The Witches (2020)

Niet best.

De 1990 versie heeft wel een nostalgische waarde, of dat nog helemaal in stand is weet ik niet. Maar dit is helaas niet een verbetering. De aanloop is lang maar weet nooit ook niet echt wat onheil te brengen. Het voelt ook wat flauw om nou net met die overbekende soul evergreens aan te komen zetten. Daarna gaat de film ook snel over in de standaard soundtrack die we kennen uit Hollywood. De CGI is ook opvallend slecht. En geeft je toch een beetje het gevoel dat dit soort films nog niet het volledige budget van een bios film krijgen van HBO Max. De Heksen zijn ook wat matig uitgewerkt, Hathaway heeft een accent dat op en neer gaat en de andere heksen krijgen nooit een beetje een gezicht. Ook Bruno wordt niet goed geïntroduceerd, en de witte muis sloeg al helemaal nergens op. Waardoor het verhaaltje nooit echt de magie weet te brengen die de boeken van Dahl altijd wel hebben.

Het kijkt weg, maar daar is alles wel mee gezegd. Liever toch een jonge hond een eigentijdse versie zien maken. Zemeckis is wel een beetje geweest.

2 sterren.

Grappig en onderhoudend, heb me, ook als volwassene, best vermaakt met deze onzin. Is een bekwame regisseur als Zemeckis ook wel toevertrouwd(Roger Rabbit was voor mij de ultieme kinderfilm voor volwassenen). Wel de mindere van de jaren negentig versie welke met meer eenvoud toch ook iets meer hart en ziel had. De bij een moderne film blijkbaar onvermijdelijke CGI voegt bij deze nieuwe versie weinig tot niets toe, enige pluspunt is dat het net niet hinderlijk word. En om nou ook afro Amerikanen de rollen van de goeierikken te gunnen is best sympathiek maar heeft weinig met Dahl te maken. Verder vond ik Huston destijds als opperheks overtuigender dan Hathaway hier. Anne overdrijft net wat te veel en word ook niet geholpen door die vermaledijde computertechnieken die voortdurend op haar personage zijn toegepast(Hathaway is al lelijk genoeg van zichzelf, daar voegen effecten niets relevants aan toe). Spencer als oma is wel weer een verbetering ten opzichte van de wat blue dame uit de vorige versie. Jammer van de nietszeggende bijdrage van Chris Rock en klasse acteur Stanley Tucci. Al mel al een prent die voornamelijk slechte kritieken krijgt omdat hij het duidelijk aflegt tegen de vorige versie, op zichzelf best een goede gezinsfilm als je niet te veel gaat vergelijken met de voorganger.

Oef, dit was pijnlijk!

Ondanks dat ik een groot liefhebber ben van de verfilming van Nicholas Roeg uit 1990 waren er ongetwijfeld elementen die een hedendaagse remake zou kunnen aanscherpen. Neem bijvoorbeeld het matige einde van die eerste verfilming. Daarnaast is Robert Zemeckis niet de eerste de beste. Dat Zemeckis echter met zo’n belabberde versie komt, had ik niet durven dromen. Ik dacht al dat de BFG-remake van Spielberg matig was, maar die film is zelfs nog enigszins tolereerbaar in vergelijking met deze afgrijselijke zooi.

De film opent al met één van de grootste problemen; we horen de stem van Chris Rock als de verteller; een oude versie van het hoofdpersonage. Die voice-over komt gedurende de film steeds terug en is - om het zacht uit te drukken - enorm onnodig. Ons hoofdpersonage wil zijn muizen trainen in een zaal, loopt de zaal binnen en daar klinkt ineens de stem van Chris Rock: “Ik liep de zaal binnen en dacht, hier ga ik de muizen trainen”. Niet sinds Ad Astra heb ik zulke overbodige voice-overs gehoord. Ondertussen hebben we ons hoofdpersonage en zijn oma al leren kennen. Met hen is op zich niet veel mis, de band tussen oma en kleinzoon - die net zijn ouders is verloren - is hier en daar best aardig. Maar zodra er heksen op het toneel verschijnen gaat het heel snel hard achteruit.

