1917 (2019)

Voor nu de eerste keer toch de volle mep, dit zal wel gaandeweg gaan zakken, maar ik was aangenaam verrast, het enige gegeven wat ik vooraf had was 1e wereldoorlog en het "one take" effect.
Ik raad iedereen aan om ook met zo min mogelijk voorkennis de film in te gaan.
Al na een korte intro wordt de koers die de film zal gaan volgen vrijgegeven en dan begint de rollercoaster, waar je weinig adempauze krijgt. De 2 hoofdpersonen acteren erg naturel en het scheelt dat zij ook nog niet van veel andere grote films bekend zijn. Vooral het eerste half uur is zeer intens, de "nomanszone" met prikkeldraad had een zeer naargeestige uitstraling.

de trip wire in de ondergrondse loopgraaf was een echte knaller, letterlijk en figuurlijk, de geluidsinstallatie van de bioscoop deed zijn werk prima, dit was 1 van de 2 schrikmomenten voor mij.
Grote verrassing is echter dat 1 van onze hoofdpersonen op een vrij lullige manier het loodje legt en dan zal Schofield alleen verder moeten. Hier volgde wel het vrij geforceerde koemelk subplot uit, als ik dan toch een minpuntje moet noemen

Al met al een fijne moderne WO1 pseudo klassieker in the making met mooie muziek en prachtig geschoten

is een waargebeurd verhaal

Het valt me op dat mensen vaker op dit forum zo reageren, met de termen "ongeloofwaardig", "onrealistisch" en "overdreven". Je een beetje inlezen na de film kan nooit kwaad.

Erg mooie film; bijzonder intens. Zoals al aangegeven wordt er erg naturel geacteerd, al komt ook hier - zoals in vrijwel elke oorlogsfilm - de onvermijdelijke flauwe anekdote te midden van alle ellende me wat onecht over. Bovendien vind ik zo'n lichte noot onnodig en wat clichématig. Wat me minder 'naturel' overkwam was de kapotgeschoten stad. Ik weet niet precies waardoor dat kwam; misschien doordat er alleen steenbrokken lijken te liggen en geen enkel spoor van recent leven is (ik weet niet precies hoe dat er uit zou moeten zien, maar nu leken het heel oude, lang verlaten ruïnes ipv een gebombardeerde bewoonde stad). De scène met de vrouw en de baby vond ik dan wel weer erg mooi en zo kan ik nog wel meer mooie scènes benoemen, met de renscène loodrecht op de aanvalsrichting aan het slot als prachtige climax. Alles bij elkaar zeer de moeite waard. De soundtrack had wat subtieler gekunt (of gewoon achterwege kunnen blijven op momenten).

"As Mendes explained earlier this year, he drew inspiration from a tale shared by his paternal grandfather, author and World War I veteran Alfred Mendes. In an interview with Variety, Mendes said he had a faint memory from childhood of his grandfather telling a story about “a messenger who has a message to carry.”

The director added, “And that’s all I can say. It lodged with me as a child, this story or this fragment, and obviously I’ve enlarged it and changed it significantly.”

The True History Behind the '1917' Movie | History | Smithsonian Magazine - smithsonianmag.com

Niet mijn type film, en dit hoort m.i. ook niet in een filmhuis maar een Pathé e.d. Vorm boven inhoud waar de opgeplakte muziek moet bepalen wat ik voel omdat de film zelf dat niet lukt, altijd zwaktebod.

En die vorm; set design mooi in orde maar dat mag ook wel met het budget en hebben we vaker minstens zo goed gezien. Het komt nogal gefingeerd over ipv realistisch. Het geroemde camerawerk is goed gedaan maar is slechts op enkele momenten indrukwekkend en de techniek hebben we eerder en beter gezien (Viktoria, Son of Saul, Birdman). Weinig spanning, nauwelijks inleefbaar, niet bijzonder geacteerd, en vooral qua script matig; geforceerd, onrealistisch en plat als een dubbeltje. Met 2* ben ik gul, voor set design en cameravoering.

