Peninsula (2020)

In de voorpremière gezien. Eindelijk weer eens wat grootschalige actie in de bioscoop, dat is de afgelopen maanden zeldzaam. De voorganger was een meer dan prima Koreaanse zombiefilm en dit vervolg sluit zich daar aardig bij aan. Toch valt er wel wat op de film aan te merken.

Het valt bijvoorbeeld wel erg vaak op dat de film flink CGI heeft gebruikt. Dat is niet gek als je een uitgestorven Zuid-Korea wil tonen dat vol zombies zit, maar het stoorde me soms wel. Al zag de film er geregeld best goed uit, met een aantal mooie shots van de verwoeste stad. Daarnaast zit er een hoop actie in de film, maar is het wel vrij braaf. Ik ben toch The Walking Dead gewenst geweest en dan valt het hier qua gore erg tegen. Dit is dan ook geen horror, maar een pure actiefilm. Wel zien de zombies er overtuigend uit gelukkig. En waar de film last van heeft, net als de voorganger, is dat ze wel heel erg Hollywood na willen doen. Soms is dat emotioneel gezien wel oké, maar geregeld slaan ze door. Dan denk ik bv aan het einde, als de moeder zelfmoord lijkt te plegen, maar toch nog kan worden gered. Opa wel dood, gevolgd door hysterisch gehuil van de kinderen. Sowieso vond ik veel acteurs erg aan overacting doen.

Ik vroeg met trouwens wel af waarom de hele wereld Zuid-Korea aan haar lot over heeft gelaten. Niemand die daar in die 4 jaar de boel wilde cleanen zodat de Koreanen hun land weer op konden bouwen?

Bovenstaande neemt allemaal niet weg dat ik me wel heb vermaakt. World War Z gecombineerd met Mad Max. Die gevechten ter vermaak en de gepimpte wagens deden me er wel heel erg aan denken. Is niet erg, maar ook niet al te origineel.

Mijn cijfer zit tussen 3 en 3,5 ster in, maar ik rond toch omlaag af. Dit had beter gekund.

3*

"Come back with the money."

'Train to Busan' was echt een toffe verrassing, des te jammer dat dit vervolg daar niet aan kan tippen.

In 'Peninsula' zijn er alweer vier jaar voorbij na de initiële zombie-uitbraak. De trein maakt plaats voor een schiereiland die in een grote quarantainezone is veranderd. Het is geen plek waar je voor je plezier naartoe gaat, maar voormalig soldaat Jung-seok waagt met wat anderen toch de gok, opdat ze een vrachtwagen gevuld met geld kunnen bemachtigen. Uiteraard loopt alles in de soep.

Helaas wordt er niets bijzonders gedaan met het verhaaltje; het pakt je nergens. De personages weten ten opzichte van het vorige deel ook niet te overtuigen. Het geforceerde melodrama spreekt boekdelen. Men lijkt zich te richten op - pretentieloos - spektakel, zonde. Het is alsof Hollywood hier de hand in heeft gehad.

Ik had graag meer zombies gezien. Deze zijn weliswaar in redelijk grote getale aanwezig, maar de focus ligt meer op de mensen. Op deze wijze kom je als kijker in een soort van 'Fast & Furious' meets 'Mad Max' vehikel terecht. De actie is op zich onderhoudend te noemen, maar de CGI is duidelijk zichtbaar. Buiten dat valt er eigenlijk bijzonder weinig te beleven.

Al met al een teleurstellend vervolg waar je vrij weinig uit kan halen.

Kleine 3,0 sterren.

Peninsula blijkt best een geslaagd vervolg te zijn op het zinderende Train to Busan. Enigszins verrassend was het wel dat er zo weinig aanknopingspunten zijn met Train to Busan, maar volgens mij is dit wel de juiste keuze geweest. Zombies in een trein is een fantastisch concept, maar wellicht niet voor herhaling vatbaar. Peninsula heeft ook een nieuwe cast en we zijn een stukje verder in de toekomst. De veilige haven Busan blijkt niet te bestaan en heel Zuid-Korea is overlopen door zombies en door de rest van de wereld aan haar lot overgelaten. Het blijkt het uitgangspunt te zijn voor een snelle actie/horror film die mij nog wel het meest doet denken aan het post-apocalyptische Mad Max universum, maar ook aan Jurassic Park: The Lost World