Oma die over de heksen vertelt is één van de meest doeltreffende scènes in het origineel; die van Erica in het schilderij. Eng, mysterieus en enorm effectief. Hier zien we een soortgelijk verhaal, maar dan op een compleet bespottelijke - en wel erg kinderlijke - wijze vormgegeven, met ook nog eens foeilelijke CGI. Diezelfde CGI zien we ook in het begin al even als er een slang voorbij komt. Maar de CGI komt natuurlijk vooral kijken als de muizen erbij komen. We krijgen ditmaal drie muizen in plaats van twee - waarvan de toevoeging van die derde pratende muis mij compleet ontgaat. Maar sowieso is het hele stuk met de muizen hier erg matig uitgevoerd; je hebt geregeld het gevoel dat je niet naar The Witches kijkt, maar naar een Halloween-aflevering van Alvin & The Chipmunks. We mogen nog van geluk spreken dat die drie muizen op een gegeven moment niet allemaal spontaan begonnen te zingen. Het zat er niet ver vanaf, in ieder geval.

En dan is er nog Anne Hathaway. Vooraf was al vrij zeker dat zij niet de ijzingwekkende Anjelica Huston van de troon zou stoten, maar dat haar optreden totaal geen angst uit zou stralen had ik niet verwacht. Ze probeert zichzelf te redden door haar rol echt compleet over de top te spelen, met een hoop geschreeuw en gegil en met alle mogelijke accenten in de wereld bij elkaar. Sure, ze zal een hoop lol gehad hebben bij deze rol zo vertolken, maar dat er een beetje dreiging van de opperheks afstraalt is toch niet teveel gevraagd? Sure, ze heeft een wijde mond (zo’n effect dat volgens mij door elke huis-tuin-en-keuken YouTuber overtuigender gemaakt kan worden), maar haar voortdurend zien jammeren en gillen maakt haar niet enger. Zemeckis gaat niet voor eng, Zemeckis gaat voor grappig. Althans, zijn gedachte wat kinderen van 4 grappig vinden. Dus personages schreeuwen vooral veel, terwijl Stanley Tucci een klap in zijn ballen krijgt. Oh, de hilariteit!

1 ster.

Ik vond dit zo slecht nog niet.

Best aardig verfilmd met leuk acteerwerk.

De animaties hadden wat strakker gemogen van mij en de film mocht wat spannender net als het origineel.

Dat niveau word ook nergens gehaald maar ik heb mij alsnog prima vermaakt.

Niet bijstel geweldige verfilming van één van mijn favoriete jeugdboeken, maar beter dan de eerste verfilming. Er zijn wat accentverschillen waarbij de belangrijkste natuurlijk is dat de hoofdpersoon nu een zwarte Amerikaan is, en waarom zou dat niet kunnen? De kracht van het verhaal is dat het overal zou kunnen plaatsvinden. Verder kiest deze film om het verhaal van het meisje dat in een kip veranderd is op te nemen in plaats van het verhaal van het meisje in het schilderij. Voor zover ik me kan herinneren komen beide verhalen in het boek voor, dus deze film maakt slechts een andere keuze.

Visueel ziet het er natuurlijk ook stukken beter uit. Dat leidt tot leuke details. Hoe de neus van de opperheks er bijvoorbeeld uitziet als ze aan het snuffelen is. Overigens een prima rol van Hathaway, die net zoals Huston in de eerste film er lekker op los schmiert. Verder ook een leuke rol voor Spencer, die ik altijd graag zie. De voiceover van Chris Rock daarentegen is echt verschrikkelijk.

