Antlers (2021)

Ik had er ook wat meer van verwacht, lange opbouw is op zich geen probleem, maar het was niet de meest boeiende opbouw. Daarnaast erg donker, duurt het lang voor je het evil creature ziet en zit er relatieg weinig spanning in. Pluspunt is dat het er soms wel goor uit ziet en dat Oregon in al zijn herfstigheid mooi in beeld wordt gebracht, je zou er klamme sokken van krijgen.

Wel lekker rustig in de bios trouwens, ik had de zaal voor me alleen.

Interessant.

Best leuke toevoeging aan het genre, die ik op klokslag middernacht van Halloween mocht aanschouwen in de bioscoop. Volgens mij is dit de film die een behoorlijke vertraging kende in zijn release. Had toch eigenlijk vorig jaar al moeten uitkomen, maar COVID-19 heeft daar roet in het eten gegooid. Of eerder gezegd: de mensen die niet luisterden.

In ieder geval is deze film inhoudelijk niet zo boeiend, maar de vormgeving ervan is best sterk. Cooper versiert zijn nieuwe horrorfilm op een sfeervolle wijze en kiest vaak goede standpunten uit om zijn camera op of in te plaatsen. Antlers voelt erg aan als een intieme film die naast wat pogingen om angst aan te jagen ook graag mikt op de voortgang en ontwikkeling van personages.

Het is jammer dat die ontwikkeling wat wordt afgeraffeld in de tweede helft, maar het was een aardig eind op weg. Dankzij genoeg achtergrond en degelijke acteerprestaties komt de film wel ergens, maar toch is het de design van het creatuur dat wegloopt met de eerste prijs. Erg gaaf vormgegeven Wendigo in de finale. Had het niet verwacht, was dan ook een positieve verrassing. Het is echter ook hier zo dat het best snel klaar is eenmaal het dan zo ver is.

Het is jammer dat de finale het als geheel wat afremt, want de film was goed op weg. Door middel van een deprimerende en sombere sfeer raakt de kijker betrokken in het gebeuren en ondanks dat het plotgaten niet uit de weg gaat was ik de volledige duur geboeid. Buiten het concept is het niet erg fantasierijk vormgegeven, Antlers is eerder een dramafilm die wat meer naar de horrorkant toe wandelt gedurende de tweede helft.

Herinnerde me de trailer niet, dus deze film was een aardige verrassing. Ik ging er niet met verwachtingen in dat het een meesterwerk zou zijn. Dat was het dan ook niet, maar wel een onderhoudende en sfeervolle film die op veel visuele punten het doel weet te raken. Het blijft alleen jammer dat de film terughoudt gedurende de finale, waar het wel lang naartoe werkt. Verder een leuke film.

Dit forum is voor films te beoordelen, ik heb geen interesse in een beetje ouwehoeren, daarvoor heb je facebook!!!!!!!

Oh gelukkig, dacht dat ik abnormaal was met mijn 2 passen, maar je bent nu eenmaal filmfreak of niet he?

Mijn vriend had eerst ook 2 passen maar hij ging echt te weinig, dus een los kaartje zo nu en dan is beter. Hij heeft de pas nu al e maanden niet meer, maar er is nog niks voorbij gekomen waar hij echt per se naartoe wilde, dus goede beslissing geweest. Dat zal bij mij wel het geval zijn al zeg ik hem op.

Dit is toevallig de 1e maand dat ik meer naar CV ben geweest. (Ik hou alles altijd bij in een notitie op mijn telefoon). Soms haal ik het er ook met moeite uit, al komt er zat leuks aan, voorlopig komt dat dus wel goed. Binnenkort nog naar Wilkolak en In Fabric, en zit ook erg hard te wachten op the Lighthouse. Die komt waarschijnlijk eind dit jaar uit he? Kan mijn horrorhart iig weer flink ophalen.

Ja Kino ga ik ook regelmatig heen, echt het leukste filmhuis imo. Je hebt ook nog Cinerama, maar die skip ik liever. Geen airco en beetje muf, mijn contactlenzen koeken daar altijd vreselijk aan, en de grootte van de schermen, da's ook niet echt geweldig. Nouja, het heeft ook wel weer z'n charme op zich, maar ik verkies toch echt de andere bioscopen.

Vuelven was erg goed, heerlijk rauw en duister sprookje, top 10 lijst werk. ? [/quote]

Euh, waarom doe je het dan toch. Of heb ik iets gemist?

Boven de berichten staat een recensiefilter, lang pee. Bescherming tegen ons gezwam.

Ben jij vernoemd naar het chinees restaurant van je ouders ?