Wat Peninsula een sterke film maakt is het eenvoudige plot. Gelukszoekers worden gedropt in Incheon op zoek naar de waardevolle spullen die zijn achtergelaten door de slachtoffers van het zombievirus. Tegelijkertijd blijken er nog best wat overlevenden in Korea te wonen die ook het eiland willen verlaten. Hierdoor is het doel van de film, ondanks het flinke aantal excentrieke personages, altijd duidelijk: Wie de buit vindt, is niet alleen rijk, maar heeft ook een ticket om Korea te mogen verlaten. Ik hou wel van dit type actiefilms. Het verhaal verloopt meestal logisch en steekt goed in elkaar. Af en toe wordt het wel wat ongeloofwaardig, maar dit is niet storend. Wat me wel stoorde was het sentimentele en lang uitgesponnen einde. Dit verwacht ik bij een Hollywoord film maar niet van een Koreaan.

De gevechtsscenes zijn fraai, de auto achtervolgingen zijn vermakelijk, maar in zulke scenes wordt de CGI, die in overmaat aanwezig, is wel storend. Dat is dat wel een enorm verschil met Mad Max: Fury Road. Ik heb een gigantische voorkeur voor zo min mogelijk CGI, dus graag echte auto's, botsingen en explosies, maar ik snap dat zulke dingen ook geld kosten. Het grootste minpunt van de film is misschien nog wel het beperkte aantal zombie gevechtsscenes.

Concluderend is Peninsula gewoon een leuke actiefilm, die door de eenvoudige opzet en leuke personages zeker het kijken waard is, maar minder impact maakt dan de voorganger.

Het eerste deel was gewoon leuk en meer dan dat was Train to Busan voor mij ook niet. Ik heb weinig origineels gezien in die film en ook in dit "vervolg" valt er op wat originele creaties en stunts na eigenlijk weinig nieuws te beleven.
Een groot been there, done that gevoel bekleeft mij na mijn eerste bioscoopbezoek in ruim twee maanden tijd. Het uitgangspunt kan je al je vraagtekens bij stellen, want wat gebeurt er nou met Korea? Waarom schiet de wereld niet te hulp? Wat hebben ze geprobeerd om te helpen? Af en toe duikt er een tenenkrommend Engels sprekende acteur op (begin en eind) en denk je, wat doet de VN nou precies in die contreien. Ook de beweegreden had wat beter uitgewerkt mogen worden, vooral vanwege dat kung fu gebeuren in het huis aan het begin van de film. Dat sloeg achteraf nergens op. Ik had verwacht dat de hoofdrolspeler schulden o.i.d. zou hebben. Dat hij daarom gedwongen zou moeten worden om die kant op te moeten, maar helaas. Geld is de enige drijfveer.

Originaliteit en goed schrijfwerk blijft dus achterwege en ook eenmaal op het Koreaanse schiereiland worden de gebaande paden gevolgd met her en der leuke actie, veel opwinding en mooie visuele plaatjes. Het neerzetten van een verlaten stad wordt zeer geloofwaardig neergezet. Wat de film ook redt is het enorm vlotte karakter van de film. Er zit ongeveer 15 a 20 minuten aan adempauze in de film, voor de rest dendert de film door. Het had wat mij betreft iets meer de horrorkant op gemogen in plaats van de actiekant. Het had nu haast een soort van Mad Max vibe, terwijl ik toch liever wat spannende momenten in een verlaten stad vol zombies had willen zien. Maar dat is een persoonlijk dingetje.

Het voelt allemaal net even wat minder gewaagd aan. Vooral het einde sleurt maar door en stopt eigenlijk 5 minuten te laat. Het had een impactvol einde zoals deel 1 kunnen hebben, maar helaas wordt er voor de veilige Hollywoodroute, inclusief melodramatische muziekscore. Tegen het einde zat ik ongeduldig in mijn bioscoop stoel en was ik nogal moe geworden van de slowmo's en het onlogische handelen.

Had er toch meer van gehoopt. Niet dat ik deel 1 fantastisch vind, maar in een post apocalyptische stad zou ik toch op zijn minst een beetje spanning willen zien, maar bovenal ook voelen.

2,5*

Mwoah.

Had laatst nog Train to Busan gezien en die beviel me wel. Deze film echter wat minder. De film begint sterk, maar takelt al gauw af. Had er wel wat meer van verwacht.

