Pearl (2022)

Pearl

Wat een vervolg op X. Wat speelde Mia Goth sterk zeg. Je hebt wel eens personages in films waar je echt een hekel aan gaat krijgen, denk bijvoorbeeld aan die gelovige vrouw in The Mist. Nou Mia Goth aka Pearl past voor mij prima in dat rijtje.

Het is interessant om te zien hoe Pearl haar jongere jaren eruit zag. Een vader in een rolstoel die volledig verlamd is en niks meer kan behalve kijken, eten en drinken en een eenzame gedisciplineerde moeder die voor haar en haar man zorgt. Pearl wil eigenlijk maar 2 dingen en dat is dansen en weg van de boerderij waar ze al jaren leeft ongelukkig leeft. Ze wil gewoon leven.

Al vanaf het begin van de film kom je erachter dat Pearl dit goed in haar bovenkamer is. Ze vermoord bijvoorbeeld koelbloedig een gans en voert die aan een alligator en later moeten ook haar ouders, schoonzus en een man eraan geloven. De manier waarop ze op sommige situaties reageert, bijvoorbeeld wanneer ze te horen kreeg dat ze afgewezen werd voor een dansshow. Dat was haar droom natuurlijk, maar damm. Ze wil zichzelf ontpoppen, maar doet dat natuurlijk op de verkeerde manier

En inderdaad hier en daar een knipoog naar het heden en wat zwarte komedie ertussen door. Dat maakte de film gelukkig wel wat luchtiger. En oja, de credits met haar ''fake'' smile en tranen, omdat ze amper met haar ogen knippert, geniaal.

3,5 sterren.

Holy shit, Ti West en Mia Goth flikken hier wel iets bijzonders. Pearl maakt als prequel X (2022) een betere film, en presteert het tegelijkertijd nog beter te zijn dan de eerdere (back-to-back met deze opgenomen) film. En binnenkort zullen ze met Maxxxine een trilogie worden.

Tijdens hun verplichte quarantaine in Nieuw-Zeeland voor de opnames van X begonnen, hadden West en Goth het via FaceTime over Pearls voorgeschiedenis, en snel ontstond het idee voor een origin story in 1918. Waar X de looks van een seventies film heeft, oogt Pearl meer als een Wizard of Oz achtige Technicolor-horror. Ik vond het er prachtig uitzien, en sowieso is de film erg vakkundig gemaakt.

Pearl is overigens allesbehalve een typische slasher, wan het verhaal neemt zijn tijd om op gang te komen, en is lange tijd eerder een psychologische slowburner, waarin we Goth’s Pearl beter leren kennen. Het is moeilijk geen sympathie voor haar te hebben, terwijl ook steeds duidelijker wordt dat er onder de oppervlakte iets grondig niet in orde is. En in de tweede helf van de film komt dat steeds meer tot uiting.

Goth geeft een absolute tour de force performance, en Pearl is wat mij betreft haar sterkste rol ooit. Met een 9 minuten durende, voor het grootste deel in een single take opgenomen monoloog eist ze definitief haar plek op tussen de sterkste acteurs van haar generatie, wat een prestatie. Was Pearl geen horrorfilm geweest, dan had de Oscarbuzz wat mij betreft mogen beginnen.

Een van de meer verfrissende horrors die ik zag voor deze challenge, en ik kan niet wachten op Maxxxine. En die ongebroken lach van Goth tijdens de end credits, gaat zo de canon in van de meest unhinged gelaatsuitdrukkingen uit de filmhistorie.

4,1*

Ik vond het toch minder dan X. Het tempo gaat er hier soms volledig uit en het is naar mijn mening minder interessant. Meer een slowburner dan X. Minder kills. X had ook dat sensuele en erotische, hier is het een veel stijvere bedoening. Ik had hier veel hogere verwachtingen van maar die werden helaas toch niet ingelost. Mia Goth is een speciale actrice, dat staat wel vast na deze film. Ik ben wel benieuwd naar het derde deel. Een aparte filmreeks dat is het zeker.

Toen ik zag, dat Mia Goth in een nieuwe horrorfilm de hoofdrol vertolkte, was ik sterk benieuwd. En wat een heerlijke, uiterst sfeervolle horrorfilm was me dit, met her en der de nodige killer moves en gore. Maar vooral een verbluffende vertolking van Mia Goth als de psycho Pearl, van begin tot eind, tot bij de aftiteling. Da's echt een top actrice 9/10.

Ti West heeft me al weten bekoren.

"Lizzie Borden the musical"

Nee gelukkig werd er niet gezongen en is deze film een beter geheel dan de film waar dit een prequel van is maar de horror is nog steeds erg mager? In deze film is het 1918, niet 1979, en ook in Texas zijn de harde gevolgen van de Eerste Wereldoorlog en de Spaanse griepepidemie (een parabel met het corona-virus) te merken. Pearl is nog jong en droomt ervan om een ​​beroemde danseres te worden. Wat opvalt is dat alles een soort technicolor-sausje kreeg, het leek daardoor een beetje op "The Sound of Music" of "The wizard of Oz" Het belangrijkste onderdeel van de film is Mia Goth. En die deed het heel goed! Ze weet Pearl heel veel sympathie mee te geven! Maar de film kreeg de horror-tag...en ja er zijn wel gewelddadige momenten maar die worden bijna alle met terughoudendheid getoond. Als deze kills in meer beeld en echt bloederig waren, dan had dit echt heerlijk geweest!

"I don't like reality."

'X' was een aardige horror, dus ik was wel benieuwd naar deze prequel.

