Dune: Part One (2021)

Hopelijk nemen ze betere scenarioschrijvers in dienst waarmee de kijkers niet half in slaap vallen tijdens het kijken. Zulke mooie beelden verdienen een boeiender plot.

Villeneuve heeft aangegeven dat deel twee meer op actie gericht zal zijn, omdat het verhaal en de karakters voldoende uitgediept is/zijn in part one.

Deel 2 gaat een en al actie worden. Van het plot zal je van deel twee minder kunnen verwachten. De set up voor de eindstrijd heeft grotendeels plaats gevonden in het eerste deel. Het ligt volgens mij ook niet zo zeer aan het gebrek aan plot, maar meer aan de saaiheid van de personages. Die zijn in Lynch zijn versie stuk voor stuk veel kleurrijker.

Nou dat klinkt ieder geval bemoedigend.

Hoeveel van die films moeten er eigenlijk komen om het Dune verhaal te vertellen? Neem aan minstens een trilogie?

Ik denk dat het eerste boek zich prima leent voor een afgeronde verfilming in twee delen. Of zich dan nog iemand aan de andere boeken gaat wagen betwijfel ik ten zeerste. Sterker nog, ik denk het niet. Het is een heel gekke reeks eigenlijk, allerminst standaard SF, zoals Villeneuve ook al zegt (hij noemt het een 'period-movie').

(De aankondiging van deel 2 zal ook wel goede marketing zijn om mensen voor deel 1 naar de bios te krijgen. Ook daarover waren de berichten al positief trouwens.)

Vind de personages allesbehalve saai en film zelf ook niet, maar dat is Villeneuve zijn stijl en daar moet je van houden denk ik. BR2049 en Arrival hadden ook diezelfde lome sfeer van zijn laatste films.Persoonlijk ben ik het dan ook 100% oneens met Ajax&Litmanen1dat de film saai is, het is maar net of je ervan houdt of niet. Eerder incompleet, maar daar is het bronmateriaal verantwoordelijk voor. Maar zie niet veel verschil in de stijl en verhaalvertelling tov BR 2049, die Ajax&L wel beter waardeert. Wellicht dat hij het verhaal van BR an sich meer waardeert dan Dune. Maar dit is wel Villeneuve in optima forma.

Chalamet doet het in mijn ogen beter dan de oubollige Maclachlan in het origineel. Skarsgard als Baron Vladimir Harkonnen was tien x zo creepy als die pushoofd in Lynch zn versie. Jason Mamoa was ook tof. Ferguson vond ik ook erg sterk. Als ik ze bij langs ga vind ik het allemaal top. Enkel de uitdieping van sommige personages schort het aan. Maar je kan en moet niet alles willen proppen in een film, zoals Lynch dat wel deed. Villeneuve houdt het behoorlijk rechtoe rechtaan met vooral de focus op Paul Adtreides, waardoor de achtergronden van het politieke gesteggel wat oppervlakkiger ogen.

Villeneuve zegt idd dat het verhaal is opgebouwd en deel 2 meer actie zal bevatten. Maar dat zal waarschijnlijk niet wegnemen dat een groot deel van de lore nog steeds niet goed uitgediept wordt en dat er veel vragen over zullen blijven. Wat mij betreft dan ook prima dat hij het wat kleiner houdt en de focus op Paul legt.

De aankondiging van deel 2 is fijn nieuws zeg. Deze film smeekt om een vervolg. Verwacht daar veel meer actie aangezien dit deel een onvermijdelijke confrontatie opzet tussen de partijen. Dat moeten ze toch wel netjes afwerken lijkt me. Binnenkort maar eens met het boek gaan beginnen.

Goed, vertel mij dan maar eens wat je zo flamboyant, intrigerend of boeiend aan de personages vindt. Ik zou zelf werkelijk niets kunnen benoemen. Ben ze ook allemaal weer vergeten. Iets dat ik van Sting of

lynch zijn Harkonen baron niet kan zeggen.

