Antlers (2021)

Geen spanning en veel te donker gefilmd. Boeide me niet.

Prima setting uitstekende acteurs redelijk verhaal en ja hoor ze leren het nooit.. een vréselijk einde.

Goede sfeervolle hap waar het mysterieuze toch redelijk lang wordt aangehouden.

Als het creatuur dan in beeld komt, en er zeker ook mag wezen, loopt het allemaal wat sneller. Misschien iets te snel? Echt spannend is het niet echt maar het verhaal is lekker onderhoudend, kent een mooie sfeervolle setting en heeft zelfs wat kleine bloody moments.

3*

Slepend verhaal; met de 'forward'-knop het einde van de film bereikt. De enge sfeer kan je op één hand tellen en boeiend werd het nooit...

De hele film geboeid gebleven en één keer erg goed geschrokken.

'dat gebeurd me geen tweede keer', dacht ik nog.

Ik schrok nog een keer, niet zo erg maar toch.

Dan is dan minstens een 3,5 op de schaal van jimmy.

De sfeer vind ik erg fijn. Het jongetje Lucas (het buitenbeentje) voegt hier ook zeker veel aan toe en leverd mooie beelden op.

Speelt erg sterk.

De lerares ook okay. Het broertje van Lucas had dan niet zo veel te vertellen, maar buiten bovengenoemde drie is de rest toch gewoon vervangbaar.

De situatie rondom Lucas mocht van mij wel wat langer 'vaag/misterieus' blijven. Tsja en in die lijn, zie ik de creature het liefst ook zo laat mogelijk in zijn geheel, of helemaal niet.

Spelen met de dreiging dat er iets afschuwelijks is. Bij dat schuurtje bijvoorbeeld. Ik hoef niet alles te zien.

Twee ontzettende minpunten en zo verschrikkelijk voorspelbaar: de weer opgetrommelde 'indiaan en zijn verhaal' en het allerlaatste shot..

Desalniettemin, fijne film

Redelijk.

Wederom geen onaardig werk van Scott Cooper. Ik hou wel van regisseurs die geen flitsende montages e.d. nodig hebben om spannende films te maken. Ook met Antlers zet hij volop in op sfeer. Net als zijn vorige films is ook deze eerder traag van opbouw, hetgeen zeer goed uitpakt. Dat is natuurlijk ook wel te danken aan dat grillige dorp. Dat is een huizenhoog cliché - gelegen tussen de nevelbanken en natte bossen. Maar clichés zijn natuurlijk clichés voor iets.

Het werkt dus, ook omdat Cooper dat met slim camerawerk goed uitspeelt. Verhalend is het niet heel erg verrassend, laat staan vernieuwend. Ik ben niet zo van de horror, maar mits men inzet op sfeer en niet zozeer op jump scares e.d. kan dat nogal meevallen. Dat zit hier wel snor, al gaat het naar het einde toe toch bijna uit de bocht. Personages die zich, hoe kan het ook anders, opsplitsen - het blijft dom. Zeker als er zo'n van een tof design voorzien monster rondloopt.

Maar het is natuurlijk die laatste scène, met de hoestende Jesse Plemons, dat het stompzinnig wordt. Ik zei nog tegen mijn vriendin dat ik hoopte dat er zo geen addertje onder het gras ging zitten. Helaas. Een flauw trucje dat een trage sfeerbom niet nodig heeft.

3

Matig. Sfeer is er wel, maar verhaal is voorspelbaar. Het einde een anti-climax. Gauw weer vergeten.

Redelijke film, waarbij ik me vooral vermaakt heb met de mysterieuze sfeer over wat er met de stille Lucas aan de hand is en het monsterlijke wezen dat achter al dit dood en verderf zit. Maar echt heel goed is het niet. Visueel is de film sowieso wel erg donker op de plaat gezet, wat soms sfeertechnisch wel helpt maar wat het soms ook maar moeilijk maakt om uberhaupt te zien wat er gebeurt. De uiteindelijke ontknoping met de face-off met de wendigo en de flauwe hint dat ook nu de wendigo niet dood is kon me ook niet echt overtuigen. Alsnog, best oke, met wederom een vrij vadsige Jesse Plemons in een eigenlijk niet heel interessante rol. Dan maakten z'n zus (in de film) en dat jochie toch meer indruk.

Niet echt horror...

Uitwerking is wel boeiend. De juffrouw is goed gespeeld en alles draait om een jongetje dat nogal zijn verontrustende tekenen (letterlijk en figuurlijk) geeft, waarbij de juffrouw zich in het stof bijt.

Wat is dit voor jongetje? Het lijkt al vrij snel bekend te worden: Een jochie dat gestoord is en op een bepaalde manier, vraag me niet hoe, zijn vader en zijn broertje in een kamer heeft geketend en behandeld als loslopend wild. Lijkt totaal niet over te komen met het spannende begin. Maar nee, dan ligt het toch wel totaal anders.