Blijkbaar heeft Ti West deze prequel tegelijkertijd opgenomen met het vervolg. Hier gaan we terug naar de jongere jaren van Pearl in 1918. Je ziet hoe ze geïsoleerd op een boerderij woont met haar ouders, terwijl ze droomt van een leven als een ster. Hiervoor neemt ze drastische stappen...

Wat gelijk in het oog springt, is de algehele look and feel van de film; er lijkt een soort van Technicolor sausje overheen te zijn gegooid. Het komt op mij over als een soort van 'The Wizard of Oz'. Je moet wel van deze musical aanpak houden, want het kon mij helaas niet zo goed bekoren.

Mia Goth zet zonder twijfel een weergaloze rol neer. Het is werkelijk niet te geloven hoezeer zij straalt in deze film. Dit levert een aantal heerlijke momenten op, met name de one take monoloog en haar angstaanjagende lach tijdens het slot zijn fantastisch te noemen. Zelf miste ik eigenlijk alleen nog een paar toffe kills om het helemaal af te maken.

Al met al is 'Pearl' een redelijke prequel die gered wordt door het optreden van Goth, maar buiten dat kon ik er niet zoveel mee.

Dikke 2,5 sterren.

X vond ik beter als horrorfilm : meer bloederige kills, sterkere slasher sfeer.

Gelukkig valt er ook veel goeds over Pearl te zeggen en daarom geef ik hetzelfde cijfer als X. Het is een meer plotgedreven film met een extensief verhaal over hoe een meisje met dromen verandert in een moordzuchtig wezen wanneer ze alle hoop verliest ... West verpakt het als een sprookje (felle kleuren, de verschijning van Pearl) waarin eigenlijk niks goed loopt. Als prequel mag de film er zeker zijn. Je hoeft X zeker niet gezien te hebben... Ik zou zelfs zeggen : kijk eerst Pearl en daarna X... Mia Goth schittert en tovert een hoop talent tevoorschijn. Beste scène vond ik de auditie in de kerk...

Het probleem met Pearl is dat het nauwelijks een horrorfilm te noemen is... er zijn wel enkele kills, maar de camera draait bijna altijd weg wanneer Pearl eindelijk eens met hooivork of hakbijl te keer gaat. Het was echt wel de bedoeling om een karakter tot in de puntjes uit te werken. Vond het op dat vlak wat overdreven en een beetje frustrerend. Op vlak van bloody disgusting kills bleef ik heel hard op mijn honger zitten.

Vermakelijke prequel van het al even vermakelijke X, met Mia Goth uitstekend als de gestoorde titelfiguur in haar puberjaren. De film steekt slim in elkaar en is bij vlagen behoorlijk gruwelijk, al zorgt regisseur Ti West er continu voor dat de toonzetting niet al te zwaar wordt. Het geheel blijft kunstig op de rand van horror hangen, met een flinke dosis zwarte humor.

Redelijk horror drama, hoewel je dit eigenlijk geen horror kan noemen. Het verhaal speelt zich voor X af en volgt de ontwikkeling van Pearl. De uitwerking is best geslaagd. De film heeft qua uiterlijk wat weg van The Sound of Music en ook de hele opmaak voelt jaren '50/'60 aan. De film is meer een drama met een aantal sterke scenes. Richting het einde volgt wat beperkte horror. Goth zet weer een prima rol neer en gaat er helemaal in op. Vraag me alleen af hoe we Pearl exact moeten plaatsen want er zit zo'n 60 jaar tijdsverschil tussen deze film en X maar dat zie ik niet aan haar uiterlijk, of zie ik dat verkeerd? 3.0/3.5

Het is 1918 en ook Nieuw-Zeeland is in rep en roer door de wereldwijde griepepidemie. Zolang haar echtgenoot nog niet is teruggekeerd het front verblijft Pearl [Mia Goth] op de boerderij van haar ernstige zieke vader [Matthew Sutherland] en haar moeder [Tandi Wright]. Pearls beste maatje is een krokodil en haar favoriete danspartner is een vogelverschrikker. Pearl droomt van een carrière als actrice in Europa of Hollywood en ziet haar kans schoon wanneer er audities worden gehouden in de plaatselijke kerk. Een hele vreemde combinatie van melodrama, horror en zwarte komedie waarbij de indruk achterblijft dat Ti West er zelf ook geen touw aan vast kon knopen. De zonderlinge schiftingen in toon maken dit tot een frustrerende belevenis, maar Goths monoloog (gefilmd in een lange close-up) is een open sollicitatie naar veel betere rollen.

Wat minder expliciete beelden dan X, wat de film toch wat toegankelijker maakt.

De film springt er wel meer uit qua stijl, het lijkt net het begin van The Wizard of Oz of heeft toch zo'n soort vibe. Ook de tijdsperiode waar het zich in afspeelde was eens wat anders. Ook het verhaal heeft wat meer body en is zo toch wat meer dan een 13 in het dozijn slasher filmpje. Ook Mia Goth deed het erg goed.

Een erg geslaagde prequel!

Deze prequel speelt zich dus af 60 jaar voor X. Pearl woont op de boerderij met haar verlamde vader en dominante Duitse moeder, maar wil aan haar saaie leventje ontvluchten door danseres te worden. Als ze faalt in haar auditie, gaan de stoppen volledig doorslaan. We krijgen het ontstaan te zien van de ziekelijke geest van Pearl, een rol die heel sterk wordt neergezet door Mia Goth. De film combineert horror-elementen met een psychologische thriller/drama. De cinematografie is weer erg verzorgd en ook de muziek heel passend. Het einde waarbij Pearl tijdens de aftiteling in de camera blijft lachen als een idioot blijft een hele tijd in je hoofd spoken. Ik ben erg nieuwsgierig geworden naar het derde deel, Maxxxine.

