menu

Anchiporuno (2016)

Alternatieve titels: Antiporno | Anti-Porno | アンチポルノ

mijn stem
3,34 (47)
47 stemmen

Japan
Drama
76 minuten

geregisseerd door Sion Sono
met Ami Tomite, Mariko Tsutsui en Asami

Als het appartement van Kioko erg veel wegheeft van het onderbewustzijn van een trol op LSD, dan is dat omdat deze modester door het succes zo wereldvreemd is geworden dat zelfs Mariah Carey er bij verbleekt. Nadat ze haar maag geleegd heeft in de toiletten – in navolging van elk zichzelf respecterend model – houdt Kioko ervan om haar beboterde ochtendbeschuit in string te verorberen terwijl ze de video van haar ontmaagding nog eens bekijkt. Vandaag ontvangt ze Watanabe, de hoofdredactrice van een magazine waarvan de pagina’s snel aan elkaar gaan plakken, voor een lovend interview. In afwachting daarvan vernedert Kioko haar assistente met sadistisch plezier. In dit spel van perverse dominantie kunnen de rollen echter snel keren.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=heIa5m3MBhY

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Cikx
4,5
Kan niet wachten!

De trailer doet me denken aan Herutâ Sukerutâ (2012) die me ook erg goed beviel (4,5*)
76 Minuten is wel erg kort, maar dat hoeft zeker geen slecht ding te zijn.

ANTIPORNO English-subbed Official Trailer - YouTube

avatar van Cikx
4,5
Wat ziet deze film er waanzinning mooi uit zeg en dat voor een film die zich grotendeels in één ruimte afspeelt. Ontzettend knap. Er zijn tot op heden alleen nog maar Engelse subtitles te vinden die door Google translate zijn gehaald helaas, waardoor ik niet alles even goed heb kunnen volgen, al spraken de beelden wel voor zich.

Het enige wat me stoorde was het overdreven dramatische acteerwerk met veel geschreeuw en bombarie zoals we dat wel vaker zien in films van Sono.

Voordat ik er een cijfertje aan ga hangen wil ik hem graag nog een keer zien met de officiële Engelse ondertiteling.

avatar van McSavah
4,0
Eindelijk weer eens Sono in topvorm! En bij Sono betekent dat na een zeer productief maar kwalitatief mager 2015.

avatar van Onderhond
4,5
Nah, kan niet tippen aan Sono beste werk uit 2015.

avatar van -fal
Beetje rare uitspraak als je de film 4,5* geeft.

avatar van John Milton
4,0
Verrassend.

En Cikx kan trots zijn, want na My First Sony, heb ik nu ook eindelijk mijn eerste Sono gezien. Wow. Wat een ervaring. Net als je denkt dat je het trucje nu wel kent, trekt Sono het tafellaken onder je vandaan. Fijn setdesign en camerawerk, een prikkelede beschouwing van rolpatronen, (vrouwelijke) seksualiteit in de ogen van de man, en van alles nog meer waarvan ik te weinig afweet omdat ik de cultuur en Japanse cinema niet goed genoeg ken. Slant noemt een aantal zaken, maar ik zou graag een echte analyse lezen en ben ook wel benieuwd naar wat meer woorden van OH over deze film. Komt er nog een uitgebreide review?

Hoe het ook zij, mijn eerste Sono kan ik dus nog niet helemaal plaatsen, maar hij was bijzonder smakelijk en ik ga zeker meer van de man zien. Die laatste scène, schitterend.

Ik begrijp tevens dat de film een onderdeel is van een geplande revival van Nikkatsu’s Roman Porno division. Echt bekend ben ik daar niet mee, en ik heb misschien 2 Pinku films gezien. Wat ik lees is dit wel de meest gelauwerde, maar ik ga Kaze ni Nureta Onna (2016) ook een kansje geven, denk ik.

4*

avatar van Onderhond
4,5
-fal schreef:
Beetje rare uitspraak als je de film 4,5* geeft.

Maar ik heb veel 4.5* films. Tag en The Whispering Star zijn top 100 films, deze misschien net top 200.

En er komt zeker nog een uitgebreide review. 4* of hoger is een garantie op min. 9 paragraafjes en 3 screencaps

avatar van John Milton
4,0
Tag heb ik klaarliggen. Net als Tokyo Tribe, Why Don't You Play in Hell?, Guilty of Romance en Cold Fish.

The Whispering Star ga ik opzoeken, verder nog tips?

avatar van -fal
John Milton Strange Circus en vooraf totaal niets lezen. En Love Exposure als de speelduur je niet teveel afschrikt.

avatar van McSavah
4,0
Onderhond schreef:
Nah, kan niet tippen aan Sono beste werk uit 2015.