Het is niet flamboyant. Het is geen toneelstuk zoals de Lynch versie. Bijvoorbeeld de Baron is een gigantische grote creep (letterlijk en figuurlijk) van meters hoog die ik daadwerkelijk behoorlijk dreigend vind overkomen. Ik zou hem niet tegen willen komen. En dat hoort bij een bad guy ook daadwerkelijk zo te zijn, in plaats van dat je naar pulp zit te kijken.

Anderzijds kan ik ook zeggen dat ik echt 0,0 van die personages herinner uit de Lynch versie. Het was zo belabberd en echt als een toneelstuk geacteerd met veel te ingewikkelde dialogen. Dialogen alsof ze direct uit het boek overgenomen werden en daardoor slaapverwekkend. Het grote verschil tussen de films is toch wel dat deze veel toegankelijker is. En dit is al geen makkelijke mainstream film. Maar het verhaal is simpeler, waardoor je de personages beter onthoudt. Het is beter naar film vertaald.

Ik snap niet waarom het telkens over Lynch moet gaan hier. Villeneuve heeft het boek, dat hij als tiener vereerde, als bronmateriaal gebruikt en maakt zijn eigen film.

Er is geen Lynch-versie. De versie die David Lynch regisseerde was de versie van producer Dino de Laurentiis, die besloot flink de schaar te zetten in de versie die Lynch voor ogen had. Hij liet zelfs zijn naam verwijderen van de Extended Cut om zijn onvrede met die versie te onderstrepen. Het zou fantastisch zijn als Lynch de kans krijgt (en zou nemen) om zijn Director's Cut te monteren, maar ik betwijfel of de nazaten van De Laurentiis daar toestemmking voor geven... en of het benodigde materiaal überhaupt nog voor handen is.

Ik ben wel benieuwd wat David Lynch, maar ook Alejandro Jodorowsky vindt van deze versie.

Maar ondertussen heeft hij heel veel scenes van Lynch bijna letterlijk overgenomen (logisch is op hetzelfde boek gebaseerd). Maar goed het is allemaal wat braver en minder extreem uitgewerkt.

En waarom zou je deze film niet mogen vergelijken met Lynch zijn film?

Alles mag, maar volgens mij is er hier maar één persoon die serieus vindt dat de Lynchfilm de moeite van het noemen waard is.

Villeneuve baseert zich, zo blijkt uit alle interviews, rechtstreeks op het boek. Het is ook een vrij getrouwe weergave. Dus het is logisch om het hier over het boek te hebben en over de film, maar niet over de film waar de naam van Lynch aan verbonden is want dat staat er helemaal los van.

Beetje hetzelfde als in het topic van Joe Wrights Anna Karenina telkens te beginnen over de verfilming van pak 'm beet David Blair.

Toch is Lynch zijn versie 95% Lynch: Hij heeft het geschreven, geregisseerd, de decors mee ontwikkeld zich intensief met de soundtrack bemoeit en de geluidsmix gedaan. Het is pas op het eind dat de producers er een stuk uitknipte en de intro hebben toegevoegd. Maar het is 100%!Lynch zijn wereld. Hij had het waarschijnlijk eerder nog vager dan toegankelijker gemaakt. Plot speelt bij hem zelden een belangrijke rol. Je ziet aan de dromen en derol van waterdruppels welke kant hij nog meer op had gewild.

Snap dat hij gepikeerd was en er teleurgesteld op terug kijkt, maar ik zie toch overal de hand van Lynch. Van Gogh wilde ook zijn schilderijen verbranden, dus de nukken van de kunstenaar zeggen mij niet veel.

Enig minpunt vind ik de actiescenes en het gebruik van greenscreens op de worm. Maar goed, de film is bijna 40 jaar oud.

Ook als Lynch final cut zou krijgen, gaat hij er niet mee aan de slag. Dat boek is dicht voor hem.

Ik vind Lynch toch een wat relevantere artiest als David Blair. Zo zullen ook alle komende verfilmingen van Clockwork Orange of The Thing met de versie van Kubrick of Carpenter worden vergeleken. Ook al grijpt men terug op het boek.