“Howard? I'm so happy you're home.”

Na het zien van de film ‘X’ was ik eignelijk ook vrij snel benieuwd naar dit tweede deel ‘Pearl’. De voorganger van die film, is vooral informatief maar, mist toch de nodige sfeer zoals deel één die in mijn ogen wél had. Eigenlijk had ik er wel wat meer van verwacht, de film werkt goed in op het psychologische vlak maar, komt in mijn ogen qua horror soms toch wat te kort. Toch blijf ik het wel heel stoer vinden dat ‘TI West’ hier de handen in één slaat met ‘Mia Goth’ om zo toch samen een fantastische trilogie neer te zetten aan horrorfilms, al mocht het soms toch wat grover, iets wat het eerder benoemde eerste deel wel had (in mijn ogen). En ik me daardoor ook wel dat ik toch minder enthousiast ben na deze film, omdat ik er eigenlijk niet heel veel mee kon.

Eigenlijk wou ik wel direct even benoemen dat ik ‘Mia Goth’ echt begin te aanbidden. Buiten het feit dat haar rol wederom erg sterk was in deze film, blijft het een prachtige dame om te zien en ben ik langzamerhand wel echt fan van haar aan het worden. Na haar performance in de vorige film was ik al verkocht maar, ook hier zet ze een waanzinnige rol neer. In mijn ogen toch wel de persoon die deze film op haar schouders weet te dragen, je kunt zeggen dat het niet zo moeilijk is omdat ze meehelpt met het maken van de films (zo is ze hier ook weer mede schrijfster van het script) maar, je moet het ook nog maar eens laten zien; en dat doet ze. Want haar rol als ‘Pearl’ is erg sterk, het “borderline” gevoel kwam erg over, en ook het psychologische stuk weet ze goed te beheersen. ‘Pearl’ kwam namelijk over al een echte weirdo, en met de minuut werd je banger voor haar. Voor de rest waren de andere rollen niet echt bijzonder, ‘David Corenswet’, ‘Tandi Wright’ en ‘Matthew Sunderland’ waren redelijke rollen maar, nergens werd het echt bijzonder. Duidelijk dat ‘Goth’ de schijnwerpers op haar krijgt, en dat doet ze goed.

Ook verwachtte ik toch iets meer een horrorfilm, en dan kom je aardig bedrogen uit. Er zijn zeker wel goede gore momenten. Neem bijvoorbeeld het moment waar ‘Pearl’ en haar moeder ruzie hebben, en haar moeder vervolgens in de brand komt te staan en hier niet goed van afkomt. Of het moment dat ‘Pearl’ het lichaam van ‘Margaret’ in stukken hakt en het vervolgens aan de krokodil voert zijn toch momenten waar ‘West’ laat zien goed te zijn in dit soort bloederige momenten, al wordt er maar zo weinig mee gedaan en dat vind ik echt zonde. Het is duidelijk (en ik gaf het al vaker aan) dat het gewoon simpelweg gaat om psychologische horror, dat is niet saai of slecht, alleen moet je daar dan wel rekening mee houden. En ik had die verwachting niet echt.

Het verhaal is wel prima. Een leuk achterliggend verhaal wat een psychopaat als ‘Pearl’ maakt. De strenge familie, en de harde maatschappij werken daar vooral aan mee. Toch vond ik het verhaal niet altijd even boeiend om eerlijk te zijn. Script technisch was het ook niet altijd even goed maar, men liet niet veel steken vallen verder.

Ik ben benieuwd naar het derde deel wat gepland staat voor dit jaar. De gebeurtenissen na de film ‘X'. Ook die ga ik zeker wel weer kijken, en ik hoop eigenlijk dat die wel wat heftiger wordt in het horrorgenre. Het was nu voornamelijk veel gepraat, en weinig acties. Al was de make-up echt van hoog niveau, en blijft de film visueel een plaatje (o.a. door Goth), ik heb toch wel moeite gehad met uitzitten.

Het personage Pearl verscheen oorspronkelijk in de Horror film "X" uit 2022, welke ik een leuke en vermakelijke film vond qua sfeer, naaktheid en horror, waar ze ook door de talentvolle en aparte Mia Goth werd gespeeld. In een scène na de aftiteling van die film verscheen ook een trailer voor de Horror film "Pearl", welke zich afspeelt in Amerika in 1918 tijdens de Eerste Wereldoorlog en gaat over het achtergrondverhaal van Pearl hoe ze een slechterik wordt.

Het is 1918 op het Amerikaanse platteland, waar we de vervallen boerderij uit "X" in volle glorie zien in het zonnetje. Omdat haar man Howard (Alistair Sewell) in Europa aan het vechten is in de Eerste Wereldoorlog, woont Pearl daar genoodzaakt met haar Duitse immigrantenouders, te weten het kasplantje en in rolstoel zittende vader (Matthew Sunderland) en haar moeder Ruth (Tandi Wright) die de regels bepaalt. Ondertussen woedt er ook de heftige Spaanse griep (wat natuurlijk een link is met de recente COVID-pandemie) en aangezien die nogal besmettelijk en dodelijk is, wordt Pearl zo goed als opgesloten op de boerderij, waar ze een goede band heeft met koe Charly, schaap Mary, geit Frances en krokodil Theda, die ze tot haar publiek beschouwd. Want Pearl wil namelijk de boerderij verlaten en een filmster worden.

