The Menu (2022)

Chef Slowik [Ralph Fiennes] heeft een select gezelschap uitgenodigd voor een unieke culinaire ervaring in zijn op een verder verlaten eiland gelegen restaurant. Onder de gasten bevindt zich ‘foodie’ Tyler [Nicholas Hoult] die op het laatste moment zijn introducee moest vervangen door Margot [Anya Taylor-Joy], die er een meer nuchtere kijk op eten op nahoudt. Slowiks rechterhand Elsa [Hong Chau] maakt meteen duidelijk dat Margots verrassend aanwezigheid een probleem is. Waarom, dat wordt duidelijk naar mate de verschillende onderdelen van het menu uit de titel worden opgediend. Fiennes is perfect gecast als de eigenzinnige, maar ook wat sinistere meesterkok en zolang het nog een mysterie is wat de eigenlijke reden is voor dit unieke etentje is er een behoorlijke mate van suspense. Maar dan is er een schokkende verrassing die een einde maakt aan de suspense en vanaf dat moment verliest Mylod zijn grip. Wat resteert is chaotisch, bizar maar weinig enerverend.

The Menu

Zo, in dit sjiek restaurant weet je echt niet wat er op het menu komt te staan. Sjiek was het wel en het eten werd met een boodschap geserveerd, alleen kom je hier niet met een volle maag het restaurant uitlopen. De stuk voor stuk elitaire gasten die waren uitgenodigd hadden allemaal iets op hun kerfstok of de Chef had wat tegen ze. Behalve Margot die er eigenlijk niet had moeten zijn. Na elke gang werd duidelijker waarom ze waren uitgenodigd en wat er met ze ging gebeuren. Dat er niet meer paniek uitbrak en de gasten niet meer hun best deden om te ontsnappen neem ik maar voor lief.

Chef Slowik en Margot stalen de show. Slowik, die als een echte cultleider de groep gasten vrij snel in zijn macht had, kwam onvoorspelbaar en indringend over. Hoe het personeel met hem omging en hij met hen, of 1 klap met de handen en iedereen was doodstil. Hij straalde autoriteit uit. Wat mij betreft de perfecte rol voor Ralph Fiennes. Ook mooi om te zien dat Margot uiteindelijk de manier heeft gevonden om Chef Slowik ter verslaan dankzij die burger reward foto in zijn verboden kamer.

De film had wat mij betreft nog wel wat bruter gemogen. Ik vond het allemaal nog wel wat braafjes.

Desalniettemin leuk om weer eens een originele film te zien.

3 sterren.

Heerlijke satirische horrorfilm, met een geweldige cast en vermakelijk van begin tot eind. Echt een must see. 9/10

Film met een ferme hoek af, i love it.

Geen seconde heb ik me verveeld.

Enige reden wrm ik niet nog hoger ga in score is omdat er van mij nog meer mocht gebeuren, daar had ik wel wat op meer gehoopt.

Niettemin was dit een vermakelijke film, uiteraard onrealistisch, dus knop omdraaien

Alle acteurs en actrices deden het goed maar die kerel en die dame spanden de kroon en draagden de film.

Het is wellicht niet helemaal eerlijk maar ik kon het idee van "Voldemort kookt" niet uit m'n hoofd zetten, terwijl ik dat met hem in andere films nooit heb.

Vond het een aardige film maar niet geweldig.

"You will eat less than you desire and more than you deserve."

Een exclusieve groep snobs en rijkaards krijgen een onvergetelijke avond in het afgelegen sterrenrestaurant van de mysterieuze chefkok Slowin (Ralph Fiennes) De ervaring van dit restaurant wordt al snel unieker dan de gasten hadden verwacht. De acteerprestaties van de cast met Ralph Fiennes, Anya Taylor-Joy, Nicholas Hoult, John Leguizamo en Hong Chau is meer dan uitstekend en zeer geloofwaardig. De film heeft een fijne spanningsopbouw, een aantal verrassende plot-twis en ook niet geheel onbelangrijk, zijn er ook goede momenten van humor en horror! De verrassingen zijn goed doordacht: en juist de kleine details maken de film erg goed. Het slaagt er dus goed in om de kijker op het puntje van de stoel te doen zitten. Helaas is er ook een ietsepietsie nootje van kritiek want het had soms wel iets meer over de schreef kunnen gaan! Neem niet weg dat deze film mij verrassend goed beviel!