Film niet heel realistisch (ook al is het een zombie film) bijvoorbeeld dat de auto's nog keurig werken na 4 jaar stil gestaan te hebben, dat alle andere landen zich gewoon niet met Zuid-Korea bemoeiden en dan de CGI. De CGI was niet te pruimen. Leek net alsof ik naar een video game zat te kijken. Hier verloor ik dan ook mijn interesse.

Prima filmpje, maar kan niet tippen aan de eerste. Een 6je

Van Busanhaeng was ik grote fan, dus keek wel uit nr deze. Aan de eerste kan deze op geen enkel moment tippen, het was ook meer een over the top actiefilm met onverwoestbare auto's Ik vond deze eigenlijk ook pak minder intens qua beleving. Acceptabele actiefilm, dat nog net wel, horror was eerder ver zoek, nergens ook wow gevoel of kippenvel moment, gewoon te middelmatig en teleurstelling heerst toch wel. Daar waar bij de eerste, het gegeven horror en actie elkaar boeiend in evenwicht hielden, met sausje drama erover heen, was dit bij deze volledig zoek. Was ook moeilijk om de eerste te evenaren, laat staan overtreffen, maar de hoop is er toch steeds e. M'n recensie is dus eerder nog eens m'n lof vr de eerste film, zegt genoeg.

Wie vond nog meer die huil scene waarbij de opa doodging zo cringeworthy .. ik werd er bijna ongemakkelijk van . Er zitten nog meer scenes zoals deze in de film . En de scenes met de auto . Zag er niet uit ... die cgi was echt te slecht . Net een game .

Het onmiskenbaar effectieve eerste luik in deze reeks - zombies in een trein, en dan op z'n Koreaans - gaf me dat duwtje richting de bioscoop, maar Peninsula valt in het niet bij zijn voorganger. Niet alleen verschiet regisseur Sang-Ho Yeon zijn kruit veel te vroeg, het scenario probeert ook nog eens op volstrekt holle wijze iets te zeggen over de beestachtige natuur van de mens die nog niét definitief tot zombie is getransformeerd, maar al wel doordraait in quarantaine. Bepaald niet wat we nodig hebben in tijden van lockdown en sociale isolatie. Met verder onder meer een tragi-komische reddingsactie waar de honden nog geen brood van lusten, en het meest lukrake en achteloze gebruik van kinderen (trauma-toestanden als speeltuin) dat ik in geruime tijd heb gadegeslagen.

Vier jaar geleden zag ik de uitstekende en spannende Actie / Horror film "Train to Busan (2016)" op het einde van mijn vakantie en gisteravond zag ik tijdens het begin van mijn vakantie dit vervolg "Train to Busan 2 / Peninsula" (Engelse vertaling van Peninsula is Schiereiland), die op de zombie-uitbraak verder geen overlap heeft met de cast of het plot van "Train to Busan".

Origineel is dit vervolg zeker niet, want het is min of meer een mix van andere films zoals "World War Z (2013)" (m.b.t. de rennende zombies), "Mad Max 2 (1981)" (m.b.t. de de wilde autoachtervolgingen), "Doomsday (2008)" (m.b.t. de kooigevechten) en "Land of the Dead (2005)" (m.b.t. de geïsoleerde setting en het plot). Verder is het apart dat de makers de film een meer internationaal tintje wilde geven, waardoor er soms ook Engels wordt gesproken en soms zie je ook niet Aziatisch acteurs (o.a. Pierce Conran en Daniel Joey Albright) en actrices (Milan-Devi LaBrey) in een piepkleine rol (met name tijdens de tien minuten durende inleiding, waarna we een tijdsprong maken van vier jaar).

Vier jaar na de zombie-uitbraak is Zuid-Korea overspoeld door zombies en is het in quarantaine gezet voor de rest van de wereld. Ex militair Jung-seok (Dong-Won Gang) en de broer, te weten Chul-min (Do-Yoon Kim), van zijn zus (die het niet heeft gehaald, net zoals haar zoontje), die het eiland wisten te ontsnappen per boot en in moeilijke omstandigheden in Hongkong verblijven, krijgen de missie van een Amerikaanse gangsterbaas om met nog twee andere Koreanen een verlaten vrachtwagen met geld (20 miljoen Amerikaanse dollars) midden in havenstad Incheon binnen een tijdslimiet (drie dagen) op te halen. Als het hun lukt, mogen ze de helft van het geld houden en verdelen onder hun vieren. Maar ze zijn niet de enigen, want een stel louche survivallers met de naam "Unit 631" krijgt ook lucht van de missie en zoekt naarstig naar een manier om met de truck uit het gevaarlijke gebied te ontsnappen.