Al snel merken we dat Pearl niet helemaal psychisch in orde lijkt te zijn. We begrijpen het heel goed dat ze de boerderij wil verlaten en dat ze daarom graag vlucht naar de lokale bioscoop, waar ze opvalt bij de projectionist (David Corenswet), die in haar gelooft en haar aanspoort haar dans- en acteerdromen na te jagen. Thuis wordt de situatie echter steeds nijpender en als schoonzusje Mitsy (Emma Jenkins-Purro) vertelt over een dansauditie die door de kerk wordt georganiseerd, weet Pearl dat ze die moet winnen en om dit te verwezenlijken, is ze tot alles in staat.

Aangezien ik me destijds goed vermaakt heb met "X", dacht ik ook dat dit het geval zou zijn met "Pearl", maar eerlijk gezegd vond ik de film tegenvallen (heeft misschien ook te maken met de mislukte, of beter gezegd verprutste, kwalificatie van Max Verstappen tijdens de "Grand Prix Formule 1 van Miami" die ik daarvoor aan het kijken was en waar ik behoorlijk pissig over was) en dat had vooral te maken met Mia Goth en omdat er nauwelijks horror in te zien was (op twee brute scènes na dan).

Normaal gesproken is Mia Goth altijd wel een keer naakt te zien, maar in deze film helaas niet en zelfs niet als ze een bad neemt waarbij ze haar vader laat toekijken en wanneer ze seks heeft met een vogelverschrikker (dat was best een aparte scène) in een maisveld. Ook vond ik Mia Goth geregeld irritant en kon ik niet echt meeleven met haar. Natuurlijk was haar moeder (een soort van Carrie-achtige moeder) niet de liefste en had ze regelmatig ruzie met haar, maar ze had wel het beste met haar voor. De moeder vond ik daarom ook geen echte slechterik, maar ze is vooral een slachtoffer van de moeilijke omstandigheden en mede omdat ze Duits is. Je hoort haar ook regelmatig Duits praten.

Natuurlijk was het leuk om bepaalde dingen van "X" terug te zien in deze film, zoals de boerderij met de dierenschuur (waar in "X" iemand vermoordt werd), de krokodil (die een gans, de projectionist en schoonzusje Mitsy van Pearl te eten krijgt), de pornofilm (die de projectionist haar in de bioscoop laat zien en waar Pearl aandachtig naar kijkt, net zoals in "X" waar een pornofilm op de boerderij werd gedraaid) en de verwijzingen naar het cijfer X op de dansauditie in de kerk, waar een X op de het podium staat gemarkeerd en waar iemand van de jury het heeft over de X-factor, waar men opzoek naar is. Men is namelijk opzoek naar iemand die meer echt Amerikaans, jonger en blond is en daar voldoet Pearl niet aan, maar wel haar schoonzusje Mitsy die uiteindelijk de rol krijgt.

Het gedeelte m.b.t. de pornofilm (dan zie je wat ouderwetse zwart / wit pornobeelden) vond ik opzicht wel geinig, want daarin wordt op een gegeven moment ook gezegd (als Pearl aandachtig zit te kijken):

Pearl: What is this?
Projectionist: Never seen anything like that before now, have you?
Projectionist: There are all kinds of underground stag films like this out there.
Pearl: Is it legal?
Projectionist: Doing it, yeah. Filming it, no.
Projectionist: Not here, anyway. It will be eventually.
Projectionist: People would pay an arm and a leg to see this.
Projectionist: Pictures like this are going to revolutionize the industry.
Projectionist: And I, for one, plan on capitalizing early.

Dat is natuurlijk jaren later ook de waarheid geworden en de branche is nog steeds zeer lucratief.

Het duurt ook enorm lang voordat we eindelijk wat te zien krijgen wat met horror te maken heeft. Na circa zes minuten doodt Pearl weliswaar in de schuur een gans met een hooivork, die ze daarna voert aan de krokodil, maar dat wordt niet expliciet in beeld gebracht. Pas na circa zestig minuten herhaald ze dit met de projectionist, als hij merkt in de dierenschuur dat Pearl (die dan o.a. zegt "Did I do something wrong?, Then why did you just go cold on me?, What did you see? en You're lying!") ze niet allemaal op een rijtje heeft. Dat werd wel expliciet in beeld gebracht en de hooivork gaat daarbij o.a. door het hoofd van de projectionist, die ze daarna voert aan de krokodil.

Ik dacht toen nog dat misschien vanaf nu de film lekker op gang zou komen (bij "X" duurde het namelijk ook behoorlijk lang voordat je horror zag), maar dat is helaas niet het geval, want pas op het einde (de 90e minuut) zie je nog één brute scène, namelijk als Pearl met een bijl achter schoonzusje Mitsy aanrent (omdat ze boos is dat Mitsy de rol tijdens de auditie heeft gekregen, die zij had moeten krijgen) en haar daarmee afslacht (zie ook filmposter) en naderhand in stukken hakt en aan de krokodil voert. Natuurlijk vermoordt Pearl ook haar moeder (eigenlijk per ongeluk, omdat ze namelijk tijdens een gevecht met Pearl in brand vliegt en zwaar gewond raakt en Pearl haar daarna in de kelder opsluit) en vader (ze laat hem stikken door een doek over zijn hoofd te leggen), maar dat vond ik weinig bijzonder.

Nadat Pearl haar schoonzusje Mitsy vermoordt heeft, is de film nog niet afgelopen, want daarna zet ze nog op lugubere wijze haar dode vader en moeder aan de eettafel en zet ze een gegrild varken (die ze enige tijd geleden gekregen hebben van de moeder van Mitsy en welke de hele tijd buiten op de veranda is blijven staan) met maden op de eettafel, waarna we Howard zien terugkeren van de Eerste Wereldoorlog en Pearl tegen hem zegt:

"Howard? I'm so happy you're home."

