Antlers (2021)

Ik ben volkomen blanco de film ingegaan. Ik had van tevoren enkel de synopsis gelezen. Ik had eigenlijk een een pulpfilm verwacht. Een vlotte film, met over de top gore en veel luchtigheid.

Nou, het was 100% het tegenovergestelde. Dit is echt een creaturehorror die me soms aan Hellraiser deed denken. Een spannende opening van de film, een erg trage opbouw die wel gepaard gaat met ontzettend veel sfeer. Het modderige dorpje in Oregon doet prima haar werk en de vele mistshots dragen bij aan het mysterie en de spanning. Beetje bij beetje ontrafelt de horror rondom het monster op zolder zich meer en wanneer het uitbreekt wordt het lekker goor met veel practical effects. Het monster zelf wordt hierdoor ook erg realistisch neergezet en dit praktische draagt ontzettend veel bij aan de sfeer. Er worden daarnaast nog wat andere thema's aangehaald zoals misbruik. Uiteindelijk mengt dit zich tot een sfeervol geheel en is dit een van de leukere werkjes de laatste jaren.

Toch mis ik wel iets en ik kan mijn vinger niet op de zere plek leggen. Misschien is dat dan toch dat dit ook een hele andere kant op had kunnen gaan en dat ik mijzelf daar wat meer op had verheugd. Misschien is het ook dat dit eigenlijk 80 minuten lang als een detective aanvoelt en minder als een horrorfilm. Echt spannend wordt het namelijk niet meer. Denk wel dat dit niet bij het grote publiek zal aanslaan, want het duurt wel even voordat er wat gebeurt in de film. Je moet echt van dat lome sfeertje houden om ook dat eerste uur door te komen. In ieder geval verdienen dit soort werkjes, waar liefde en aandacht in zit, toch wel een goede opbrengst. Het is beter dan al die goedkope Blumhouse meuk op Amazon Prime of de cheesy Netflix horrors.

3,5*

"All this has got to be an animal, right?"

Vooraf had ik eigenlijk geen idee wat ik moest verwachten, omdat ik alleen vluchtig het plot had gelezen. Maar de bijdrage van Guillermo Del Toro stemde mij zeker positief.

Lerares Julia komt tijdens haar lessen in aanraking met Lucas, een teruggetrokken leerling die herinneringen oproept aan haar eigen traumatische jeugd. Gezien het niemand veel lijkt te doen, besluit ze eigenhandig onderzoek te doen naar het wel en wee van Lucas. Gaandeweg komt ze in aanraking met eeuwenoude mythes omtrent mysterieuze wezens.

Veel tijd gaat zitten in de opbouw. Op zich is dit zorgvuldig gedaan en een tikje mysterie mag zeker niet ontbreken. Toch schurkt het dat je als kijker al gauw weet hoe de vork in de steel zit, terwijl de personages nog volop in het duister tasten; het ligt er allemaal zo dik bovenop. Daarbij is de achtergrond van Julia een goedkoop excuus om een geforceerde band te creëren met Lucas.

Het mistige stadje in Oregon wordt uitstekend in beeld gebracht, met name de shots in het bos zijn sfeervol te noemen. Des te jammer dat het veelal bij sfeeropbouw blijft, want eng of spannend wordt de film niet. Dit is ook te merken aan de onevenwichtige pacing. Het aanzien van het titulaire beest boezemt dan weinig angst meer in.

Al met al heeft 'Antlers' een intrigerend concept waar helaas te weinig mee gedaan wordt, zonde.

Kleine 3,0 sterren.

Na het zien van de trailer besloot ik naar deze film te gaan. Ik vond hem heel leuk. Beetje trage opbouw, maar dat vond ik niet erg. Iets van 3 keer ook lekker geschrokken. Het monster is best goor. Het einde vond ik ook leuk.

Gisteren met een vriendin naar deze film geweest. Ondanks de veelbelovende trailer vonden wij de film enorm tegenvallen. Het monster was niet lijkend, en al snel was onze aandacht voor deze film volkomen weg, we vonden hem zelfs lachwekkend. Acteerwerk was matig, soms te overdreven.

Interessant.

