The Green Knight (2021)

Schitterende film. Ik begrijp goed waarom veel mensen dit 10x niks vinden, maar toch is dit hoe je Arthuriaanse materie en legendes het best in beeld brengt in mijn optiek. De mystiek druipt van de film af; er wordt gelukkig gekozen voor de tijdloze aanpak in plaats van een geforceerd historische situering. The Green Knight zit bovendien boordevol symboliek en allegorische lagen, een fijne dosering van Middelengelse mythologische elementjes (de scène met de reuzen, de pratende vos, het koord/de band als bescherming tegen aanvallen, etc). De voornaamste rode draad is de vraag wat het betekent om een ridder te zijn, en doorheen de film worstelt Gawain met eervolle en oneervolle keuzes. Is eervol zijn/eer behalen een middel tot een doel (namelijk ridder-waardig zijn), of zou Gawain het juist als een doel op zichzelf moeten zien? De onderkoelde eind-ontmoeting met de Green Knight kan anti-climactisch overkomen, maar het past op deze manier wel perfect bij de rest van de film. ''What else ought there to be?'' Buiten deze diepere lagen en elementjes, die gewoon fijn zijn om op te merken als je een beetje bekend bent met de Arthur-materie en ridderverhalen, heb ik in de eerste plaats vooral genoten van het visuele aspect, en de mythische sfeer die hier aan vasthangt. Wat een schilderachtig mooie plaatjes komen hier voorbij; cinematografisch misschien wel de mooiste film van 2021. En ja, het tempo waarop de reis verloopt, en de manier waarop Lowery soms lang blijft focussen op de omgevingen en natuurlocaties, is methodisch traag. Er zijn een paar momentjes in de film waarop dat niet werkt, maar voor het grootste deel werd ik gewoon meegesleurd door de prachtige beelden, en de sfeer die hierdoor geëvoceerd werd. Het is heel etherisch, en dat is je ding of dat is het niet.

David Lowery maakt dus geen toegankelijke film, maar moet dat dan? Een film als deze leent zich toch juist perfect voor al die diepere symbolische lagen en elementen, en een traag tempo met focus op beelden en sfeer. Tuurlijk, je had hier ook een actie/avonturenfilm van kunnen maken, maar dat was allesbehalve interessanter geweest. De cast is grotendeels wat ondergesneeuwd ten opzichte van de andere elementen (Dev Patel is goed, maar moet niet heel veel uit de kast halen), maar wat mij betreft is de cinematografie sowieso de hoofdrolspeler van deze film. A24 levert toch weer een fijne productie af; hun films moeten je liggen, maar als dat het geval is, zijn er toch vele kleine pareltjes te ontdekken. Dikke 4*, en nodigt uit tot herziening.

Wat een bijzonder spektakel.
De mythe van ridders, ronde tafels en queesten in een heel mooi fantasie verhaal. Verhaal blijkt overigens een veel ouder boek waarvan een eerdere verfilming reeds dateert uit 1973.

De film spat van het doek door zijn visuele kracht met prachtige camerawerk waarbij een shot in het begin gelijk de kijker vasthoudt en langzaam uitzoomt vanuit één camerahoek om te eindigen in klein hoekje van een groot middeleeuws kasteel.
Kleuren, symmetrie, lichtspel, drank en wellust vullen het eerste kwartier van de film. De keuze voor een donkere ridder (waarover nogal wat gesteggel is op dit forum en daarbuiten) is een goede. Het haalt je even uit je geijkte beeld van 'Sir Arthur en ronde tafels' en geeft een goede aftrap voor alle andere onorthodoxe gebeurtenissen en plotwendingen.
Na een half uur weet je dat je deze film niet kunt kijken zoals een actiethriller. De symboliek, mystiek en onderliggende boodschappen zijn overal aanwezig. Vraag niet om een uitleg; daarvoor moet je de film vaker kijken of de recensies allemaal gaan nalezen. Maar mijn eerste ingeving was dat je fouten onder ogen moet zien en ze moet dragen. Als een spiegel die je ego breekt.

De voorbijgangers in de queeste van Sir Gawain zijn tal en kleurrijk en verbeelden volgens mij allemaal archetypen uit zijn onderbewustzijn.
Lekker kijken zonder alles direct te kunnen rijmen en je in een mooie eerste kijkronde laten meevoeren op de golven van deze topper.

Ik zag de trailer en was direct afgeleid door het feit dat de hoofdrol, een ridder, in Engeland, wordt vertolkt door een Indiër. Het verbaast me dan ook niet dat ik bij mijn eerste blik hier op MM direct een discussie hierover zie.