Ik blijf een voorstander van "minder is meer" en het minder geldt hier voor het verhaal. De film zet daarmee de focus op de verschrikkingen in de loopgraven. Je ruikt de stank, hebt last van de stof en ziet de dood om je heen. Geholpen door het indrukwekkende camerawerk hebt je de meerwaarde voor het grijpen. Briljante regie trouwens, maar dat hebben meerdere gezegd.

Geweldige film, mooi in beeld gebracht. Poos geleden dat ik zo'n goede oorlogsfilm heb gezien..

Minder? Er gebeurt ontzettend veel. Continu worden elementen ingebracht om maar subplots, spanning(sbogen) en/of emotie te proberen te creëren. Minder zou zijn als een hoofdpersoon 2 uur door een net door Duitsers verlaten landschap zou lopen zonder dat er iets gebeurt, zonder opdringerige muziek, en dat je dan toch geboeid zit nagels te bijten. Hier is het eerder more is less.

Mee eens. De loopgraven dat was vooral verveling, ergens aan eten zien te komen, wachtlopen, marcheren van het achterland naar de frontlinie (en dan met een beetje pech/geluk die ene aanval waar je dan direct sneuvelt, of anders al je kameraden). Deze film is van het begin tot het einde gevuld met actie. De ervaring die pierre18 beschrijft heb je veel sterker bij de WO1 literatuur.

Exáct dit ja. Daarom vond ik het begin van de reis van de twee heren nog het sterkst. Daar was het less is more gevoel veel sterker aanwezig, met een duidelijkere hoofdrol voor de sfeer dan voor de plot.

Zonder al die obligate subplotjes en de overmatige focus op een narratief was de stijl van de film ook veel beter tot zijn recht gekomen denk ik. Maarja, die richting durfde Mendes uiteraard niet uit te gaan.

Dat weet ik, ik reageer op de eerdere opmerking van pierre18 (en anderen die soortgelijke dingen posten).

OK.

Dan begrijp je denk ik de strekking van mijn opmerking niet. Plat gezegd gaat het om 2 soldaten die een bevel moeten gaan bezorgen, that's it. Omdat dit zo eenvoudig is gehouden komt er ruimte om gevoel te krijgen voor de omgeving.

Deze Drama / Oorlog film welke zich afspeelt tijdens de Eerste Wereldoorlog (6 april 1917), stond al een tijdje bij mij op de planning om in de bioscoop te gaan bekijken (deze aangrijpende filmervaring moet je ook zien op het witte doek) en gisteravond is het er dan eindelijk van terecht gekomen in een best goed gevulde zaal. Het meeste publiek (vrouwen) ging echter naar de Nederlandse film "Onze Jongens in Miami (2020)" en als het bij "1917" heel rustig was, dan hoorde je vanuit die zaal diverse vibrator geluiden komen

Overigens was ik ook wel benieuwd of "1917" (als je de laatste twee cijfers omdraait, dan krijg je een heel goed jaar ) kon tippen aan een andere Drama / Oorlog film welke zich ook afspeelt tijdens de Eerste Wereldoorlog, namelijk "All Quiet on the Western Front (1979)" (de remake van het al sterke "All Quiet on the Western Front (1930)"). Dat tippen kon hij zeker, maar beter vond ik hem niet, maar gelijkwaardig is hij wel.

In dit verhaal draait het om twee Britse soldaten, te weten Korporaal Tom Blake (Dean-Charles Chapman) en zijn maatje Korporaal William Schofield (George MacKay), die in de Noord-Franse loopgraven op een levensgevaarlijke missie worden gestuurd door Generaal Erinmore (Colin Firth), om een cruciale boodschap (om een dodelijke aanval waarbij 1600 mensenlevens op het spel staan, waaronder de broer van Blake, te stoppen) te bezorgen bij Kolonel Mackenzie (Benedict Cumberbatch) en daarvoor moeten ze vijandelijk gebied oversteken.

