Mission: Impossible - Dead Reckoning Part One (2023)

Een bijna perfecte actiefilm, al was fallout in mijn herinnering toch nog wat beter. Toch is deze film heerlijk om te kijken als je van goed in elkaar zittende actiefilms houdt.

Het plot is duidelijk en simpel, wat ten goede komt aan de film. Het geeft de personages genoeg motivatie om in actie te komen en is begrijpelijk genoeg voor ons als kijkers om daadwerkelijk iets te geven om de uitkomst van het verhaal.

Zoals gezegd is de actie weer van de bovenste plank. Het 'echtere' karakter van deze films geeft de actiescenes net wat meer impact dan een zelfde scene met meer knipwerk, stuntmannen en greenscreens zou hebben. Neem bijvoorbeeld die klap nadat een auto vol wordt geramd en een personage vol in de airbag van zijn/haar auto klapt, die voel je wel, vooral door de 'realistische' manier van filmen. Verder ook wat leuk in elkaar gezette vechtscenes, waarvan voor mij vooral de brug/steeg sequentie is blijven hangen om zijn spanning en goede opzet.

Wel moet ik zeggen dat deze film wat minder persoonlijkheid heeft dan sommige van de vorige delen. Karakters krijgen wat minder de kans om te glanzen en er wordt een beroep gedaan op voorkennis van de Mission Impossible reeks om de personages, zoals Benji en Luther, te kunnen begrijpen. Ook wordt er minder gebruik gemaakt van andere interessante bijfiguren zoals Alanna Mitsopolis dan in het vorige deel. Door dit gebrek aan kleur komt dit deel iets droger en serieuzer over dan de vorige delen, wat naar mijn mening echter wordt goed gemaakt door de goed vormgegeven actie.

Na alle MI films weer es gekeken te hebben gaf dit me weer de gevoelens van vermaak en sensatie die je alleen de eerste keer kunt ervaren bij een MI film.

Het is een achtbaan en eigenlijk staat de film zelden stil of is er tijd voor een adempauze.

Ik heb me goed vermaakt en kijk uit naar deel 2, maar naarmate de film begon te vorderen werden de eerste en later meerdere barstjes zichtbaar waardoor ikzelf de binding een beetje begon te verliezen.

Het macguffin gehalte is echt extreem hoog in deze film, iedereen zit achter hetzelfde aan en lange tijd is niet duidelijk wat het doet. Dit keer is er wel een achtervolgende partij uit de VS die het hunt moeilijk moet maken, maar ook zij reageren nauwelijks consequent en wanneer het echt lastig wordt is er altijd wel weer een uitweg te vinden.

Sommige mensen gaven aan dat de special effects goed waren maar ik vond het soms toch best opzichtig dat er CGI gebruikt was, iets wat voor mij niet hoeft in een MI film, waarin vaak toch praktical effects gebruikt werden. Het probleem hier is dat de actie meer en meer over the top begint te worden, waardoor CGI noodzakelijk wordt. De greenscreens waren soms erg duidelijk en van sommige situaties weet je gewoon dat ze in het echt geen dingen kapot gaan maken dus dat het CGI moet zijn. Cuts worden soms sneaky gedaan om bepaalde dingen te verbloemen, maar trappen we daar nog in?

Iets wat ik lange tijd gemist heb in MI films is de persoonlijke consequenties voor een personage. Dit keer zit dat er wel in, en zoals iemand anders schreef is dat ergens maar goed ook, want dat personage had eigenlijk geen nut meer en voegt bar weinig toe aan deze film.

Haley Atwell is de nieuwe toevoeging aan de gang, maar ze speelt wel het stereotype (of moet ik zeggen realistische) karakter van de vrouw die constant hulp nodig heeft, fysiek niet op kan tegen mannen, en eigenlijk telkens achter de feiten aan loopt en eigenlijk als een vis op het droge in de actie gegooid wordt. Ethan kan dan mooi de reddende/helpende engel uithangen, maar het begint op den duur wel een beetje te vervelen. Van mij had ze iets meer zelfredzaam mogen zijn.

Tom's stunt met de motor kende iedereen inmiddels al vanuit de media, maar toch geeft het klamme handjes als je weet dat hij het echt zelf doet en wat er op dat moment op het spel staat. Des te vermakelijker is dan ook het gesprek waarin hij moet acteren dat hij niet van de klif wil springen.

Her en der is wel wat humor te vinden, maar zoals in de meeste films is dit redelijk gematigd en blijft het beperkt tot wat one-liners of sketches met Benji.

Richting het einde krijgen we nog een plot twist, maar dit karakter is eigenlijk niet uit de verf gekomen en ik denk dat die verhaallijn ook geschrapt had mogen worden.

