1917 (2019)

Deze kan niet in de schaduw staan van Saving private Ryan,die was 1000 keer beter dan deze saaie film.

Kan de hoge scores niet begrijpen maar het zal wel aan mij(ons) liggen.

1917 is visueel gezien een bijzonder mooie film geworden. De speciale effecten, de dode en post apocalyptische sfeer en de aankleding zijn van een ongekend niveau. Niet voor niets kreeg deze film hier diverse Oscars voor.

Inhoudelijk gezien voelt het toch allemaal wat karig aan. Het verhaal is dun en relatief saai te noemen. Meermaals lijkt het te verzanden, maar toch veert het dan weer even op, waardoor het nog enigszins boeiend blijft. Ik had ook wel wat moeite om me in te leven in de hoofdpersonen. Op de een of andere manier vond ik ze te klinisch geportretteerd. De klik ontbrak voor mij.

Desalniettemin valt er ook genoeg te genieten. De brandende stad in de nacht, het afschieten van de licht fakkels en de kaalgeslagen doodse velden zijn prachtig vormgegeven en absoluut indrukwekkend.

Visueel gezien een klein meesterwerk, maar over het gehele front gezien niet sterk genoeg.

Kwaliteit en het geen wat de film zo boeiend maakt is de manier van filmen.

Het is net alsof je 2 uur lang naar een computer spel kijkt en meeloopt met de hoofdpersonage(s) in de film.

Er is duidelijk nagedacht over hoe dit oorlogsdrama over te brengen en dat betaald zich terug in een realistisch resultaat. Verder is "1917" een degelijke film zonder ergens overdreven bombastisch te worden.

4*

Indrukwekkend. Zoals alle goede films in dit genre wordt de idiotie van het oorlogvoeren haarscherp in beeld gebracht.

Het verhaal is in al z'n eenvoud spannend en de manier waarop het in beeld is gebracht is uiterst fraai.

Aanrader en een van beste oorlogsfilms die ik gezien heb.

Overigens lijkt het alleen alsof deze film in één take is gemaakt, dit is uiteraard niet echt zo maar slechts het gevolg van wat simpel editing.. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Victoria (2015). Ook de manier waarop zijn maat na 1min na sterven volledig wit en slecht geschminkt is zag er vrij nep uit.

Een simpel verhaal hoeft niet slecht te zijn, maar hier voelt het gewoon te dun en leeg aan. Alsof er gewoon weinig tijd is ingestoken om er een goede film van te maken. Ook het einde is tegenvallend, de missie voelt niet als voltooid. Dit is toch niet te vergelijken met films als Full Metal Jacket, Apocalypse Now, Paths of Glory of Jarhead die allen zelfde of zelfs mindere scores hebben behaald? Moet je nagaan hoeveel werk erin zit om dat soort films te creëren. Ik zou deze lekker overslaan.

Kijk ik even op de site om een stemmetje uit te brengen en zie dat er al 22 pagina's zijn uitgebracht maar wat schets mijn verbazing. Ik zit meteen al goed. Dank Waku

Alleen al, hoe ze de film hebben geschoten is al een hoge waardering waard ,vind ik,

Hoe van begin af aan de camera meeloopt is prachtig gedaan,één lange shot ,

Toch een aardige tegenvaller. Uiteraard, de film is op een aparte en mooie manier geschoten (hoewel de entertainmentwaarde daarvan mij totaal ontgaat) en zit professioneel in elkaar, maar de film is bij vlagen saai. Ook de domme acties van de soldaten irriteerden mij. De spanning is relatief gezien tot Dunkirk en zeker Saving Private Ryan ver te zoeken.

Sowieso jammer dat hotemetoten in de media een film als deze helemaal de hemel inprijzen, waardoor het nog harder tegenvalt. "1917 is als een game geschoten" doet vermoeden dat de film veel boeiender is dan een normale film. Dat blijkt dus niet het geval. Het is helaas de zoveelste bekroonde film van afgelopen jaar die behoorlijk tegenviel (zoals Jojo Rabbit, The Irishman en Joker).