Best leuke toevoeging aan het genre, die ik op klokslag middernacht van Halloween mocht aanschouwen in de bioscoop. Volgens mij is dit de film die een behoorlijke vertraging kende in zijn release. Had toch eigenlijk vorig jaar al moeten uitkomen, maar COVID-19 heeft daar roet in het eten gegooid. Of eerder gezegd: de mensen die niet luisterden.

In ieder geval is deze film inhoudelijk niet zo boeiend, maar de vormgeving ervan is best sterk. Cooper versiert zijn nieuwe horrorfilm op een sfeervolle wijze en kiest vaak goede standpunten uit om zijn camera op of in te plaatsen. Antlers voelt erg aan als een intieme film die naast wat pogingen om angst aan te jagen ook graag mikt op de voortgang en ontwikkeling van personages.

Het is jammer dat die ontwikkeling wat wordt afgeraffeld in de tweede helft, maar het was een aardig eind op weg. Dankzij genoeg achtergrond en degelijke acteerprestaties komt de film wel ergens, maar toch is het de design van het creatuur dat wegloopt met de eerste prijs. Erg gaaf vormgegeven Wendigo in de finale. Had het niet verwacht, was dan ook een positieve verrassing. Het is echter ook hier zo dat het best snel klaar is eenmaal het dan zo ver is.

Het is jammer dat de finale het als geheel wat afremt, want de film was goed op weg. Door middel van een deprimerende en sombere sfeer raakt de kijker betrokken in het gebeuren en ondanks dat het plotgaten niet uit de weg gaat was ik de volledige duur geboeid. Buiten het concept is het niet erg fantasierijk vormgegeven, Antlers is eerder een dramafilm die wat meer naar de horrorkant toe wandelt gedurende de tweede helft.

Herinnerde me de trailer niet, dus deze film was een aardige verrassing. Ik ging er niet met verwachtingen in dat het een meesterwerk zou zijn. Dat was het dan ook niet, maar wel een onderhoudende en sfeervolle film die op veel visuele punten het doel weet te raken. Het blijft alleen jammer dat de film terughoudt gedurende de finale, waar het wel lang naartoe werkt. Verder een leuke film.

Moeder Aarde wreekt zich op de mensheid in de vorm van een ‘Wendigo’ die boos is omdat zekere iemanden besloten hebben de Amerikaanse steenkoolindustrie nieuw leven in te blazen. Julia Meadows [Keri Russell] is de lerares die zich zorgen maakt over de lichamelijke en geestelijke gezondheid van leerling Lucas Weaver [Jeremy T. Thomas] en tevergeefs probeert contact te zoeken met vader Frank [Scott Haze]. Ze roept de hulp in van haar broer [Jesse Plemons], de plaatselijke sheriff, die ontdekt dat Lucas een duister geheim probeert te verbergen. Sfeervolle horrorfilm begint ondanks het gemanierde spel van Thomas goed en heeft fraaie, effectieve special effects, maar leunt in het tweede deel teveel op melodramatische thema’s (verwaarlozing, kindermishandeling e.d.) om werkelijk effectief te zijn.

Nog een geluk dat ze er géén complete “elevated horror” van hebben gemaakt! Was er nu ook iets van verwijzing naar klimaatverandering? Tja de film zet net iets teveel in op drama; Julia en Paul delen een traumatische familiegeschiedenis, de twijfeling van Julia steeds in de winkel bij de alcohol of Lucas, een teruggetrokken jongen, vertoont gedrag van misbruik (de gebruikelijke tekeningen) JAja, er is een trauma-connectie met het monster. Een monster dat uit de folklore -verhalen van Noord-Amerikaanse inheemse bevolking stamt. En ja dat lang in donker gehulde schepsel ziet er erg knap uit wanneer die eindelijk in het licht stapt. Het helpt zeker dat Cooper een uiterst bekwame regisseur is en dat de cinematografie van Florian Hoffmeister er uitspringt, gebruikmakend van de onheilspellende sfeer, het gebruik van flikkerende politieautoverlichting die weerkaatst op personages, en opvallende schaduwen. Soms was de film echter ook wel iets te netjes, schuurde het wat tegen het randje van Lifetime-tv. Jesse Plemons & Keri Russell deden verder prima werk en het jongentje was niet irritant!. De film focus een beetje teveel op de trauma en metafoor, maar op andere momenten werkte het ook! De film was goed genoeg mede door het solide schepselontwerp.