Ik had geen moeite met Morgan Freeman als Moor in Robin Hood Prince of Thieves, maar vind een vent uit India wel wat vergezocht. Zeker voor een hoofdrol.

Het zal best zo zijn dat destijds de bevolking diverser was dan wij denken, maar je moet het met me eens zijn dat het geen toeval is dat nu, in dit tijdsgewricht, de filmwereld op de proppen komt met een Indiër als ridder. Dat maakt het geforceerd alsmede dodelijk vermoeiend.

Volgende week: Gladiator 2 met Kevin Hart als Julius Caesar.

Da’s toch raar. Ik heb de hele film gekeken en geen seconde gedacht ‘He’, das een Indier!’ Hij had een wat donker uiterlijk maar lang niet alle Engelsen hebben rood haar en ingegroeide wenkbrauwen.

Snap eigenlijk helemaal niet dat mensen zich daar druk over maken. Bij Freddie Mercury heb ik ook nooit gedacht ‘He, een indier’

Als je de film zou hebben gezien zou je weten dat de hoofdpersoon slechts het neefje van de koning is en nog geen titel op zak heeft. Vandaar dat hij zijn tocht onderneemt in de hoop op erkenning.

De film vat aan begin tiende eeuw. De vroege middeleeuwen dus, toen er in Noordwest-Europa nog geen maritieme handel was, waardoor er in deze contreien zelfs geen Italiaan of Iberiër te bespeuren viel. De Moren waren niet noordelijker geraakt dan Poitiers (732) en een paar verdwaalde exemplaren uitgezonderd waren alle allochtonen nog blanker dan de autochtonen, aangezien ze uit Scandinavië kwamen. Het zou nog ruim 500 jaar duren voor de eerste subsahara Afrikanen in Europa opdoken (en neen, dat was niet aan het hof). De eerste Indiërs lieten zelfs nog langer op zich wachten. Om zo een kleurrijke cast naar voren te schuiven in dit tijdsbestek, is dus zonder meer een politiek statement geweest. En dat er in het originele 12de eeuwse Arthurverhaal ook een Moor aan de ronde tafel schoof, verandert daar niet veel aan.

De Angelsaksische Gawain wordt hier gespeeld door een Indiër en de oude blanke cisgender Merlijn omgetoverd tot zwarte vrouw. Camelot lijkt qua populatie verdacht veel op een hedendaagse grootstad. Ik kan dus begrijpen dat sommige film- of geschiedenisliefhebbers van de ene verbazing in de andere vielen. Gelukkig spelen deze alternative facts zich af in de fictieve en dus feitenvrije Arthurlegende waardoor we allemaal met een gerust hart kunnen gaan slapen.

Bovenstaande is wel de enige reden dat er over deze film gesproken wordt, want inhoudelijk was het zo magertjes, echt niet om over na te praten. De film oogt gestileerd, mooie kleurfilters om de inhoudelijke leegte in te kleuren. Van actie is nauwelijks sprake, we kunnen zelfs van een saai en schokkend langdradig scharminkel van een film spreken. Over de muziek kan ik positief zijn, vooral blij dat ze hier niet voor de bollywoodstijl kozen. De kunstzinnige aanpak voelt door de belabberde kwaliteit van het verhaal grotesk aan.

The Green Knight is een pretentieuze film, arty farty.

Tegenwoordig worden de helft van de filmdiscussies gedomineerd door ras- en/of gendergejank, bijzonder vermoeiend.

Eigenaardige film, gezien de avond na de actievolle nieuwste Bond-film...en eigenlijk daardoor een mooi tegenwicht vormend. Het verhaal is simpel, verwarrend, meerlaags en in z'n eigen tempo verteld. Het gaat over ridderschap, eer, leugens en de basis voor legendes; de manier waaróp verhalen worden verteld.

De film is mooi gefotografeerd en volgt zijn eigen tempo.

De discussies over of een acteur van Indische afkomst de hoofdrol kunnen spelen zijn wat mij betreft irrelevant; de regisseur mag alle vrijheid nemen bij het verfilmen van legendes....