En tot slot: vanwege de macguffin zit er soms erg veel uitleg in de film, vooral in het begin, iets wat voor mij ook niet had gehoeven. In eerdere films werd ook niet altijd uitgelegd wat de geschiedenis van een missie is en waarom Ethan het moet doen.

En tot slot: ja Ethan krijgt nu toch echt een oude kop en in Venetië vind je echt de weg niet (terug) zonder een kaart of gps, laat staan dat je iemand vindt die door allerhande steegjes is gerend zonder sporen achter te laten. Geloof me ik ben er zelf geweest en heb 20x op mijn telefoon gekeken om terug te komen naar de bewoonde wereld.

Al met al een lekkere actiefilm. De eerste 2 uur kreeg ik er geen genoeg van en had de rit wel 5 uur mogen zijn, maar richting het einde was de film mij een beetje kwijt en de finale stelde ook eigenlijk teleur door overmatige cgi en elke keer als dacht dat de spanning voorbij was, toch weer niet, en nog es en nog es. Beetje cheap.

Solide 7 als actiefilm. Benieuwd naar deel 2. Kom maar op! Maar misschien wordt het toch wel tijd voor Tom om nu onderhand wel met pensioen te gaan.

Tom Cruise lijkt wel elke dag een douche met levenselixer te nemen; wat een tomeloze inzet en energie heeft die vent toch. Dead Reckoning - Part One zit boordevol actie waarbij niets te gek is, met hier en daar een prettig vleugje drama en humor. Ik krijg er al met al zelfs een positieve James Bond-vibe van. Die filmreeks worstelt al een poosje met de onmogelijke missie fresh te blijven, maar Mission Impossible groeit vooralsnog met elk nieuw deel.

4,0 * In volle vaart naar deel 2

De reeks begint hier helaas wat slijtageplekken te vertonen. Het akteerwerk is houterig, met geforceerde ons-kent-ons humor, en de aktie is min of meer een herhaling van zetten. Fantastisch in beeld gebrachte aktie, dat wel. Cruise heeft bijna zijn houdbaarheidsdatum bereikt en de film is veel te lang, met een plot dat de speelduur absoluut niet rechtvaardigt. Al met al één van de mindere delen in de serie; hopelijk wordt deel twee beter.

Voor mij is dit ook niet bepaald een meesterwerk. Het leek zo generisch allemaal. De personages zijn van karton gemaakt en de dialogen lijken wel door AI gefabriceerd. Het verhaaltje wordt al gauw oninteressant en de prima actiescènes kunnen niet verhinderen dat de verveling zijn intrede doet. Er zit sleet op de formule.

Leuk vermaak!

Maar niet meer dan dat. Het is erg overdreven allemaal, het is niet realistisch of geloofwaardig of wat dan ook maar het is wel een film die de volle speelduur vermaakt en daar doen we het uiteindelijk wel voor. Ik ben niet een grote fan van dit soort films, deze film is zo overdreven dat Tom Cruise net zo goed een superheld kan zijn en de film is bijna een Marvel film. Eigenlijk is het gelijkwaardig aan superheldenfilms. Nu is het kunstmatige intelligentie, de volgende MI film zijn aliens die de wereld willen vernietigen en Tom Cruise moet dan de wereld redden?

Ergens zijn deze mensen allemaal iets te kunstmatig of te knap ofzo. Het zijn modellen waarbij het haar altijd goed zit. Ook veel vrouwen in deze film. Van die moderne vrouwen die kille psychopaten spelen. Dat zie je steeds meer en meer. Vrouwen zijn ook koelbloedige moordenaars zegt Hollywood. Schijnbaar denkt Hollywood dat we dat willen zien. Is dat zo? Het gaat best ver hoe cultuur en politiek wil dat vrouwen mannen worden. Interessant maar erg maf wel want niemand wil een koelbloedige, psychopathische vrouw maar dat moet je wel worden.

Mission: Impossible – Dead Reckoning Part One

Een bijna 3 uur durende film boordevol actie.

Het gebeurde niet vaak dat ik een bijna 3 uur durende film keek en dat hij voorbij vloog. Buiten de paar belangrijke dialogen kende deze film vooral actie, heel veel actie en soms nog vrij spectaculair ook. Van een spannende achtervolging in een auto, tot aan een ontsnapping uit een vallende trein, ik heb er echt van genoten en heb me geen seconde verveeld. Als bonus kregen we ook nog mooie locaties te zien zoals Venetië en de prachtige Alpen.

Ook tof om te lezen dat de nu 61 jarige Tom Cruise sommige stunts nog steeds zelf doet, bijvoorbeeld met de motor van de klif af rijden en dat gewoon 6 keer! Heel veel respect.