Goeie spannende trailer 1 jaar geleden en dan komt de film eeeeindelijk uit en wat een TROEP zeg. Waardeloze film.

Antlers begint best goed. De film wist mij in ieder geval te boeien. De sfeer is ook lekker mysterieus. Je weet niet wat er nou precies aan de hand is, en tot daar vond ik het ook best een prima film. Maar zodra je eenmaal weet wat er speelt, werd het weer voorspelbaar. En lijkt wel of Jesse Plemons maar een soort typetje kan spelen, of mag spelen. Altijd dezelfde soort rol wat ik de laatste tijd van hem zie. Dat klein mannetje dat Lucas speelt, deed het best wel aardig. Hij paste ook echt bij die rol. Toch had ik er meer van verwacht, of in ieder geval meer van gehoopt.

Film begint goed, mysterieus en sfeervol. Het laatste gedeelte van de film is wat saai en voorspelbaar.

Moeder Aarde wreekt zich op de mensheid in de vorm van een ‘Wendigo’ die boos is omdat zekere iemanden besloten hebben de Amerikaanse steenkoolindustrie nieuw leven in te blazen. Julia Meadows [Keri Russell] is de lerares die zich zorgen maakt over de lichamelijke en geestelijke gezondheid van leerling Lucas Weaver [Jeremy T. Thomas] en tevergeefs probeert contact te zoeken met vader Frank [Scott Haze]. Ze roept de hulp in van haar broer [Jesse Plemons], de plaatselijke sheriff, die ontdekt dat Lucas een duister geheim probeert te verbergen. Sfeervolle horrorfilm begint ondanks het gemanierde spel van Thomas goed en heeft fraaie, effectieve special effects, maar leunt in het tweede deel teveel op melodramatische thema’s (verwaarlozing, kindermishandeling e.d.) om werkelijk effectief te zijn.

Nog een geluk dat ze er géén complete “elevated horror” van hebben gemaakt! Was er nu ook iets van verwijzing naar klimaatverandering? Tja de film zet net iets teveel in op drama; Julia en Paul delen een traumatische familiegeschiedenis, de twijfeling van Julia steeds in de winkel bij de alcohol of Lucas, een teruggetrokken jongen, vertoont gedrag van misbruik (de gebruikelijke tekeningen) JAja, er is een trauma-connectie met het monster. Een monster dat uit de folklore -verhalen van Noord-Amerikaanse inheemse bevolking stamt. En ja dat lang in donker gehulde schepsel ziet er erg knap uit wanneer die eindelijk in het licht stapt. Het helpt zeker dat Cooper een uiterst bekwame regisseur is en dat de cinematografie van Florian Hoffmeister er uitspringt, gebruikmakend van de onheilspellende sfeer, het gebruik van flikkerende politieautoverlichting die weerkaatst op personages, en opvallende schaduwen. Soms was de film echter ook wel iets te netjes, schuurde het wat tegen het randje van Lifetime-tv. Jesse Plemons & Keri Russell deden verder prima werk en het jongentje was niet irritant!. De film focus een beetje teveel op de trauma en metafoor, maar op andere momenten werkte het ook! De film was goed genoeg mede door het solide schepselontwerp.

Antlers...

De film begint rustig en mysterieus.. Julia is lerares op een school en ze heeft een vreemde eend in haar klas. Zij gaat onderzoek naar zijn huisvesting en merkt dat er iets niet klopt. Nou er klopt zeker iets niet. Mensen verdwijnen opeens en worden dan allemaal gevonden met opengereten borstkassen. Direct weet je dat het zijn vader is. Zijn vader is namelijk een ''Wendigo''. Credits aan Julia die dat monster even in haar eentje elimineert. Op het einde kregen we nog even een bloed hoestende broer te zijn, vervolg in de maak? Ik had er meer van verwacht, maar hij viel zeker niet tegen.

3 sterren.

Dit is normaal gesproken wel een horror genre waar ik iets mee kan. Mistroostige Amerikaanse stadjes omgeven door bossen en bergen zo ver het oog reikt, duister, mythologische tintjes. Een heerlijke mix voor een geslaagde horror film zou je zeggen.

Op bepaalde momenten tikt het ook een prima niveau aan en is het oprecht spannend, creepy en mysterieus. Helaas zakt het dan weer in de volgende scène volledig weg en voelt het alsof er scènes lukraak tussen geplakt zijn. Het voelt daardoor allemaal wat karig en magertjes aan.

De cast, op het jongetje na, vond ik ook niet je van het. De agent had beter op zijn plaats geleken in een komedie, terwijl de lerares zo weggeplukt leek uit een niemendalletje van een drama. Erg mager.