In "Train to Busan" lag de focus vooral op de Horror en zorgden de zombies voor veel dreiging en spanning en gingen ze ook lekker grof te keer. In dit vervolg ligt de focus vooral op Actie, waarbij de militaire militie "Unit 631" (het lijkt een verwijzing naar de Japanse Unit 731, die in de Tweede Wereldoorlog proeven uitvoerde op mensen, maar verder dan de naam en dat ze een spel spelen met de gevangen genomen overlevenden komt het in dit verhaal niet) voor de grootse dreiging zorgen, en overmatige Drama met dikke tranen.

De zombies zijn nu niet meer dan figuranten geworden, maar ze zijn wel nog volop aanwezig. Eng zijn ze helaas niet meer, maar ze zorgen wel voor dreiging en ze schijnen nachtblind te zijn. Ze reageren vooral op geluiden en alles wat licht geeft en dat vervult in dit plot een belangrijke rol. De zombies zijn verder snel en behendig als het uitkomt voor het verhaal, maar lopen ineens vast of zijn minder snel als dat beter uitkomt voor het dramatische effect in het verhaal.

Hoewel het rommelige "Peninsula / Train to Busan 2" zeker niet het niveau haalt van "Train to Busan", is het wel vermakelijk en zit het ook vol met actie. Helaas is het verhaal nergens echt spannend en weet het ook niet altijd te boeien. Een ander minpunt is dat de special effecten (de CGI in de film lijkt niet af) op sommige momenten heel matig is en met name in de achtervolgingsscènes met auto’s, die wel zeer spectaculair zijn (zeker die op het einde, welke ook circa tien minuten duurt en vol zit met actie en dat zowel m.b.t. auto's en zombies) maar ook zeer overdreven zijn. Zo zien we o.a. straatraces en auto’s driften door de straten van Incheon, die zo de zombies omver blazen.

Daarbij is ook een belangrijke rol weggelegd voor twee jonge kinderen (twee meiden), waarbij de oudste, te weten de tiener Jooni (Re Lee) waarvan ik eerst dacht dat het een jongen was, een auto (een Kia Mohave) overdreven bestuurt zoals dat regelmatig te zien is in de "The Fast and the Furious" films en de jongste, te weten Yu Jin (Ye-Won Lee) die ook voor een beetje humor in het verhaal zorgt, bestuurt radiografische bestuurbare autootje die veel herrie maken en veel licht geven, waarmee ze de aandacht van de zombies kan trekken en misleiden.

De karakters in "Peninsula / Train to Busan 2" zijn wel tragisch, zoals de eerder genoemde twee kinderen en hun moeder Min Jung (Jung-hyun Lee) en hun opa Kim (Hae-hyo Kwon), maar ze weten nergens echt je hart te veroveren zoals dat in "Train to Busan" wel gebeurde. Ze zorgen wel voor één van de meest overgeacteerde dramascènes (met veel gehuil) uit de filmgeschiedenis in de finale (het laatste kwartier) van de film, waarbij de opa en de opofferingsgezinde moeder op de voorgrond treden. Desondanks vond ik het het langgerekte einde best aardig.

Acteur en hoofdrolspeler Dong-Won Gang als Jung-seok, die belandt bij een weduwe en haar twee dochtertjes die hij eerder (te zien tijdens de inleiding) zo kil aan hun lot overliet, vond ik persoonlijk nog de beste acteur. De slechteriken van "Unit 631", zoals kapitein Seo (Gyo-hwan Koo) en sergeant Hwang (Min-Jae Kim) die voor het meest grove moment zorgt door iemand met een stok / paal door het hoofd dood te steken, konden nergens overtuigen.

Ondanks dat dit vervolg, welke een mengelmoes is van stijlen en genres, niet kan tippen aan het sterke en verrassende "Train to Busan (2016)" heb ik me er best nog aardig mee vermaakt.

