maar uiteindelijk deed het niet veel met me.
De finale was op zich goed bedacht en zag ik persoonlijk niet aankomen, maar dat praktisch iedereen alles weer overleefde (nadat sommigen echt tig maal met een mes waren raak gestoken in hun buik) komt ietwat geforceerd over.

De twee zusjes zijn nog steeds goed en komen geloofwaardig over; Panettiere is een leuke toevoeging, hoewel ik haar tien jaar geleden helemaal niet zo goed vond en echt geloofwaardig als FBI agente is ze natuurlijk ook niet; Mulroney was in zijn jongere jaren een serieus acteur en is nu blijkbaar afgezakt naar schmierende bijrol speler in een horrorfranchise en dan is er nog Savoy Brown, die zo mogelijk nog betweteriger, irritanter en onuitstaanbaarder is dan in de vorige film (Jamie Kennedy, where are you, when we need you the most?).

Kortom: beslist geen slecht vervolg, maar ook niet bepaald een klassieker in wording.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Een stapje omhoog voor mij na deel vijf. Inhoudelijk is de reeks misschien nooit zwakker geweest dan hier, maar deze zesde film heeft daarentegen wel een heel hoog entertainmentgehalte en een hele hoop enorm brute, bloederige kills en scènes. Er is nauwelijks tijd om stil te staan bij de domme dingen, en de film neemt zichzelf ook een stukje minder serieus dan het vorige deel had ik het gevoel. De setting van New York geeft wel een nieuwe impuls aan de reeks, ook al verandert de sfeer en toon er niet enorm hard door. De moorden vinden dan wel plaats in een drukke stad, maar je hebt niettemin het gevoel dat de personages er helemaal geïsoleerd alleen voor staan. De openingsscène was best cool, de scène in de metro zeker ook, evenals Gale's 'laatste' scène, maar bijvoorbeeld ook dat moment in de nachtwinkel waar Ghostface een shotgun hanteert representeert echt wel de vibe van dit zesde deel. Het gaat er allemaal een stuk meer over dan in de vorige delen, en Ghostface is compleet losgedraaid hier. Maar ergens was dat best wel fijn, en levert dat vele afzonderlijke vermakelijke scènes op. Geen moment verveeld in ieder geval, al was het eindstuk en de onthulling van de killers wel bijzonder zwak te noemen in dit deel.

Ook een groot en vooral vreemd minpunt is een bepaalde mildheid tegenover de personages? Het valt niet op één hand te tellen hoe vaak personages (gruwelijk) worden neergestoken, en dan toch gewoon overleven. Bijna niemand sterft echt. Er zijn een heleboel fake-outs, of het wordt in het ongewisse gelaten zoals bij Gale. Ik vond het heel opvallend in ieder geval, en dat doet wel een beetje afbreuk aan de stakes die je voelt als kijker. Het grotendeels ontbreken van de oude cast viel trouwens aardig goed mee. Liever geen Sydney dan een Sydney die als veredelde bijrol niets te doen heeft. Als ze in het volgende deel terugkeert, hoop ik dat ze haar meer te doen geven dan in de vijfde film, want anders kunnen ze het evengoed zo laten. En Courtney Cox is al lang vergane glorie helaas. De nieuwe cast doet het leuk genoeg, met Jenna Ortega op kop. Daar hebben ze wel een gouden slag mee geslagen, om haar te strikken voordat ze volledig doorbrak door haar rol in Wednesday.

In ieder geval, als ze om en nabij deze kwaliteit om de twee jaar een nieuw deel kunnen uitbrengen, zeg ik daar geen nee tegen. Ik heb altijd al een enorm zwak voor de reeks gehad, en het blijft in feite een hele consistente horror-reeks qua kwaliteit, zeker in vergelijking met de meeste andere. 3*.

Deze weer herzien, weinig nieuws en borduurt door op de vorige films.

Bij vlagen spannend maar de film, is te lang.

Jenna Ortega speelt weer heel goed.

De cast is prima.

Best een redelijke film, maar nergens orgineel.

Ene dreun hetzelfde.

Van 4* naar 3*

De zóveelste Scream en de zóveelste tegenvaller. Misschien moet ik het maar opgeven. Niet dat je er van te voren nou zoveel van verwacht, maar goed, je gooit toch weer 2 uur(!) van je leven weg. Waarom moet dit nou zo lang duren allemaal?

Een aantal kills zijn best aardig, Ghostface is best een tof karakter maar ik kan zo weinig met (en dat is eigenlijk misschien wel het hart van de franchise) het -kijk ons eens zelfbewust zijn sfeertje- de hele tijd.

2,0*

Zaterdagavond nog effe wat griezel en dat werd deze Scream 6 waar ik ooit ophield te kijken na nummertje 3 en 4 en 5 er nooit van gekomen zijn. Nu moet ik zeggen dat het met 2 en vooral 3 sterk bergafwaarts ging en mij daarna de interesse ontbrak maar met deze 6 op tv wilde ik toch wel weer eens een gokje wagen. En zo bleek dit deel toch eigenlijk verre van de slechtste te zijn.

Welkome verrassing is de opening met Weaving in haar gele cocktailjurk, helaas nemen we snel afscheid en wordt de simpele weg die we inslaan snel duidelijk, namelijk Ghost face zoals we gewend zijn aan de telefoon die mensen in de val lokt en er lustig op los steekt. Het is het bekende recept en opzich niet slecht waar het al snel doden en bloed regent en de zusjes Carpenter in beeld komen die de leidende/lijdende factor gaan spelen. En opzich is dat ook allemaal weer volgens het beproefde en voldoende recept met dreiging van alle kanten, telefoontjes met de stemvervormer en het bekende advies vooral niemand te vertrouwen.

Positieve aantekening ten opzichte van deel 2 en 3 is dat de waanzinnig slechte humor achterwege gelaten wordt. Slechte punten aan dit deel zijn toch wel karakter Danny die behoorlijke irritante momenten heeft, is het incasseringsvermogen van Anika bijzonder te noemen terwijl ze praktisch opengeritst is, geldt dat net zo voor de killer wat de klappen betreft met de koekenpan en het messenblok, en kan het plot met motief van de familie Kirsch van mij de boom in net als dat de Carpenters uit de bloedlijn van Billy Loomis komen. Het zal me werkelijk. Desondanks werkt de film een aantal keren naar een geweldige scène toe zoals de stijgende spanning in de metro of het moment dat Danny Ghostface in de kamer van Quinn ziet en de anderen probeert de waarschuwen.

Ander pluspunt is het oog van de casting voor mooie dames, Weaving was al benoemd maar Melissa Barrera is ook zeker niet voor de poes. Eindresultaat is dan toch wel een meer dan vermakelijke midnight griezel snack.