The Green Knight (2021)

Ik weet niet heel goed wat ik hier van moeten denken. Van één kant is het ergens best wel een mooie film, het ziet er visueel ook prachtig uit, en ondanks het ergens ook een hele vage vreemde films is heb ik toch tot het einde geboeid zitten kijken. Ik denk dat ik The Green Knight nog eens een keer goed moet kijken want zoals ik al zei kan ik er nog niet veel van zeggen.

Waar heb ik in hemelsnaam naar zitten kijken? Ik heb het nog volgehouden ook tot het eind toe omdat ik hoopte dat er een kwartje zou vallen. Ja, er zijn mooie beelden, bizarre dingen die je even van je stoel laten opliften, maar er is gewoon geen plot! Wat een achterlijk 'verhaal'! Ik heb me bij zoveel personages, menselijk of dierlijk, constant afgevraagd: hoezo? Wie ben jij en wat heb je voor nut in het verhaal. Nee, ik beschouw dit als een 'de nieuwe kleren van de keizer'-film. Jammer, want ik ben erg dol op Dev Patel. Vooral zijn neus, echt woest aantrekkelijk! 1 ster voor de muziek, die was zeer passend.

Sir Gawain wil een ridder worden. Belangrijk daarvoor is dat hij aan de vijf ridderdeugden voldoet. Dat is zijn queeste, het verhaal.

Voor wie hem niet in de bioscoop gaat zien, The Green Knight is nu ook al te zien via Amazon Prime!

Redelijke film over het neefje van de koning die een uitdaging met een bijzondere ridder aangaat. Niet bepaald een standaard film over ridders. Het tempo is uitermate traag. De avontuurlijke reis was me naar mijn smaak iets te vaag en te symbolisch allemaal. Visueel valt er echter wel wat te genieten met een aantal prachtige shots. Een kleine 3.0 sterren.

Ongelooflijk dat deze film een voldoende waardering krijgt: een hoofdrolspeler die driekwart van de film wezenloos voor zich uit staart, een verhaal waarin allerlei wazige karakters verschijnen waarvan niet duidelijk is wie ze zijn en welke rol ze spelen in het verhaal, en de enige aktie in het hele ridderverhaal (!) is al na 5 minuten bekeken als Gawain een confrontatie heeft met de groene ridder op 1e kerstdag. De rest is een warrig en traag voortkabbelend verhaal dat nergens kan boeien en de kijker meer vragen oplevert dan antwoorden.

BAGGER!!!!

Gawain [Dev Patel] is een naar avontuur hunkerende jongeman die ervan droomt een ridder te zijn. Daarom gaat hij namens de koning de uitdaging aan die is voorgelegd door ‘The Green Knight’ zonder zich precies te beseffen wat de gevolgen daarvan zijn. Een prachtige productie met goed werk van Patel, maar deze bewerking van het 15e eeuwse gedicht ‘Gawain and The Green Knight’ is niet zozeer onderhoudend. Eerder bizar en daarom weinig toegankelijk.

De laatste film waarbij mij aan het eind afvroeg waar ik in godsnaam naar heb lopen kijken was Mother. Dat was enkele jaren terug. Dat is dan ook gelijk het positieve wat ik kan bedenken na het kijken van deze film. Dat je niet vaak bij een film verwonderd overblijft.

Misschien moeten ze een nieuw logo bedenken. Behalve het logo voor seks of geweld ook een logo dat betekent dat je vooraf wat geestverruimende middelen moet gebruiken voor je de film gaat bekijken om echt te genieten. Want visueel was op deze film niet aan te merken.

Wow! Wat een heerlijke film! Ge-wel-dig!

Gewoon lekker volgende week paddotrippie nemen (deed Gawain ook), en dan genieten man.

Wat een verademing deze nieuwe van Lowery! Zowel visueel als filmisch weggeblazen door The Green Knight.

Wauw, hier is je grijze massa zeker nodig. Plus wat achtergrond informatie.

Helaas voor sommige, geen ‘stand op 0’ film.

Visueel zeker een pareltje.

De green knight begint met een mooie scene waarin je sir Gawain op zijn troon ziet als koning. Gawain is het kleine neefje van de grote koning Arthur (je weet wel: de koning met zijn ronde tafel). Maar Gawain op zijn troon valt in vlammen uiteen. Dit zet al de toon van de film: onheilspellend! Het geeft ook al een duik in de toekomst: Gawain zal een slechte koning zijn. Zoals hij in vlammen uitbarst, zo zal het koninkrijk in vlammen uitbarsten onder zijn koningschap.