Deze film is de opvolger van de grote bioscoophit 'Train to Busan' Dat was een eenvoudige zombiefilm, die nog wel iets wist te overtuigen door zijn sociale commentaar en actievolle scenes met supersnelle zombies die over elkaar heen buitelen. Tussendoor kregen we nog de Anime Seoulyeok (2016) gepresenteerd welke een blik gaf op het ontstaan van de uitbraak. En nu is daar dan het vervolg; 'Peninsula' (vertaling voor Schiereiland)

Echter de makers slaan met deze sequel de plank goed mis als het gaat om horror. De Zombies zijn niet meer dan figuranten geworden. Dit laat zich dan ook veel meer omschrijven als een soort actiefilm alla Fast & Furious, waar af en toe wat zombies in zijn verdwaald! Die auto-scènes waren de eerste keer misschien nog geinig, maar beginnen al heel gauw te irriteren. Werkelijk de climax bestaat eveneens uit een twintig minuten durende autoachtervolging? Tjonge was er gebrek aan creativiteit dat ze alleen maar herhalen?

Daarnaast wil de filmmaker de boel regelmatig manipuleren voor goedkoop effectbejag. Zo zijn er Amerikaanse acteurs, wordt er soms Engels gesproken om internationaal beter te kunnen scoren. Ook het plot deed vrij Amerikaans aan. Opvallend: was dat het meest authentiek Zuid-Koreaans een onverwoestbare Kia Mohave was ? De zombies zijn niet consequent omdat dit domweg beter uitkwam, soms was er ook afgrijslijk romantische vioolmuziek en regelmatig zijn er sterk overdreven dramatisch scenes. Tot overmaat van ramp moet je ook aan het einde nog een kwartier aan sentimenteel gedoe doorstaan. Het was gewoon om misselijk van te worden.

De film blijk niet veel meer dan een mengelmoes van stijlen en genres te zijn, Vaak zelfs beter in andere films gedaan. Het biedt op een paar aardige stukjes nergens leuk tijdverdrijf , laat staan dat het een noemenswaardige toevoeging is aan het genre.

Redelijk tweede deel maar haalt het niet bij het eerste. Het verhaal heeft weinig met zijn voorganger te maken en de trein kun je ook vergeten. Het is meer een mengeling van films als Resident Evil en Mad Max. Op zich niet verkeerd, want het tempo ligt lekker hoog en je verveelt je geen moment. Er is meer dan genoeg actie en spektakel, hoewel het laatste met name uit de computer komt, wat ook helaas overduidelijk te zien is. Verder worden sommige scènes overgedramatiseerd wat niet zo passend is bij de film. 3.0

Wel een aardige film, ik heb me in ieder geval niet verveeld en de actie is vaak goed in beeld gezet. Wel is het gebruik van cgi echt graflelijk, vooral die autoachtervolgingen zijn pijnlijk om te zien. Sfeertje is wel oké, doet wat denken aan Mad Max maar ik vond het hier iets geloofwaardiger overkomen. En deze snelle zombies zijn sowieso wel prima. Het einde was te langgerekt en zoetsappig. 3,0*.

Vreselijk "vervolg" op Train to Busan. Alles aan deze film is eigenlijk slecht: de CGI, de acting, het verhaal, maar vooral de CGI is pijnlijk onrealistisch. Je lijkt haast in een game te zitten bij autoachtervolgingen en dat kan écht niet meer in 2020. Voor diegene die deze film op het lijstje hadden gezet vanwege het geweldige eerste deel, ik kan hem alleen maar afraden. Er zit wel voldoende actie in zodanig dat het op zichzelf niet té saai wordt maar verder is dit gewoon een gedrocht. Zeker omdat het van dezelfde regisseur komt verwachtte ik toch meer als dat we hier gekregen hebben.

Misschien het zoveelste one-hit-wonder, al heb ik Psychokinesis nog niet gezien.

Inferieur vervolg op Train To Busan, met een wanstaltige overdaad aan goedkoop ogende cgi. Alhoewel, vervolg... de link tussen beide films is flinterdun en qua sfeer voelt dit totaal anders aan. Het is meer een soort Escape From New York-kloon, maar dan met zombies. Het tempo ligt vrij hoog en ik heb me niet verveeld, maar dat komt vooral omdat ik me continu zat op te winden over de Playstation-kwaliteit van de computeranimaties.

Na het daverende succes van het eerste deel ‘Busanhaeng’ (Train to Busan) komt ‘Sang-ho Yeon’ met het tweede deel. Het eerste deel is overigens één van mijn favorieten binnen de zombie-films. Een onderhouden deel met veel bloed en gave zombies. Dan verwachtte je dit ook wel bij deel twee. Niks is minder waar en ‘Sang-ho Yeon’ sloeg een ander pad in, hij kreeg overduidelijk veel vertrouwen en een smak geld want de film ziet er echt onwijs gaaf uit, dat moet ik dan ook wel toegeven.