Pluspuntje natuurlijk ook weer voor de fraaie Amerikaanse landschappen en een dorpje waar je spontaan depressief van wordt.

Kleine misser van de doorgaans betrouwbare regisseur Scott Cooper en producent Guillermo Del Toro. De film begint evenwel sterk, met een fijn naargeestig sfeertje, prachtig sober camerawerk, indrukwekkende smerige make-up effecten en een cool monster. In het laatste half uur gaat de boel echter volledig onderuit. Dan neemt het script lachwekkend simplistische vormen aan en zijn de gebeurtenissen niet meer serieus te nemen. Jammer, want dit project had zeker potentie.

Eigenlijk niet zo bekend met regisseur Scott Cooper, enkel de film Out of the Furnace (Film, 2013) - MovieMeter.nl gezien en dat was vooral voor ene Christian Bale en als ik dan zijn overige films even doorneem, niet zoveel mijn ding op het eerst gezicht. Dus deze Antlers gewoon in gegaan, met de intentie, een degelijke horrorfilm voorgeschotelde te krijgen, oa door de meer dan degelijke score op IMDb, nl een +6 op kleine 10000 stemmen, wat als goed kan beschouwd worde, hier een kleine 3/5. En ja ik heb me hiermee wel degelijk vermaakt, vooral de sfeer zat echt goed en ook het acteerwerk, de karakters was niets op aan te merken. Het is zeker geen 'typisch' horrorwerkje, waar de lekkere sfeer belangrijker is dan die hard horror elementen zoals gore, zieke ideeën, scarejumps, maar gewoon perfecte film om te kijken tijdens de nachtelijke uurtjes. Ik ben hier fan van.

Antlers is helemaal zo slecht niet. Oké, het verhaaltje is zowel in opzet als uitwerking vrij simpel, maar het visuele aspect en vooral de sfeer maakt hier heel veel goed. Het regenachtige, sombere, modderige landschap van het Amerikaanse Oregon wordt fantastisch in beeld gebracht, wat leidt tot een heel sfeervol geheel. En zoiets is natuurlijk niet onbelangrijk in een horrorfilm, zeker in eentje die inzet op mysterie en een trage opbouw. Als kijker heb je maar half door hoe de vork in de steel zit, en dat mysterieuze wordt aardig volgehouden in het eerste uur. Goed geacteerd door Keri Russell en Jesse Plemons (die man duikt grappig genoeg tegenwoordig echt overal op, maar ik klaag niet), het jongetje was dan weer niet echt overtuigend. Een uurtje opbouw gaat dan uiteindelijk over in een wat explosiever eindstuk, met een prima uitziend monster en enkele lekker smerige stukjes body horror. Het wordt misschien wat dom op het einde, maar de film had toen al voldoende krediet bij mij verdiend. Het is allemaal nergens hoogstaand, maar het is absoluut een fijn horrorfilmpje dat genoeg moois te bieden heeft op vlak van beelden, sfeer en muziek. Meer hoeft dat soms niet te zijn. Klein 3.5'je.

Dit klonk zo interessant, maar Cooper lijkt me na het eerder al teleurstellende Hostiles en Out of the Furnace een schrijver/regisseur die de volledige potentie van het uitgangspunt van een film niet helemaal waar kan maken. Het begint nog wel aardig, maar vervolgens wordt de kapitale fout gemaakt om alles niet langer geheimzinnig te houden. Gevolg is een van begin tot eind uiterst voorspelbare film die zijn sociale thema's er heel dik bovenop legt zonder echt bereid te zijn ze te verkennen. Antlers pretendeert een sociale horrorfilm te zijn, maar het is slechts een excuus voor een grimmige achtergrond, een laagje vernis.

Keri Russell probeert er nog wel wat van te maken in een aardige maar ook weer niet heel bijzondere rol, en de special effects, vooral de praktische, zijn over het algemeen vrij sterk. De film bevat ook een verrassende hoeveelheid gore. Hier zie je de hand van Del Toro ook wel, van wie je zou wensen dat hij ook de regie op zich had genomen. Helaas verdrinkt de film voor de rest in clichés en aanhoudende uitleg, waardoor je niet eens echt kan genieten van de film voor wat het is. 3.0*.