Het is kerstmis en Gawain heeft zijn nacht doorgebracht in een hoerentent. Hij is niet wat een nobel man zou moeten zijn. Maar kan hij veranderen? Het ziet er naar uit dat koning Arthur vertrouwen heeft in hem. Hij denkt dat Gawain een held onder helden kan zijn. Maar klopt dat ook? Misschien is Gawain niet uitgekozen om groots te zijn. Misschien zal Gawain altijd een man zijn van plezier in plaats van eer. Welnu, dit is wat we zullen leren in de film. Gawain gaat uit op een quest, een avontuur. En de vraag is of hij volwassenheid, ridderlijkheid en moed zal leren. Kan hij een man worden dat het waard is om plaats te nemen aan de ronde tafel van koning Arthur?

Maar wat precies is zijn quest? Op kerstavond nodigt koning Arthur Gawain uit om aan zijn zijde het kerstmaaltijd te vieren. Koning Arthur vraagt naar Gawains grote verhalen. Maar Gawain heeft geen groot verhaal om te vertellen. Hij is nog niet een ridder als alle andere ridders: Gawain heeft zichzelf nog nooit bewezen. Maar gauw, diezelfde avond nog, zal hij op de proef worden gesteld. De groene ridder komt namelijk de zaal binnenstormen en daagt de ridders aan de ronde tafel uit voor een spel.

De groene ridder is een ridder gemaakt uit bomen (hij wordt in de film opgeroepen door de moeder van Gawain. De moeder van Gawain is een heks en roept de groene ridder waarschijnlijk op omdat zij wilt dat Gawain koning zal worden i.p.v. koning Arthur. De groene ridder heeft dan ook een envelop in zijn handen, geschreven door de moeder van Gawain! ). De groene ridder gaat de feestzaal binnen en hij overhandigt een envelop aan de koningin. In de envelop staat dat de groene ridder een slag zal incasseren, maar dat hij in een jaar tijd precies dezelfde slag aan dezelfde ridder zal uitdelen.

Sir Gawain wilt natuurlijk een held zijn en is er als de kippen bij om de uitdaging van de groene ridder te aanvaarden! En nu begint het verhaal interessant te worden. De groene ridder presenteert zijn hoofd en vecht niet terug. Gawain knalt - met het zwaard van Arthur - de kop van de groene ridder eraf. Een beetje dom natuurlijk! Want dit betekent dat Gawain over een jaar ook onthoofd zal zijn. Het was natuurlijk een test...

In zijn avontuur (of beter: in de film) zal Gawain getest worden op de 5 ridderlijke deugden. Welke deugden zijn dit? Google zegt: vrijgevigheid, hoffelijkheid, vriendschap, kuisheid en vroomheid. Een ridderlijk persoon is niet de persoon die zijn ongewapende tegenstander onthoofd. Gawain faalt dus al de eerste test, en zal dit - naar waarschijnlijkheid - moeten bekopen met zijn eigen leven.

Laten we beginnen bij de eerste deugd: de deugd van vrijgevigheid. Hij gaat ter paard langs een verlaten slagveld. Hij ziet een jonge vent die twee broers heeft verloren. De jongen vertelt Gawain hoe de ridder zijn weg kan vinden naar de groene kapel. De jongen vraagt hem om wat geld (voor zijn reisadvies). Gawain geeft niks. Pas na de tweede keer vragen geeft Gawain hem een munt. Maar zoals de jongen zegt: "that was simply not enough".

Vervolgens hebben we de tweede deugd, en dat is de deugd van hoffelijkheid. Ook hier faalt Gawain. Hij wandelt in een huis dat hij niet kent en valt in slaap in het bed. Dat is niet iets wat een hoffelijk persoon doet of zou moeten doen. Hij wordt ook getest in een ander huis en ook daar faalt hij. Gawain vertelt the lord niet dat hij een magische band heeft gekregen.

De derde deugd: de deugd van vriendschap. Hier hebben we te maken met Gawains relatie met de vos. De vos en Gawain worden vrienden. Maar Gawain faalt om naar de vos te luisteren ( uiteindelijk jaagt hij hem weg wanneer de vos hem in bescherming probeert te nemen tegen de groene ridder. Gawain roept: I never asked for your company in the first place! ).