Misschien wel de origineelste film die ik dit jaar zag. Heerlijk spel van verhaal, cinematografie, montage en muziek. Ik dacht ook even dat hier Jonny Greenwood weer aan het werk was qua score, mede gezien de duidelijke klassieke invloeden (met tevens aan het eind de toevoeging van orgel), maar blijkbaar niet: de credits gaan naar Daniel Hart. Erg mooi vond ik de scene waarin Vikander als Essel haar eigen huwelijksaanzoek fingeert. In de stijl mag dan weer het groothoek-360 graden shot in het bos worden vermeld, heen en terug, heel bijzonder. Jammer dat ik deze in de bioscoop heb gemist, want daar is het wel de film voor. Nu kwamen de donkertinten niet zo mooi over. Verder kan ik niet zeggen dat ik er helemaal ingezogen werd, maar dat kan ook aan de omstandigheden hebben gelegen. The green knight komt echter zeker in mijn top-10 van dit jaar en David Lowery is er eentje om in de gaten te houden.

Met "origineelste " gaat het denk ik dan over hoe de film er uit ziet? Heb deze film zelf nog niet gezien! Moet ook in de goede moed ervoor zijn! Tot nu toe nog niet geweest en ik ben een beetje bang voor de te hedendaagse...Middeleeuwen en Arthursaga. Maar het verhaal is zover ik kan oordelen minder origineel hé? Het is al vaker verfilmd! Ene regisseur Stephen Weeks verfilmde het zelfs twee maal;

Gawain and the Green Knight (Film, 1973)

Sword of the Valiant: The Legend of Sir Gawain and the Green Knight (Film, 1984) met Sean Connery

Daarnaast is er nog de Tv-film Gawain and the Green Knight (TV Movie 1991)

En wat dacht je van deze Animatie? Franklin and the Green Knight: The Movie (Film, 2000)

Maar eerlijk is eerlijk deze heeft wel de grootste bioscoop release dan die verfilmingen

Bij een verhaal gaat het er niet zozeer om wat er verteld wordt, maar hoe dat verteld wordt. De structuur van het verhaal bijvoorbeeld, de toon ook, het ritme, en zo nog wat meer. Ik heb geen andere verfilming van deze legende gezien, maar kan me niet voorstellen dat de verhalende insteek daarvan overeenkomt met wat Lowery hier doet.

Poe, vanaf minuut 1 veel moeite met de manier van filmen. Heb 'm dan ook uitgezet na 30 minuten. Not my cup of tea.

Oké.

Toen de film uitkwam maakte het behoorlijk wat geluid los, maar de hype voor A24 komt steeds vanuit de doelgroep die ze bereiken. Ik behoor daar maar gedeeltelijk tot toe, want soms vind ik A24-films heerlijk en soms geen reet aan. The Green Knight zit er tussenin, maar het is wel een duurdere film voor hun doen (althans, die indruk krijg ik).

Lowery legt de nadruk op de combinatie tussen fantasierijke symboliek en een historisch avontuur. In de eerste helft heeft hij die combinatie erg goed onder de controle, want de sfeerzetting is sterk te noemen. Het kasteel wordt erg knap ingericht met naadloze cinematografie. Redelijke effecten, maar het zijn de geconcentreerde en goed getimede beelden die de juiste sfeer mogelijk maken.

Acteerwerk zit er tussenin. Patel doet het redelijk, maar is geen dragend figuur. Jammer dat de voornaamste kritiek die hij krijgt klaarblijkelijk zijn huidskleur/afkomst is, erg teleurstellend vanuit het desbetreffende publiek. Qua acteren zet hij een meer dan waardige rol neer, maar geen personage dat de film kan dragen. Lowery probeert niettemin op hem te leunen, maar dat overtuigd minder. Ineson en Harris zetten wat betere rollen neer, maar komen niet meer dan 10 minuten in beeld.

De film kan leunen op een aardig tempo gedurende het eerste uur. Genoeg avontuur doordrenkt met een goede visuele look. Jammer genoeg kan Lowery zijn soundtrack niet onder de controle houden, want het is bijna smekend aanwezig. Heel veel nadruk op de muziek, maar uiteindelijk wordt het zo vaak & luid onder de beelden gemonteerd dat het begint te irriteren. Zeker in de tweede helft is dit een fors minpunt en een teken dat Lowery de controle begon te verliezen naarmate de film vorderde.

Dat is begrijpelijk, want The Green Knight is een moeilijke film. Niettemin waren ze goed op weg voor het eerste uur, maar dat wordt een beetje weggegooid in het tweede uur na de introductie van Edgerton en Vikander #2. De strakheid floept eruit en de dialogen interesseren voor geen meter. Het tempo verslapt net als de prachtige focus op het visuele aspect van de film, waardoor het plots niet interessant meer is. Gelukkig herpakt het zich een beetje in de finale, maar de duur is te kort om het nog naar een 3,5* te geven.