Antlers...

De film begint rustig en mysterieus.. Julia is lerares op een school en ze heeft een vreemde eend in haar klas. Zij gaat onderzoek naar zijn huisvesting en merkt dat er iets niet klopt. Nou er klopt zeker iets niet. Mensen verdwijnen opeens en worden dan allemaal gevonden met opengereten borstkassen. Direct weet je dat het zijn vader is. Zijn vader is namelijk een ''Wendigo''. Credits aan Julia die dat monster even in haar eentje elimineert. Op het einde kregen we nog even een bloed hoestende broer te zijn, vervolg in de maak? Ik had er meer van verwacht, maar hij viel zeker niet tegen.

3 sterren.

Kleine misser van de doorgaans betrouwbare regisseur Scott Cooper en producent Guillermo Del Toro. De film begint evenwel sterk, met een fijn naargeestig sfeertje, prachtig sober camerawerk, indrukwekkende smerige make-up effecten en een cool monster. In het laatste half uur gaat de boel echter volledig onderuit. Dan neemt het script lachwekkend simplistische vormen aan en zijn de gebeurtenissen niet meer serieus te nemen. Jammer, want dit project had zeker potentie.

Eigenlijk niet zo bekend met regisseur Scott Cooper, enkel de film Out of the Furnace (Film, 2013) - MovieMeter.nl gezien en dat was vooral voor ene Christian Bale en als ik dan zijn overige films even doorneem, niet zoveel mijn ding op het eerst gezicht. Dus deze Antlers gewoon in gegaan, met de intentie, een degelijke horrorfilm voorgeschotelde te krijgen, oa door de meer dan degelijke score op IMDb, nl een +6 op kleine 10000 stemmen, wat als goed kan beschouwd worde, hier een kleine 3/5. En ja ik heb me hiermee wel degelijk vermaakt, vooral de sfeer zat echt goed en ook het acteerwerk, de karakters was niets op aan te merken. Het is zeker geen 'typisch' horrorwerkje, waar de lekkere sfeer belangrijker is dan die hard horror elementen zoals gore, zieke ideeën, scarejumps, maar gewoon perfecte film om te kijken tijdens de nachtelijke uurtjes. Ik ben hier fan van.

Antlers is helemaal zo slecht niet. Oké, het verhaaltje is zowel in opzet als uitwerking vrij simpel, maar het visuele aspect en vooral de sfeer maakt hier heel veel goed. Het regenachtige, sombere, modderige landschap van het Amerikaanse Oregon wordt fantastisch in beeld gebracht, wat leidt tot een heel sfeervol geheel. En zoiets is natuurlijk niet onbelangrijk in een horrorfilm, zeker in eentje die inzet op mysterie en een trage opbouw. Als kijker heb je maar half door hoe de vork in de steel zit, en dat mysterieuze wordt aardig volgehouden in het eerste uur. Goed geacteerd door Keri Russell en Jesse Plemons (die man duikt grappig genoeg tegenwoordig echt overal op, maar ik klaag niet), het jongetje was dan weer niet echt overtuigend. Een uurtje opbouw gaat dan uiteindelijk over in een wat explosiever eindstuk, met een prima uitziend monster en enkele lekker smerige stukjes body horror. Het wordt misschien wat dom op het einde, maar de film had toen al voldoende krediet bij mij verdiend. Het is allemaal nergens hoogstaand, maar het is absoluut een fijn horrorfilmpje dat genoeg moois te bieden heeft op vlak van beelden, sfeer en muziek. Meer hoeft dat soms niet te zijn. Klein 3.5'je.

Niet zo bijzonder. Ik had er eigenlijk wel wat van verwacht. Dit was toch 1 van de titels die me aansprak afgelopen jaar om te gaan bekijken. Hetgeen ik miste was vooral de band met een personage. Dat kleine kereltje deed me nogal weinig. Keri Russell en Jesse Plemons krijgen ook weinig achtergrond dus dit is dan zo een film die nergens echt gaat boeien. De horror is op zich niet slecht, maar als ik het moet vergelijken met de Wendigo aflevering in Supernatural, dan vond ik dit minder. Het is daar 1 van de eerste afleveringen en ondanks dat ik er 10 seizoenen van zag is die me toch enigszins bijgebleven. Het mythologische aspect wordt eigenlijk amper belicht. Vrij donker ook allemaal, dan vraag ik me af is dit echt nodig.