Leuke film met goede acteurs/actrices.

"S'more: marshmallow, chocolate, graham cracker, customers, staff, restaurant."

"The Menu" van regisseur Mark Mylod is een satirische Komedie / Horror film en bevat een intrigerend voorgerecht, een lekker pittige hoofdgang en een ietwat flauw dessert. "The Menu" blijkt uiteindelijk toch meer een afhaalmenu dan haute cuisine, maar wel met erg smakelijk acteerwerk.

Margot Mills (Anya Taylor-Joy) voelt zich de vreemde eend in de bijt. Ze mag met haar date Tyler (Nicolas Hoult) naar een exclusief sterrenrestaurant, te weten "Hawthorne", op een eiland. Hij is gek op de excentrieke chef Slowik (Ralph Fiennes) aan het roer en betaalt dus maar al te graag 1250 dollar per persoon voor het zevengangenmenu. Zo’n prijs trekt natuurlijk een bepaald publiek aan en op de boot naar het eiland is Margot vooral omringd door bekendheden, zakenmannen, een restaurantrecensent een welgesteld ouder koppel en de moeder van chef Slowik,

Het gezelschap wordt onthaald door gastvrouw Elsa (Hong Chau), die een equipe leidt die wel heel erg bezig is met hun werk. Zo slapen ze in barakken en spreken de koks niet zonder dat de chef het vraagt. Dat allemaal om het beste eten te kunnen maken. Na het hapje op de boot en de eerste gang, te weten sint-jacobsvruchten op een zeesteen, is Margot helaas niet onder de indruk en dit tot grote ergernis van haar date Tyler, die haar ondankbaar vindt. De onvrede onder de gasten verspreidt zich wanneer de derde gang brood met sausjes, maar zonder brood blijkt te zijn. Stilaan wordt duidelijk dat Chef een menu heeft samengesteld waarmee hij iets wil zeggen en het is geen toeval dat net die groep gasten er die avond is. De enige die er eigenlijk niet thuishoort is Margot, en dat kan haar misschien redden!

In "The Menu" volgen we diverse gasten van het exclusief en hoog aangeschreven restaurant "Hawthorne" met Anya Taylor-Joy en Nicholas Hoult als het koppel die je als kijker meeneemt in het verhaal. Ralph Fiennes speelt chef Slowik in dit sterrenrestaurant en hij is in feite de echte ster van de film. Slowik onthult ook bij elke gang steeds meer zijn walging voor de gasten voor wie hij moet serveren. In het perspectief van Slowik vormen de gasten met hun pretentieuze gedrag een sociale ziekte. Ze verwaarlozen de kunst van het eten dat met respect zou moeten worden behandeld. De intensiteit stijgt naarmate Slowik’s walging naar zijn gasten duidelijker wordt. Hij kondigt ook aan dat alle aanwezigen tegen het einde van de nacht dood zullen zijn. Ralph Fiennes zet een zeer genuanceerde acteerprestatie neer en ondanks dat we niet alles van zijn karakter te weten komen, is het genoeg om bepaalde gevoelens te hebben bij zijn ontwikkeling. De acteerprestaties van iedereen in de cast is meer dan uitstekend en zeer geloofwaardig. Dit is niet geheel onbelangrijk, aangezien de film voornamelijk wordt gedreven door de acties en ontwikkelingen van de mensen die we volgen.

In het restaurant worden diverse gerechten van het menu aan de gasten gepresenteerd en op een slimme en esthetische manier ook aan de kijker. "The Menu" is een verrassende en zeer unieke film die slim omgaat met de verwachtingen die de meeste mensen gedurende de kijkervaring zullen hebben. De spanning is bijna tastbaar, maar niet geheel onbelangrijk zijn ook de momenten van humor en horror. De film heeft het één en ander te zeggen over bepaalde constructies en gedragingen in de huidige maatschappij en doet dit op een creatieve wijze.