Dat een bad guy ‘zo daadwerkelijk hoort te zijn’ en dit ‘veel toegankelijker is’, zijn in mijn boek felle diskwalificaties

Je hebt zeker een punt dat dit bij verfilmingen die op zichzelf een klassiekerstatus hebben bereikt, het geval zou zijn. Dat geldt echter niet voor Dune van Lynch. De film scoort slecht, is zeer moeilijk te vinden (weet ik uit ervaring) en de maker staat er zelf niet achter.

Moeilijk te vinden? Hij was verkrijgbaar op laserdisc, dvd, blu ray en nu een fantastische 4k editie. De eerste vier formats zowel in de korte als de lange versie. Dus dan moet je wel slecht gezocht hebben. Persoonlijk verwacht ik nog wel een flinke herwaardering. De massa heeft er wel vaker wat meer tijd voor nodig. Maar goed, de tijd zal het uitwijzen.

Ik weet nu al dat deze binnenkort nog een keer bekeken moet worden, want hij heeft niet de impact achtergelaten waar ik stiekem op hoopte.

Het is duidelijk wel een film voor het grote scherm en de geschoten beelden, de cast en soundtrack zijn stuk voor stuk geweldig.

Toch heb ik een bittere nasmaak als ik terugdenk aan sommige momenten, zoals de rollen van Momoa en Ferguson en het gehele laatste kwartier van de film.

M'n maat en ik keken afgelopen weekend Dune uit 1984 als voorbereiding en ook al is de jongste versie duidelijk de betere film, misten we heel vaak de 80s cheesyness.

Het feit dat we er een drinkspelletje van maakten elke keer als er 'spice' gezegd werd kan ermee te maken hebben.

Kan je dit laatste nog wat toelichten?

Ik heb me heel goed vermaakt! Prima cast, mooie omgevingen, goed verhaal (maar dat wist ik al, ik ken de boeken) en heerlijke muziek. Alleen jammer dat ze op het einde niet... dat laatste sprongetje maken

Ik vraag me alleen af of dit goed te volgen is als je de achtergrond niet kent.

Je maakt jezelf heel wat wijs hoor haha. We zijn inmiddels bijna 40 jaar verder.

De reden dat een paar mensen de film nog kunnen pruimen is niet omdat het een filmisch meesterwerk is, maar omdat zij die film als ware pulp(dus onzin zien). Of omdat ze echte Dune enthousiastics zijn. Er zijn idd een aantal maanden geleden mooie Arrow video edities uitgekomen, maar die zullen de film niet beter maken of makkelijker om te kijken. En nog ruimschoots te verkrijgen. Terwijl de Shout! Factory release van Halloween (1978) amper 2 weken na release overal al weer voor woekerprijzen te koop ligt omdat ie gewild is.

Ken het bronmateriaal niet en hoef het ook niet te kennen. Maar jij zegt dus dat een bad guy niet als een bad guy moet overkomen?

We hoeven natuurlijk ook niet te doen alsof de Lynch versie zulke gelaagde personages had. Daar zat het dubbele aan verhaal in dezelfde speeltijd gepropt. Dat vloog van hot naar her.

Toegankelijkheid in de zin van dat een film kijkbaar moet zijn lijkt me geen kwalijke zaak. Je kan er ook een chaotische puinzooi van maken dat er geen touw aan vast te knopen valt. En dat is dan niet in de artistieke zin van het woord. Zie de 1984 versie.

Villeneuve heeft gewoon de basis simpel gehouden, veel onnodige zooi uit de film gehouden dat niemand waarschijnlijk toch interesseert en niet geprobeerd om teveel bronmateriaal in 1 film te proppen. Dat kan toch geen diskwalificatie zijn.

Kun jij geen touw vastknopen aan de versie uit 1984? Daar had ikzelf in 1984 totaal geen problemen mee. Maar wees dan maar blij dat Lynch daar geen final cut had. Die vindt de Di Laurentiis juist veel te uitleggerig.

Vraag me dan ook af hoe jij Lynch zijn andere films beoordeeld want aan Mulholland Dr, Inland Empire en Lost Highway kan ik veel minder touwen vastknopen.