Vervolgens is er de deugd van kuisheid. Aan het einde van zijn quest, zal Gawain versierd worden door het huis waar hij zich schuil houdt. Zij zorgt ervoor dat hij zijn ware liefde ontkent, om maar met haar naar bed te mogen. Hij komt klaar in haar hand, en ze zegt vervolgens: you are no knight . Nou, hij ging natuurlijk ook al naar het hoerenhuis, wat ook niet al te ridderlijk is (wellicht).

Tot slot, Gawains religiositeit! De film is in zijn geheel gebaseerd op een conflict tussen aan de ene kant meer heidense wereldbeelden (reuzen, tovenaars, green knights, pratende vossen, enzovoorts) en aan de andere kant een Christelijk wereldbeeld (kerstavond, deugden, wederopstanding). Gawain wordt van het begin af aan niet voorgesteld als erg vroom. Hij wilt namelijk niet naar de kerkdienst en kerstnacht heeft hij door-gefeest. Gawain handelt niet om God te plezieren maar om zichzelf te plezieren. Hij wilt roem, seks, en dat soort dingen. Hij handelt niet uit liefde of nederigheid.

Gawain is dus niet ridderlijk. Hij faalt. Of: so it seems. Uiteindelijk komt Gawain bij de groene ridder aan. Heeft hij de moed om zijn tegenstander in de ogen te kijken? Er zijn twee scenario's. Het eerste scenario: hij rent weg voor de groene ridder, en gaat terug naar het paleis. Hij wordt koning maar heeft geen eer, hij is niet ridderlijk. Hoewel hij alle rijkdom in de wereld zal hebben, zal hij ongelukkig zijn omdat hij geen karakter heeft. Hij kent het licht van het goede niet. In het tweede scenario laat hij zich onthoofden door de groene ridder. Hij accepteert zijn lot. Hij sterft liever met eer dan dat hij leeft zonder eer.

Waar staat de groene ridder nu voor? Allereerst staat de groene ridder van de natuur. Maar de natuur is niet iets prachtigs zoals in Walt Whitman of Coleridge. De natuur is, zoals in de anti-christ gezegd wordt, het huis van satan. Het is chaotisch, zonder betekenis, almachtig, enzovoorts. De natuur staat dus niet voor een leuke tuinwandeling, maar het staat voor de noodzaak van de dood. De natuur staat voor mysterie, maar geen mysterie zoals de drie-eenheid van God maar het mysterie van het bestaan van parasieten, jachtdieren en vogels die paarden opeten. Het is een mysterie van het kwaad.

Kunnen we de natuur, kunnen we de dood, overwinnen? Het lijkt van niet ( well done knight. Let's chop off your head now ). En dit brengt ons naar het Christelijke van deze film. In dit leven is de natuur almachtig. We kunnen de groene ridder onthoofden, maar hij lacht ons uit. Inderdaad, we hebben geen macht om aan zijn bijl te ontsnappen. Waarom zouden we dan moreel zijn? Waarom nog het goede doen? De keuze lijkt: of we worden nu onthoofd of we leven nog 40 jaar als koning en worden dan onthoofd.

Maar de keuze hoe wij de groene ridder tegemoet treden wordt gemaakt op kerstdag. We moeten de groene ridder onder ogen zien op de dag dat Christus geboren wordt. De Natuur en zijn almacht en dodelijkheid komen tot ons juist op de dag dat ons beloofd is dat het leven sterker is dan de dood. En omdat deze belofte tot ons is gemaakt, hebben we reden om de dood met eer tegemoet te treden. Dit leven, deze wereld, is het huis van de groene ridder. Maar zelfs dan hebben we, dankzij kerstmis, reden genoeg om ons waardig te gedragen. We hebben reden genoeg om ons te houden niet aan de wetten van de natuur maar aan de deugden van een ridder.

Vraagje..

Hoe kan het zijn dan deze film sinds vandaag op Prime staat terwijl deze nog in de bios te zien is?

Het is een door Amazon gefinancierde film. Dus het is vooral bijzonder dat die überhaupt nog in de bios draait. Maar Amazon bepaalt dat. Is ook wel een goede manier om aandacht voor de film en Prime te genereren.