Dit soort films blijven me boeien en ik kan niet wachten op het volgende deel.

4 sterren.

Minste deel in de reeks. Het verhaal zit redelijk in elkaar. De uitwerking is aardig maar blinkt nergens uit. De film kent ook geen memorabele of zenuwslopende scène zoals we gewend zijn in de reeks. Het Impossible wordt echt gemist in deze film. De actiescenes zijn aardig maar zijn soms wel wat kinderlijk. Verder zit de vaart er wel lekker in en kent de film de nodige humor. Het acteerwerk is verder in orde. Visueel zit de film ook goed in elkaar met mooie locaties en goed camerawerk. Beetje tegenvaller maar zeker niet slecht. 3.0/3.5

Gewoon lekkere flitsende actiefilm, met fijne lange speelduur van 163min, de langste uit de ganse reeks. Eerste films zaten rond de 2u en met Fallout ging men al vlotjes over de 2u, richting 2u30. Maar ik ben wel fan van films met een lange speelduur, als deze goed zijn ingevuld en bij bepaalde genres zoals actie/misdaad/thriller en/of films van Marvel en DC, verwacht je zelfs 2u en meer. En ook hier was er geen seconde verveling (anders zou ik geen 8en kunnen geven) , zoals we vd filmreeks ondertussen wel gewend zijn. Heb hier eigenlijk nog maar enkel Fallout uit 2018 vd reeks een score/recensie gegeven, deze wist me ook zeer te entertainen en kreeg net als deze een 8/10. De film schiet ook direct uit de startblokken en je wordt meegezogen in het geheel van een feel-good actiefilm as it should be en ja daar heb ook ik geregeld dosis van nodig (daarom ook oa Marvels), tussen al die horror, bikkelharde actie en zware drama's heen.

Ff kleine uitwijking, maar vind dit gewoon belangrijk gegeven.

Het actie en scifi genre haalt ook zeker giga voordelen uit de steeds verder evoluerende technieken, zowel qua gebruik SFX tijdens de productie, als op audiovisueel vlak, waar de resolutie en devices met UHD, HDR (10(+)), Dolby Vision, voor een prachtig, levendig, haarscherp beeld zorgt. Films als deze verwacht je gewoonweg in UHD en HDR10/Dolby Vision, terwijl vb een horrorfilm hier globaal minder nood aan heeft, integendeel zelfs.

Tom Cruise en Ving Rhames zijn weer van de partij in de zoveelste aflevering van een “Mission: Impossible”-film. Net als zijn voorgangers een tamelijk bombastische actiefilm, die regelmatig uit zijn voegen barst, maar op zich weinig nieuws laat zien. Puur voor de liefhebbers van het genre.

De nieuwste "Mission Impossible", combineert de dodelijke stunts uit de vorige films om met opnieuw een ​​opwindend avontuur te komen. Ik denk dat, ondanks wat ik ga bekritiseren, de levensduur van de Mission Impossible-filmserie per saldo verbazingwekkend is.
De meeste filmseries raken na de derde film hun aandacht kwijt bij de kijker(s), maar Mission Impossible weet net als de 'onsterfelijke' ster Tom Cruise zichzelf steeds opnieuw uit te vinden en te overtreffen op het gebied van stunts. Maar in werkelijkheid is de film gevuld met spannende decorstukken zoals een achtervolging op het vliegveld, een komische achtervolging in Rome en een zenuwslopende treinreis aan boord van de Orient Express. De nieuwkomer in de serie, Hayley Atwell, is ook bruisend en deelt voelbare chemie met Cruise. De terugkerende castleden zijn ook allemaal uitstekend, hoewel ik niet helemaal blij ben dat mijn favoriet wordt vermoord. Ik denk dat dit slechts een symptoom is van de tekortkomingen van deze film - dat hij de fatale fout maakt om zich te veel op de 'Macguffin' te concentreren - het plotapparaat waarvan de details volkomen onbelangrijk zijn voor het publiek.
(is het niet een apparaat om leeuwen te vangen in de Schotse Hooglanden?) )

Het schrijven hierover is eigenlijk nogal flauw: ze besteden te veel tijd aan scènes met briefing van vergaderingen waarin voortdurend de ernstige wereldwijde gevolgen van het verlies van een bepaalde sleutel worden benadrukt.
Ik vind dat deze scènes veel te veel tijd in beslag nemen, waardoor de indruk wordt gewekt het verhaal slimmer bedacht is dan het in werkelijkheid is. Want wat het verhaal werkelijk is, is een hoop banaal, onnauwkeurig technisch jargon, in plaats van het ouderwetse spionageverhaal dat ik wil. Daarom blijft "Rogue Nation" (2015) voor mij, mijn favoriete MI-film. "Rogue Nation" heeft eigenlijk een veel slimmer plot vol ingewikkelder wendingen en geeft tegelijkertijd de voorkeur aan spanning boven actie en spektakel.
Hoewel Hayley Atwell goed is, geef ik nog steeds de voorkeur aan Rebecca Ferguson.