Daarna is de film ook na circa 96 minuten afgelopen en wordt het einde leuk in beeld gebracht, waarbij we het maffe gezicht van Mia Goth gedurende bijna twee minuten in beeld zien tijdens de aftiteling. Dat leuke eindschot is schijnbaar ontstaan doordat regisseur Ti West geen “cut” riep en Mia Goth maar bleef doorspelen. Het eindshot is misschien ook wel het beste aan de hele film.

De cast in deze film is min of meer op één hand te tellen (de film is ook niet met een al te hoog budget gemaakt) en Mia Goth is daarbij natuurlijk de hoofdrolspeelster die ook steeds in beeld te zien is. Hoewel ik haar geregeld irritant vond in deze film (wat natuurlijk ook de bedoeling was) en ze ook niet naakt te zien was, is ze natuurlijk wel een talentvolle actrice en dat was ook wel een aantal keren te zien. De Horror film "MaXXXine", met wederom Mia Goth in de hoofdrol, die dit jaar moet uitkomen en welke het einde moet zijn van deze trilogie, ga ik natuurlijk ook nog kijken (pindakazen) en hopelijk wordt die net zo leuk en vermakelijk als "X". De overige cast deed het verdienstelijk en dan doel ik vooral op David Corenswet (als de Projectionist) en Tandi Wright (als moeder Ruth). Matthew Sunderland (als de vader) deed het als kastplantje opzicht ook nog verdienstelijk, maar hij zegt natuurlijk geen woord. Emma Jenkins-Purro vond ik een leuke verschijning en in "Pearl" vond ik haar eigenlijk mooier dan Mia Goth.

Al met al vond ik "Pearl" maar een matige Horror film, die ik eigenlijk ook wat overbodig vond, want echt veel voegt die niet toe aan de betere Horror film "X" en je komt alleen maar meer te weten over het personage Pearl toen ze nog jong was. 61 jaar (van 1918 t/m 1979) tussen "Pearl" en "X" blijft nog steeds een open boek. Ze krijgt in "Pearl" in elk geval een mooie scène (waarbij ze minutenlang praat tegen haar schoonzusje Mitsy) om ook haar kant van het verhaal te vertellen. Mia Goth is natuurlijk de grote ster in deze film, maar omdat deze film me is tegengevallen (zeker qua horror en naaktheid), kan ik er ook niet meer dan twee sterren voor geven.

De voorloper van X (Film, 2022) die eerder een ontgoocheld gevoel gaf. Deze prequel dan toch een kans gegeven, maar ook deze wist niet te charmeren. Alleen Mia Goth als Pearl weet wel indruk te maken met haar rol. Vooral de scène waar ze haar verhaal doet aan Mitsy ( Emma Jenkins-Purro ) en de allerlaatste scène waar haar gezicht en gevoelens heel lang worden weergegeven zijn opvallende scènes. Niet echt spannend en de gore valt wat tegen. 5/10

Uitstekende film over een jonge vrouw die nog met haar ouders op de boerderij woont. Deze prequel is een geheel andere film (en niet alleen omdat het zich 60 jaar eerder afspeelt). Het ziet er goed uit, met mooi kleurgebruik. Maar het is vooral Mia Goth die de aandacht goed weet vast te houden in de titelrol. Ze zet hier een heerlijk gestoord personage neer. Een kleine 4.0 sterren.

I AM A STAR!!!!!!

Zeer knappe prequel van X. Zelfs nog beter...

De verbittering en de jaloezie die de stokoude Pearl in X draagt, tot het gevaarlijke aan toe, leek nog een opeenstapeling van tientallen jaren te hebben. Tot in 1918, wanneer Pearl toch ogenschijnlijk nog een jonge knappe vrouw zou moeten zijn. Zou moeten zijn. Want haar trekken en haar gezicht spreken boekdelen en Mia Goth zet hier bijna de rol van haar leven neer.

Ja, 1918. De Spaanse griep heerst de wereld en het kwam voor Ti West zeker mooi uit om deze film tijdens de coronapandemie op te laten nemen. Daar waar weinig verschilt. Ook hier dragen mensen mondkapjes in drukke ruimtes en wordt er over quarantaines en afstand gepraat. Een fraaie overeenkomst die al meegegeven wordt. Ook is de Eerste Wereldoorlog net voorbij en leeft men veelal in armoede. Zo krijgen we te maken met Pearl. Een tiener waaraan je al heel snel weet dat daar natuurlijk een steek los zit. Zeker als je al te weten komt dat ze graag dieren pijnigt. Maar toch... Bij nader inzien weet je soms niet of je medelijden met haar moet hebben of dat ze te verwerpen is.

Een ding is zeker: Ze kotst het eentonige leven op de boerderij uit. Waar de routineuze klussen altijd hetzelfde zijn en waar haar Duitse moeder alles behalve sympathiek voor haar is. Aan haar vader heeft ze niet veel, want die slijt als een invalide zijn dagen in een rolstoel en brengt niet veel binnen. En de man die voor haar als verloofde is gekozen zit nog op het front. Als Pearl dan toch met haar smalle visie iets van de buitenwereld meekrijgt; in dit geval een wereld van de beginnende cinema en de daarbij horende roem, lijkt ze zich daar krampachtig aan vast te grijpen. 1 en 1 is 2. Doorkomen betekend eindelijk een ruimere leven in de grote stad waar het allemaal zou moeten gebeuren. Haar geluk lijkt ze ook te vinden als ze een jonge projectionist treft, die haar ook het bestaan van pornografie laat zien. Met deze informatie reageert ze haar begeerten af op een vogelverschrikker. Niemand die haar ziet? Toch?

