The Green Knight (2021)

Fantastisch!

Voor het eerst sinds Antichrist kom ik weer eens een pratende vos tegen in een film En vergeleken met die eerste is dit echt een ongelooflijke kletsmeier.

Hartstikke leuke film, die tegelijkertijd de kracht, en de leugenachtigheid van de mythe lijkt te willen laten zien. Haha, letterlijk op de schouders van reuzen willen staan, het is bijna te flauw, zou je zeggen, maar het is toch een fraaie scène.

The Green Knight is een sfeervolle vertelling, een geestige mengeling van ontluistering en mythologisering, waarmee Lowery zich, na Ain't Them Bodies Saints en A Ghost Story, wat mij betreft bevestigt als een serieuze filmmaker.

Film die ik binnenkort zeker nog een keer ga, en wil zien. Ben overdonderd. Alles klopte voor mijn gevoel. Geweldige muziek, prachtige beelden, uitmuntend acteerwerk, en verrassing na verrassing. Al zal dat laatste bij de tweede ziening natuurlijk minder zijn.

Ga nu voor 4, maar kan 5 worden. Enige minpunt is namelijk dat het me toch net even iets te lang duurt. 20 of 30 minuten korter had gemogen.

Na "A Ghost Story", die in mijn top 10 beland is, is dit mijn tweede David Lowery. Deze zal niet in mijn top 10 komen, maar voorlopig wel hoog in aanzien bij mij.

Ga dat zien mensen! Mystiek, legende, trivialiteit, humor, en prachtige, prachtige, prachtige beelden.

Edit: bah, nee, niks 4. Gewoon meteen 5. Kan mij die eventueel iets te lange duur ook schelen. Zeer klein minpuntje after all.

Eerlijk gezegd kan ik me bij deze film geen trailer voorstellen dievrijwel alles weggeeft. De trailer geeft wat beelden en scenes weg, maar je moet de film zien om de film te kennen.

Ik kijk films bijna nooit voor het plot of the clou. Maar de eerder genoemde gebeurtenissen hadden wel de angel uit de mysterieuze sfeer gehaald en een aantal wtf momenten verknald.

Maar goed, ook ik kijk en lees zo weinig mogelijk over films die ik toch ga kijken. Was gewoon verbaasd hoeveel ze ‘weggaven’. Maar dat zal meer opvallen als je ze achteraf kijkt.

Elke trailer geeft beelden weg, dat is logisch, maar helaas ook vaak de clou van het verhaal. Dat is hier toch niet zo naar mijn mening. En dan stellen dat de trailer "vrijwel alles" weggeeft is toch weer typisch Bastoiaanse overdrijving.

(bron)

Interessant verwoord: ik ben normaliter volledig vóór filmstijl als vertelmedium op zichzelf (en denk bovendien dat Lowery hier voornamelijk via symboliek en psychologie tot betekenis komt), maar toch kan ik me wel in deze observatie vinden. De film komt zelfgenoegzaam over in de zin dat Lowery een serieus vertelgenre (de reis van de held) opklopt met ironische toetsen en aankondigende, potsierlijk-sierlijk geprojecteerde hoofdstuktitels. Alsof hij het toejuicht dat we het 'verhaal' an sich maar niet al te serieus moeten nemen. Met de manier waarop kon ik niet zoveel.

Ik zag ongeveer van elke scene cq ontmoeting wel een paar beelden voorbij komen. Dan blijft er weinig verrassing meer over. Maar wat ik al schreef. Waarschijnlijk valt dat meer op omdat ik de trailer achteraf zag.

Ben het wel met Basto eens. Vond het uiteindelijk vooral jammer dat ik de reuzen al in de trailer gezien had. Nu zat ik op dat moment te wachten, terwijl ik in de bios denk ik vrij overdonderd zou zijn geweest toen die grote hand boven de bergen uitkwam.

Ik kon me dat niet van de trailer herinneren, als ik die al gezien had, en was inderdaad aardig overdonderd door die prachtige scène.

Lezend over de inhoud van het originele verhaal, The Greene Knight en andere mogelijke mythologische betekenissen van die groene ridder, denk ik dat Lowery mooi creatief een gemiddelde heeft gevonden en een sterk diepere betekenis (meervoud zelfs) eraan heeft kunnen geven. De gebeurtenissen van de queeste an sich, behalve het kasteel, zie ik zo niet terug in de wiki's, dat is allemaal eigen invulling? Eens kijken of ik een leesbaar verbouwde papieren versie kan vinden.