Sommige veranderingen zijn wel wat minder. De littekens bij de mond van de heksen bijvoorbeeld. Het is natuurlijk geen litteken, maar is er vanwege het feit dat hun mond groot en angstaanjagend open kan, wat zeker leuk is, maar dat kan best zonder lijnen die er als littekens uitzien als ze hun mond gesloten hebben. Uiteindelijk zouden de heksen in vermomming als gewone vrouwen uit moeten zien op een paar details na en zo'n litteken is nauwelijks een detail te noemen. De opperheks die kan zweven voelt een beetje over de top aan. En het grillen van een heks met de stralen uit haar ogen had wat beter uitgespeeld kunnen worden zoals in het boek en naar wat ik me herinner in de eerste film: door eerst de ongelukkige heks te laten beseffen dat ze gegrild gaat worden in plaats van meteen tot actie over te gaan.

Dit zijn toch dingen waardoor ik niet onverdeeld enthousiast ben. 2*.

Zielloze verfilming met een overdaad aan fraaie CGI.

Het matige en overdadige gebruik van CGI is één van de redenen waarom deze interpretatie van het geliefde boek van Roald Dahl de plank volledig misslaat. Een andere is de afschuwelijke (en niet op een goede manier) rol van Anne Hathaway wiens acteerwerk net zo over-the-top is als haar idiote accent. Hoofdrolspeler Jahzir Bruno beschikt over geen enkel charisma en ook de stemvertolkingen zijn matig. Octavia Spencer verleent nog enige waardigheid aan deze film en Chris Rock is een goede keuze als de verteller, maar Robert Zemeckis laat geen spaan heel van de subtiele, zwartgallige humor die het boek zo bijzonder maakt.

Middelmatige nieuwe versie van het klassieke verhaal van Roald Dahl, eerder en beter verfilmd door regisseur Nicolas Roeg. Het is het ditmaal allemaal net niet. De personages zijn weinig boeiend, de sfeer niet duister- en de plot niet spannend genoeg. Ook qua special effects stelt de film teleur, terwijl dit doorgaans juist iets is waar je regisseur Robert Zemeckis wel mee kunt vertrouwen. Helaas; dit is zijn vierde misser op rij, na Allied, The Walk en Welcome To Marwen.

En dit was mijn mening ook, waarschijnlijk heb ik het geluk dat ik The Witches (1990) niet gezien heb, deze is volgens vriendin ook veel beter, wat wil je trouwens ook met een regisseur als Nicolas Roeg? Die heeft o.a. nog Don't Look Now (1973), een film die ik waardeerde met een ruime 8!

Terug naar het heden, "Roald Dahl's The Witches" is iets kinderachtig maar als je een beetje inleeft, dan is het best grappig. Octavia Spencer heb ik altijd een leuke actrice gevonden, de eerste film waar ik haar in zag spelen was Hidden Figures (2016), een juweeltje!

Misschien dat dit invloed heeft op mijn kijk op haar maar laten we ervan uit gaan dat dit niet zo is.

De heksen uit 2020 krijgen van mij 7 punten!

Ik had de oude film een keer gezien en vond dat verhaal op zich wel leuk. De heksen vond ik toen wel eng omdat ik toen nog jong was. Toen een vriendin vroeg of dat ik mee ging naar deze film dacht ik eigenlijk meteen ja ik ga mee. En daar heb ik geen spijt van. Ik kende natuurlijk het verhaal al en vond dat ze deze film goed in elkaar hadden gezet en ze hebben de heksen minder eng gemaakt zodat het ook leuke blijft om naar de film te kijken.

Het verhaal dat gaat over de heksen die de kinderen willen veranderen in muizen is geweldig.

Mijn beoordeling: The Witches

Erg matte verfilming. Spencer is een heerlijke actrice met een fijne warme uitstraling en weet zelfs geloofwaardig te blijven als ze acteert voor kinderen (en dat is toch een andere, meer overdreven theatrale manier). Ook de bijrol van Tucci is vermakelijk. De rest van de cast is echter stukken minder. De hoofdrol is kleurloos en wat Hathaway dacht met deze vertolking is mij een volstrekt raadsel. De aankleding zo in het Amerikaanse Zzuiden met die bomen, die dorpjes en dat hotel is wel verrukkelijk trouwens. Ook fijn dat de acteurs zwart zijn zonder dat er een link wordt gelegd naar hun positie in de maatschappij, daar was ik vantevoren wel even bang voor, maar niets van dat alles. Helaas weet dat de film net niet te redden. 2,5*.