"1917" wekt de indruk in één ononderbroken shot te zijn gefilmd (een vorm die altijd iets opzichtigs heeft). De verbluffende techniek zit het drama echter niet in de weg, maar draagt bij aan een beklemmende spanning. Regisseur Sam Mendes baseerde het plot op ervaringen van zijn grootvader en weet de chaos en tragiek van "The Great War" adembenemend dichtbij te brengen.

De stijl van filmen (waarbij de camera min of meer van begin tot het eind van de film is vastgeplakt aan William Schofield en welke je zodoende het gevoel geeft dat het allemaal in realtime gebeurt) doet denken aan een computerspel of virtual reality en daarbij volgen we beide soldaten door loopgraven, stukken niemandsland (zeer fraai in beeld gebracht met o.a. dode paarden, prikkeldraadversperringen, lijken en bomkraters), onklaar gemaakt kanonnen, grote hopen granaathulzen, plekken waar de Duitsers de tactiek van de verschroeide aarde hebben toegepast (o.a. omgehakte kersenbomen die net in de bloei stonden en gedode koeien) en kapotgeschoten dorpen. Slechts eenmaal is er een zichtbare "cut", namelijk als William Schofield bewusteloos raakt tijdens een duel met een Duitse scherpschutter, en daarbij gaat het beeld dan even op zwart.

Als William Schofield weer bij bewustzijn komt, is het inmiddels nacht en bevinden we ons in het kapot geschoten Franse dorp Écoust-Saint-Mein, welke in brand staat en welke zeer fraai in beeld werd gebracht. Daar speelt zich in mijn ogen ook de spannendste scène (William Schofield komt daar namelijk een aantal Duitsers tegen) van het verhaal af en komen we ook de enige vrouw, te weten de Franse Lauri (Claire Duburcq) met een baby, in het verhaal tegen, waarnaar we richting het einde van de film gaan.

Het einde is vooral mooi (de aanval wordt namelijk gestopt door William Schofield), maar ook tragisch en ontroerend en dan doel ik op het moment dat William Schofield aan Luitenant Joseph Blake (Richard Madden) moet vertellen dat zijn broer Tom Blake tijdens de missie is gesneuveld (hij wordt namelijk gedood door een gecrashte Duitse piloot die hem dodelijk neersteekt en dat terwijl men hem juist wilde helpen). Hij verteld dat overigens met heel veel respect voor Tom, die hem ook het leven heeft gered (tijdens de bunker scène).

Het overlevingsverhaal is door het intense acteerwerk, de hyperrealistische decors en de indringende muziek van de Amerikaanse componist Thomas Newman meeslepend van de eerste tot de laatste minuut en bevat een aantal ijzersterke scènes, zoals het moment in de Duitse bunker met de boobytrap, waarbij William Schofield bijna het loodje legt door een hongerige rat. Op het moment dat je door hebt wat het vervolg is met de rat, gebeurt (een ontploffing) het al en schrik je ook. Verder is het ook leuk dat een aantal bekende Brits acteurs een klein rolletje hebben in deze film zoals Colin Firth als Generaal Erinmore, Mark Strong als Kapitein Smith (die William Schofield helpt door hem een lift met een vrachtwagen te geven) en Benedict Cumberbatch als Kolonel Mackenzie.

Al met al was "1917" voor mij een aanrader op elk vlak (zeker als liefhebber van oorlogsfilms) en met "1917" heeft Sam Mendes een ijzersterke film afgeleverd, welke van mij ook de nodige Oscars mag winnen. Het is hoe de ervaring van de missie die beide soldaten volbrengen op beeld wordt gebracht, die deze film zo sterk maakt. Samen met "All Quiet on the Western Front (1979)" zijn dit de beste Eerste Wereldoorlog films die ik tot nu toe heb gezien.

