Silent Night (2023)

Toch wel erg braafjes hoor.

De film speelt erg in op de emoties van de kijker, wat best lukt, en wat Joel Kinnaman verrassend goed overbrengt.

Mooie beelden ook. Haarscherp, mooie kleuren. Wel rare haperende beelden af en toe; special effects op de verkeerde framerate gerenderd?

Voor de rest is het toch wel mager. Zeer lange opbouw, die wel realistisch is, maar niet echt bevredigende geweldsclimax. Slechts een paar echt goede kills.

Ondanks wat ik eerder zei, weet DFW het toch te presteren om in een film met amper dialogen meerdere taalfouten in de ondertiteling te krijgen. "Bendegeweld" is één woord. Het taalgevoel van de kijker wordt een bende geweld aangedaan, dat wel. Onnodige uitroeptekens ook weer. Benieuwd of ik het nog mag meemaken dat ze eindelijk eens een keer professionals inhuren.

Nou mensen, vandaag gezien in Pathe.. ik heb nog net niet t gevoel dat ik een paar uur van mn leven heb vergooid. Wat een slechte film zeg. Wraakverhaal 100.000, maar zo onvoorstelbaar sentimenteel. Kon er niet inkomen, en werd er op het laatst ook wat lacherig van. Poi oi oi…

Vol verwachting hiernaar toe gegaan vanavond, maar dat viel toch even een potje tegen hoor. Het begin is erg vlot en mooi opgebouwd, maar na dat korte begin, begint een heel trage opbouw, waarna het cliché -karate-kid wraak-achtige -gehalte begint waarbij hij zich dus gaat trainen. De vrouw van de man valt eigenlijk volledig buiten beeld. Zonder enige emotie of support, of het vormen van een mening, doet die man lekker waar hij zin in heeft. Dit was ook erg langdradig m.i en moest soms gewoon een paar keer lachen alsof ze de tijd moesten opvullen. Met nog c.a 30 minuten te gaan van de film begint dan de actie, en tijdens een bepaalde scene (waarbij een vrouw ook even mee gaat doen aan het vuurwapengevecht) schoot ik weer in de lach.

Desondanks keek het daaromheen wel aardig weg en hing er wel een bepaalde sfeer, maar de film had wel korter gemogen. De titel vond ik dan wel weer mooi met een best wel dubbele betekenis

Eigenlijk best wel een beetje een tegenvaller als je weet wat dit had kunnen zijn. John Woo is terug, maar wel met een heel standaard filmpje en zelfs zijn stijl valt hier niet zo op. We volgen een brave vader die samen met vrouw en kind een goed leven heeft en zijn kind verliest door een verdwaalde kogel van een bende. Na een moeizaam rouwproces waarbij zijn vrouw vertrekt zweert hij wraak en begint hij te trainen om voorbereid te zijn de bende om zeep te helpen. Klinkt cliché en dat is het ook, want dit hebben we al tig keer gezien toch? Gelukkig speelt Joel Kinnaman wel met overtuiging zijn rol.

Dat het cliché is, is op zich geen probleem want ik hou van wraakfilms. Het is vooral belangrijk bij dit soort films dat de wraak hard en bevredigend is en daar valt dit nou tegen, want na een hele lange aanloop is er nog een half uurtje over en het voelt een beetje of ze met de handrem erop los gaan. Het is vrij veel standaard geknal vanuit auto's en in trappenhuizen en zelfs het slotgevecht stelt teleur. Alles is prima gefilmd en qua geluid klinkt het heerlijk (sowieso zitten er geen dialogen in de film, een opvallende maar best leuke keuze) maar het voelt niet zo speciaal.

Dus, ik heb me best vermaakt maar het weet nooit bijzonder of heel overtuigend te worden.

3*

Geen goede film per se, maar er zitten best heel wat goede dingen in. Allereerst het soms wat onconventionele cameragebruik met veel vertragingen, vreemde hoeken etc. En vaak erg leuk bedachte cuts. Wat dat betreft zit dit filmisch leuk in elkaar. Ergens enorm kitsch ook wel maar Woo heeft kwaliteit genoeg om net binnen de streep te blijven.