Ik zou deze graag nog op het grootste Forum scherm willen zien, maar de enige draaitijd daar is op voor een werkende ondoenlijk tijd. Even kijken hoelang ik daar nog op kan gokken voor hij weer uit roulatie verdwijnt. Ze jagen de films erdoor momenteel hier.

Voordat we bij de bioscoop waren, zei ik nog dat ik arthouse-films vaak pretentieuze aanstellerij vind, en wat dat betreft ben ik niet teleurgesteld. Overdreven lang uitgerekte scènes, onbegrijpelijke en pregnant gereciteerde dialogen (ik heb vaak het idee dat dit een erfenis van Tarantino is), theatraal irritante muziek… de ingrediënten van een arthouse-sausje. Het was met name het tergend trage tempo waardoor het allemaal moeilijk te genieten was, en dat is jammer, want er zit een prachtig geschoten film onder met enkele hypnotiserende scènes, zoals wanneer de reuzin het gehuil van de vos overneemt en in een gezang verandert. Als je deze ontmoeting probeert te interpreteren, stuit je echter op de muur van symbolisme die door de hele film heen loopt en die mij de zaal met een vaag en onbevredigd gevoel deed verlaten. Het is werkelijk heel jammer dat de regisseur er een ‘kunstzinnige’ film van wilde maken, een film waarbij een bepaald soort zelfvoldaan publiek handenwringend de bioscoop verlaat, gesterkt door de overtuiging een film voor ingewijden te hebben aanschouwd, die 'niet geschikt is voor het gewone Pathé-publiek’. De film zou veel geslaagder zijn geweest als de maker wat minder artistieke ambitie had gehad. De recensenten zullen ongetwijfeld diep onder de indruk zijn van al deze gewichtigdoenerij. Wij konden de film geen voldoende geven.

Fijn hoor. Niet de meest toegankelijke film, maar net als A Ghost Story (2017) wel heel erg de moeite wanneer je je over kunt geven aan het tempo en zelf aan het verklaren en interpreteren gaat. Mocht dat als een potentiële alarmbel klinken, misschien kun je je dan beter de moeite besparen.

Ja het is arty, en Lowery heeft ook nog een stijl die je moet liggen, en een pacing niet te vergeten. Dus ik vind het niet gek dat er lage waarderingen vallen, en ondanks mijn 4* was ik ook niet de gehele speelduur dolenthousiast. Maar het geduld werd wel beloond, in mooie beelden en scenes, maar ook in een bevredigende ontknoping. The Green Knight bleef eveneens lekker door het hoofd spoken de rest van de middag, nadat de aftiteling van het scherm gerold was. Altijd een goed teken.

Miss Milton had de oorspronkelijke tekst net met haar leerlingen behandeld, dus de timing was bijzonder gelukkig. Gratis lezing met cheesecake voor mij, toen de film afgelopen was.

3,8*

Vanavond herzien, dit keer met een betere zitplaats, en beter beeld.

Blijft bij de tweede kijkbeurt gemakkelijk overeind, hetgeen wel bijzonder is, want de eerste kijkbeurt gaf toch vrijwel alles weg.

Visueel niet onaardig en de muziek van Daniel Hart is zelfs heel goed en passend, maar het plot is gewoon heel zwak en vaag, waardoor het gewoon niet tot een goede einde wordt gebracht. Jammer, want ik had hier wel iets meer van verwacht. A Ghost Story had namelijk veel meer om het lijf.

THE GREEN KNIGHT Ending Explained! - YouTube

Weet niet of er al zo'n video gepost is, maar deze YouTuber legt wel erg goed uit waar het verhaal van Gawain in de film om draait. Ik kreeg na de uitleg alleen maar meer waardering voor de film. Dus, voor de mensen die het misschien toch niet helemaal begrepen (niet erg, ik kreeg ook niet alles eruit haha) is er deze video.

Recentelijk heb ik The Green Knight, samen met een stel vrienden, bezocht. We waren allemaal onder de indruk, zowel van de gelaagdheid van het verhaal, het puike acteren van de cast en van het schitterende camerawerk van Andrew Droz Palermo. Ook de fantasierijke kostuums en grime, evenals de schitterende locaties en filmscore (madrigalen!) leverde veel bewondering op.

