The Wolf of Snow Hollow (2020)

Dit viel voor mij toch wel tegen! De film is nog aardig eigenzinnig maar verlies hoe meer je naar einde gaat zijn kracht. Het kleine bergstadje Snow Hollow bevindt zich in de kille greep van terreur, na een reeks aanslagen en brute moorden. Is de moordenaar, een man of een monster? Isolatie, een kleine gemeenschap en sneeuw doen het altijd wel goed in een horror, pluspunten voordat! Maar dat gezegd hebbende, dit is een komedie! Alhoewel de humor van het betere soort! Een verhaal met veel punchlines en interacties tussen personen. En waar de humor, de horrorelementen van de film ondermijnt. De film is vooral Jim Cummings want hij doet het drievoudige als schrijver, regisseur en hoofrolspeler. En hoe meer je officier John Marshall ziet hoe meer zijn personage begin te irriteren. Oké hij heeft het moeilijk als herstellende alcoholist die worstelt om een ​​tienerdochter groot te brengen terwijl hij kampt met een boze ex-vrouw en voor zijn zieke vader zorgt. Maar om een hele film naar een steeds harder schreeuwende agent te moeten kijken? En dan is er nog de keuze om verschillende scenes door elkaar (voor en terug op hetzelfde moment) te laten lopen. Het verpestte een beetje de spannende momenten. Deze film is dan ook veel meer een komische thriller die bang is om zijn handen vuil te maken aan geweld en bloedvergieten Verder plezier hangt waarschijnlijk af van hoe ontvankelijk je bent voor Cummings en zijn 'eigenaardige, karaktergestuurde whodunit. Laat ik het doordat dit de laatste film is waar acteur Robert Forster (RIP) in meespeelde voorzichtig naar boven afronden!

Jammer dat dit de laatste film was voor Robert Forster, "de vader" in de film van deze schreeuwlelijk.

Inderdaad is deze nieuwe sheriff geen aanwinst voor Snow Hollow en ook geen goede leider van de ploeg hulp sheriffs. Geen kalme en doordachte persoon die zo iemand eigenlijk wel hoort te zijn en ook niet iemand die zich gemakkelijk in de ander kan verplaatsen. Vervelend dat deze John Marshall wel de finale indruk is als je de film hebt gezien. Opzich een prima verhaal en mooie locatie(s), ook het inelkaar vloeien van de beginbeelden was prachtig.

Niet dat je de film over moet slaan als je van horror houdt maar de opmerking van Glacius en joolstein snijdt hout en is duidelijk iets waar regisseur Jim Cummings rekening mee had moeten houden dat er veel kijkers zullen zijn die zich hier aan ergeren. Dus hij had de personage aan kunnen passen, Johnn is gewoon een heethoofd die weinig kan hebben van zijn omgeving en daar moeten wij het helaas mee doen. In de werkelijkheid lopen we met een boog om zo iemand heen.

Het acteerwerk kan er mee door, het verhaal is leuk in elkaar gezet en de keren dat we de weerwolf zien maken ook voldoende indruk. De ontknoping? Dat verklappen we niet!

Een ruime 6!

Robert Forster:(o.a.) Jackie Brown (1997) IMDb (7,5 / 311366)

Olympus Has Fallen (2013) IMDb (6,5 / 253904)

Mulholland Dr. (2001) IMDb (8,0 / 315649)

Merkwaardig filmpje, absoluut niet goed, maar ook wel op een bepaalde manier intrigerend, omdat je het gevoel hebt dat het met opzet zo overdreven is. Een soort horrorkomedie die beter had kunnen werken als de makers zichzelf wat serieuzer hadden genomen. Vreselijk, onprofessioneel ogen acteerwerk van regisseur/acteur Cummings, zo dik als hij hier zijn rol aanzet zie je het gelukkig zelden. Op zeker het grootste minpunt van deze halfslachtige poging om iets goed te maken, dit krakkemikkige acteerwerk, je zit vaak met plaatsvervangende schaamte te kijken naar de soms idiote dialogen. De (bijna?) laatste rol van de fijne karakteracteur Forster(Jackie Brown), die tijdens de aftiteling nog kort word gememoreerd, maar de man had dan absoluut een beter afscheid verdiend.

Waarschijnlijk de slechtste weerwolvenfilm ooit gemaakt. Als je dit vergelijkt met bijvoorbeeld 'An American Werewolf in London', nog altijd DE klassieker in het genre als je het mij vraagt...

"You guys are gonna find this monster, right?"

Deze film was niet helemaal wat ik ervan verwacht had, maar het had wel wat moet ik zeggen.

Een besneeuwd bergstadje lijkt geterroriseerd te worden door weerwolven. Aan plaatsvervangend sheriff John Marshall is het om de moorden die daarbij komen kijken te stoppen. De beste man is daarbovenop nog eens een herstellende alcoholist en heeft de zorg voor zijn tienerdochter, terwijl hij in de voetsporen van zijn vader probeert te treden.