Ook dat er wordt gekozen voor een zeer lange intro vind ik prima. Alleen wel jammer dat dat deel soms erg traag vordert. Ik zie wat Woo wil vertellen en hij doet dat goed maar zeker Kinnaman weet zijn emoties niet over te brengen en blijft volledig vlak in zijn vertolking. Niettemin is de actie fijn en vooral het geluid erg sterk. 3,5*.

John Woo's comeback in Hollywood.

Het is voor mij alweer een tijdje geleden dat ik een film van John Woo heb gezien, dus ik wist van tevoren niet zo goed wat ik hiervan kon verwachten.

Woo presenteert hier het wraakverhaal van Brian Godlock. De beste man raakt vlak voor Kerstmis zijn zoontje kwijt door een bendeoorlog. Zelf wordt hij in zijn keel geschoten, waardoor hij niet meer kan praten. Hierop kan hij aan niets anders meer denken dan aan wraak nemen op de bende die zijn leed heeft veroorzaakt.

'Silent Night' kun je zien als de zoveelste wraakfilm, maar desondanks bleef ik geboeid kijken. De enigszins lange aanloop deerde mij niet zo, omdat je als een burgerlijke huisvader niet van de ene op de andere dag in een soort van The Punisher verandert. Hierbij doet Joel Kinnaman het zeker naar behoren. Alhoewel er eigenlijk weinig bijzonders meer wordt gedaan met de gimmick van het niet kunnen praten, maar een kniesoor die daarop let.

Zodra de actie eenmaal losbarst, merk je als kijker gelijk dat Woo weer in zijn element is. Er zitten een aantal toffe achtervolgingen in en de karakteristieke gun-fu wordt uitstekend in beeld gebracht. Qua sound design klinkt het allemaal ook erg lekker moet ik zeggen. Overigens is het goed om te zien dat Brian nooit onoverwinnelijk oogt; zijn kwetsbaarheid zorgt voor dat rauwe randje.

Al met al een vermakelijke wraakfilm. Wat mij betreft mag Woo er zo nog wel een paar van maken.

3,5 Sterren.

Ik houd wel van een goede wraakfilm maar had hier wel iets meer van verwacht. Alweer een zwijgende hoofdpersoon. Ik vond het begin eerlijk gezegd heel goed en ik zat er goed in toen de hoofdpersoon besloot om sterker te gaan worden en de eerste actiescène vond ik ook wel goed. Daarna is het allemaal een beetje te overdreven om serieus te nemen en krijg je een soort John Wick kloon van een film voorgeschoteld. Een van de laatste scenes met die vrouw en een machinegeweer vond ik heel erg maf. Je kan beter een John Wick film opzetten.

Flinke domper. Dacht vanwege de plot dat het wel een leuke wraak film zou worden, maar er wordt niet bij vermeld dat de hoofdrolspeler zijn spraakvermogen is kwijtgeraakt. Er wordt dus nauwelijks gesproken wat het geheel vrij saai maakt. De laatste 30 minuten is dan nog best te pruimen maar als geheel vond ik het niet goed.

John Woo de actie meester. Zonder hem was er gen bullet-time in The Matrix, geen dubbel handgeweren shoot-outs, waar Tarantino zijn inspiratie vandaan haalde. Hard Boiled, The Killer, A Better Tomorrow en Hard Target mijn persoonlijke favorieten. Zijn nieuwste; Silent Night teleurstelt niet. Geweldige actie en een uitstekende Joel Kinnaman. Daarnaast is het een ode aan de stille film. Het maakt de film speciaal. Enige minpunt is dat de film wat langer had mogen duren.

Leuk dat regisseur John Woo weer eens van zich laat horen, zeker omdat zijn vorige film (Manhunt uit 2017) erbarmelijk slecht was en hij nodig toe is aan eerherstel. Helaas is dit werkje slechts marginaal beter. De gimmick van het letterlijk nemen van de titel is leuk gevonden en werkt grotendeels naar behoren (het ontbreken van dialogen is niet echt storend), maar na een redelijk eerste uur gaat de film volledig de mist in. Daar waar de film had moeten eindigen in een spetterende, visueel imposante explosie van geweld, krijgen we een rommelige, lachwekkend slecht gestileerde en nogal anonieme finale voorgeschoteld. Joel Kinnaman doet zijn best in de emotioneel en fysiek zeer zware hoofdrol maar kan de film uiteindelijk niet redden.