Oke, z'n neus. Euh ja.......geweldige neus, zucht!

Goed. Jij begrijpt het niet, dus bizar, dus weinig toegankelijk.

dat kan.

Tegenwoordig zie je steeds vaker dit soort films uitgebracht worden (Joker, Midsommar, Tenet), het lijkt een trend. Waarbij het verhaal op een bepaalde manier (dingen expres vaag laten) verteld wordt en dat er heel veel aan de kijker wordt overgelaten over wat er nou precies gebeurt.

Wat je hierdoor krijgt is een grote groep tegenstanders; zij missen context, duidelijkheid en logica.
En een grote groep die dit geweldig vindt; die het heerlijk vinden om na te gaan wat de film voor gevoel opriep in verschillende scenes, die geprikkeld zijn om na te denken over dingen die ze zien en hier later nog eens op terug te komen bij bv. een herziening.

Zelf hoor ik bij de laatste groep en kan ik niet wachten op bv. de volgende film van Ari Aster (Hereditary, Midsommar). Dit type films moeten het enorm hebben van sfeer, stijl en het uitzoeken wat de regisseur nou precies wil vertellen of wil meegeven. Binnenkort op YT maar eens explanation-video opzoeken.

Naar mijn mening gaat deze film over het zwarte schaap van een royal familie die nog nooit wat nuttigs heeft gedaan in zijn leven. Wanneer de situatie zich voordoet dat hij door de koning wordt geconfronteerd dat hij zo weinig met zijn leven doet, denkt hij uit impulsiviteit dat het tijd is om een challenge aan te nemen om zijn nutteloosheidsprobleem op te lossen. Zonder enige ervaring maakt hij in dit spel de verkeerde keuze, waar hij pas achterkomt als het al te laat is.

Liever had ik nog gezien dat deze film nog een meer horroruitvoering had gekregen, want qua sfeer gaat het wel die kant op, maar niet voldoende. Nu is het een en al mystery. Daarom zal het voor mij helaas geen topper worden, er zat er qua potentie (nog) meer in.

Acteerwerk is van een hoog niveau, zoals je mag verwachten met deze cast. En de geluidsdirector mag van mij worden genomineerd voor een oscar!

Na een herziening en wat verdieping in het verhaal (zie verhaal deridder hierboven) 4,5*

Ik las op internet dat deze film mensen in twee kampen plaatst. De mensen die er niks van snappen en mensen die doen alsof ze het snappen (;

De meningen over deze film lopen sterk uiteen. Na het zien van de film begrijp ik goed waarom. Hoewel ik het plot best intrigerend vond, gebeurt er eigenlijk niet zo heel veel. Heer Gawain is belast met zijn queeste en komt op zijn tocht eigenaardige struikrovers, wandelende reuzen, een pratende vos en een schijnbaar onthoofde deerne tegen. Het is niet altijd duidelijk wat de bedoeling hiervan is.

Heer Gawain ondergaat zijn lot. Net als Koning Arthur niet echt een heldhaftig of charismatisch type. De koning is schriel en lijkt erg zwak. Zijn glamoureuze regeerperiode lijkt ver achter zich te liggen. Zijn neefje Gawain daarentegen is jong en onbezonnen. Zijn weg tot het ridderschap is nog lang niet geplaveid. Eer en moed, meer dan de kunst van het vechten of het strijden, zijn de deugden die hij zich onmiddellijk kan toeëgenen.

De queeste is tergend traag en zit vol mysterie en symboliek. Elke scène, elk detail werd met de grootste zorg geconstrueerd en bedacht. De schilderachtige omgeving en scènes spreken tot de verbeelding. Elke scène is haast een filmposter waard om op te hangen in een tienerkamer. Dat lijkt ook de allergrootste troef te zijn van de film. Combineer dit met een geweldige authentieke soundtrack en je zit gebeiteld voor twee uur verwondering die perfect tot zijn recht komt op groot scherm.

Niet alles is even toegankelijk of duidelijk, maar de magie en sfeer maken erg veel goed. Een aantal mensen kon het echter niet aan en verlieten vroegtijdig de zaal. Zij hadden duidelijk wat anders voor ogen. Geef je je echter over aan de mystieke fantasy en sfeer, dan kan het genieten beginnen. Bijzondere film toch wel. De appreciatie groeit eigenlijk alleen maar the day after. Wat zal dat morgen geven?