Jim Cummings lijkt iets te hebben met het portretteren van overspannen agenten. Dat is in 'The Wolf of Snow Hollow' niet anders. Het zorgt voor een eigenzinnig geheel dat steeds absurder wordt door het geklungel van de politie en de steeds schreeuwerig wordende Cummings. Ik moest er geregeld om lachen.

Toch loopt niet alles even lekker. Qua pacing zijn er wat problemen vanwege verschillende scènes die door elkaar heen lopen, waardoor het overzicht soms ontbreekt. Daarbij vind ik het jammer dat het horroraspect naargelang steeds meer naar de achtergrond verdwijnt, ondanks wat bloedvergieten.

Al met al een aardige thriller die beter smaakt als je meegaat met de eigenaardige vertolking van Cummings.

Kleine 3,0 sterren.

Goeie film waarin een politie-agent met een alcoholprobleem een reeks moorden moet oplossen. Zeker geen doorsnee weerwolf-film. De focus ligt dan ook meer op het hoofdpersonage en de relatie met zijn collega's, dochter en vader. Redelijk offbeat en een paar mooie plaatjes van het besneeuwde landschap. Vanwege het horror-element net wat minder geslaagd vergeleken met de vorige en op vele vlakken vergelijkbare film van Jim Cummings.

Wat was Jim Cummings aan het doen ? Vernacheld letterlijk iedere scène met zijn over de top acteren.. of het zo bedoeld was geen idee maar hij kan het beter houden bij regisseren..

An American Werewolf in Fargo. Lesje 'de plank misslaan' van Cummings. Hij probeert een lastige balans tussen (zwarte)komedie en small town horror te vinden, maar gaat er vaak volledig overheen. Dat ligt met name aan zijn eigen performance en het feit dat hij té veel facetten van het film maken op zich wilt nemen. Een heus ego-project, maar hij gaat te werk als een ongeleid projectiel. De pacing schommelt voortdurend en de ''humor'' is écht te infantiel (schreeuwen is grappig?). Het besneeuwde plaatje scoort punten en echt veel degelijke alternatieven voor wat simpele weerwolf-actie is er niet te vinden, maar daar houdt het wel op.

De hoofdrolspeler is een interessant personage en de acteur speelt hem sterk. Maar verder weet deze film geen boeiende sfeer te scheppen en zitten er naar mijn mening weinig sterke dialogen in. De twist op het einde is dan wel weer leuk. 2,5*

Sfeertje is oké, er zitten qua camera, beeld en samenhang met muziek ook echt enkele prima momenten in. Maar het verhaal boeit niet heel veel, spannend wordt het nooit en er wordt slecht geacteerd. Ergerlijker nog is hoofdrolspeler Cummings die niet zozeer slecht is maar vooral bloedirritant en dat haalt de film wel naar beneden en de film weet daardoor ook niet te boeien. 2,5*.

Verrassend.

Had er weinig van verwacht, na de slechte geluiden besloot ik dan ook om deze film uit te stellen. Onlangs toch maar (met een beetje tegenzin) opgezet maar ik werd positief verrast door een geinig filmpje. Kende Cummings verder ook niet, dus de verwachtingen waren niet al te hoog of specifiek.

The Wolf of Snow Hollow is een beetje anders dan your-average-horrormovie. Iets menselijker en dramatischer opgezet en weinig focus op horror. Je zou denken dat er een hoop gekke dingen gaan gebeuren, maar de horror blijft redelijk ingetogen en uiteindelijk overheerst de mystery, al had die beter uitgewerkt kunnen worden.

Deze film wil een beetje een intiem gevoel creëren, maar uiteindelijk weet het daar niet in te slagen. De personages van het kleine dorpje willen niet bekend worden en zo kan je als kijker moeilijk je vingertje wijzen. Veel personages, maar je kan weinig puzzelen aangezien er weinig uitgediept worden. Ze hadden iets meer te puzzelen mogen geven. De meeste focus gaat namelijk naar Cummings zelf.

Maar die wordt dan wel goed uitgewerkt. In het begin zette ik twijfels bij Cummings en als komedieacteur is hij verder niet heel bijzonder, maar uiteindelijk weet hij een boeiend en apart personage te spelen met genoeg diepgang. Dat doet hij erg goed, maar het neemt wel wat focus weg op de mystery en horror. Persoonlijk zat ik daar niet heel erg mee aangezien het me wel kon boeien.

Verder ziet het er visueel goed uit, leuke look en degelijke opbouw. De kills worden verder redelijk buiten beschouwing gelaten en de horror had iets spannender gemogen. Na een tijdje wordt de horror zo goed als vergeten, maar de vormgeving blijft niettemin boeiend. Acteerwerk buiten Cummings is ook sterk, de personages die iets bekender zijn hebben allemaal een goede eigen smoel.