Tussen het benauwende thuisleven in voelt ze zich een partner in crime met de projectionist. Gelukkig lijkt haar nicht de enige te zijn die haar wens begrijpt en offert ze zichzelf zelfs op als ze samen in de wachtrij voor de oefenperformance staan. Ondanks ik al een hele vieze smaak over Pearl had gekregen, die met de tien minuten steeds enger en complexer lijkt te worden, en aan de andere kant ook wel te benijden, moet ik zeggen dat ze helemaal geen verkeerde act vertoonde. De jury denkt daar echter anders over en vervolgens barst de bom compleet.

En waar deze film al begon met enkele onvergetelijke scenes (Het doden van die zwaan, die vogelverschrikker, en die koude interactie tussen moeder en dochter, gevolgd met dat gevecht en dat incident met de open haard, en dan dat geroosterde thanksgiving-varken dat vergeten wordt en door de maden wordt opgevroten) lijkt dat alles nog maar het begin te zijn en wordt het van kwaad tot erger. Tot in de afgrond.
De druppel van Pearl doet haar metaforisch haast veranderen in een Mindflayer en je wil nu echt niets meer dan keihard van haar wegrennen. Maar ondertussen... begrijp je ook een zeer klein gedeelte van haar situatie.

Als schrijver had ik onlangs de knoop doorgehakt om een biografie te schrijven over een bepaalde periode in mijn leven. In een dorp, terwijl je weet dat de wereld groter is (omdat je bijvoorbeeld een lid van Moviemeter bent) en waar je niet helemaal honderd bent als je je film en muziekkennis uitbreidt. Nu ik inmiddels 32 ben en al in een provinciestadje woon voelde ik gewoon nog de diepe deprimerende leegte waar ik me destijds zo over aan zou moeten stellen. En een tegenslag, afwijzing of conflict was al genoeg om helemaal krankzinnig te worden. Hoe kleiner de wereld, hoe meer het alles of niets is.
Daar waar elke nieuwe ontdekking voor jou als magisch, magistraal en haast ongelofelijk is; is het voor een ander die al in zo'n wereld bekend is een hele normale dagelijkse zaak. Daardoor is er ook geen begrip.

Nu ging ik niet over lijken en martelde ik geen dieren, maar ik vermenigvuldig het eens met een paar nullen. Naast de gruwelen zette het me wel aan het denken en het nuanceren. Zeker dat keukentafelmoment tussen Pearl en haar nicht was fenomenaal. Of dat moment dat Pearl haar vader aan die krokodil wilt voeren.

Pearl weet er toch wel in te sluipen. Je zou eerst aan een zwarte komedie denken, maar het meisje zelf zorgt voor een akelige aanwezigheid als tikkende tijdbom. Ti West is ook prima in timing geweest en weet wanneer het absurdisme op moet duiken en de momenten dat je toch wel even spierwit neigt te worden. De finale en de daarop volgende zeven minuten durende shot van Pearls door pijn en verbittering getekende glimlach zorgt nog voor de ultieme kers op de taart en laat je als kijker even verbluft achter.

Pearl is echt beter dan ik had verwacht, daar waar X, ondanks de thematiek, echt meer naar een simpele slasher neigt. Nu gaan we iets dieper in de psychologie en de donkere kanten van een getroebleerde jongedame.
Helaas weet je ook al dat er in de komende decennia weinig voor haar veranderd.

Ik ben klaar voor MaXXXime.

4,5*

Sterallures

Pearl geeft mij precies wat ik bij X mistte: namelijk een achtergrond verhaal. X wordt hiermee ook meteen in een nieuw licht gezet en mogelijk nog een tandje beter met deze nieuwe achtergrond informatie. Hoewel deze prequel wat steken laat vallen met een specifieke scène die niet helemaal werkte voor mij (seks met de vogelverschrikker) en de relatie met de ouders die te oppervlakkig blijft, staan hier ook weer een aantal sterke punten tegenover. In het bijzonder waren dit voor mij de dansscène en de laatste scène die ook tijdens de aftiteling nog blijft doorlopen. Beide scènes vind ik ijzersterk, en niet in de laatste plaats vanwege het fenomenale acteerwerk van Mia Goth.

Qua beoordeling vind ik Pearl op gelijke voet staan met X, met mogelijk nog een kans op een verhoging in de toekomst. Ik kijk nu al uit naar het slotdeel van de trilogie!

3,5*

Waarom zou je een film maken, als je er ook meteen twee uit kan halen. Een prequel, een sequel, een quel, wat maakt het ook uit. Zelfde acteurs, zelfde tuinbroekie, zelfde set met een fris verfje.

Toch werkt het wel, al is de hillbilly sfeer in dit deel wel wat te vet aangezet voor mijn gevoel. Aardig wel om in dit deel al het pornomotiefje te introduceren, al is de link naar X wat zwakjes. Bij een paar scenes had ik toch wel het gevoel dat de films in een andere volgorde misschien sterker zouden zijn. Toch, cool dat een aantal details uit de prequel terugkomen in het latere verhaal. Hoe oud wordt een krokodil ook alweer? nou oud genoeg, kennelijk.

Qua verhaal trok deze prequel me wel iets minder dan X, en horror is misschien niet helemaal het genre waarin de film thuis hoort. Wel erg leuk bedacht. Kom maar op met het derde deel.

Oei.