Ten slotte heb ik het gevoel dat deze film soms wordt belast door een verhoogd gevoel van emotionele inzet voor Hunt, waar ik niet zo dol op ben, hoewel dat slechts een persoonlijke voorkeur is en er wordt veel gelachen in de film. Uiteindelijk is "Dead Reckoning" nog steeds een redelijk goede film. De looptijd is misschien lang maar het voelt zeker niet als drie uur. Maar ik merk dat, hoewel het meer stunts oplevert, het tempo en plezier van "Fallout" (2018) mist of het solide spionagethriller aspect dat je ziet in "Rogue Nation".

Toch ben ik erg nieuwsgierig geworden naar het 2e deel van de film omdat het eerste toch een mooie einde kent. Spectaculair met de treinramp en de 'vogel' die naar beneden zweeft. Hoe zal het Ethan en zijn vrienden in deel 2 vergaan?

Mijn waardering? Een 7+.

"A man. Middle aged. A man waiting his whole life to be noticed by a woman like you.”

Heerlijk. Eén van de films waar ik dit jaar het meeste naar uitkeek was weer een voortreffelijke zit. Ik hou wel van dit soort films en Cruise kan nooit tegenvallen, althans bij mij. Ik ben ook wel een kleine fan van de M:I reeks, al zijn het voor mij niet de favoriete actiesfilms het blijft een hele leuke franchise. Het is misschien wel goed dat er nu een einde aan komt, en dat laten Cruise en vooral McQuarrie zich geen twee keer zeggen. Ze komen met film van bijna drie uur, en daar zit je nauwelijks in stil. De film vliegt voorbij, ik kan niet zeggen dat het me heel erg stoorde deze lengte, behalve dat ik de film even in twee keer moest zien; niet erg.

Het verhaal is niks nieuws onder de zon. Een misdaad thema waar de hedendaagse AI in wordt vewerkt. Een gevaarlijke supercomputer, een sleutel, een onderzeeër die iets gevaarlijks meedraagt (de supercomputer) zijn toch wel vrij standaard onderwerpen in dit soort films. Jammer, ik had toch gehoopt op iets verfrissends. Goed, wat mag je anders verwachten van een M:I film? Het is namelijk gewoon doodnormaal voor deze films om dit als verhaallijn te hebben. Toch vond ik het wel heel leuk om te volgen, al gaat het gewoon nergens echt spannend worden omdat je weet waar de film naar toe gaat.

De cast is uitstekend. Cruise is natuurlijk wel het gezicht van M:I maar ook mensen als Simon Pegg en Ving Rhames zijn ondenkbaar geworden in deze franchise. Altijd heel leuk om deze gasten weer even te zien in de film, vooral Pegg vind ik heel leuk, die heb ik al een hele tijd niet meer gezien in een film. Ik ben wel erg fan van zijn komediefilms (o.a. Shaun of the Dead) en ik vind het altijd leuk om hem weer in een film te zien. Hayley Atwell is ook een prachtige toevoeging. Heel leuk acteerwerk en een prachtige vrouw om te zien. Ze vulde de film goed en leuk aan, dat viel me vooral erg op. Een vrij nietszeggende rol in het begin maar, ik merkte dat ze aardig begon te groeien toen de film door liep. En ik vond het helemaal niet erg.

De film bevat ook de nodige komedie. Het houdt je toch wel vast met kijken. Zelf vond ik die achtervolging in Italië (dacht ik) erg leuk, met die gele fiat. Het duurde ook niet vrij kort die achtervolging, en is heel leuk gedaan hoe ze zo veranderde van stoelen of het rijden alleen al. De film zit wel meer vol met dit soort verfrissende scenes, die stuk voor stuk vrij lang duren maar, eigenlijk nooit wisten te vervelen.

De film kent overigens wel wat slap CGI werk. Er zijn veel momenten waar dat toch wat lelijk oogde vond ik persoonlijk, iets wat ik misschien wel een tikkeltje beter had verwacht van deze film, zeker met zo'n hoog productiewaarde. De film voelde soms ook wat rommelig aan, en was zo nu en dan best van hak op de tak, vrij direct. Dat zorgde er wel voor dat het niet altijd even lekker wegkeek.