Ik ging er redelijk ‘open minded’ in - ik had al wel de trailer bekeken en was ook bekend met de middeleeuwse legende waarop regisseur David Lowery zijn film baseerde. Maar welke keuzes hij zou maken in zijn vertaling naar het witte doek was voor mij een groot vraagteken. Ik werd niet teleurgesteld: The Green Knight is deels een allegorisch verhaal vol symboliek, deels spirituele queeste, gecombineerd met ridderlijke hoofse waarden en een Werdegang van hoofdfiguur ridder Gawain (Dev Patel).

Diegenen die een film verwachten in de trant van Excalibur (1981), First Knight (1995) of King Arthur (2004) zullen worden teleurgesteld. Dit is een film die de blik naar binnen richt, en doldrieste avonturen en bombast grotendeels links laat liggen. Wat betekent dat Lowery zijn tijd neemt om het verhaal te vertellen: in ruim twee uur volgen we Gawain, die als jonge ridder een uitdaging aanneemt in een kerstig Camelot van een mysterieuze groene ridder (Ralph Ineson). Om te bewijzen dat hij beschikt over de voor een ridder onontbeerlijke eer en moed dient Gawain een jaar later de groene ridder opnieuw te ontmoeten, om een aan hem gedane belofte gestand te doen.

Lowery filmde voor The Green Knight o.a. in Ierland en Engeland, en hij en DOP Palermo kennen aan het landschap een symbolische waarde toe: het is zowel een graadmeter voor het noodlijdende koninkrijk, als een soms chaotische externalisering van Gawain’s onvolwassenheid en besluiteloosheid. Hij dient, zoals in een roadmovie, het land te doorkruisen om zichzelf te leren kennen.

Lowery kent aan zijn film een episodische structuur toe aan de hand van hoofdstukindelingen.

Daar deze soms pontificaal in beeld verschijnen terwijl de scène al begonnen is, werkt dit soms storend en haalt het je juist uit het verhaal. Maar grotendeels werkt het en sluit het tevens mooi aan bij de middeleeuwse literatuur waar The Green Knight een uitvloeisel van is.

Wat soms lichtelijk anachronistisch werkt is de multiculturele cast van The Green Knight. Zonder af te willen dingen op de prima acteerprestaties van Dev Patel en Sarita Choudhury (die in de film zijn moeder speelt), zet ik wel vraagtekens bij de historische accuraatheid van een Indiase ridder, wonend bij zijn Indiase moeder en zusters in het 14e-eeuwse Engeland. Natuurlijk, handelsbetrekkingen en uitwisseling van personen tussen Europa en andere continenten kwamen voor in de middeleeuwen, maar ik denk dat de hier getoonde situatie eerder een weerspiegeling is van de huidige Britse multiculturele samenleving, dan een weergave van de toenmalige middeleeuwse samenleving in Engeland.

Maar dit is slechts haarkloverij, want historisch kloppend of niet, Lowery levert met The Green Knight een symbolische en filosofische film af die zich leent voor meerdere kijkbeurten en duidingen. En ook nog eens een artistieke prestatie van formaat is.

Zeker geen Excalibur. Een film die ik zelf zeker niet oppervlakkig of bombastisch vind, hoewel het eerste deel ervan altijd erg schreeuwerig heb gevonden.

Maar The Green Knight is mooi geschoten (zeker de beelden van Ierland) en kent fraaie muziek. Hoewel verwarrend soms, is het verhaal gelukkig nog wel te volgen zonder al te veel symboliek. En uiteindelijk erg eenvoudig. Heer Halewijn ondergaat een simpele test. De speelduur verbaast achteraf gezien toch wel daarom. Maar ik heb me niet verveeld. Voor het merendeel was het wel intrigerend. Hoofdthema's zijn typische ridderdeugden als moed, vertrouwen op jezelf en een zeker geloof in het hogere. Hoewel ik de relevantie van de geboorte van Christus niet zag.

Wat ik alleen echt heel slecht gedaan vond waren die reuzen. Zagen er gewoon niet uit, pasten totaal niet.

De casting heb ik wel wat op aan te merken. Patel is een merkwaardige keuze (er moet erg veel zon hebben geschenen in een bepaald deel van Engeland) die toch goed beviel. Die van zijn moeder in het verhaal daarentegen (Sarita Soudhury), vreselijk, wat een gedrocht van een vrouw. OK, ze wilden een heks, ze kregen er een. Vikander, best goed in Ex Machina en Tomb Raider vond ik hier ook een minder bekorende keuze. En dan ook nog in een dubbelrol.

Goed.