Helaas, het lukt Cooper ondanks zijn talent niet om boven een gemiddelde horror uit te stijgen. Apatisch acteerwerk (in vergelijking met zijn toprol in Jungle Cruise stelt Plemons niks voor), weinig spanning, flinterdun. Wel een erg deprimerende sfeer waarin meer dan eens kindermisbruik en kindertrauma's aan bod komen. Dat is tot nu toe de minste film van Scott Cooper voor mij.

Redelijke film over een onderwijzeres die denkt dat een leerling van haar thuis mishandeld wordt. Zowel letterlijk als figuurlijk een donkere film. Met de sfeer zit het dan ook wel goed en het ziet er allemaal prima uit (ook de special effects en make-up). Een ietwat rommelig begin en inhoudelijk stelt het niet al te veel voor. Een wat afwijkende film binnen het oeuvre van Scott Cooper.

It hungers for you

Toen ik hoorde dat deze productie betrekking had op een verhaal wat Nick Antosca geschreven had, was ik verkocht. Channel Zero, The Act en Brand New Cherry Flavor zijn allemaal door hem geschreven, en hoewel de kwaliteit met regelmaat wisselde voelde de (mini)series vaak verfrissend aan en heb ik van zijn werk genoten. Ook Antlers voelt aanvankelijk aan als een frisse wind binnen het horror genre. Daarnaast wordt er veelvuldig van praktische effecten gebruik gemaakt, waar ik sowieso een groot voorstander van ben.

Naast goed schrijfwerk is een degelijke regisseur net zo belangrijk, en helaas gaat het op dit gebied goed mis. Qua uitwerking slaat men de plank namelijk grotendeels mis. Dit begint al met één van de grootste horror clichés die het genre rijk is: namelijk een getraumatiseerd kind introduceren die zijn traumatische ervaringen uit door middel van verontrustende tekeningen. En hier stopt het helaas niet bij. Denk hierbij o.a. aan de toevoeging van een onbekwame politie agent, ongeruste schooljuf en volstrekt ongeloofwaardige acties van personages. Het simplistische en voorspelbare verloop zorgen voor de uiteindelijke genadeslag.

Het doet haast pijn dat zoveel potentie verloren gaat aan een matige uitwerking. Antlers is het zoveelste voorbeeld van mijn haat-liefde verhouding met horror. Het is een van mijn favoriete genres, maar 80% van de films die er uitkomen zijn (zeer) matig tot slecht. Dit was nog net te doen vanwege het toffe creature design maar al het werk wat hier ingestoken is heeft absoluut niet de uitwerking gekregen die het wel verdiend had.

2,5*

“Lucas I'm Hungry”

Hier moest ik even van bijkomen na het zien van deze prent. Wellicht omdat hij op ‘Disney+’ stond wat ik totaal niet had verwacht van een horrorfilm maar, ook omdat ik echt echt veeeel meeer van had verwacht dan wat ik op mijn bord gepresenteerd kreeg. Wat was dit pijnlijk om te zien dat een film, met zoveel potentie en zeker echt een heel gaaf concept doodgaat door een saai script waar drama uiteindelijk meer de overhand kreeg dan de horror momenten waar ik op zat te wachten. Het begin redelijk interessant maar kakt daarna compleet in, en van deze veel beloofde horror film waar ik tijdens zijn onthulling toch wel nieuwsgierig naar was blinkt uit tot een saaie drama film die op het eind nog wat horrormomenten mag verwachten.

Want de film laat te lang op zich wachten. We gaan meer mee met een getraumatiseerd kind die ook gepest wordt op school en die het duidelijk zwaar heeft, en veel drama daar om heen dan het daadwerkelijke horror wat de film beloofde. Wanneer de vader van Lucas door iets overgenomen wordt en veranderd in een monster moet hij zorgen voor zowel hem als zijn broertje die beiden ziek zijn. Hoe die vader er uit zag was echt wel heel gaaf, en daar had ik veel meer van willen zien, bijvoorbeeld dat hij wellicht uitbrak en het dorpje aanviel.