En ik denk dat die kleine minpuntjes een opstapeling wordt van toch een kleine irritatie, wat ervoor zorgt dat ik niet helemaal overstag ben van deze film. En mijn cijfer toch wat terughoudt. Een gebruikelijke hoeveelheid sterren van mijn kant overigens voor deze franchise. Geen één film heeft echt hoger gescoord maar, wel lager. Dat komt toch misschien wel door het dunne verhaal dat de film kent, het is allemaal geen hogere wiskunde en we kennen het wel. Ondanks dat heb ik wel twee fijne filmavonden gehad, prachtige filmlocaties met o.a. een prachtig natuurgebied, Cruise die weer hele vermakelijke actiescènes aflevert en dat alles toch wel adrenaline verhogend en de tijd vloog letterlijk voorbij. Het is dat ik gisteravond de film moest stoppen omdat het al diep in de nacht was, ik had hem zo heel makkelijk in één zit uit kunnen kijken. Uitstekende filmavond, en ik kijk uit naar deel twee!

Vermakelijk werkje ondanks de lange speelduur. Het wordt strak verteld, zonder teveel complexiteit waardoor je je hoofd niet hoeft te breken over het spionageverhaal. Genoeg lekkere actie ook met achtervolgingen, stunts en een geweldige treinscene aan het einde, die wel heel duidelijk uit Uncharted 2 is gejat. Leuk voor een keer.

Het enige wat me de keel uithing waren de eindeloze wisseltrucs. Op een gegeven moment weet je echt niet meer wie het plotvehikeltje (de sleutels) nu weer in handen heeft en dat is de bedoeling maar....boring!

De veel te ver omhooggevallen Simon Pegg is gelukkig niet al te storend aanwezig en Atwell is in vorm. Het blijft verder allemaal een ego trip van Cruise maar dit is toch een sterker deel uit de serie als ik afga op de delen die ik gezien heb.

gewoon een geweldige film die volop actie zit.

leuke gadgets zoals altijd.

goed verhaal (maar er komt nog een part 2)

diverse goede stunts ,spannende achtervolgingen etc.etc.

echt een film die precies in mijn straatje valt, gewoon top

Deze inmiddels twee keer bekeken (op 4K en de bijgeleverde blu ray).

Valt toch wat tegen! Het tempo ligt (te) laag, zeker tussen de verschillende actiescènes in, waardoor de urgentie wat verdwijnt en ook de actie en diverse stunts maken minder indruk dan in voorgaande delen.
Het is weer veel van het zelfde: Cruise wéér op een motor, weer een scene met een auto door een drukke wereldstad laverend, weer een gevecht op het dak van een trein enz...

Cruise zelf lijkt eindelijk zijn eeuwig jeugdige uiterlijk kwijt te gaan raken, want oogt steeds ouder en moeizamer (dit was ook al zichtbaar in de vorige Top Gun), maar het is vooral het verhaal wat maar weinig kon boeien.

Natuurlijk zijn we de laatste jaren met Cruise, die zijn eigen stunts perse zelf wil uitvoeren, ontzettend verwend en is dit onderhand zo gewoon geworden, dat je steeds meer van hem verwacht.

De film is sowieso weer veel en veelte lang, een wat compactere versie, met daardoor meer vaart, had welkom geweest.

Verder ook zonde dat Ferguson definitief uit het verhaal is geschreven, maar al kijkende vreesde ik al, dat zo iets zou gaan gebeuren, omdat het wel vrij snel duidelijk was, dat de voorkeur ging naar Atwell als nieuwe leading lady en twee dames is nu eenmaal één te veel. Toch zonde, omdat ze een uitermate sterk karakter neerzette in de vorige twee films.

Geen slechte film, maar gewoon minder als de vorige twee.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Goede film! Maar wel een lange zit. En je krijgt precies wat je verwacht. Mooie locaties, veel actie, humor, scherpe dialogen die soms niet makkelijk zijn te volgen en een meerdere boeven. Het kan niet op. En toch vond ik de film het laatste uur pas echt leuk worden. De grote treinscnene vond ik geweldig. Echt spannend of echt zenuwslopend wordt het natuurlijk nooit. De toon in deze film vond ik daar ook iets te luchtig ondanks dat ik besef dat dat juist de reden is waarom de Mi: films zo prettig zijn om naar te kijken. Ach je kan alles van deze film vinden maar het is een vakkundig gemaakte topactie film die er is om te entertainen. 100% geslaagd daarin.

In de hele reeks is er flink wat persoonlijke drama wat Ethan Hunt overkomt. Ik hoop dat dat aspect in het finale deel wat meer de ruimte krijgt en hij kan afrekenen met oude demonen.

Vandaag bekeken op blu-ray na alle delen nu gezien te hebben vond ik dit een best goede film, niet de beste van de reeks dat vond ik de vorige, maar zeker niet slecht.