Ik had van The Green Knight alle trailers vermeden, noch had ik mij ingelezen over het hoe en wat. Niettemin was het een film die écht graag wilde zien - op één of andere manier had ik hier een goed gevoel over. Mocht het tegenvallen, had ik me alvast getrakteerd op een moeizame laatavond-verplaatsing naar de UGC van Mechelen, waar ik in de smerigste filmzaal die ik tot dusver ben tegengekomen als enige filmkijker een zeldzaam propere stoel vond en zowaar een privé-voorstelling kreeg.

Een tegenvaller is het gelukkig niet geworden. Daarvoor is er veel te veel te ontdekken. De visuele schoonheid springt, weinig verrassend, het meest in het oog. Niet alleen de scenery en de wijze waarop die in beeld gebracht wordt maar ook de kostumering en decors en de details daarin hebben mij enorm kunnen bekoren. Ook de soundtrack valt in positieve zin op.

Die combo alleen al zorgt ervoor dat de reis van Gawain op elk moment de moeite is. Verhalend is het immers een simpele queeste, al is er nog wat gespeeld met symboliek en dat zorgt voor een paar niet-alledaagse taferelen. Ik had wel niet het idee dat regisseur David Lowery het allemaal echt serieus bedoelt. Een aantal scènes doet immers erg komisch aan en de gekende, bombastische ridderheroïek-volgens-Hollywood is hier niet aanwezig.

De diversiteit-volgens-Hollywood is hier dan wél weer aanwezig. Ik kan Dev Patel best hebben - als ietwat slungelachtige ridder zonder verdienste komt hij goed genoeg uit de verf -, maar noem mij gerust ouderwets; net zomin als ik een blanke westerling verwacht te zien in een Indische mythe is dat omgekeerd ook zo het geval. In ieder geval wordt hij wel goed omringd door de acteurs in bijrollen, waarin ik toch weer genoten heb van Alicia Vikander - daar krijg ik voorlopig niet genoeg van: sterke uitstraling en goed acteerwerk.

Hopelijk kan ik ze in nog meer van dergelijke projecten terug vinden. Ook de volgende van Lowery zal ik wellicht niet missen. De paar schoonheidsfoutjes (bv. de CGI die niet top is) doen daar niets van af.

3,5

Nee, zeker niet. Heeft er verder ook niets mee te maken. Open Water was ook zeker geen Jaws.

Zowel Excalibur als deze Green Knight zijn eigenzinnige en visueel uitgesproken uitbeeldingen van een Arthuriaanse mythe, die duidelijk buiten de mainstream vallen. Ze hebben in die opzichten heel veel met elkaar te maken. Ik vond Excalibur gewoon een betere film, dat is wat ik bedoelde.

Dank je, maar ik kan wel wat hebben hoor .

Zo zeg, hier verwacht ik wel wat van, als ik die hoge waarderingen hier zie. Ben echt heel benieuwd wat ik hier van zal vinden. Maar heb er in ieder geval veel zin in.

The Green Knight is een zeer verzorgde productie, maar het verhaal wordt, zelfs voor een arthouse film te traag vertelt en daarmee is de speelduur ook nog eens te lang. Geen voldoende en de waardering van 2.5 is dan ook uitsluitend voor de uitstekende productie van de film.

Best een leuke film hoor. Duistere setting, goed acteerwerk, met het muziek en de omgeving zit het ook goed. Maar het verhaal is toch wat vaag. Je krijgt eigenlijk maar weinig antwoord op de vragen waar je mee zit. Derhalve een krappe voldoende.

Als fantasyliefhebber, dit zowel in vorm van boeken, films als games kan ik wel zeggen dat ik hier wel naar uitkeek. Vermits de productie van A24 is dacht ik al van dit wordt iets speciaals. Echter viel het me enorm tegen. Het belangrijkste aan een film blijft na alle films die ik zag nog steeds de plot en die is amper aanwezig. Je mag nog een prachtige cinematografie hebben, ik werd niet meegezogen met de sfeer en dan is het tempo echt abominabel traag hier. Qua vreemdheid is het in het straatje van Midsommar. Maar als je fan bent van historische films en van horror/fantasy houdt is dit imo nog steeds een slechte film. Echt niet mijn cup of tea maar dat is moeilijk te zeggen op basis van een trailer. Voor liefhebbers van arthouse zoals Midsommar, de nieuwe Suspiria bv kan dit misschien leuk worden, maar ik vond het helemaal niks.