The Pale Blue Eye (2022)

Zowaar eens een goede Netflix film. Mooi gemaakt en lekker sfeervol.

Goede film met de nodige verrassingen. Toch kloppen er een aantal dingen niet. Zo zou de formule voor onsterfelijkheid bestaan uit de volgende items:

"Unclean animals such as are never eaten by Christian peoples, the hearts of unbaptized children, and the hearts of hanged men."

En Lea en Artemus hadden gezworen niemand te doden.

Volgens mij kreeg Lea dus instructies van die overleden Henri Le Clerc. Maar die beesten die gedood waren was gedaan door Landor en er was al helemaal geen sprake van kinderhartjes. Ze hadden dus het hart van Fry. Wat wilde ze dan met het hart van Poe? En ze zouden toch niet doden?

Nee, ik weet niet of het boek hier wel rekening mee houdt maar de film maakt beroep of het gemiddeld IQ van de kijker en dat is jammer.

Opnieuw een goede Netflix-film (na The white noise, The wonder, BigBug, The hand of God, The lost daughter, The harder they fall en nu vergeet ik er vast nog een paar van de afgelopen twee jaar). Niks heel speciaals maar gaat ook nergens de mist in, het Poe-karakter is leuk, de montage is erg fijn en al met al kan je hier gewoon een goede vrijdagavond mee hebben.

Trouwens Charlotte Gainsbourg in een piepklein rolletje. Heb ik al een tijd niet meer gezien, maar ze lijkt geen spat verouderd ten opzichte van 10 jaar geleden in de films van Von Trier.

Wat mij betreft een dikke voldoende.

Vooral Harry Mellink speelde uitmuntend als Edgar Allen Poe.

Hier en daar misschien wat traag maar dat kost de film wat mij betreft maar een half puntje.

Zoals alle films van Cooper ziet de film er fantastisch uit, de set dressing is echt heel erg goed. Helaas red dat de film niet, vooral het matige verhaal wil maar niet boeiend worden

Mwaaah, als het een hele dag regent en je hebt niks beters te doen dan is het nog wel vermakelijk.

Niet heel slecht gemaakt, maar de trucendoos met 'hoe maak ik een film spannend' (cameravoering, muziek en zo) is vrijwel dicht gebleven. Acteerwerk was ook allemaal wat bleekjes. Vooral Christian Bale. Als ik er over nadenk dan is Bale hier voor de hoofdrol gewoon niet de juiste acteur. Emotieloos, plat en hoekig. Harry Melling redt de boel hier nog.

De film begint goed, er wordt een mooie sfeer neergezet en de beelden zijn her en der prachtig.
Qua acteerwerk is met name Melling degene die een goede prestatie neerzet. De rest is allemaal okay, niets bijzonders. Qua verhaal allemaal wel voorspelbaar en wat mij betreft ook langdradig. Ook blijft het verhaal met de nodige gaten zitten.
De plotwending aan het einde waarbij de Landor de dader blijkt van de eerste moord, maakt dat de gaten in het verhaal vooral groter worden. Want waarom zou hij dan niet al veel eerder iemand anders verdacht maken? En waarom dan b.v. wel vee doden, maar waarom wordt er geen kind vermoord? En waarom zou hij Poe nog redden, als hij later al aangeeft dat hij al had verwacht had dat hij hem door zou hebben?
Kortom, een voldoende, meer niet.

Degelijk gemaakt maar het ontbreekt de hele film aan spanning. Jammer, na Into the Furnace had ik hier meer van verwacht.

3

Hier en daar wat traag, maar al met al wordt de juiste sfeer neergezet en is de film onderhoudend.

Mooi verwoord, helemaal mee eens.

Wel een aardig verhaaltje, maar de setting leidt ontzettend af.

Ik weet weinig van het Amerika van rond 1830. Bekender is de periode rond 1865, waarin de burgeroorlog plaatsvond. Wel leuk om een keer iets nieuws te zien. Het verhaal speelt zich af rond West Point, de bekende militaire academie. Maar de uniformen zijn raar, het gedrag van de 'kadetten' is vreemd, Gillian Anderson ziet er niet uit en stopt veel teveel Margaret Thatcher uit The Crown in haar personage, typecasting van Toby Jones geeft veel van het verhaal weg en de dialogen met dichter Poe zijn vreselijk gekunsteld en onnatuurlijk.