Hoe leuk ik de film X ook vond, een vervolg erop had van mij niet gehoeven. Ik vond het mysterieuze einde van die film een sterktepunt om juist niet uit te werken. Ti West leek echter gemotiveerd te zijn door het succes van X en besloot er daarom maar een trilogie van te maken. Althans, dit project lag al in de pijplijn tijdens de productie van X, maar het groene licht kwam erna.

Niks mis met een regisseur die het verhaal negentig graden draait binnen dezelfde reeks (bij deze reeks is daar ook daadwerkelijk de ruimte voor), maar Pearl is niet veel meer dan een opgefleurd niemendalletje. Ik heb ook nooit volledig begrepen waarom Pearl een achtergrond nodig had. In het eerste deel viel ze wel op, maar je weet toch al dat ze sterft door een schot by shotgun. Dan is de derde film met Maxine een heel stuk rechtvaardiger. Mia Goth doet er niettemin alles aan om het personage speciaal te maken. Enkele teksten heb ik al vaak gehoord zonder de film te hebben gezien, dus daar is Goth in geslaagd.

Jammer genoeg schiet het allemaal maar niet op. De eigenzinnigheid van Goth verveelt al heel snel. Al die excentrieke dialogen en recreaties van haar fantasieën interesseren nauwelijks. Een film die zo eigenaardig mogelijk wil zijn en daar dan heel dubbel en dik op inzet komt vooral over als een geforceerde stijloefening van een regisseur die zijn hart eigenlijk op een heel andere plek heeft zitten. Bij X schreef ik dat West er altijd in slaagt om iets te vinden dat de aandacht trekt. Dat is met Pearl ook wel zo, alleen niet de goede aandacht. Voornamelijk irritatie.

Ik ben wel teleurgesteld. Het ging serieus de goede kant op met West, maar als dit er dan uitkomt maak ik me opeens zorgen. Enkele moorden tussendoor brengen wat leven in de brouwerij, maar de voornaamste focus is de mentale staat van het personage van Goth. Als je daar na 25 minuten al goed klaar mee bent, worden de overige 77 minuten een erg lange zit. Visueel ziet de film er niet verkeerd uit, maar het tempo zwalkt constant en na enige tijd begint het zelfs leeg aan te voelen. Je kan een tuin met zoveel mooie bloemetjes decoreren als je zelf wil, maar als de natuurlijke aarde niet deugt valt de tuin snel in elkaar.

Wel een aparte film.Mia Goth zette een geweldige Pearl neer.Kijkt lekker weg.Van begin tot t eind boeiend

Mia Goth is inderdaad geweldig. Die onschuldige treurige glimlach met puppy-ogen die achterliggend geslepenheid en vilein met zich meedraagt, is onbetaalbaar. Ik had het eerlijk gezegd nog psychopatischer of meer slasher verwacht. Al bij al viel dat hier wel mee.

De horror of de kracht van de film zit hem naast Goth zelf in het geheel, de sfeer en het decor. Best prima opgebouwd door West van een jong meisje die de boerderij wil ontvluchten en beroemd wil worden. Het gebrek aan liefde en zorgzaamheid weerhoudt haar er niet van om kritisch te zijn en op verkenning te gaan.

Ook de rest doet het prima, de kille moeder, maar ook de angstige blik van de doodzieke vader. Leuke film die onderhoudend is.

Iets minder dan X, omdat het verhaal zelf te mager is. Normaal zou dit een snel vergeten B-film worden. Maar gelukkig is er Mia Goth nog en wordt het visueel mooi aangekleed. De film is een kleurrijke slasher met een ode aan de oude horrorklassiekers. Leuk om de film te zien en Goth is ideaal in de titelrol. Maar je blijft toch wat op je honger zitten en de film wisselt tussen boeiende scènes en clichés.

Ik zat te denken in welk thema ik deze film nu moest plaatsen, en aangezien Pearl langzaam gek wordt vind ik Psychological Horror wel toepasselijk. Pearl komt langzaam op gang, maar is naar mijn mening wel een aardig filmpje. X vond ik echter wel beter. Goth speelt erg goed en zet een prima prestatie neer. Zeker dat eindshot blijft je nog even bij. Ti West zet een strak geregisseerde film neer. Ik ben benieuwd naar deel 3

Ti West zet in Pearl an sich sterk een nostalgische The Sound of Music-achtige vibe neer. Wanneer je die schijnvrolijkheid in regelrechte gruwel wilt omzetten, moet je er wel iets tegenover zetten. Mia Goth laat met verve zien een parel binnen het genre te zijn - daar ligt het niet aan. Maar ik vind het persoonlijk verder allemaal net iets teveel binnen de lijntjes om me van mijn apropos te brengen. Best aardige prequel van X, maar meer ook niet.

3,0 * Als prequel net niet de X-factor

Een hybride van drama en horror waarbij de horror zich in eerste plaats afspeelt binnen de psyche van Mia Goth. Dat zorgt voor een uitgebreide karaktertekening en warempel wordt er echt wel geacteerd. Dit is geen film voor liefhebbers van cheesy schlock.

Het valt ook op door mooie - haast te mooie - settings en een klassieke - drama - muziekscore. Tussendoor valt er dan ook nog een streepje humor en zelfs musical. De liefde van Ti West en Mia Goth voor de cinema zit er ook in verweven met het eerbetoon aan de vroege filmtoestanden.

Toch wel een bijzondere film binnen de verre nalatenschap van Psycho en The Texas Chainsaw Massacre.