Niet zo bijzonder. Ik had er eigenlijk wel wat van verwacht. Dit was toch 1 van de titels die me aansprak afgelopen jaar om te gaan bekijken. Hetgeen ik miste was vooral de band met een personage. Dat kleine kereltje deed me nogal weinig. Keri Russell en Jesse Plemons krijgen ook weinig achtergrond dus dit is dan zo een film die nergens echt gaat boeien. De horror is op zich niet slecht, maar als ik het moet vergelijken met de Wendigo aflevering in Supernatural, dan vond ik dit minder. Het is daar 1 van de eerste afleveringen en ondanks dat ik er 10 seizoenen van zag is die me toch enigszins bijgebleven. Het mythologische aspect wordt eigenlijk amper belicht. Vrij donker ook allemaal, dan vraag ik me af is dit echt nodig.

Misschien ietsje meer verwacht, vanwege de trailer en het lange wachten.

Maar toch is het een subtiel horrorfilmpje, met prima acteurs, die nergens uit de bocht vliegt.

Aardig filmpje, waarbij de sfeer voorop staat.

Jeremy T Thomas, steelt de show.

Helaas, het lukt Cooper ondanks zijn talent niet om boven een gemiddelde horror uit te stijgen. Apatisch acteerwerk (in vergelijking met zijn toprol in Jungle Cruise stelt Plemons niks voor), weinig spanning, flinterdun. Wel een erg deprimerende sfeer waarin meer dan eens kindermisbruik en kindertrauma's aan bod komen. Dat is tot nu toe de minste film van Scott Cooper voor mij.

Redelijke film over een onderwijzeres die denkt dat een leerling van haar thuis mishandeld wordt. Zowel letterlijk als figuurlijk een donkere film. Met de sfeer zit het dan ook wel goed en het ziet er allemaal prima uit (ook de special effects en make-up). Een ietwat rommelig begin en inhoudelijk stelt het niet al te veel voor. Een wat afwijkende film binnen het oeuvre van Scott Cooper.

ik had hier eigenlijk meer van verwacht.
Het is mooi duister gefilmd, de sfeer en settings zijn goed.
Idem het acteerwerk en de effecten.
Echter vond ik verhaal wat zwak / simpel.
En wou toch wel iets meer van het uiteindelijke wezen zien, die kwam erg kort in beeld, t zag er volgens mij wel goed gemaakt uit, dus waarom zo weinig of korte shots ervan.
Mooie omgevingsbeelden ook !

Slappe hap, saai , kon me echt niet meeslepen.

It hungers for you

Toen ik hoorde dat deze productie betrekking had op een verhaal wat Nick Antosca geschreven had, was ik verkocht. Channel Zero, The Act en Brand New Cherry Flavor zijn allemaal door hem geschreven, en hoewel de kwaliteit met regelmaat wisselde voelde de (mini)series vaak verfrissend aan en heb ik van zijn werk genoten. Ook Antlers voelt aanvankelijk aan als een frisse wind binnen het horror genre. Daarnaast wordt er veelvuldig van praktische effecten gebruik gemaakt, waar ik sowieso een groot voorstander van ben.

Naast goed schrijfwerk is een degelijke regisseur net zo belangrijk, en helaas gaat het op dit gebied goed mis. Qua uitwerking slaat men de plank namelijk grotendeels mis. Dit begint al met één van de grootste horror clichés die het genre rijk is: namelijk een getraumatiseerd kind introduceren die zijn traumatische ervaringen uit door middel van verontrustende tekeningen. En hier stopt het helaas niet bij. Denk hierbij o.a. aan de toevoeging van een onbekwame politie agent, ongeruste schooljuf en volstrekt ongeloofwaardige acties van personages. Het simplistische en voorspelbare verloop zorgen voor de uiteindelijke genadeslag.

Het doet haast pijn dat zoveel potentie verloren gaat aan een matige uitwerking. Antlers is het zoveelste voorbeeld van mijn haat-liefde verhouding met horror. Het is een van mijn favoriete genres, maar 80% van de films die er uitkomen zijn (zeer) matig tot slecht. Dit was nog net te doen vanwege het toffe creature design maar al het werk wat hier ingestoken is heeft absoluut niet de uitwerking gekregen die het wel verdiend had.

2,5*

“Lucas I'm Hungry”

Hier moest ik even van bijkomen na het zien van deze prent. Wellicht omdat hij op ‘Disney+’ stond wat ik totaal niet had verwacht van een horrorfilm maar, ook omdat ik echt echt veeeel meeer van had verwacht dan wat ik op mijn bord gepresenteerd kreeg. Wat was dit pijnlijk om te zien dat een film, met zoveel potentie en zeker echt een heel gaaf concept doodgaat door een saai script waar drama uiteindelijk meer de overhand kreeg dan de horror momenten waar ik op zat te wachten. Het begin redelijk interessant maar kakt daarna compleet in, en van deze veel beloofde horror film waar ik tijdens zijn onthulling toch wel nieuwsgierig naar was blinkt uit tot een saaie drama film die op het eind nog wat horrormomenten mag verwachten.