Halloween is gewoon nog overal te koop. Enkel de limited boxen waar en een paar honderd van zijn staan te koop. Wat niet wil zeggen dat ze ook verkocht worden. Arrow heeft gewoon een hogere oplage. Al zal ik niet ontkennen dat er meer Halloween fanboys zijn.

Mulholland Dr. staat in mijn top 10 en de nieuwe limited edition 4K scan staat in de pre order (zie de discussie onder Mulholland Dr) . Ik kan die gekkigheid van Lynch over het algemeen wel waarderen. Groot verschil met die films (en Twin Peaks) is dat die competent gemaakt zijn. Er zit een duidelijke visie achter en het matcht met elkaar in de film. Het is een duidelijk product van de regisseur. Lynch zelf kijkt ook met afschuw terug op Dune. Soms matchen sommige combinaties niet goed. Of soms pakt het verrassend uit, zoals the Straight Story. Wat mij betreft mag een regisseur ook een slippertje maken. Vaak zijn er meer factoren die meespelen waardoor een film tegenvalt, voornamelijk door studio bemoeienis. Ik heb het idee dat Villeneuve meer zijn eigen gang mocht gaan. Dat resulteert toch in een visueel verbluffende, maar ook misschien wat klinische film. Maar tegelijkertijd ook zo herkenbaar en typisch Villeneuve.

Halloween overal te koop is wat voorbarig. Aangezien het al sowieso een importtitel is. Vooralsnog enkel via Amazon USA te bestellen (Amazon UK levert hier niet) . Amazon NL is boven de 60 euro. Zavvi uitverkocht. Had ook al problemen om aan de vorige 4K release van Lionsgate te komen. Amazon DE had wel een lelijke Duitse versie.

Ja,Shout titels zijn nu eenmaal voor de Amerikaanse markt maar daar gewoon in alle webshops en winkels verkrijgbaar.

Maar goed laten we ophouden over Dune. Kijk de versie val Lynch nog maar eens over een paar jaar en zet je Eraserhead bril op. Misschien zie je dan wel het Lynch meesterwerk er doorheen. Dat Lynch zijn naam van de tv cut heeft afgehaald en vanwege het verlies van final cut zuur terugkijkt op de productie zegt mij toch echt weinig. Aangezien hij er drie jaar lang met vrijwel carte blanche aan gewerkt heeft. Als je de docu’s op de Arrow disc bekijkt, had hij er tot op het laatst ook veel plezier in.

Maar goed, zijn drie uur durende cut, had ik natuurlijk graag gezien. Er komt een Duitse 5 disc aan met twee extended versies, waaronder “The spice diver cut”, de versie die het dichts bij Lynch zijn visie zou staan. Staat ook op youtube.

Dune 1984 Alternative Edition Redux [Spice Diver Fan Edit] [ENGLISH+SPANISH SUBTITLES] - YouTube - m.youtube.com

Daarnaast ook een radio-interview van meer dan een uur net Lynch uit 85. Toen was hij nog niet zo zuur, dus erg benieuwd wat hij er toen van vond.

Het zal je smaak moeten zijn maar de mijne is het niet. Mooie beelden hoor maar het verhaal wordt bijzonder matig verteld en met geen enkel karakter krijg je een band door het matige acteerwerk. Daarbij nog echt vreselijke muziek die pijn aan je oren doet, deed me een beetje denken aan 2001 A Space Odyssey.Zelfde traagheid en vreselijke muziek.

Als ik een film kijk is het belangrijkste voor mij dat ik entertainment wil en juist niet geïrriteerd wil worden.

De film bevat een mega irritante soundtrack.

Overall zijn de geluiden irritant. Dan zijn er de wazige visioenen ondersteunt door die irritante soundtrack. En wat echt tot aan het bot irriteert zijn die nutteloze slowmotions weer ondersteunt met die mega irritante soundtrack. Weer duidelijk een geval waarbij een regisseur kunstzinnig wil overkomen en de plank voor mij volledig mis slaat. Waardeloos. De personages zijn ook niet de moeite waard om blijkbaar eerst dieper in te duiken, niets speciaals.

Doordat de filmmaker te veel moeite doet om kunstzinnig over te komen, verliest hij het belangrijkste volledig uit het oog en dat is entertainment.