Het verhaal is bekend, bij mij zelfs eerder door het boek dan de film uit 1990. Niet onlogisch dat er een reboot zou komen, dat is zowat de regel tegenwoordig bij blockbusters. Maar het is een film zonder charme geworden. Het begint al bij Chris Rock als de verteller, niet echt een leuke vertelstem voor het genre. Dan valt alles terug op vooral dialogen tussen Octavia Spencer en de jonge Jahzir Kadeem Bruno. Maar de jonge acteur is niet zo sterk wat de scènes geen goed doet. Bovendien verval je dan van een leuk sprookje in een vrij droge weergave van het verhaal. De tekst wordt praktisch gewoon voorgelezen ipv de fantasie te laten werken.

Na een half uur krijgen we de heksen meer in beeld. Daar hebben de makers de meeste tijd in gestoken. Anne Hathaway doet dat niet slecht, maar als de rest van de film niet echt wordt aangekleed gaat de rol grotendeels verloren.

Een vrij slechte film en dat is jammer, want de boeken van Roald Dahl verdienen beter. Al lijkt het dat Hollywood niet goed weet hoe ze met de Engelse schrijver moeten omgaan. Dan kan je beter de boeken aanraden aan kinderen.

Matige film over een weesjongen die bij zijn oma gaat wonen. Een remake die het niet haalt bij het origineel uit 1990. De voice-over van Chriss Rock past niet echt en Anne Hathaway doet het op zich niet slecht, maar ze zet haar heks wel wat irritant neer. De film ziet er verder wel goed uit en is hier en daar vermakelijk. Net geen 3.0 sterren.

Robert Zemeckis, de man van de “Back to the Future”-films en “Forrest Gump”, laat het volledig afweten in dit slappe sprookje dat gespeend is van noemenswaardige scènes. Ik ken het boek van Roald Dahl niet, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat het verhaal van deze film niet af is. Acteurs als Anne Hathaway, Octavia Spencer en Stanley Tucci verdienen sowieso beter materiaal om mee te werken.

Gekeken voor Nostalgie in de autocinema te kinepolis.
Nu ja, ik heb het boek uitgelezen en had er wel iets meer van verwacht...
Zeker met de acteurs, Octavia spencer speelt op autopiloot en ik weet niet of ik Anne Hatteway nou hysterisch of briljant moet vinden. De doelgroepen slingeren ook over en weer ik weet niet op wie ze richten, op kinderen natuurlijk maar sommige scenes zijn wel behoorlijk pittig voor kinderen. En na die scenes val de film weer over op een standaardkinderfilm. Het probleeem is het overmatige gebruik van CGI en de regisseur wist niet hoe hij de film moest eindigen dat resulteert in een In een rommelig afgeranseld einde waarin de heksen uit het niets in ratten veranderen.
Al bij al net een voldoende dit is gewoon een film met een indentiteitscrisis zoals veel kinderfilms de laatste tijd.

Ik voeg me toe aan het rijtje ontgoochelde kijkers...

Zoals zo vaak vroeg ik me af waarom deze film een remake nodig had. De enige aanvaardbare reden is dat men het verhaal vanuit een ander perspectief wil vertellen en je zo iets extra te weten komt. Dat doet deze film duidelijk niet, ik weet exact hetzelfde als meer dan 30 jaar geleden.

Uiteraard is de remake gemaakt voor de nieuwe computertechnieken erop los te laten. Dus zien we de opperheks vliegen en onze reacties waren boo whoo big whoop. Het is niet eng, het draagt niets bij en kinderen zijn intussen wel al wat meer gewoon.