Want de film laat te lang op zich wachten. We gaan meer mee met een getraumatiseerd kind die ook gepest wordt op school en die het duidelijk zwaar heeft, en veel drama daar om heen dan het daadwerkelijke horror wat de film beloofde. Wanneer de vader van Lucas door iets overgenomen wordt en veranderd in een monster moet hij zorgen voor zowel hem als zijn broertje die beiden ziek zijn. Hoe die vader er uit zag was echt wel heel gaaf, en daar had ik veel meer van willen zien, bijvoorbeeld dat hij wellicht uitbrak en het dorpje aanviel.

Het verhaal vond ik dus best wel saai, de film was in het geheel best saai terwijl de aankleding erg verzorgd was en de film erover algemeen goed uitzag. De cast vond ik over het algemeen niet echt boeiend, net zoals de film, het kon overal allemaal wat beter.

Ik had gehoopt op héél veel meer actie, spanning en horror. Uiteindelijk kijk je naar een trage drama film met een saai script, saai verhaal en toch een saai werkje van ‘Cooper’. Om te bedenken van ‘Del Toro’ in de productie zat, was het gene wat mij de meeste hoop gaf, helaas mocht dat allemaal niet baten.

Antlers trapt af als een volbloed horror. Twee mannen. Een verlaten mijn. Duisternis. Grommende geluiden. Een dreigende sfeer. Snel na de opening wordt echter duidelijk dat Antlers geen volbloed horror is. De film bezit wel degelijk horrorelementen, maar is veel meer een film die het genre gebruikt om een boodschap te verkondigen. Het filmmonster lijkt hier de metafoor voor het leed dat menselijke monsters elkaar aandoen. Antlers is arthouse.
Het gebeurt wel vaker in films met een horrorlabel. De horror als metafoor. En eerlijk gezegd is het vaak nog interessant ook. In Antlers valt het allemaal wat tegen. De reden is volgens mij dat de film uiteindelijk geen ruimte geeft aan mysterie. Aan niet ingevulde vraagtekens. Er blijft in Antlers niets te speculeren over. Eigenlijk wordt de betekenis van alle merkwaardige handelingen, gedragingen en gebeurtenissen heel "bevredigend“ uitgelegd. Dat gebeurt zelfs met merkwaardige handelingen, gedragingen en gebeurtenissen waarvan de betekenis geen nadere uitleg behoeft. Heerlijk, al die zorg voor de kijker, maar niet heus.
De film ziet er overigens prima uit. De diverse settings zijn lekker duister en groezelig. De beelden verstevigen een benauwende indruk. De score heeft een meerwaarde en zorgt voor een sprookjesachtige atmosfeer. Van een sinister sprookje, bedoel ik uiteraard. Het acteerwerk is prima. Het verhaal is hier en daar meeslepend. Allemaal goede dingen.
Antlers is niet de fijne volbloed horror die ik had verwacht of de fijne arthouse horror die ik na de aftrap verwachtte te gaan zien. De film doet gelukkig veel goed en is ondanks een paar ergernisjes best ok.

sfeervolle duistere thriller/ horror

vliegt een beetje uit de bocht naar het einde imho…

niet top wel verder prima

Ik vond het hele gedeelte zonder het monster interessanter dan de finale.

Ik kijk eigenlijk nooit meer dergelijke films maar als ik er een kijk vind ik een rustig verhaal met ineens een twist beter dan een continuïteit aan jumpscares en gore . Dat komt veel heftiger binnen.
Dit is ergens wel zo'n film, dus ik was blij verrast dat hij al op Disney plus stond.
De sfeervolle setting maakt de verwachtingen helaas niet waar .
In dit geval had ik liever een psychologische thriller gezien dan wat het nu is - een horror (achtig).
Het gedeelte met de broer en zus vond ik boeiend, omdat beide goed acteren. Dat dan juist de stukken met de vader
en later het monster dan weer niks is . Het was gewoon niet spannend of eng, enkel onplezierig.
De sfeer en omgeving daarin tegen, top.
Jammer .

Licht twijfelachtig. Toch een kleine voldoende.

Jesse Plemons wordt nooit een favoriete acteur, helaas. Maar hij doet z'n best wel (zo lijkt het in elk geval), dus niets te klagen, op zich.

Vrij middelmatig allemaal, maar het kent wel een paar mooie momenten en het verhaal is goed bedacht.