Hoogtepunten waren wel de lange achtervolging scene met de auto's in Venetië en natuurlijk het laatste stuk op de motor / parachute en de spectaculaire trein vanaf daar veel spanning en actie.

Wel een ingewikkeld verhaal over 2 sleutels die ze moeten vinden en ook meerdere schurken in dit deel, ook diverse vrouwen keren hier weer terug en ook de maskers verwisseling zie je hier ook weer.

Het verhaal is nog niet af want de film kent niet echt een slot dus in part 2 zal het weer verder gaan!

Dit is mijn top 7 van de MI reeks

1. Mission Impossible 6 (Fallout)

2 Mission Impossible 3

3. Mission Impossible 2

4. Mission Impossible 7: Dead reckoning part one

5. Mission Impossible 1

6. Mission Impossible 4 (Ghost protocol)

7. Mission Impossible 5 (Rogue nation)

Eens te meer blijft ‘Mission Impossible’ dicht bij de geest van de tijd. Immers niet gek bedacht, zo’n AI-entiteit die via kansberekening het kwaad als een schijnbaar onverslaanbaar algoritme over de planeet uitrolt. Niettemin kan dit zielloze, mathematische (on)ding met twee dingen geen rekening houden: de banaliteit van het Hollywoodiaanse toeval – een vliegende Tom Cruise entert een rijdende trein, dames ’n heren! – en de kracht van het principiële mededogen, zelfs ten aanzien van iemand met een vernietigende haat jegens het subject waarvan deze compassie uitgaat – de puppieogen van Herr Cruise, juist.

De poëzie van de haast onmogelijke mogelijkheid en de liefde als schamele reddingsboeien tegenover een almaar slimmer wordende computer: Christopher McQuarrie maakt er een onderhoudende, ja hoogst spannende film over, zij het dat ‘Dead Reckoning Part One’ zich wel erg nadrukkelijk als actievehikel gaat gedragen naarmate de film vordert. De compleet van de pot gerukte eindsequens doet aan als een anticlimax, ware het niet dat de plottwists aardig bedacht zijn, in lijn met de huidige politieke ontwikkelingen overal ter wereld: wat als het de autoriteiten zelf zijn die zich met malafide praktijken inlaten? In Trumptijd helaas niet zo ondenkbaar...

Verder bevat deze ‘Mission Impossible’ alles wat men er van kan verwachten: Tom Cruise die met de souplesse van een prille dertiger de meest waanzinnige stunts uithaalt in gezelschap van een stoet moordwijven, met veel bombarie op muziek gezet door Lorne Balfe. Tot zover mijn portie machismo voor de komende 6 maanden!

3*

Een van de minsten in de reeks wat mij betreft. Leuke actrices daar ligt het niet aan samen met het gebeuren op de duikboot het leukste van de film. De entiteit tja.

Beste Mission Impossible film tot nu toe. Spannend van begin tot eind. Het verhaal is clever en vereist dat de kijker zeer goed oplet, anders is het niet te volgen wat ieders beweegredenen zijn. Continue actie die maar blijft voortdenderen en een aantal humoristische situaties waarin we even adempauze krijgen. En een plot over AI dat zowel interessant als actueel is. 5 sterren.

Inmiddels al weer het 10e deel van de mission impossible reeks. En zijn maar weinig films die na zoveel delen toch nog een goed niveau halen. Tom cruise is natuurlijk wel een geweldige acteur die ook nog eens veel van zijn stunts zelf doet. Verhaal zit altijd wel goed in elkaar en tuurlijk zijn er momenten dat je denkt dat gaat wel ver, maar goed het heet niet voor niets mission impossible. Het gaat niet te ver zoals bijv bij een fast and the furious waar ze in een auto aan een ketting komen te hangen en over een ravijn vliegen en geen schrammetje hebben. Goed we dwalen af. Verhaal is goed. Ai gaat nog wel een dingetje worden in de toekomst, dus geen gek onderwerp. acteerwerk is goed en ik kan niet wachten tot het 2e deel uit komt.

Gisteravond heb ik me dan toch gewaagd aan deze zevende film in de populaire "Mission: Impossible" reeks met Tom Cruise steeds in de hoofdrol en in deze film zag je ook duidelijk dat hij ook een dagje ouder wordt. Omdat de film bijna drie uren duurt (om precies te zien 156 minuten) en het ook nog maar een "eerste deel" is, heb ik deze film lang links laten liggen. Maar omdat ik sinds vorige week (29 november) een nieuwe televisie heb en ook een abonnement heb op "SkyShowtime" (die heb ik min of meer gratis omdat ik bij Ziggo een bepaalde televisiepakket heb) waar deze film in 4K te zien is, heb ik me er toch aan gewaagd. De eerste twee uren heb ik zaterdagavond gekeken en het laatste gedeelte (tevens ook het meest spectaculaire gedeelte van de film) heb ik zondagochtend gekeken.