Het verhaal vond ik dus best wel saai, de film was in het geheel best saai terwijl de aankleding erg verzorgd was en de film erover algemeen goed uitzag. De cast vond ik over het algemeen niet echt boeiend, net zoals de film, het kon overal allemaal wat beter.

Ik had gehoopt op héél veel meer actie, spanning en horror. Uiteindelijk kijk je naar een trage drama film met een saai script, saai verhaal en toch een saai werkje van ‘Cooper’. Om te bedenken van ‘Del Toro’ in de productie zat, was het gene wat mij de meeste hoop gaf, helaas mocht dat allemaal niet baten.

Antlers trapt af als een volbloed horror. Twee mannen. Een verlaten mijn. Duisternis. Grommende geluiden. Een dreigende sfeer. Snel na de opening wordt echter duidelijk dat Antlers geen volbloed horror is. De film bezit wel degelijk horrorelementen, maar is veel meer een film die het genre gebruikt om een boodschap te verkondigen. Het filmmonster lijkt hier de metafoor voor het leed dat menselijke monsters elkaar aandoen. Antlers is arthouse.
Het gebeurt wel vaker in films met een horrorlabel. De horror als metafoor. En eerlijk gezegd is het vaak nog interessant ook. In Antlers valt het allemaal wat tegen. De reden is volgens mij dat de film uiteindelijk geen ruimte geeft aan mysterie. Aan niet ingevulde vraagtekens. Er blijft in Antlers niets te speculeren over. Eigenlijk wordt de betekenis van alle merkwaardige handelingen, gedragingen en gebeurtenissen heel "bevredigend“ uitgelegd. Dat gebeurt zelfs met merkwaardige handelingen, gedragingen en gebeurtenissen waarvan de betekenis geen nadere uitleg behoeft. Heerlijk, al die zorg voor de kijker, maar niet heus.
De film ziet er overigens prima uit. De diverse settings zijn lekker duister en groezelig. De beelden verstevigen een benauwende indruk. De score heeft een meerwaarde en zorgt voor een sprookjesachtige atmosfeer. Van een sinister sprookje, bedoel ik uiteraard. Het acteerwerk is prima. Het verhaal is hier en daar meeslepend. Allemaal goede dingen.
Antlers is niet de fijne volbloed horror die ik had verwacht of de fijne arthouse horror die ik na de aftrap verwachtte te gaan zien. De film doet gelukkig veel goed en is ondanks een paar ergernisjes best ok.

Redelijk.

Wederom geen onaardig werk van Scott Cooper. Ik hou wel van regisseurs die geen flitsende montages e.d. nodig hebben om spannende films te maken. Ook met Antlers zet hij volop in op sfeer. Net als zijn vorige films is ook deze eerder traag van opbouw, hetgeen zeer goed uitpakt. Dat is natuurlijk ook wel te danken aan dat grillige dorp. Dat is een huizenhoog cliché - gelegen tussen de nevelbanken en natte bossen. Maar clichés zijn natuurlijk clichés voor iets.

Het werkt dus, ook omdat Cooper dat met slim camerawerk goed uitspeelt. Verhalend is het niet heel erg verrassend, laat staan vernieuwend. Ik ben niet zo van de horror, maar mits men inzet op sfeer en niet zozeer op jump scares e.d. kan dat nogal meevallen. Dat zit hier wel snor, al gaat het naar het einde toe toch bijna uit de bocht. Personages die zich, hoe kan het ook anders, opsplitsen - het blijft dom. Zeker als er zo'n van een tof design voorzien monster rondloopt.

Maar het is natuurlijk die laatste scène, met de hoestende Jesse Plemons, dat het stompzinnig wordt. Ik zei nog tegen mijn vriendin dat ik hoopte dat er zo geen addertje onder het gras ging zitten. Helaas. Een flauw trucje dat een trage sfeerbom niet nodig heeft.

3

Niet echt horror...

Uitwerking is wel boeiend. De juffrouw is goed gespeeld en alles draait om een jongetje dat nogal zijn verontrustende tekenen (letterlijk en figuurlijk) geeft, waarbij de juffrouw zich in het stof bijt.