Een tijdje geleden waren we van plan om naar deze film te gaan in de bioscoop, maar gelukkig hebben we daar vanaf gezien en zijn we naar "Godzilla Minus One (2023)" geweest. Wie denkt dat "A Quiet Place (2018)" een stille film was, met al dat gefluister, zal zien en horen dat het nog stiller kan, want in "Silent Night" spreekt geen enkele acteur of actrice ook maar één woord. Dat is misschien leuk bedacht door de bekende regisseur John Woo (die met deze film een comeback maakt), maar helaas werkt het niet in deze dertien in een dozijn clichematige en voorspelbare Actie / Thriller film, die eigenlijk alleen maar bestaat uit ergernissen, overdreven melodramatische momenten, een veel te lange opbouw (ruim een uur), veel schieten in de laatste circa 35 minuten, een heel klein beetje Kerstmis en nul dialogen.

Een vader, te weten Brian Godlock (Joel Kinnaman), is uit op wraak, nadat zijn zoontje is omgekomen op kerstavond 2021 bij een vuurgevecht tussen twee straatbendes. Verbitterd, volledig afgezonderd en in stilte, door een kogelwond verloor hij zijn stem, beraamt hij een plan om de verantwoordelijke bendeleden volgend jaar op kerstavond te doden.

De film opent met een eenzaam opstijgende rode ballon (waarin we de titel van de film zien verschijnen), waarbij we op afstand een man zien rennen door een wijk. Als de camera zich focust op de man en we hem in close-up zien, zien we een rennende Brian Godlock, die met een kerstbelletje over zijn kersttrui (met daarop een olijk rendier met rode kerstneus) en een kwaad / verdrietige gezicht maar blijft rennen. Je weet dan gelijk dat er iets aan de hand is. Omdat dat shot echter veel te lang duurt (weliswaar maar 1,5 minuut) ergerde ik me eraan en begon ik wat vooruit te spoelen.

Daarna zien we twee wagens elkaar beschieten en probeert Brain deze uit te schakelen. Dit lukt echter gedeeltelijk, waarna hij door een bendelid, tevens de bendeleider (zijn hoofd zit ook onder de tatoeages), in de rug wordt geschoten en daarna in de keel. Daarbij verliest hij dus zijn stem en vandaar dat hij de hele film niet praat. Maar hij is dus niet de enige, want ook alle andere acteurs en actrices (zoals zijn vrouw Saya, gespeeld door Catalina Sandino Moreno, die wel soms met Brain appt) praten niet in de film. Het was misschien ook niet nodig en de beelden zeggen ook wel voldoende, maar toch sloeg het nergens op en zorgde het ook voor ergernis bij mij.

In de eerste vijf minuten van de film zit de vaart er goed in en zien we ook wat actie, maar daarna is het lange tijd afzien en gebeurt er eigenlijk weinig qua actie. Zo zien wie Brain in eerste instantie in het ziekenhuis belanden en daar wat revalideren en als hij daarna naar huis mag, waarbij hij door zijn vrouw naar huis gereden wordt en we daarbij het nieuws horen via de autoradio (de eerste keer dat we dan ook stemmen horen), zien we bij aankomst via een flashback welke tragedie zich in het gezin Godlock heeft afgespeeld. Tijdens de schietpartij tussen twee straatbendes in de auto's, is namelijk zijn zevenjarige zoontje Taylor (Alex Briseño) omgekomen (die voor Kerstmis een fiets had gekregen met daaraan een rode ballon) door een verdwaalde kogel en daarom draaft Brain In de openingsscène achter de daders aan.

Brain kan dit niet verwerken, dit ten koste van zijn vrouw, en na een flinke tijd van rouw en fors alcoholgebruik, gooit hij het roer om. Hij geeft zichzelf een jaar om achter de identiteit van de daders te komen en daarbij maakt hij ook foto's van de bendeleden die op het politiekantoor van detective Dennis Vassell (gespeeld door hiphopartiest Kid Cudi), hij had na de beschieting ook een visitekaartje achtergelaten, hangen. Ook gaat hij een snelle auto kopen en ombouwen, gaat hij op schietles, koopt hij geweren, luistert hij naar de politieradio, gaat hij op zoek naar de verblijfplaats van de bendeleden en gaat hij in de garage hard trainen met gewichten, zodat hij sterk genoeg is om de volgende kerstavond (precies een jaar na de dood van zijn zoontje) wraak te nemen. Hij omcirkelt 24 december ook op de kalender en schrijft erbij “KILL THEM ALL!” (niet verwarren met Metallica's eerste album "Kill 'Em All" ).