"The Menu" presenteert zichzelf als een film waarbij, net als bij een goed recept, over elk aspect en ingrediënt goed is nagedacht. "The Menu" neemt ook de steeds absurder wordende “Fine dining” scene op de hak. In de film zien we verschillende stijlen van keukens die de afgelopen jaren de lijst met beste restaurants hebben aangevoerd. Zo komt de Scandinavische keuken voorbij, maar ook de moleculaire keuken, de Franse en Mexicaanse en zelfs de Amerikaanse keuken (in de vorm van een cheeseburger). Chef Slowik heeft ook ieder gerecht een naam gegeven zoals "The Island", "Breadless Bread Plate", "Memory", "The Mess", "Men's Folly" en "A Special Bite".

Pas vanaf één van de signatuurgerechten (de derde gang) van chef Slowik, oftewel "Memory" (Mexicaanse Tortilla's), wordt duidelijk dat dit meer wordt dan een intiem avondje uit en zeker als sous chef Jeremy (Adam Aalderks) voor aanvang van de vierde gang, oftewel "The Mess", zichzelf in de mond doodschiet. Na de derde gang neemt de film ook geen genoegen meer met satire en gaat het niet langer enkel over de gerechten. The Menu wordt dan een psychologische thriller die al snel omslaat naar een donkere horrorkomedie (zo wordt Richard's ringvinger afgehakt als hij probeert te ontsnappen, wordt de belangrijkste investeerder van het restaurant als engel verdronken in het volle zicht van de gasten, wordt Chef Slowik in de edele delen gestoken met een schaartje door chef Katherine met wie hij in het verleden wilde neuken, wordt Elsa in de keel doodgestoken met een mes en gaat iedereen, op Margot na dan, op het einde dood bij het dessert, oftewel S’more, door verbranding en ontploffing).

Buiten het verhaal is vrijwel elk aspect van de film sterk. Het camerawerk biedt zeer goede invalshoeken en perspectieven en het acteerwerk van de film is zoals eerder aangegeven uitstekend en zeer geloofwaardig. Zo zijn actrice Hong Chau als de dodelijk kalme gastvrouw Elsa en Ralph Fiennes (in elke film toont hij weer opnieuw dat hij een absolute vakman is) als Chef Slowik de absolute hoogtepunten in deze productie. Ralph Fiennes zet chef Slowik neer als karikaturaal, zonder het er ooit te dik bovenop te leggen. Naast naast deze twee fantastische rollen is er verder nog een cast waar je alleen maar van kan smullen.

Anya Taylor-Joy is snel één van de meest interessante jonge actrices van vandaag aan het worden. Ze mengt afschuw met nuchterheid, kwetsbaarheid en trots en overtuigt helemaal als Margot. Margot is ook degene die samen met de kijker messcherp door de wereld van opgeklopte onzin heen zal snijden. Nicolas Hoult's personage heeft bijzonder weinig diepgang, maar ook hij gaat er volledig voor. Als Tyler illustreert hij perfect hoe adoratie zonder kritisch denken iets kan kapotmaken. Uiteindelijk vernedert chef Slowik hem door hem te dwingen te koken, oftewel het gerecht "Tyler's Bullshit", en zijn eten te beledigen, om vervolgens Tyler te bevelen zichzelf op te hangen.

Ook de overige cast deed het goed. Zo is er Janet McTeer als Lillian Bloom, een "food critic" die chefs kan maken en breken met haar recensies. Zij wordt vergezeld door haar kontenlikkende redacteur Ted gespeeld door Paul Adelstein. Daarnaast is er het oudere echtpaar Richard Leibrandt gespeeld door Reed Birney en Anne Leibrandt gespeeld door Judith Light, waarbij Richard affaires heeft gehad met andere vrouwen, waaronder met Margot die eigenlijk Erin heet en een escorte is. Verder is er nog een uitgerangeerde filmster gespeeld door John Leguizamo (hem zag ik laatst ook nog in Actie / Komedie film "Violent Night (2022)"), die vergezeld is met zijn persoonlijke assistente Felicity gespeeld door Aimee Carrero. En de gastenlijst wordt afgerond met een trio risico-investeerders, gespeeld door Mark St. Cyr (Dave), Arturo Castro (Soren) en Rob Yang (Bryce). Buiten de gasten is er ook nog de moeder van Chef Slowik gespeeld door Rebecca Koon en zij zit alleen aan een tafeltje in het restaurant en drinkt vooral (en dat met een reden).