Leugens.

avatar van John Milton
4,0
McSavah schreef:
(quote)

Leugens.
jij raadt Noriko no Shokutaku (2005) aan, neem ik aan? Ik weet het niet... Suicide Club en die trekken me op het eerste gezicht minder, maar wie weet. Eerst maar eens wat recenter werk kijken

Terugkomend op Antiporno en zijn feministische blik (fijn artikel btw), ik lees dat hij daar voorheen bepaald niet om bekend stond? ("As a woman, you are a man's play thing. You exist solely for male pleasure. And if you don't like it, kill yourself. Women cannot overcome any act of objectification by empowerment, only by a cowardly act of ultimate surrender")

Goed, dat zei hij voor zover ik kan zien niet zelf, maar is dat het beeld wat uit zijn eerdere werk naar voren zou kunnen komen?

avatar van Onderhond
4,5
John Milton schreef:
Goed, dat zei hij voor zover ik kan zien niet zelf, maar is dat het beeld wat uit zijn eerdere werk naar voren zou kunnen komen?

Zijn personages/films beantwoorden doorgaans niet aan het feministische ideaal, daarom dat het ook net zo grappig is dat zijn hoofdpersonage het in deze film echt naar de kijker toeschreeuwt. Maar vanuit het enge, asexuele beeld dat nogal wat Westerse critici aannemen lijken zijn films in eerste instantie weinig vrouwvriendelijk. Dat heb je dan met "analyses" van zogenaamde kenners

avatar van Cikx
4,5
Heel tof dat je hem kon waarderen John Milton!

Kwam zelf deze review tegen die ik wel fijn vond en deze op Letterboxd.

Why Don't You Play in Hell en Love Exposure zijn mijn twee favoriete films van hem dus ik zou die twee zeker aanraden! Ze zijn echter wel een stuk luchtiger en entertaining. Beide films hebben trouwens wel vrouwen die kont schoppen dus echt vrouwonvriendelijk zou ik hem als regisseur niet willen noemen. Al zag ik Sono bij de making-of van Love Exposure wel Hikari Mitsushima de grond in boren tot huilens toe, maar volgens mij is het gewoon een hard-ass.

avatar van Mochizuki Rokuro
1,0
Blu-ray release gepland bij Third Window Films op 30 april 2018.

avatar van xgogax
Rare hysterische film . Idiote puberale nonsens ben ik al lang ontgroeid . Echter , deze film is niet alleen achterlijk qua inhoud , maar ook enorm lelijk qua vorm . Zelfs prille Japanse tietjes kunnen lelijke ' platte ' cinematografie / fotografie niet verbloemen , echt verschrikkelijk . Ik vind vooral eentonige sets / decors en overdaad aan filmstudiowerk / theaterwerk erg zwak / goedkoop .

Amateuristisch , kinderachtig en waardeloos !

Wederom een bevestiging dat ik de Japanse films moet mijden als de pest ....

avatar van Onderhond
4,5
Sono doet het toch maar weer.

Had er vooraf misschien niet zoveel vertrouwen in. Het imago van de pinku is mij niet onbepend en voor jong talent is het waarschijnlijk een interessante optie, maar de films zelfs zijn zelden echt het kijken waard. Maar Sono op zo'n moment aangekomen waar hij eigenlijk elke film interessant kan maken.

Het lage budget is er in ieder geval vanaf te zien. Visueel geweldig. Ook de soundtrack is goed (maar erg typisch voor Sono) en zelfs het acteerwerk is op niveau. Ook niet altijd het geval in dit soort films. Ondertussen al 3 van de 5 gezien en deze springt er in ieder geval dik bovenuit.

Verder natuurlijk leuk dat Sono net deze film kiest om wat vraagtekens bij de hele misogene storm in een glas water te zetten, de eindscene vond ik misschien nog wel het leukst van de hele film. Maar wie gewoon voor de gewoonlijke Sono weirdness komt, wordt hier ook dubbel en dik op z'n wenken bediend.

4.5* en een uitgebreide review

avatar van wibro
4,5
Pure kunst. Hoe moet ik dit filmpje anders noemen. Het verhaal doet er eigenlijk niet toe. De ondertiteling kun je daarom ook beter weglaten. Doet alleen maar afbreuk aan dit schitterend vorm gegeven erotisch werkje dat op visueel vlak om in te lijsten is. Ook lekker sadistisch af en toe en Sono schuwt het bloot niet. En die Ami Tomite in de rol van Kioko mag er best wel wezen. Ook het einde vond ik zeer gaaf en de klassieke muziek van Offenbach en ik dacht Pachelbel paste er uitstekend bij. Anchiporuno dat met zijn 76 minuten niets te kort of te lang duurde beschouw ik toch wel als een van de fraaiste films van Sono.

4.5*

avatar van Bacon
3,5
Wat een genie is die Sono toch.

Lange tijd geleden dat ik met een glimlach van oor tot oor naar een film heb gekeken.

avatar van Black Math
4,5
Voor een pinku weinig erotisch, maar wat is deze film ondanks dat ontzettend prikkelend. Audiovisueel wel te verstaan.