Hij verwaarloosd daarbij de hele tijd zijn vrouw die ook verdriet heeft en daarom verlaat ze hem na circa 40 minuten. Iets wat Brian schijnbaar niet erg vindt, want hij gaat erdoor nog harder trainen (hij ziet er op een gegeven moment ook gespierd uit), nog meer oefenen met de auto en nog meer oefenen met schieten. Na circa 50 minuten is hij er klaar voor (hij wordt wel eerst nog door de bendeleden vernedert bij een winkel, waarbij de vrouw van de leider een gesmolten pistache ijs over hem giet) en breekt hij in het huis van een bendelid in en ontvoert hij deze naar zijn huis, waarna er een gevecht ontstaat. Brian wint dit gevecht met veel pijn en moeite (hij wordt ook in zijn been gestoken).

Het is dan 24 december (oftewel kerstavond), waarna de wraak kan beginnen. Maar eerst gaat hij nog even kijken in de slaapkamer van zijn zoontje (hij neemt dan ook een speeldoosje mee), gaat hij met de auto kijken hoe het met zijn vrouw gaat, gaat hij naar het graf van zijn zoontje met een kerstcadeau (een trein) en levert hij het ontvoerde bendelid in de avond af bij detective Dennis Vassell samen met een USB-stick (met daarop foto's en informatie) en een kerstkaart, waarin hij geschreven heeft:

"What you should have done. It ends tonight."

We zijn dan inmiddels in de circa 65e minuut, als Brain voor het eerst twee bendeleden doodt (hij rijdt ze ook klem tegen een muur in zijn auto, dus het vele oefenen heeft geloond) met een mes en een geweer, die van te voren geld hebben gestolen van een man en een vrouw. Hij knipt dan van ieder bendelid een vinger af (dat wordt overigens niet in beeld gebracht) en levert deze af (of beter gezegd gooit) bij het gebouw waarin de bendeleden verblijven en de leider denkt dan dat er een bendeoorlog is begonnen.

Het is daarna eigenlijk (en ook eindelijk) één en al actie wat de klok slaat en daarbij zien we heel veel geschiet en achtervolgingen (met auto's en een motor), waarbij ook de nodige doden vallen (o.a. ook een politieagente welke Brain probeert te redden). De actie zag er soms best aardig uit en zeker die in de trappenhal van het gebouw van de bendeleden, waarin Brain op zoek gaat naar de bendeleider die zijn zoontje heeft vermoord. Daar is inmiddels ook detective Dennis Vassell aangekomen, die Brain komt helpen. Nadat Brain heeft afgerekend met de vriendin, te weten Venus (Valeria Santaella), van de bendeleider die hen beschiet met een machinegeweer (Brain en Dennis raken ook gewond door Venus), komt hij oog in oog te staan met de bendeleider, weten Playa (Harold Torres), die hij uiteindelijk tijdens een gevecht (waarbij Brain wederom gewond raakt) dood wurgt na circa 97 minuten.

Daarna is de film echter nog niet afgelopen, want dan worden we nog getrakteerd op tenenkrommende sentimentaliteit, waarbij we o.a. beelden van zijn zoontje zien in een kerstbal en ook heeft hij een afscheidsbrief geschreven aan zijn vrouw, die zij leest bij het graf van haar zoontje en waarbij we dan een speelgoed trein (oftewel het kerstcadeau van Brain) zien rijden rond het graf. Misschien dat sommigen er ontroerd door raken (ik ben opzicht ook best gevoelig voor dat soort dingen), maar ik kreeg er eerder braakneigingen van. Daarna is de film ook na 100 minuten afgelopen.

Jammer genoeg is "Silent Night" een tegenvallende dertien in een dozijn clichematige en voorspelbare film en is het voor regisseur John Woo (in het geval van deze film zou het eigenlijk John Boe moeten zijn) geen spectaculaire comeback in Hollywood. Het laatste half uur is af en toe zeer dynamisch en virtuoos wat betreft schieten, slaan en scheuren, maar Woo lijkt niet veel nieuwe ideeën te hebben qua actie en is door films zoals "John Wick" (die met een hoger budget gemaakt is) voorbijgestreefd.