De film komt vrij goed binnen, de zombies zijn gelijk aanwezig en dat zinde mij toch behoorlijk. De film heeft eigenlijk een bepaald jo-jo effect en dat is constant. Er word heel erg veel CGI gebruikt in de film en dat is goed te merken, ook zag dat er niet altijd even schoon uit en dat was soms wel vervelend. Want, de zombies zien er werkelijk fantastisch uit, en zijn ook erg gaaf gemaakt. Bloederig, eng en bloeddorstig, zo wil je het graag.

De zombies deden me overigens erg veel denken aan de ‘zombies’ die in het horror-spel ‘Days Gone’ zijn gebruikt. Deze zombies vond ik daar ook aardig gaaf en in deze film kwam het er ook wel erg gaaf uit. Ook waren deze zombies bijvoorbeeld wel andersom actief, overdag gingen deze schuilen voor de zon, en slapen en in de avonden werden deze juist actief en leken ze in de film te schuilen, omdat ze misschien blind waren?

Echter leek de film zichzelf te veel te gaan baseren op actie nu. En dat was iets wat ik toch wel minder vond, qua zombies geen gebrek hoor maar de film slaat een beetje een kant op zoals ‘The Walking Dead’ dat ook deed met een vreemde sekte waardoor je gevangen genomen werd en vervolgens moest strijden als leedvermaak van die lui. Nee, daar was ik zeker geen fan van.

Qua verhaal was het wel prima te volgen, best magertjes. De film moest het duidelijk hebben van de actie en de zombies en alles er om heen. Leuk maar, als vervolg van zo’n goede zombiefilm vond ik dit toch wel echt waardeloos verder.

2.5*

Ik vond het ook minder dan de eerste maar bijlange niet zo slecht als sommige meningen laten vermoeden. Het is een vervolg in de zin dat de film zich vier jaar na Train to Busan afspeelt, maar het is een heel ander verhaal in hetzelfde universum. Geen treinen dus. Voor velen een tegenvaller misschien omdat dit eerder een avonturen/actiefilm is geworden dan een echte zombiefilm. En ergens valt het te begrijpen, want erg dreigend zijn die infected niet. Ze laten zich vooral graag onder de wielen rijden en als je ze wil afleiden, gewoon de lichten aansteken of eens toeteren. Spanning kent de film weinig; gelukkig is er op het eind nog een intense achtervolging, waarbij je de zombies letterlijk ziet naar beneden regenen . Mooi gedaan. En beware : je wordt ook nog getrakteerd op de te verwachten portie tragiek en opoffering, met de nodige slowmotion, kinderen die naar hun mama huilen, opa die een kogel vangt... ... wie Koreaanse films kijkt zal begrijpen wat ik bedoel... ik kreeg er haast kiespijn van. Toch mag dit vervolg naar mijn mening wel gezien worden; de regie was netjes en heb er redelijk van genoten. Dikke 3*

Grote stap terug.

Yeon is waarschijnlijk onder druk gezet tijdens het maken van deze film, want veel met Busan of een trein heeft dit niet meer te maken. Dit is vooral snel willen scoren via een reeks door middel van dezelfde regisseur in te zetten en dezelfde titel aan te nemen met een 2 erachter. Dit fenomeen is helaas niet meer onbekend.

Maar ik moet zeggen dat ik me wel aardig heb vermaakt met deze actievolle horrorprent. Zuid-Korea bewijst met deze film dat zij ook een Hollywoodproductie af kunnen leveren. Of dat positief is? Niet perse, want niet elke industrie hoeft op Amerika te lijken, maar voor het snelle vermaak is het aardig. Yeon heeft daar ook klaarblijkelijk gevoel voor.

De remmen gaan namelijk regelmatig los in deze film. Ik vermoed dat het budget omhoog is geschoten, waardoor ze alles nu vooral via animatie tot leven hebben gebracht. Vrijwel volledige autoachtervolgingen komen nu uit de computer. Deze zien er daarnaast ook niet uit, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik ze wel een bepaalde charme vond hebben.

Acteerwerk is verder ook best te doen. Er zitten wel enkele irritante personages bij, maar deze zijn dit keer schaars. Verder ook minder gemix met de genres zoals Zuid-Koreaanse films wel vaker doen, wat ik eigenlijk heel erg kan waarderen. Deze film stort zich vooral op actie met wat horrorachtergrond, en dat is voor mij juist wat prettiger.