Pearl het boerenmeisje dat graag danseres wil worden en daar alles voor over heeft. X vond ik een 3.5 waard en dat geldt zeker ook voor deze prequel Pearl. Daarnaast komt er ook nog een soort van derde deel genaamd MaXXXine. De volgorde moet dan worden Pearl, X en daarna MaXXXine. Afijn gelukkig kon ik deze Pearl bemachtigen met Nederlandse ondertiteling op een mooie blu ray. Het kleurgebruik is net als bij X weer anders weergegeven. Moest X een jaren 70 sausje hebben zitten we hier rond 1918. De bedoeling was om deze op te nemen in zwart/wit, maar omdat er in '23 al meer films zijn gemaakt in zwart/wit is toch besloten om hem in full color uit te brengen. Wel met een pastelkleurtje waar het soms lijkt alsof het afgebeeld wordt op een schilderij. Dat zie je vooral buiten waarin de kleur rood behoorlijk naar voren komt. Filmisch vond ik deze film weer perfect. Vooral het fietsen langs de maaivelden vond ik fraai gemaakt. Het geeft zo een ruimtelijke horizontale blik.

Okay dan de film zelf. Het zit allemaal een beetje tegen bij Pearl en haar droomidealen lijken niet echt uit te komen. Hoewel soms binnen handbereik blijft het vooral bij dromen. Haar dromen zijn wel uit de context van een normaal meisje. Mooi voorbeeld is de dans met de vogelverschrikker en gaandeweg gaat haar gedrag steeds extremer worden. Eigenlijk een dikke 4 sterren zou je zeggen, maar de veel te lange preek met haar schoonzus vond ik echt te lang duren. Daarbij viel op dat we maar een shot zagen. Daarna kun je wel raden waar het naartoe gaat. De film eindigt behoorlijk luguber. Weer iets wat op je netvlies blijft staan. Verder valt op dat er gekozen is voor mooie filmmuziek geheel in de stijl van haar droomidealen.

Film 3.5

Beeld 4.0

Geluid 5.0

Grappig idee wel van Ti West, om zo 'snel' uit de losse pols drie horrorfilmpjes af te leveren in trilogie-verband. X en Pearl zijn uiteraard verhaaltechnisch en thematisch met elkaar verbonden, maar ze voelen toch als twee totaal verschillende films aan. De invloed van de originele Texas Chainsaw Massacre voelt op beide films groot aan, maar X heeft daar met z'n jaren 70-vibe wel het meeste van weg. Dat is ook meer een full-on horrorfilm. Pearl speelt zich af in 1918 en voelt qua sfeer en stilistische kenmerken ook eerder als zo'n oude technicolor-film, inclusief de theatrale muziek, de enorm felle kleuren, de scène-overgangen, de aftiteling, ga zo maar door. Ti West had me helemaal mee in ieder geval, visueel een enorm fijne en interessante film, die eens wat anders durft te doen. De film is ietsje 'braver' dan X, maar op een bepaalde manier een stuk verontrustender. De horror speelt zich grotendeels af in de psyche van Pearl, met in de tweede helft natuurlijk een beetje de 'verplichte' kills. Maar die psychische horror werkt juist een stuk sterker, zeker met zo'n ongelooflijk krankzinnig ogende actrice als Mia Goth. Haar mimiek is om rillingen van te krijgen, wat een horror-queen. Ze deed me bijna de hele speelduur enorm ongemakkelijk voelen.

Maar wat ik vooral sterk vond is dat deze film X in retrospectief wat beter en 'rijker' maakt. Pearl is thematisch sterker met een betere rode draad, en lijkt wat meer te zeggen hebben. Pearls wanhopige zoektocht naar het sterrendom raakt ondanks de verschrikkingen die ze teweegbrengt best een snaar, en zal wellicht thematisch verder doorgetrokken worden in het laatste deel van de trilogie, Maxxxine, in ieder geval afgaande op de plot-omschrijving. Count me in, in ieder geval. Dikke 3.5*.

Pearl heeft me ietwat teleurgesteld. Het is een vakkundig gemaakte film, dat wel. Toch mist er best wat naar verhaal toe. Nergens heeft het me verrast of kon het me volledig boeien. Het verhaaltje dat wordt verteld hebben we al meermaals gezien en is enkel het kijken waard dankzij de wel erg opmerkelijke prestaties van Mia Goth. Ti West heeft een perfecte keuze gemaakt met haar in de casting. Toch voelde dit meer aan als een showcase van Goth's capaciteiten dan een rijke aanvulling op X.

De laatste 15 minuten zijn duidelijk het beste deel van de film.

2,5*

De film is bijzonder in zijn vermogen tegenstellingen op te lossen. Aan de ene kant is of voelt de film als een (horror)parodie op The Wizard of Oz zodat de vrolijke kleurigheid alsmede de oubollige setting van de musical vervloeien in het bloed van de slasher film alsmede de postmoderne omkering van de genderrollen. Aan de andere kant is het meisje Pearl weliswaar kwaadaardig maar het is een duivel met een ziel: de film is parodie en slasher maar ook ernstig à la Psycho in de psychologische diepte die aan Pearl wordt gegeven door middel van haar mensonterend bestaan in het ouderlijk huis met een verlamde vader en een tirannieke, overbezorgde moeder, haar eenzaamheid en behoefte om geliefd en geaccepteerd te worden, haar frustratie als tiener die weg wil van haar ouders om een leven te vinden dat ze wenst (beroemd worden) in plaats van het beste maken van het weinige dat ze heeft en haar zelfbewuste onmacht om goed te zijn. Het maakt het meisje zowel vertrouwd menselijk als eng gestoord zoals ook de film zowel vertrouwd als gestoord voelt en daarmee een fijne kijkervaring is. Het geweldige acteerwerk van Goth en de bij zowel oude films als horror passende muziek maken het helemaal af.