De emoties en trainingen in het eerste uur zijn nogal herhalend (en dus langdradig) en de gimmick van het niet kunnen praten doet de film geen goed. Kerst is in de film ook een gimmick en heeft vermoedelijk te maken met marketing. Een gewelddadige kerstfilm in de bioscoop (vorig jaar was dat nog de vermakelijke Actie / Komedie film "Violent Night (2022)" die wel een echte kerstsfeer had) is natuurlijk leuk tegengif tegen al die zoetsappige Kerstmis-achtige films. En kerstsfeer is ook nog eens nauwelijks aanwezig in deze film, op een kersttrui, kerstballen en wat andere kerstversieringen in en rond het huis van het gezin Godlock na dan. Omdat het eerste uur zeer saai en langdradig is, zal het voor veel kijkers als storend worden ervaren.

En omdat er door de cast ook geen enkel woord gesproken wordt, kan je daar eigenlijk ook geen zinnig woord over zeggen. Omdat de charismatische hoofdrolspeler Joel Kinnaman vrijwel continue in beeld is, kan je wel nog zeggen dat hij het enige lichtpuntje is in deze actiefilm zonder woorden. En verder zijn de vrouwen Catalina Sandino Moreno (als Saya) en Valeria Santaella (als Venus) ook niet bepaald onprettig om naar te kijken, hoewel ze maar nauwelijks in beeld te zien zijn.

Met "Silent Night" weet de inmiddels 77-jarige regisseur John Woo toch niet echt spectaculair terug te keren en "Silent Night" is ook een saaie film geworden en voelt soms zelfs als een foute B-film aan met weinig budget. Wil je met Kerstmis een leuke en goede Kerst-actiefilm zien, zet dan het eerder genoemde "Violent Night" op en misschien is ook ergens op de televisie "Die Hard (1988)" te zien rond deze dagen.

Toch wel één van de slechtste wraakfilms die is gemaakt.

Voor mij is een wraakfilm geslaagd als de wraak realistisch is, d.w.z. als je je kunt voorstellen dat de hoofdpersoon sterk genoeg is om het tot het eind vol te houden. Zoals vaak al die navy seals in ruste die opeens getriggerd worden.

Nu is er sprake van een bouwvakker die zichzelf ongeveer 9 maanden de tijd geeft om een killer te worden. Slaat natuurlijk helemaal nergens op als je oefent op poppen, youtube gebruikt en schiet op schietschijven.

Maar ja het wordt hem dan ook weer heel makkelijk gemaakt doordat die gangleden gewoon aan komen stormen zonder enige dekking.

Wel knap dat hij tussen het trainen ook nog tijd heeft gevonden om die hele criminele organisatie in kaart te brengen

Ik ben persoonlijk nog niet bekend met de meeste werkjes van Woo. Wel weet ik dat het een zeer gewaardeerde regisseur is die een paar goede titels op zijn naam heeft staan. Het is dus typisch weer zo’n regisseur die ik in de toekomst nog veel ga ontdekken, en eigenlijk achterwegen laat omdat ik bang ben de mooiste titels te snel te zien. Beetje autistisch verder maar goed, dat heb ik nu wel een tikkeltje minder nu. Tijdens het bioscoopbezoek van ‘Saw X’ eerder dit jaar werd deze trailer maar liefst drie keer achter elkaar uitgezonden. Eigenlijk wist ik vanaf die avond toch wel dat ik deze film persé tijdens de kerstdagen wou zien, en gisteren tijdens tweede kerstdag heb ik deze toch maar even opgezet. Maar man o man, wat ben ik toch een partij teleurgesteld, de film is mij heel negatief bevallen.

Ik had eigenlijk ook nooit verwacht dat men de naam ‘Silent Night’ ook zo letterlijk namen, waar eigenlijk gedurende film nauwelijks werd gepraat en ik vraag me af of dat nou de juiste keuze is geweest van Woo. Er zijn duidelijk zat films die geslaagd zijn met dat concept, waaronder ‘A Quiet Place’ wat één van mijn favorieten is en een waanzinnige tweedelige films zijn. Alleen bij deze film is het nogal misplaatst, iets wat ik nu ook niet echt nodig had. Het concept als kerstwraakfilm vond ik dan wel weer tof, alleen merkte ik persoonlijk dat Woo's uitwerking toch niet echt héél geweldig was, en misschien met veel vlagen zelfs wel saai te noemen.