Restaurant "Hawthorne" zelf is in de film haast onderdeel van de cast en ademt mysterie uit. Zo mag niemand in de woning van Chef Slowik komen, zijn er mysterieuze zilveren deuren waarvan je niet weet wat erachter zit en ook is er een hutje waar men vlees (vlees van melkkoeien) rookt volgens de Noorse traditie. Dat vlees laten ze dan 152 dagen rijpen, zodat de proteïnestrengen ontspannen. Later serveren mag niet, want dat is namelijk dodelijk. Omdat het restaurant op een afgelegen eiland ligt, is het ook een geïsoleerde plek waar mobiele telefoons nutteloos zijn. Dat is een goede vondst, want dit soort films hebben het vaak moeilijk om de claustrofobische sfeer vast te houden door de huidige bereikbaarheid van iedereen.

Al met al is "The Menu" zeker een aanrader. De donkere humor en de satire is misschien niet voor iedereen geschikt en het einde is misschien een tikkeltje flauw, maar als je dat ook maar een beetje kan waarderen, moet je hem zeker gaan bekijken. Doe dat in ieder geval ook als je gek bent op culinaire series en het enorme aanbod andere programma’s over voedsel. En tijdens het kijken zal je waarschijnlijk ook de zeven hoofdzonden gaan bijhouden. Maar naast ijdelheid, hebzucht, onkuisheid, jaloezie, vraatzucht, wraak en gemakzucht kun je makkelijk nog even door blijven gaan. Al het slechte van de mens wordt in deze film opgediend. Kijk smakelijk!

Eindelijk weer eens een goede film! Deze film had alles, het was spannend, grappig en sleepte mij er doorheen. De tijd vloog en voor je het weet is de film weer over. Ik heb mij sommige stukken echt mega hard gelachen en sommige gebeurtenissen in de film zag ik niet aankomen. Deze film moet je gewoon zien. Ik hou wel van gekke films. Enigste minpuntje was dat het van mij nog te braaf bleef had van mij nog bruter gemogen.

Nu te zien op Disney+!

Ralph Fiennes is subliem als de eccentrieke chef Slowik, die tijdens een evenement in zijn exclusieve restaurant een aantal verrassingen voor zijn gasten in petto heeft. Het concept van deze satire is onweerstaanbaar, maar nadat de spanning vakkundig is opgebouwd ontspoort de film een beetje. Eén en ander wordt dan iets te vergezocht en bizar. De uitstekende cast en de vlotte regie maken er echter wel wat moois van.

Goeie film over een groep mensen die een diner hebben gereserveerd bij een zeer exclusief restaurant. Een toch wel originele film die zich op één locatie afspeelt en waarbij de dynamiek tussen de gasten en de chefkok en zijn personeel voor genoeg spanning zorgt. Net zoals de gerechten ziet de film er strak uit en ook de cast levert prima werk

Beetje gekke film die uiteraard de cultuur van de exclusieve restaurants op de hak neemt en uiteindelijk ontaard in een vreemde, maar vermakelijke avond (voor de kijker )

Ik vind de karakters niet bijzonder, alleen Chef speelt goed, of course. Alle andere spelers zijn niet echt interresant.

Aardig filmpje, maar niet heel erg bijzonder

3*

Deze film is lekker snel op netflix verschenen.... dat mogen ze vaker doen.

Hoe dan ook, echt lachen vond ik deze film niet , de komische elementen / opmerkingen waren ver te zoeken
Blij werd ik wel van het feit dat hoofdpersoon Tyler het dessert niet haalt , ik vond hem behoorlijk slecht. ( zowel personage, als het acteertalent van Nicolas zelf)

De club gasten was overdreven bij elkaar... uiteraard 3 oplichters, een rijk stel, een vreemdgaande e.c.t. Erg Amerikaans allemaal. Ik vond de koks en de gastvrouw nog het beste acteren.