Voeg daar een continu mistroostig kijkende Christian Bale aan toe en het is een vreemd allegaartje van gekke kostuums en raar gepraat.

Niet mijn film.

2,5 sterren

Een sterke thriller mysterie film.

Met een uitstekend spelende cast.

Waaronder Christian Bale en Harry Melling spelen fenomenaal.

Een film met veel bekende film sterren.

Voor de oplettende kijkers.

Prachtige gefilmd en subliem camera werk.

In mooie landschappen en een klassieke en sfeervolle sfeer.

Ook de muziek is toepasselijk en mooi.

De makers nemen, je mee in de oude tijden,die herleven in deze film.

Een knap staaltje film, spannend en de climax is onverwacht.

Een zeer goede en kwaliteits film.

Kan toch wel stellen dat ik een mega grote fan ben van Christian Bale, welke rollen deze acteur allemaal al heeft verwezenlijkt en dat zijn films vaak tot de sublieme top vd cinema behoren.

Maar na het ophemelen van Bale, nu naar deze 'The Pale Blue Eye'. En ja, ik kan al meteen zeggen, dat deze niet bij de betere van Bale behoort. Ik vond het geheel gewoon niet spannend genoeg en Bale als gepensioneerde detective Augustus Landor, was sowieso goed in zijn rol en maakte het voor mij zeker boeiend genoeg om te kijken. Maar ik miste zeker een wow gevoel, bij Bale, zoals ik anders wel vaak ervaarde. De film, het verhaal is gewoon té traag en nooit echt spannend genoeg, wel beviel mij de periode en de setting, waarin de film zich afspeelde wel. Maar nope, geen film die zal blijven hangen, daarom is deze té pover en gewoontjes.

Goed misdaaddrama, ik hou wel van dit soort film zelfs als ze kwalitatief iets minder zijn. Met een eindtwist die alleen maar in films kan maar nooit in de werkelijkheid.
1830. Een detective wordt door de militaire academie ingehuurd om de moord op te lossen op één van de kadetten. Een bijzonderheid is de toevoeging van Edgar Allan Poe als personage, briljant vertolkt door Harry Melling. Het blijft allemaal wazig en mysterieus tot diep in de film, en het kon ook vele kanten op, want je verwacht niet van dergelijke film dat die met de meest voor de hand liggende uitleg op de proppen komt. De toevalligheden waren me iets te talrijk en het tempo lag aan de lage kant maar ik vind het geen reden om hier minder dan 3;5* aan te geven. Daarvoor is het acteerwerk en de sfeervolle inkadering te goed.

Alleraardigst ‘murder mystery’ dat het vooral moet hebben van een sfeervolle setting, een boeiende speurtocht en interessante dialogen. Het verwijt dat het niet bijster spannend is klopt, maar het deert allerminst.

Het moordonderzoek, dat zich afspeelt in een sfeervolle setting halverwege de 19e eeuw, is boeiend en vermakelijk. De opbouw is wat traag, maar dat komt de ontrafeling van het mysterie alleen maar ten goede. Het laat de kijker sudderen en gissen naar een mogelijk plot. Dat blijkt richting het einde toch wat anders te zijn dan je zou verwachten. Absoluut verassend.

De cast wordt aangevoerd door Christian Bale, die niet uitblinkt, maar zijn rol wel naar behoren meer weet te zetten. Wat overigens ook geldt voor de rest van de cast. Pluspuntje gaat naar de onberispelijke aankleding en kostuums. Bijzonder fraai.

Murder Mystery met een serieuze plottwist. Mooi sfeervol in beeld gebrachte tijdsbeleving, nl. Westpoint in 1830. Grafisch zit sfeer wel goed, maar verhaal is me wat te tam. Alles wat te traag. Niet te vergelijken met de recente Hercules Poirot ‘Murder on the Orient Express en Death on the Nile’. Christian Bale speelt wel een karakterkop, maar slaagt niet echt in opzet. Introductie van Edgar Ellan Poe vind ik dan wel weer geslaagd. Beetje zoals Watson bij Sherlock Holmes. Vind in deze film Harry Melling alias Poe zelfs beter dan Bale. Film op zich valt wel wel mee, maar er zijn betere in dit genre. Plottwist laatste half uur maakt veel goed. Zonder deze zou ik film lager gerated hebben. Nu 3*.