Joel Kinnaman deed het wat dat betreft prima hoor, hij zegt uiteraard niet veel maar, ik denk ook wel dat het puur kwam door het feit dat hij natuurlijk in zijn keel was geschoten en toen ook al via een apparaatje moest praten wat hij niet wou, lijkt me wat dat betreft wel het meest logisch. Het is overigens wel een beetje gissen voor de nieuwe kijkers wat nou precies gebeurt tijdens de film. De film opent namelijk al best actievol (waar hij vervolgens ook door zijn keel geschoten werd) maar, de leidraad was nergens te vinden. Je hebt heel wat vragen en het oogt alsof Woo er toch voor wou zorgen dat je gaarne weg alles te weten zou komen van wat er zich heeft afgespeeld. Dit zorgde er wel voor dat de film ontzettend zwaar inkakte, en ik was er na een half uurtje eigenlijk ook wel weer klaar mee, en dat is niet goed natuurlijk en, het verhaal was na verloop van tijd nou ook toch niet zo bijzonder meer.

Het script vond ik nogal een rotzooitje, zoals eigenlijk deze hele film. Een enorme warboel waarvan je eigenlijk nergens echt zeker kon zeggen wat er nou precies gebeurde en het allemaal ook niet overzichtelijk genoeg was. Qua actie overigens prima, leuke en vermakelijke actiescènes maar het neigt er wel naar dat Woo ook iets te veel de John Wick kant op wilt, en misschien had die zich daar niet echt altijd moeten begeven. Het is me dus gelukt deze film tijdens kerst te kijken, het is helaas wel een ontzettend zware tegenvaller, en dat vind ik echt jammer.

Leuke experimentele film van Woo. Denk dat de oude rot ons ook bewust een spiegel voor wil houden. Namelijk dat in een tijdperk welk word beheerst door massa communicatie een zwijgende film voor de meesten niet echt meer werkt. Silent Night heeft eigenlijk hetzelfde uitgangspunt als zijn meesterwerk Face Off: een man zoekt obsessief wraak voor de gewelddadige dood van zijn zoontje(en het personage van Kinnaman doet wel denken aan de hoofdrolspeler uit zijn ander meesterwerk: The Killer). Maar frappant om te zien dat het hier, dramatisch gezien, bij lange na niet zo goed werkt als in zijn vorige werk. Door het wat kunstmatig trucje om alles zonder dialogen voor te schotelen onderga je het allemaal tamelijk onbewogen. Woo's vakmanschap blijkt toch wel weer bij zijn enscenering van de actie(gewoon heel goed gedaan) maar Silent night is slechts een karige middenmoter uit zijn oeuvre: beter dan zijn slechtste films(o.a. mission impossible 2), en louter de moeite waard door het experimentele karakter. En ik miste witte duiven?

Matige film over een vader die wraak neemt nadat zijn zoontje door bendegeweld om het leven is gekomen. Deze magere wraakfilm probeert zich wellicht te onderscheiden doordat er eigenlijk geen dialoog in zit. Ondanks dat het hoofdpersonage niet kan praten, komt het na een tijdje toch onnatuurlijk over. Wat eentonig en tegen het einde een paar aardige actiescenes (zoals de scene op de trap).

Net zo waanzinnig spectaculair als The Equalizer films en John Wick films dat helaas niet.

Wat ik wel had verwacht.

Wat betreft deze film, is de sfeer en de hele entourage van deze film, niet zo powerfull als deze genoemde vergelijkbare films.

Wel zit er veel aktie in deze film en enige brute scenes.

Ook had de ontroering meer krachtig gebracht moeten worden.

Dit ligt absoluut niet aan de hoofdrol speler Joel Kinneman die speelt echt fantastisch in deze rol.

Ook Catalina Sandino Moreno als zijn vrouw, speelt ook heel goed.

Wat betreft de bad guys zijn niet de sterkste spelers.

Dat speelt ook parten in deze film.

De film muziek is ook niet zo spectaculair.

Dat is ook een minder puntje.

Wel is het een goede aktie film met het thema wraak.

Toch meer van verwacht deze film.