Normalerwijze zou ik het op 2* houden, maar deze krijgt een halve ster in mindering voor iets wat me steeds meer stoort in Hollywood: het neo-racisme. Men bedoelt het allemaal goed en maakt van de hoofdrolspelers Afro-Amerikanen. Ok, dat hoort tegenwoordig zo, gelijkheid blijheid, iedereen tevree. Maar dan gaat men deze mensen alsnog stereotyperen door er voodoo en hoodoo bij te sleuren.

I would have voted for Obama for a third time if I could voor de Jordan Peele liefhebbers.

Dit is best een aardige film, maar toch denk ik dat de eerste filmversie net iets beter is. Angelica Huston speelt gewoon de heks enger en beter dan Anne Hatthaway.

Ook vond ik het accent dat Anne gebruikte veel te overdreven werd aangedikt. Dat stoorde en kwam heel nep over. De special effects waren soms goed, maar soms ook erg nep.

De film verveeld niet, dus dat is op zich wel goed gedaan. Er gebeurd gewoon veel.

Maar het het net allemaal niet. Zeker geen onvoldoende, maar ook geen kaskraker!!!!

Een drama zou ik het nog niet willen noemen maar wat een draak van een verfilming!! De eerste verfilming heb ik niet gezien dus ik kan ze niet vergelijken.

Bruno als Hero vond ik zielloos en geen aanwinst voor de film. Net als Hathaway (die ik in andere films toch een stuk beter vind spelen) en Tucci (ook hem vind ik in andere films beter tot zijn recht komen). Hathaway geeft naar mijn mening geen gevoel aan haar karakter en ook Tucci geeft zijn karakter geen swung. Spencer droeg voor mij de film, samen met de muizen!

De voice-over van Rock was naar mijn idee tenenkrommend, irritant zelfs!

Ik lees veel mensen over de volgens hen slechte cgi, dat vond ik zelf geen issue. Vooral het sniffen van de neus vond ik goed gedaan.

Ook had ik geen enkele moeite met de verandering van etniciteit en culturele background. Ik had niet het idee dat het alleen was gedaan om een statement te maken of om goodwill te kweken.

Wat mij betreft had er zoveel veel meer uit deze film gehaald kunnen worden, de heerlijke humor van Dahl kwam totaal niet uit de verf. Ook de muizen hadden, al vond ik deze goed gelukt, meer ziel en overeenkomsten met de kinderen kunnen hebben qua uiterlijk/gedrag.

Enfin, de magie van Dahl had het absoluut niet.

Aangezien dit een familiefilm is zal ik de mening van mijn kinderen toevoegen wanneer ze hebben gekeken.

Bij het zien van de trailer kreeg ik al direct het gevoel dat het een film ging worden die het moest hebben van middelmatige CGI en luidruchtige karakters en scenes. Als groot Roald Dahl fan had ik toch een hoge verwachting van de ervaren regisseur Zemeckis (Back To The Future, Forrest Gump & Death Becomes Her) samen met filmmakers Alfonso Cuarón, Guillermo del Toro en Kenya Barris. Ik had gehoopt op een goede remake.

De Britse schrijver Roald Dahl schreef dit kinderboek in 1983. Het verhaal speelt zich af ten delen in Verenigd Koninkrijk en Noorwegen en gaat over duivelse angstaanjagende heksen die zich onherkenbaar verkleden als gewone ordinaire mensen in de samenleving. Ze dragen pruiken, handschoenen en afgestompte damesschoenen om hun gruwelijke kenmerken te vermommen. In hun gemeenschap maken ze steeds snode plannen om kinderen effectief uit de weg te ruimen en zijn al vele kinderen verdwenen. Heksen hebben een hekel aan kinderen en vinden dat ze stinken naar verse hondenpoep. De Opperheks is de ergste en dominantste van allemaal. Zij draagt tevens een masker om haar ware afschuwelijke gezicht te verbergen. Dus als zij in hetzelfde hotel logeert als de jongen Luke en zijn oma, met het recept van de Formule 86 Muizemaker-Tijddrank en een plan om alle kinderen van Engeland uit te roeien, moet ze worden tegengehouden.