De film is zeker de moeite van kijken waard alleen al vanwege de openingsscène, dat moet een klein huzarenstukje geweest zijn om dat voor elkaar te krijgen. Ook lijkt me dat de decors een enorm karwei moet zijn geweest. Misschien is de 'making of' wel veel interessanter dan de film an sich want ik ben het eens met de meesten, het verhaal is maar zo zo. De twee jongens zijn boodschappers van een belangrijke boodschap om een slachting te voorkomen. Ik denk dat vele dit niet weten maar aan de andere kant van het front liep Hitler als boodschapper heen en weer. Dat is dan ook weer jammer aan deze film dat, op uitzondering van de foto aan het bed in de ondergrondse ruimte, de Duitsers er weer onmenselijk en bekaaid vanaf komen. Ze zijn allemaal niet voor rede vatbaar en gaan liever dood dan voor een alternatief te kiezen. Ik weet dat we allemaal opgroeien met moffen dit en moffen dat, maar dat is een pure propaganda strategie geweest van de overwinnaars om de wandaden aan hun kant te verdoezelen. En dat heeft goed gewerkt.

De eerste wereldoorlog was totaal overbodig en heeft voor niets het leven gekost aan miljoenen ook omdat het de oorzaak was van de tweede wereldoorlog. Ik denk dat we er nu in 2020 vele malen beter voor hadden gestaan als we Pruisen van toen gewoon hun gang hadden laten gaan (en nee, die waren niet aan het moorden en verkrachten, die waren gewoon bezig het rijk uit te breiden zoals Groot-Brittannië dat deed en zoals Amerika dat nu doet)

Ik wacht nog steeds op een film waar het allemaal een beetje in proporties wordt getoond.

Mooi gemaakt. Dat niet alles wat de jonge soldaten deden altijd intelligent was, is in mijn ogen logisch. Uit documentaires is al gebleken dat het vaak (te) jonge onvoorbereide, onervaren soldaten betrof. Saai is het in mijn ogen nooit in de film, maar misschien kan er een keer een Marvel remake komen.

sam mendes...ga eens een keer een fatsoenlijke film maken ipv teveel bezig zijn met randzaken zoals shooting/camerawerk om je zogenaamd te onderscheiden van de rest. het 1e uur redt heel de film. de film is duidelijk geinspireerd door 'the revenant'.

Tsja mooi gefilmd maar daarom is de film nog niet goed enof spannend, tenminste in mijn ogen.

Een documentaire van planet earth is ook mooi gefilmd,maar daarom is het nog niet spannend.

Maar smaken verschillen gelukkig

2 maatjes,willen eten.

worden op een missie gestuurd,de ene verdoemd de ander,maar de gene die verdoemd word,

zet ondanks alles op alles.

nee dit ik geen saving private ryan

en nee er gebeurt niet veel wat oorlog betreft,

maar degene die ervoor gaat,om andere mensen te helpen die gast heeft meer dan 100% in zijn lichaam,

dan alle aan jullie die deze film geen 3 sterren heeft gegeven,totaal geen verbeelding...

Na een tweede kijkbeurt valt mij vooral op hoe mooi het contrast is uitgewerkt tussen de akeligheden van de oorlog en van die kleine serene momentjes. Alles krijgt er iets onwerkelijks door. Het drama is mooi ingetogen. Met bijvoorbeeld Spielberg als regisseur zou dat moment waarop de mannen met vereende kracht een vrachtwagen optillen een moment van inspiratie zijn, vol aanzwellende muziek.

Klopt,

Jojo Rabbit vond ik dan nog wel goed. Daar heb je iig ScarJo nog om naar te kijken, de rest viel inderdaad tegen.

Wat een overhypte film zeg. Ik verwachtte hier toch best wel wat van gezien de lyrische kritieken, maar dit steekt toch amper tot niet boven de middelmaat uit. Begrijp me niet verkeerd, het is een degelijke film, maar ook echt niet meer dan dat, op 1 punt na.

En dat ene punt is het visuele aspect en alles wat daar bij hoort; cinematografie, de manier waarop alles gefilmd is etc, waardoor de illusie gecreeërd wordt dat het allemaal in 1 take is opgenomen: hier valt niets over te zeggen, dit was prachtig om te aanschouwen, en mag als het sterkste punt van de film gezien worden. Je zit hierdoor in de huid van de personages, ziet wat zij zien, en ervaart het gevaar wat zij ervaren.
Hoe sterk en genietbaar dit echter ook was; het blijft wel als een trucje aanvoelen, als iets 'geforceerds'. Mendes had beter wat meer aandacht kunnen besteden aan het uitwerken van een verhaal en het interessant maken van zijn personages. Het zijn grotendeels echt bordkartonnen figuren, dialogen zijn simpel en ongeïnspireerd en het verhaal is echt flinterdun.
Ik klink nu vreselijk negatief en dat ben ik natuurlijk niet; zoals ik zei is het een oerdegelijke tot gewoon goede film. Het feit dat de film redelijk kleinschalig blijft en niet vervalt in ellenlange oorlogsscènes is een bewonderenswaardige keuze, de soundtrack is me nergens negatief opgevallen, en er zitten enkele bloedstollend spannende scènes in, vooral de momenten in het stadje dat bij nacht in brand staat. Met een sterker verhaal en interessantere personages was dit een veel betere film geweest, daar had ik gerust dat geweldig speciale camerawerk voor willen opofferen. Mendes heeft zich meer gefocust op style dan substance.