Redelijke actiefilm. Het verhaal is eenvoudig en buiten dat de hoofdrolspeler doof/stom is, verre van origineel. De opbouw is aardig, hoewel het eerste deel soms wat taai is. In het tweede deel gaat het aardig los met flink wat bruut geweld. De actiescenes zijn redelijk maar de hand van Woo is eigenlijk nergens echt te herkennen. Het einde is zowaar best emotioneel. Het acteerwerk kan er ondanks de geringe tekst, best mee door. Visueel zit de film verder aardig in elkaar. 3.0/3.5

Best een aardige actiefilm. Toch is het plot vrij dom en onzinnig soms. Maar ja, als je domweg van een wraakactie film houdt, dan zul je best tevreden zijn.

Dat er (bijna) niet in de film gesproken wordt is totaal niet storend.

Ik stoorde me meer aan de rommelige actie scenes.

Nipte voldoende.

De actie scènes zijn prachtig weer gegeven. Maar er zit geen vaart in. Het is ook jammer dat de film zich zo serieus neemt. Ik snap de opbouw. Maar op het moment dat Kinnaman begint met zijn wraak tocht wil je gewoon actie zien en bloed. Maar steeds van die tussen poses ik werd er niet goed van. En dat is jammer want de actie is zo puik laat dat maar aan Woo over.

Jammer.

Misschien toch nog eentje met Van Damme maken

20 jaar na Paycheck keert John Woo terug naar Amerika; daar waar hij tussendoor niks met zijn ouderwetse Heroic Bloodshed in Hong Kong meer deed. Toch zie je dat Heroic Bloodshed aardig uit de tijd is geraakt.

Als actieheld kiest hij de Zweed Joel Kinnaman; de man die we ook als JW kennen in de Stockholm Trilogie.

De film begint sterk met die achtervolging. Helaas zakt het daarna al snel in en neemt Woo een iets te lange aanloop naar de echte actie. Althans, zoals ik dat van hem gewend was. Het grootste gedeelte van de film draait om de trainingen die Godlock verricht om wraak te nemen. Maar net zoals in Monkey Man is hij tijdens de lompe gevechten in beginsel toch niet zo opgewassen tegen zijn tegenstanders. De echte shootouts vinden pas plaats tegen het einde. Deze worden mooi in beeld gebracht; alleen ditmaal ontbreken de moves die Chow Yun Fat ons heeft geleerd en de opvliegende duiven. Dat Woo nu meer door de Wick-achtige technieken is geïnspireerd is hier wel duidelijk. Ook een leuke bijrol van Kid Cudi overigens.

Conclusie: De comeback van Woo in Amerika en in de actiegenre heeft hier een beetje een standaard actiefilmpje afgeleverd die zo direct to video had kunnen gaan. Desalniettemin staat het de vermaak niet in de weg.

Ik ben benieuwd naar Woo's nieuwe versie van The Killer.

3,5*

Merry christmas!

Bij hetezen over deze film en het zien van de trailer liep ik hier wel warm voor en deed mij heel erg aan Nobody denken die mij ook uitermate goed beviel. En laten we vooraf de balans opmaken met Kinnaman die een beetje actie wel ligt als Rick Flagg en Robocop in eerdere films, we hebben John Woo als regisseur en Beltrami als de man voor de soundtrack. Wat zou er mis kunnen gaan? In mijn optiek gaat er ook weinig mis, maar gezien het cijfergemiddelde en reacties van anderen denkt niet iedereen daar hetzelfde over.

Koddig is het contrast aanvankelijk met de kersttrui, het kerstliedje en de uitermate gewelddadige opening en even is het wel zoeken waar we precies instappen. Is dit het begin of het einde met een komende terugblik? Maar met het schot door de keel is de chronologie duidelijk net als het idee van de uitermate simplistisch en directe wraakfilm. Alhoewel...wat daarna volgt is toch de focus op trauma, verlies, verdriet en de relatie tussen het stel die op de klippen loopt, het is het definitieve startschot dat Brian zich met toewijding op zijn taak kan storten om te trainen, sterker te worden met als doel de wraak op de beruchte bende.