Deze Warner Bros. picture is als een commerciële komische familiefilm geproduceerd en is op geen enkel moment echt angstaanjagend te noemen. Ouders met kinderen in de categorie van 8 tot ca. 15 jaar zullen thuis voor de buis het zeker vermakelijk vinden. Vanwege de aard van het verhaal, en vooral het feit dat in details wordt beschreven wat voor gruwelijke dingen heksen doen met kinderen, is het boek sinds de eerste druk regelmatig doelwit geweest van censuur. Het boek staat op de 27e plaats op de lijst van 100 meest aangepaste boeken 1990-2000 van de American Library Association.

In de 1990-versie was er een geweldige medewerking van Jim Henson (The Muppets) en het angstaanjagend acteerwerk van Angelica Huston als de duivelse opperheks. Deze versie blijft uitstijgen als een van de engste kinderfilms in de filmgeschiedenis. Anna Hathaway doet toch echt haar best, maar wordt nergens echt goed en griezelig. De elementen in de 2020 versie zijn okay, maar niet bijster goed. Het schreeuwerige infantiel karakter van de opperheks met een Russisch accent is zelfs storend te noemen. Niet alle heks-kenmerken zijn doorgevoerd in de verfilming zoals het magische masker van De Opperheks, de paars glanzende ogen en slachtoffer Erica die verdween in het schilderij. In de 2020-versie wordt Alice getransformeerd naar een groot uitgevallen kip.

Octavia Spencer leidt in deze film echt het acteerwerk en stijgt boven iedereen uit en is de ster in dit verhaal. Prima acteerwerk door haar! Tevens de keuze voor Chris Rock en de sferen die passen bij Alabama i.p.v. Verenigd Koninkrijk en Noorwegen als in het gelijknamige boek storen helemaal niet.
Alan Silvestri is de vaste filmmuziekcomponist van Robert Zemeckis en heeft ook voor deze film een fraai filmscore kunnen schrijven en bevat fantasierijke thema's.

Conclusie:
In zijn totaliteit is de film van Zemeckis middelmatig geworden.
Helaas kan Zemeckis-remake niet tippen aan de originele verfilming van Nicholas Roeg uit 1990. Nergens wordt het echt eng en is er nauwelijks een spanningsopbouw aanwezig die zou moeten leiden naar de jaarlijkse heksenbijeenkomst. Men heeft veelvuldig gebruik gemaakt van CGI technologie en ziet er nogal nep uit en zijn horror-achtige elementen weggelaten. Daardoor wordt het minder eng in vergelijking met de originele film uit 1990. De producenten proberen op deze manier een groot publiek aan te trekken voor jong en oud. The Witches (De Heksen) is een kinderverhaal van Roald Dahl waar eng horror-achtige elementen in moet zitten en dat komt simpelweg niet goed over op het witte doek in deze remake van Zemeckis. Ik mis de magie van de wereld van heksen en dat is jammer voor een Roald Dahl fan.
Voor gezinnen met kinderen van 8-15 jaar een prima film om je te vermaken als je even een filmpje voor de kids wilt opzetten.

Toch wel wat anders dan de andere verfilming, maar daarom niet beter. Visueel vond ik de muizen in dit deel meer tegenvallen, anno 2020 had dit toch wel beter gekunnen. De heksen vond ik in de eerste verfilming toch ook griezelig met hun grote neus, al vond ik de mond van nu ook wel goed gevonden.

Het verhaal is in grote lijnen vergelijkbaar en grote verrassingen zaten er niet in. Anne Hathaway deed het zeker niet slecht.

Het was zeker geen slechte film, maar geef me toch maar het origineel.