Beetje filmhuis / art film ook wel. Had iets geheimzinniger/ spannender mogen zijn. Een deel 2 hoeft ook niet.
(uiteraard dan met nieuwe koks

Staat op Disney+

Heb nu toch zin in een cheeseburger verdorie.

Heerlijke film, ontzettend geestig en macaber. Net geen 5* omdat ik hem echt te kort vond, ik had nog zoveel willen weten!

Houd nooit zo van humor in films maar deze was echt fijn.

Zwartgallig en goed gebruik van de locatie. Om je vingers bij af te likken.

Oops, die bedoelde ik idd

Hoe een Lars von Trier er uit zou zien mét visuele flair.

Droogkomisch en zwartgallig. Vooral de tweede helft is goed. Mooie rol van Fiennes. Had alleen wel wat grover gemogen. 3,5-4*

Leuk origineel filmpje inderdaad, al moet je niet al teveel nadenken over de achterliggende motieven want dan kom je denk ik bedrogen uit.

Ook wel echt zo'n film die ik niet nog een keer zou hoeven zien maar voor wat het is: goed gemaakt, uitstekend gespeeld en je wilt weten wat er gaat gebeuren.

Redelijk geslaagde zwartgallige thriller komedie. Het verhaal is best leuk bedacht maar je moet er niet teveel over nadenken. De uitwerking is sterk. De opbouw is goed en spanning en mysterie worden langzaam opgebouwd. Als kijker wordt je goed de film ingetrokken en de film laat je ook niet meer los. Verwacht echter niet dat je veel moet lachen, het is een meer komedie door de absurditeit. Het acteerwerk is erg goed en visueel is het ook smullen wat de film wel nodig heeft om goed te slagen. Een beetje apart met zeker geslaagd. 4.0

Net als in veel andere films waarin eten centraal staat, gaat het in The Menu om het plezier van eten in combinatie met het delen van de dromen van de cuisinier. De gemiddelde filmmaker werkt in dergelijke films graag volgens een feelgood-principe, zodat het eten aan het eind des te beter smaakt. Dat principe geldt niet voor The Menu. The Menu is een ander type film. Dat merk je al vroeg. Weliswaar trapt de film af met schitterende beelden van het idyllisch eiland waar het restaurant van de vermaarde chef Slovik (fijn gespeeld door Ralph Fiennes) is gevestigd, maar het onderliggende gevoel bij de paradijselijke beelden is echter ietwat verontrustend.

De verklaring voor dat verontrustende gevoel laat nog even op zich wachten. Regisseur Mark Mylod heeft geen haast. De film begint in een relatief ontspannen ambiance en voert middels kleine voorvallen heel langzaam de intensiteit op. Spanningen en irritaties worden zichtbaar tussen de gasten. Spanningen en irritaties worden ook aangewakkerd door de autoritaire houding van de kok en door de gastvrouw (een hele strenge Hong Chau), die weliswaar correct en gastvrij optreedt, maar dat doet met een bijzonder kille uitstraling.

Het is onduidelijk of topkok Slovik van koken houdt of niet. Het is tevens onduidelijk of hij met zijn wonderbaarlijke creaties, die meer conceptueel van aard zijn dan dat ze een hongergevoel wegnemen, zijn gasten wil plezieren of zijn gasten gigantisch wil belazeren. De bereiding van voedsel is in The Menu verheven tot een kunstvorm. Zoveel is duidelijk.

Het restaurant heeft aanzien. De gast die er dineert heeft dat ook en gebruikt het restaurant om zijn status te demonstreren. In zo’n atmosfeer kan de kunstenaar doen wat hij wil. Slovik neemt met de beoefening van zijn kunsten de realiteitszin bij zijn gasten weg. De gast zal hem altijd bewonderen en dankbaar zijn. Zijn smaak wordt bepaald door de spelregels zoals die in de hogere kringen gelden. Het zijn geen spelregels die het kritische vermogen stimuleren, maar spelregels die dienen om de rijen gesloten te houden en een bepaalde status quo te handhaven. De eter in het restaurant van Slovik zal zelfs mooi getooide bagger als een culinair hoogtepunt beschouwen en met tevredenheid nuttigen.