Te lang, te saai, een intro van meer dan een uur voordat er eigenlijk iets gebeurt lees ik als kritiek. Hmmm....is dat allemaal wel zo? Sterk is toch de afzondering en relatie waar langzaam de communicatie uit verdwijnt, hoewel het nu soort van kunstzinnig abstract opgezet wordt met een man zonder stem en veelal via whatsapp, ligt het toch niet ver buiten de realiteit van hoe dergelijke dingen gaan. Wat mij betreft is de opbouw wat dat betreft apart te noemen waarna hij zich richt op een best wel coole training in hand to hand combat, fysiek sterker worden en wapengebruik. En wat is het toch heerlijk te zien hoe het karakter zich steeds verder en verder oplaadt tot een ongekende woede en drive. Bijna verneukt hij het met die ene gast in de kelder, van de andere kant is het wel realistisch want tussen trainen en echt vechten zit nog altijd een wereld van verschil.

En zo bouwt Silent Night toch op naar een prima finale met een heerlijke geweldsexplosie in deze Sisu/Nobody/The Punisher achtige mix met een badass klinkende Mustang en een bad guy easy to hate. Minpunten zijn uiteindelijk dingetjes zoals dat hij opnieuw moet leren lopen, maar waarom? Hij is niet in de ruggengraat of hersens geraakt, dus waarom zou hij niet meer kunnen lopen? Dan maakt hij ergens in het begin geluid als hij huilt, weer een foutje, want als je geen geluid kunt maken kan dat ook niet lijkt me. Dan de boosheid en woede die zo zorgvuldig opgebouwd wordt tijdens het middengedeelte en de training. Maar helaas is daar in de finale niets van terug te zien waar Brian continu loopt te wankelen als een bokser na een zware stoot en met moeite de finish lijkt te gaan halen.

Het is dus niet alleen de zon die schijnt en de film had opzich best een tien minuutjes korter gekund. Meten met Nobody kan de film zich niet, niet dat Silent Night zoveel slechter is, Nobody is gewoon zoveel beter. Mij smaakte dit desondanks prima en wat mij betreft dan ook een goed cijfer.

Aardig actiedrama vanuit regisseur John Woo, die alle genres met Silent Night vooral geschieden houdt. Zo is het eerste uur een melodrama waarin Joel Kinnaman als zwijgzame hoofdrolspeler het verlies van zijn zoontje moet zien te verwerken en daarna wordt het veld geruimd voor een doordenderende hoeveelheid kogelregens en gebroken botten. Zeker de tweede helft komt fijn voor de dag, waarin modern camerawerk en een goed gevoel voor actie elkaar met gezond tempo opvolgen. De diepgang die Woo er echter aan hoopt mee te geven komt minder sterk naar voren. Deze wordt namelijk dermate zwaar aangezet dat het vooral een melige indruk achterlaat, maar gelukkig wordt dat uiteindelijk zeer degelijk gecompenseerd.

Deze film had ik nog nooit gezien. Dus vandaag maar op TV gekeken.

Man man man wat zat deze film slecht in elkaar. Ik heb me kapot geërgerd aan de hoofdrolspeler (de vader Brian). Die leek wel autistisch. Alles leek super sloom bij hem binnen te komen. Waarschijnlijk is dit dramatisch bedoeld, maar dit pakte niet goed uit. Irritant was het.

Over het algemeen vond ik de acties wel goed. De scene waarbij de dame met twee wapens het vuur opent en op het moment dat ze moet laden, dat Brian en de agent dan helemaal niet terug schieten en wachten tot zij een nieuw magazijn er in doet, was heel raar.. Ook de fysieke gevechten lieten te wensen over.

John Woo heeft goede films op zijn naam staan, maar dat was deze zeker NIET.

Een actiefilm waarbij je je niet druk hoeft te maken over oneliners of andere onzinnige dialogen. De hoofdrolspeler mist zijn spraak en in de hele film wordt amper gesproken. Joël Kinnaman is een weinig charismatische acteur misschien maakt hem dat juist wel geschikt als eenzame wreker. Dit is gewoon een prima actiefilmpje voor de thuisbios, geen topper maar zeker niet slecht daarvoor is John Woo teveel vakman. De actie is uitstekend in beeld gebracht en voor de rest doet het er niet toe.

Knappe spannende film. Straf dat de hoofdrolspeler GEEN WOORD zegt tijdens heel de film.

Het blijft spannend tot de laatste seconde.

Is een beetje het scenario van een "equalizer".

Heb hier van genoten.