Ik was erg benieuwd naar deze remake, maar kan het helaas nergens tippen aan het origineel. Het origineel van 1990 was ook niet perfect, maar nog altijd veel beter dan dit brouwsel. Het origineel had veel meer sfeer (het jaren '90 sfeertje waar ik zo van hou) en een onderliggende enge sfeer die continu aanwezig bleef tijdens de film. Nu komen spoilers van het origineel. (het meisje die gepakt werd en het schilderij werd gestopt, de verhalen van oma, de paarse ogen van de heksen, de baby die van een helling wordt geduwd, de vrouw bij de boomhut van Luke, de transformatie van de opperheks). Ik voelde daar veel meer bij. Het was gewoon akelig. Hier had ik dat niet. Er gebeurt veel, maar het is veel CGI en over de top momenten. Dat vond ik minder beangstigend. Om eerlijk te zijn, het deed mij helemaal niets.

Wat ik al meteen storend vond was die irritante voice-over van Chris Rock in de allereerste minuten van de film. Ik was bijna geneigd de film af te zetten. Gaat het zo de hele film zijn? Nee, gelukkig niet, maar het was zo over de top dat mijn nekharen overeind kwamen te staan. Waarom moet iemand zo debiel praten met het continu overslaan van de stem? Dat de stem steeds op geringe momenten terugkwam vond ik ook vervelend. Het verpeste het moment en haalde je uit de scene.

De oma en Bruno (vooral als muis erg schattig) waren eigenlijk de enige die goed waren in de film. Stanley Tucci kwam ineens tevoorschijn als verrassing. Ik had niet gezien dat er voor hem ook een rol was weggelegd. Viel mij tegen. Normaal vind ik hem wel een goed acteur, maar hij speelt vaak dezelfde soort typetjes. Voegde ook weinig toe aan de film. Geef mij Bean maar.

Anne Hathaway.... Er is al veel over gezegd en ik ben het grotendeels met andere mensen eens, al vond ik haar op sommige momenten wel sterk. Het accent is alleen storend en onnodig. Voor de rest ook weer veel over de top momenten in de grote zaal. Je ziet ook bij haar dat ze echt een typetje probeert te spelen in plaats van dat ze het is. Maar over het algemeen niet het meest storende aan de film.

Daarnaast had ik verwacht dat de film heel erg woke zou zijn, maar dat viel eigenlijk reuze mee. Op de zwarte acteurs en de grote diversiteit onder de heksen na was dat het.

Gaat net.

Laatst Robert Zemeckis' versie van Pinocchio gekeken - een absolute draak van een film - dus ik was niet echt blij toen ik zag dat deze eveneens door Zemeckis geregisseerd werd. Godzijdank is dit al wat beter. Zemeckis is niet vrij van fouten, maar legt toch iets meer charme aan de dag.

Niet dat de film vrij van zonden is. De stemrol van Chris Rock vind ik drie keer niks. Anne Hathaway is een klucht. Totaal geen idee wat de bedoeling was van haar rol, laat staan dat rare accent. Zemeckis had eveneens het hotel iets levendiger kunnen/ moeten maken. We hebben het hier immers over een fantasierijke kinderfilm. Dan mag er toch iets meer fantasie inzitten, lijkt mij.

Ik moet wel bekennen dat ik het bronmateriaal niet ken, noch enige andere verfilming van het boek gekeken heb. Of dat uiteindelijk positief dan wel negatief is in mijn beoordeling, is maar de vraag. Dit kan er in ieder geval net mee door, maar daar is ook alles mee gezegd.

2,5

Het boek uiteraard gelezen, maar dat is toch al een hele poos geleden. Jammer genoeg de verfilming uit 1990 niet gezien waardoor het moeilijk wordt om vergelijkingen te maken. Duidelijk een film die zijn kwaliteit tracht op te smukken met wat bekend volk. Wat Chris Rock en Stanley Tucci betreft was dat totaal niet nodig geweest. Tucci doet dan misschien niet veel mis, maar hij is meer waard dan dat. Van Rock krijgen we gelukkig niet te veel meer te horen.