Neemt verder niet weg dat het er soms serieus sterk uitziet (die gele gloed, geweldig). Professioneel is het zeker, en al helemaal wanneer je het budget in acht neemt. Knap dat ze dit voor elkaar hebben gekregen met enkel 15 miljoen, want het voelt in veel opzichten groter en duurder aan. Misschien dat de film het nadeel heeft dat symboliek me ontgaat / niet boeit, verder een competente productie met een te zwakke tweede helft om een blijvende indruk achter te laten.

Vreemd en verwarrend filmpje vol symboliek, zeker als je niet met het verhaal vertrouwd bent. Maar de film is toch wel de moeite om zeker eens te zien. Alleen al voor de prachtige landschappen, de sterke sfeerzetting, het camerawerk en de prachtige ijzige kille middeleeuwse burcht. De cinematografie is van een hoogstaand niveau, bv. de openingsscène, de bijzondere mooie en tevens bizarre 360 graden shot in het bos, de scène waarin Essel ( Vikander ) haar eigen huwelijksaanzoek doet en de vele verlaten weidse landschappen en bossen. Het verhaal zelf weet niet echt te boeien. Mysterieus genoeg, maar helaas ook te veel symboliek aanwezig. Het acteerwerk is zeker niet storend te noemen. Dit geldt ook voor de zeer aanwezige muziekscore die misschien soms te bepalend kan overkomen, maar het wekt in ieder geval geen irritatie op. Deze film is niet voor iedereen weggelegd, het is meer een love or hate film. Ik kies voor de middenweg gezien de positieve punten. 6/10

Lang geleden dat ik zo heb geworsteld met een film, ik kwam er echt niet door. De film gaat vooral voor sfeer en moet het meer hebben van symboliek dan van een echt plot. Ik dacht dus even dat ik gewoon de boodschap niet begreep, maar als ik hier dan ga lezen wat iedereen erin ziet, dan had ik er toch gewoon hetzelfde uitgehaald en was ik blijkbaar wel mee.

Ik vond het gewoon saai, niet zozeer omdat het traag was, maar omdat ik het geheel als bijzonder oninteressant ervaarde. Dan kan natuurlijk betekenen dat ik te ongeduldig of oppervlakkig ben, maar ik kon verschillende films van Bela Tarr bijvoorbeeld wel waarderen, dus dat zal dan ook wel meevallen. Het zou ook kunnen dat ik gewoon op het verkeerde moment keek, maar ik ben er 3 verschillende keren aan begonnen omdat het zo moeizaam ging en bleef een lijdensweg

Zal dan wel gewoon niet klikken met deze film, bij A Ghost Story lukte dat bij deze regisseur wel, maar hier absoluut niet.

Bijzondere, misschien niet even toegankelijke film, ben in elk geval blij dat dergelijke films nog gemaakt worden. In plaats van een episch actiespektakel is gekozen voor een vrij rustig verteltempo (traag zou ik het ook weer niet noemen), vol dromen/ hallucinaties en symboliek. Omdat er in het oorspronkelijke verhaal kennelijk nog minder gebeurt is er nog wel voor gekozen wat verhalende elementen toe te voegen, zoals de legende van Winifred en de ontmoeting met de struikrovers. Keuzes die wat mij betreft goed uitpakken. Overigens blijven alle personages op Gawain en Essel na naamloos al zijn ze wel duidelijk herkenbaar (Arthur, Guinevere, Merlin).

Ik las dat Lowery o.a. Excalibur als voorbeeld had en dat is wel terug te zien in zijn beeldtaal. De beelden zijn prachtig, donker en mysterieus zoals ik me de Vroege Middeleeuwen ook voorstel. Budget was niet heel hoog blijkbaar, dat is alleen een beetje te zien in de CGI die soms een beetje afleidde, met name als de vos te groot in beeld was. Patel is goed in de hoofdrol, Viskander laat maar weer eens zien tot de beste actrices van haar generatie te horen, bij Edgerton moest ik wel even schakelen maar die scoort ook een voldoende.

Zijn nieuwe project (Peter Pan) lijkt me op voorhand niet zo interessant, maar Lowery is een regisseur om in de gaten te houden.

Middeleeuwen: 500-1500. Begin tiende eeuw is niet echt vroege middeleeuwen.

Begin tiende eeuw is het tijdperk van King Edward the Elder, zoon van King Alfred the Great en opgevolgd door King Ethelred. Dit is tevens het tijdperk van de invasie door de Vikingen.