Geheim agent Ethan Hunt (Tom Cruise) en zijn IMF-team beginnen aan hun gevaarlijkste missie ooit, namelijk een angstaanjagend nieuw wapen opsporen dat de hele mensheid bedreigt, voordat het wordt gevonden door een mysterieuze en machtige vijand.

Na zes "Mission: Impossible-films" is het natuurlijk lastig om nog frisse ideeën te verzinnen. De plot van dit zevende deel, rond een op hol geslagen AI-programma, is dan ook aan de slappe kant en levert wat stroeve uitleg-scènes op. Gelukkig staat daar echter de persoonlijke missie van hoofdrolspeler, producent en deeltijd stuntman Tom Cruise tegenover om zichzelf voortdurend te overtreffen.

Want ja, er zijn weer wat weergaloze stunts (o.a. die waar Tom Cruise op zijn motor een schans oprijdt en vervolgens een soort skydive uitvoert) en actiescènes en dat o.a. in Rome met auto's (o.a. met een armzalige gele Fiat 500) en in en op een trein. Ook fijn is de toevoeging van Hayley Atwell (als Grace die min of meer het nieuwe liefje van Ethan Hunt wordt) als de listige dief en soort van "love-interest" (helaas blijft de "Mission: Impossible" reeks blijft opvallend seksloos). Buiten haar is ook Pom Klementieff (als Paris die voor slechterik Gabriel, gespeeld door Esai Morales, werkt) een opvallende vrouw in deze film en dat qua uiterlijk als actie.

Verder zien we natuurlijk weer een aantal oude bekende (met name IMF-teamleden) terug uit de vorige films zoals natuurlijk Ving Rhames (als Luther Stickell), Simon Pegg (als Benji Dunn) en Rebecca Ferguson (als Ilsa Faust). Het terugkerende team is altijd leuk om te zien, maar heeft dit keer een iets kleinere rol dan gebruikelijk. Dit biedt ruimte voor nieuwe aanwinsten, zoals Hayley Atwell als dievegge Grace en Shea Whigham als agent Briggs (die Ethan Hunt wilt oppakken), die beiden hun rol goed speelden. Ook Vanessa Kirby (als The White Widow), die weliswaar niet nieuw is, deed het goed.

Deze zevende "Mission: Impossible" verzamelt ook succesvolle plotpunten en elementen uit eerdere delen en voegt ze samen. Naast de actie en stunts zijn de scènes op het vliegveld spannend, met dat spionagegevoel uit de originele film. De vijand mocht er ook best wezen, omdat hij zijn slechte daden uitvoert namens een zelfbewust geworden AI-programma, die tijdens de opening op fraaie wijze een Russische duikboot zichzelf laat vernietigen.

Hoewel het verhaal niet bepaald origineel is en ook wat minder spectaculair is, weet het wel te vermaken van de eerste tot de laatste minuut en gebeurt er veel en is het tempo ook hoog. Dus gelukkig wordt het nergens saai of langdradig, maar het is zeker niet de beste "Mission: Impossible" film. Dat is volgens mij "Mission: Impossible - Ghost Protocol (2011)".

Al met al is deze "Mission: Impossible - Dead Reckoning Part One" wat minder dan een aantal vorige "Mission: Impossible" films, maar het open einde maakt me wel nieuwsgierig naar "Part Two" die in 2025 uitkomt.

Uitstekend acteerwerk...

Uitstekend verhaal...

Prachtig 4K HD kwaliteit...

Uitstekend achtergrond muziek Atmos...

Uitstekend camerabeweging...

Ben benieuwd voor vervolg deel 2....

Gaat wel.

Typisch Mission: Impossible-vervolg. Grote vijanden uit het verleden die plots opduiken, een nieuwe "femme fatale" en vooral weer een veel te lange rit volgepropt met actie. Het moet altijd maar meer zijn, maar pfoeh, dat is intussen toch al lang zeer vermoeiend geworden. Een speelduur die steeds langer wordt helpt evenmin. Een volgende deel zal er nog wel eens tien minuutjes bij kletsen en dan kijk je al richting de 3 uur aan. Daarvoor is de M:I-wereld mij toch niet interessant genoeg voor. Niet dat het allemaal door de ondergrens zakt, maar veel slechter hoeft het toch niet te zijn.