Wat is dit voor jongetje? Het lijkt al vrij snel bekend te worden: Een jochie dat gestoord is en op een bepaalde manier, vraag me niet hoe, zijn vader en zijn broertje in een kamer heeft geketend en behandeld als loslopend wild. Lijkt totaal niet over te komen met het spannende begin. Maar nee, dan ligt het toch wel totaal anders.

Wel wat minder dan verwacht. Ik had echt zo'n slowburner verwacht maar dat zit er net niet in. De twist is wel interessant, maar ook niet echt origineel meer. De "Wedingo" zat wel goed in elkaar. Het einde is ook een beetje meer naar de actie kant. Ook de beboste shots waren goed gekozen.

Misschien misleidend om de nadruk weer zo op horror te leggen. Desalnietemin een prima binnenkomer.

3,5*

Deze film stond op mijn lijst met filmvoornemens voor 2022. Nu dus eindelijk gezien. De sfeer zit in ieder geval goed, een klein stadje in Oregon met duistere, natte bossen en onheilspellende grijze bewolking. Vooral in het begin van de film wordt de duistere, mysterieuze sfeer goed versterkt door de geluiden (krakende takken en oerkreten vanuit de grot) en sobere, bijna afwezige muziek. Eigenlijk leunt de film meer aan tegen een sociaal drama dan een rasechte horrorprent. Af en toe krijgen we een afgrijselijk beeld van uiteengereten slachtoffers en dode dieren voorgeschoteld. Het indianenverhaal over de wendigo maakt een en ander duidelijk. Moeder natuur is blijkbaar boos op de mens. Maar eens het monster (de wendigo) volledig in beeld komt, is de geheimzinnigheid een beetje weg en dan stevenen we snel af op een typisch actievol einde. De manier waarop lerares Julia afrekent met de wendigo gaat wel heel makkelijk. Ook raar dat er blijkbaar maar twee politieagenten in deze stad aanwezig zijn. Had men gekozen om het sociaal, psychologisch gedeelte meer uit te werken in plaats van simpelweg het monster doden, dan had er meer in gezeten.

Mweh, het creature design mocht er best wezen en het budget was er duidelijk, maar verder een film die de focus niet helemaal juist heeft wat mij betreft. Echte horrormomenten zijn wat schaars, de spaarzame kills waren aan de slappe kant en ook de finale is nogal een anti climax. Eigenlijk waren de scenes met de verminkte lijken nog het meeste effectief. Verder wél aanwezig: vervelend zwaarmoedig drama, de (over)bekende thema's over trauma en misbruik en al bij al gewoon veel teveel dode momenten.

Slecht is de film niet, maar duidelijk een regisseur die teveel wilt doen waar hij juist niet goed in is. 2,5*

Ik vond de film wel oké,en daar is ook alles mee gezegd

Deze was op tv en eens meegepikt. Het was toch eerder een mix van drama en horror. Vind de cast wel goed gekozen, de kinderen deden het prima. Het monster zag er wel goed uit, alleen jammer dat het redelijk donker was.

Goh, het was niet slecht, prima om eens mee te pikken als ze hem op tv tonen.

Toch enigszins een tegenvaller omdat ik het maar een rommeltje vond. Men probeert een drama en een horrorfilm te combineren, maar beiden komen niet 100% uit de verf, laat staan dat men er in slaagt een match te vinden tussen beide genres.

Erg verklarend is men ook al niet. Men komt dan wel met een indianenverhaal op de proppen en Moeder Natuur zou boos zijn, maar het voelde afgeraffeld aan. Het wordt gezegd, maar daarmee is de kous af. Men kon bijvoorbeeld het mysterie er wat meer rond breien. Nu voelde het meer aan als een verplicht nummertje.

Meer aandacht is er dan voor het trauma en het misbruik. Redelijk, om dan met clichés te gaan werken, want die lerares had ook een traumatische jeugd gekend. Die link moest er dus zéker zijn, mja. Het creatuur zelf zag er overigens wel goed uit, beetje weinig van te zijn en het einde is wat slap. Redelijke wegkijker, maar daar is dan ook alles mee gezegd.

Leuke film, maar niet meer dan dat. Het beest zag er wel vet uit en er was ook wat gore aanwezig. Maar echt eng of spannend wordt het nooit