Eén langgerekte spanningsboog, één vloeiende camerabeweging, één ratelende soundtrack, één uitputtingsslag: met het nodige sentiment, en toch haast onuitstaanbaar intens. Alweer een alternatief type oorlogsfilm, omdat – en dat heeft Sam Mendes goed gezien – het klassieke narratief inderdaad niet kan volstaan om over een gebeurtenis zoals een loopgravenoorlog te vertellen.

En toch, toch staat ‘Dunkirk’ voor mij nog een tree hoger. Omdat de mogelijkheden van het genre door Christopher Nolan in alle richtingen worden op- en uitgerokken, van een schroeiharde openingsscène tot het pulserende slot. En nee, dat heeft ‘1917’ niet. Wat niet wegneemt dat het een uitstekende film is, één die je op de punt van je stoel laat schudden, beven, én sidderen - dat spreekt.

3,5*

Magistraal

Zeer geslaagd oorlogsdrama waar de manier van filmen én vooral editten ook daadwerkelijk iets toevoegt aan de film. De decors en aankleding zijn ook tiptop in orde waardoor de film niet lang nodig heeft om je in het verhaal van de hoofdpersonages te trekken. Des te mooier is dat de film niet een gunblazing cowboy oorlogsfilm is, maar spannende momentjes weet af te wisselen met mooie wijdse shots en indrukwekkende scenes dies nergens echt teveel over the top zijn. Fijne film dus!

De inwisselbare muziek was voor mij het meest jammerlijke element van de film. Spijtig want deze film zou beter gebaat zijn geweest met een meer eigenzinnige soundtrack. Ik vermoed dat het hier gaat om een artistieke tegemoetkoming. Een aparte 'one-shot' aanpak met daarbovenop een eigenzinnige score zou misschien te veel zijn geweest voor het grote publiek. Althans, dit was de induk dat ik kreeg.

Camerawerk is eigenlijk het bijzonderste aan deze film. Niet dat de rest slecht is dat zeker niet. Maar ik vond er iets te weinig actie of spanning inzitten. Het is een soort Frodo die met de ring naar de vulkaan toe moet, alleen dan in een oorlog. Hier en daar leuke actie scenes met het hoogtepunt het einde wat ook in de trailer te zien is waar hij door het veld rent en de aanval begint. Over het algemeen is de film niet slecht maar ook niet bijzonder. 3*

Mooie plaatjes vullen geen gaatjes. Bij vlagen is de film op verkeerde momenten te traag waardoor hij soms even verveelde. Verder geen bijzonder verhaal. Het ging de regisseur vooral om het visuele aspect en dat is voor mij niet genoeg.

Niks over te klagen hier. Wat een geweldige film. Meer dan er een rechtlijnige oorlogsfilm van te maken zoals er al honderden zijn, kiest Mendes om de kijker onder te dompelen in de hel van WO I. Stel dat je er als toeschouwer eens kan rondwandelen in 1917... hoe zou dat er echt uitzien? Het geeft een immersieve film over twee soldaten die een boodschap moeten gaan brengen aan een Britse kolonel. Het doel op zich vond ik eigenlijk minder interessant dan de hele weg ernaar toe en wat de soldaten meemaken en zien. Bijzonder veel is dat niet, maar de film is één en al sfeer en is als één lange take gemonteerd. De nachtelijke episode in de ruïnes van een Frans dorp bezorgden me kippenvel, en je voelt de dreiging en hoort de stilte van de dood om het zo te zeggen. Alles ligt bezaaid met kadavers. Ik beklaag het niet dat er geen echte oorlogsscènes in zitten en dat de Duitsers niet echt aanwezig zijn in de film. Wat is het punt om voor de zoveelste keer met misplaatst drama te tonen hoeveel doden er wel vielen aan het front. Dat het niet heroïsch is aan beide kanten en dat een oorlog niet clean is weten we intussen wel, en ik vond het dus goed dat Mendes hier afstand van nam.