Jammer dat deze film naast een aantal aardige actiescenes niet veel nieuws brengt. Het duurt vooral erg lang en een verhaal zit er niet meer in. Spanning, wat in het eerste deel erg goed geslaagd was, zit er ook niet meer in. Echt alles zit nu in de lijnen van een Hollywood-productie en de eigenzinnigheid is volledig overboord. Wel jammer, want zo brengt deze film in geen enkele manier iets vernieuwends.

Het kijkt wel aardig weg, en de actie wordt aardig intens in beeld gebracht hier en daar. Jammer van de wat brakke CGI en achtervolgingen die uiteindelijk in de herhaling vallen. Veel uit deze film bestaat uit achtervolgingen, dus dan mag je wel op iets meer variatie hopen. Die krijg je alleen niet echt met deze film, wat wel een beetje jammer is, maarja. Een voldoende voor het vermaak. Als dat einde anders was geweest had het misschien nog tegen een 3,5* aan kunnen zitten.

Toch wel een ontgoochelend vervolg op de eerste Train to Busan. Veel affiniteit met de eerste film was er niet. Behalve dat het weer met Koreanen was, is er geen enkele link met de prima eerste film. Film ging meer richting Army of the Dead (Film, 2021) waarbij ook de ethische principes wat aan de kant geschoven worden voor wat cash.

Horrorfilm met heel veel actie. Kan dus zeker ook als actiefilm gezien worden. Spectaculaire achtervolgingen en veel zombies. Neem daarbij nog wat outlaws die eigenlijk nog het grootste probleem vormen. Het is eigenlijk een rommeltje. Het kon me dan ook niets schelen hoe het met de hoofdpersonen moest aflopen.

De slotscènes waren tenslotte tenenkrullend en erg clichématig sentimenteel. Alsof ik niets anders had verwacht. Echt niet goed en een schande dat deze het etiket opgeplakt krijgt als vervolgfilm op

Train to Busan.

Toch best leuk.

Klaar, het is niet zo'n topper als het origineel, maar evengoed best een leuke film met alweer een best frisse kijk op het idee. Jammer dat de zombies wat weinig eng zijn, en ja, de effecten zijn wel wat onder de maat. Evengoed best leuk om te kijken, met fijn veel actie en een sterke sfeer, al is het op een heel andere manier dan in deel 1.

Regisseur Sang-ho Yeon heeft nu een serie uit op Netflix: Hellbound (2021). Die ga ik ook maar eens kijken dus.

Een voortborduring op Train to Busan. Alleen kan je het geen deel 2 noemen omdat het treinverkeer in deze wereld nu zo goed als plat ligt... net als de rest van Zuid-Korea, dat vier jaar geleden na de gebeurtenissen uit het bovengenoemde, afgeschermd is van de rest van de wereld en nu een heuse zombie-speeltuin is.

Maar niet iedereen is een zombie. Overlevenden worden naar Hong Kong getransporteerd, maar door hun nationaliteit worden ze door niemand in de wereld meer vertrouwd. Een uitbraak op zo'n schip kan ook niet uitblijven. Een soldaat en enkele teamgenoten moeten terugkeren naar het eiland voor een onbekende taak. Het decor omvat hier een apocalyptisch Zuid-Korea, waar de beplanting inmiddels door het beton is gegroeid en de wereld gewoon zo goed als naar de klote is... maar waar ze ook niet alleen zijn. We krijgen te maken met twee zusjes waarvan de ene ondanks haar zeer jonge leeftijd de rijinstructies behoorlijk goed onder de knie heeft. Max Verstappen is er niks bij. Ze brengen de zekere coole Juen Seok naar een veilige thuisbasis. Daar maakt de man kennis met een zekere moeder waarvoor hij in een ver verleden is doorgereden om het zekere van het onzekere te nemen. Een ander lid heeft pech om doelwit te worden van een soort sekte.

Ja, sekte. Want je kan er niet omheen dat er in zo'n vervallen wereld hiërarchie ontstaat. Dat was in de wereld van Mad Max ook zo, en je ziet al de nodige vergelijkingen. Deze cult hebben op hun beurt een zwerm zombies kunnen verzamelen voor wedstrijden... met gevangenen als inzet.