Wel wat trage film maar met een uitstekend spelende Christian Bale.

een betere Netflixfilm met een verrassend einde

Niet slecht, maar ook niet helemaal mijn ding. The Pale Blue Eye kijkt gemakkelijk weg en mijns inziens is met name de prettige, sfeervolle setting daar verantwoordelijk voor. De hele aankleding van de film is fantastisch. Inhoudelijk vond ik het helaas iets minder sterk. Bij vlagen is de film onnodig traag en de twist kwam eigenlijk niet als een grote verrassing. Er werd al meermaals tijdens de film naar gehint dat Landor zelf niet helemaal koosjer was. Acteerwerk vond ik ook wat wisselvallig. Eigenlijk alleen maar goede namen, maar toch zullen de rollen van Bale, Anderson, Boynton en Duvall me niet lang bijblijven. Harry Melling valt daarentegen wél op. Op de eerste plaats is hij natuurlijk onherkenbaar als je hem vergelijkt met zijn rol in Harry Potter, maar hij zet Poe ook wel daadwerkelijk sterk neer. Ook is een compliment op zijn plaats voor de opvallend mooie score van Howard Shore. Al met al een prima film voor tussendoor, maar tegelijkertijd weinig bijzonder.

3*

Qua cinematografie en sfeer zit het wel goed, deze nieuwe samenwerking van Bale en Cooper. Maar het schrijfwerk houdt geen gelijke tred. De film weet me niet mee te krijgen in het mysterie, het blijft allemaal wat te flauw en ongeinsprireerd.

Wel leuke karakters trouwens. Vooral E. A. Poe is vermakelijk. En wat blijft die Bale toch een ongrijpbare acteur. Altijd zit ik naar Bale die een typetje doet te kijken, maar die typetjes worden dan wel zodanig overtuigend neergezet dat het leuk wordt.

De ogenschijnlijke zelfdoding door kadet Fry [Steven Maier] is voor Superintendant Thayer [Timothy Spall] aanleiding voor een grondig onderzoek. Hij huurt voormalig topdetective Augustus Landor [Christian Bale] om te onderzoeken of er een link is tussen Fry’s dood en de militaire academie waaraan hij was verbonden. Sleutelfiguur in het onderzoek is lijkschouwer Daniel Marquis [Toby Jones], maar de eerste concrete aanwijzingen komen van kadet Edgar Allan Poe [Harry Melling] met wie Augustus gaat samenwerken om de zaak op te helderen. Aan sfeer geen gebrek en Bale en Melling leveren degelijk werk af, maar het scenario verloopt als een trage whodunnit met ondervragingen en uiteraard een paar verrassend bedoelde twists. En die twists zijn het grootste probleem.

inderdaad mooi en sfeervol, prima acteerwerk ook, maar wel (te) traag, moeite m’n ogen open te houden (op vrijdagavond na een drukke werkweek)

Het verhaal verloopt traag, maar dankzij de fraaie beelden en het knap acteerwerk is dat niet enerverend. Uiteindelijk van genoten en misschien een must het nog eens te bekijken om alle details tot het eindonderzoek te bevestigen.

Poe vond ik eerder lijken op een of ander vleierig uitgekookt personage uit een roman van Dickens, Uriah Heep bijvoorbeeld.

De film is sfeervol, absoluut, maar daar raakte ik na een halfuur ook wel op uitgekeken moet ik zeggen. De nadruk wordt er teveel op gelegd. In een film als Dangerous Liaisons zitten ook mooie sfeervolle plaatjes, maar die voeren niet de boventoon, dat glijdt haast onopgemerkt langs je heen zeg maar.

De muziek heeft wat weg van de muziek in The Silence of The Lambs, maar nergens wordt het zo zenuwslopend spannend als in die film. Het moment bijvoorbeeld dat Bale die schuur betreedt en daar iets ontdekt zou je kunnen vergelijken met de scène waarin Clarice de garage binnengaat en daar een hoofd op sterk water aantreft. De scène met Clarice is echter honderdmaal zo spannend, maar vooral ligt het tempo veel hoger. Hier gaat alles zo traag, dat moment dat Bale dat zand wegveegt van de vloer, mijn hemel, leek wel een eeuwigheid te duren.

Of de scène dat Poe in het bos wordt aangevallen, deed me helemaal niets, totaal niet eng, ondanks de muziek.

Acteerwerk is niet slecht, maar is mij net iets teveel 'vissen naar een Oscar'.