Octavia Spencer sprong er wel uit voor mij en ook Anne Hathaway deed het niet slecht als superheks. Bij die laatste wat overacting en te schreeuwerig bij momenten, dat wel. Eng, tja, het is wat je catalogeert onder eng. Voor kinderen vond ik dit toch niet zomaar simpel vermaak, maar dat hoort ook zo natuurlijk en was ook de bedoeling van auteur Roald Dahl.

Zijn magie ontbreekt wat jammer genoeg, net als die subtiele humor. Voorts vermakelijke film die niet slecht, maar zeker ook niet goed is. Algemene middelmaat dus.

Overbodige remake die op zich wel voldoende weet te entertainen, maar geen meerwaarde weet te bieden in vergelijking met het origineel. Het verhaal lijkt wel iets enger voor jonge kinderen gezien bepaalde effecten.

Aardig, maar niet meer dan dat. 6/10

Zwakke film van regisseur Robert Zemeckis, die doorgaans juist redelijke kwaliteit wist af te leveren. The Witches draaft veel te ver door in de excentrieke vormgeving, waarin specifiek Anne Hathaway een afgrijselijke prestatie aflevert. Met de volle overtuiging neergezet, maar zo nodeloos kinderachtig ingekleurd en amper aan te zien met dat dik aangezette accent. Zemeckis profiteert vooral van een redelijk kleurrijke vormgeving en een aantal handige camerakunstjes, want van de visuele effecten of de personages gaat het hier spijtig genoeg niet komen. Deze herbewerking voelt dan ook vooral aan als een kinderfilm met veel te spannende en/of misplaatste insteken om die stijlkeuzes doeltreffend aan te vullen.

Ai ai... het origineel heb ik altijd magisch gevonden, hoewel daar ook wel het één en ander op aan te merken valt. Maar deze remake voegt daadwerkelijk niks toe. Allereerst is de poging tot inclusiviteit tenenkrommend. Daar is al genoeg over gezegd, dus daar zal ik het verder bij laten. Maar daarnaast zit de film vol (onnodige) CGI die ook nog eens van belabberd niveau is. Doe het niet of doe het goed is altijd mijn motto. *2.5

Roald Dahl. Een remake. Oma en kleinkind in een strandhotel. Kleinkind stuit op een heksenvergadering en wordt evenals een aanwezig vriendje in een muis veranderd. Een hoop consternatie en hectiek volgt. Daartussenin is er wat ruimte voor drama en (visuele) humor. Regisseur Robert Zemeckis maakt van al die bestanddelen een alleraardigste film die je na afloop ook weer snel kunt vergeten. The Witches kijkt prettig weg, maar is geen memorabele film.

Film en verhaal amuseren. Omdat het een sterk verhaal is natuurlijk, maar ook vanwege de invulling van de personages. Octavia Spencer is leuk als oma. Stanley Tucci is een amusante hotelmanager. En Anne Hathaway doet het met overdreven accent en uitgelaten gegesticuleer leuk als opperheks. Ze is niet erg angstaanjagend, maar dat past ook niet bij de vriendelijke toon van deze familiefilm. De volwassen kijker die van horror houdt en zwarte en volwassener humor in een film op prijs stelt, wordt in The Witches karig bediend. De film is niet vilein genoeg. Niet duister genoeg. Als gezegd, teveel een familiefilm.

De film heeft vaart. Iets teveel hinkt de film op korte kicks en rent van de ene hectische scène naar de andere. Dat is tot op zekere hoogte lekker maar maakt ook dat de film niet veel van de kijker vraagt. Die kan zich gemakzuchtig laten voeren met fastfood en hoeft zich tijdens de film niet in te spannen om gebeurtenissen met elkaar in verband te brengen of te bepalen wie goed en wie slecht is. De film doet het voor je. Wel zo gemakkelijk. Ik zal eerlijk zeggen dat ik fastfood zo nu en dan wel apprecieer.