King Arthur is een mythe. Wanneer deze al geleefd zou hebben, dan zou dat eind vijfde, begin zesde eeuw zijn geweest. Dit klopt dan wel weer met de vroege middeleeuwen.

Had het fijn gevonden als er bij de omschrijving van de film, "Een filosofische film" had gestaan. Dit had me dan een hoop tijd en ergernis gescheeld.
Bij het lezen van de filmomschrijving leek het mij een spannend fantasie drama. Dus met die gedachte de film gaan kijken. Vanaf de start is het een aparte vreemde vertoning."De hoofdpersoon vecht met geesten, reuzen en dieven." Ik heb hem geen moment zien vechten. Ik kan alleen maar stellen dat het een zwak, angstig persoon is.
Heb het toch maar afgekeken met de hoop, misschien wordt het nog wat. Het zal gerust een diepere betekenis hebben, maar die kwam er bij mij hier niet uit. Heb het gevoel dat de makers bij de productie de gehele tijd aan de paddo's hebben gezeten.

In het Vlaams geschiedenisonderricht worden de vroege middeleeuwen gedateerd van 476 tot ca. 1000. Het jaar 1000 dient als scharnierpunt tussen de vroege en late middeleeuwen omdat pas vanaf dan de handel op gang kwam, de Noormannenraids stoppen, verstedelijking en specialisatie komen op, gesloten domaniale economie wordt open marktgerichte economie.

De film vat aan begin tiende eeuw, of dat overeenkomt met de Arthurlegende doet er in deze niet toe. De film zegt zelf te beginnen begin tiende eeuw en dat is wel degelijk de vroege middeleeuwen.

Met mijn punt bedoel ik ook juist dat het tijdperk waarin de film zich afspeelt er niet toe doet. Ik heb de eerste 5 minuten van de film nog eens terug zitten kijken, en kan trouwens nergens uit opmaken dat het zich begin 10e eeuw zou moeten afspelen. Misschien dat het later in de film weer gegeven wordt en heb ik dat gemist.

Het enige dat ik over de film vind is: “An epic fantasy adventure based on the timeless Arthurian legend”, en dat is precies wat de film is. De film is niet gebaseerd op historie, maar speelt zich alleen af in de setting van de middeleeuwen.

Jij doet uitspraken over Indiërs en Moren welke op basis van de tijdsperiode niet in de film kunnen/horen. Een tijdsperiode waar qua geschiedschrijving sowieso weinig over bekend is, maar dat terzijde.

1- de legende is tijdloos

2- het is een fantasie verhaal

Naar mijn weten kan in een fantasie verhaal alles.

Ook al zou het verhaal zich afspelen in de 10e eeuw, waarom zouden er dan in een fantasie verhaal geen Moren of Indiërs kunnen zitten? Er zitten in de film ook Reuzen, die hadden ze in die tijd in Brittannië ook nog niet!

Waarom zou de Indiër in de film een politiek statement zijn?

Nee was niet best, saaiiiii....uitgezet na een uur. Langdradig allemaal zat geen vaart in!!

Dat vind ik vaak de beste films.

Dit type fantasy films is één van m'n favoriete genres. Toch viel dit wel flink tegen. Gawain kan mij totaal niet overtuigen. Hij komt op mij wat soft, slap en sullig over en past daardoor niet lekker in de setting. De avonturen die Gawain vervolgens meemaakt zijn stuk voor stuk wat matig. Het mysterieuze maakt het nog enigszins goed, maar nooit wordt het echt interessant. Daarmee is de dikke 2 uur ook een te lange zit.

In slaap gevallen, voor ik in slaap viel waren er veel irretante geluiden!

OP basis daarvan ga ik een 1 geven en ook beslist om de film niet verder te kijken!

Slaap lekker verder dan…

Geen typische doorsnee film.

Met prachtig camera werk.

Het verhaal lijkt heel wat,maar blijkt later van niet.

Een dun verhaal.

Het vosje is een echte eye catcher.

Verwacht geen spectaculaire film.

Het is meer een dialogen film boordevol mystiek.

Een aparte film,dat je na afloopt afvraagt,wat is hij eigenlijk waard.

Zeker een bijzondere film.

Wat een ontzettend vage en wazige film was dit zeg. En daarnaast ook nog eens frustrerend traag... Er zitten stukken in de film waar je makkelijk vooruit kan spoelen, je mist niets zo traag is het gefilmd.

En wat was nou uiteindelijk in vredesnaam de clou?

De setting was mooi, de verhaallijn (op het onduidelijke en trage na) ook.

De clou is dat je een toffe film hebt gekeken.