Gelukkig waren het niet allemaal stinkers op het vliegtuig (daar zorgde de baby twee rijen verder al voor). The Pale Blue Eye is niet zo shocking als hij denkt dat hij is maar is toch vermakelijk. Het sfeertje zit perfect en Harry Melling draagt elke scène waarin hij zit. Ik weet niet wat Gillian Anderson bezielde met haar acteerwerk maar het deed mee meermaals lachen uit plaatsvervangende schaamte.

3*

Traag opgebouwd mysterieus misdaadverhaal waarin schrijver en dichter Edgar Allan Poe betrokken wordt in een wereld van schijn. Detective Landor gespeeld door Bale onderzoekt de moordzaak en krijgt steun van de dichter om de moordenaar te kunnen vatten. De twist mag er zijn, maar het verhaal komt wel heel traag op gang. Positief is wel de sfeer en de mooie winterse locaties rond de moordzaak. Echt spannend is het evenwel niet. 6/10

Telt The Pale Blue Eye (Film, 2022) mee? Ik zie hem af en toe voorbij komen maar in de omschrijving staat misdaad/mysterie, geen horror. Vandaar.

Regisseur Scott Cooper lijkt zijn thrillerwerk met lichte horroruitspattingen na Antlers door te zetten, alleen is deze The Pale Blue Eye toch beduidend minder geslaagd. Toch wordt er nog altijd met verve in geslaagd om een redelijk onheilspellende sfeer op te roepen, die op vooral onverwachte momenten erg goed werkt. Het stilleggen van de muziek levert een aantal ijzingwekkende momenten op, ook al is horror niet echt een primair doeleinde van deze film. Het acteerwerk is bovengemiddeld, maar de film zelf duurt vooral lang en het onderzoek van Bale is gematigd interessant. Bovendien kon al dat persoonlijke gedoe met het overleden vrouwtje me gestolen worden (het levert zelfs een redelijk belachelijke twist op) en voelt de toevoeging van Edgar Allan Poe als hulpje nogal willekeurig aan. Het levert al bij al een sfeervolle, soms spannende maar ook relatief onstabiele film op die de regietalenten van Cooper moeiteloos bevestigd. Echter bevestigd het ook een kleine downgrade ten opzichte van het vorige Cooper-thrillerwerk.

Teveel donkere scènes, zonder nachtbril moeilijk te volgen.

Gisteravond aan de slag met deze The Pale Blue Eye, al was het alleen maar vanwege de naam Bale omdat ik begrepen had dat de film verder niet zo heel erg goed scoorde. En er valt het nodige te zeggen qua kritiek waar de film mij toch ook wel een beetje tegenviel.

Aan het begint zal het in ieder geval niet liggen met Bale zoals we Bale kennen, een fraaie setting met dito sfeer en een mooi tijdsbeeld waar het duidelijk is wat het gedachtegoed en de gewoontes betreffen rond die tijd. Rustig wordt er de tijd genomen voor de opbouw met de moord, het onderzoek en de kennismaking met Poe. Het mysterie ontvouwt zich daarna prima met verschillende verdenkingen, nog meer doden en de sinistere verhalen en theorieën van Poe. Daarnaast moet de cast natuurlijk niet vergeten worden met Bale, de mooie Boynton en de uitstekende Melling als Edgar Allan Poe.

Maar helaas zakt de film zo halverwege toch ernstig door de ondergrens qua spanningsboog en gebeurtenissen en verloopt het allemaal veel te traag waar het op een gegeven moment zelfs slaapverwekkend is en de sfeer en stijl het geheel amper meer overeind kunnen houden. Maar plotseling barst de film, na een eerdere ontknoping, die laatste minuten dan toch nog open waar veel aantijgingen gedaan worden en verschillende dramatische dingen de revue passeren die allemaal ten grondslag liggen aan het getoonde. Het staat haaks op het suffe middengedeelte dat niet vooruit te branden is dat ik me afvraag of dit nu simpelweg een slecht opgebouwd script is of dat dit juist een bewuste keuze is vanwege de dader en motief om de kijker soort van in slaap te wiegen. Het gegeven cijfer is dan ook een gebaseerd op twijfel, wellicht dat ik dit nog eens moet kijken.

Zeker geen hoogvlieger. Poe daar had ik veel moeite mee

Ietwat lange trage opbouw, maar de sfeer en poëzie trekt je er wel doorheen. Het is het wachten waard...