Ik wou net deze film kijken op amazon prime, maar er staat dat deze film momenteel niet beschikbaar is op mijn locatie. Nog iemand dat dit probleem heeft of iemand dat weet hoe ik dit kan oplossen?

Een film waarbij je het idee heeft dat er een poging wordt gedaan om een inkijkje te bieden in de middeleeuwse psyche. Om dit voor elkaar te krijgen heeft men een bewerking gemaakt op het gedicht Gawain en de Groene Ridder, dat stamt uit eind 14e eeuw, maar dat elementen bevat die waarschijnlijk van ver voor die tijd komen.

Hier wordt slechts ten dele in geslaagd. Naar mening worden er teveel zaken bijgehaald, waardoor het soms wat gekunsteld overkomt. Het meest storende vond ik echter dat het verhaal (aan het einde) op essentiële punten afwijkt van zowel het 'vroegste (en enigste) geschrift als de 19e-eeuwse bewerking van JRR Tolkien. Het zijn juist die punten waar de 'les' inzit, zoals de verhalenvertellers uit die tijd voor ogen hadden. Het is nogal lomp om juist dat inkijkje in de pre-christelijke erfenis eruit te halen. Een doodzonde.

Qua beelden en sfeer is er weinig op aan te merken; je proeft bijna de verwondering en angsten van de protagonist, ondanks dat het zich afspeelt in een wereld die weinig raakvlakken heeft met de moderne manier van denken. Dat de film enorm afwijkt van wat de popcornvreters gewend zijn is moedig te noemen. Het levert geen nodeloos langdradige film op; er gebeurt steeds iets, waardoor de tijd voorbij vliegt.

Als film verdient het een 4, maar vanwege het feit dat men nodig vond het verhaal op fundamenteel niveau besloot aan te passen, trek ik er een punt af, want zoiets kan niet onbestraft blijven.

Net gezien op Amazon. Wat een saaie bedoeling zeg, echt langdradig. Met constant dat irritante zang (of wat je het ook mag noemen) op de achtergrond. Verhaal is shit. Begrijp niet dat mensen dit zo hoog kunnen waarderen, misschien onder invloed van een joint of alcohol naar de film gekeken? Knap dat mensen hier nog een positief waarderend verhaal aan kunnen vastknopen, met lappen tekst. Voor mooie natuur plaatjes, kun je beter een natuurfilm kijken.

Niet alles geloven wat je oo het internet leest.

Want het is echt geen lastige film om te begrijpen.

Begrijpelijk dat je teleurgesteld bent, maar of en in hoeverre een regisseur de geschiedenis of een verhaal naar de letter volgt, of de voorkeur geeft aan de geest van de letter, is natuurlijk aan de filmmaker zelf. Daar kun je als toeschouwer in meegaan, of niet. Tarantino gaf in Inglorious Basterds (2009) ook een behoorlijk vrije interpretatie van de geschiedenis, zeker waar het de dood van Hitler c.s. betrof.

Persoonlijk vond ik Lowery's vrije interpretatie van het gedicht niet storend en, in essentie, nog steeds trouw aan de oorspronkelijke tekst. Gawain dient zich te realiseren dat het verkrijgen van ridderlijke deugden een actieve inspanning van zijn kant vraagt, misschien zelfs het ultieme offer: zijn leven. Voordat hij zich kan beroepen op eer en moed, moet hij zijn eigen angst, besluiteloosheid en gebrek aan eer onder ogen zien. Pas wanneer hij dit in zichzelf erkent, kan hij de laatste confrontatie met de Groene Ridder, en wellicht zijn eigen noodlot, aangaan. Dit is wat Lowery, voor mij althans, toont, al presenteert hij het verhaal op eigen wijze. En dat laatste is juist wat ik van een filmmaker verwacht, zeker van iemand die zo eigenzinnig en getalenteerd is als David Lowery.

Tja, wat moet ik hier nu mee? Een hele hoop, zo niet het meeste, werkte namelijk wél voor mij...

A24 + regisseur + acteurs (de voor mij voor de hand liggende bezwaren daargelaten - hoi, Walter S. ) + mythologie = WINST, zou je zeggen, maar ik merkte dat ik me bij bepaalde scènes verveelde.

De scène met die reuzen vond ik bijvoorbeeld niet helemaal lekker werken (niet dat het NIET werkte, maar toch), die digitale vos vond ik best hinderlijk.