1917 laat toe dat je meer voelt wat "een oorlog" werkelijk betekent. Een topper van Mendes met een dikke pluim voor Roger Deakins, die er een visueel imposant feest van maakt.

Cinematografisch weet Mendes weer een mooi werk af te leveren. Mooie camerashots en kleuren, een aardige setting en prima acteerwerk. Een ietwat monotone setting dat wel, net als de soundtrack. Maar is dat dan genoeg voor een echte klapper, tenminste één die voor Left4Dead als klapper aanvoelt? Nee, uitleg is nodig.

Net zoals ik aardige verwachtingen bij Dunkirk van de hand van de geweldige regisseur Nolan had, had ik dat ook bij 1917 van ook een hele goede regisseur Mendes. En ja, het truckje film op de plaat zetten hebben die twee zeker wel door. Maar daarmee ben je er nog niet. Een oorlogsfilm maken is vaker fout gegaan dan goed.

Het is net als in Dunkirk is het verhaal gewoon de achilleshiel van dit project is geworden. Ik heb veel documentaires gezien van de 1ste WO, de loopgravenoorlog zoals het in de volksmond ook wel genoemd wordt. Een verschrikkelijk leed wat zich daar destijds heeft afgespeeld. Dit evident duidelijk in beeld gebracht door bijvoorbeeld alleen al de hoeveelheid slachtoffers van shellshock.

Het verhaal is slap, te weinig, geen, beelden die de ellende echt weergeven van deze oorlog. De gekte, de absolute doodsangsten van de soldaten. Het zit er niet in en daarom weer een oorlogsfilm die eigenlijk alle opofferingen van de soldaten destijds teniet doet. Zij hebben voor ons gevochten, zij hebben geleden. Nee ook nu is er voor gekozen om er weer een heldenverhaaltje van te maken. Dit zonder echte weergave van alle ellende.

En dat maakt mij bij zulke films altijd een beetje verdrietig. De gevallen soldaten verdienen beter respect, er is weer gekozen voor een familiefilm omdat dat gegarandeerd geld in het laatje brengt. Het ziet er allemaal mooi uit en de film heeft echt een goede waarde, maar het verhaal is te jammer voor woorden.

Net iets beter dan Dunkirk, 3**. Ook deze kan zich niet meten met de grote oorlogsfilm die we allemaal wel kennen.

Bij de aftiteling vraag je jezelf ineens af......... was dit het dan?

Jeezes het hoeft ook niet altijd Platoon of Saving Private Ryan te zijn, waar soldaten met een pijnlijke grimas in slow motion neervallen en sterven terwijl het bloed overal uit hun lichaam gutst. Wie hoeft er nog van overtuigd te worden dat een oorlog één en al ellende is? Waarom zou men voor de zoveelste keer in een oorlogsfilm soldaten moeten tonen die aan flarden geschoten worden?

Hier wordt de oorlogsfilm naar beneden geschaald op niveau van het individu en dat is evenzeer een blijk van respect voor de individuele opoffering van elke soldaat. In de film gaat Schofield eerst tegen zijn zin mee met zijn collega Blake, maar tijdens de film maakt hij er verbeten zijn plicht van om de opdracht te volbrengen en levens te redden. Zeker was er angst aan het front, maar ook minstens evenveel moed die deze angst overwon. En een moedige soldaat is veel meer waard dan een angstige soldaat als je het mij vraagt. Soldaten zijn gewoon helden met een naam en een familie, geen anoniem kanonnenvlees.

Heren en dames hierboven.

Ik heb aangegeven dat ik niet onder de indruk ben van dit werk.

Ik weet dat er pluspunten zijn en die heb ik zeker afgewogen.

Ik doe nog even uit de doeken hoe ik tot een eindconclusie voor een film kom, zoals ik dat altijd doe.

Een puntenmechanisme namelijk.

- Verhaal

- Regie

- Setting

- Acteerwerk

- Geluid

- Beeld

- Editing

- Vernieuwend

- Eindresultaat tov budget

Dit gaat elke keer door mijn hoofd als ik een film kijk en beoordeel.

Daarmee kan ik ook films naast elkaar leggen en daar neffens beoordelen.