Gangubai Kathiawadi (2022)

Heel fijn.

Ik moest in het begin wennen aan het toch wat schmierende acteren van Alia Bhatt, gelukkig bleek dat uiteindelijk erg mee te vallen en leverde ze een hele sterke prestatie af. De locatie had sterk de sfeer van een backlot van een studio maar er werd gelukkig veel mee gedaan qua aankleding en belichting en het zag er prachtig uit. Ook de set van het bordeel was mooi: veel doorkijkjes, het licht dat door het open dak naar binnen schijnt, de achterafkamertjes waar veel van het drama plaatsvindt... niks op aan te merken. Ajay Devgn kende ik alleen van een andere film waarin hij een sukkelige boerenpummel speelde, hier vond ik 'm erg sterk, soms bijna griezelig.

Enige echte commentaar wat ik op de film heb is dat de gebeurtenis rond de verkiezingsstrijd een hele lange opbouw kent - een wraakactietje hier en daar - maar dat dat uiteindelijk nogal als een nachtkaars uitgaat. Jammer, want Bollywood schreeuwt om groots en meeslepend en daar was dit het ideale moment voor. En het verhaal rond haar minnaar (die ze aan het jongere meisje koppelt) begreep ik ook niet helemáál.

Al met al een hele mooie film, fijn om dit (in een behoorlijk volle zaal) in Pathé de Kuip in Rotterdam gezien te hebben.

4,0*

Sommige films uit India zijn best te doen maar daar hoort deze niet bij. Een goed verhaal wordt verpest door die vreselijke dans nummers tussen de film door en de meest vresijke zang en muziek. Als ik muziek wil horen zet ik Spotify op.

Prima drama.

Het fijne van Bollywood films is dat ik er nog niet heel veel gezien heb. Daarom oogt alles nieuw en fris. Dit epos over de opkomst van een maffiakoningin van een bekende hoerenbuurt kleur wellicht redelijk binnen de lijntjes, maar daarbinnen valt er voor mij genoeg te ontdekken en te genieten. De poëtische teksten, de prachtige hoofdrolspeelster, de fotografie met overheersende sepia kleuren en natuurlijk ook de muziek.

In een viertal senqueties zien we hoe Ganga zichzelf van kindhoer opwerkt tot hoerenmadam en uiteindelijk ook politieke invloed vergaart.

Ik blijf ook juist fan van de zang en dansnummers die zowel in dienst staan van het verhaal, als een fijn audio visueel intermezzo bieden.

Toch is deze film een prima introductie met de Indiase cinema voor de minder avontuurlijke kijker. Want zoals gezegd, het is in de eerste plaats een prima en boeiend drama.

Blij met Netflix. Op naar de volgende ontdekking.

4*

Volgens mij wordt er in bijna elke film gebruik gemaakt van muziek….

Zang en muziek beiden dus.

Ook in vele films niet meer dan in een Westerse film. Het is een irritant vooroordeel dat India alleen maar bestaat uit musicals.

Mooie biopic over een legendarisch hoer in Mumbai, die in de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw onvermoeibaar streed voor sociale rechten voor prostituées én voor onderwijs aan weeskinderen. Regisseur Sanjay Leela Bhansali [Black (2005)] heeft een boeiende film over haar leven gemaakt, met een sublieme rol van de veelzijdige Alia Bhatt. De titelrol is haar op het (mooie) lijf geschreven.