Wel wat minder dan verwacht. Ik had echt zo'n slowburner verwacht maar dat zit er net niet in. De twist is wel interessant, maar ook niet echt origineel meer. De "Wedingo" zat wel goed in elkaar. Het einde is ook een beetje meer naar de actie kant. Ook de beboste shots waren goed gekozen.

Misschien misleidend om de nadruk weer zo op horror te leggen. Desalnietemin een prima binnenkomer.

3,5*

Deze film stond op mijn lijst met filmvoornemens voor 2022. Nu dus eindelijk gezien. De sfeer zit in ieder geval goed, een klein stadje in Oregon met duistere, natte bossen en onheilspellende grijze bewolking. Vooral in het begin van de film wordt de duistere, mysterieuze sfeer goed versterkt door de geluiden (krakende takken en oerkreten vanuit de grot) en sobere, bijna afwezige muziek. Eigenlijk leunt de film meer aan tegen een sociaal drama dan een rasechte horrorprent. Af en toe krijgen we een afgrijselijk beeld van uiteengereten slachtoffers en dode dieren voorgeschoteld. Het indianenverhaal over de wendigo maakt een en ander duidelijk. Moeder natuur is blijkbaar boos op de mens. Maar eens het monster (de wendigo) volledig in beeld komt, is de geheimzinnigheid een beetje weg en dan stevenen we snel af op een typisch actievol einde. De manier waarop lerares Julia afrekent met de wendigo gaat wel heel makkelijk. Ook raar dat er blijkbaar maar twee politieagenten in deze stad aanwezig zijn. Had men gekozen om het sociaal, psychologisch gedeelte meer uit te werken in plaats van simpelweg het monster doden, dan had er meer in gezeten.

Mweh, het creature design mocht er best wezen en het budget was er duidelijk, maar verder een film die de focus niet helemaal juist heeft wat mij betreft. Echte horrormomenten zijn wat schaars, de spaarzame kills waren aan de slappe kant en ook de finale is nogal een anti climax. Eigenlijk waren de scenes met de verminkte lijken nog het meeste effectief. Verder wél aanwezig: vervelend zwaarmoedig drama, de (over)bekende thema's over trauma en misbruik en al bij al gewoon veel teveel dode momenten.

Slecht is de film niet, maar duidelijk een regisseur die teveel wilt doen waar hij juist niet goed in is. 2,5*

Heh, niet echt horror? Waarom niet?

Ik vond de film wel oké,en daar is ook alles mee gezegd

Deze was op tv en eens meegepikt. Het was toch eerder een mix van drama en horror. Vind de cast wel goed gekozen, de kinderen deden het prima. Het monster zag er wel goed uit, alleen jammer dat het redelijk donker was.

Goh, het was niet slecht, prima om eens mee te pikken als ze hem op tv tonen.

Een film die probeert op een sterke grauwe sfeer te leunen maar daar helaas maar ten dele in slaagt.

Toch enigszins een tegenvaller omdat ik het maar een rommeltje vond. Men probeert een drama en een horrorfilm te combineren, maar beiden komen niet 100% uit de verf, laat staan dat men er in slaagt een match te vinden tussen beide genres.

Erg verklarend is men ook al niet. Men komt dan wel met een indianenverhaal op de proppen en Moeder Natuur zou boos zijn, maar het voelde afgeraffeld aan. Het wordt gezegd, maar daarmee is de kous af. Men kon bijvoorbeeld het mysterie er wat meer rond breien. Nu voelde het meer aan als een verplicht nummertje.

Meer aandacht is er dan voor het trauma en het misbruik. Redelijk, om dan met clichés te gaan werken, want die lerares had ook een traumatische jeugd gekend. Die link moest er dus zéker zijn, mja. Het creatuur zelf zag er overigens wel goed uit, beetje weinig van te zijn en het einde is wat slap. Redelijke wegkijker, maar daar is dan ook alles mee gezegd.

Leuke film, maar niet meer dan dat. Het beest zag er wel vet uit en er was ook wat gore aanwezig. Maar echt eng of spannend wordt het nooit

Ik had al vlug door dat het over een Wendigo ging gaan maar dat is geen minpunt want ben toevallig op de hoogte van deze legende bij sommige Noord Amerikaanse indianenstammen. Alleen hebben ze het deels fout in de film, een mens kan een Wendigo worden na kannibalisme en veranderen in een wezen half mens en half hert maar in tegenstelling tot de film worden ze niet zwakker maar juist krachtiger en groter na elk slachtoffer en hebben dus steeds meer prooien nodig. De Wendigo kan alleen gedood worden met vuur.

In elk geval een horrorfilm die ik wel kan waarderen.

Net weer een keer opnieuw gekeken en ik vond de film nu beter dan de eerste keer dat ik 'm zag. Een prima cast en de omgeving is perfect voor deze film, vrij donker en grauw wat ook bij de film past.