Best interessant, maar wel op een heel ander niveau dan deel 1. En helaas komt dat niet altijd even goed uit de verf en oogt het wel vaak als een Hollywood B-film. Zeker die autoachtervolgingen, hoe cool die zusjes ook waren, waren zodanig gemonteerd alsof je naar een computerspel zat te kijken en ook qua actiescenes wil het nog vaak op de automatische piloot gaan (helden lopen veelal geen schrammetje op en de rest is wel de lul). Gelukkig weten de characters en de opzet er toch nog voor te zorgen dat je de twee uur prima doorkomt. En dan het einde... Typische Aziatische melodrama.

Minder dan Train to Busan, maar toch goed te doen.

3,5*

Vier jaar geleden slaagden broers Jung Seok [Gang Dong-won] en Chul-min [Kim Do-yoon] erin om per boot vanuit Busan te ontsnappen aan het in Korea ontstane virus dat mensen in levensgevaarlijke zombies veranderd. Wantrouwen jegens Koreanen maakt het ze onmogelijk om een nieuw bestaan op te bouwen. Daarom gaan ze in op een aanbod voor 2,5 miljoen Amerikaanse dollar per persoon als ze een vrachtwagen met $ 20 miljoen aan boord van het Koreaanse schiereiland (Peninsula) naar Hong Kong kunnen halen. Met hulp van twee huurlingen ondernemen ze de gevaarlijke reis. Waardig vervolg op het briljante Train To Busan (met andere personages) is een knappe mix van actiehorror, familiedrama en satire. Jammer dat Yeon in de finale vervalt in het cliché van een door CGI gedomineerde autoachtervolging en goedkoop melodrama.

Op de woensdagavond na het gamen in Back 4 Blood nog even een zombiefilm erin en deze Peninsula stond al enige tijd in de wachtrij. Train to Busan was enkele jaren geleden goed bevallen waarop deze film automatisch in beeld kwam ook al zijn de kritieken en cijfers niet heel best en de reden daartoe wees zich al vrij snel ookal vind ik het niet heel slecht.

Het plot met de groep huurlingen geronseld voor een kraak doet toch sterk denken aan Zak Snyder's Army of the Dead, verschil is dat Las Vegas beter afgegrendelt lijkt dan het schiereiland in dit geval, van de andere kant is dat natuurlijk ook wel heel veel gebied te controleren. En och, het begint toch niet onaardig qua situering, locatie, CGI en sfeer. Helaas verliest de film zich daarna heel snel met Jooni achter het stuur. Sowieso zijn er in het geval van de vier huurlingen ook weer van die 'do's and don't's' zoals met de dode in de cabine van de truck waar alle ellende begint. Maar de dolle rit van Jooni slaat gewoon he-le-maal nergens op, bovendien zijn die CGI gedeeltes ook nog eens lelijk, en deze combinatie van lelijkheid meets over the top zullen we nog verschillende malen zien in Peninsula. Strike one...

Toch is de actie regelmatig lekker te noemen, is het kleine meisje met haar radiografische afleiding best slim bedacht, zit er na al het geracet en noodlottige ongeluk, wat echt zo dom en dwaas allemaal is, best wel een goede verbetering in het geheel. Want de anarchie met verschillende haantjes, een depressieve leider en het 'Running Man' achtige spel dat gespeeld wordt is best oké allemaal. Helaas wordt het dan weer lichtelijk verpest met een over the top ontsnapping, achtervolging tussen Jooni en de sleepwagen die op het belachelijke af is, en zijn daarmee de zwakke punten van de film genoeg blootgelegd, net als het overgedramatiseerde einde met oom en moeder wat allemaal veel te lang duurt. Wel lekker de afwikkeling rond Captain Seo.

Peninsula is best genietbaar voor een keer en wat mij betreft is maar al te duidelijk dat er veel slechtere films zijn binnen het genre. Peninsula krijgt daarom wat mij betreft een kleine voldoende en is best oké voor een keertje.

We wisten natuurlijk dat dit 2e deel niet zo goed zou zijn als de eerste film. Maar het is echt niet een sterke film. Helaas. De CGI is zo aanwezig. Zelfs de auto achtervolgingen en stunts komen uit de PC. Jammer.

De film is totaal niet eng of spannend. Eerder irritant. Teveel plot lijntjes en zeer irritante personages.

Te weinig zombies die werkelijk eng zijn. Nee, dit mag je niet vergelijken met de eerste film. Want die is wel gewoon heel goed.