Bijzonder knap in elkaar gezette oorlogsfilm, schitterend qua cameravoering en production design, maar net iets te zelfbewust en traag om echt indruk te maken. We hebben het qua onderwerp ook allemaal wel eens eerder en beter gezien. Niettemin imposant, vooral door de enorm lange, complexe takes die het gevoel geven dat de film in één keer is opgenomen. Probleem is wel een beetje dat je continu zit te kijken met de gedachte "hoe hebben ze dat in godsnaam gedaan", in plaats van op te gaan in de gebeurtenissen.

Prachtig geschoten film van Sam mendes,settings zeer realistisch en van drama doorspekt.goed acteerwerk van de twee vrij onbekende acteurs.de eerste wereldoorlog ook wel bekend als de vieze oorlog: man tegen man gevechten en letterlijk voor elke meter tereinwinst moeten gaan,nogmaals zeer indrukwekkend........4 stars.

Dat weet je vantevoren niet zeker hè. Gaat om de uitwerking, niet zozeer het onderwerp.

Prachtige film, mooi in beeld gebracht. Wel ietwat langdradig, daarom 4,5*. Leuk om ook een film te zien die over WO 1 gaat, ipv over WO 2.

Redelijk mee eens. Al vond ik de set wel meer waard in combinatie met sommige scènes. Voldoende maar wel tegenvallend, misschien ook door de hype.

Een door Sam Mendes geregisseerde film met een Saving Private Ryan-achtig plot in een Eerste Wereldoorlog setting, en dan ook nog met de illusie dat alles in een take is opgenomen, met Roger Deakins die de cinematografie verzorgt. Dat is een hele hoop om naar uit te kijken. En Mendes en co leveren. Als je kritisch bent zou je kunnen zeggen dat de film niet veel meer is dan een soort Gravity in de Eerste Wereldoorlog, een technisch hoogstandje en een simpele avonturenfilm waarin vlak uitgewerkte personages steeds toevallig van de ene na de andere spannende scène belanden. Maar soms is dat prima en wil je gewoon alleen vermaakt worden. De film loopt als een trein en het camerawerk sleept je helemaal in de film. Fantastische locaties en aankleding ook. Een doorleefde wereld. Ook al wordt je als kijker nog een beetje gespaard wat betreft de verwondingen van de nog levende soldaten, de film maakt de gruwelen van de oorlog meer dan duidelijk.

Wat ik overigens wel opvallend vond is dat Deakins pas relatief laat in de film met de echt beeldschone plaatjes komt. Over het algemeen is het camerawerk meer functioneel en een technisch hoogstandje dan echt artistiek. Pas vanaf ongeveer Ecoust zie je daar wat meer van (vooral die nachtscène, wauw). Misschien past dat ook wel bij een film die meer de ambities heeft je een ware bioscoopervaring te geven. Daar slaagt de film dan ook glansrijk in. Vond ook de spannende soundtrack heerlijk opzwepend in al zijn functionaliteit. Als Gisaengchung de beste Oscar niet wint dan zou ik met 1917 ook wel heel content zijn. 4.0*.

Mooie film, en wat deze film zo goed maakt is het camerawerk, zo prachtig in beeld gebracht. met vrijwel 1 shot.

4.0 **** zeker omdat het zo goed gebracht wordt.

Je had niet het gevoel dat je precies dezelfde muziek in de afgelopen honderd Hollywood-spektakel films ook al gehoord had?

Dan zal hij er vermoedelijk 100 keer eerder al van hebben genoten hé.

Ik vond de soundtrack ook fantastisch en bijzonder aansluiten op het gevoel dat deze film los wist te maken.

Ik wil ook niet beweren dat het origineel is. Voor mijn gevoel zijn dit soort puur functionele scores vaker niet dan wel onderscheidend.

Omdat je het spannend noemt. Ik zou het misschien ook niet zo erg hebben gevonden als dit een volstrekt nieuwe manier was om een soundtrack te maken. Maar omdat het gemeengoed is verdwijnt toch uiteindelijk de impact, dat kan niet anders.