Het kijkt daarnaast ook lekker weg en duurt niet te lang, al had het gerust nog iets langer mogen duren voor wat meer verdieping in het mysterie. De focus is net wat te onevenwichtig nu, met iets te veel focus op de komedie en drama en iets te weinig op mystery en horror. Verder is het toch niet bijzonder grappig, dus de komedie had misschien zelfs helemaal achterwege gelaten mogen worden. Leuk filmpje dit verder, kijkt lekker weg en ziet er prima uit. Veel meer heb ik er niet op aan te merken.

Matig geacteerde, rommelig gemonteerde en daardoor uiterst warrige horrorfilm die waarschijnlijk zo slecht bleek te zijn dat men uiteindelijk maar (tevergeefs) geprobeerd heeft om er een komedie van te maken. Jim Cummings is zelf de belangrijkste verantwoordelijke, want zijn acteerwerk is net zo belabberd als zijn regie. Het verhaal betreft een serie gruwelijke moorden die gepleegd zouden zijn door een (totaal niet overtuigende) weerwolf, dus verwacht niets nieuws. Helaas de zwanenzang van Robert Forster, aan wie de film is opgedragen.

Best een aardig tussendoortje. Helaas speelde Jim niet echt goed. Vanwege zijn 'looks' blijf je toch kijken, maar anders had ik de dvd gelijk weggegooid.

De fotografie is mooi. De beelden zijn scherp en de omgeving (sneeuw, bergen, dennenbomen) worden mooi weergegeven. Vaak met een drone.

Verwacht echt niet veel van dit filmpje, dan kan die er nog net mee door.

De mengeling van horror en komedie doet wel wat denken aan een film als The Howling, al wordt de kwaliteit van die film hier helaas nergens gehaald. De melige hoofdrol van Jim Cummings, hier ook regisseur, is daarvoor te overheersend en trekt teveel de aandacht naar zich toe, wat de film nogal uit balans brengt. Jammer, want de film steekt verder vlot en onderhoudend in elkaar en is vooral op visueel gebied interessant. Mooi camerawerk en inventieve montage gekoppeld aan een aardig verhaaltje doen dit net boven het maaiveld uitsteken.

The Wolf of Snow Hollow is geen rasechte horror. De film is daarvoor te droogkomisch en investeert dermate veel in de karakters dat het dramatische element behoorlijk dominant aanwezig is. Jim Cummings heet de schrijver en regisseur. Hij speelt tevens de hoofdrol van deputy-sherrif die behalve met een aantal moordgevallen stevig geconfronteerd wordt met zijn eigen demonen.

De film vertelt een typisch weerwolfverhaal en doet dat nuchter. Geen CGI, maar kostuums, maskers en handmade effecten. Alles met mate en weinig expliciet. Veel geschiedt vanuit de verte of in een ultrakort moment. De reden voor deze aanpak zal gelegen zijn in een klein budget. De uitwerking is stijlvol, maar zal in het licht van de horrorbeleving nauwelijks enige kijker huiveringwekkend beroeren.

Het gebruikelijke whodunnit principe wordt tot aan de finale gerekt en speelt als spanningselement amper een rol. De uiteindelijke revelatie heeft duidelijk niet de interesse van Cummings en is dan ook geen heus hoogtepunt. Verrassende ontwikkelingen hoef je op dit vlak niet te verwachten. De film moet het meer hebben van zijn personages en het drama dat om hen heen hangt.

De protagonist wekt met zijn gebrekkige inschattingsvermogen en zijn neiging om gehoor te geven aan zijn verslavingsdrift sympathie op. Zijn talrijke conflicten, overbelaste zenuwen en grote zelftwijfel staan meer in het middelpunt dan het vraagstuk omtrent de weerwolf. Zijn gedrag is omgeven met droogkomische humor, die best leuk is. Ondanks de humor is de gevoelsmatige teneur rond de hoofdpersoon eerder tragisch dan komisch. De film biedt ruimte aan ontroerende momenten die helemaal losstaan van het eigenlijke weerwolfplot.

The Wolf of Snow Hollow is een mengeling van genres. Een beetje weerwolf, een beetje tragikomedie en veel drama. Een sfeervolle besneeuwde setting in een klein stadje. Een aangename karakterschets. Een aardige film die het beste maakt van zijn budgettaire mogelijkheden. Geen must, maar voor als je wat tijd over hebt.

Fargo met weerwolven. Jim Cummings regisseerde én speelde de hoofdrol in zijn eigen ego-project. Hij komt zelf niet helemaal uit de verf als overspannen deputy sheriff in een kleine gemeenschap, maar ik had toch een zwak voor Cummings' interacties met andere kleurrijke figuren. Zoals de venijnige een-tweetjes met zijn dementerende vader Maxwell (Robert Forster) die weigert om zijn functie als sheriff neer te leggen. Of collega Julia Robson (Riki Lindhome) als de onschuld zelve in een wereld vol bloedvergieten en perversie. Sowieso ben ik altijd te porren voor een whodunnit met een paranormaal tintje, zeker als gruwelijke moordpartijen worden afgewisseld met overweldigend natuurschoon. Echt goed wordt 'The Wolf of Snow Hollow' (2020) helemaal nergens, maar ik heb me er de volledige speelduur mee vermaakt.