Aan de andere kant zag het er inderdaad fantastisch uit, ondanks het beperkte budget: ze hebben onder andere met matte paintings gewerkt, kleurgebruik was geniaal, het subtiel morfende gezicht van de ridder aan het eind (dat laatste moet ik nog eens goed terugkijken), weidse cameravoering, etc.

Interessantere materie kan ik me bijna niet wensen. Ben bewust redelijk blanco de film in gegaan en heb naderhand wel een en ander op moeten zoeken, waaronder het verhaal van de onthoofde dame en het gebruik van het pentagram/de pentacle. Oa. de refentie aan The Green Man, dat het zwaard Excalibur was, waren mij wel meteen duidelijk.

Ik vind het, in dit geval, lastig om te duiden wat er voor mij eigenlijk ontbrak of anders had gemoeten...

Ik hou van A24 film's met hun kunstzinnig symoblisme

en dit heeft ingelost wat ik er van had verwacht

Zonder verwachtingen erin gegaan en verrast buiten gekomen.

Verwacht geen actie/ ridderfilm want dat is het niet.

“Well done, brave knight. Now, off with your head.”

Ik was eigenlijk van plan nog geen mening te schrijven over deze film en hem later dit jaar eens een herkansing te geven, aangezien de film me helaas niet zo goed bevallen is. Ik hou het toch wel erbij hoe ik er nu tegenover sta en dat is niet al te positief. Ik was erg onder de indruk van de trailer van deze film, helaas laat dat maar weer eens zien dat die trailers misleidend kunnen zijn want zo was dat ook met deze film. Ik had een actievolle film verwacht met veel leuke gevechten en een spannend verhaal, zowat de trailer noch het plot doet laten denken. Helaas kom je bedrogen uit als je net zoals mij zo in de film stapt, aangezien de film vol zit met elle lange dialogen en bar weinig actie. Als je zo tegen over de film staat en dat verwacht, is de film zoals hij nu is best saai te noemen.

Wat ik dus had verwacht was niet uitgekomen, een queeste vol met spannende wezens (wellicht veel mythes) en wat actie. De film is meer een queeste waarbij ‘Gawain’ op avontuur gaat de wereld en het land te ontdekken, zodoende om zijn uitdager te zoeken en de strijd aan te gaan maar ook het opbouwen van zijn eigen legende die hij en wellicht velen later nog zouden na vertellen, het is duidelijk dat hij ridder wil worden en hier moet hij verschillende taken voor uitvoeren. Het blijft allemaal rustig en ingetogen, kijkend naar ‘Gawain’ die struinend door de landschappen tegenstanders tegenkomt waar hij niet tegen gaat vechten, best slap. Het leuke is denk ik dat je een paar psychedelica slikt om vervolgens je te laten betoveren door de toch wel prachtig geschoten beelden van de natuur, want dat was het enige voor mij wat de film wel echt had te bieden.

Hij begon ook best leuk, de setting was prachtig en ik hou altijd wel van dit soort middeleeuwse bekleding, bijvoorbeeld ook de grote kastelen die we zien, dan wel niet ingeprent door middel van een computer, het blijft een bijzondere tijd. Ik snap best dat mensen hier van een film als dit kunnen waarderen, het is alleen iets wat je moet liggen en zoals ik al zei had ik hele andere verwachtingen bij de film dan wat ik daadwerkelijk gezien heb.

Het verhaal vond ik makkelijk, te makkelijk en het script vond ik ook niet heel boeiend. En dan al die moeite doen om vervolgens jankend weg te rennen, of was hij nou wel vermoord door de ‘Green Knight’, ik denk dat, dat stukje mij ontglipt is. Ik kon de zit niet makkelijk vinden in de film en dwaalde te vaak af in de elle lange pratende scenes die eigenlijk weinig boeiden. Jammer, had me hier nog wel zo op verheugd.

2.5*

Pretentieuze wansmaak dit. Wat een tegenvaller. Bewust extreem traag praten, in elke scene, om het episch te laten lijken. Ik houd echt wel van de wat meer artistieke films, maar dit is een totale mislukking in mijn ogen. Als je een inzicht wil geven in de psyche van de middeleeuwen of de psyche van een ridder dan is het gedicht van Gawain een hele slechte keuze.