Te midden van al die hautaine genieters bevindt zich gelukkig een buitenstaander in de vorm van de leuke actrice Anya Taylor-Joy. Zij speelt iemand die de spelregels niet beheerst en de boel opschudt. Zij is de identificatiefiguur voor de kijker. Iemand met een eigen kritisch vermogen. Zij is het nuchtere personage dat afkomstig is uit een lager sociaal milieu dat niet slaafs de protocollen volgt. Zij is de ongeciviliseerde aap die de status quo bedreigt. Zij knaagt aan de enorme ego's vol eigendunk, schijnheiligheid en wansmaak. Het levert confronterende en spannende scènes op.

Heerlijke film, die zich als een mengeling van komedie en thriller presenteert en prettig ongehaast naar een grootse finale toewerkt. Spannend, komisch, mysterieus, sfeervol en met goed acteerwerk. Het is genieten. Ik werd zo opgeslokt door het verhaal en het visuele behang dat ik me achteraf niet eens het bestaan van achtergrondmuziek kon herinneren. Was die aanwezig? Geen idee. Voor iemand die muziek als een belangrijk onderdeel van een filmbeleving beschouwt, een vreemde vaststelling. Het zegt iets. Wat een fijne film, zeg!

Leuke komedie die wel in het rijtje past van o.a. Triangle of Sadness en de serie The White Lotus: het aanpakken van mensen met te veel geld. Het zal een teken van onze tijd zijn dat dat thema nu al meerdere keren wordt verfilmd, met steeds ook eenzelfde, ongenadige toon. The Menu laat zich wel iets te snel in de kaarten kijken, het is geen verrassingsmenu wat de kijker krijgt voorgeschoteld als al tijdens een voorgerecht duidelijk wordt dat er iets staat te gebeuren.

De opbouw had wat beter gekund, de toon is ook over de hele film wat onevenwichtig. Zo voelde de slimme ontsnapping van Margot op het eind te gekunsteld. Je moet dan wel echt meegaan in het redeneertrucje dat ze gebruikt (en dat dus ook nog werkt), terwijl er eigenlijk helemaal geen reden was om aan te nemen dat Slowik zijn regels zo strikt zou volgen. Hier neemt het absurde het opeens te veel over.

Tegenover de tekortkomingen staat een aangenaam zwartkomisch sfeertje met leuke acteurs, en het afzeiken van decadentie gaat nog niet vervelen. Een vermakelijke film dus, die alleen niet zo slim in elkaar zit als gehoopt.

"You will eat less than you desire and more than you deserve.”

Eigenlijk was ik best sceptisch bij de release van deze film. Dat kon toch nooit leuk zijn? Mensen te zien eten, het sprak mij in ieder geval niet aan. Dat was ook voor mij de voornaamste reden dat ik deze film niet hoog had staan op mijn prioriteiten lijst van het afgelopen jaar om hem mogelijk te kunnen verwerken in mijn eindlijst, en had ik dat nu maar wel gedaan. Zo zie je altijd dat er nog onbekende parels verstopt liggen onder de lading films die elk jaar uit komen. Want de film is na het eindejaar lijstje op MM toch weer op mijn radar gekomen, en nadat ik de film weer eens aandrukte zag ik hoeveel positiviteit deze film heeft ontvangen, en sprak het mij daardoor juist wel wat meer aan. Uit voorzorg heb ik de trailer eens bekeken, en het leek me toch wel steeds leuker worden. Nou, gisteravond besloten de film dan maar aan te zetten en we hebben een vermakelijke filmavond gehad, misschien ook wel weer een film die in tijden niet zo wist te verassen als deze.

Je hoeft immers geen bloederige horrorfilm te verwachten, al blijft de film lekker smerig van op zijn tijds. De film speelt veel meer met zijn gitzwarte satirische komedie die, met vlagen ook echt wel om te lachen was. Zoals ik al zie is het horror meer een bijzaak, dit brengt ook echt wel een paar leuke scenes op. Zo schiet één van de sous-chefs van ‘Slowik’ zich door het hoofd nadat hij totaal in de grond is gedrukt door hem, dit was ook een gerecht genaamd ‘The Mess’. En een worsteling tussen ‘Margot’ en de huisvrouw ‘Elsa’ eindigde in een bloederige strijd en wordt de ringvinger van Richard afgehakt met een slagersmes maar, het werd gelukkig nergens echt heel extreem. En dit extreme had ik nou ook niet bepaald nodig in een film als dit, dat zou de film ook totaal uit zijn contrast halen.