2,5

Regisseur Christopher McQuarrie neemt het volgende deel van de M:I-reeks onder handen en levert daarmee zijn beste werk tot nu toe af. Dit zevende hoofdstuk van de befaamde spionnenreeks zit namelijk boordevol gebeurtenissen, snelheid en spanning. Uiteraard gaat dat in combinatie met de benodigde clichés en humor die nogal wordt opgedrongen op verkeerde momenten, maar eenmaal de remmen worden losgelaten loopt het allemaal erg lekker. Een speelduur van wel 163 minuten wordt er in ieder geval aanzienlijk draaglijker mee en Tom Cruise lijkt zich wel te vermaken in de hoofdrol. De finale vormt een absoluut hoogtepunt (zoals het binnen dit soort projecten hoort), tussendoor ontbreekt er echter nog een semi-hoogtepunt. Niettemin vormt dit geheel Hollywood zoals het hoort, als je er van houdt.

Cruise scoort natuutlijk mega met deze franchise, maar mij kunnen alle M:I verhalen (waarbij meestal het lot van de mensheid "gaaaaaap" op het spel staat) niet echt bekoren. Lof vanwege de stunts, maar echt spannend wil het met alle gekunstelde plotwendingen nooit worden. Krappe 3 ster.

Onderhand begint deze serie steeds minder op Jason Bourne en steeds meer op James Bond te lijken, met een constant terugkerende held, een paar helpende handen, een plot met een hi-tech-bedreiging, verschillende ongelooflijke c.q. onwaarschijnlijke stunts, en altijd een paar knokpartijen waar een normaal mens vermoedelijk diverse gescheurde organen aan over zou houden. De "Macguffin" van de Entity is misschien niet erg origineel (2001, War games, The terminator...) maar wel uiterst actueel en goed uitgewerkt, er zitten weer een paar fraaie hectische scènes in (op het vliegveld, bij de "Mexican stand-off", in een extreem smal steegje en natuurlijk in de gele Fiat), en er zit minstens één mooi onverwacht moment in (de dood van Rebecca Ferguson), dus dat is allemaal dik in orde, maar een belangrijk minpunt is toch wel dat buiten Pom Klementieff de boeven niet zo sterk zijn en niet de impact hebben die je toch wilt zien bij een superschurk die op zoek is naar wereldoverheersing. En of Tom Cruise inmiddels niet wat te oud wordt voor deze rol… het lijkt me wel, zéker als je zijn gezicht in close-ups ziet, maar aan de andere kant slaagt hij er toch ook híérmee weer in om me 2½ uur aan het scherm gekluisterd te houden, en dat is knap.

Na herziening met het oog op deel 2 halve ster erbij.

Deel 1 is een stukje beter dan deel 2.

Ik ben fan van de Mission Impossible franchise. En ook deze heeft me weer een leuke filmavond opgeleverd. En toch... Deze Mission Impossible biedt eigenlijk wat alle andere ook bieden: exact hetzelfde concept (copy - adapt - paste). Maar deze keer voelt het af en toe iets te veel over de top. Het ultra simpele verhaal (er is weer eens een machtig moordwapen opgedoken en Ethan moet dat in handen krijgen voor de bad guys er mee vandoor gaan) is te complex vormgegeven zodat ik soms zelf niet meer helemaal begreep hoe de vork in de steel zat. Een positieve noot is wel dat het concept van een virus/AI dat er voor zorgt dat digitale data niet meer betrouwbaar is, origineel is gevonden (weer eens wat anders dan een kernbom of ander massavernietigingswapen), maar het concept wordt niet strak genoeg doorgezet in de film. En dat het verhaal wat warrig wordt gepresenteerd lijkt de makers ook niet zo veel uit te maken: het gaat uiteindelijk toch om de actie, de knokpartijen, de gevechten, de stunts. En ook daar voelt het af en toe over de top en te gemakkelijk (bij ongeloofwaardigheid kun je ook doorschieten). En er worden veel clichés gebruikt: vechtpartijen op een trein, auto's die tijdens een achtervolging in Rome van de trappen af rijden enz. Er zijn dit keer wel héél veel clichés uit de kast getrokken om weer genoeg vulling te geven en die scenes duren overmatig lang. Dat had echt beter gekund. En daarmee voelt dit keer de totale speelduur ook wat lang (hoewel je je met hoge actie/explosie/knok-dichtheid nooit zult vervelen). Zoals al eerder door anderen aangegeven: het is eigenlijk een soort 'James Bond on steroids' geworden.

Dus, ben je Mission Impossible fan? Zeker kijken. Verwacht meer van het zelfde maar dan meer over de top, maar als je fan bent houd je daar van, toch? Ik trek er een half sterretje af vanwege het hergebruik van clichés (sorry, maar een gevecht op het dak van een trein die door tunnels rijd kan écht niet meer in 2023). 3,5 ster.