Vanaf het begin is het duidelijk dat deze film bijzonder fraai gestileerd is getuige de lichtval en de kleuren waarin de kamer waarin de film zich grotendeels afspeelt geschilderd is. In dit eerste gedeelte zijn de personages behoorlijk uitvergroot; zo doet de hele entourage rondom het interview mij ook denken aan Helter Skelter, zo heerlijk decadent iedereen overkomt. Alleen vond ik het jammer dat de hoofdpersone duidelijk aan het overacteren was.

Dit blijkt echter de bedoeling te zijn, zodra op een gegeven moment rollen omgedraaid worden en er flink met realiteit gespeeld wordt. Ik vind dit altijd heel erg interessant, en ondanks dat ik dit trucje al meerdere malen heb gezien, blijft het goed smaken. En terwijl realiteit en film door elkaar lopen wordt op interessante wijze de psyche van de hoofdpersone ontleedt. Uiteindelijk blijkt de film behoorlijk feministisch te zijn, waardoor ook duidelijk wordt dat de film aan kracht had ingeboet als het erotischer was geweest.

Wat mij betreft een goede keuze dus en zoals eerder gezegd is er genoeg dat de zintuigen stimuleert, want terwijl het begin dus al visueel erg de moeite waard was, gaan aan het einde de registers helemaal open, eerst in de vorm van de belichting die de hele kamer lijkt te vullen en uiteindelijk de magistrale verfregens.

Zoals vanouds bij Sono veel klassieke muziek, waarover je me zelden hoort klagen en ook hier niet. Sono's eerdere films bevatten vooral veel Beethoven, die hier ook kort voorbij komt met de Moonlight Sonate. Opmerkelijk is dat hij ook het veel onbekendere derde deel de revue laat passeren. Verder komt ook de 1e Arabesque van Debussy voorbij, maar het hoofdthema van de film is Offenbachs Barcarolle. In ieder geval passen alle werken wonderwel goed bij de film, ofwel vormen ze een mooi contrast met de beelden.

Kortom, een film waarin alle elementen zitten die Sono zo'n interessante regisseur maken, en visueel lijkt hij ook alleen maar beter te worden. Voor deze film zit het maximum er nog niet in, maar voor een volgende film zit het voor mijn gevoel er wel aan te komen. 4,5*.

avatar van John Milton
4,0
Nu te zien op Mubi

avatar van tbouwh
3,0
This obviousness is deliberately meant to be obnoxious, as it’s evident that Sono wants this film to be difficult to watch, as a revenge on the terms of the project in which he agreed to participate.


Dit vat wel aardig samen hoe ik de film beleefd heb, voor zover dat kan in één zin.

Edit: nog nooit zo sterk gehad dat ik tijdens een film al wist dat ik veel moest gaan lezen voor ik ook maar iets van een eigen beoordeling kon toekennen. Natuurlijk blijft de kijkervaring voorop staan, maar er was gewoonweg te veel wat ik niet goed kon plaatsen (met name de context waarin deze film is gemaakt bleek van groot belang - daarnaast is het m'n eerste Sono).

avatar van BBarbie
3,5
Als ik heel eerlijk ben is dit eigenlijk helemaal niets voor mij, omdat ik mij in films doorgaans aangetrokken voel door iets wat tenminste lijkt op een verhaal. Zoals wel vaker bij Sono is dat hier maar bijzaak. En als ik opnieuw heel eerlijk ben, heb ik het deze keer eigenlijk nauwelijks gemist. Want ik heb geboeid (of was het uit nieuwsgierigheid?) zitten kijken naar dit kleurrijke, bizarre schouwspel, fraai omlijst met mooie klassieke muziek. Fascinerend in zijn absurdheid, meeslepend in zijn choquerende brutaliteit.
Ik heb te weinig inzicht in en ervaring met Japanse cinema om Sono’s bedoeling met deze film te kunnen duiden. Dat doet er verder niet toe, het was in meerdere opzichten een onderhoudende belevenis, zoals ik dat eerder ook ervaren heb met zijn Ai no Mukidashi en Koi no Tsumi.

avatar van scorsese
2,5
Matige film waarin een modester in haar appartement wordt geïnterviewd. Voor mij grotendeels onnavolgbaar (behoorlijk wat symboliek waarvan mij de betekenis ontgaan is). Visueel valt er wel wat te genieten met mooie kostuums en felle kleuren (vooral de finale met het verf). Ook het spelen met de realiteit levert wat vermakelijke momenten op.

avatar van mjk87
3,5
Volstrekt bizarre film waar de kennis van de Japanse cultuur mij te onbekend is om alles überhaupt te begrijpen, maar ik heb me wel kostelijk vermaakt. De film is ook kort en dat helpt dan ook daarbij. Het is gewoon genieten van de soms vreemde situaties maar vooral het heerlijke kleurgebruik. Felle kleuren, maar ze ogen zacht en daardoor niet kitscherig. Mooi ondersteund door bekende westerse klassieke muziek. Acteerwerk valt dan wat tegen - dat geschreeuw heb ik weinig mee- en doet wel enig afbreuk aan de score. 3,5*.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:31 uur

geplaatst: vandaag om 18:31 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.