Ik vond de achterliggende gedachtes wel een heel belangrijk iets. Ik heb ooit mogen dineren in de ‘Librije’ hier in Zwolle (en ook wel in andere sterrenrestaurants) waardoor ik veel dingen herkende wat er in de film ook gebeurde, vooral qua voeding is het allemaal niet veel wat je krijgt. Een belangrijk iets wat ‘Slowik' ook zegt in het begin, is dat je niet moet eten maar moet proeven. Je kunt hier veel aanvast plakken, het is de waarheid omdat je inderdaad de sensatie in je mond moet laten vloeien, al heeft het in mijn ogen ook wel wat te maken met de huidige gang van zaken in de wereld nu, waar massaproductie centraal staat en veel mensen vooral schansen, en het echt lekkere eten vaak wegvalt in fastfood.

Goed, nadat de eerste paar gangen zijn geweest wordt als maar duidelijker wat er gaande in de film is. Het mooie vooral is dat we hier alle stereotyperende rijke mensen voorbij zien komen. De rijke stinkerd die met een scharrel ook vaker is komen eten, drie mannen die denken dat ze alles zijn omdat ze voor de investeerder aan het werk zijn, een voedingsrecensent die denkt dat ze alles is maar uiteindelijk goede mooie restaurants naar de verdoeming heeft geholpen, een acteur die denk dat hij alles is en dan heb je nog een fan van de kok ‘Slowik’ die met zijn date langs komt om te eten. Deze mensen staan voor een bijzonder samengesteld menu, wat uiteindelijk leidt naar de dood van alles gasten.

De komedie vond ik zeker wel vermakelijk, en de film is ook lekker verfrissend. Daarnaast gaat de film gepaard met een erg vermakelijke en verfrissende cast die het stuk voor stuk er leuk weten te doen, ze hebben allemaal hun eigen excentrieke rol en weten allemaal daar fantastisch mee naar buiten te komen.

Ik denk dat ‘Ralph Fiennes’ de eerste acteur is die hier erg verfrissend uit de verf kwam zetten. En voor mijn maat duurde het even dat hij er achter kwam dat het natuurlijk ‘Lord Voldemort’ is uit de ‘Harry Potter’ reeks. Hij speelde fantastisch als chefkok ‘Slowik' waar zijn rol nogal excentriek is en vooral heel lekker.

En ook ‘Anya Taylor-Joy' is een actrice die we zeker niet mogen vergeten binnen deze film, al zul je dat ook niet zo heel snel doen. ‘Anya’ speelt namelijk erg leuk, en eigenlijk zijn al haar rollen tot zoverre zeer vermakelijk geweest en ook in deze. Ze popt heerlijk uit als ‘Margot’ en weet een nogal trutterige personage neer te zetten zoals je dat ook van haar mocht verwachten. Ze speelt het heel gemeen maar, komt daardoor wel als de beste uit de strijd. Zeker één van de smaakmakers in deze film.

En zo heb ik me toch echt wel uitstekend vermaakt met deze film en, heb ik achteraf toch wel een lichtelijke spijt dat ik hem niet heb mee genomen in mijn eindejaar lijstje. Al krijgt hij nu wel keurig een plekje in mijn ‘Top 20’ op ‘Letterboxd’. Waanzinnig leuke verfrissende zit die uitstekend werkt voor een avondje film kijken.

Begon best aardig, deed me denken aan de docu Chefs Table van Netflix, het verhaal is alleen verschrikkelijk. Moet dit een ode zijn aan simpel eten en kritiek op haute cuisine? Of juist kritiek op de gast die nooit de koksbrigade een compliment of waardering geeft? Wat wilden ze nou eigenlijk zeggen?

Matig 2 sterren.

Ondanks dat er in het eerste deel van The Menu nog weinig gebeurt, weet deze film constant de aandacht vast te houden. Leuk om te kijken na een dinertje

Ik hou van onvoorspelbare films. Dit was er een!